Relaties
alle pijlers
Breuk wegens angst?
maandag 25 oktober 2010 om 14:10
Ik (M. 32jr) zit momenteel in de verwerking van een relatiebreuk na 2,5 jaar relatie (V. 29jr.) Begin oktober vertelde ze mij te willen stoppen na een paar weken stroefheid. We leerden elkaar in 2008 via internet kennen en na een wat turbulent begin, spraken we na ca. 4 maanden naar elkaar uit voor een serieuze relatie met toekomst te willen gaan.
Al vanaf dag 1 heb ik met haar een klik gehad. We hadden dezelfde interesses, deelden totaal de humor, lachten om elkaar, waren enorm tot elkaar aangetrokken, knuffelden altijd, zaten altijd bij elkaar, helemaal verknocht aan elkaar, kortom alles wat soms zo ongrijpbaar is waarom het er wel of niet is, was bij ons ruimschoots aanwezig. We hebben beiden ons eigen (koop)huis ca. 25 min. rijden van elkaar. Latten deden we niet aan, we woonden samen in twee huizen, zoals we dat noemden. Dit leidde soms tot ergernis en irritatie, vooral bij haar. Ze zei regelmatig het zat te zijn twee huizen te hebben.
Uiteraard waren er ook de echte minpunten. Mijn ex kwam op gegeven moment om de hoek zeilen. Hier had ik wat unfinished business mee en moest dit voor mezelf oplossen met haar. Ik had de overtuiging dat wanneer ik dit deed, ik mijn verleden pas echt afsloot en geen remmingen meer had in mijn huidige relatie. Zij zag dit anders en dit heeft tot heftige ruzies geleid en twee keer tot een korte break.
Ook ik had mijn ergernissen en irritaties, deze zal ik verderop toelichten. Uiteindelijk is het eind 2009 tot een confrontatie gekomen waarna we met een knal uit elkaar zijn gegaan.
Ik kon dit toen niet verkroppen omdat het mijns inziens kwam omdat we de problemen die we hadden niet goed oplosten en dat de goede dingen in onze relatie bijzonder en uniek zijn en 100% waard om voor te vechten. Ik heb toen besloten om een brief te schrijven met mijn motivatie waarom ik door wilde met de relatie en hoe we dit konden doen. Hierop heb ik haar uitgenodigd om een weekend terug te trekken in een kasteel in de Ardennen om daar weg uit de drukte van de Randstad, alles op te schrijven wat we wel en niet leuk vinden aan elkaar en op basis van dat moeten besluiten om er wel of niet voor te gaan. We hebben toen het commitment opnieuw naar elkaar uitgesproken en besloten de punten van elkaar te gaan oplossen.
In het kort de punten:
Haar punten over mij
- Contact met ex verbreken, al is het maar tijdelijk
- Duidelijker doelen stellen en die naleven (samenwonen, kinderen, enz)
- Huis verder afmaken (mijn huis is 2008 gekocht en kan nog wel wat aankleding gebruiken)
mijn punten in het kort
- Meer hulp met huishouden en zelf je troep opruimen
- meer aandacht voor mij en minder voor de tv. (Ze is nogal tv verslaafd en is dan echt opgeslokt) weinig connectie daardoor
- ze is passief met seks. Mag iets meer verbetering van haar kant hoewel ik ook mijn verwachting wil aanpassen en dat ook heb gedaan.
- met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
Resultaat na 10 maanden:
Contact met ex direct verbroken, doelen ter plekke gesteld (bleken overeen te komen met haar doelen) Samenwoonplan is het enige dat echt nageleefd kon worden op korte termijn, en dit ging gestaag maar blijkbaar niet voldoende in haar tempo. Huis afmaken geldt eigenlijk hetzelfde, dingen werden gedaan, maar samenwonen in twee huizen werkt niet bevorderend.
mijn punten:
Het spijt mij te zeggen dat eigenlijk geen enkel punt ook maar enigszins verbeterd is. Ik lever nog altijd in... Dit is niet overdreven om begrip te krijgen hier. Het is helaas gewoon zo.
Hoewel de ruzies zeker minder waren, is zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Doordat we aan beide kanten de punten niet altijd even goed hebben kunnen oplossen, is er zo nu en dan onenigheid en ruzie onstaan. Je kunt dus zeggen, over de stomste dingen. Namelijk, de eerder genoemde goede dingen, daar veranderde nooit iets aan. Dat was ook de valkuil. Zodra er een ruzie was geweest, stapten we er gauw overheen en gingen verder met genieten van elkaar. De problemen bleven zo wel liggen.
Dit heeft bij haar tenslotte tot angst en twijfel geleid wat bij haar de overhand heeft gekregen. Ik kan inderdaad wat laks zijn met dingen regelen en besluiten nemen, waardoor zij niet alle vertrouwen heeft dat zij haar doelen zal kunnen verwezenlijken. Ik aan de andere kant kan natuurlijk zeggen dat ik ook niet altijd zo enthousiast wordt om er zo'n tempo achter te zetten. Tenslotte worden mijn punten die ik heb aangegeven totaal genegeerd. Haar belang lijkt dus in alle gevallen voor te gaan op die van mij. Alle goede dingen ten spijt, heeft ze verteld te willen stoppen. Ze heeft het gevoel met mij niet verder te komen en de ruzies hebben bij haar het gevoel kapot gemaakt. Ongeacht wie hier schuldig aan is.
In 2,5 jaar tijd is zij bij conflicten ongeveer 6 à 7x weggegaan waarbij ze soms ook al haar spullen meenam. Ik ben telkens de boel gaan redden, onlangs speelde er een conflictje waarbij we elkaar 2 dagen even hebben ontzien. Ik ben naar haar toegegaan en wilde het uitpraten, waarop zij zei het te willen uitmaken. Dit was 2 weken voordat ze het definitief toch deed.
Ik vraag me af wat er door haar heen gaat en wat haar beweegt om zo in een relatie te staan. Ik weet dat ze van mij houdt en stapelgek op me is, maar bij moeilijkheden trekt ze de stekker eruit. Sommigen zeggen dat ze dan toch niet genoeg van me heeft gehouden, maar dat geloof ik niet. Waarom zou je mij anders je grote liefde noemen, kinderen van mij willen en willen trouwen?
Waar komt die angst vandaan? Wat gebeurt er in een vrouw van 30 dat ze zo wanhopig wordt dat ze haar 'grote liefde' aan de kant zet? Hoe komt het dat het halen van die doelen in de eerste plaats belangrijker is dan een leven delen met iemand waar je écht van houdt? (let wel, de doelen op zich zijn tot in detail overeenkomend met elkaar)
Hoe houd je een relatie in stand met iemand die erg gesloten is over zijn/haar emoties en bij moeilijkheden vertrekt?
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat iemand hier ervaring mee heeft of gewoon goede raad... Ik zit er erg mee.
Al vanaf dag 1 heb ik met haar een klik gehad. We hadden dezelfde interesses, deelden totaal de humor, lachten om elkaar, waren enorm tot elkaar aangetrokken, knuffelden altijd, zaten altijd bij elkaar, helemaal verknocht aan elkaar, kortom alles wat soms zo ongrijpbaar is waarom het er wel of niet is, was bij ons ruimschoots aanwezig. We hebben beiden ons eigen (koop)huis ca. 25 min. rijden van elkaar. Latten deden we niet aan, we woonden samen in twee huizen, zoals we dat noemden. Dit leidde soms tot ergernis en irritatie, vooral bij haar. Ze zei regelmatig het zat te zijn twee huizen te hebben.
Uiteraard waren er ook de echte minpunten. Mijn ex kwam op gegeven moment om de hoek zeilen. Hier had ik wat unfinished business mee en moest dit voor mezelf oplossen met haar. Ik had de overtuiging dat wanneer ik dit deed, ik mijn verleden pas echt afsloot en geen remmingen meer had in mijn huidige relatie. Zij zag dit anders en dit heeft tot heftige ruzies geleid en twee keer tot een korte break.
Ook ik had mijn ergernissen en irritaties, deze zal ik verderop toelichten. Uiteindelijk is het eind 2009 tot een confrontatie gekomen waarna we met een knal uit elkaar zijn gegaan.
Ik kon dit toen niet verkroppen omdat het mijns inziens kwam omdat we de problemen die we hadden niet goed oplosten en dat de goede dingen in onze relatie bijzonder en uniek zijn en 100% waard om voor te vechten. Ik heb toen besloten om een brief te schrijven met mijn motivatie waarom ik door wilde met de relatie en hoe we dit konden doen. Hierop heb ik haar uitgenodigd om een weekend terug te trekken in een kasteel in de Ardennen om daar weg uit de drukte van de Randstad, alles op te schrijven wat we wel en niet leuk vinden aan elkaar en op basis van dat moeten besluiten om er wel of niet voor te gaan. We hebben toen het commitment opnieuw naar elkaar uitgesproken en besloten de punten van elkaar te gaan oplossen.
In het kort de punten:
Haar punten over mij
- Contact met ex verbreken, al is het maar tijdelijk
- Duidelijker doelen stellen en die naleven (samenwonen, kinderen, enz)
- Huis verder afmaken (mijn huis is 2008 gekocht en kan nog wel wat aankleding gebruiken)
mijn punten in het kort
- Meer hulp met huishouden en zelf je troep opruimen
- meer aandacht voor mij en minder voor de tv. (Ze is nogal tv verslaafd en is dan echt opgeslokt) weinig connectie daardoor
- ze is passief met seks. Mag iets meer verbetering van haar kant hoewel ik ook mijn verwachting wil aanpassen en dat ook heb gedaan.
- met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
Resultaat na 10 maanden:
Contact met ex direct verbroken, doelen ter plekke gesteld (bleken overeen te komen met haar doelen) Samenwoonplan is het enige dat echt nageleefd kon worden op korte termijn, en dit ging gestaag maar blijkbaar niet voldoende in haar tempo. Huis afmaken geldt eigenlijk hetzelfde, dingen werden gedaan, maar samenwonen in twee huizen werkt niet bevorderend.
mijn punten:
Het spijt mij te zeggen dat eigenlijk geen enkel punt ook maar enigszins verbeterd is. Ik lever nog altijd in... Dit is niet overdreven om begrip te krijgen hier. Het is helaas gewoon zo.
Hoewel de ruzies zeker minder waren, is zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Doordat we aan beide kanten de punten niet altijd even goed hebben kunnen oplossen, is er zo nu en dan onenigheid en ruzie onstaan. Je kunt dus zeggen, over de stomste dingen. Namelijk, de eerder genoemde goede dingen, daar veranderde nooit iets aan. Dat was ook de valkuil. Zodra er een ruzie was geweest, stapten we er gauw overheen en gingen verder met genieten van elkaar. De problemen bleven zo wel liggen.
Dit heeft bij haar tenslotte tot angst en twijfel geleid wat bij haar de overhand heeft gekregen. Ik kan inderdaad wat laks zijn met dingen regelen en besluiten nemen, waardoor zij niet alle vertrouwen heeft dat zij haar doelen zal kunnen verwezenlijken. Ik aan de andere kant kan natuurlijk zeggen dat ik ook niet altijd zo enthousiast wordt om er zo'n tempo achter te zetten. Tenslotte worden mijn punten die ik heb aangegeven totaal genegeerd. Haar belang lijkt dus in alle gevallen voor te gaan op die van mij. Alle goede dingen ten spijt, heeft ze verteld te willen stoppen. Ze heeft het gevoel met mij niet verder te komen en de ruzies hebben bij haar het gevoel kapot gemaakt. Ongeacht wie hier schuldig aan is.
In 2,5 jaar tijd is zij bij conflicten ongeveer 6 à 7x weggegaan waarbij ze soms ook al haar spullen meenam. Ik ben telkens de boel gaan redden, onlangs speelde er een conflictje waarbij we elkaar 2 dagen even hebben ontzien. Ik ben naar haar toegegaan en wilde het uitpraten, waarop zij zei het te willen uitmaken. Dit was 2 weken voordat ze het definitief toch deed.
Ik vraag me af wat er door haar heen gaat en wat haar beweegt om zo in een relatie te staan. Ik weet dat ze van mij houdt en stapelgek op me is, maar bij moeilijkheden trekt ze de stekker eruit. Sommigen zeggen dat ze dan toch niet genoeg van me heeft gehouden, maar dat geloof ik niet. Waarom zou je mij anders je grote liefde noemen, kinderen van mij willen en willen trouwen?
Waar komt die angst vandaan? Wat gebeurt er in een vrouw van 30 dat ze zo wanhopig wordt dat ze haar 'grote liefde' aan de kant zet? Hoe komt het dat het halen van die doelen in de eerste plaats belangrijker is dan een leven delen met iemand waar je écht van houdt? (let wel, de doelen op zich zijn tot in detail overeenkomend met elkaar)
Hoe houd je een relatie in stand met iemand die erg gesloten is over zijn/haar emoties en bij moeilijkheden vertrekt?
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat iemand hier ervaring mee heeft of gewoon goede raad... Ik zit er erg mee.
maandag 25 oktober 2010 om 17:00
quote:sienna79 schreef op 25 oktober 2010 @ 16:59:
@MEA VOTA
graag zou ik willen weten of je nu je einde van je relatie aan het verwerken bent of dat je graag manieren zoekt om je ex te begrijpen en haar terug te winnen??Zijn ex begrijpen doet ie niet, zal ie ook nooit doen.
@MEA VOTA
graag zou ik willen weten of je nu je einde van je relatie aan het verwerken bent of dat je graag manieren zoekt om je ex te begrijpen en haar terug te winnen??Zijn ex begrijpen doet ie niet, zal ie ook nooit doen.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
maandag 25 oktober 2010 om 17:02
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 14:10:
met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Dat agressieve klinkt niet goed, Okay om goed kwaad te zijn, maar dat is anders dan schreeuwen en agressief zijn.
Ijdele hoop? Wat wil je eigenlijk precies? Op de oude voet verder gaan of een time out nemen?
Haar overtuigen door te gaan verandert in feite niets denk ik. Een time out lijkt me logischer. Je kunt je dan zelf ook afvragen of jij zelf wel verder wilt of kunt met iemand die slecht met haar teleurstellingen omgaat. Nu geef je toch de indruk dat je haar met open armen zou ontvangen als zij dat zou voorstellen.
Denk niet alleen aan waarom ' het fout' ging, maar meer aan wat jezelf precies wilt en of kunt.
met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Dat agressieve klinkt niet goed, Okay om goed kwaad te zijn, maar dat is anders dan schreeuwen en agressief zijn.
Ijdele hoop? Wat wil je eigenlijk precies? Op de oude voet verder gaan of een time out nemen?
Haar overtuigen door te gaan verandert in feite niets denk ik. Een time out lijkt me logischer. Je kunt je dan zelf ook afvragen of jij zelf wel verder wilt of kunt met iemand die slecht met haar teleurstellingen omgaat. Nu geef je toch de indruk dat je haar met open armen zou ontvangen als zij dat zou voorstellen.
Denk niet alleen aan waarom ' het fout' ging, maar meer aan wat jezelf precies wilt en of kunt.
maandag 25 oktober 2010 om 17:04
quote:meharis schreef op 25 oktober 2010 @ 17:00:
[...]
Zijn ex begrijpen doet ie niet, zal ie ook nooit doen.
die vragen stelde ik hem dus omdat hij op alle adviezen hier wel op of aanmerkingen had en ik nu eigenlijk niet meer begreep wat die nou wilde?
either way, wat ik ervan begrijp is dat iemand heeft besloten om de relatie te beeindigen..in dat geval moet je gewoon doorgaan..einde oefening en je energie in andere dingen steken en niet nog proberen goed te praten wat er niet goed is gegaan.
[...]
Zijn ex begrijpen doet ie niet, zal ie ook nooit doen.
die vragen stelde ik hem dus omdat hij op alle adviezen hier wel op of aanmerkingen had en ik nu eigenlijk niet meer begreep wat die nou wilde?
either way, wat ik ervan begrijp is dat iemand heeft besloten om de relatie te beeindigen..in dat geval moet je gewoon doorgaan..einde oefening en je energie in andere dingen steken en niet nog proberen goed te praten wat er niet goed is gegaan.
maandag 25 oktober 2010 om 17:05
Nou ja, ik weet wat een goede relatie inhoudt en weet ook dat ik die niet had. Mijn ex verbrak een jarenlange relatie omdat hij er ook steeds vandoor ging als het te serieus werd.
Het heeft geen nut om te piekeren waar dat vandaan komt, of waarom het niet werkte, bla bla bla. Feit blijft dat het over is en ex geen relatie meer wilde.
Daarom probeer ik TO aan z'n verstand te peuteren dat hij moet accepteren dat het over is. Waar dat ook aan ligt.
Dit is volgens mij ook het punt dat Zwuppelien en Summerdance maken, maar goed.
Het heeft geen nut om te piekeren waar dat vandaan komt, of waarom het niet werkte, bla bla bla. Feit blijft dat het over is en ex geen relatie meer wilde.
Daarom probeer ik TO aan z'n verstand te peuteren dat hij moet accepteren dat het over is. Waar dat ook aan ligt.
Dit is volgens mij ook het punt dat Zwuppelien en Summerdance maken, maar goed.
maandag 25 oktober 2010 om 17:06
quote:extrahalo schreef op 25 oktober 2010 @ 17:02:
[...]
Als hij in het in het echt net zo makkelijk mensen beledigt als hier op het forum, kan ik me zelfs voorstellen dat je daar op een slechte dag agressief van wordt....Zeker in combinatie met de pogingen haar te "kalmeren". Dan heb je aan mij ook een hele verkeerde, terwijl ik normaal de rust zelve ben en je heel veel moeite moet doen om mij over de zeik te krijgen.
[...]
Als hij in het in het echt net zo makkelijk mensen beledigt als hier op het forum, kan ik me zelfs voorstellen dat je daar op een slechte dag agressief van wordt....Zeker in combinatie met de pogingen haar te "kalmeren". Dan heb je aan mij ook een hele verkeerde, terwijl ik normaal de rust zelve ben en je heel veel moeite moet doen om mij over de zeik te krijgen.
maandag 25 oktober 2010 om 17:07
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:53:
@ Frankie33
Je ontgaat een belangrijk punt. Ik vind ook mijn dingen pietluttigheden.
Eerst dit. Ik ontga geen enkel punt! Ik ga de confrontatie juist puntsgewijs aan.
Dan dit. Ik weet niet hoor, of het nou wel zo verstandig is om ook haar behoeften 'pietluttig' te blijven noemen.
@ Frankie33
Je ontgaat een belangrijk punt. Ik vind ook mijn dingen pietluttigheden.
Eerst dit. Ik ontga geen enkel punt! Ik ga de confrontatie juist puntsgewijs aan.
Dan dit. Ik weet niet hoor, of het nou wel zo verstandig is om ook haar behoeften 'pietluttig' te blijven noemen.
maandag 25 oktober 2010 om 17:08
quote:Ises schreef op 25 oktober 2010 @ 17:05:
Nou ja, ik weet wat een goede relatie inhoudt en weet ook dat ik die niet had. Mijn ex verbrak een jarenlange relatie omdat hij er ook steeds vandoor ging als het te serieus werd.
Het heeft geen nut om te piekeren waar dat vandaan komt, of waarom het niet werkte, bla bla bla. Feit blijft dat het over is en ex geen relatie meer wilde.
Daarom probeer ik TO aan z'n verstand te peuteren dat hij moet accepteren dat het over is. Waar dat ook aan ligt.
Dit is volgens mij ook het punt dat Zwuppelien en Summerdance maken, maar goed.
Absoluut
En net zoals jij heb ik ook een relatie gehad met iemand die dan weer wel wilde en dan weer niet. Op een gegeven moment was ik het zat en heb ik hem de deur uit gegooid. Dat had niks met wel of niet houden van te maken. Dat had er mee te maken dat ik niet een speeltje ben wat je kan gebruiken als je er zin in hebt. Daarvoor heb ik teveel zelfrespect. Heel verrassend wilde ex toen ik hem buiten had gezet, me weer terug. Gelukkig ben ik gekke henkie niet
Nou ja, ik weet wat een goede relatie inhoudt en weet ook dat ik die niet had. Mijn ex verbrak een jarenlange relatie omdat hij er ook steeds vandoor ging als het te serieus werd.
Het heeft geen nut om te piekeren waar dat vandaan komt, of waarom het niet werkte, bla bla bla. Feit blijft dat het over is en ex geen relatie meer wilde.
Daarom probeer ik TO aan z'n verstand te peuteren dat hij moet accepteren dat het over is. Waar dat ook aan ligt.
Dit is volgens mij ook het punt dat Zwuppelien en Summerdance maken, maar goed.
Absoluut
En net zoals jij heb ik ook een relatie gehad met iemand die dan weer wel wilde en dan weer niet. Op een gegeven moment was ik het zat en heb ik hem de deur uit gegooid. Dat had niks met wel of niet houden van te maken. Dat had er mee te maken dat ik niet een speeltje ben wat je kan gebruiken als je er zin in hebt. Daarvoor heb ik teveel zelfrespect. Heel verrassend wilde ex toen ik hem buiten had gezet, me weer terug. Gelukkig ben ik gekke henkie niet
maandag 25 oktober 2010 om 17:10
quote:Zwuppeliennn schreef op 25 oktober 2010 @ 17:06:
Zeker in combinatie met de pogingen haar te "kalmeren". Dan heb je aan mij ook een hele verkeerde, terwijl ik normaal de rust zelve ben en je heel veel moeite moet doen om mij over de zeik te krijgen.
Zeg.....ben jij mijn zus of zo?
Same here, bijna nooit boos, maar als ik boos ben...laat me dan maar even boos zijn
Dan heb ik totaal geen behoefte aan vaderlijk gezag en vingertjes...
(moet wel zeggen, dat ik nooit sla, en al helemala nooit met dingen gooi)
Zeker in combinatie met de pogingen haar te "kalmeren". Dan heb je aan mij ook een hele verkeerde, terwijl ik normaal de rust zelve ben en je heel veel moeite moet doen om mij over de zeik te krijgen.
Zeg.....ben jij mijn zus of zo?
Same here, bijna nooit boos, maar als ik boos ben...laat me dan maar even boos zijn
Dan heb ik totaal geen behoefte aan vaderlijk gezag en vingertjes...
(moet wel zeggen, dat ik nooit sla, en al helemala nooit met dingen gooi)
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 25 oktober 2010 om 17:11
maandag 25 oktober 2010 om 17:13
quote:Summerdance schreef op 25 oktober 2010 @ 17:10:
[...]
Zeg.....ben jij mijn zus of zo?
Same here, bijna nooit boos, maar als ik boos ben...laat me dan maar even boos zijn
Dan heb ik totaal geen behoefte aan vaderlijk gezag en vingertjes...
(moet wel zeggen, dat ik nooit sla, en al helemala nooit met dingen gooi)
Haha, aangenaam
Ik sla trouwens ook niet en gooien met dingen sla ik ook over
[...]
Zeg.....ben jij mijn zus of zo?
Same here, bijna nooit boos, maar als ik boos ben...laat me dan maar even boos zijn
Dan heb ik totaal geen behoefte aan vaderlijk gezag en vingertjes...
(moet wel zeggen, dat ik nooit sla, en al helemala nooit met dingen gooi)
Haha, aangenaam
Ik sla trouwens ook niet en gooien met dingen sla ik ook over
maandag 25 oktober 2010 om 17:17
Ik word eigenlijk nooit echt kwaad, heb nog nooit gegooid met dingen naar mijn ex, of heel hard geschreeuwd. Kan dat helemaal niet.
Vind dat ook onnodig, ik praat liever rustig over dingen. Maar idd TO: wil je haar terug? Wel opvallend dat zij al haar vorige relaties beindigde, denk toch een gevalletje bindingsangst, zo klinkt ze in elk geval in mijn oren.
Vind dat ook onnodig, ik praat liever rustig over dingen. Maar idd TO: wil je haar terug? Wel opvallend dat zij al haar vorige relaties beindigde, denk toch een gevalletje bindingsangst, zo klinkt ze in elk geval in mijn oren.
maandag 25 oktober 2010 om 17:18
Bij mijn ex wilde ik nog wel eens door schieten. Verder nooit gehad.
Hij haalde met zijn pedante houding (mijn mening) het bloed onder mijn nagels vandaan. En ook uit mijn hersenpan.
Verder zou ik iedere man verlaten met wie ik best een extreem sexleven heb en die dan nog loopt te zeuren dat het wel wat minder passief mag. Ik kan me dan toch nooit meer echt ontspannen cq genieten.
Hij haalde met zijn pedante houding (mijn mening) het bloed onder mijn nagels vandaan. En ook uit mijn hersenpan.
Verder zou ik iedere man verlaten met wie ik best een extreem sexleven heb en die dan nog loopt te zeuren dat het wel wat minder passief mag. Ik kan me dan toch nooit meer echt ontspannen cq genieten.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 25 oktober 2010 om 17:23
maandag 25 oktober 2010 om 17:29
@ Lolapaloeza
"Verder zou ik iedere man verlaten met wie ik best een extreem sexleven heb en die dan nog loopt te zeuren dat het wel wat minder passief mag"
Het één heeft niets met het andere te maken. Dat is juist de tegenstelling die je blijkbaar niet uit mijn opmerking hebt gehaald. We vinden elkaar op onze excentrieke seksgewoonten, maar dan kan de één nog wel een nemer zijn waarbij de ander ook wel eens zou willen nemen maar dat niet krijgt. Dat is dus egoïsme.
@ Isis
Ik weet niet wat zij wil. Ik weet dat ze nu heel erg verdrietig is. Ik weet ook dat je niet alleen van mij kunt verwachten dat ik mezelf aanpas. Daartoe moet de ander ook bereid zijn. Dat heb ik gemist. Als dat zou blijft, hoef ik niets meer te proberen.
"Verder zou ik iedere man verlaten met wie ik best een extreem sexleven heb en die dan nog loopt te zeuren dat het wel wat minder passief mag"
Het één heeft niets met het andere te maken. Dat is juist de tegenstelling die je blijkbaar niet uit mijn opmerking hebt gehaald. We vinden elkaar op onze excentrieke seksgewoonten, maar dan kan de één nog wel een nemer zijn waarbij de ander ook wel eens zou willen nemen maar dat niet krijgt. Dat is dus egoïsme.
@ Isis
Ik weet niet wat zij wil. Ik weet dat ze nu heel erg verdrietig is. Ik weet ook dat je niet alleen van mij kunt verwachten dat ik mezelf aanpas. Daartoe moet de ander ook bereid zijn. Dat heb ik gemist. Als dat zou blijft, hoef ik niets meer te proberen.