Bestaat monogamie?

abracadabra schreef: ↑

26-01-2022 11:55

Wellicht is t dat je toch uitgekeken bent op je partner maar dat zelf niet zo voelt of ziet het ouderschap dat je opslokt en verlangen naar een vrij leven. Een ingedut sexleven. Geen idee maar ik heb het vrij veel gezien en het eindigde altijd in een relatie breuk

Ik denk dat we kunnen vaststellen dat een open relatie nooit de oplossing is voor een relatieprobleem. Net als een kind, trouwen of een nieuw huis dat niet is. Je moet dat soort dingen doen als je er samen naar verlangt, niet als bliksemafleider van iets anders.

Het is wel jammer dat het feit dat een open relatie zo vaak als een laatste redmiddel wordt ingezet, die relatievorm zo'n slechte reputatie geeft. Dat houdt het taboe in stand. En maakt misschien ook dat er onnodig alarmbellen afgaan als een van de partners er hardop over fantaseert. Denk dat er heel wat stellen zijn die niet durven en daardoor een heel bevredigend extraatje in hun leven missen. Maar goed, dat is niet het einde van de wereld. Het is niet zaligmakend ofzo.

Ik zie een open relatie ook niet als redmiddel, het gaat de dingen zeker niet beter maken als ze al slecht gaan. Als het al iets van effect heeft is het dat je sneller richting de complete exit geduwd wordt.

Echter ik en mijn vrouw hebben sinds een half jaar nu (toevallig) een soort van open relatie, met een bevriend stel die we al enkele jaren kennen.
Langs onze kant was er altijd al de fantasie om met een ander koppel intiem te zijn en plots stonden de sterren goed.
So far so good dus en ik denk dat het onze eigen relatie ook alleen maar sterker heeft gemaakt. We zijn beiden zelfzekerder geworden en hebben alleen maar meer zin in elkaar.
Als deze combo zou eindigen, hoeft het voor ons beide ook niet meer om een nieuw koppel op te zoeken denk ik en gaan we weer naar onze "monogame relatie".

Ik denk dat het vooral belangrijk is eerlijk en open naar elkaar toe te zijn, als dit bij 1 van de partners moeilijk is geeft dit sowieso problemen en is het maar een kwestie van tijd voordat het misloopt. Man of vrouw maakt niet veel verschil in dat opzicht.
En op dat gebied is een vaste relatie met één persoon net hetzelfde als in een open relatie imo.

kindrebel schreef: ↑

26-01-2022 13:24

Ik denk dat we kunnen vaststellen dat een open relatie nooit de oplossing is voor een relatieprobleem. Net als een kind, trouwen of een nieuw huis dat niet is. Je moet dat soort dingen doen als je er samen naar verlangt, niet als bliksemafleider van iets anders.

Het is wel jammer dat het feit dat een open relatie zo vaak als een laatste redmiddel wordt ingezet, die relatievorm zo'n slechte reputatie geeft. Dat houdt het taboe in stand. En maakt misschien ook dat er onnodig alarmbellen afgaan als een van de partners er hardop over fantaseert. Denk dat er heel wat stellen zijn die niet durven en daardoor een heel bevredigend extraatje in hun leven missen. Maar goed, dat is niet het einde van de wereld. Het is niet zaligmakend ofzo.

Ik denk niet echt dat het als laatste redmiddel word gezien. Ik denk dat 1 van de 2 die behoefte krijgt en dan denkt... Waarom zou dat niet kunnen (zoals hiervoor ook al werd genoemd). Maar er word dan voorbij gegaan aan waar die behoefte ineens vandaan komt. Als die behoefte er nooit was en nu opeens wel is is dat wel degelijk een teken dat er iets niet helemaal goed zit in de relatie. Al is het maar dat je je partner door en door kent en je niet veel spanning meer voelt. Als je dan de relatie open gooit dan is die nieuwe persoon opeens heel spannend. Diegene heeft eigenschappen die je nou net bij je partner mist. Hij behandelt je wel als vrouw, neemt je mee uit of heeft veel aandacht voor je. Zoals in elke nieuwe relatie/contact. Er word dan niet gerealiseerd dat ook dat op een gegeven moment minder wordt. Er kunnen gevoelens komen of er de mindere kanten van de partner lijken ineens uitvergroot. In zo een situatie lijdt het bijna altijd tot een relatie breuk. Hoe goed je ook denkt er over nagedacht te hebben en hoe gek je ook bent op je partner.

Wij swingen soms. We zijn er pas na 10+ jaar mee begonnen, omdat een gelegenheid zich voordeed. Goed over gepraat en het leek ons leuk, dus gedaan. Zo simpel kan het soms zijn. Ik vind seks gewoon heel leuk om te doen en voor mij staat dat los van liefde oid. Ik vind het ook heel leuk om te ervaren hoe elke keer seks met een ander is en hoe ik dan ben. En soms leren we weer eens dingen over onszelf en hebben het daar dan over. Nu is het zo dat wij dus altijd samen afspreken, dus het voelt nog steeds als een uitje dat we samen ondernemen. Ik voel me nog steeds monogaam, omdat ik qua liefde en relatie alleen voor mijn vriend ga. Ik zou bv ook geen behoefte hebben aan een tweede relatie. Een open relatie voor alleen seks 'on the side' zou ik wel voor open staan om te bespreken, maar daar zitten veel meer haken en ogen aan wat mij betreft en ik weet niet of dat bij ons past.

Monogamie (of niet) is een afspraak met je partner die wat mij betreft met de tijd kan veranderen. Ik vind het zonde dat men er vanuit gaat dat dat de norm is en er soms binnen relaties niet over gesproken durft te worden.

abracadabra schreef: ↑

26-01-2022 15:32

Ik denk niet echt dat het als laatste redmiddel word gezien. Ik denk dat 1 van de 2 die behoefte krijgt en dan denkt... Waarom zou dat niet kunnen (zoals hiervoor ook al werd genoemd). Maar er word dan voorbij gegaan aan waar die behoefte ineens vandaan komt. Als die behoefte er nooit was en nu opeens wel is is dat wel degelijk een teken dat er iets niet helemaal goed zit in de relatie. Al is het maar dat je je partner door en door kent en je niet veel spanning meer voelt. Als je dan de relatie open gooit dan is die nieuwe persoon opeens heel spannend. Diegene heeft eigenschappen die je nou net bij je partner mist. Hij behandelt je wel als vrouw, neemt je mee uit of heeft veel aandacht voor je. Zoals in elke nieuwe relatie/contact. Er word dan niet gerealiseerd dat ook dat op een gegeven moment minder wordt. Er kunnen gevoelens komen of er de mindere kanten van de partner lijken ineens uitvergroot. In zo een situatie lijdt het bijna altijd tot een relatie breuk. Hoe goed je ook denkt er over nagedacht te hebben en hoe gek je ook bent op je partner.

Maar dan heb je toch helemaal niet goed nagedacht over waarom je dit wil en hoe je je relatie ziet? Of er iig niet eerlijk over geweest? En daarnaast heb je nog steeds zelf de verantwoordelijkheid en inzicht om misschien te concluderen dat het feit dat je opeens gezien wordt en de spanning mist, ook kunt accepteren maar verder niet nog een keer af te spreken met diegene. En beslissen om je juist te richten op je relatie.
Ik lees dat mensen in open relatie daarom soms regels hebben over dat het bv altijd eenmalig is met iemand. Dat snap ik opzich wel.
Een open relatie lijkt me alleen werkbaar met een partner met wie je goed kan communiceren, volgens mij wordt het anders geheid drama. En dat beide partners er open voor staan. Als eigenlijk maar een van de twee partners er behoefte aan heeft en eigenlijk vanuit een niet opgevulde behoefte in de relatie, zoals jij nu schetst lijkt mij nou geen goed idee. Ik snap niet dat mensen dat niet doorhebben. Dan help je je relatie wel om zeep

abracadabra schreef: ↑

26-01-2022 15:32

Ik denk niet echt dat het als laatste redmiddel word gezien. Ik denk dat 1 van de 2 die behoefte krijgt en dan denkt... Waarom zou dat niet kunnen (zoals hiervoor ook al werd genoemd). Maar er word dan voorbij gegaan aan waar die behoefte ineens vandaan komt. Als die behoefte er nooit was en nu opeens wel is is dat wel degelijk een teken dat er iets niet helemaal goed zit in de relatie. Al is het maar dat je je partner door en door kent en je niet veel spanning meer voelt. Als je dan de relatie open gooit dan is die nieuwe persoon opeens heel spannend. Diegene heeft eigenschappen die je nou net bij je partner mist. Hij behandelt je wel als vrouw, neemt je mee uit of heeft veel aandacht voor je. Zoals in elke nieuwe relatie/contact. Er word dan niet gerealiseerd dat ook dat op een gegeven moment minder wordt. Er kunnen gevoelens komen of er de mindere kanten van de partner lijken ineens uitvergroot. In zo een situatie lijdt het bijna altijd tot een relatie breuk. Hoe goed je ook denkt er over nagedacht te hebben en hoe gek je ook bent op je partner.

Je schetst hier één specifieke situatie. Lijkt me wat mager om het verloop van alle niet monogame stappen op te baseren.

Ik herken mij / mijn relatie in ieder geval niet in het geschetste beeld.

Roxy21 schreef: ↑

26-01-2022 16:54

Maar dan heb je toch helemaal niet goed nagedacht over waarom je dit wil en hoe je je relatie ziet? Of er iig niet eerlijk over geweest? En daarnaast heb je nog steeds zelf de verantwoordelijkheid en inzicht om misschien te concluderen dat het feit dat je opeens gezien wordt en de spanning mist, ook kunt accepteren maar verder niet nog een keer af te spreken met diegene. En beslissen om je juist te richten op je relatie.
Ik lees dat mensen in open relatie daarom soms regels hebben over dat het bv altijd eenmalig is met iemand. Dat snap ik opzich wel.
Een open relatie lijkt me alleen werkbaar met een partner met wie je goed kan communiceren, volgens mij wordt het anders geheid drama. En dat beide partners er open voor staan. Als eigenlijk maar een van de twee partners er behoefte aan heeft en eigenlijk vanuit een niet opgevulde behoefte in de relatie, zoals jij nu schetst lijkt mij nou geen goed idee. Ik snap niet dat mensen dat niet doorhebben. Dan help je je relatie wel om zeep

Ik denk niet dat alles wat je voelt ook duidelijk is waarom je iets voelt.

Voorbeeld: heel veel mensen die een relatie uitmaken denken dat ze hun ex heel erg missen. Maar wat ze daadwerkelijk missen is liefde en aandacht en warmte. Niet die persoon. Maar zo voelt dat niet.

Iemand voelt behoefte aan sex met een ander. Je denkt dat dat niet aan je partner ligt want je houdt toch van je partner en het kan toch naast elkaar bestaan? Totdat blijkt dat diegene met wie ze dan sex gaan hebben wel heel erg leuk blijkt en dan zien ze ineens wat ze missen bij hun partner (en die kan niks meer goed doen) of ze gaan vreemd want het heeft toch niks met de partner te maken... maar dan lieg je ook tegen jezelf want je gaat wel degelijk bewust iemand waarvan je zegt te houden kwetsen omwille van je eigen behoeftes.

Ik heb dit heel veel gezien, met vrienden over gesproken en ook gedeeltelijk zelf meegemaakt.

Het is niet altijd makkelijk om je eigen gevoelens te interpreteren en ik denk dat je ook van te voren niet altijd een juiste inschatting kan malen over wat iets met je doet. Ik heb veel geswingd bijvoorbeeld en veel mensen die denken dat ze dat echt wel aankunnen. Maar dan blijken ze toch jaloerser te zijn dan ze van te voren dachten. Maar dat geven ze dan niet toe want zo willen ze niet zijn en dan gaan ze het negeren waardoor het juist op een nare manier naar boven komt en er ruzie komt.

Wat ook vaak gebeurd is dat een open relatie op initiatief van de vrouw wordt begonnen. Die vrouw denkt echt niet verliefd te worden want ze houdt toch van haar man? En dan wordt ze wel verliefd, maar diegene met wie ze gaat is daar helemaal niet in geïnteresseerd. Hoop verdriet. En dan vindt de man iemand anders (tegen verwachting want mannen hebben het moeilijker) en die vrouw is toch wel erg leuk (en dan zien ze opeens hun eigen man met andere ogen). En dan zijn er toch jaloerse gevoelens maar ze kunnen er niet meer op terugkomen want ze hebben het zelf ook gedaan (en toen was die andere man dus niet geintresseerd) maar de vrouw waarmee de man gaat is wel geïnteresseerd. En dan denken ze dat de man echt nooit bij hun weg zou gaan want ze zijn al zo lang samen... maar in de praktijk blijkt het toch anders te zijn.

Open relaties zijn niet zo makkelijk. Mijn vriend en ik staan nog steeds open voor swingen maar dan alleen met stellen die vooral op elkaar gericht zijn. Een beetje lol met zijn drieën of vieren... geen probleem. Maar partnerruil of andere ruimtes of sex zonder elkaar is geen optie hier.

Toen ik nog veel swingde met mijn ex kreeg ik vaker wel dan niet daarna een Appje van zo een man van een stel of ik niet ook een keer alleen met hem wilde afspreken. Maar vrouw mocht er dan niks van weten want die zou maar jaloers worden. En het was toch niet zo erg want we hadden al gebeukt en toen vond vrouw het ook goed... daar begon ik dus niet aan.

Het is sowieso lastig als een relatie langer is en er sleur komt. Het is moeilijk om het leuk te houden als je word opgeslokt door werk, huishouden, kinderen, mantelzorg etc. En dan zijn er vooral veel avonden dat je samen op de bank uitgeblust zit. Weer spanning zoeken is niet altijd makkelijk en swingen kan een optie zijn. Maar een open relatie aangaan op een moment dat je in de kleine kinderen zit lijkt me bij uitstek niet het juiste moment. Grote kans dat je het niet om de juiste redenen doet.

Monogamie bestaat zeker, maar het is tegenwoordig vaak eerder een uitzondering dan regel.

Schijnbaar is dit de evolutie die we hebben gemaakt.

Monogamie bestond voorheen enkel bij vrouwen, gezien weinige methoden om zwangerschap te voorkomen. Sinds er anticonceptie bestaat en condooms geaccepteerd zijn komen vrouwen er pas voor uit dat ze dit ook wel willen, maar niet van elke minaar zwanger willen worden. Dat is geen evolutie maar gender verschil.

Ik vind monogamie een keuze en iedereen mag leven zoals hij of zij wil.

Het bestaat absoluut. Maar dat overspel nu vaker voorkomt, komt door de hedendaagse technologie. Er wordt zelfs reclame voor gemaakt.

En Tinder maakt het makkelijk, iemand die meer spanning zoekt gaat daar kijken en hup, de minnaars staan in de rij. Dan is de drempel niet zo groot meer.

-

ClumsyNinja schreef: ↑

25-01-2022 10:50

Ik dateer mezelf hiermee maar ik kan me nog herinneren dat toen ik op de basisschool zat, het echt een uitzondering was als ouders niet getrouwd waren of gingen scheiden. Daar werd ook best iets van gevonden, hoewel het zeker al gebeurde.
Ik heb het idee dat we soms een beetje in diezelfde overgang nu zitten met niet-monogame relaties: het gebeurt wel, het mag, maar er wordt zeker wel wat van gevonden en het is niet normaal.

Zoals ik hier boven lees: je kan je ondergoed niet aanhouden. Of: je zal wel uitgekeken zijn op je partner, je relatie zal wel saai geworden zijn.
Als ik naar mezelf kijk zijn die dingen helemaal niet van toepassing: ik ken mijn lief pas heel kort, we hebben echt pas net uitgesproken dat dit inderdaad een relatie is. Een open relatie dus, vanaf de start. Niet omdat we op elkaar uitgekeken zijn, niet omdat het niet spannend is of omdat we wat te kort komen, niet omdat we ons ondergoed niet aan kunnen houden bij anderen.
Ik ben er, ook in mijn sociale kring, redelijk open over. Maar bijvoorbeeld op werk of tegen ouders (nog) niet. Ik denk dat ik dan toch voor een negatief oordeel of een raar oversekst beeld zou vrezen. Misschien dat dit over een paar jaar steeds makkelijker wordt.

Oh en dat iemand hierboven schreef dat veel open relaties stuk lopen: veel monogame relaties lopen ook stuk of zijn enorm gecompliceerd, dus dat zegt wat mij betreft niets over (non)monogamie.

Bijna mijn/ons verhaal

Nu bijna 3 jaar lat en stil going strong

ClumsyNinja schreef: ↑

25-01-2022 10:50

Ik heb het idee dat we soms een beetje in diezelfde overgang nu zitten met niet-monogame relaties: het gebeurt wel, het mag, maar er wordt zeker wel wat van gevonden en het is niet normaal.

Zoals ik hier boven lees: je kan je ondergoed niet aanhouden. Of: je zal wel uitgekeken zijn op je partner, je relatie zal wel saai geworden zijn.
Als ik naar mezelf kijk zijn die dingen helemaal niet van toepassing: ik ken mijn lief pas heel kort, we hebben echt pas net uitgesproken dat dit inderdaad een relatie is. Een open relatie dus, vanaf de start. Niet omdat we op elkaar uitgekeken zijn, niet omdat het niet spannend is of omdat we wat te kort komen, niet omdat we ons ondergoed niet aan kunnen houden bij anderen.
Ik ben er, ook in mijn sociale kring, redelijk open over. Maar bijvoorbeeld op werk of tegen ouders (nog) niet. Ik denk dat ik dan toch voor een negatief oordeel of een raar oversekst beeld zou vrezen. Misschien dat dit over een paar jaar steeds makkelijker wordt.

Oh en dat iemand hierboven schreef dat veel open relaties stuk lopen: veel monogame relaties lopen ook stuk of zijn enorm gecompliceerd, dus dat zegt wat mij betreft niets over (non)monogamie.

Dat valt toch wel mee? Je hebt altijd wel een groep mensen die alles raar vindt maar om dan van de "niet-monogame" kant te beweren dat monogamie niet bestaat. Diezelfde discussie wordt altijd aangezwengeld zodat mensen kunnen roepen hoe geweldig het is om niet altijd met dezelfde partner te hoeven neuken. Er even maar aan voorbijgaand dat heel veel mensen dat prima vinden. Seksualiteit is een belevenis die voor heel veel mensen gepaard moet gaan met een bepaald gevoelens.