Relaties
alle pijlers
Breuk wegens angst?
maandag 25 oktober 2010 om 14:10
Ik (M. 32jr) zit momenteel in de verwerking van een relatiebreuk na 2,5 jaar relatie (V. 29jr.) Begin oktober vertelde ze mij te willen stoppen na een paar weken stroefheid. We leerden elkaar in 2008 via internet kennen en na een wat turbulent begin, spraken we na ca. 4 maanden naar elkaar uit voor een serieuze relatie met toekomst te willen gaan.
Al vanaf dag 1 heb ik met haar een klik gehad. We hadden dezelfde interesses, deelden totaal de humor, lachten om elkaar, waren enorm tot elkaar aangetrokken, knuffelden altijd, zaten altijd bij elkaar, helemaal verknocht aan elkaar, kortom alles wat soms zo ongrijpbaar is waarom het er wel of niet is, was bij ons ruimschoots aanwezig. We hebben beiden ons eigen (koop)huis ca. 25 min. rijden van elkaar. Latten deden we niet aan, we woonden samen in twee huizen, zoals we dat noemden. Dit leidde soms tot ergernis en irritatie, vooral bij haar. Ze zei regelmatig het zat te zijn twee huizen te hebben.
Uiteraard waren er ook de echte minpunten. Mijn ex kwam op gegeven moment om de hoek zeilen. Hier had ik wat unfinished business mee en moest dit voor mezelf oplossen met haar. Ik had de overtuiging dat wanneer ik dit deed, ik mijn verleden pas echt afsloot en geen remmingen meer had in mijn huidige relatie. Zij zag dit anders en dit heeft tot heftige ruzies geleid en twee keer tot een korte break.
Ook ik had mijn ergernissen en irritaties, deze zal ik verderop toelichten. Uiteindelijk is het eind 2009 tot een confrontatie gekomen waarna we met een knal uit elkaar zijn gegaan.
Ik kon dit toen niet verkroppen omdat het mijns inziens kwam omdat we de problemen die we hadden niet goed oplosten en dat de goede dingen in onze relatie bijzonder en uniek zijn en 100% waard om voor te vechten. Ik heb toen besloten om een brief te schrijven met mijn motivatie waarom ik door wilde met de relatie en hoe we dit konden doen. Hierop heb ik haar uitgenodigd om een weekend terug te trekken in een kasteel in de Ardennen om daar weg uit de drukte van de Randstad, alles op te schrijven wat we wel en niet leuk vinden aan elkaar en op basis van dat moeten besluiten om er wel of niet voor te gaan. We hebben toen het commitment opnieuw naar elkaar uitgesproken en besloten de punten van elkaar te gaan oplossen.
In het kort de punten:
Haar punten over mij
- Contact met ex verbreken, al is het maar tijdelijk
- Duidelijker doelen stellen en die naleven (samenwonen, kinderen, enz)
- Huis verder afmaken (mijn huis is 2008 gekocht en kan nog wel wat aankleding gebruiken)
mijn punten in het kort
- Meer hulp met huishouden en zelf je troep opruimen
- meer aandacht voor mij en minder voor de tv. (Ze is nogal tv verslaafd en is dan echt opgeslokt) weinig connectie daardoor
- ze is passief met seks. Mag iets meer verbetering van haar kant hoewel ik ook mijn verwachting wil aanpassen en dat ook heb gedaan.
- met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
Resultaat na 10 maanden:
Contact met ex direct verbroken, doelen ter plekke gesteld (bleken overeen te komen met haar doelen) Samenwoonplan is het enige dat echt nageleefd kon worden op korte termijn, en dit ging gestaag maar blijkbaar niet voldoende in haar tempo. Huis afmaken geldt eigenlijk hetzelfde, dingen werden gedaan, maar samenwonen in twee huizen werkt niet bevorderend.
mijn punten:
Het spijt mij te zeggen dat eigenlijk geen enkel punt ook maar enigszins verbeterd is. Ik lever nog altijd in... Dit is niet overdreven om begrip te krijgen hier. Het is helaas gewoon zo.
Hoewel de ruzies zeker minder waren, is zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Doordat we aan beide kanten de punten niet altijd even goed hebben kunnen oplossen, is er zo nu en dan onenigheid en ruzie onstaan. Je kunt dus zeggen, over de stomste dingen. Namelijk, de eerder genoemde goede dingen, daar veranderde nooit iets aan. Dat was ook de valkuil. Zodra er een ruzie was geweest, stapten we er gauw overheen en gingen verder met genieten van elkaar. De problemen bleven zo wel liggen.
Dit heeft bij haar tenslotte tot angst en twijfel geleid wat bij haar de overhand heeft gekregen. Ik kan inderdaad wat laks zijn met dingen regelen en besluiten nemen, waardoor zij niet alle vertrouwen heeft dat zij haar doelen zal kunnen verwezenlijken. Ik aan de andere kant kan natuurlijk zeggen dat ik ook niet altijd zo enthousiast wordt om er zo'n tempo achter te zetten. Tenslotte worden mijn punten die ik heb aangegeven totaal genegeerd. Haar belang lijkt dus in alle gevallen voor te gaan op die van mij. Alle goede dingen ten spijt, heeft ze verteld te willen stoppen. Ze heeft het gevoel met mij niet verder te komen en de ruzies hebben bij haar het gevoel kapot gemaakt. Ongeacht wie hier schuldig aan is.
In 2,5 jaar tijd is zij bij conflicten ongeveer 6 à 7x weggegaan waarbij ze soms ook al haar spullen meenam. Ik ben telkens de boel gaan redden, onlangs speelde er een conflictje waarbij we elkaar 2 dagen even hebben ontzien. Ik ben naar haar toegegaan en wilde het uitpraten, waarop zij zei het te willen uitmaken. Dit was 2 weken voordat ze het definitief toch deed.
Ik vraag me af wat er door haar heen gaat en wat haar beweegt om zo in een relatie te staan. Ik weet dat ze van mij houdt en stapelgek op me is, maar bij moeilijkheden trekt ze de stekker eruit. Sommigen zeggen dat ze dan toch niet genoeg van me heeft gehouden, maar dat geloof ik niet. Waarom zou je mij anders je grote liefde noemen, kinderen van mij willen en willen trouwen?
Waar komt die angst vandaan? Wat gebeurt er in een vrouw van 30 dat ze zo wanhopig wordt dat ze haar 'grote liefde' aan de kant zet? Hoe komt het dat het halen van die doelen in de eerste plaats belangrijker is dan een leven delen met iemand waar je écht van houdt? (let wel, de doelen op zich zijn tot in detail overeenkomend met elkaar)
Hoe houd je een relatie in stand met iemand die erg gesloten is over zijn/haar emoties en bij moeilijkheden vertrekt?
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat iemand hier ervaring mee heeft of gewoon goede raad... Ik zit er erg mee.
Al vanaf dag 1 heb ik met haar een klik gehad. We hadden dezelfde interesses, deelden totaal de humor, lachten om elkaar, waren enorm tot elkaar aangetrokken, knuffelden altijd, zaten altijd bij elkaar, helemaal verknocht aan elkaar, kortom alles wat soms zo ongrijpbaar is waarom het er wel of niet is, was bij ons ruimschoots aanwezig. We hebben beiden ons eigen (koop)huis ca. 25 min. rijden van elkaar. Latten deden we niet aan, we woonden samen in twee huizen, zoals we dat noemden. Dit leidde soms tot ergernis en irritatie, vooral bij haar. Ze zei regelmatig het zat te zijn twee huizen te hebben.
Uiteraard waren er ook de echte minpunten. Mijn ex kwam op gegeven moment om de hoek zeilen. Hier had ik wat unfinished business mee en moest dit voor mezelf oplossen met haar. Ik had de overtuiging dat wanneer ik dit deed, ik mijn verleden pas echt afsloot en geen remmingen meer had in mijn huidige relatie. Zij zag dit anders en dit heeft tot heftige ruzies geleid en twee keer tot een korte break.
Ook ik had mijn ergernissen en irritaties, deze zal ik verderop toelichten. Uiteindelijk is het eind 2009 tot een confrontatie gekomen waarna we met een knal uit elkaar zijn gegaan.
Ik kon dit toen niet verkroppen omdat het mijns inziens kwam omdat we de problemen die we hadden niet goed oplosten en dat de goede dingen in onze relatie bijzonder en uniek zijn en 100% waard om voor te vechten. Ik heb toen besloten om een brief te schrijven met mijn motivatie waarom ik door wilde met de relatie en hoe we dit konden doen. Hierop heb ik haar uitgenodigd om een weekend terug te trekken in een kasteel in de Ardennen om daar weg uit de drukte van de Randstad, alles op te schrijven wat we wel en niet leuk vinden aan elkaar en op basis van dat moeten besluiten om er wel of niet voor te gaan. We hebben toen het commitment opnieuw naar elkaar uitgesproken en besloten de punten van elkaar te gaan oplossen.
In het kort de punten:
Haar punten over mij
- Contact met ex verbreken, al is het maar tijdelijk
- Duidelijker doelen stellen en die naleven (samenwonen, kinderen, enz)
- Huis verder afmaken (mijn huis is 2008 gekocht en kan nog wel wat aankleding gebruiken)
mijn punten in het kort
- Meer hulp met huishouden en zelf je troep opruimen
- meer aandacht voor mij en minder voor de tv. (Ze is nogal tv verslaafd en is dan echt opgeslokt) weinig connectie daardoor
- ze is passief met seks. Mag iets meer verbetering van haar kant hoewel ik ook mijn verwachting wil aanpassen en dat ook heb gedaan.
- met ruzies gooit ze olie op het vuur. Ze schreeuwt en is erg agressief. Dit moest ze leren beheersen.
Resultaat na 10 maanden:
Contact met ex direct verbroken, doelen ter plekke gesteld (bleken overeen te komen met haar doelen) Samenwoonplan is het enige dat echt nageleefd kon worden op korte termijn, en dit ging gestaag maar blijkbaar niet voldoende in haar tempo. Huis afmaken geldt eigenlijk hetzelfde, dingen werden gedaan, maar samenwonen in twee huizen werkt niet bevorderend.
mijn punten:
Het spijt mij te zeggen dat eigenlijk geen enkel punt ook maar enigszins verbeterd is. Ik lever nog altijd in... Dit is niet overdreven om begrip te krijgen hier. Het is helaas gewoon zo.
Hoewel de ruzies zeker minder waren, is zij mij nog 1x aangevlogen. De reden hiervoor lag in het feit dat ik niet direct doorhad dat ze al 2 dagen gestopt was met roken...
Doordat we aan beide kanten de punten niet altijd even goed hebben kunnen oplossen, is er zo nu en dan onenigheid en ruzie onstaan. Je kunt dus zeggen, over de stomste dingen. Namelijk, de eerder genoemde goede dingen, daar veranderde nooit iets aan. Dat was ook de valkuil. Zodra er een ruzie was geweest, stapten we er gauw overheen en gingen verder met genieten van elkaar. De problemen bleven zo wel liggen.
Dit heeft bij haar tenslotte tot angst en twijfel geleid wat bij haar de overhand heeft gekregen. Ik kan inderdaad wat laks zijn met dingen regelen en besluiten nemen, waardoor zij niet alle vertrouwen heeft dat zij haar doelen zal kunnen verwezenlijken. Ik aan de andere kant kan natuurlijk zeggen dat ik ook niet altijd zo enthousiast wordt om er zo'n tempo achter te zetten. Tenslotte worden mijn punten die ik heb aangegeven totaal genegeerd. Haar belang lijkt dus in alle gevallen voor te gaan op die van mij. Alle goede dingen ten spijt, heeft ze verteld te willen stoppen. Ze heeft het gevoel met mij niet verder te komen en de ruzies hebben bij haar het gevoel kapot gemaakt. Ongeacht wie hier schuldig aan is.
In 2,5 jaar tijd is zij bij conflicten ongeveer 6 à 7x weggegaan waarbij ze soms ook al haar spullen meenam. Ik ben telkens de boel gaan redden, onlangs speelde er een conflictje waarbij we elkaar 2 dagen even hebben ontzien. Ik ben naar haar toegegaan en wilde het uitpraten, waarop zij zei het te willen uitmaken. Dit was 2 weken voordat ze het definitief toch deed.
Ik vraag me af wat er door haar heen gaat en wat haar beweegt om zo in een relatie te staan. Ik weet dat ze van mij houdt en stapelgek op me is, maar bij moeilijkheden trekt ze de stekker eruit. Sommigen zeggen dat ze dan toch niet genoeg van me heeft gehouden, maar dat geloof ik niet. Waarom zou je mij anders je grote liefde noemen, kinderen van mij willen en willen trouwen?
Waar komt die angst vandaan? Wat gebeurt er in een vrouw van 30 dat ze zo wanhopig wordt dat ze haar 'grote liefde' aan de kant zet? Hoe komt het dat het halen van die doelen in de eerste plaats belangrijker is dan een leven delen met iemand waar je écht van houdt? (let wel, de doelen op zich zijn tot in detail overeenkomend met elkaar)
Hoe houd je een relatie in stand met iemand die erg gesloten is over zijn/haar emoties en bij moeilijkheden vertrekt?
Is het allemaal ijdele hoop en moet ik laten voor wat het is, of moet ik nog 1x mijn hart volgen?
Sorry voor het lange verhaal. Hoop dat iemand hier ervaring mee heeft of gewoon goede raad... Ik zit er erg mee.
maandag 25 oktober 2010 om 16:34
quote:blijfgewoonbianca schreef op 25 oktober 2010 @ 16:30:
Ja, okay, dat ben ik met je eens.
Maar groots of pietluttig; je houdt je handen thuis en je gaat 't niet uitmaken als methode om je zin door te drukken.
En dat ben ik dan weer met jou eens
Maar uitmaken omdat je geen heil meer ziet in je relatie vind ik dan weer wel een hele legitieme reden.
Maar dat zal ons altijd een raadsel blijven omdat we maatr 1 kant van het verhaal lezen....
Ja, okay, dat ben ik met je eens.
Maar groots of pietluttig; je houdt je handen thuis en je gaat 't niet uitmaken als methode om je zin door te drukken.
En dat ben ik dan weer met jou eens
Maar uitmaken omdat je geen heil meer ziet in je relatie vind ik dan weer wel een hele legitieme reden.
Maar dat zal ons altijd een raadsel blijven omdat we maatr 1 kant van het verhaal lezen....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 25 oktober 2010 om 16:34
quote:Summerdance schreef op 25 oktober 2010 @ 16:32:
[...]
En dan ook de de perceptie van de pietluttigheden
(ik kan het nuet vaal genoeg benadrukken)
Want het wordt natuurlijk weer een ander verhaal als TO naar een andere vrouw heeft gekeken en vriendin VINDT het vreemdgaan.
Ik blijf erbij, alles valt of staat met een goeie communicatie tussen twee partijen.
En die (lijkt/leek) te ontbreken
En misschien, misschien was de koek voor haar gewoon op.
Haha, ja het voorbeeld van mij was wat extreem. Maar dat was even het snelste mijn punt maken
Verder ben ik het nog steeds helemaal met je eens
[...]
En dan ook de de perceptie van de pietluttigheden
(ik kan het nuet vaal genoeg benadrukken)
Want het wordt natuurlijk weer een ander verhaal als TO naar een andere vrouw heeft gekeken en vriendin VINDT het vreemdgaan.
Ik blijf erbij, alles valt of staat met een goeie communicatie tussen twee partijen.
En die (lijkt/leek) te ontbreken
En misschien, misschien was de koek voor haar gewoon op.
Haha, ja het voorbeeld van mij was wat extreem. Maar dat was even het snelste mijn punt maken
Verder ben ik het nog steeds helemaal met je eens
maandag 25 oktober 2010 om 16:35
quote:Zwuppeliennn schreef op 25 oktober 2010 @ 16:18:
Heb je al eens bedacht, TO, dat je misschien niet genoeg voor haar betekent om er al die moeite en tijd in te stoppen om het beter te maken? Heb je al naar jezelf gekeken in deze in plaats van de schuld van het mislukken van de relatie compleet bij haar te leggen?Oeh, kijk eens TO. Een hele post van mij met allemaal serieuze vragen die je niet beantwoord. En dan nog claimen dat ik geen vragen stel
Heb je al eens bedacht, TO, dat je misschien niet genoeg voor haar betekent om er al die moeite en tijd in te stoppen om het beter te maken? Heb je al naar jezelf gekeken in deze in plaats van de schuld van het mislukken van de relatie compleet bij haar te leggen?Oeh, kijk eens TO. Een hele post van mij met allemaal serieuze vragen die je niet beantwoord. En dan nog claimen dat ik geen vragen stel
maandag 25 oktober 2010 om 16:36
maandag 25 oktober 2010 om 16:37
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:31:
@ Rogue22
Al haar vorige relatie duurden zelden langer dan een jaar. Voor haar waren daar altijd reden voor, die in mijn oren plausibel klonken.
Later ben ik toch gaan denken aan haar thuissituatie en haar relatie tot haar vader. Haar vader is kapitein bij een grote rederij en was daardoor maanden van huis. Altijd ging hij na een verblijf van enkele maanden thuis, ook weer maanden ván huis. Hij ging altijd weer weg. Ik heb weleens het idee dat zij daardoor zich nooit heeft kunnen hechten aan mannen. Wanneer een relatie te intens wordt, en soms moeilijkheden met zich meebrengt, dan loopt ze weg. Gewoon de deur dicht, na een tijdje is het gemis van hem toch wel over.
Dat is ze namelijk gewend....
Tja zoiets zou het kunnen zijn idd. Maar ik heb zelf ook nooit langere relaties gehad dan een jaar. Maar toch hield ik wel heel veel van mijn ex vriend echt heel veel. Alleen ik probeerde hem te beschermen omdat ik bang was dat als we het hele huisje boompje beestje verhaal hadden er iets met hem zou gebeuren ( mijn vader is heel jong plotsteling overleden ) en dat ik er alleen voor zou komen te staan. Dat wilde ik dus niet en dus iedere keer als we heel erg gelukkig waren, ging er af en toe ineens een knop om: zo van wegwezen want je blijft toch niet gelukkig en het zal toch wel mislopen.
Misschien dacht je ex er ook zo over. Wie beindigde haar vorige relaties? zij of haar exen? Ik heb altijd al mijn relaties beindigd vanwege mijn bindingsangst.
@ Rogue22
Al haar vorige relatie duurden zelden langer dan een jaar. Voor haar waren daar altijd reden voor, die in mijn oren plausibel klonken.
Later ben ik toch gaan denken aan haar thuissituatie en haar relatie tot haar vader. Haar vader is kapitein bij een grote rederij en was daardoor maanden van huis. Altijd ging hij na een verblijf van enkele maanden thuis, ook weer maanden ván huis. Hij ging altijd weer weg. Ik heb weleens het idee dat zij daardoor zich nooit heeft kunnen hechten aan mannen. Wanneer een relatie te intens wordt, en soms moeilijkheden met zich meebrengt, dan loopt ze weg. Gewoon de deur dicht, na een tijdje is het gemis van hem toch wel over.
Dat is ze namelijk gewend....
Tja zoiets zou het kunnen zijn idd. Maar ik heb zelf ook nooit langere relaties gehad dan een jaar. Maar toch hield ik wel heel veel van mijn ex vriend echt heel veel. Alleen ik probeerde hem te beschermen omdat ik bang was dat als we het hele huisje boompje beestje verhaal hadden er iets met hem zou gebeuren ( mijn vader is heel jong plotsteling overleden ) en dat ik er alleen voor zou komen te staan. Dat wilde ik dus niet en dus iedere keer als we heel erg gelukkig waren, ging er af en toe ineens een knop om: zo van wegwezen want je blijft toch niet gelukkig en het zal toch wel mislopen.
Misschien dacht je ex er ook zo over. Wie beindigde haar vorige relaties? zij of haar exen? Ik heb altijd al mijn relaties beindigd vanwege mijn bindingsangst.
maandag 25 oktober 2010 om 16:37
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:31:
Later ben ik toch gaan denken aan haar thuissituatie en haar relatie tot haar vader. Haar vader is kapitein bij een grote rederij en was daardoor maanden van huis. Altijd ging hij na een verblijf van enkele maanden thuis, ook weer maanden ván huis. Hij ging altijd weer weg. Ik heb weleens het idee dat zij daardoor zich nooit heeft kunnen hechten aan mannen. Wanneer een relatie te intens wordt, en soms moeilijkheden met zich meebrengt, dan loopt ze weg. Gewoon de deur dicht, na een tijdje is het gemis van hem toch wel over.
Dat is ze namelijk gewend....
En waar heb jij je psychologie bul gehaald?
Dit zijn toch enkel aannames?
Ik vind dat zo typisch (en dat bedoel ik echt niet lullig) dat mensen zo makkelijk een andere reden zoeken waarom hun relatie niet meer werkt
Ik heb een relatie of 6 gehad voor ik aan mijn huidige bleef hangen
En die varieerde in tijd van een jaar tot 3 jaar
De reden dat die relaties uitgingen was echt niet omdat mijn vader zelden thuis was hoor vroeger
De reden dat die relaties uitgingen was omdat hij en ik toch niet zo'n match bleken te zijn die we in het begin dachten....
Later ben ik toch gaan denken aan haar thuissituatie en haar relatie tot haar vader. Haar vader is kapitein bij een grote rederij en was daardoor maanden van huis. Altijd ging hij na een verblijf van enkele maanden thuis, ook weer maanden ván huis. Hij ging altijd weer weg. Ik heb weleens het idee dat zij daardoor zich nooit heeft kunnen hechten aan mannen. Wanneer een relatie te intens wordt, en soms moeilijkheden met zich meebrengt, dan loopt ze weg. Gewoon de deur dicht, na een tijdje is het gemis van hem toch wel over.
Dat is ze namelijk gewend....
En waar heb jij je psychologie bul gehaald?
Dit zijn toch enkel aannames?
Ik vind dat zo typisch (en dat bedoel ik echt niet lullig) dat mensen zo makkelijk een andere reden zoeken waarom hun relatie niet meer werkt
Ik heb een relatie of 6 gehad voor ik aan mijn huidige bleef hangen
En die varieerde in tijd van een jaar tot 3 jaar
De reden dat die relaties uitgingen was echt niet omdat mijn vader zelden thuis was hoor vroeger
De reden dat die relaties uitgingen was omdat hij en ik toch niet zo'n match bleken te zijn die we in het begin dachten....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 25 oktober 2010 om 16:38
quote:HansHier schreef op 25 oktober 2010 @ 16:36:
[...]
Heel goed mogelijk. Sommige mensen zijn inderdaad bang voor geluk, omdat geluk hen verlaten kan. Dan maken ze het liever zelf kapot, omdat ze dan in elk geval de indruk hebben in controle te zijn.
Al zou dat zo zijn, het resultaat blijft helaas hetzelfde, dat de relatie verbroken is.
En dat moet TO accepteren.
[...]
Heel goed mogelijk. Sommige mensen zijn inderdaad bang voor geluk, omdat geluk hen verlaten kan. Dan maken ze het liever zelf kapot, omdat ze dan in elk geval de indruk hebben in controle te zijn.
Al zou dat zo zijn, het resultaat blijft helaas hetzelfde, dat de relatie verbroken is.
En dat moet TO accepteren.
maandag 25 oktober 2010 om 16:39
quote:HansHier schreef op 25 oktober 2010 @ 16:36:
Heel goed mogelijk. Sommige mensen zijn inderdaad bang voor geluk, omdat geluk hen verlaten kan. Dan maken ze het liever zelf kapot, omdat ze dan in elk geval de indruk hebben in controle te zijn.
Heel herkenbaar!
Maar als het goed zit zit het goed....en komt er een oplossing
Komt tie er niet....dan waren beide partijen niet meant to be!
Heel goed mogelijk. Sommige mensen zijn inderdaad bang voor geluk, omdat geluk hen verlaten kan. Dan maken ze het liever zelf kapot, omdat ze dan in elk geval de indruk hebben in controle te zijn.
Heel herkenbaar!
Maar als het goed zit zit het goed....en komt er een oplossing
Komt tie er niet....dan waren beide partijen niet meant to be!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 25 oktober 2010 om 16:42
Even resumeren; je had een relatie met haar toen je ex opdook en nog wat 'unfinished bussines om de hoek kwam. Dat is al reden 1 om iemand vaarwel te zeggen en zijn eigen leven op orde te stellen.
Als ik jou hele stukje lees, komt er iemand te voorschijn die gewoon niet zo aardig is, zijn vriendin niet al te serieus neemt en uiteindelijk niet kan verkroppen dat zijn vriendin hem uiteindelijk aan de kant heeft gezet. Misschien is ze zo aardig geweest om er nog wat romantisch aan te flutsen, maar ze had je beter de waarheid kunnen zeggen; dat er geen toekomst in zat en dat de relatie niet werkte.
Er zijn wel meer vaders die een reizend beroep hebben, maar dat wil niet altijd zeggen dat iemand bindingsangst heeft en denkt dat alle mannen zo zijn.
Het is over leef verder en misschien kom je iemand tegen die wel bij je past.
Als ik jou hele stukje lees, komt er iemand te voorschijn die gewoon niet zo aardig is, zijn vriendin niet al te serieus neemt en uiteindelijk niet kan verkroppen dat zijn vriendin hem uiteindelijk aan de kant heeft gezet. Misschien is ze zo aardig geweest om er nog wat romantisch aan te flutsen, maar ze had je beter de waarheid kunnen zeggen; dat er geen toekomst in zat en dat de relatie niet werkte.
Er zijn wel meer vaders die een reizend beroep hebben, maar dat wil niet altijd zeggen dat iemand bindingsangst heeft en denkt dat alle mannen zo zijn.
Het is over leef verder en misschien kom je iemand tegen die wel bij je past.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
maandag 25 oktober 2010 om 16:45
Alfons Vansteenwegen noemt in zijn boek Liefde is een Werkwoord meerdere situaties waarbij vijandigheid bij de ene partner wel degelijk door de andere partner indirect wordt uitgelokt.
Eén van de houdingen die vijandigheid uitlokken is die van de pacifist (kun je nagaan). Die houding komt er op neer dat men zijn partner de mond snoert door zich in nevelen te hullen en zo lekker zijn eigen gang te blijven gaan en haar behoeften die hem niet uitkomen als futiliteiten af te doen 'waar we toch geen ruzie over gaan maken'. Ten grondslag aan de vjiandige reactie ligt machteloosheid betreffende een territoriumconflict.
Eén van de houdingen die vijandigheid uitlokken is die van de pacifist (kun je nagaan). Die houding komt er op neer dat men zijn partner de mond snoert door zich in nevelen te hullen en zo lekker zijn eigen gang te blijven gaan en haar behoeften die hem niet uitkomen als futiliteiten af te doen 'waar we toch geen ruzie over gaan maken'. Ten grondslag aan de vjiandige reactie ligt machteloosheid betreffende een territoriumconflict.
maandag 25 oktober 2010 om 16:46
maandag 25 oktober 2010 om 16:46
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:43:
@ Summerdance
Ook al zo'n helder licht hier. Ik heb het niet over gehad waarom het uitging in die post naar Rogue22, maar wat voor haar eventueel de reden kan zijn om besluiten mbt mannen heel radicaal te nemen.
Bedankt voor het compliment!
Weet je wat het is wijsneus....
had het HAAR gevraagd!
Zij weet alle antwoorden.
Maar iets in me zegt dat je er toch geen antwoord op had gekregen.
Want in het toontje waarop jij communiceert jaag je meer mensen weg dan dat je ze naar je toe trekt.
Ik ben er in ieder geval ook we klaar mee hier
Ik wens je succes in het ontleden van je relatie.
(kleine tip nog, een relatie betekent SA-MEN..en niet in je uppie allemaal wijsneuzerij verzinnen)
All the best
@ Summerdance
Ook al zo'n helder licht hier. Ik heb het niet over gehad waarom het uitging in die post naar Rogue22, maar wat voor haar eventueel de reden kan zijn om besluiten mbt mannen heel radicaal te nemen.
Bedankt voor het compliment!
Weet je wat het is wijsneus....
had het HAAR gevraagd!
Zij weet alle antwoorden.
Maar iets in me zegt dat je er toch geen antwoord op had gekregen.
Want in het toontje waarop jij communiceert jaag je meer mensen weg dan dat je ze naar je toe trekt.
Ik ben er in ieder geval ook we klaar mee hier
Ik wens je succes in het ontleden van je relatie.
(kleine tip nog, een relatie betekent SA-MEN..en niet in je uppie allemaal wijsneuzerij verzinnen)
All the best
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 25 oktober 2010 om 16:48
maandag 25 oktober 2010 om 16:49
quote:Frankie33 schreef op 25 oktober 2010 @ 16:45:
Alfons Vansteenwegen noemt in zijn boek Liefde is een Werkwoord meerdere situaties waarbij vijandigheid bij de ene partner wel degelijk door de andere partner indirect wordt uitgelokt.
Eén van de houdingen die vijandigheid uitlokken is die van de pacifist (kun je nagaan). Die houding komt er op neer dat men zijn partner de mond snoert door zich in nevelen te hullen en zo lekker zijn eigen gang te blijven gaan en haar behoeften die hem niet uitkomen als futiliteiten af te doen 'waar we toch geen ruzie over gaan maken'. Ten grondslag aan de vjiandige reactie ligt machteloosheid betreffende een territoriumconflict.Juist daar gaat het om, ik vind Alfons een wijze man. Het kon niet beter verwoord worden.
Alfons Vansteenwegen noemt in zijn boek Liefde is een Werkwoord meerdere situaties waarbij vijandigheid bij de ene partner wel degelijk door de andere partner indirect wordt uitgelokt.
Eén van de houdingen die vijandigheid uitlokken is die van de pacifist (kun je nagaan). Die houding komt er op neer dat men zijn partner de mond snoert door zich in nevelen te hullen en zo lekker zijn eigen gang te blijven gaan en haar behoeften die hem niet uitkomen als futiliteiten af te doen 'waar we toch geen ruzie over gaan maken'. Ten grondslag aan de vjiandige reactie ligt machteloosheid betreffende een territoriumconflict.Juist daar gaat het om, ik vind Alfons een wijze man. Het kon niet beter verwoord worden.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
maandag 25 oktober 2010 om 16:51
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:48:
@ Zwuppel
Nogmaals, neem een voorbeeld aan Isis. Die is ook kritisch naar mij maar daar heb ik wat aan. Jij en Summerdance poepen wat in de rondte hier. Jullie voegen niets toe aan de discussie.
Ah, ik zie het al. Als iemand niet in jouw gedachtengang meegaat dan is het allemaal poep wat we praten.
Weet je, ik doe net als Summerdance en laat je fijn in je eigen wijsneuzerij gaar koken.
Ik begin in ieder geval je ex-vriendin zeer goed te begrijpen.
@ Zwuppel
Nogmaals, neem een voorbeeld aan Isis. Die is ook kritisch naar mij maar daar heb ik wat aan. Jij en Summerdance poepen wat in de rondte hier. Jullie voegen niets toe aan de discussie.
Ah, ik zie het al. Als iemand niet in jouw gedachtengang meegaat dan is het allemaal poep wat we praten.
Weet je, ik doe net als Summerdance en laat je fijn in je eigen wijsneuzerij gaar koken.
Ik begin in ieder geval je ex-vriendin zeer goed te begrijpen.
maandag 25 oktober 2010 om 16:53
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:48:
@ Zwuppel
Nogmaals, neem een voorbeeld aan Isis.
Dat heeft nog nooit iemand hier gezegd
Maar, ik vind dat de visie van Summer en Zwup wél hout snijdt. Alleen voel jij je, volgens mij, aangevallen door hun standpunt.
Jammer, want ze zeggen nuttige dingen.
@ Zwuppel
Nogmaals, neem een voorbeeld aan Isis.
Dat heeft nog nooit iemand hier gezegd
Maar, ik vind dat de visie van Summer en Zwup wél hout snijdt. Alleen voel jij je, volgens mij, aangevallen door hun standpunt.
Jammer, want ze zeggen nuttige dingen.
maandag 25 oktober 2010 om 16:53
@ Frankie33
Je ontgaat een belangrijk punt. Ik vind ook mijn dingen pietluttigheden. Het huishouden bijv. of overmatig tv kijken. Ik vind het stom om ruzie te krijgen omdat zij een bende van mijn huis blijft maken. Ik zet niet alleen haar punten weg als pietluttig. Beiden hebben we issues die nooit zo'n wig hadden mogen drijven. Ook niet het afmaken van een huis (let op: huis is in orde maar gaat meer om wat gezelliger maken dmv. schilderijtje ophangen of lampje in de gang)
Je ontgaat een belangrijk punt. Ik vind ook mijn dingen pietluttigheden. Het huishouden bijv. of overmatig tv kijken. Ik vind het stom om ruzie te krijgen omdat zij een bende van mijn huis blijft maken. Ik zet niet alleen haar punten weg als pietluttig. Beiden hebben we issues die nooit zo'n wig hadden mogen drijven. Ook niet het afmaken van een huis (let op: huis is in orde maar gaat meer om wat gezelliger maken dmv. schilderijtje ophangen of lampje in de gang)
maandag 25 oktober 2010 om 16:54
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:46:
. Ze is inderdaad een enorme controle freak. .Zij wilde dat jij , onmiddelijk, het contact met jouw ex verbrak en jij ging daar mee akkoord. Ik vind dat een beetje slapjes, van jou, en lullig tegenover je ex. ( "Zijn vriendin heeft besloten dat hij niet meer met me om mag gaan".) Jouw ex vindt dit waarschijnlijk ook slapjes. En misschien vindt je huidige vriendin dit ook, al dan niet onbewust.
. Ze is inderdaad een enorme controle freak. .Zij wilde dat jij , onmiddelijk, het contact met jouw ex verbrak en jij ging daar mee akkoord. Ik vind dat een beetje slapjes, van jou, en lullig tegenover je ex. ( "Zijn vriendin heeft besloten dat hij niet meer met me om mag gaan".) Jouw ex vindt dit waarschijnlijk ook slapjes. En misschien vindt je huidige vriendin dit ook, al dan niet onbewust.
maandag 25 oktober 2010 om 16:56
quote:Mea Vota schreef op 25 oktober 2010 @ 16:48:
@ Zwuppel
Nogmaals, neem een voorbeeld aan Isis. Die is ook kritisch naar mij maar daar heb ik wat aan. Jij en Summerdance poepen wat in de rondte hier. Jullie voegen niets toe aan de discussie.
Neem dán een voorbeeld aan mensen die bewezen hebben een gelukkige relatie aan te kunnen gaan en die ook te behouden.
Ik weet niets van Isis, hoor, maar voor hetzelfde geld is haar langste relatie 2 weken en is ze zelf 16 jaar oud. . Dan praat dat toch net even anders, of niet?
Dat iemand een andere insteek heeft houdt dat niet automatisch in dat iemand poep praat, hoor.
@ Zwuppel
Nogmaals, neem een voorbeeld aan Isis. Die is ook kritisch naar mij maar daar heb ik wat aan. Jij en Summerdance poepen wat in de rondte hier. Jullie voegen niets toe aan de discussie.
Neem dán een voorbeeld aan mensen die bewezen hebben een gelukkige relatie aan te kunnen gaan en die ook te behouden.
Ik weet niets van Isis, hoor, maar voor hetzelfde geld is haar langste relatie 2 weken en is ze zelf 16 jaar oud. . Dan praat dat toch net even anders, of niet?
Dat iemand een andere insteek heeft houdt dat niet automatisch in dat iemand poep praat, hoor.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.