Relaties
alle pijlers
Claimerige schoonmoeder
maandag 2 juli 2018 om 14:11
Mijn schoonmoeder is alleen, sinds anderhalf jaar met persioen en we worden gek van haar.
Het is geen vrouw waar je diepe gesprekken mee kan hebben, maar praat de hele dag. (De zus van de vriendin van de buurvrouw is ziek,kijk een foto van de vakantie van de buurvrouw haar zus, waarom staat die auto daar. etc)
Ze komt standaard 1 dag per week naar ons toe. Ze appt dan een avond van tevoren dat ze morgen even langs komt. In de praktijk staat ze dan 11 uur voor de deur en blijft tot na het eten.
Op zich kan ik nog wel een dag vrijmaken, maar ze verzint daarnaast nog allerlei smoesjes om extra langs te komen. (Ik heb dit gekocht, kom ik even langsbrengen). Als ik zeg dat het niet uit komt blijft ze maar drammen. Een keer gaf ze aan, als ik vandaag niet kom heb ik 3 dagen niks te doen. Kortom een heel arsenaal aan appjes komen er wekelijks langs,( drammen of we op de koffie komen, woonden we maar dichter bij elkaar, ik ben eenzaam, ik mis de kleinkinderen)
Ik geloof oprecht dat ze eenzaam is en de kleinkinderen mist en het liefst elke dag langskomt, maar ik trek dit niet. Ook al vinden we het ook erg zielig voor haar.Ik zie mijn eigen ouders een keer in de 3 weken en dat vind ik precies goed.
We proberen het af te houden, maar door die smoesjes en onverwachte bezoekjes is er geen houden aan. Met haar praten wordt een hele zure appel omdat ze dan gelijk hysterisch wordt en de volgende week gewoon weer op de stoep staat.
Ik heb een jaar geleden een postnatale depressie gehad en kon haar gewoon niet om mij heen hebben toen, ze zoog alle energie uit mij. Ze blijft maar stug doordenderen op haar level en dit is nog steeds gevoelig voor mij omdat ik nog niet zo sterk ben als vroeger. Ik kan er niet tegen als onze levens zo met ouders verweven zijn, het benauwd mij zo.
Aan de andere kant, ze heeft het hart op de goede plaats en het is ook zielig voor haar.
Wat zouden jullie adviseren te doen? Of hebben jullie zo iets meegemaakt? Of zeuren ik en is dit contact heel gangbaar.
Mijn man denkt er trouwens precies hetzelfde over. We zitten soms samen op de telefoon, wat gaan we nu weer antwoorden.....
Als je zegt het komt niet uit vandaag zegt ze gewoon dan kom ik morgen..
Het is geen vrouw waar je diepe gesprekken mee kan hebben, maar praat de hele dag. (De zus van de vriendin van de buurvrouw is ziek,kijk een foto van de vakantie van de buurvrouw haar zus, waarom staat die auto daar. etc)
Ze komt standaard 1 dag per week naar ons toe. Ze appt dan een avond van tevoren dat ze morgen even langs komt. In de praktijk staat ze dan 11 uur voor de deur en blijft tot na het eten.
Op zich kan ik nog wel een dag vrijmaken, maar ze verzint daarnaast nog allerlei smoesjes om extra langs te komen. (Ik heb dit gekocht, kom ik even langsbrengen). Als ik zeg dat het niet uit komt blijft ze maar drammen. Een keer gaf ze aan, als ik vandaag niet kom heb ik 3 dagen niks te doen. Kortom een heel arsenaal aan appjes komen er wekelijks langs,( drammen of we op de koffie komen, woonden we maar dichter bij elkaar, ik ben eenzaam, ik mis de kleinkinderen)
Ik geloof oprecht dat ze eenzaam is en de kleinkinderen mist en het liefst elke dag langskomt, maar ik trek dit niet. Ook al vinden we het ook erg zielig voor haar.Ik zie mijn eigen ouders een keer in de 3 weken en dat vind ik precies goed.
We proberen het af te houden, maar door die smoesjes en onverwachte bezoekjes is er geen houden aan. Met haar praten wordt een hele zure appel omdat ze dan gelijk hysterisch wordt en de volgende week gewoon weer op de stoep staat.
Ik heb een jaar geleden een postnatale depressie gehad en kon haar gewoon niet om mij heen hebben toen, ze zoog alle energie uit mij. Ze blijft maar stug doordenderen op haar level en dit is nog steeds gevoelig voor mij omdat ik nog niet zo sterk ben als vroeger. Ik kan er niet tegen als onze levens zo met ouders verweven zijn, het benauwd mij zo.
Aan de andere kant, ze heeft het hart op de goede plaats en het is ook zielig voor haar.
Wat zouden jullie adviseren te doen? Of hebben jullie zo iets meegemaakt? Of zeuren ik en is dit contact heel gangbaar.
Mijn man denkt er trouwens precies hetzelfde over. We zitten soms samen op de telefoon, wat gaan we nu weer antwoorden.....
Als je zegt het komt niet uit vandaag zegt ze gewoon dan kom ik morgen..
dinsdag 3 juli 2018 om 07:44
Het probleem van deze generatie schoonmoeders is dat zij teveel vasthouden aan hoe het vroeger was. In hun tijd was het nog normaal om je ouders en schoonouders veel te zien en hun bemoeienis (goedbedoeld of niet) was iets wat je accepteerde want zo hoorde het.
Het is sneu voor deze schoonmoeder dat zij deze nieuwe situatie niet kan accepteren, maar zolang er wordt meegegaan in haar nukken en drammen, zal ze niet accepteren dat ze meer aan haar eigen leven moet werken.
Ik snap TO helemaal, ik wil de familie ook niet iedere week op bezoek. Ik heb mijn eigen leven en het feit dat er kleinkinderen zijn is niet een vrijbrief voor de (schoon)ouders om over iemand heen te lopen of een troef om iemand leven zo te bepalen.
Het is sneu voor deze schoonmoeder dat zij deze nieuwe situatie niet kan accepteren, maar zolang er wordt meegegaan in haar nukken en drammen, zal ze niet accepteren dat ze meer aan haar eigen leven moet werken.
Ik snap TO helemaal, ik wil de familie ook niet iedere week op bezoek. Ik heb mijn eigen leven en het feit dat er kleinkinderen zijn is niet een vrijbrief voor de (schoon)ouders om over iemand heen te lopen of een troef om iemand leven zo te bepalen.
We’re all mad here
dinsdag 3 juli 2018 om 07:52
Leuk zo’n gave moeder. Je gave moeder is en voelt zich ook niet alleen, zo met haar vriend en sliert vriendinnen.Lachattenoir schreef: ↑03-07-2018 07:28Mijn moeder is nu midden- eind zestig. Is laatst nog naar het concert van Beyonce geweest met twee vriendinnen. Gaat volgende maand met haar vriend naar Spanje op vakantie. Daarna een paar dagen in haar eentje naar België. Heeft zoveel hobbies en interesses dat ze er na een loopbaan van 45 jaar geen enkele moeite mee had en met pensioen te gaan. We zien elkaar 1 keer per maand, bellen elke week even en dat vindt ze prima. Die kan zich niets, maar dan ook niets voorstellen bij een relax-fauteuil. Het lijkt haar geweldig om ooit kleinkinderen te mogen verwelkomen maar aan de term 'oma' zal ze heeeeeul erg moeten wennen.
Sjees wat heb ik toch een warme, onafhankelijke, gave vrouw als moeder
Ik prijs mezelf gelukkig na het lezen van dit topic.
Ik weet het niet, maar ik lees je post een beetje als een sneer, hoewel vast niet zo bedoeld.
dinsdag 3 juli 2018 om 08:01
Ik vind het inderdaad erg sneu dat er vrouwen zijn van medio zestig wiens leven compleet om de kinderen draait, die daarbij claimen en zich opdringen aan hun kinderen. Emotionele armoede in mijn ogen, zeker als je nog relatief jong bent. Ik sluit me daarin aan bij Chesire-cat. Niet meer van deze tijd om je op je 65ste oud te denken. We zijn steeds fitter op latere leeftijd.
dinsdag 3 juli 2018 om 08:26
Ik lees er geen sneer in, meer van: zo kan het ook. Een zestiger is niet echt oud.
dinsdag 3 juli 2018 om 08:36
Waarom aanpassen ten koste van jezelf?
Ik lees verschillende reacties, uiteenlopend van begrip voor TO alsook totaal onbegrip en benamingen als hysterisch, egoïstisch etc. Why?
Wanneer in contact 1 partij het gevoel heeft belemmerd te worden is het tijd voor een gesprek.
De naam ouder, vader of moeder, suggereert niet dat deze dus alles kan en mag eisen, afdwingen of een status apart heeft. Er zijn gezinnen waar deze benamingen niets voorstellen. Mensen die hun rol in deze totaal hebben verzaakt.
En zelfs daar waar dit niet het geval is hoeft een kind van welke leeftijd dan ook niet zondermeer alles te accepteren.
Eigen leven, eigen gezin, eigen grenzen, eigen beleving.
Ik lees verschillende reacties, uiteenlopend van begrip voor TO alsook totaal onbegrip en benamingen als hysterisch, egoïstisch etc. Why?
Wanneer in contact 1 partij het gevoel heeft belemmerd te worden is het tijd voor een gesprek.
De naam ouder, vader of moeder, suggereert niet dat deze dus alles kan en mag eisen, afdwingen of een status apart heeft. Er zijn gezinnen waar deze benamingen niets voorstellen. Mensen die hun rol in deze totaal hebben verzaakt.
En zelfs daar waar dit niet het geval is hoeft een kind van welke leeftijd dan ook niet zondermeer alles te accepteren.
Eigen leven, eigen gezin, eigen grenzen, eigen beleving.
dinsdag 3 juli 2018 om 08:51
Ze heeft altijd honden gehad rn een jaar of 10 is een poes van ons bij haar gaan wonen. Heeft een heerlijk leventje bij haar maar is al erg oud. Ze wil hierna geen nieuw dier omdat ze dan zo aan huis gebonden is en er rekening mee moet houden. Wij zeggen ook, neem straks een hondje, lekker er op uit.
Ze is ook al 20 jaar vrijgezel, nooit meer een date of iets gehad. Ik zeg dan ook, je blijft in zo’n klein wereldje hangen. Het is ook vervelend dat ze weinig geld heeft en dus niet iets speciaals kan ondernemen. Misschien inderdaad eens iets samen doen met haar, wat ze dan verder alleen kan doen. Ze zal niet snel alleen naar een yogaclubje gaan ofzo.
Man en ik zijn deze week nog vrij ( of man dan). Oudste gaat naar school en we genieten zo van de tijd samen nu. Heerlijk zo lang geleden.
We hebben trouwens niks meer gehoord van haar. Wordt vervolgd..
dinsdag 3 juli 2018 om 08:58
Dat wordt hier nou altijd beweerd.
Ik ken anders genoeg volwassen kinderen die nauwelijks of geen contact met hun ouders hebben.
En niet omdat het nou zo'n vreselijke ouders waren, maar omdat ze te druk met hun eigen leven zijn om ruimte te maken.
dinsdag 3 juli 2018 om 09:01
Ik, Ik, Ik, Ik.
Tot dat je ooit afhankelijk raakt van mantelzorg, dan mogen je kinderen wel weer voor je opspringen?
dinsdag 3 juli 2018 om 09:08
karin12345 schreef: ↑03-07-2018 08:58Dat wordt hier nou altijd beweerd.
Ik ken anders genoeg volwassen kinderen die nauwelijks of geen contact met hun ouders hebben.
En niet omdat het nou zo'n vreselijke ouders waren, maar omdat ze te druk met hun eigen leven zijn om ruimte te maken.
Ik ken dan weer helemaal niemand die het te druk heeft voor hun wel fijne ouders. Ze maken juist tijd in hun gewoon drukke leven van beiden werken en gezin. Omdat ze dat fijn vinden.
Meeste grootouders werken hier ook nog gewoon. Of hebben hobby's en vrijwilligerswerk en vriendenclubjes en fietsgroepjes.
Mannen en vrouwen. Dus dat match dan ook weer fijn met de beiden werkende kinderen.
Alleen als ze niet zo fijn waren is er vaak minder contact en terecht.
Dus heft dat de boel weer op. En iemand anders kent vast ook weer mensen die dat en zus hebben.
Zegt verder weinig dus.
dinsdag 3 juli 2018 om 09:11
tja alle vrouwen zijn anders. Mijn moeder is sinds korte tijd alleen, helaas, erg triest. Maar ze heeft veel mensen om zich heen en is hele dagen op pad met vriendinnen, familie, kennissen. Ze heeft wat dat betreft wel echt haar eigen leven. Wel is ze 1 dag per week bij ons, maar dat is vanwege oppas op de kinderen. En ze blijft vervolgens hier eten. Prima geregeld zo, zij ziet de kinderen, ze kan hier blijven eten, wij zijn er mee geholpen en ik vind het ook fijn haar te helpen door bij ons te kunnen eten.
Mijn schoonmoeder daarentegen heeft, vind ik, minder haar eigen leven. Is vooral bezig met de kleinkinderen, veel oppassen (niet alleen op onze kinderen hoor, 1 dag per week op onze kinderen). Werkt een paar uur. Maar is verder veel thuis. Ze vindt het prima zo hoor, maar is heel anders dan mijn moeder die heel veel met vriendinnen onderneemt, uit eten gaat etc. Schoonmoeder heeft er geen behoefte aan. Dit even als reactie op iemand die aangeeft dat haar moeder zo actief is, veel onderneemt etc. Ik zeg het ook wel eens tegen mn schoonmoeder; goh heb je geen behoefte eens een weekend weg te gaan, op vakantie te gaan. Nee hoor, heb het thuis ook prima.
Nou ja heb zelf niks te klagen. Zie mijn moeder en schoonouders regelmatig. Maar kan me voorstellen dat 1 hele dag bij je thuis wel veel is. Blijven eten prima, of voor de kinderen zorgen. Kan je het niet zo doen dat ze wel 1 dag bij jou is, maar dat ze er dan is voor de kinderen, en dat jij die dag op pad gaat, naar de stad gaat, met vriendinnen iets doet.. Hoeft niet de hele dag, misschien zomaar een middag bijv..
Mijn schoonmoeder daarentegen heeft, vind ik, minder haar eigen leven. Is vooral bezig met de kleinkinderen, veel oppassen (niet alleen op onze kinderen hoor, 1 dag per week op onze kinderen). Werkt een paar uur. Maar is verder veel thuis. Ze vindt het prima zo hoor, maar is heel anders dan mijn moeder die heel veel met vriendinnen onderneemt, uit eten gaat etc. Schoonmoeder heeft er geen behoefte aan. Dit even als reactie op iemand die aangeeft dat haar moeder zo actief is, veel onderneemt etc. Ik zeg het ook wel eens tegen mn schoonmoeder; goh heb je geen behoefte eens een weekend weg te gaan, op vakantie te gaan. Nee hoor, heb het thuis ook prima.
Nou ja heb zelf niks te klagen. Zie mijn moeder en schoonouders regelmatig. Maar kan me voorstellen dat 1 hele dag bij je thuis wel veel is. Blijven eten prima, of voor de kinderen zorgen. Kan je het niet zo doen dat ze wel 1 dag bij jou is, maar dat ze er dan is voor de kinderen, en dat jij die dag op pad gaat, naar de stad gaat, met vriendinnen iets doet.. Hoeft niet de hele dag, misschien zomaar een middag bijv..
tulpje21 wijzigde dit bericht op 03-07-2018 09:14
2.21% gewijzigd
dinsdag 3 juli 2018 om 09:13
Volgens mij zit het grootste probleem niet bij schoonmoeder maar bij de relatie van to en haar man. Hij laat zelfs in deze moeilijke periode zijn moeder gewoon achter bij to als dat hem blieft. Tussen de regels door lees ik dat to daar niks van zegt, nog steeds bang dat hij weggaat misscchien? Dat lijkt me een grotere energieslurper dan de schoonmoeder die je met een beetje goede wil wellicht juist kan inzetten om te helpen met huishouden, kinderen.
Daarnaast geldt dat alle energie die je nu steekt in het afhouden van schoonmoeder ook vrolijk van weg lekt. Niemand gaat zich door deze manier van doen beter voelen heb ik het idee.
Daarnaast geldt dat alle energie die je nu steekt in het afhouden van schoonmoeder ook vrolijk van weg lekt. Niemand gaat zich door deze manier van doen beter voelen heb ik het idee.
if we all light up, we can scare away the dark...
dinsdag 3 juli 2018 om 09:21
Precies.tatlitatli schreef: ↑03-07-2018 09:13Volgens mij zit het grootste probleem niet bij schoonmoeder maar bij de relatie van to en haar man. Hij laat zelfs in deze moeilijke periode zijn moeder gewoon achter bij to als dat hem blieft. Tussen de regels door lees ik dat to daar niks van zegt, nog steeds bang dat hij weggaat misscchien? Dat lijkt me een grotere energieslurper dan de schoonmoeder die je met een beetje goede wil wellicht juist kan inzetten om te helpen met huishouden, kinderen.
Daarnaast geldt dat alle energie die je nu steekt in het afhouden van schoonmoeder ook vrolijk van weg lekt. Niemand gaat zich door deze manier van doen beter voelen heb ik het idee.
Zijn houding; jij bent thuis dus jij zit met haar. Ik werk dus ik ga gewoon weg als mij dat uitkomt.
Of ga anders met mijn moeder de stad in.
En daar heb je een paar keer wat van moeten zeggen en je moet het bij elk bezoek weer aanhalen, hij is nogal hardleers.
dinsdag 3 juli 2018 om 09:24
Heerlijk dat je man vrij is, hij had ook tegen zijn moeder kunnen zeggen, ik kom naar je toe we gaan er even tussen uit hoef je niet naar ons toe te komen.stokske schreef: ↑03-07-2018 08:51Ze heeft altijd honden gehad rn een jaar of 10 is een poes van ons bij haar gaan wonen. Heeft een heerlijk leventje bij haar maar is al erg oud. Ze wil hierna geen nieuw dier omdat ze dan zo aan huis gebonden is en er rekening mee moet houden. Wij zeggen ook, neem straks een hondje, lekker er op uit.
Ze is ook al 20 jaar vrijgezel, nooit meer een date of iets gehad. Ik zeg dan ook, je blijft in zo’n klein wereldje hangen. Het is ook vervelend dat ze weinig geld heeft en dus niet iets speciaals kan ondernemen. Misschien inderdaad eens iets samen doen met haar, wat ze dan verder alleen kan doen. Ze zal niet snel alleen naar een yogaclubje gaan ofzo.
Man en ik zijn deze week nog vrij ( of man dan). Oudste gaat naar school en we genieten zo van de tijd samen nu. Heerlijk zo lang geleden.
We hebben trouwens niks meer gehoord van haar. Wordt vervolgd..
Al was het voor een paar uurtjes of een avondje.
Dat kwam niet in hem op? Even moeder een zoon onder elkaar?
dinsdag 3 juli 2018 om 09:27
Of ze vermaakt zichzelf even een week en laat haar zoon en schoondochter even de nodige rust pakken.
dinsdag 3 juli 2018 om 09:38
We hebben haar zaterdag en zondag gezien. Hij moet er niet aan denken nu hij eindelijk een week vrij is weer naar haar toe te gaan. Hij gaat dan liever wat leuks met mij doen, aangezien we de afgelopen maanden allemaal op ons tandvlees hebben gelopen.
dinsdag 3 juli 2018 om 09:43
Dat zeg ik toch
dinsdag 3 juli 2018 om 09:47
Absoluut niet waar, de kinderen doen het straks zoals het hun uitkomt en naar gelang de (goede) verstandhouding.
Hopelijk vinden mijn kinderen het later gewoon leuk om me spontaan op te zoeken. Zou het vreselijk vinden als ik een moetje voor ze zou zijn.