Relaties
alle pijlers
Breuk wegens angst?
maandag 25 oktober 2010 om 14:10
Ik (M. 32jr) zit momenteel in de verwerking van een relatiebreuk na 2,5 jaar relatie (V. 29jr.) Begin oktober vertelde ze mij te willen stoppen na een paar weken stroefheid. We leerden elkaar in 2008 via internet kennen en na een wat turbulent begin, spraken we na ca. 4 maanden naar elkaar uit voor een serieuze relatie met toekomst te willen gaan.
Al vanaf dag 1 heb ik met haar een klik gehad. We hadden dezelfde interesses, deelden totaal de humor, lachten om elkaar, waren enorm tot elkaar aangetrokken, knuffelden altijd, zaten altijd bij elkaar, helemaal verknocht aan elkaar, kortom alles wat soms zo ongrijpbaar is waarom het er wel of niet is, was bij ons ruimschoots aanwezig. We hebben beiden ons eigen (koop)huis ca. 25 min. rijden van elkaar. Latten deden we niet aan, we woonden samen in twee huizen, zoals we dat noemden. Dit leidde soms tot ergernis en irritatie, vooral bij haar. Ze zei regelmatig het zat te zijn twee huizen te hebben.
Uiteraard waren er ook de echte minpunten. Mijn ex kwam op gegeven moment om de hoek zeilen. Hier had ik wat unfinished business mee en moest dit voor mezelf oplossen met haar. Ik had de overtuiging dat wanneer ik dit deed, ik mijn verleden pas echt afsloot en geen remmingen meer had in mijn huidige relatie. Zij zag dit anders en dit heeft tot heftige ruzies geleid en twee keer tot een korte break.
Ook ik had mijn ergernissen en irritaties, deze zal ik verderop toelichten. Uiteindelijk is het eind 2009 tot een confrontatie gekomen waarna we met een knal uit elkaar zijn gegaan.
Ik kon dit toen niet verkroppen omdat het mijns inziens kwam omdat we de problemen die we hadden niet goed oplosten en dat de goede dingen in onze relatie bijzonder en uniek zijn en 100% waard om voor te vechten. Ik heb toen besloten om een brief te schrijven met mijn motivatie waarom ik door wilde met de relatie en hoe we dit konden doen. Hierop heb ik haar uitgenodigd om een weekend terug te trekken in een kasteel in de Ardennen om daar weg uit de drukte van de Randstad, alles op te schrijven wat we wel en niet leuk vinden aan elkaar en op basis van dat moeten besluiten om er wel of niet voor te gaan. We hebben toen het commitment opnieuw naar elkaar uitgesproken en besloten de punten van elkaar te gaan oplossen.
In het kort de punten:
Haar punten over mij
- Contact met ex verbreken, al is het maar tijdelijk
- Duidelijker doelen stellen en die naleven (samenwonen, kinderen, enz)
- Huis verder afmaken (mijn huis is 2008 gekocht en kan nog wel wat aankleding gebruiken)
mijn punten in het kort
- Meer hulp met huishouden en zelf je troep opruimen
- meer aandacht voor mij en minder voor de tv. (Ze is nogal tv verslaafd en is dan echt opgeslokt) weinig connectie daardoor
- ze is passief met seks. Mag iets meer verbetering van haar kant hoewel ik ook mijn verwachting wil aanpassen en dat ook heb gedaan.
- met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
Resultaat na 10 maanden:
Contact met ex direct verbroken, doelen ter plekke gesteld (bleken overeen te komen met haar doelen) Samenwoonplan is het enige dat echt nageleefd kon worden op korte termijn, en dit ging gestaag maar blijkbaar niet voldoende in haar tempo. Huis afmaken geldt eigenlijk hetzelfde, dingen werden gedaan, maar samenwonen in twee huizen werkt niet bevorderend.
mijn punten:
Het spijt mij te zeggen dat eigenlijk geen enkel punt ook maar enigszins verbeterd is. Ik lever nog altijd in... Dit is niet overdreven om begrip te krijgen hier. Het is helaas gewoon zo.
Hoewel de ruzies zeker minder waren, is zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Doordat we aan beide kanten de punten niet altijd even goed hebben kunnen oplossen, is er zo nu en dan onenigheid en ruzie onstaan. Je kunt dus zeggen, over de stomste dingen. Namelijk, de eerder genoemde goede dingen, daar veranderde nooit iets aan. Dat was ook de valkuil. Zodra er een ruzie was geweest, stapten we er gauw overheen en gingen verder met genieten van elkaar. De problemen bleven zo wel liggen.
Dit heeft bij haar tenslotte tot angst en twijfel geleid wat bij haar de overhand heeft gekregen. Ik kan inderdaad wat laks zijn met dingen regelen en besluiten nemen, waardoor zij niet alle vertrouwen heeft dat zij haar doelen zal kunnen verwezenlijken. Ik aan de andere kant kan natuurlijk zeggen dat ik ook niet altijd zo enthousiast wordt om er zo'n tempo achter te zetten. Tenslotte worden mijn punten die ik heb aangegeven totaal genegeerd. Haar belang lijkt dus in alle gevallen voor te gaan op die van mij. Alle goede dingen ten spijt, heeft ze verteld te willen stoppen. Ze heeft het gevoel met mij niet verder te komen en de ruzies hebben bij haar het gevoel kapot gemaakt. Ongeacht wie hier schuldig aan is.
In 2,5 jaar tijd is zij bij conflicten ongeveer 6 à 7x weggegaan waarbij ze soms ook al haar spullen meenam. Ik ben telkens de boel gaan redden, onlangs speelde er een conflictje waarbij we elkaar 2 dagen even hebben ontzien. Ik ben naar haar toegegaan en wilde het uitpraten, waarop zij zei het te willen uitmaken. Dit was 2 weken voordat ze het definitief toch deed.
Ik vraag me af wat er door haar heen gaat en wat haar beweegt om zo in een relatie te staan. Ik weet dat ze van mij houdt en stapelgek op me is, maar bij moeilijkheden trekt ze de stekker eruit. Sommigen zeggen dat ze dan toch niet genoeg van me heeft gehouden, maar dat geloof ik niet. Waarom zou je mij anders je grote liefde noemen, kinderen van mij willen en willen trouwen?
Waar komt die angst vandaan? Wat gebeurt er in een vrouw van 30 dat ze zo wanhopig wordt dat ze haar 'grote liefde' aan de kant zet? Hoe komt het dat het halen van die doelen in de eerste plaats belangrijker is dan een leven delen met iemand waar je écht van houdt? (let wel, de doelen op zich zijn tot in detail overeenkomend met elkaar)
Hoe houd je een relatie in stand met iemand die erg gesloten is over zijn/haar emoties en bij moeilijkheden vertrekt?
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat iemand hier ervaring mee heeft of gewoon goede raad... Ik zit er erg mee.
Al vanaf dag 1 heb ik met haar een klik gehad. We hadden dezelfde interesses, deelden totaal de humor, lachten om elkaar, waren enorm tot elkaar aangetrokken, knuffelden altijd, zaten altijd bij elkaar, helemaal verknocht aan elkaar, kortom alles wat soms zo ongrijpbaar is waarom het er wel of niet is, was bij ons ruimschoots aanwezig. We hebben beiden ons eigen (koop)huis ca. 25 min. rijden van elkaar. Latten deden we niet aan, we woonden samen in twee huizen, zoals we dat noemden. Dit leidde soms tot ergernis en irritatie, vooral bij haar. Ze zei regelmatig het zat te zijn twee huizen te hebben.
Uiteraard waren er ook de echte minpunten. Mijn ex kwam op gegeven moment om de hoek zeilen. Hier had ik wat unfinished business mee en moest dit voor mezelf oplossen met haar. Ik had de overtuiging dat wanneer ik dit deed, ik mijn verleden pas echt afsloot en geen remmingen meer had in mijn huidige relatie. Zij zag dit anders en dit heeft tot heftige ruzies geleid en twee keer tot een korte break.
Ook ik had mijn ergernissen en irritaties, deze zal ik verderop toelichten. Uiteindelijk is het eind 2009 tot een confrontatie gekomen waarna we met een knal uit elkaar zijn gegaan.
Ik kon dit toen niet verkroppen omdat het mijns inziens kwam omdat we de problemen die we hadden niet goed oplosten en dat de goede dingen in onze relatie bijzonder en uniek zijn en 100% waard om voor te vechten. Ik heb toen besloten om een brief te schrijven met mijn motivatie waarom ik door wilde met de relatie en hoe we dit konden doen. Hierop heb ik haar uitgenodigd om een weekend terug te trekken in een kasteel in de Ardennen om daar weg uit de drukte van de Randstad, alles op te schrijven wat we wel en niet leuk vinden aan elkaar en op basis van dat moeten besluiten om er wel of niet voor te gaan. We hebben toen het commitment opnieuw naar elkaar uitgesproken en besloten de punten van elkaar te gaan oplossen.
In het kort de punten:
Haar punten over mij
- Contact met ex verbreken, al is het maar tijdelijk
- Duidelijker doelen stellen en die naleven (samenwonen, kinderen, enz)
- Huis verder afmaken (mijn huis is 2008 gekocht en kan nog wel wat aankleding gebruiken)
mijn punten in het kort
- Meer hulp met huishouden en zelf je troep opruimen
- meer aandacht voor mij en minder voor de tv. (Ze is nogal tv verslaafd en is dan echt opgeslokt) weinig connectie daardoor
- ze is passief met seks. Mag iets meer verbetering van haar kant hoewel ik ook mijn verwachting wil aanpassen en dat ook heb gedaan.
- met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
Resultaat na 10 maanden:
Contact met ex direct verbroken, doelen ter plekke gesteld (bleken overeen te komen met haar doelen) Samenwoonplan is het enige dat echt nageleefd kon worden op korte termijn, en dit ging gestaag maar blijkbaar niet voldoende in haar tempo. Huis afmaken geldt eigenlijk hetzelfde, dingen werden gedaan, maar samenwonen in twee huizen werkt niet bevorderend.
mijn punten:
Het spijt mij te zeggen dat eigenlijk geen enkel punt ook maar enigszins verbeterd is. Ik lever nog altijd in... Dit is niet overdreven om begrip te krijgen hier. Het is helaas gewoon zo.
Hoewel de ruzies zeker minder waren, is zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Doordat we aan beide kanten de punten niet altijd even goed hebben kunnen oplossen, is er zo nu en dan onenigheid en ruzie onstaan. Je kunt dus zeggen, over de stomste dingen. Namelijk, de eerder genoemde goede dingen, daar veranderde nooit iets aan. Dat was ook de valkuil. Zodra er een ruzie was geweest, stapten we er gauw overheen en gingen verder met genieten van elkaar. De problemen bleven zo wel liggen.
Dit heeft bij haar tenslotte tot angst en twijfel geleid wat bij haar de overhand heeft gekregen. Ik kan inderdaad wat laks zijn met dingen regelen en besluiten nemen, waardoor zij niet alle vertrouwen heeft dat zij haar doelen zal kunnen verwezenlijken. Ik aan de andere kant kan natuurlijk zeggen dat ik ook niet altijd zo enthousiast wordt om er zo'n tempo achter te zetten. Tenslotte worden mijn punten die ik heb aangegeven totaal genegeerd. Haar belang lijkt dus in alle gevallen voor te gaan op die van mij. Alle goede dingen ten spijt, heeft ze verteld te willen stoppen. Ze heeft het gevoel met mij niet verder te komen en de ruzies hebben bij haar het gevoel kapot gemaakt. Ongeacht wie hier schuldig aan is.
In 2,5 jaar tijd is zij bij conflicten ongeveer 6 à 7x weggegaan waarbij ze soms ook al haar spullen meenam. Ik ben telkens de boel gaan redden, onlangs speelde er een conflictje waarbij we elkaar 2 dagen even hebben ontzien. Ik ben naar haar toegegaan en wilde het uitpraten, waarop zij zei het te willen uitmaken. Dit was 2 weken voordat ze het definitief toch deed.
Ik vraag me af wat er door haar heen gaat en wat haar beweegt om zo in een relatie te staan. Ik weet dat ze van mij houdt en stapelgek op me is, maar bij moeilijkheden trekt ze de stekker eruit. Sommigen zeggen dat ze dan toch niet genoeg van me heeft gehouden, maar dat geloof ik niet. Waarom zou je mij anders je grote liefde noemen, kinderen van mij willen en willen trouwen?
Waar komt die angst vandaan? Wat gebeurt er in een vrouw van 30 dat ze zo wanhopig wordt dat ze haar 'grote liefde' aan de kant zet? Hoe komt het dat het halen van die doelen in de eerste plaats belangrijker is dan een leven delen met iemand waar je écht van houdt? (let wel, de doelen op zich zijn tot in detail overeenkomend met elkaar)
Hoe houd je een relatie in stand met iemand die erg gesloten is over zijn/haar emoties en bij moeilijkheden vertrekt?
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat iemand hier ervaring mee heeft of gewoon goede raad... Ik zit er erg mee.
maandag 25 oktober 2010 om 17:31
@ Extrahalo
Het is over maar met een afspraak over enkele weken om nog eens te praten, wanneer de ergste emotie enigszins is gezakt. Ik heb mezelf voorgenomen om zeker na te denken over wat ik inderdaad zelf wil, zoals HansHier ook opperde. Morgen vlieg ik met een paar vrienden naar Dubai. Volgens mij helpt dat ook wel. Een andere omgeving, andere mensen, enz.
Relatietherapie is wel iets waar ik aan heb gedacht. Het kan ons handvatten geven om verder te komen. Als het er in zit. Ik geloof dat nog altijd wel.
Het is over maar met een afspraak over enkele weken om nog eens te praten, wanneer de ergste emotie enigszins is gezakt. Ik heb mezelf voorgenomen om zeker na te denken over wat ik inderdaad zelf wil, zoals HansHier ook opperde. Morgen vlieg ik met een paar vrienden naar Dubai. Volgens mij helpt dat ook wel. Een andere omgeving, andere mensen, enz.
Relatietherapie is wel iets waar ik aan heb gedacht. Het kan ons handvatten geven om verder te komen. Als het er in zit. Ik geloof dat nog altijd wel.
maandag 25 oktober 2010 om 17:35
Als ze écht nog iets wil, dan zal het initiatief vanuit haar komen. Mijn advies zou zijn haar met rust te laten. Ik zie het niet zo hoopvol in, gezien de moeizame relatie die jullie voor en na de lijstjes hadden. Het lijkt er toch op dat zij niet meer wil.
Richt je op jezelf en je eigen leven en accepteer dat het uit is.
Sterkte ermee.
Richt je op jezelf en je eigen leven en accepteer dat het uit is.
Sterkte ermee.
maandag 25 oktober 2010 om 17:38
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:29:
@ Lolapaloeza
Het één heeft niets met het andere te maken. Dat is juist de tegenstelling die je blijkbaar niet uit mijn opmerking hebt gehaald. We vinden elkaar op onze excentrieke seksgewoonten, maar dan kan de één nog wel een nemer zijn waarbij de ander ook wel eens zou willen nemen maar dat niet krijgt. Dat is dus egoïsme.
.
Dat vind ik wel erg kort door de bocht. Jullie zijn niet hetzelfde. Dat maakt dat er een bepaalde wisselwerking ontstaat die niet perse op de ` jij eentje, ik eentje` manier gaat.
Het lijkt me dat je daar een zinvol gesprek over kunt hebben.
Jij vind dat excentrieke sex en geven-nemen in sex niets met elkaar te maken hebben, ik denk daar zelf heel anders over. Wat je geeft is alleen niet altijd wat een ander wil hebben, of zelfs maar als gift herkent.
Is het heel moeilijk voor je om iets te antwoorden zonder te sneren? Alvast bedankt.
@ Lolapaloeza
Het één heeft niets met het andere te maken. Dat is juist de tegenstelling die je blijkbaar niet uit mijn opmerking hebt gehaald. We vinden elkaar op onze excentrieke seksgewoonten, maar dan kan de één nog wel een nemer zijn waarbij de ander ook wel eens zou willen nemen maar dat niet krijgt. Dat is dus egoïsme.
.
Dat vind ik wel erg kort door de bocht. Jullie zijn niet hetzelfde. Dat maakt dat er een bepaalde wisselwerking ontstaat die niet perse op de ` jij eentje, ik eentje` manier gaat.
Het lijkt me dat je daar een zinvol gesprek over kunt hebben.
Jij vind dat excentrieke sex en geven-nemen in sex niets met elkaar te maken hebben, ik denk daar zelf heel anders over. Wat je geeft is alleen niet altijd wat een ander wil hebben, of zelfs maar als gift herkent.
Is het heel moeilijk voor je om iets te antwoorden zonder te sneren? Alvast bedankt.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 25 oktober 2010 om 17:41
@ Isis
Nee, zij is sowieso niet erg initiatiefrijk als het gaat om moeilijke, laat staan emotionele zaken. Ik heb altijd die kar getrokken.
En nogmaals, wij hebben geen moeizame relatie gehad. Integendeel. Dat is wat ik hier al de hele tijd probeer uit te leggen, door de relatie van 2,5 jaar zijn er momenten geweest waar de kleinste lulligheden uitgroeiden tot bovenmaatse proporties wat uiteindelijk tot een breuk heeft geleid. Het gaat niet om de lijstjes, maar die waren er slechts om de handvatten voor elkaar duidelijk en inzichtelijk te maken. Juist omdat het geen complexe dingen zijn, maar zaken waar men gemakzuchtig over kan zijn: huishouden, meehelpen, lampje ophangen in de gang... Zij is daarnaast iemand die erg kan wisselen in haar emoties en daar ook nog eens moeilijk over praat. Zij zou bijvoorbeeld niet op een forum gedomineerd door mannen vragen stellen en advies vragen over haar relatie.
Ze is meer gesloten...
Nee, zij is sowieso niet erg initiatiefrijk als het gaat om moeilijke, laat staan emotionele zaken. Ik heb altijd die kar getrokken.
En nogmaals, wij hebben geen moeizame relatie gehad. Integendeel. Dat is wat ik hier al de hele tijd probeer uit te leggen, door de relatie van 2,5 jaar zijn er momenten geweest waar de kleinste lulligheden uitgroeiden tot bovenmaatse proporties wat uiteindelijk tot een breuk heeft geleid. Het gaat niet om de lijstjes, maar die waren er slechts om de handvatten voor elkaar duidelijk en inzichtelijk te maken. Juist omdat het geen complexe dingen zijn, maar zaken waar men gemakzuchtig over kan zijn: huishouden, meehelpen, lampje ophangen in de gang... Zij is daarnaast iemand die erg kan wisselen in haar emoties en daar ook nog eens moeilijk over praat. Zij zou bijvoorbeeld niet op een forum gedomineerd door mannen vragen stellen en advies vragen over haar relatie.
Ze is meer gesloten...
maandag 25 oktober 2010 om 17:48
Ik snap je punt wel, ik zeg ook niet dat jullie een vreselijke relatie hadden. Alleen het feit dat die kleine dingen, uitgroeiden tot zoiets groots, wat jullie samen niet meer konden oplossen, vind ik duiden op het feit dat het niet zo'n goede relatie is als jij op gehoopt had.
Snap je wat ik bedoel?
Snap je wat ik bedoel?
maandag 25 oktober 2010 om 17:49
@ Lolapaloeza
Sneerde ik? Waar dan?
Jij was met je eerdere opmerking zelf kort door de bocht. Lees maar terug. Ons seksleven was prima maar ook hiervoor geldt, geven en nemen. Niet alleen nemen, dus verlangen dat jij verwend wordt en zelden geeft. Sterker nog, regelmatig gewoon glashard zeggen dat je geen zin hebt om bijv. te pijpen maar wel verlangen dat je zelf goed aangepakt wordt. Ik heb dat werkelijk in mijn hele sekscarriere nog nooit meegemaakt.
Gelukkig konden we er heel goed over praten en dat deden we ook wel... Verder was ik ook wel bereid om mijn verwachtingen bij te stellen, maar zij had meer naar mij toe kunnen komen.
Sneerde ik? Waar dan?
Jij was met je eerdere opmerking zelf kort door de bocht. Lees maar terug. Ons seksleven was prima maar ook hiervoor geldt, geven en nemen. Niet alleen nemen, dus verlangen dat jij verwend wordt en zelden geeft. Sterker nog, regelmatig gewoon glashard zeggen dat je geen zin hebt om bijv. te pijpen maar wel verlangen dat je zelf goed aangepakt wordt. Ik heb dat werkelijk in mijn hele sekscarriere nog nooit meegemaakt.
Gelukkig konden we er heel goed over praten en dat deden we ook wel... Verder was ik ook wel bereid om mijn verwachtingen bij te stellen, maar zij had meer naar mij toe kunnen komen.
maandag 25 oktober 2010 om 17:51
@ Isis
Ja, ik snap je. Maar juist dat vind ik zo fucking moeilijk om te begrijpen. Ik ben 32 en ben echt niet van gisteren, weet heel goed wat er te koop is en ben allesbehalve kansloos op de vrijgezellenmarkt. Maar juist omdat ik weet wat er te koop is, vind ik het zonde dat wat er tussen haar en mij is, kapot lijkt te zijn gegaan aan die stommigheden.
Ja, ik snap je. Maar juist dat vind ik zo fucking moeilijk om te begrijpen. Ik ben 32 en ben echt niet van gisteren, weet heel goed wat er te koop is en ben allesbehalve kansloos op de vrijgezellenmarkt. Maar juist omdat ik weet wat er te koop is, vind ik het zonde dat wat er tussen haar en mij is, kapot lijkt te zijn gegaan aan die stommigheden.
maandag 25 oktober 2010 om 17:51
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:41:
@ Isis
Nee, zij is sowieso niet erg initiatiefrijk als het gaat om moeilijke, laat staan emotionele zaken. Ik heb altijd die kar getrokken.
En nogmaals, wij hebben geen moeizame relatie gehad. Integendeel. Dat is wat ik hier al de hele tijd probeer uit te leggen, door de relatie van 2,5 jaar zijn er momenten geweest waar de kleinste lulligheden uitgroeiden tot bovenmaatse proporties wat uiteindelijk tot een breuk heeft geleid. Het gaat niet om de lijstjes, maar die waren er slechts om de handvatten voor elkaar duidelijk en inzichtelijk te maken. Juist omdat het geen complexe dingen zijn, maar zaken waar men gemakzuchtig over kan zijn: huishouden, meehelpen, lampje ophangen in de gang... Zij is daarnaast iemand die erg kan wisselen in haar emoties en daar ook nog eens moeilijk over praat. Zij zou bijvoorbeeld niet op een forum gedomineerd door mannen vragen stellen en advies vragen over haar relatie.
Ze is meer gesloten...
@to in dit kleine stukje leg je al zo veel verschillen bloot tussen jullie. Weet je zeker dat je het weer wilt proberen?
De verschillen die genoemd hebt zijn geen dingen die je zo verandert die zitten vaak heel diep in iemand en soms zelf in het karakter..
dat dood paard is volgens mij onvermijdelijk
@ Isis
Nee, zij is sowieso niet erg initiatiefrijk als het gaat om moeilijke, laat staan emotionele zaken. Ik heb altijd die kar getrokken.
En nogmaals, wij hebben geen moeizame relatie gehad. Integendeel. Dat is wat ik hier al de hele tijd probeer uit te leggen, door de relatie van 2,5 jaar zijn er momenten geweest waar de kleinste lulligheden uitgroeiden tot bovenmaatse proporties wat uiteindelijk tot een breuk heeft geleid. Het gaat niet om de lijstjes, maar die waren er slechts om de handvatten voor elkaar duidelijk en inzichtelijk te maken. Juist omdat het geen complexe dingen zijn, maar zaken waar men gemakzuchtig over kan zijn: huishouden, meehelpen, lampje ophangen in de gang... Zij is daarnaast iemand die erg kan wisselen in haar emoties en daar ook nog eens moeilijk over praat. Zij zou bijvoorbeeld niet op een forum gedomineerd door mannen vragen stellen en advies vragen over haar relatie.
Ze is meer gesloten...
@to in dit kleine stukje leg je al zo veel verschillen bloot tussen jullie. Weet je zeker dat je het weer wilt proberen?
De verschillen die genoemd hebt zijn geen dingen die je zo verandert die zitten vaak heel diep in iemand en soms zelf in het karakter..
dat dood paard is volgens mij onvermijdelijk
maandag 25 oktober 2010 om 17:56
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:49:
@ Lolapaloeza
Sneerde ik? Waar dan?
Jij was met je eerdere opmerking zelf kort door de bocht. Lees maar terug. Ons seksleven was prima maar ook hiervoor geldt, geven en nemen. Niet alleen nemen, dus verlangen dat jij verwend wordt en zelden geeft. Sterker nog, regelmatig gewoon glashard zeggen dat je geen zin hebt om bijv. te pijpen maar wel verlangen dat je zelf goed aangepakt wordt. Ik heb dat werkelijk in mijn hele sekscarriere nog nooit meegemaakt.
Gelukkig konden we er heel goed over praten en dat deden we ook wel... Verder was ik ook wel bereid om mijn verwachtingen bij te stellen, maar zij had meer naar mij toe kunnen komen.Het lijkt mij dat je van haar dingen verwacht die niet kunnen. Ben je altijd zo, als je je zin niet krijgt. Niet voor iedere vrouw is pijpen het einde en seks is niet zoiets als een carrière. Ik vroeg me al af wat voor opleiding je had, maar ik vind het toch allemaal wel erg vanuit jouw oogpunt. Iemand die gesloten is heeft zijn eigen tijd nodig en niet iemand die haar voorschrijft hoe ze moet sexen en voelen.
@ Lolapaloeza
Sneerde ik? Waar dan?
Jij was met je eerdere opmerking zelf kort door de bocht. Lees maar terug. Ons seksleven was prima maar ook hiervoor geldt, geven en nemen. Niet alleen nemen, dus verlangen dat jij verwend wordt en zelden geeft. Sterker nog, regelmatig gewoon glashard zeggen dat je geen zin hebt om bijv. te pijpen maar wel verlangen dat je zelf goed aangepakt wordt. Ik heb dat werkelijk in mijn hele sekscarriere nog nooit meegemaakt.
Gelukkig konden we er heel goed over praten en dat deden we ook wel... Verder was ik ook wel bereid om mijn verwachtingen bij te stellen, maar zij had meer naar mij toe kunnen komen.Het lijkt mij dat je van haar dingen verwacht die niet kunnen. Ben je altijd zo, als je je zin niet krijgt. Niet voor iedere vrouw is pijpen het einde en seks is niet zoiets als een carrière. Ik vroeg me al af wat voor opleiding je had, maar ik vind het toch allemaal wel erg vanuit jouw oogpunt. Iemand die gesloten is heeft zijn eigen tijd nodig en niet iemand die haar voorschrijft hoe ze moet sexen en voelen.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
maandag 25 oktober 2010 om 17:58
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:41:
@ Isis
Nee, zij is sowieso niet erg initiatiefrijk als het gaat om moeilijke, laat staan emotionele zaken. Ik heb altijd die kar getrokken.
En nogmaals, wij hebben geen moeizame relatie gehad. Integendeel. HUH!???? Als iemand 6 á 7 keer haar spullen pakt.....dat noem jij geen moeizame relatie?
Dat is wat ik hier al de hele tijd probeer uit te leggen, door de relatie van 2,5 jaar zijn er momenten geweest waar de kleinste lulligheden uitgroeiden tot bovenmaatse proporties wat uiteindelijk tot een breuk heeft geleid. Het gaat niet om de lijstjes, maar die waren er slechts om de handvatten voor elkaar duidelijk en inzichtelijk te maken.
Maar hier maak je dus een fout: je vertelt iemand dat je je er aan stoort dat ze alles zo laat slingeren omdat je zelf nogal netjes bent (typisch iets voor een controle-freak, maar dat terzijde)
Je vraagt haar of het mogelijk is daar wat rekening mee te houden....?
En dan: als zij dat niet wil of kan, is dat haar goed recht. Zij is ook zoals ze is, net als jij! (waarom is het één beter dan het ander???)
Dus als jullie daar samen niet een tussenweg in kunnen vinden......tja....dan pas je dus gewoon niet bij elkaar.
Heel simpel. Juist omdat het geen complexe dingen zijn, maar zaken waar men gemakzuchtig over kan zijn: huishouden, meehelpen, lampje ophangen in de gang... Zij is daarnaast iemand die erg kan wisselen in haar emoties en daar ook nog eens moeilijk over praat. Zij zou bijvoorbeeld niet op een forum gedomineerd door mannen vragen stellen en advies vragen over haar relatie.
Wat wil je nou horen? "Wat geweldig dat jij dat wel doet!"?
Ze is meer gesloten...
@ Isis
Nee, zij is sowieso niet erg initiatiefrijk als het gaat om moeilijke, laat staan emotionele zaken. Ik heb altijd die kar getrokken.
En nogmaals, wij hebben geen moeizame relatie gehad. Integendeel. HUH!???? Als iemand 6 á 7 keer haar spullen pakt.....dat noem jij geen moeizame relatie?
Dat is wat ik hier al de hele tijd probeer uit te leggen, door de relatie van 2,5 jaar zijn er momenten geweest waar de kleinste lulligheden uitgroeiden tot bovenmaatse proporties wat uiteindelijk tot een breuk heeft geleid. Het gaat niet om de lijstjes, maar die waren er slechts om de handvatten voor elkaar duidelijk en inzichtelijk te maken.
Maar hier maak je dus een fout: je vertelt iemand dat je je er aan stoort dat ze alles zo laat slingeren omdat je zelf nogal netjes bent (typisch iets voor een controle-freak, maar dat terzijde)
Je vraagt haar of het mogelijk is daar wat rekening mee te houden....?
En dan: als zij dat niet wil of kan, is dat haar goed recht. Zij is ook zoals ze is, net als jij! (waarom is het één beter dan het ander???)
Dus als jullie daar samen niet een tussenweg in kunnen vinden......tja....dan pas je dus gewoon niet bij elkaar.
Heel simpel. Juist omdat het geen complexe dingen zijn, maar zaken waar men gemakzuchtig over kan zijn: huishouden, meehelpen, lampje ophangen in de gang... Zij is daarnaast iemand die erg kan wisselen in haar emoties en daar ook nog eens moeilijk over praat. Zij zou bijvoorbeeld niet op een forum gedomineerd door mannen vragen stellen en advies vragen over haar relatie.
Wat wil je nou horen? "Wat geweldig dat jij dat wel doet!"?
Ze is meer gesloten...
maandag 25 oktober 2010 om 17:58
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:55:
@ Sienna79
Uiteraard leg ik hier de verschillen bloot. Dat is het punt waarover ik met jullie de discussie wil voeren.
De overeenkomsten en hetgeen ons bindt zijn legio en is waaróm ik er überhaupt een discussie over wil voeren
ik heb namelijk nog geen overeenkomsten kunnen vinden? want ieder onderwerp wat je aan hebt gesneden zat een "maar' bij.
sex
huis opruimen
zij is gesloten jij niet
zij is agressief jij niet
zij houdt van tv kijken en veel en jij niet
jij praat liever zij gaat liever weg etc etc
ik zeg niet dat er geen liefdevolle momenten waren maar ik zie geen overeenkomsten of zaken waarop je een liefdevolle relatie mee zou kunnen uitbouwen
@ Sienna79
Uiteraard leg ik hier de verschillen bloot. Dat is het punt waarover ik met jullie de discussie wil voeren.
De overeenkomsten en hetgeen ons bindt zijn legio en is waaróm ik er überhaupt een discussie over wil voeren
ik heb namelijk nog geen overeenkomsten kunnen vinden? want ieder onderwerp wat je aan hebt gesneden zat een "maar' bij.
sex
huis opruimen
zij is gesloten jij niet
zij is agressief jij niet
zij houdt van tv kijken en veel en jij niet
jij praat liever zij gaat liever weg etc etc
ik zeg niet dat er geen liefdevolle momenten waren maar ik zie geen overeenkomsten of zaken waarop je een liefdevolle relatie mee zou kunnen uitbouwen
maandag 25 oktober 2010 om 17:59
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:55:
@ Sienna79
Uiteraard leg ik hier de verschillen bloot. Dat is het punt waarover ik met jullie de discussie wil voeren.
De overeenkomsten en hetgeen ons bindt zijn legio en is waaróm ik er überhaupt een discussie over wil voeren
Waarom zou je er over willen discusseren? Je wilt graag tips en analyses denk ik.
Ik heb je topic een beetje gevolgd. Ik snap dat je verdrietig bent dat het over is, maar lees je egen stukken nu eens achter elkaar. Het is duidelijk niet voor jullie bedoeld om samen te leven.
@ Sienna79
Uiteraard leg ik hier de verschillen bloot. Dat is het punt waarover ik met jullie de discussie wil voeren.
De overeenkomsten en hetgeen ons bindt zijn legio en is waaróm ik er überhaupt een discussie over wil voeren
Waarom zou je er over willen discusseren? Je wilt graag tips en analyses denk ik.
Ik heb je topic een beetje gevolgd. Ik snap dat je verdrietig bent dat het over is, maar lees je egen stukken nu eens achter elkaar. Het is duidelijk niet voor jullie bedoeld om samen te leven.
maandag 25 oktober 2010 om 18:02
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 17:51:
@ Isis
Ja, ik snap je. Maar juist dat vind ik zo fucking moeilijk om te begrijpen. Ik ben 32 en ben echt niet van gisteren, weet heel goed wat er te koop is en ben allesbehalve kansloos op de vrijgezellenmarkt. Maar juist omdat ik weet wat er te koop is, vind ik het zonde dat wat er tussen haar en mij is, kapot lijkt te zijn gegaan aan die stommigheden.
Je blijft die stommigheden als iets kleins zien. Voor haar waren ze dat blijkbaar niet, anders had ze niet tal van keren de handdoek in de ring gegooid.
Ik begrijp wel dat dat niet leuk is en het wellicht meer troost biedt om het wat rooskleuriger te zien, maar zo staat het er wel voor. Ze wil niet meer.
Dat je dat zonde vind, kan ik me ook voorstellen.
@ Isis
Ja, ik snap je. Maar juist dat vind ik zo fucking moeilijk om te begrijpen. Ik ben 32 en ben echt niet van gisteren, weet heel goed wat er te koop is en ben allesbehalve kansloos op de vrijgezellenmarkt. Maar juist omdat ik weet wat er te koop is, vind ik het zonde dat wat er tussen haar en mij is, kapot lijkt te zijn gegaan aan die stommigheden.
Je blijft die stommigheden als iets kleins zien. Voor haar waren ze dat blijkbaar niet, anders had ze niet tal van keren de handdoek in de ring gegooid.
Ik begrijp wel dat dat niet leuk is en het wellicht meer troost biedt om het wat rooskleuriger te zien, maar zo staat het er wel voor. Ze wil niet meer.
Dat je dat zonde vind, kan ik me ook voorstellen.
maandag 25 oktober 2010 om 18:02
@ Meharis
Even serieus. Waarom vind jij dat het lijkt dat ik dingen verwacht die niet kunnen? Ik noem pijpen als voorbeeld. Iets wat te suf voor woorden is, lijkt mij, als een ander daar moeilijk over doet.
Ik schrijf haar niet voor hoe ze moet seksen of voelen, maar ik geef hooguit aan waar mijn behoeften liggen. Net zoals zij dat bij mij doet, als ze vraagt of ik haar met bep. dingen wil bevredigen. Ik doe dat dus wel, maar wanneer ik iets vraag, wordt daar moeilijk over gedaan....
Hallo? Ben ik hier achterlijk ofzo? Leg jij mij nou maar eens uit waarom ik dingen verwacht die niet kunnen. Dit is pure gemakzucht namelijk.
Bovendien, wat heeft dat met opleiding te maken.
Even serieus. Waarom vind jij dat het lijkt dat ik dingen verwacht die niet kunnen? Ik noem pijpen als voorbeeld. Iets wat te suf voor woorden is, lijkt mij, als een ander daar moeilijk over doet.
Ik schrijf haar niet voor hoe ze moet seksen of voelen, maar ik geef hooguit aan waar mijn behoeften liggen. Net zoals zij dat bij mij doet, als ze vraagt of ik haar met bep. dingen wil bevredigen. Ik doe dat dus wel, maar wanneer ik iets vraag, wordt daar moeilijk over gedaan....
Hallo? Ben ik hier achterlijk ofzo? Leg jij mij nou maar eens uit waarom ik dingen verwacht die niet kunnen. Dit is pure gemakzucht namelijk.
Bovendien, wat heeft dat met opleiding te maken.
maandag 25 oktober 2010 om 18:06
Ik heb altijd die kar getrokken
weet heel goed wat er te koop is en ben allesbehalve kansloos op de vrijgezellenmarkt
Ik heb dat werkelijk in mijn hele sekscarriere nog nooit meegemaakt.
Ik weet ook dat je niet alleen van mij kunt verwachten dat ik mezelf aanpas. Daartoe moet de ander ook bereid zijn. Dat heb ik gemist
Weet je....als ik deze opmerkingen lees......denk ik dat hier een zeer zelfingenomen, arrogant mens spreekt.
Ik zou graag de andere kant van het verhaal eens willen horen.
;-(
weet heel goed wat er te koop is en ben allesbehalve kansloos op de vrijgezellenmarkt
Ik heb dat werkelijk in mijn hele sekscarriere nog nooit meegemaakt.
Ik weet ook dat je niet alleen van mij kunt verwachten dat ik mezelf aanpas. Daartoe moet de ander ook bereid zijn. Dat heb ik gemist
Weet je....als ik deze opmerkingen lees......denk ik dat hier een zeer zelfingenomen, arrogant mens spreekt.
Ik zou graag de andere kant van het verhaal eens willen horen.
;-(
maandag 25 oktober 2010 om 18:06
@ Sienna79
Zoals ik zei, de overeenkomsten zijn legio en prima in orde. Ik voel niet de behoefte om die hier te bespreken. Ik begrijp dat hierdoor wel een scheef beeld van mijn relatie is ontstaan... Maar ja, ik had ook liever een inhoudelijke discussie gezien over de genoemde punten... Altijd lastig, via internet met 20 personen
@ Isis
Dat was voor haar dus niet de reden om de handdoek telkens in de ring te gooien. Die ligt veel dieper. Rogue22 en HansHier gingen meer de juiste kant op, maar ik ben geen psycholoog. Het zit dieper dan waar ik kan komen.
Zoals ik zei, de overeenkomsten zijn legio en prima in orde. Ik voel niet de behoefte om die hier te bespreken. Ik begrijp dat hierdoor wel een scheef beeld van mijn relatie is ontstaan... Maar ja, ik had ook liever een inhoudelijke discussie gezien over de genoemde punten... Altijd lastig, via internet met 20 personen
@ Isis
Dat was voor haar dus niet de reden om de handdoek telkens in de ring te gooien. Die ligt veel dieper. Rogue22 en HansHier gingen meer de juiste kant op, maar ik ben geen psycholoog. Het zit dieper dan waar ik kan komen.
maandag 25 oktober 2010 om 18:07
Dat jij haar vraag of ze jou wil pijpen betekent niet dat ze dat ook moet doen. De keus is aan haar. Als zij aan jou vraagt iets anders te doen dan betekent dat ook niet dat je dat hoeft te doen. De keus is aan jou. Dat jij kiest om het wel te doen en zij kiest om het niet te doen, maakt het één niet slechter dan het ander. Het zijn gewoon andere keuzes. Dat heeft vrij weinig met gemakzucht te maken.
Het staat je vrij om te vragen, maar het staat haar ook vrij om te antwoorden zoals zij wil. Je kan iemand niet dwingen.
Het staat je vrij om te vragen, maar het staat haar ook vrij om te antwoorden zoals zij wil. Je kan iemand niet dwingen.
maandag 25 oktober 2010 om 18:08
maandag 25 oktober 2010 om 18:10
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 18:06:
@ Isis
Dat was voor haar dus niet de reden om de handdoek telkens in de ring te gooien. Die ligt veel dieper. Rogue22 en HansHier gingen meer de juiste kant op, maar ik ben geen psycholoog. Het zit dieper dan waar ik kan komen.
Ook al zou dat het geval zijn, het blijft een volwassen vrouw die volwaardige keuzes maakt. En zij kiest ervoor om ermee te stoppen.
Al had ze bindingsangst, of zoiets, dat verandert daar niks aan.
@ Isis
Dat was voor haar dus niet de reden om de handdoek telkens in de ring te gooien. Die ligt veel dieper. Rogue22 en HansHier gingen meer de juiste kant op, maar ik ben geen psycholoog. Het zit dieper dan waar ik kan komen.
Ook al zou dat het geval zijn, het blijft een volwassen vrouw die volwaardige keuzes maakt. En zij kiest ervoor om ermee te stoppen.
Al had ze bindingsangst, of zoiets, dat verandert daar niks aan.