Relaties
alle pijlers
Boosheid!
dinsdag 17 april 2018 om 10:30
Lieve dames,
Als man type ik hier mijn verhaal omdat ik van mijn boosheid af wil. Ik hoef mijn verhaal niet volledig kwijt want dat heb ik bij vrienden gedaan en zelfs in therapie (dat was zeer zinvol!). De aanleiding was het andere topic hier over narcistisch misbruik (dat kwam ik toevallig op het spoor).
Al 6 jaar geleden is een relatie uitgegaan van drie jaar met mijn ex. Een vrouw die hartstikke onbetrouwbaar was, die mij naar de mond praatte, haar charme inzette om dingen gedaan te krijgen bij mij en bij anderen, een vrouw die altijd zei wat haar uitkwam ongeacht welke gevolgen die voor anderen had, een vrouw die manipuleerde, en ga zo maar door. Een vrouw die volledig happy relaties aangaat met prachtige beloften maar dan alles kapotmaakt. Zeer destructief.
En ik? Toentertijd de braafheid zelve, erg naïef. Ik had de rol van redder op me genomen (en zij maneuvreerde zichzelf handig in de situatie van het slachtoffer). Ik kon me toen niet eens voorstellen dat mensen anderen manipuleren, voorliegen, bedriegen, enzovoort. Natuurlijk wist ik in heel theoretische zin wel dat dit mogelijk was maar ik kon me het gewoon niet voorstellen. Stom stom stom. Daardoor kon het zo lang duren als het deed en uiteindelijk heeft ze me op onvoorstelbaar egoïstische wijze in een situatie weten te maneuvreren en mij gedumpt op een wijze die ik vijanden nog niet aan zou doen.
Heel stom van mij natuurlijk, onvoorstelbaar naïef, ik stelde geen grenzen, ik hield haar het hand boven het hoofd, ik praatte alles goed voor haar, ik excuseerde haar gedrag al voordat zij het kon excuseren (iets wat ze nooit gedaan heeft).
Nadat ze mij gedumpt had heb ik haar nooit mee gesproken. Ik heb wel eens een bericht gestuurd met vragen maar daar kwam dan een bericht op terug met volkomen leugens. Verantwoordelijkheid zal ze dus nooit nemen en inmiddels heb ik zelf mijn closure gevonden.
Wat is dan mijn probleem? Woede. Soms heb ik nog een enorme woede. Gisteren ben ik een lang stuk gaan hardlopen en opeens was ik even helemaal alleen op een lang stuk door het bos en ik merkte gewoon dat ik zo ontzettend woeden was. Woedend over al die gemene streken en dat ik heb toegekeken en niet heb ingegrepen. Woedend over de vernedering, over de lafheid, over het berekende sadisme. Heel goed dat die woede eruit komt natuurlijk maar het is al 6 jaar geleden. Ik ben al zo vaak boos geweest. Ik wil dit achter me laten. Na die woedebuien voel ik me ook alleen maar misselijk en lamlendig. En in die woedebuien voelt het even of alles zich hier en nu afspeelt maar het is allang voorbij. Ik ben naar een andere plek verhuisd en zie haar niet meer. Ik wil niet eens wat met haar te maken hebben. Het is allang voorbij en ik ben woedend op iets dat niet bestaat, een relatie die allang weg is, een vrouw die allang weg is (en die ik het niet eens meer waard vind om aan te spreken), en ik ben boos op een naïeve jongen die ik allang niet meer ben.
Hoe kom ik hiervan af? Die woede zit me in de weg. Ervaringsdeskundigen hier?
Als man type ik hier mijn verhaal omdat ik van mijn boosheid af wil. Ik hoef mijn verhaal niet volledig kwijt want dat heb ik bij vrienden gedaan en zelfs in therapie (dat was zeer zinvol!). De aanleiding was het andere topic hier over narcistisch misbruik (dat kwam ik toevallig op het spoor).
Al 6 jaar geleden is een relatie uitgegaan van drie jaar met mijn ex. Een vrouw die hartstikke onbetrouwbaar was, die mij naar de mond praatte, haar charme inzette om dingen gedaan te krijgen bij mij en bij anderen, een vrouw die altijd zei wat haar uitkwam ongeacht welke gevolgen die voor anderen had, een vrouw die manipuleerde, en ga zo maar door. Een vrouw die volledig happy relaties aangaat met prachtige beloften maar dan alles kapotmaakt. Zeer destructief.
En ik? Toentertijd de braafheid zelve, erg naïef. Ik had de rol van redder op me genomen (en zij maneuvreerde zichzelf handig in de situatie van het slachtoffer). Ik kon me toen niet eens voorstellen dat mensen anderen manipuleren, voorliegen, bedriegen, enzovoort. Natuurlijk wist ik in heel theoretische zin wel dat dit mogelijk was maar ik kon me het gewoon niet voorstellen. Stom stom stom. Daardoor kon het zo lang duren als het deed en uiteindelijk heeft ze me op onvoorstelbaar egoïstische wijze in een situatie weten te maneuvreren en mij gedumpt op een wijze die ik vijanden nog niet aan zou doen.
Heel stom van mij natuurlijk, onvoorstelbaar naïef, ik stelde geen grenzen, ik hield haar het hand boven het hoofd, ik praatte alles goed voor haar, ik excuseerde haar gedrag al voordat zij het kon excuseren (iets wat ze nooit gedaan heeft).
Nadat ze mij gedumpt had heb ik haar nooit mee gesproken. Ik heb wel eens een bericht gestuurd met vragen maar daar kwam dan een bericht op terug met volkomen leugens. Verantwoordelijkheid zal ze dus nooit nemen en inmiddels heb ik zelf mijn closure gevonden.
Wat is dan mijn probleem? Woede. Soms heb ik nog een enorme woede. Gisteren ben ik een lang stuk gaan hardlopen en opeens was ik even helemaal alleen op een lang stuk door het bos en ik merkte gewoon dat ik zo ontzettend woeden was. Woedend over al die gemene streken en dat ik heb toegekeken en niet heb ingegrepen. Woedend over de vernedering, over de lafheid, over het berekende sadisme. Heel goed dat die woede eruit komt natuurlijk maar het is al 6 jaar geleden. Ik ben al zo vaak boos geweest. Ik wil dit achter me laten. Na die woedebuien voel ik me ook alleen maar misselijk en lamlendig. En in die woedebuien voelt het even of alles zich hier en nu afspeelt maar het is allang voorbij. Ik ben naar een andere plek verhuisd en zie haar niet meer. Ik wil niet eens wat met haar te maken hebben. Het is allang voorbij en ik ben woedend op iets dat niet bestaat, een relatie die allang weg is, een vrouw die allang weg is (en die ik het niet eens meer waard vind om aan te spreken), en ik ben boos op een naïeve jongen die ik allang niet meer ben.
Hoe kom ik hiervan af? Die woede zit me in de weg. Ervaringsdeskundigen hier?
dinsdag 17 april 2018 om 17:59
Als iemand echt zwaar last heeft van Stockholm syndroom door narcistisch misbruik , dan kan dat helaas nog heel lang doorwerken. Vooral als dat niet (h)erkend wordt .S-Groot schreef: ↑17-04-2018 17:43Dit speelt al 4 jaar, dat ontwaken, TO heeft ook al jaren therapie gevolgd. Dus ja, dan durf ik te stellen dat die boosheid echt ongezond is. Daarnaast vindt TO het gezond om die boosheid te blijven voelen, dat is iets heel anders dan wat jij bedoelt (namelijk verwerken omdat uit die boosheid juist blijkt dat je het nog niet verwerkt hebt).
Lijders aan dat syndroom hebben niet door dat ze "houden" van degene die hen kwaad doet. Er aan vast houden.
TO wilde zijn gijzelares "redden", haar de hand boven het hoofd houdend (een vorm van "liefde") . Daarmee heeft hij zijn lijden verlengd en doet dat nog . Geen wraakgevoelens maar wel agressie/boosheid jegens zichzelf...
Minder onbewust wellicht (andere emoties zoals boosheid komt naar boven ) maar hij doet het m.i dus nog, vasthouden . De ellende is nog niet voorbij, komt zelfs maandelijks voorbij .
TO komt nu pas (na 6 jaar!) toe aan het echt loslaten en verwerken van deze ex. Tenminste, als dit een bewuste keus is van hem en hij zijn aandeel hierin inderdaad eigen maakt . EMDR kan er bij helpen.
anoniem_367002 wijzigde dit bericht op 17-04-2018 18:03
1.95% gewijzigd
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 18:04
Feit is : het is niet gisteren. Het is ZES jaar geleden . En je hebt nadien al een andere vriendin gehad.
Acceptatie heb je nog niet gedaan. Je boosheid en walging getuigen daarvan .
anoniem_367002 wijzigde dit bericht op 17-04-2018 18:06
9.20% gewijzigd
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 18:04
Volgens mij heb je het antwoord al deels zelf geformuleerd; Je hebt de relatie destijds niet verwerkt, hebt het misschien weggestopt omdat het te pijnlijk was. En na je relatie daarna, die afliep, kwamen alle oude emoties weer omhoog. Nu moet je daar alsnog mee dealen.
Het lijkt er sterk op dat je getraumatiseerd bent geraakt van die eerdere relatie. Het komt op mij althans zo over, ook omdat ik het herken.
Ik weet niet of je nu nog therapie volgt, maar ik zou zeker overwegen terug te gaan.
Het lijkt er sterk op dat je getraumatiseerd bent geraakt van die eerdere relatie. Het komt op mij althans zo over, ook omdat ik het herken.
Ik weet niet of je nu nog therapie volgt, maar ik zou zeker overwegen terug te gaan.
dinsdag 17 april 2018 om 18:06
Ik lees precies hetzelfde in jouw posts. Je hebt al hulp gehad. Blijkbaar ben je nog niet helemaal klaar, anders komt die boosheid niet zo heftig terug tijdens die buien, het is onverstandig daar niets mee te doen. Je vraagt hier niet voor niets om advies toch...Martijn86 schreef: ↑17-04-2018 17:57Je post is goed bedoeld, ik waardeer het, maar dit was 3 jaar geleden het geval (toen ik werd geconfronteerd met wat ik had weggedrukt) maar nu niet meer.
Ik blijf me helemaal niet in boosheid wentelen. Ik heb herhaaldelijk gezegd dat dit buien zijn en dat tussendoor niet zoveel aan de hand is.
Ik waardeer je posts maar je neemt teveel dingen aan die niet het geval zijn.
dinsdag 17 april 2018 om 18:11
Op www.emdr.nl kan je een EMDRtherapeut vinden. Je huisarts moet er natuurlijk wel achter staan en een verwijzing voor je willen schrijven.
Een EMDR practitionar is eigenlijk het fijnst want die is nog wat meer thuis in EMDR. Als die psycholoog ook nog psychotherapeut is, is dat helemaal ideaal.
Een EMDR practitionar is eigenlijk het fijnst want die is nog wat meer thuis in EMDR. Als die psycholoog ook nog psychotherapeut is, is dat helemaal ideaal.
dinsdag 17 april 2018 om 18:14
dinsdag 17 april 2018 om 19:09
Leonietmachine schreef: ↑17-04-2018 17:59Minder onbewust wellicht (andere emoties zoals boosheid komt naar boven ) maar hij doet het m.i dus nog, vasthouden . De ellende is nog niet voorbij, komt zelfs maandelijks voorbij .
Dat zeg ik, dat is helemaal niet gezond.
dinsdag 17 april 2018 om 19:47
Plus het bagataliseren en zichzelf tegenspreken door TO zelf . "Tussendoor is er niks aan de hand" maar latent is de boosheid er zeker nog wel.
"Heb het geaccepteerd" maar nog regelmatig woedegevoel.
Een trigger (in of uitwendig) is genoeg om deze aan de oppervlakte te doen komen. Angst is een raadgever .
( de raad is: verwerk het !)
En dat hij hier een topic over opent is een heel duidelijk teken aan de wand dat hij er nog niet klaar mee is. Sterker: het houdt zijn gemoed nog bezig, te lezen in zijn OP niet een klein beetje ook.
Hopelijk heeft de relatie na deze ex er niet onder geleden, wat wel logisch zou zijn : iemand die nog zo (emotioneel) bezig is met zijn ex heeft nog geen ruimte voor een nieuwe relatie.
Een trigger en TO voelt woede door iets wat zijn ex heeft gedaan.
Niet gezond in zo'n nieuwe relatie, het is voor de nieuwe vriendin niet fijn, zulke "buien" .
Ik kan me daarom goed voorstellen dat deze relatie inmiddels is gestrand .
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 19:51
Pff sorry hoor, maar dit is allemaal suggestief. Je slaat de plank behoorlijk mis. Ik begrijp dat je het goed bedoelt en dat waardeer ik maar dit is te suggestief (en klopt gewoon niet).Leonietmachine schreef: ↑17-04-2018 19:47Plus het bagataliseren en zichzelf tegenspreken door TO zelf . "Tussendoor is er niks aan de hand" maar latent is de boosheid er zeker nog wel.
"Heb het geaccepteerd" maar nog regelmatig woedegevoel.
Een trigger (in of uitwendig) is genoeg om deze aan de oppervlakte te doen komen. Angst is een raadgever .
( de raad is: verwerk het !)
En dat hij hier een topic over opent is een heel duidelijk teken aan de wand dat hij er nog niet klaar mee is. Sterker: het houdt zijn gemoed nog bezig, te lezen in zijn OP niet een klein beetje ook.
Hopelijk heeft de relatie na deze ex er niet onder geleden, wat wel logisch zou zijn : iemand die nog zo (emotioneel) bezig is met zijn ex heeft nog geen ruimte voor een nieuwe relatie.
Een trigger en TO voelt woede door iets wat zijn ex heeft gedaan.
Niet gezond in zo'n nieuwe relatie, het is voor de nieuwe vriendin niet fijn, zulke "buien" .
Ik kan me daarom goed voorstellen dat deze relatie inmiddels is gestrand .
dinsdag 17 april 2018 om 19:57
Wat info over het Stockholm syndroom :
https://www.omstandersvan.nl/narcistisc ... -syndroom/
https://www.omstandersvan.nl/narcistisc ... -syndroom/
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 20:09
Het kan, dat ik de plank mis sla. Ik ben geen helderziende .
Je sprak over dat je nadien een vriendin hebt gehad, vandaar dat ik aannam dat dat inmiddels ook verleden tijd is.
Bedoeling is in elk geval dat je je probleem serieus neemt. Voordat die zieke relatie niet 3 jaar (plus 6) maar 30 jaar duurt voor jou .
In mijn vriendenkring ken ik iemand in soortgelijke situatie .
Die is er met veel pijn en moeite en veel therapieën uit gekomen (na 10 jaar), maar relaties blijven voor hem nog steeds erg moeilijk omdat hij bleef refereren aan die ene destructieve relatie.
Hij bleek niet boos op die ex te zijn maar om het feit dat die relatie eindigde.
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 20:36
Dit herken ik wel ja.. jaren na dato nog echt woedend kunnen zijn terwijl een stemmetje op de achtergrond zegt: nou en, laat gaan, verleden tijd.Martijn86 schreef: ↑17-04-2018 10:51Ja, ik ben ook boos op mezelf. Boos dat ik het toegekeken. Boos dat ik gewoon niet zag dat iemand daadwerkelijk zulke smerige dingen uitvrat. Dat ik niet toeliet om te zien dat iemand zo onfatsoenlijk, zo giftig, zo egoïstisch, zo gemeen is. Boos dat ik niet voor mezelf opkwam. Dat ik niet op mezelf kon vertrouwen en toeliet dat iemand nare dingen bij me deed.
Ach, ik heb al zoveel gesprekken gehad bij een therapeut. Ik ben eigenlijk blij dat ik nu even een paar jaren zonder therapeut ben.
Zie het als een leerschool, wat mij enorm hielp en nog steeds helpt als ik boos ben is wandelen in het bos of een park. Urenlang, hond mee en ook als het slecht weer is. Kom ik van tot rust en bedenk dan ook dat ik ervan geleerd heb uiteindelijk.
Dat ik zulk gedrag nu veel sneller herken, niet meer goedpraat tot in het belachelijke toe.
Bedenk ook dat je je hele leven altijd blijft zoeken naar de grens: laat ik iemand nu gewoon even uitrazen of laat ik over me heenlopen...?
Tenminste, ik heb dat wel. Nog steeds denk ik soms: ik had mijn mond open moeten trekken, ik heb me af laten poeieren enz.
Maar ik heb ook geleerd van mensen die je slecht behandelen of gebruik van je maken.
Voorbeeld: ik leen nooit geld uit, als iemand me om geld vraagt om te lenen ga ik ervanuit dat het een gift is. Reken er niet op dat ik het terugkrijg, zo ja is het mooi meegenomen maar je moet het in principe schenken.
Wil ik diegene best geld geven als ik het heb en de ander niet zoals pas een kennisje die een hoge dierenartsrekening kreeg tsja.. Overmacht denk ik dan en als het een goede vriend M/V is die ik het gun en ik kan het echt makkelijk missen.. vooruit dan maar. Of ik geef wat ik kan missen.
Maar steeds vaker denk ik: ja joh, ik heb ook tijden gehad dat ik de laatste week van de maand gebakken ui met bonen at tot ik weer geld kreeg.
Geeft niks, leer je van. Geen noodzaak om iemand 20,- te geven als hij of zij nog een tientje heeft en klaagt daar nog een week van te moeten eten.
Maar geld 'lenen' voor een taxi aan iemand die de hele avond in de kroeg heeft gezeten en de rekening viel wat hoog uit? Hahaha echt niet!
Loop die woede van je af, al lopend kom je vaak tot inzichten en word je stukken rustiger. Lopen is voor mij het beste medicijn tegen woede, spanning, verdriet ik kom altijd in een betere mood thuis dan toen ik vertrok. Sterkte!
dinsdag 17 april 2018 om 20:39
Fijn te lezen dat je zelf kan zien dat jezelf goed in elkaar zit.Martijn86 schreef: ↑17-04-2018 13:09
Het spijt me dat je ook zulke smeerlappen bent tegengekomen. Sommige mensen zijn gewoon schoften. Het voelt zo machteloos om dat te accepteren. Er is ook iets dat stiekem wil dat ze eigenlijk het zo niet bedoelen (ja, naïef he, geldt in ieder geval voor mij) maar dat is onzin.
Ik weet niet of dat een oplossing is. Het is in ieder geval een manier om er mee om te gaan, een coping mechanisme. Er zijn ook echt leuke mannen (lees: betrouwbaar, lief, met goede bedoelingen, ik durf ronduit en ondubbelzinnig te zeggen dat ik er eentje ben).
Met jezelf moet je leven en Door.
Wat ik altijd zo ongelooflijk vind is dat zulke mensen zonder schaamte etc gewoon doorgaan.
Het lukt ze dan nog Ook.
Degene die gesloopt is krijgt ook nog een karaktermoord over zich heen.
Ik snap het niet en kan er ook met mijn verstand niet bij.
Het is alles waar ik als mens niet kan begrijpen en daardoor er niet mee kan dealen.
Misschien voor jou handig als het je lukt weer zwaar verliefd worden en er voor gaan zodat alles verbleekt achter je.
Sterkte
dinsdag 17 april 2018 om 20:45
Goed geschreven!Leonietmachine schreef: ↑17-04-2018 13:34Je kan misschien beter bij jezelf onderzoeken waarom je op dergelijke foute types viel /valt dan alles en iedereen bij voorbaat al te wantrouwen .
Het is wel logisch omdat je door nare ervaringen ingekleurd en angstig geworden bent, maar het is geen oplossing .
De meerderheid van de mensen /mannen is namelijk niet zo slecht . Maar je moet er dus zelf voor zorgen dat je niet op die paar rotte appels valt . Dat je niet met je laat sollen .
Grenzen, van jezelf houden , zelfrespect , eigenwaarde, betrouwbaarheid juist kunnen inschatten, weten wat goed is voor jou...
Niet door jezelf te isoleren maar door jezelf te wapenen met gezond zelfrespect .
Als je daar goed voor zorgt (is kracht !) trek je iemand aan die ook goed zorgt voor jou en dat je mensen die niet goed voor jou zijn niet weer in jouw buurt toelaat.
Ik weet waar het fout zat.
Als kind emotioneel verwaarloosd.
Ik snap best dat iedereen niet fout is maar ik heb de puf niet meer om te daten etc.
Op mijn leeftijd kom je niet altijd goede mannen meer tegen.
Die zijn fijn bij hun gezin en vele rotte appels lopen los.
Geen zin in om daar tussen speld in hooiberg te zoeken.
Alleen zijn heeft ook vele voordelen
dinsdag 17 april 2018 om 21:08
Ik herken de boosheid op jezelf nadat iemand waar je van hield je tot op het bot gekwetst heeft, en daarmee meedogenloos doorgaat terwijl jij in zak en as zit. Waarom heb je de tekenen dat dit een rotte appel is bewust naast je neer gelegd? Kun je zo slecht alleen zijn? Minder mensenkennis dan je altijd dacht? Waarom sta je toe dat die ander je nog zo raakt terwijl je hem/haar geen blik waardig zou moeten keuren?
Ik voel nog steeds, na jaren, geen onverschilligheid bij deze man. Maar ook geen haat of wraakgevoelens meer. Hij moet gewoon uit mijn buurt blijven en me met rust laten. En misschien is dat het hoogst haalbare?
Het hielp mij om het te zien als een hele harde les dat sommige mensen alleen aan zichzelf denken en daarnaar handelen terwijl jij het beste met hen voorhebt, en een harde confrontatie met mezelf. En mezelf te vergeven voor het me inlaten met een persoon waarvan Ik eigenlijk wel wist dat hij bad news was. Ik weet nu wat ik nooit meer wil en herken mensen met een verrot karakter zoals hij nu veel sneller en bewaar dan afstand. Het heeft ook geen zin boos te blijven op die ander, dat vreet energie en die ander interesseert het kennelijk niet hoe jij je voelt. En met boos blijven op jezelf begraaf je de gevoelens eronder waar je mee aan de slag moet om het te verwerken; verdriet, ongeloof, verlangen naar die persoon terwijl je het niet wilt..
Ik voel nog steeds, na jaren, geen onverschilligheid bij deze man. Maar ook geen haat of wraakgevoelens meer. Hij moet gewoon uit mijn buurt blijven en me met rust laten. En misschien is dat het hoogst haalbare?
Het hielp mij om het te zien als een hele harde les dat sommige mensen alleen aan zichzelf denken en daarnaar handelen terwijl jij het beste met hen voorhebt, en een harde confrontatie met mezelf. En mezelf te vergeven voor het me inlaten met een persoon waarvan Ik eigenlijk wel wist dat hij bad news was. Ik weet nu wat ik nooit meer wil en herken mensen met een verrot karakter zoals hij nu veel sneller en bewaar dan afstand. Het heeft ook geen zin boos te blijven op die ander, dat vreet energie en die ander interesseert het kennelijk niet hoe jij je voelt. En met boos blijven op jezelf begraaf je de gevoelens eronder waar je mee aan de slag moet om het te verwerken; verdriet, ongeloof, verlangen naar die persoon terwijl je het niet wilt..
dinsdag 17 april 2018 om 21:20
Naar mijn mening is het juist de boosheid op jezelf die je pas na jaren razend maakt als je beseft dat je je zo hebt LATEN behandelen..ringaroundtherosie schreef: ↑17-04-2018 21:08Ik herken de boosheid op jezelf nadat iemand waar je van hield je tot op het bot gekwetst heeft, en daarmee meedogenloos doorgaat terwijl jij in zak en as zit. Waarom heb je de tekenen dat dit een rotte appel is bewust naast je neer gelegd? Kun je zo slecht alleen zijn? Minder mensenkennis dan je altijd dacht? Waarom sta je toe dat die ander je nog zo raakt terwijl je hem/haar geen blik waardig zou moeten keuren?
Ik voel nog steeds, na jaren, geen onverschilligheid bij deze man. Maar ook geen haat of wraakgevoelens meer. Hij moet gewoon uit mijn buurt blijven en me met rust laten. En misschien is dat het hoogst haalbare?
Het hielp mij om het te zien als een hele harde les dat sommige mensen alleen aan zichzelf denken en daarnaar handelen terwijl jij het beste met hen voorhebt, en een harde confrontatie met mezelf. En mezelf te vergeven voor het me inlaten met een persoon waarvan Ik eigenlijk wel wist dat hij bad news was. Ik weet nu wat ik nooit meer wil en herken mensen met een verrot karakter zoals hij nu veel sneller en bewaar dan afstand. Het heeft ook geen zin boos te blijven op die ander, dat vreet energie en die ander interesseert het kennelijk niet hoe jij je voelt. En met boos blijven op jezelf begraaf je de gevoelens eronder waar je mee aan de slag moet om het te verwerken; verdriet, ongeloof, verlangen naar die persoon terwijl je het niet wilt..
Het inzien dat je het zelf hebt laten gebeuren, en je afvraagt waarom in godesnaam.
Als je dat eenmaal weet ben je al heel ver m.i.
Verlangen naar de persoon die je shit heeft behandeld had er -bij mij- niks mee te maken eigenlijk, aan die persoon denken was alleen maar een trigger om weer woedend te worden.
Nu ik weet waarom ik precies zo woedend kon worden jaren na dato op iemand die ik zelden nog zag was het opeens duidelijk: ik was razend op mezelf, en ook wel op de oorzaak want dat je reageert zoals je reageert komt zelden uit de lucht vallen..
dinsdag 17 april 2018 om 21:26
Die laatste zin slaat de spijker op zijn kop.ringaroundtherosie schreef: ↑17-04-2018 21:08Ik herken de boosheid op jezelf nadat iemand waar je van hield je tot op het bot gekwetst heeft, en daarmee meedogenloos doorgaat terwijl jij in zak en as zit. Waarom heb je de tekenen dat dit een rotte appel is bewust naast je neer gelegd? Kun je zo slecht alleen zijn? Minder mensenkennis dan je altijd dacht? Waarom sta je toe dat die ander je nog zo raakt terwijl je hem/haar geen blik waardig zou moeten keuren?
Ik voel nog steeds, na jaren, geen onverschilligheid bij deze man. Maar ook geen haat of wraakgevoelens meer. Hij moet gewoon uit mijn buurt blijven en me met rust laten. En misschien is dat het hoogst haalbare?
Het hielp mij om het te zien als een hele harde les dat sommige mensen alleen aan zichzelf denken en daarnaar handelen terwijl jij het beste met hen voorhebt, en een harde confrontatie met mezelf. En mezelf te vergeven voor het me inlaten met een persoon waarvan Ik eigenlijk wel wist dat hij bad news was. Ik weet nu wat ik nooit meer wil en herken mensen met een verrot karakter zoals hij nu veel sneller en bewaar dan afstand. Het heeft ook geen zin boos te blijven op die ander, dat vreet energie en die ander interesseert het kennelijk niet hoe jij je voelt. En met boos blijven op jezelf begraaf je de gevoelens eronder waar je mee aan de slag moet om het te verwerken; verdriet, ongeloof, verlangen naar die persoon terwijl je het niet wilt..
TO heeft het gevoel dat zij nog macht heeft over hem. Maar dat is niet waar.
Zij is allang verleden tijd en gaat door met haar leven invullen zoals zij dat goed acht , los van TO, waarschijnlijk doorgaan met destructie maar dan bij anderen maar in elk geval niet meer bij TO. Al 6 jaar niet meer.
Het verlangen naar iemand die niet goed voor hem was , is wat hem nog vasthoudt. Dat geeft de wrijving , de frustratie, de boosheid, het machteloze gevoel erbij. En ook de "schuld" leggen bij jezelf (=boosheid naar jezelf) .
Er heeft (na 6 jaar!) nog geen acceptatie, rouwverwerking en daarmee loslating plaatsgevonden in TO.
Hij is het zelf die deze boosheid vasthoudt en "koestert".
Als substitute for love . (Beter iets dan niets?)
anoniem_367002 wijzigde dit bericht op 17-04-2018 21:28
1.92% gewijzigd
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 21:27
Hoi, ik heb alleen je openingspost gelezen. Dus misschien zeg ik wel iets wat al honderd keer gezegd is. Maar alleen gebaseerd op dat eerste stukje vind ik het eerlijk gezegd een zegen dat je je boos, of zelfs woedend, voelt! En de reden is denk ik omdat je zo gegroeid bent in jezelf, dat je nu met terugwerkende kracht kunt voelen waar je op het moment dat het je overkwam niet kon. En dat is dat die vrouw alleen maar een flinke trap richtig exit van je leven had moeten krijgen. Blijkbaar is je eigenwaarde nu zo goed ontwikkeld en dat vind ik alleen maar super voor je!
Ok, het is denk niet altijd alleen maar prettig om dit gevoel met je mee te torsen. Maar laat het gewoon zijn joh. Gebruik die energie (woede is heel veel gebundelde energie) om je lekker vooruit te helpen met rennen, joggen, fietsen, in de tuin werken etc. Het kanaliseert zich vanzelf en zal weer een rustige stroom worden. Zie het als iets positiefs dat je dit eindelijk voelt (en terecht!). Des te groter is de kans dat je zo'n relatie niet meer tegenkomt. Mocht je woede over een tijdje niet in rustiger vaarwater komen, dan kun je altijd nog stappen zetten om er anders mee om te gaan. Het zou nl. zonde zijn als die woede je zou weerhouden van het opnieuw vertrouwen van een leuke vrouw (die er ook echt wel zijn!
)
Maar voor nu, geniet van de beschermende kracht en de boosheid die het voor je opneemt. Want dat was je al die tijd gewoon waard geweest, maar kon je door je hele goede vertrouwen in de mensheid en deze vrouw in het bijzonder niet.
Ok, het is denk niet altijd alleen maar prettig om dit gevoel met je mee te torsen. Maar laat het gewoon zijn joh. Gebruik die energie (woede is heel veel gebundelde energie) om je lekker vooruit te helpen met rennen, joggen, fietsen, in de tuin werken etc. Het kanaliseert zich vanzelf en zal weer een rustige stroom worden. Zie het als iets positiefs dat je dit eindelijk voelt (en terecht!). Des te groter is de kans dat je zo'n relatie niet meer tegenkomt. Mocht je woede over een tijdje niet in rustiger vaarwater komen, dan kun je altijd nog stappen zetten om er anders mee om te gaan. Het zou nl. zonde zijn als die woede je zou weerhouden van het opnieuw vertrouwen van een leuke vrouw (die er ook echt wel zijn!
)Maar voor nu, geniet van de beschermende kracht en de boosheid die het voor je opneemt. Want dat was je al die tijd gewoon waard geweest, maar kon je door je hele goede vertrouwen in de mensheid en deze vrouw in het bijzonder niet.
dinsdag 17 april 2018 om 21:36
Joh, wees niet zo streng voor jezelf. Ze heeft alleen macht als je haar dat geeft. Het is juist KRACHT! Het is toch niet haar emotie? Het is JOUW emotie! Iets wat wordt aangedreven door jouw raders, JOUW drijfveren. Iets dat zegt: flikker op. Iets dat zegt dat geen idioot zich ooit in z'n hoofd moet halen om jou nog zo te behandelen. Dat heeft niks (meer) met haar te maken en alles met jouw ontwikkeling.Martijn86 schreef: ↑17-04-2018 11:17Daarom opende ik dit topic: ZE MAG DIE MACHT NIET MEER HEBBEN (=frustratie).
dinsdag 17 april 2018 om 21:46
Bedenk je wat zij misloopt.
Jij hebt dit nu uit je leven, zij zal haar hele leven ermee moeten dealen. En is een toegewijde partner kwijt die ze nog had kunnen hebben als zij die streken niet had gehad.
Tegenwicht: Ik heb een ex die zo over mij denkt.
De man is twintig jaar na dato nog steeds woest op mij, sterker nog: Zijn vrouw ook want als ik niet zo'n heks was geweest had zij een leukere man gehad.
Mijn idee is dat ik op wat iedereen onbeschoft of liefdeloos gedrag zou vonden heb gereageerd, deze man te slap was om daar tegenin te gaan en nu alsnog loopt te mokken.
Ik ga mijn gelijk niet krijgen, hij ook niet.
Ik heb ervan geleerd dat sommig gedrag niet eens een keer getolereerd hoeft te worden, en het verloren energie is jezelf wijs te maken dat iemand die zich zulk gedrag veroorloofd, ineens na een opmerking wel inlevend kan zijn.
Jij hebt dit nu uit je leven, zij zal haar hele leven ermee moeten dealen. En is een toegewijde partner kwijt die ze nog had kunnen hebben als zij die streken niet had gehad.
Tegenwicht: Ik heb een ex die zo over mij denkt.
De man is twintig jaar na dato nog steeds woest op mij, sterker nog: Zijn vrouw ook want als ik niet zo'n heks was geweest had zij een leukere man gehad.
Mijn idee is dat ik op wat iedereen onbeschoft of liefdeloos gedrag zou vonden heb gereageerd, deze man te slap was om daar tegenin te gaan en nu alsnog loopt te mokken.
Ik ga mijn gelijk niet krijgen, hij ook niet.
Ik heb ervan geleerd dat sommig gedrag niet eens een keer getolereerd hoeft te worden, en het verloren energie is jezelf wijs te maken dat iemand die zich zulk gedrag veroorloofd, ineens na een opmerking wel inlevend kan zijn.
dinsdag 17 april 2018 om 21:50
diyer schreef: ↑17-04-2018 21:36Joh, wees niet zo streng voor jezelf. Ze heeft alleen macht als je haar dat geeft. Het is juist KRACHT! Het is toch niet haar emotie? Het is JOUW emotie! Iets wat wordt aangedreven door jouw raders, JOUW drijfveren. Iets dat zegt: flikker op. Iets dat zegt dat geen idioot zich ooit in z'n hoofd moet halen om jou nog zo te behandelen. Dat heeft niks (meer) met haar te maken en alles met jouw ontwikkeling.
Zij doet toch niks waardoor zij nog macht over hem heeft ?
Aangenomen dat er geen contact meer is (al 6 jaar niet).
Het zijn zijn eigen gedachten en gevoelens (over die ex en die relatie) die macht over hem blijven hebben , al 6 jaar .
En ja: assertiviteit is een goede ontwikkeling in TO.
Helaas zo'n 9 jaar te laat met die assertiviteit (is hij achtergekomen) maar het is nooit te laat voor een nieuw begin.
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 22:04
Daarom probeer ik hem ook te vertellen dat zij geen macht meer over hem heeft en dat alles wat hij voelt (goed of slecht, mooi of vervelend) van hem is. En hij voelt nu woede en ik zeg: good for you! Want deze strijdlust geeft aan waar hij staat tov zichzelf en eindelijk voelt hij vanuit zijn poriën z'n grenzen en de kracht om die te verdedigen als het nodig is. Ik geloof er heilig in dat die woede ook weer een plek vindt en een rustig stroompje wordt. In de tussentijd is to erbij gebaat om zichzelf er niet om te veroordelen of het gevoel een negatieve lading te geven. Het hoort nu blijkbaar bij hem in deze fase van zijn leven. Kan hij het maar beter handig gebruiken haha. Als peper tijdens het rennen ofzo.
dinsdag 17 april 2018 om 22:10
Alleen zijn na zo'n destructieve relatie heeft zowiezo dit als voordeel (terug) leren jezelf te geven wat eerder niet lukte (en je van die foute ander niet kreeg) namelijk zelf-liefde.keukenstoel schreef: ↑17-04-2018 20:45Goed geschreven!
Ik weet waar het fout zat.
Als kind emotioneel verwaarloosd.
Ik snap best dat iedereen niet fout is maar ik heb de puf niet meer om te daten etc.
Op mijn leeftijd kom je niet altijd goede mannen meer tegen.
Die zijn fijn bij hun gezin en vele rotte appels lopen los.
Geen zin in om daar tussen speld in hooiberg te zoeken.
Alleen zijn heeft ook vele voordelen
Keukenstoel ik weet niet hoe jong of oud je bent, maar het kan maar zo zijn dat je zonder dat je zocht iemand tegen komt die net zoveel van jou houdt als jij van jezelf. (Veel is de bedoeling!)
Que Sera Sera
dinsdag 17 april 2018 om 22:20
Die boosheid in positieve zin inderdaad.diyer schreef: ↑17-04-2018 22:04Daarom probeer ik hem ook te vertellen dat zij geen macht meer over hem heeft en dat alles wat hij voelt (goed of slecht, mooi of vervelend) van hem is. En hij voelt nu woede en ik zeg: good for you! Want deze strijdlust geeft aan waar hij staat tov zichzelf en eindelijk voelt hij vanuit zijn poriën z'n grenzen en de kracht om die te verdedigen als het nodig is. Ik geloof er heilig in dat die woede ook weer een plek vindt en een rustig stroompje wordt. In de tussentijd is to erbij gebaat om zichzelf er niet om te veroordelen of het gevoel een negatieve lading te geven. Het hoort nu blijkbaar bij hem in deze fase van zijn leven. Kan hij het maar beter handig gebruiken haha. Als peper tijdens het rennen ofzo.
Maar:
In negatieve zin overvalt en belemmert deze boosheid hem (scheef hij zelf) , hij vroeg er tips voor.
Er niks mee doen (en "gaat wel voorbij") lijkt me onverstandig , aangezien hij er al 6 jaar mee rondloopt.
Que Sera Sera
