Compleet in de war.

Hallo,
Ik ben nieuw op het forum en ten einde raad.

03/04/2017 kreeg ik een relatie met mijn ex en ik was smoor verliefd.
In die tijd hebben we het leuk gehad maar ook af en toe slecht. Zo is het meerdere keren bijna ten einde gelopen maar tot vorige week was het dan zo ver. Het einde.
Ze heeft me verteld dat ik veranderd was in de loop der tijd, terwijl ze zelf ook aardig veranderd was kwa gedrag, alleen wanneer ik haar hier op wees dan was ik aan het zeuren of ik was irritant.

De laatste 4 weken ging het elke dag bijna zo en liep onze relatie extreem stroef, veel irritaties, veel woorden en gezeur. We waren van plan om elkaar is met rust te laten en te kijken of we elkaar terug konden vinden. Haar ouders waren hier niet van op de hoogte en dus heb ik naar ze gebeld om alles uit te leggen en ze wisten niet dat het uit was. Haar moeder heeft alles nagevraagd en uiteindelijk belde mijn ex me boos op dat ik haar ouders er bij betrok terwijl ik zelf iets had van :"Wat is dit? ik breng ze op de hoogte van ons omdat ze me de eerste ... dagen niet meer bij jullie in huis zien." Vervolgens werd me verteld dat ik over al over loog {Werk etc} terwijl dit totaal niet het geval was. Ze was er klaar mee, ze had het uitgemaakt. Uit woede omdat ik achter alles goede bedoelingen had heb ik ALLES van haar ingepakt in een vuilniszak en ben ik naar haar huis gereden. Ze kwam bij de buren weg en stond voor haar huis. Ik heb mijn ketting afgedaan met haar naam erop en de huis sleutel gegeven, en vervolgens de vuilniszak voor haar neergezet en ben kwaad weg gereden om de dingen die werden gezegd. Dit was een momentopname en ik ben totaal niet zo, ik ben meer de zachte in de relatie, en ik heb hier heel veel spijt van.

We hebben afgelopen week amper gepraat, ik heb meerdere berichten gestuurd dat het ook normaal kon, alleen ze wou het zo. Ze wou haar eigen leven eerst weer leiden MAAR ze vind me nog wel leuk en is nog verliefd op me en naast dat heeft ze al mijn spullen nog bewaard {foto's etc}. Dus heb ik haar gevraagd : "Moet ik hoop houden en door blijven zetten in de hoop dat we weer bij elkaar komen." Hierop kreeg ik een antwoord : "Het kan wel een tijdje duren , je moet gewoon je eigen leven weer leiden." Waarop ik vervolgens zei : "Dus je zou jaloers worden als ik met een onbekende meid die jij niet kent op de foto sta?" . "Ja dat word ik dan."

Dus kort samen gevat :

Het is uit omdat het niet meer ging, ik was te bezitterig en we zijn alle 2 'veranderd'. We hebben nog gevoel voor elkaar maar ZIJ wil niet bij 0 beginnen en het rustig aan weer opbouwen, ze wil eerst aan zichzelf werken en weet niet hoelang dit duurt. {Kan 1 maand zijn maar ook 1 jaar} en naast dat heeft ze gezegd dat ze in de tussentijd niet met andere jongens naar bed zou gaan / zoenen of weet ik veel wat. Dus wat moet ik doen? Ik ben totaal in de war en hopeloos verloren.

karin12345 schreef: ↑

04-08-2018 00:18

Joh, maak het definitief uit en ga niet op elkaar zitten wachten.
Word je niet gelukkig van.

Het is dus al definitief uit, maar omdat er van beide kanten nog gevoelens spelen, ze alles van ons bewaard [ fotos , cadeaus etc] snap ik er niks meer van wat ze precies wil.

karin12345 schreef: ↑

04-08-2018 00:24

Als het definitief uit is, hoe jij je daar niet meer druk over te maken.
Gewoon door de zure appel heen bijten, liefdesverdriet hebben en door naar het volgende meisje.

Dit was dus in eerste instantie mijn bedoeling, ik heb van alles geprobeerd het recht te trekken zodat we NORMAAL samen door konden maar dit heeft niet gewerkt.
Nu werd me verteld dat als ik "Normaal blijf doen" haar gevoel niet verwaterd en de kans groot is dat we weer samen komen. Ookal kan ze niet vertellen hoelang dit duurd.

karin12345 schreef: ↑

04-08-2018 00:28

Lekker laten lullen.
Dus nou mag jij op het wachtbankje voor onbepaalde tijd?
En jij pikt dat?

Er werd wel gezegd : Focus eerst op je eigen leven, als we normaal met respect met elkaar omgaan dan verwaterd mijn gevoel voor jou ook niet. Als je tegen de tijd een ander meisje hebt dan is het niet anders, dan is het mijn eigen domme fout.

Maar daar heb ik dus een dubbel gevoel bij.
Ze zegt dat ik mijn eigen leven moet gaan leiden maar ik heb nog zo ontzettend veel gevoel voor haar, dat ik helemaal geen behoefte heb aan iemand anders.
Moet ik nu mijn verlies maar accepteren dat het uit is, liefdesverdriet hebben, mijn leven leiden en maar kijken of ze ooit nog terug komt?

Madeliefjees schreef: ↑

04-08-2018 00:46

Gewoon wachten hoor. Dat is echte liefde.

En hoe weet u dat het echte liefde is? Wat als ik 5 maanden wacht en ze zegt : Ja mijn gevoel voor je is weg.
Dan heb ik wel 5 maanden voor niks gewacht.

ava75 schreef: ↑

04-08-2018 00:52

Hoe oud zijn jullie?

21 en 18.

vivapimpelmees schreef: ↑

04-08-2018 00:54

Ik ga ervan uit dat deze opmerking sarcastisch bedoeld is.

Hoe haal je het trouwens in je hoofd om haar ouders te bellen?

Ik ben een open persoon , haar moeder en ik hebben een band die niet te breken is omdat we in het begin een slechte start hebben gehad door roddels dat ik drugs verslaafd was. Na een tijd heeft ze zelf gezien dat het niet zo was en heeft ze er tot op vandaag spijt van dat ze zo over me dacht. Dat is de reden dat ik haar alles vertel, aangezien mijn ex me in twijfels liet of ze door wou en niet, en nu of ik hoop moet houden of niet. Ik heb raad gezocht bij de persoon die mijn ex het beste kent en achteraf was het de verkeerde beslissing.

Stefke schreef: ↑

04-08-2018 01:10

Wil jij echt een relatie met iemand die je zo aan het lijntje houdt? Moet je niet willen, je wordt haar Marionet-pop zo. Zij trekt aan de touwtjes, jij doet wat ze wil.

Je vindt het hoopgevend dat ze alle foto’s en cadeautjes nog heeft. Waarom zou ze die weg doen? Ik heb ook nog cadeautjes en foto’s van mijn eerdere vriendjes. Leuke herinneringen en mooie spullen. Maar inmiddels ben ik al jaaaaaren gelukkig getrouwd met mijn laatste vriend/man. Ik hoop niet dat mijn exen nog op me zitten te wachten omdat ik hun cadeautjes niet weggegooid/teruggegeven heb!

Haar ouders bellen vind ik trouwens echt een idiote actie! En ook al haar spullen in een vuilniszak voor haar deur gooien! Kom op jongen, hou je zelf een beetje onder controle. Deze acties kunnen echt niet!

Ik snap je compleet. Ik kende mezelf ook niet toen ik er 2 keer over na dacht. Het was een momentopname en heb nog nooit zoiets respectloos gedaan. Heb er ook behoorlijk veel spijt van en dat weet ze ook.