Bruidsjurken passen

nina1966 schreef: ↑

30-09-2018 21:22

Of je neemt één iemand mee of als het toch een hele club is, kan schoonma er toch ook wel bij? Wat maakt het nou uit als je toch al met een touringcar vol gaat.
Btw wel handig als ma én schoonma er bij zijn en eventuele getuigen (als die iets nieuws willen dan ) zo kunnen ze hun kleding ook op elkaar afstemmen. Wel zo leuk als het niet vloekt of hetzelfde is!

Ja echt, is mij gebeurt Ik was keurig naar dezelfde winkel gegaan als de rest en die zouden me dus keuzes hebben moeten geven wat een ander niet aanhad. Had ik dus hetzelfde als iemand anders... Gelukkig kwamen we er op tijd achter bij het doorpassen. Moest in allerijl wat anders uitzoeken helaas.

Juist als iedereen naar dezelfde winkel gaat is de kans groot dat je ongeveer hetzelfde aan hebt. Waarom vertrouw je je gasten het niet toe om een eigen jurk uit te kiezen? En is het echt zo belangrijk dat alles bij elkaar past? Ik vond dat soort zaken dus echt zo niet belangrijk op mijn bruiloft.

Wat een gedoe. Wil ze een vinger in de pap hebben bij de keuze van de jurk?

..

waarom zou de kleding allemaal bij elkaar moeten passen? Ik heb daar geen seconde bij stil gestaan of mijn ouders/schoonouders wel zouden passen bij wat ik droeg. Ik vertrouwde erop dat ze iets leuks aanhadden. Kleur en stijl boeide me niet, geen dresscode op onze bruiloft..

Ikigai schreef: ↑

01-10-2018 12:05

Juist als iedereen naar dezelfde winkel gaat is de kans groot dat je ongeveer hetzelfde aan hebt. Waarom vertrouw je je gasten het niet toe om een eigen jurk uit te kiezen? En is het echt zo belangrijk dat alles bij elkaar past? Ik vond dat soort zaken dus echt zo niet belangrijk op mijn bruiloft.

Nou ik had me bij die bruiloft anders knap ellendig gevoelt als je naast iemand moet staan waarmee je enorm vloekt. Of die idd bijna hetzelfde aanheeft. Juist door naar dezelfde zaak te gaan zou dat voorkomen moeten worden. En keus genoeg hoor, alles kon gewoon aangepast en op maat gemaakt. Ik was dus meer dan alleen gast

poldervrouw schreef: ↑

01-10-2018 16:05

waarom zou de kleding allemaal bij elkaar moeten passen? Ik heb daar geen seconde bij stil gestaan of mijn ouders/schoonouders wel zouden passen bij wat ik droeg. Ik vertrouwde erop dat ze iets leuks aanhadden. Kleur en stijl boeide me niet, geen dresscode op onze bruiloft..

Ligt misschien aan het milieu? Bij een bruiloft van vriend zijn kant was het idd gewoon wat je had. Maar waar ik vandaan kom is het toch meer normaal om een hoed te dragen bv en niet in spijkerbroek te komen.

Féline schreef: ↑

01-10-2018 10:55

Het zit dus eigenlijk ook een beetje dieper begrijp ik? Dan snap ik goed dat je hierbij een grens aangeeft. Je moet immers ergens beginnen. Wat je ook kiest; veel plezier met jurken passen!

En dat maakt het dan toch ook heel moeilijk om er als buitenstaander een mening over te vormen. Ik heb zelf een goede band met mijn schoonmoeder en wist dat ze het een enorme eer zou vinden om mee te gaan op jurkenjacht. Ze heeft alleen zoons, dus zal dat moment ook nooit met een eigen kind beleven. En los van het feit dat ik het zelf ook leuk vond om haar in dat proces te betrekken, kwam het niet in me op om haar niet mee te vragen omdat ik weet wat het voor haar betekent en hoe belangrijk het voor haar is (terwijl ik het wel leuk vond, maar nou ook weer niet zo'n big deal).

Maar.... Ik heb een gezonde relatie met mijn schoonmoeder en er speelden en spelen geen diepere problemen tussen ons. Ik vind het op zich niet heel vreemd dat ze haar teleurstelling uitte (wellicht was dat ook haar primaire reactie in het moment toen ze hoorde dat ze niet mee mocht en lukte het niet om dat te verbergen). Dat ze de etiquette erbij haalt vind ik dan wel weer een beetje manipulatief, maar wellicht ook onderdeel van die eerste reactie. Maar ik ken jouw schoonmoeder niet en als ze bijvoorbeeld al jaren te pas en te onpas tegen jouw wensen in gaat en geen 'nee' accepteert, snap ik ook dat je ergens een grens wilt trekken.

Ik zou dus nu heel goed bij mezelf te rade gaan in hoeverre mijn gevoelens tav haar 'bemoeizucht' terecht zijn (ik heb het idee dat dat met moeders en zoons wel vaker een dingetje is en niet per se afwijkend of uniek) en of ik haar vooral niet mee zou willen om nu een statement te maken of omdat je het moment echt niet met haar wilt delen omdat ze niet dichtbij genoeg staat. Het is wel iets wat wellicht nog lang jullie relatie verstoort en misschien kun je ook op een ander moment je punt maken en haar nee verkopen. Dingen als de gastenlijst zijn soms ook nog wel onderwerp van discussie en daar is het makkelijker om je poot stijf te houden. Ik denk dat de limiet van 4 mensen vanuit de winkel best opgerekt kan worden als je aangeeft dat je er echt heel graag 5 mee zou willen nemen. Haar meenemen naar de passessie lijkt me een goed alternatief, maar het kan ook dat ze daar geen zin in heeft omdat ze het gevoel heeft 'tweede keus' te zijn en genoegen moet nemen met het afspelden. Irritant toch, dat dit soort geneuzel vaak ontstaat bij het plannen van een huwelijk (en later soms weer met het krijgen van een kind).

Tmaar schreef: ↑

02-10-2018 14:41

En dat maakt het dan toch ook heel moeilijk om er als buitenstaander een mening over te vormen. Ik heb zelf een goede band met mijn schoonmoeder en wist dat ze het een enorme eer zou vinden om mee te gaan op jurkenjacht. Ze heeft alleen zoons, dus zal dat moment ook nooit met een eigen kind beleven. En los van het feit dat ik het zelf ook leuk vond om haar in dat proces te betrekken, kwam het niet in me op om haar niet mee te vragen omdat ik weet wat het voor haar betekent en hoe belangrijk het voor haar is (terwijl ik het wel leuk vond, maar nou ook weer niet zo'n big deal).

Maar.... Ik heb een gezonde relatie met mijn schoonmoeder en er speelden en spelen geen diepere problemen tussen ons. Ik vind het op zich niet heel vreemd dat ze haar teleurstelling uitte (wellicht was dat ook haar primaire reactie in het moment toen ze hoorde dat ze niet mee mocht en lukte het niet om dat te verbergen). Dat ze de etiquette erbij haalt vind ik dan wel weer een beetje manipulatief, maar wellicht ook onderdeel van die eerste reactie. Maar ik ken jouw schoonmoeder niet en als ze bijvoorbeeld al jaren te pas en te onpas tegen jouw wensen in gaat en geen 'nee' accepteert, snap ik ook dat je ergens een grens wilt trekken.

Ik zou dus nu heel goed bij mezelf te rade gaan in hoeverre mijn gevoelens tav haar 'bemoeizucht' terecht zijn (ik heb het idee dat dat met moeders en zoons wel vaker een dingetje is en niet per se afwijkend of uniek) en of ik haar vooral niet mee zou willen om nu een statement te maken of omdat je het moment echt niet met haar wilt delen omdat ze niet dichtbij genoeg staat. Het is wel iets wat wellicht nog lang jullie relatie verstoort en misschien kun je ook op een ander moment je punt maken en haar nee verkopen. Dingen als de gastenlijst zijn soms ook nog wel onderwerp van discussie en daar is het makkelijker om je poot stijf te houden. Ik denk dat de limiet van 4 mensen vanuit de winkel best opgerekt kan worden als je aangeeft dat je er echt heel graag 5 mee zou willen nemen. Haar meenemen naar de passessie lijkt me een goed alternatief, maar het kan ook dat ze daar geen zin in heeft omdat ze het gevoel heeft 'tweede keus' te zijn en genoegen moet nemen met het afspelden. Irritant toch, dat dit soort geneuzel vaak ontstaat bij het plannen van een huwelijk (en later soms weer met het krijgen van een kind).

In dit geval zit er meer achter, maar dat hoeft natuurlijk niet. Niet iedere vrouw heeft dezelfde ideeën over dit soort dingen, laat staan dat we ons in 2018 massaal aan 'de etiquetteregels uit 1920' hoeven te houden.

Je hebt vrouwen die het fantastisch vinden om bruidsjurken te passen en die het liefst 20 vriendinnen, moeder, schoonmoeders en stiefmoeders mee zouden nemen. Je hebt ook vrouwen die het liefst in alle rust met 1 goede vriendin, of zus, of hun eigen moeder waar ze zich het meest vertrouwd bij voelen, hun jurk uitzoeken.

Het dwingende dat wordt opgelegd door de buitenwacht, over hoe een bruiloft er precies uit moet zien en hoe alle voorbereidingen precies moeten verlopen, staat mij tegen.

Ik hoop dat er hier (schoon)moeders meelezen die een andere kant van de medaille hebben gezien. Of je al dan niet mee wordt gevraagd voor zoiets, heeft maar ten dele te maken met jouw band met de bruid.

Restera schreef: ↑

30-09-2018 20:09

Ik snap dit gedoe allemaal echt niet, ik ben lekker in m’n eentje gegaan!

Ik ook. Maar ik kwam op weg naar de winkel mijn zus tegen en die heeft nul verstand van kleding maar vond het wel gezellig om mee te gaan. In een uurtje had ik mijn outfit en zijn we gaan 'terrassen'. Later bleek 'verloofde' - zonder dat ik dat wist - diezelfde dag zijn outfit gekocht te hebben samen met zijn moeder. Wij waren geen traditioneel bruidspaar trouwens.
Toen BFF die heel haar bruiloft en jurk al jaren eerder 'bedacht' had, me vroeg om me te gaan om een jurk te kiezen heb ik bedankt voor de eer. Ik heb een uitgesproken smaak en ben daar nogal duidelijk in. Ik kan ook moeilijk 'oh en ah' doen als ik het niks vind, dus om haar bruidsjurkdag niet te verpesten ben ik niet mee gegaan. Eerst was ze teleurgesteld want ze vond het een hele eer voor me. Maar na wat uitleg was ze denk ik wel opgelucht dat ik zo eerlijk was. Ze was trouwens een prachtige bruid!

Oooops wel een openbaring dit topic. Wij besloten gewoon samen te trouwen. Maar uiteindelijk wilde ik toch een jurk, duiven, koets etc. Binnen 4 weken was alles geregeld. Ik heb er dus geen moment bij stil gestaan dat (schoon)moeders mee zouden willen met jurken passen ofzoiets. Als ik dit lees, is het heel normaal dat anderen meegaan en ook iets te vertellen hebben.....

Succes met passen!!