Relaties
alle pijlers
Boosheid!
dinsdag 17 april 2018 om 10:30
Lieve dames,
Als man type ik hier mijn verhaal omdat ik van mijn boosheid af wil. Ik hoef mijn verhaal niet volledig kwijt want dat heb ik bij vrienden gedaan en zelfs in therapie (dat was zeer zinvol!). De aanleiding was het andere topic hier over narcistisch misbruik (dat kwam ik toevallig op het spoor).
Al 6 jaar geleden is een relatie uitgegaan van drie jaar met mijn ex. Een vrouw die hartstikke onbetrouwbaar was, die mij naar de mond praatte, haar charme inzette om dingen gedaan te krijgen bij mij en bij anderen, een vrouw die altijd zei wat haar uitkwam ongeacht welke gevolgen die voor anderen had, een vrouw die manipuleerde, en ga zo maar door. Een vrouw die volledig happy relaties aangaat met prachtige beloften maar dan alles kapotmaakt. Zeer destructief.
En ik? Toentertijd de braafheid zelve, erg naïef. Ik had de rol van redder op me genomen (en zij maneuvreerde zichzelf handig in de situatie van het slachtoffer). Ik kon me toen niet eens voorstellen dat mensen anderen manipuleren, voorliegen, bedriegen, enzovoort. Natuurlijk wist ik in heel theoretische zin wel dat dit mogelijk was maar ik kon me het gewoon niet voorstellen. Stom stom stom. Daardoor kon het zo lang duren als het deed en uiteindelijk heeft ze me op onvoorstelbaar egoïstische wijze in een situatie weten te maneuvreren en mij gedumpt op een wijze die ik vijanden nog niet aan zou doen.
Heel stom van mij natuurlijk, onvoorstelbaar naïef, ik stelde geen grenzen, ik hield haar het hand boven het hoofd, ik praatte alles goed voor haar, ik excuseerde haar gedrag al voordat zij het kon excuseren (iets wat ze nooit gedaan heeft).
Nadat ze mij gedumpt had heb ik haar nooit mee gesproken. Ik heb wel eens een bericht gestuurd met vragen maar daar kwam dan een bericht op terug met volkomen leugens. Verantwoordelijkheid zal ze dus nooit nemen en inmiddels heb ik zelf mijn closure gevonden.
Wat is dan mijn probleem? Woede. Soms heb ik nog een enorme woede. Gisteren ben ik een lang stuk gaan hardlopen en opeens was ik even helemaal alleen op een lang stuk door het bos en ik merkte gewoon dat ik zo ontzettend woeden was. Woedend over al die gemene streken en dat ik heb toegekeken en niet heb ingegrepen. Woedend over de vernedering, over de lafheid, over het berekende sadisme. Heel goed dat die woede eruit komt natuurlijk maar het is al 6 jaar geleden. Ik ben al zo vaak boos geweest. Ik wil dit achter me laten. Na die woedebuien voel ik me ook alleen maar misselijk en lamlendig. En in die woedebuien voelt het even of alles zich hier en nu afspeelt maar het is allang voorbij. Ik ben naar een andere plek verhuisd en zie haar niet meer. Ik wil niet eens wat met haar te maken hebben. Het is allang voorbij en ik ben woedend op iets dat niet bestaat, een relatie die allang weg is, een vrouw die allang weg is (en die ik het niet eens meer waard vind om aan te spreken), en ik ben boos op een naïeve jongen die ik allang niet meer ben.
Hoe kom ik hiervan af? Die woede zit me in de weg. Ervaringsdeskundigen hier?
Als man type ik hier mijn verhaal omdat ik van mijn boosheid af wil. Ik hoef mijn verhaal niet volledig kwijt want dat heb ik bij vrienden gedaan en zelfs in therapie (dat was zeer zinvol!). De aanleiding was het andere topic hier over narcistisch misbruik (dat kwam ik toevallig op het spoor).
Al 6 jaar geleden is een relatie uitgegaan van drie jaar met mijn ex. Een vrouw die hartstikke onbetrouwbaar was, die mij naar de mond praatte, haar charme inzette om dingen gedaan te krijgen bij mij en bij anderen, een vrouw die altijd zei wat haar uitkwam ongeacht welke gevolgen die voor anderen had, een vrouw die manipuleerde, en ga zo maar door. Een vrouw die volledig happy relaties aangaat met prachtige beloften maar dan alles kapotmaakt. Zeer destructief.
En ik? Toentertijd de braafheid zelve, erg naïef. Ik had de rol van redder op me genomen (en zij maneuvreerde zichzelf handig in de situatie van het slachtoffer). Ik kon me toen niet eens voorstellen dat mensen anderen manipuleren, voorliegen, bedriegen, enzovoort. Natuurlijk wist ik in heel theoretische zin wel dat dit mogelijk was maar ik kon me het gewoon niet voorstellen. Stom stom stom. Daardoor kon het zo lang duren als het deed en uiteindelijk heeft ze me op onvoorstelbaar egoïstische wijze in een situatie weten te maneuvreren en mij gedumpt op een wijze die ik vijanden nog niet aan zou doen.
Heel stom van mij natuurlijk, onvoorstelbaar naïef, ik stelde geen grenzen, ik hield haar het hand boven het hoofd, ik praatte alles goed voor haar, ik excuseerde haar gedrag al voordat zij het kon excuseren (iets wat ze nooit gedaan heeft).
Nadat ze mij gedumpt had heb ik haar nooit mee gesproken. Ik heb wel eens een bericht gestuurd met vragen maar daar kwam dan een bericht op terug met volkomen leugens. Verantwoordelijkheid zal ze dus nooit nemen en inmiddels heb ik zelf mijn closure gevonden.
Wat is dan mijn probleem? Woede. Soms heb ik nog een enorme woede. Gisteren ben ik een lang stuk gaan hardlopen en opeens was ik even helemaal alleen op een lang stuk door het bos en ik merkte gewoon dat ik zo ontzettend woeden was. Woedend over al die gemene streken en dat ik heb toegekeken en niet heb ingegrepen. Woedend over de vernedering, over de lafheid, over het berekende sadisme. Heel goed dat die woede eruit komt natuurlijk maar het is al 6 jaar geleden. Ik ben al zo vaak boos geweest. Ik wil dit achter me laten. Na die woedebuien voel ik me ook alleen maar misselijk en lamlendig. En in die woedebuien voelt het even of alles zich hier en nu afspeelt maar het is allang voorbij. Ik ben naar een andere plek verhuisd en zie haar niet meer. Ik wil niet eens wat met haar te maken hebben. Het is allang voorbij en ik ben woedend op iets dat niet bestaat, een relatie die allang weg is, een vrouw die allang weg is (en die ik het niet eens meer waard vind om aan te spreken), en ik ben boos op een naïeve jongen die ik allang niet meer ben.
Hoe kom ik hiervan af? Die woede zit me in de weg. Ervaringsdeskundigen hier?
!
vrijdag 20 april 2018 om 11:05
Nee, ik denk wel dat ik door verreweg het grootste deel van de verwerking ben gegaan. Als ik denk aan de woede van een paar dagen geleden dan denk ik dat het toch een soort trauma is. Op dat moment kom ik in een soort roes terecht na getriggerd te zijn. In die roes heb ik prikkelende armen, het wat benauwder, en het lijkt dus een paniekaanval. Ik begin te malen en herinneringen komen naar boven. Inmiddels reageer ik daarop door woedend te worden. Woedend omdat ik me zo machteloos voel, woedend uit rouw voor de tijd die ik heb verloren, woede omdat mijn eigen systeem (o.a. door mijn jeugd) de neiging heeft van nature de ander in bescherming te nemen en me schuldig te voelen als ik grenzen stel, woede omdat ik nooit gehoord ben, niet eens 1 keer, woede omdat die persoon altijd weer over zichzelf begon, woede omdat die persoon zichzelf tegenspreekt (en dat heus weet maar schijt, sorry, heeft aan anderen). Het gaat inmiddels alweer een stuk beter. Fijn om te lezen dat anderen hun ei hier ook kwijt kunnen.QuirienQ schreef: ↑19-04-2018 14:08Dit exact omschrijft het (ontwaken uit ) het Stockholm syndroom .
Maar je bent er kennelijk nog niet mee klaar want nu pas , na zes jaar, kom je in de emotionele verwerking ervan .
Die langdurig terugkerende boosheid wijst je erop .
Het heeft je meer schade aangericht dan je (toentertijd ) dacht . Daar ben je nu boos over. Dat je dat niet hebt kunnen voorkomen.
Vergeef jezelf : je wist toen niet beter, naïef als je was.
Nu wel en nu doe je de dingen anders
vrijdag 20 april 2018 om 11:14
Als je inziet dat dit vaak het geval is : waar de een te weinig van heeft, zal diegene dat zoeken (=parasiteren/willen compenseren) bij een ander.emmetje2 schreef: ↑20-04-2018 01:50Precies, ik heb vanavond weer geoefend met loslaten. Ik zag haar lopen met de hond en had weer boosheid en wraakgevoelens. Maar kon het van me af zetten. Bedacht me dat ik niet meer kan veranderen hoe t is gegaan. En dat ik alleen mezelf straf door zo boos te zijn.
Dit is de (onbewuste) aantrekking van misbruiker en misbruikte .
Zie het als twee benen:
1. Geen liefde voor de ander hebben
2. Geen liefde voor zichzelf hebben
Om evenwichtig door het leven te gaan en niet te vallen , moet je zelf op twee benen lopen:
-je kan echt van anderen houden
-je kan echt van jezelf houden
Als beiden dit in zichzelf ervaren, kunnen partners er voor elkaar en er tegelijk voor zichzelf zijn, in gelijkwaardigheid en is er geen sprake van een misbruikrelatie.
vrijdag 20 april 2018 om 11:28
Je was afkerig tegen (nog meer) therapie, kijk je daar nu anders tegen aan ?Martijn86 schreef: ↑20-04-2018 11:05Nee, ik denk wel dat ik door verreweg het grootste deel van de verwerking ben gegaan. Als ik denk aan de woede van een paar dagen geleden dan denk ik dat het toch een soort trauma is. Op dat moment kom ik in een soort roes terecht na getriggerd te zijn. In die roes heb ik prikkelende armen, het wat benauwder, en het lijkt dus een paniekaanval. Ik begin te malen en herinneringen komen naar boven. Inmiddels reageer ik daarop door woedend te worden. Woedend omdat ik me zo machteloos voel, woedend uit rouw voor de tijd die ik heb verloren, woede omdat mijn eigen systeem (o.a. door mijn jeugd) de neiging heeft van nature de ander in bescherming te nemen en me schuldig te voelen als ik grenzen stel, woede omdat ik nooit gehoord ben, niet eens 1 keer, woede omdat die persoon altijd weer over zichzelf begon, woede omdat die persoon zichzelf tegenspreekt (en dat heus weet maar schijt, sorry, heeft aan anderen). Het gaat inmiddels alweer een stuk beter. Fijn om te lezen dat anderen hun ei hier ook kwijt kunnen.
Je symptomen lijken mij namelijk te zwaar en te langdurig om er niets mee te doen.
Er zijn goede therapeutische technieken om er van af te komen.
Heb je wel eens Bach bloesemremedie Rescue gebruikt? Dat is een (natuurlijk) middel, spray of druppels .Dat kan helpen bij een angstaanval.
Verkrijgbaar bij drogist.
@Emmetje: is voor jou wellicht ook een goed idee, als je je buuf tegenkomt , neem je er wat van. Het geeft op een natuurlijke wijze rust . = goed voor jezelf zorgen .
vrijdag 20 april 2018 om 11:47
Als je kwaad bent, ben je misschien geneigd te gaan lopen associëren in je hoofd (toen dit... toen dat... wat als... dat is toch ook ontzettend sus en zo).
De kans bestaat dat je daarmee de intentie van de pijn blijft voeden. Het kan handig zijn om daar bij kwaadheid alert op te zijn door bewust tegen jezelf te zeggen: dat is oud zeer, het mag er nu helemaal zijn, maar ik mag het stukje dat ik nu voel zonder meer loslaten. En dat je er dan iets positiefs aan koppelt: gelukkig heb ik er iets van geleerd, daar ben ik blij mee.
De kans bestaat dat je daarmee de intentie van de pijn blijft voeden. Het kan handig zijn om daar bij kwaadheid alert op te zijn door bewust tegen jezelf te zeggen: dat is oud zeer, het mag er nu helemaal zijn, maar ik mag het stukje dat ik nu voel zonder meer loslaten. En dat je er dan iets positiefs aan koppelt: gelukkig heb ik er iets van geleerd, daar ben ik blij mee.
vrijdag 20 april 2018 om 11:54
Sta jezelf toe die boosheid te voelen en er (binnen grenzen) uiting aan te geven.
Dat alleen al, is een daad van vergeving naar jezelf .
vrijdag 20 april 2018 om 12:06
Maar die woede werkt weer door in jouw relaties met anderen waardoor jij de creap wordt met het woede probleem wellicht, dat wil je toch ook niet, oh ja dat is die vent die is altijd sarcastisch en woedend en haat vrouwen want.. 6 jaar geleden.
Ik neem aan dat je ook niet in een nieuwe relatie kunt stappen omdat je nu zelf ook niet meer een relaxt iemand bent om bij te zijn, zonde toch.. ze is je nog steeds de baas, laat het los en vergeef, en vergeef vooral jezelf dat je zo goed van vertrouwen was en dat er misbruik van je is gemaakt, het is net als mishandeling, je moet het een plek geven en de beste wraak is jezelf terug vinden en vreselijk gelukkig worden alleen of samen met iemand die wel goed voor je is!
Ik neem aan dat je ook niet in een nieuwe relatie kunt stappen omdat je nu zelf ook niet meer een relaxt iemand bent om bij te zijn, zonde toch.. ze is je nog steeds de baas, laat het los en vergeef, en vergeef vooral jezelf dat je zo goed van vertrouwen was en dat er misbruik van je is gemaakt, het is net als mishandeling, je moet het een plek geven en de beste wraak is jezelf terug vinden en vreselijk gelukkig worden alleen of samen met iemand die wel goed voor je is!
vrijdag 20 april 2018 om 12:28
Huh? Waar komen deze gekke ideeen vandaan? Haat ik vrouwen? Ben ik woedend op vrouwen? En een creep?MissMaran schreef: ↑20-04-2018 12:06Maar die woede werkt weer door in jouw relaties met anderen waardoor jij de creap wordt met het woede probleem wellicht, dat wil je toch ook niet, oh ja dat is die vent die is altijd sarcastisch en woedend en haat vrouwen want.. 6 jaar geleden.
Ik neem aan dat je ook niet in een nieuwe relatie kunt stappen omdat je nu zelf ook niet meer een relaxt iemand bent om bij te zijn, zonde toch.. ze is je nog steeds de baas, laat het los en vergeef, en vergeef vooral jezelf dat je zo goed van vertrouwen was en dat er misbruik van je is gemaakt, het is net als mishandeling, je moet het een plek geven en de beste wraak is jezelf terug vinden en vreselijk gelukkig worden alleen of samen met iemand die wel goed voor je is!
Hmm ok. Gek hoe je dat uit mijn posts haalt. Mijn woede is er zo nu en dan en niet wanneer andere mensen daar zijn. Ik ben boos op een persoon uit mijn verleden. Dat is toevallig een vrouw, ja, maar er zijn ook mannen die schaamteloos liegen en bedriegen. Hoezo zou ik dan boos zijn op alle vrouwen? Dat is niet zo.
Vergeving. Ja dat moet ik wel. Mezelf vergeven.
vrijdag 20 april 2018 om 12:33
Ja, dat gaf TO zelf ook aan : dat er minder van hem beschikbaar is voor anderen.MissMaran schreef: ↑20-04-2018 12:06Maar die woede werkt weer door in jouw relaties met anderen waardoor jij de creap wordt met het woede probleem wellicht, dat wil je toch ook niet, oh ja dat is die vent die is altijd sarcastisch en woedend en haat vrouwen want.. 6 jaar geleden.
Ik neem aan dat je ook niet in een nieuwe relatie kunt stappen omdat je nu zelf ook niet meer een relaxt iemand bent om bij te zijn, zonde toch.. ze is je nog steeds de baas, laat het los en vergeef, en vergeef vooral jezelf dat je zo goed van vertrouwen was en dat er misbruik van je is gemaakt, het is net als mishandeling, je moet het een plek geven en de beste wraak is jezelf terug vinden en vreselijk gelukkig worden alleen of samen met iemand die wel goed voor je is!
Die woede (onverwerkt verleden) kan een schaduw werpen op volgende relatie(s). Of nog erger: het (misbruik)patroon voortzetten.
Zaak dus om dat niet te onderschatten. Zeker gezien dat het al zes jaar aan de gang is.
Jammer dat de relaties nadien geen stand hebben gehouden , ofschoon deze volgens TO wel leuk en liefdevol waren: die woede kan een te grote rol hebben gespeeld waardoor die relaties toch geëindigd zijn.
Zo heeft zo'n negatieve relatie nog een hele lange nasleep .
Slachtoffers van Stockholm die in kindertijd zijn misbruikt kunnen op volwassen leeftijd nog steeds hun dader beschermen , zo zie je dat als je er niet van bewust bent de schade van misbruik nog heel lang kan doorwerken, met als gevolg herhaling van patroon.
Ze laten zich dan ook vaak in volwassen relaties (door)misbruiken.
Pas op het moment dat de (beschadigde) eigenwaarde zich laat zien (door middel van boosheid) kan er worden gewerkt aan echte verwerking. Hoe langer het heeft geduurd, hoe moeilijker het is om zichzelf te ontwarren.
Adequate hulp erbij is een must.
vrijdag 20 april 2018 om 12:37
Ze bedoelt de woede gericht op jezelf .Martijn86 schreef: ↑20-04-2018 12:28Huh? Waar komen deze gekke ideeen vandaan? Haat ik vrouwen? Ben ik woedend op vrouwen? En een creep?
Hmm ok. Gek hoe je dat uit mijn posts haalt. Mijn woede is er zo nu en dan en niet wanneer andere mensen daar zijn. Ik ben boos op een persoon uit mijn verleden. Dat is toevallig een vrouw, ja, maar er zijn ook mannen die schaamteloos liegen en bedriegen. Hoezo zou ik dan boos zijn op alle vrouwen? Dat is niet zo.
Vergeving. Ja dat moet ik wel. Mezelf vergeven.
En het beschermen van je dader.
vrijdag 20 april 2018 om 12:42
vrijdag 20 april 2018 om 12:45
In het moment van de woede zelf wel ja maar niet in het algemeen. Het wordt allemaal veel te groot gemaakt, uit verbanden gerukt, en daardoor te suggestief. In mijn leven heeft geen mens door dat ik zo nu en dan die woede heb. Behalve twee vrienden aan wie ik heb verteld dat ik nog heel pissig kan zijn om het gedrag van die trut (dat woord dekt de lading niet maar ik houd het netjes) ben ik een hele normale rustige persoon.
vrijdag 20 april 2018 om 12:47
Mensen die woedend zijn die voel je, je kunt nog zo tralala zeggen dat je best een nieuwe relatie aankan maar als je de helft van de tijd vol woede de wereld rondstampt als gargamel met haat ook al is het maar naar die ene persoon dan is dat vrij onaantrekkelijk voor, ? Wellicht een volgende partner, wie weet hoeveel leuke contacten je al bent misgelopen doordat je boos bent, je straalt dan iets uit waar andere boze mensen op af komen of erger nog, weer zo'n vrouw die denkt ha zo een is van mij En jij stinkt er weer in, jij moet helen zodat jij weer leuke mensen interessant gaat vinden en leuke mensen jou ook!
Ik zou echt die woede de baas worden en volgens mij kan dat best makkelijk met de juiste mindset, zo van en nu is het klaar en nu is het tijd voor de rest van mijn leven
Ik zou echt die woede de baas worden en volgens mij kan dat best makkelijk met de juiste mindset, zo van en nu is het klaar en nu is het tijd voor de rest van mijn leven
vrijdag 20 april 2018 om 12:55
Haal gewoon uit de posts wat je aanspreekt en laat de rest van je afglijden. Jij bent jij, de rest doet alleen suggesties. Laat het bij de ander. Net als bij de woede: laat het zijn en probeer het beetje bij beetje los te laten, door inderdaad jezelf te vergeven. Je weet nu iets wat je tien niet wist, doe er je voordeel mee. De woede moet je systeem uit, maar wees er niet bang voor. Accepteet dat die af en toe omhoog komt en laat dat stukje emotie dan in vertrouwen los.
vrijdag 20 april 2018 om 13:01
Ik begrijp heel goed wat jij probeert uit te leggen. Ik heb er in ieder geval wel wat aan.MissMaran schreef: ↑20-04-2018 12:47Mensen die woedend zijn die voel je, je kunt nog zo tralala zeggen dat je best een nieuwe relatie aankan maar als je de helft van de tijd vol woede de wereld rondstampt als gargamel met haat ook al is het maar naar die ene persoon dan is dat vrij onaantrekkelijk voor, ? Wellicht een volgende partner, wie weet hoeveel leuke contacten je al bent misgelopen doordat je boos bent, je straalt dan iets uit waar andere boze mensen op af komen of erger nog, weer zo'n vrouw die denkt ha zo een is van mij En jij stinkt er weer in, jij moet helen zodat jij weer leuke mensen interessant gaat vinden en leuke mensen jou ook!
Ik zou echt die woede de baas worden en volgens mij kan dat best makkelijk met de juiste mindset, zo van en nu is het klaar en nu is het tijd voor de rest van mijn leven
vrijdag 20 april 2018 om 13:04
Ik val in herhaling en nu voor het laatst zeg ik: doe wat met die woede. Laat het zijn, maar doe er wel wat mee. Eventuele wraakgedachten mogen er ook zijn, als ze op komen, mits je ze op een goede manier kan ontladen . Lucht op hoor, afreageren op een boksbal .Martijn86 schreef: ↑20-04-2018 12:42Ik bescherm ‘mijn dader’ helemaal niet. Maar als jullie het weer over mensen met het Stockholm syndroom willen hebben vind ik dat prima maar misschien is een ander topic dan handiger. In dit topic heb ik het liever over de emotie woede, wat daar mee te doen, wanneer het gewoon te laten, etc.
(Geen menselijke boksbal nemen natuurlijk)
Opdat het niet steeds weer terug hoeft te komen. Opdat je het niet nog langer vasthoudt.
Je bent al op de goede weg door het te voelen, hoe naar het ook is.
Er ligt mogelijk nog een restje (onbewuste) bescherming van je dader aangezien je jezelf niet volledig toe staat die boosheid te voelen en je je er behoorlijk verwart door voelt. Je geeft zelf aan dat het je in de weg zit immers ? Jij bent degene die er last van heeft EN die het mogelijk zelf in stand houdt.
Het op een gezonde manier een rustplek geven kan je leren in therapie. Eerder gegeven tips om te je zelf-agressie te ontladen zoals boksen en hardlopen zijn ook prima tips.
Je richten op het heden (waarin je boosheid ervaart) en je toekomst maakt niet je verleden goed, maar wel de rest van je leven wat je nog voor je hebt.
En nu ga ik lekker weekend vieren.
Goed weekend toegewenst
vrijdag 20 april 2018 om 13:14
Fijn fjuw! Het is niet om iemand neer te zetten als niet oke maar boosheid werkt zo veel verder door dan aan de oppervlakte zichtbaar is!Sjaantje37 schreef: ↑20-04-2018 13:01Ik begrijp heel goed wat jij probeert uit te leggen. Ik heb er in ieder geval wel wat aan.
@Martijn, boosheid is gewoon een soort gif en haar doet het niks hoor het maakt jouw leven alleen nog lastig, als jij bijvoorbeeld al vijf super leuke dates hebt gehad met een leuke vrouw, en jij zegt op date vijf er is alleen 1 klein dingetje! IK HAAT MIJN EX en die boosheid komt er ook waarschijnlijk zo uit net als in je topic aangezien er nog erg veel boosheid zit dan zegt ze ok en rent de deur uit!!
zaterdag 21 april 2018 om 11:21
Ik heb hard nagedacht naar aanleiding van dit topic en ik denk dat een paar dingen het geval. zijn. Mijn woede komt soms zomaar opzetten en ik denk dat dit inderdaad toch bij een trauma past. Het is dan zo (vaak na een trigger en/of een stressvolle tijd op het werk) dat het net is alsof ik weer middenin de situatie ben van zoveel jaren geleden. In die roes wil ik dan alsnog het trauma oplossen ofzo door te reageren zoals ik toen had moeten reageren en daarmee alle pijn had kunnen voorkomen. Dat is het eerste dat ik opmerkte. Hiervoor ga ik toch EMDR doen (of in ieder geval naar informeren).
Het tweede is dat mijn woede heel machteloos is. De persoon tegen wie de woede gericht is heeft nooit iets erkend, luisterde nooit, toonde nooit begrip, nam nooit verantwoordelijkheid, schoof altijd alles af, en was simpelweg te egoïstisch überhaupt om een ander tegemoet te komen. Het was echt een arrogant persoon die boven de rest stond (en die voelde zich te goed om een ander een excuus aan te bieden of uitleg te geven over ze had uitgevreten). Ook, en hier is de crux, deed deze persoon hard haar best om een ander schuldig te laten voelen voor wat ze zelf deed (ze projecteerde haar eigen nare dingen op anderen). Zo verzon deze persoon alternatieve verhalen (alternative facts avant la lettre) en wees altijd met de vinger naar anderen. Ik denk dat ik in mijn woede met die schuld worstel. Dat elke keer als ik boos word dat ik me ook tegelijk wil verdedigen tegen die schuld die zij wilde opleggen (en iemand in mijn jeugd ook, die deed hetzelfde) en dan voel ik me tegelijk boos en schuldig en daar raak ik gespannen van. Dit lijkt op "Stockholm" in die zin dat het slachtoffer de dader niet durft te trotseren uit schuld. Maar, en dit zeg ik met klem voordat de discussie weer ontspoort, er is op geen enkele manier liefde voor haar, ik interesseer me helemaal niets voor haar, ik houd geen hand boven haar hoofd, enzovoort.
Dit wilde ik nog even kwijt. Twee dingen om aan te werken dus: 1. Niet meer in die roes komen en die trauma "oplossen"/verwerken. 2. Niet schuldig voelen over het feit dat ik me boos voel en niet me laten ringeloren in mijn hoofd door bullshit verhalen van haar. Ik weet heel goed wat er gebeurd is en ik hoef me nergens schuldig over te voelen want ik heb niets uitgevreten. Dit dus
Bedankt voor al jullie hulp!
Het tweede is dat mijn woede heel machteloos is. De persoon tegen wie de woede gericht is heeft nooit iets erkend, luisterde nooit, toonde nooit begrip, nam nooit verantwoordelijkheid, schoof altijd alles af, en was simpelweg te egoïstisch überhaupt om een ander tegemoet te komen. Het was echt een arrogant persoon die boven de rest stond (en die voelde zich te goed om een ander een excuus aan te bieden of uitleg te geven over ze had uitgevreten). Ook, en hier is de crux, deed deze persoon hard haar best om een ander schuldig te laten voelen voor wat ze zelf deed (ze projecteerde haar eigen nare dingen op anderen). Zo verzon deze persoon alternatieve verhalen (alternative facts avant la lettre) en wees altijd met de vinger naar anderen. Ik denk dat ik in mijn woede met die schuld worstel. Dat elke keer als ik boos word dat ik me ook tegelijk wil verdedigen tegen die schuld die zij wilde opleggen (en iemand in mijn jeugd ook, die deed hetzelfde) en dan voel ik me tegelijk boos en schuldig en daar raak ik gespannen van. Dit lijkt op "Stockholm" in die zin dat het slachtoffer de dader niet durft te trotseren uit schuld. Maar, en dit zeg ik met klem voordat de discussie weer ontspoort, er is op geen enkele manier liefde voor haar, ik interesseer me helemaal niets voor haar, ik houd geen hand boven haar hoofd, enzovoort.
Dit wilde ik nog even kwijt. Twee dingen om aan te werken dus: 1. Niet meer in die roes komen en die trauma "oplossen"/verwerken. 2. Niet schuldig voelen over het feit dat ik me boos voel en niet me laten ringeloren in mijn hoofd door bullshit verhalen van haar. Ik weet heel goed wat er gebeurd is en ik hoef me nergens schuldig over te voelen want ik heb niets uitgevreten. Dit dus
Bedankt voor al jullie hulp!
maandag 23 april 2018 om 17:08
Die "bullshitverhalen" van haar zijn verhalen waar jij nog waarde aan hecht als jij je je (onterecht) schuldig blijft voelen. Jij noemt dat ringeloren. Jij doet dat zelf .Martijn86 schreef: ↑21-04-2018 11:21Ik heb hard nagedacht naar aanleiding van dit topic en ik denk dat een paar dingen het geval. zijn. Mijn woede komt soms zomaar opzetten en ik denk dat dit inderdaad toch bij een trauma past. Het is dan zo (vaak na een trigger en/of een stressvolle tijd op het werk) dat het net is alsof ik weer middenin de situatie ben van zoveel jaren geleden. In die roes wil ik dan alsnog het trauma oplossen ofzo door te reageren zoals ik toen had moeten reageren en daarmee alle pijn had kunnen voorkomen. Dat is het eerste dat ik opmerkte. Hiervoor ga ik toch EMDR doen (of in ieder geval naar informeren).
Het tweede is dat mijn woede heel machteloos is. De persoon tegen wie de woede gericht is heeft nooit iets erkend, luisterde nooit, toonde nooit begrip, nam nooit verantwoordelijkheid, schoof altijd alles af, en was simpelweg te egoïstisch überhaupt om een ander tegemoet te komen. Het was echt een arrogant persoon die boven de rest stond (en die voelde zich te goed om een ander een excuus aan te bieden of uitleg te geven over ze had uitgevreten). Ook, en hier is de crux, deed deze persoon hard haar best om een ander schuldig te laten voelen voor wat ze zelf deed (ze projecteerde haar eigen nare dingen op anderen). Zo verzon deze persoon alternatieve verhalen (alternative facts avant la lettre) en wees altijd met de vinger naar anderen. Ik denk dat ik in mijn woede met die schuld worstel. Dat elke keer als ik boos word dat ik me ook tegelijk wil verdedigen tegen die schuld die zij wilde opleggen (en iemand in mijn jeugd ook, die deed hetzelfde) en dan voel ik me tegelijk boos en schuldig en daar raak ik gespannen van. Dit lijkt op "Stockholm" in die zin dat het slachtoffer de dader niet durft te trotseren uit schuld. Maar, en dit zeg ik met klem voordat de discussie weer ontspoort, er is op geen enkele manier liefde voor haar, ik interesseer me helemaal niets voor haar, ik houd geen hand boven haar hoofd, enzovoort.
Dit wilde ik nog even kwijt. Twee dingen om aan te werken dus: 1. Niet meer in die roes komen en die trauma "oplossen"/verwerken. 2. Niet schuldig voelen over het feit dat ik me boos voel en niet me laten ringeloren in mijn hoofd door bullshit verhalen van haar. Ik weet heel goed wat er gebeurd is en ik hoef me nergens schuldig over te voelen want ik heb niets uitgevreten. Dit dus
Bedankt voor al jullie hulp!
(Restje Stockholm)
Waarom zou je dat in hemelsnaam doen ?
Jij bent niet verantwoordelijk voor haar gedrag.
Dat zij bullshitverhalen ophangt is haar gedrag.
Jij bent verantwoordlijk enkel voor je eigen gedrag: hoe jij met die verhalen omgaat.
Jou schuld in de schoenen schuiven was haar tactiek om onder haar eigen negativiteit uit te komen , zichzelf mooier presenteren dan ze werkelijk is . Dat exact is wat narcisten doen .
Met haar gedrag willen begrijpen , goedpraten etc ten koste van jezelf werk jij je eigen losmaking tegen .
Handig als jij dan "schuld" op je neemt, zelfs haar de hand boven het hoofd bleef houden : zo kan zij vrij van blaam verder met haar leven en zichzelf zelfs een slachtofferrol aanmeten, dat komt haar goed uit want
op die manier kan zij narcistische aandacht krijgen van eventuele andere partners.
Je hebt haar gevoed in haar gestoorde zelfbeeld.
En jij ? Jij blijft achter met boosheid die jou al 6 jaar parten speelt.
Dat je er 6 jaar na dato eindelijk wat aan gaat doen is rijkelijk laat maar voor de rest van je leven nog niet te laat .
Hoe meer je haar werkelijk achter je laat, hoe vrijer je je voelt , ook aangaande je boosheid .
Succes !
