Relaties
alle pijlers
Claimerige schoonmoeder
maandag 2 juli 2018 om 14:11
Mijn schoonmoeder is alleen, sinds anderhalf jaar met persioen en we worden gek van haar.
Het is geen vrouw waar je diepe gesprekken mee kan hebben, maar praat de hele dag. (De zus van de vriendin van de buurvrouw is ziek,kijk een foto van de vakantie van de buurvrouw haar zus, waarom staat die auto daar. etc)
Ze komt standaard 1 dag per week naar ons toe. Ze appt dan een avond van tevoren dat ze morgen even langs komt. In de praktijk staat ze dan 11 uur voor de deur en blijft tot na het eten.
Op zich kan ik nog wel een dag vrijmaken, maar ze verzint daarnaast nog allerlei smoesjes om extra langs te komen. (Ik heb dit gekocht, kom ik even langsbrengen). Als ik zeg dat het niet uit komt blijft ze maar drammen. Een keer gaf ze aan, als ik vandaag niet kom heb ik 3 dagen niks te doen. Kortom een heel arsenaal aan appjes komen er wekelijks langs,( drammen of we op de koffie komen, woonden we maar dichter bij elkaar, ik ben eenzaam, ik mis de kleinkinderen)
Ik geloof oprecht dat ze eenzaam is en de kleinkinderen mist en het liefst elke dag langskomt, maar ik trek dit niet. Ook al vinden we het ook erg zielig voor haar.Ik zie mijn eigen ouders een keer in de 3 weken en dat vind ik precies goed.
We proberen het af te houden, maar door die smoesjes en onverwachte bezoekjes is er geen houden aan. Met haar praten wordt een hele zure appel omdat ze dan gelijk hysterisch wordt en de volgende week gewoon weer op de stoep staat.
Ik heb een jaar geleden een postnatale depressie gehad en kon haar gewoon niet om mij heen hebben toen, ze zoog alle energie uit mij. Ze blijft maar stug doordenderen op haar level en dit is nog steeds gevoelig voor mij omdat ik nog niet zo sterk ben als vroeger. Ik kan er niet tegen als onze levens zo met ouders verweven zijn, het benauwd mij zo.
Aan de andere kant, ze heeft het hart op de goede plaats en het is ook zielig voor haar.
Wat zouden jullie adviseren te doen? Of hebben jullie zo iets meegemaakt? Of zeuren ik en is dit contact heel gangbaar.
Mijn man denkt er trouwens precies hetzelfde over. We zitten soms samen op de telefoon, wat gaan we nu weer antwoorden.....
Als je zegt het komt niet uit vandaag zegt ze gewoon dan kom ik morgen..
Het is geen vrouw waar je diepe gesprekken mee kan hebben, maar praat de hele dag. (De zus van de vriendin van de buurvrouw is ziek,kijk een foto van de vakantie van de buurvrouw haar zus, waarom staat die auto daar. etc)
Ze komt standaard 1 dag per week naar ons toe. Ze appt dan een avond van tevoren dat ze morgen even langs komt. In de praktijk staat ze dan 11 uur voor de deur en blijft tot na het eten.
Op zich kan ik nog wel een dag vrijmaken, maar ze verzint daarnaast nog allerlei smoesjes om extra langs te komen. (Ik heb dit gekocht, kom ik even langsbrengen). Als ik zeg dat het niet uit komt blijft ze maar drammen. Een keer gaf ze aan, als ik vandaag niet kom heb ik 3 dagen niks te doen. Kortom een heel arsenaal aan appjes komen er wekelijks langs,( drammen of we op de koffie komen, woonden we maar dichter bij elkaar, ik ben eenzaam, ik mis de kleinkinderen)
Ik geloof oprecht dat ze eenzaam is en de kleinkinderen mist en het liefst elke dag langskomt, maar ik trek dit niet. Ook al vinden we het ook erg zielig voor haar.Ik zie mijn eigen ouders een keer in de 3 weken en dat vind ik precies goed.
We proberen het af te houden, maar door die smoesjes en onverwachte bezoekjes is er geen houden aan. Met haar praten wordt een hele zure appel omdat ze dan gelijk hysterisch wordt en de volgende week gewoon weer op de stoep staat.
Ik heb een jaar geleden een postnatale depressie gehad en kon haar gewoon niet om mij heen hebben toen, ze zoog alle energie uit mij. Ze blijft maar stug doordenderen op haar level en dit is nog steeds gevoelig voor mij omdat ik nog niet zo sterk ben als vroeger. Ik kan er niet tegen als onze levens zo met ouders verweven zijn, het benauwd mij zo.
Aan de andere kant, ze heeft het hart op de goede plaats en het is ook zielig voor haar.
Wat zouden jullie adviseren te doen? Of hebben jullie zo iets meegemaakt? Of zeuren ik en is dit contact heel gangbaar.
Mijn man denkt er trouwens precies hetzelfde over. We zitten soms samen op de telefoon, wat gaan we nu weer antwoorden.....
Als je zegt het komt niet uit vandaag zegt ze gewoon dan kom ik morgen..
zondag 8 juli 2018 om 08:07
Het gaat ongeveer zo:
S:Ik kom dan de avond van tevoren en blijf ik hier slapen.
Ik:Dat wil ik niet dat vind ik een aanslag op mijn prive leven.
S:Ja maar ik wil niet meer zo vroeg de weg op met al die file.
Ik:ik wil niet standaard 1 nacht per week iemand over de vloer hebben.
S:maar ik kom savonds laat je merkt het niet eens.
Ik:ik voel mij dan toch beklemt als er iemand in mijn huis is.
S:maar ik wil smorgens niet meer haasten en in de file staan straks kom ik te laat.
Ik:maar je bent nog nooit te laat gekomen bij ons.
S:ik zit dan in de zenwuwen. Je moet het wel van mijn kant bekijken he.
Etc.etc. Vermoeiend he.
En of man dan de avond van tevoren de baby naar haar brengt en dan komt ze de volgende dag na de spits met baby terug de oudste op te halen van school. Ze woont 40 km van ons vandaan. Dus dan moet er 160 km geresen worden voor een dagje oppassen. Ik zei al dit is gekkenwerk, opvang is goedkoper dan de benzine.
Ze heeft de laatste 2 jaar een soort filefobie ontwikkeld, is altijd aan het kijken of er file is en is heel gespannen op de weg.
zondag 8 juli 2018 om 11:20
Dat blijven slapen kan ik me nog wel deels in je schoonmoeder inleven als losstaand punt.
Maar dat is idd een inbreuk op je privacy (hier bleef schoonmoeder op de bank slapen toen we nog 3-hoog achter woonden, dan ben je ook gast in je eigen huis), en geheid dat ze niet ‘s avonds laat komt, maar eerder om gezellig te kletsen en mee te eten.
In combinatie met de andere veelheid aan bezoekjes/aandacht vragen/push en claimgedrag snap ik dat je dan voor een kdv kiest.
‘Beste schoonmama, wat vervelend dat de reistijd en files je opbreken, echter blijven slapen willen we niet. Mini en ieniminie gaan als oplossing naar het kdv die dag. Voor de leuk/keer in het weekend vinden we het zeker fijn als je kan oppassen/ze kunnen logeren.’
Maar dat is idd een inbreuk op je privacy (hier bleef schoonmoeder op de bank slapen toen we nog 3-hoog achter woonden, dan ben je ook gast in je eigen huis), en geheid dat ze niet ‘s avonds laat komt, maar eerder om gezellig te kletsen en mee te eten.
In combinatie met de andere veelheid aan bezoekjes/aandacht vragen/push en claimgedrag snap ik dat je dan voor een kdv kiest.
‘Beste schoonmama, wat vervelend dat de reistijd en files je opbreken, echter blijven slapen willen we niet. Mini en ieniminie gaan als oplossing naar het kdv die dag. Voor de leuk/keer in het weekend vinden we het zeker fijn als je kan oppassen/ze kunnen logeren.’
zondag 8 juli 2018 om 12:02
Redenen worden weerlegd door iemand die vastbesloten is.
Hebben wij ervaren met schoonmoeder die ons naar hun camping wilde hebben. Ik zei nee en man gaf redenen. Ze miste de antenne om te begrijpen wat er bedoeld was omdat ze zooo vast op haar ene spoor zat. Ze ging er dus van uit dat wij eigenlijk wilden omdat ze zich niet kan inbeelden dat iemand iets anders wil dan zij.
Gewoon Nee werkt beter.
zondag 8 juli 2018 om 12:18