daar zit ik dan kind 20
woensdag 26 oktober 2011 om 02:06
Heb net mijn oude topics over mijn zoon nog eens doorgelezen, jemig wat een shit. Probeerde vanavond een gesprek met hem aan te knopen. Hij gaf aan daar geen zin in te hebben. Hij rookt, maar heeft daar geen geld voor, zit hier als rechtgeaarde junk onze oude peuken uit elkaar te trekken om er een shaggie van te bouwen. Kwam ervoor naar beneden maar ik had alles "opgeruimd" en hij ging uit zijn plaat, dochter kwam er lichterlijk overstuur van naar beneden. Ik wil echt nog een laatste poging wagen er iets van te maken, maar krijg het donkerbuirne vermoeden dat hij al te ver heen is.Wie zet zij kind nou op straat. Eigenlijk is de reden van dit topic...wat is voor jouw als ouder de druppel? Wanneer is jouw grens qua opvoeden overschreden?
die ik wilde bestaat al...
woensdag 26 oktober 2011 om 12:20
Quote niemandskind:
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
ik weet dat het niet altijd aan de ouders ligt en geloof dan ook niet altijd de verwijten die kids tegenover hun ouders hebben als smoes voor hun gedrag.
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
ik weet dat het niet altijd aan de ouders ligt en geloof dan ook niet altijd de verwijten die kids tegenover hun ouders hebben als smoes voor hun gedrag.
woensdag 26 oktober 2011 om 12:42
quote:bloemetje77 schreef op 26 oktober 2011 @ 12:16:
[...]
Het is geen kind, hij is 20 jaar oud.... En mocht de gezinssituatie niet goed zijn, des te meer reden voor hem om zijn eigen koers te gaan varen en niet langer in die situatie te blijven.
Mee eens. Prima leeftijd om het nest te gaan verlaten. Maar als je hem zo van het ene op het andere moment de deur uit draagt en op straat flikkert, saboteer je zelf zijn kansen. Probeer het zelf maar eens. Echt, i.m.o. verdienen ouders die dit doen geen kinderen. Deze ouders zijn zelf nooit volwassen geworden maar verwijten dat wel het produkt van hun eigen opvoeding.
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.
[...]
Het is geen kind, hij is 20 jaar oud.... En mocht de gezinssituatie niet goed zijn, des te meer reden voor hem om zijn eigen koers te gaan varen en niet langer in die situatie te blijven.
Mee eens. Prima leeftijd om het nest te gaan verlaten. Maar als je hem zo van het ene op het andere moment de deur uit draagt en op straat flikkert, saboteer je zelf zijn kansen. Probeer het zelf maar eens. Echt, i.m.o. verdienen ouders die dit doen geen kinderen. Deze ouders zijn zelf nooit volwassen geworden maar verwijten dat wel het produkt van hun eigen opvoeding.
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.
woensdag 26 oktober 2011 om 12:44
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:42:
[...]
Mee eens. Prima leeftijd om het nest te gaan verlaten. Maar als je hem zo van het ene op het andere moment de deur uit draagt en op straat flikkert, saboteer je zelf zijn kansen. Probeer het zelf maar eens. Echt, i.m.o. verdienen ouders die dit doen geen kinderen. Deze ouders zijn zelf nooit volwassen geworden maar verwijten dat wel het produkt van hun eigen opvoeding.
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.Goh mijn dochter is mij anders tot op heden dankbaar er voor, er zijn ook kinderen die inzien dat als dit niet was gebeurd er dan geen flikker van ze terecht was gekomen!
[...]
Mee eens. Prima leeftijd om het nest te gaan verlaten. Maar als je hem zo van het ene op het andere moment de deur uit draagt en op straat flikkert, saboteer je zelf zijn kansen. Probeer het zelf maar eens. Echt, i.m.o. verdienen ouders die dit doen geen kinderen. Deze ouders zijn zelf nooit volwassen geworden maar verwijten dat wel het produkt van hun eigen opvoeding.
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.Goh mijn dochter is mij anders tot op heden dankbaar er voor, er zijn ook kinderen die inzien dat als dit niet was gebeurd er dan geen flikker van ze terecht was gekomen!
woensdag 26 oktober 2011 om 12:45
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:06:
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
Er zijn talloze ontspoorde en/of verslaafde kinderen die een prima, liefdevolle jeugd hebben gehad, ik vind dit nogal een aanname en kwetsend voor ouders die hun stinkende best hebben gedaan en nog doen voor hun kind.
Je kunt je eigen, gekleurde ervaringen niet zomaar op alle ouders plakken.
En een goede en geldige reden is er nooit voor een verslaving.
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
Er zijn talloze ontspoorde en/of verslaafde kinderen die een prima, liefdevolle jeugd hebben gehad, ik vind dit nogal een aanname en kwetsend voor ouders die hun stinkende best hebben gedaan en nog doen voor hun kind.
Je kunt je eigen, gekleurde ervaringen niet zomaar op alle ouders plakken.
En een goede en geldige reden is er nooit voor een verslaving.
woensdag 26 oktober 2011 om 12:52
quote:lughnasadh schreef op 26 oktober 2011 @ 12:45:
[...]
Er zijn talloze ontspoorde en/of verslaafde kinderen die een prima, liefdevolle jeugd hebben gehad, ik vind dit nogal een aanname en kwetsend voor ouders die hun stinkende best hebben gedaan en nog doen voor hun kind.
Je kunt je eigen, gekleurde ervaringen niet zomaar op alle ouders plakken.Nou inderdaad
[...]
Er zijn talloze ontspoorde en/of verslaafde kinderen die een prima, liefdevolle jeugd hebben gehad, ik vind dit nogal een aanname en kwetsend voor ouders die hun stinkende best hebben gedaan en nog doen voor hun kind.
Je kunt je eigen, gekleurde ervaringen niet zomaar op alle ouders plakken.Nou inderdaad
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
woensdag 26 oktober 2011 om 13:06
Ik vind eerlijk gezegd dat we te weinig weten van de situatie om echt advies te kunnen geven. We weten niet wat hij heeft gedaan, hoe lang al, hoe je altijd hebt gereageerd op wat hij deed, of hij met de politie in aanraking is geweest, of hij op school zit. We weten te weinig om te weten hoe we je moeten adviseren. Iedereen spreekt hier vanuit zijn eigen achtergrond, maar niemand vraagt echt door.
Ik heb ook kinderen, waaronder ook een 20-ter, ook met een hele achtergrond van niets uitvoeren, spijbelen, van school gestuurd, met de politie in aanraking. Ook vaak met mijn handen in het haar gestaan, van wat nu weer? Maar langzamerhand begint hij volwassen te worden en te veranderen. Mijn andere zoon is jonger, maar begint nu met vervelend gedrag. Hij steelt van mij, net als jouw zoon. Ik sta met hem nog aan het begin. Ik weet ook niet hoe ik dit moet aanpakken. Maar bij mij is de grens nog niet bereikt dat ik hen uit huis ga zetten.Ik zie aan mijn oudste zoon dat dit voorbij gaat. Wel ben ik zover dat ik hun problemen niet meer oplos. Dat kweekt nl. makkelijke kinderen die hun verantwoordelijkheden niet nemen. Ik zeg hen dat ik hen wil helpen (ondersteunen) wanneer ze hulp nodig heb, maar dat zij zelf hun verantwoordelijkheden moeten nemen. Dat maakt het voor mij iets makkelijker om afstand te nemen, maar ik zal hen nooit laten vallen. Het klinkt misschien hard, maar het is ook beter voor mij. Het zou fijn zijn als jij iets meer vertelt over je zoon en hoe je er tot nu toe mee bent omgegaan.
Ik heb ook kinderen, waaronder ook een 20-ter, ook met een hele achtergrond van niets uitvoeren, spijbelen, van school gestuurd, met de politie in aanraking. Ook vaak met mijn handen in het haar gestaan, van wat nu weer? Maar langzamerhand begint hij volwassen te worden en te veranderen. Mijn andere zoon is jonger, maar begint nu met vervelend gedrag. Hij steelt van mij, net als jouw zoon. Ik sta met hem nog aan het begin. Ik weet ook niet hoe ik dit moet aanpakken. Maar bij mij is de grens nog niet bereikt dat ik hen uit huis ga zetten.Ik zie aan mijn oudste zoon dat dit voorbij gaat. Wel ben ik zover dat ik hun problemen niet meer oplos. Dat kweekt nl. makkelijke kinderen die hun verantwoordelijkheden niet nemen. Ik zeg hen dat ik hen wil helpen (ondersteunen) wanneer ze hulp nodig heb, maar dat zij zelf hun verantwoordelijkheden moeten nemen. Dat maakt het voor mij iets makkelijker om afstand te nemen, maar ik zal hen nooit laten vallen. Het klinkt misschien hard, maar het is ook beter voor mij. Het zou fijn zijn als jij iets meer vertelt over je zoon en hoe je er tot nu toe mee bent omgegaan.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:12
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:42:
[...]
Mee eens. Prima leeftijd om het nest te gaan verlaten. Maar als je hem zo van het ene op het andere moment de deur uit draagt en op straat flikkert, saboteer je zelf zijn kansen. Probeer het zelf maar eens. Echt, i.m.o. verdienen ouders die dit doen geen kinderen. Deze ouders zijn zelf nooit volwassen geworden maar verwijten dat wel het produkt van hun eigen opvoeding.
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.Dit is zo'n reactie waar je niks mee kunt. Gewoon vanuit het niks dit soort opmerkingen maken richting de ouders. Hoe weet je dat? ken je de ouders? Wat een aannames allemaal. Ouders nooit zelf volwassen geworden? Je weet helemaal niets van de situatie bij dit gezin. Een kind kan om allerlei redenen ontsporen. Het kan idd. door de situatie thuis zijn (onverwerkte scheiding bijv.) maar dat kan ook door iets buiten het gezin zijn, bijv. misbruik door een trainer van de voetbal. Ik zeg maar wat. Hij kan met foute vrienden in aanraking komen en zo gaan blowen, zonder dat de ouders daar iets tegen kunnen doen. En wat dacht je van psychische ziektes die je gewoon in aanleg hebt en waar ook de ouders weinig tegen kunnen doen? Belachelijk dat de zoon zo zou zijn omdat de ouders verkeerd bezig zijn. Dan zouden er nu heel wat verknipte jongeren rond lopen, want in welk gezin gaat het 100% goed.
[...]
Mee eens. Prima leeftijd om het nest te gaan verlaten. Maar als je hem zo van het ene op het andere moment de deur uit draagt en op straat flikkert, saboteer je zelf zijn kansen. Probeer het zelf maar eens. Echt, i.m.o. verdienen ouders die dit doen geen kinderen. Deze ouders zijn zelf nooit volwassen geworden maar verwijten dat wel het produkt van hun eigen opvoeding.
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.Dit is zo'n reactie waar je niks mee kunt. Gewoon vanuit het niks dit soort opmerkingen maken richting de ouders. Hoe weet je dat? ken je de ouders? Wat een aannames allemaal. Ouders nooit zelf volwassen geworden? Je weet helemaal niets van de situatie bij dit gezin. Een kind kan om allerlei redenen ontsporen. Het kan idd. door de situatie thuis zijn (onverwerkte scheiding bijv.) maar dat kan ook door iets buiten het gezin zijn, bijv. misbruik door een trainer van de voetbal. Ik zeg maar wat. Hij kan met foute vrienden in aanraking komen en zo gaan blowen, zonder dat de ouders daar iets tegen kunnen doen. En wat dacht je van psychische ziektes die je gewoon in aanleg hebt en waar ook de ouders weinig tegen kunnen doen? Belachelijk dat de zoon zo zou zijn omdat de ouders verkeerd bezig zijn. Dan zouden er nu heel wat verknipte jongeren rond lopen, want in welk gezin gaat het 100% goed.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:36
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:42:
[...]
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.
Gefeliciteerd met je ongenuanceerde, door jouw ervaringen gekleurde mening. Als je nu even geloept had, zoals TO al aangaf in de OP dan kun je zien dat er aan het einde van de puberteit problemen waren. Helaas is het niet gelukt om de zoon richting de hulpverlening te krijgen, ondanks de moeite die ze daarvoor gedaan hebben. En toen werd het kind 18 en stonden de ouders met de rug tegen de muur, want dan mag je als ouder niets meer. Dus ga eens even gauw je mening herzien.
Daarmee zeg ik niet dat ouders alles goed hebben gedaan, dan kan namelijk niet want het zijn mensen.
[...]
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.
Gefeliciteerd met je ongenuanceerde, door jouw ervaringen gekleurde mening. Als je nu even geloept had, zoals TO al aangaf in de OP dan kun je zien dat er aan het einde van de puberteit problemen waren. Helaas is het niet gelukt om de zoon richting de hulpverlening te krijgen, ondanks de moeite die ze daarvoor gedaan hebben. En toen werd het kind 18 en stonden de ouders met de rug tegen de muur, want dan mag je als ouder niets meer. Dus ga eens even gauw je mening herzien.
Daarmee zeg ik niet dat ouders alles goed hebben gedaan, dan kan namelijk niet want het zijn mensen.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:38
quote:lughnasadh schreef op 26 oktober 2011 @ 07:08:
Houden van kan ook loslaten zijn. Zolang jullie zijn verslaving en gedrag blijven faciliteren, zal hij de noodzaak van verandering echt niet inzien.
Heb je "De moeder van David S." gelezen? Geeft ontzettend goed weer hoe eea kan lopen ondanks alle (moeder) liefde.
Dit boek had ik willen voorstellen maar je bent me net voor.
Zij probeert steeds haar kind te redden maar dat kan ze niet. Integendeel, ze maakt het alleen maar erger en de relatie wordt alleen maar slechter.
Het duurt heel lang voordat ze eindelijk beseft dat ze het niet kan veranderen maar dat als ze haar kind niet helemaal wil verliezen, dat ze hem los moet laten en zich niet meer met hem moet bemoeien.
Houden van kan ook loslaten zijn. Zolang jullie zijn verslaving en gedrag blijven faciliteren, zal hij de noodzaak van verandering echt niet inzien.
Heb je "De moeder van David S." gelezen? Geeft ontzettend goed weer hoe eea kan lopen ondanks alle (moeder) liefde.
Dit boek had ik willen voorstellen maar je bent me net voor.
Zij probeert steeds haar kind te redden maar dat kan ze niet. Integendeel, ze maakt het alleen maar erger en de relatie wordt alleen maar slechter.
Het duurt heel lang voordat ze eindelijk beseft dat ze het niet kan veranderen maar dat als ze haar kind niet helemaal wil verliezen, dat ze hem los moet laten en zich niet meer met hem moet bemoeien.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:41
Ik snap niet dat je zo kortzichtig kunt zijn, alle schuld rucksichtlos bij de ouders kunt leggen, ook al heb je dan slechte ervaringen met je eigen ouders.
Je weet toch ook wel dat het niet allemaal zwart-wit is?
En dat dan ook nog als een feit deponeren, alle ouders die keihard hun best doen met hun kind even een flinke trap gevend. Bah.
Je weet toch ook wel dat het niet allemaal zwart-wit is?
En dat dan ook nog als een feit deponeren, alle ouders die keihard hun best doen met hun kind even een flinke trap gevend. Bah.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:43
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:06:
Dit topic raakt iets in mij. Mijn ouders hebben mij vroeger als probleemkind weggezet en steun onthouden. 25 Jaar later leer ik in therapie dat zij psychisch niet in orde waren en big time gefaald hebben als ouder. Uiteraard weigeren zij hun problemen en invloed te erkennen en zullen zelf nooit een therapeut opzoeken.
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
Dus omdat jouw ouders niet spoorden en faalden met jouw opvoeding, geldt dat meteen voor alle ouders met een probleemkind. Nou weten we dat ook weer.....
Ik geloof namelijk zelf dat je op een zekere leeftijd dondersgoed weet waar je mee bezig bent en als jouw ouders jou op straat hebben gezet, dan zullen ze daar wel een hele goeie reden voor gehad hebben. Dat ze niet meer wisten wat ze met je aan moesten. Schandalig dat je 'therapeut' dan vervolgens jouw ouders bestempelt als 'psychisch niet in orde'.
Dit topic raakt iets in mij. Mijn ouders hebben mij vroeger als probleemkind weggezet en steun onthouden. 25 Jaar later leer ik in therapie dat zij psychisch niet in orde waren en big time gefaald hebben als ouder. Uiteraard weigeren zij hun problemen en invloed te erkennen en zullen zelf nooit een therapeut opzoeken.
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
Dus omdat jouw ouders niet spoorden en faalden met jouw opvoeding, geldt dat meteen voor alle ouders met een probleemkind. Nou weten we dat ook weer.....
Ik geloof namelijk zelf dat je op een zekere leeftijd dondersgoed weet waar je mee bezig bent en als jouw ouders jou op straat hebben gezet, dan zullen ze daar wel een hele goeie reden voor gehad hebben. Dat ze niet meer wisten wat ze met je aan moesten. Schandalig dat je 'therapeut' dan vervolgens jouw ouders bestempelt als 'psychisch niet in orde'.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:45
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:06:
Dit topic raakt iets in mij. Mijn ouders hebben mij vroeger als probleemkind weggezet en steun onthouden. 25 Jaar later leer ik in therapie dat zij psychisch niet in orde waren en big time gefaald hebben als ouder. Uiteraard weigeren zij hun problemen en invloed te erkennen en zullen zelf nooit een therapeut opzoeken.
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
Ouders die falen bestaan. Ouders die hun kind in de steek laten bestaan ook.
Maar kinderen die de hele basis meekrijgen die een kind van zijn ouders nodig heeft en dan nog keer op keer alles verkloten, die bestaan OOK. Het is lang niet altijd de schuld van ouders. En dan nog is er uiteindelijk eigen verantwoordelijkheid.
Want het is niet zo dat alle kinderen met slechte ouders de criminaliteit in gaan. Er zijn er veel bij die zich heel goed kunnen redden en er iets van maken.
En het is ook niet altijd zo dat alle goede ouders altijd kinderen zullen hebben zonder problemen. Zo is het gewoon niet. Het zit vaak ook in de aard van het beestje en dat kun je niet veranderen.
Dit topic raakt iets in mij. Mijn ouders hebben mij vroeger als probleemkind weggezet en steun onthouden. 25 Jaar later leer ik in therapie dat zij psychisch niet in orde waren en big time gefaald hebben als ouder. Uiteraard weigeren zij hun problemen en invloed te erkennen en zullen zelf nooit een therapeut opzoeken.
Ik geloof niet dat een kind zomaar dwars is. Ik geloof ook niet dat een kind zomaar verslaafd raakt. Hij heeft daar waarschijnlijk goede en geldige redenen voor.
Ouders die falen bestaan. Ouders die hun kind in de steek laten bestaan ook.
Maar kinderen die de hele basis meekrijgen die een kind van zijn ouders nodig heeft en dan nog keer op keer alles verkloten, die bestaan OOK. Het is lang niet altijd de schuld van ouders. En dan nog is er uiteindelijk eigen verantwoordelijkheid.
Want het is niet zo dat alle kinderen met slechte ouders de criminaliteit in gaan. Er zijn er veel bij die zich heel goed kunnen redden en er iets van maken.
En het is ook niet altijd zo dat alle goede ouders altijd kinderen zullen hebben zonder problemen. Zo is het gewoon niet. Het zit vaak ook in de aard van het beestje en dat kun je niet veranderen.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:49
Ik was ook een probleemkind, maar ho maar dat ik die schuld bij mij ouders ga leggen!! Mijn ouders hebben best ook een beetje schuld en ik heb OOK schuld, want ik was een loeder. Ik had inderdaad veel psychische problemen, maar betekent dat dan dat ik me niet kan gedragen? Op dat moment wel ja, en ik heb flinke builen opgelopen.
Maar goed, mijn ouders hebben me gesteund met alles was in hun macht lag. En dat dat voor mij niet voldoende was op dat moment doet niets af aan hun intentie en hun wens dat ik gelukkig zou zijn.
Ik moest er alleen zelf ook wat voor doen: praten, uit mijn schulp, hulp vragen e.d.. En dat kon ik alleen met een therapeur bereiken. En die heeft NOOIT mijn ouders (of mij) de schuld gegeven hiervan. Die heeft geluisterd en gepraat en geholpen.
Soms moet je je kind loslaten om het te laten 'vallen' en het dan op te kunnen rapen. Sommigen hebben dat nodig. Net zoals ik.
Maar goed, mijn ouders hebben me gesteund met alles was in hun macht lag. En dat dat voor mij niet voldoende was op dat moment doet niets af aan hun intentie en hun wens dat ik gelukkig zou zijn.
Ik moest er alleen zelf ook wat voor doen: praten, uit mijn schulp, hulp vragen e.d.. En dat kon ik alleen met een therapeur bereiken. En die heeft NOOIT mijn ouders (of mij) de schuld gegeven hiervan. Die heeft geluisterd en gepraat en geholpen.
Soms moet je je kind loslaten om het te laten 'vallen' en het dan op te kunnen rapen. Sommigen hebben dat nodig. Net zoals ik.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:49
Nog even vraag aan attribuutje: In hoeverre lijdt jouw dochter eigenlijk onder de situatie thuis? En heb je bedacht in hoeverre het redden van jouw zoon wel eens kan veroorzaken dat je je dochter kwijtraakt? Want je hand boven het hoofd houden van de een, kan in zo'n geval ten koste gaan van de ander.
Ik weet het niet hoor, ik weet niet hoe iedereen nu precies de situatie bij jou thuis ervaart.
Ik weet het niet hoor, ik weet niet hoe iedereen nu precies de situatie bij jou thuis ervaart.
woensdag 26 oktober 2011 om 13:58
quote:iones schreef op 26 oktober 2011 @ 13:49:
Nog even vraag aan attribuutje: In hoeverre lijdt jouw dochter eigenlijk onder de situatie thuis? En heb je bedacht in hoeverre het redden van jouw zoon wel eens kan veroorzaken dat je je dochter kwijtraakt? Want je hand boven het hoofd houden van de een, kan in zo'n geval ten koste gaan van de ander.
Ik weet het niet hoor, ik weet niet hoe iedereen nu precies de situatie bij jou thuis ervaart.
Dat heb ik lang gedaan bij mijn dochter uit angst dat ik ze anders zou verliezen, totdat ik zo ver was dat ik zag dat ik er zelf aan onderdoor ging, ook mijn kind wilde niks en ik was er helemaal klaar mee, het resultaat is dat ze op zichzelf woont een eigen huisje heeft ,ze naar school gaat stage loopt en een bijbaantje heeft, nu is het geen kwestie meer van geen zin en niks willen, maar een kwestie van moeten, ik zie haar elke dag al is het maar 5 minuten maar ze komt altijd heel even hoi zeggen niks geen verplichting maar gewoon omdat ze blij met me is.
En zelf zegt ze ook, mam het is het beste wat je ooit hebt kunnen doen., je zou bijna denken dat het mij niks deed, niets is minder waar ik heb me nog nooit zo verscheurd gevoeld.
Nog even vraag aan attribuutje: In hoeverre lijdt jouw dochter eigenlijk onder de situatie thuis? En heb je bedacht in hoeverre het redden van jouw zoon wel eens kan veroorzaken dat je je dochter kwijtraakt? Want je hand boven het hoofd houden van de een, kan in zo'n geval ten koste gaan van de ander.
Ik weet het niet hoor, ik weet niet hoe iedereen nu precies de situatie bij jou thuis ervaart.
Dat heb ik lang gedaan bij mijn dochter uit angst dat ik ze anders zou verliezen, totdat ik zo ver was dat ik zag dat ik er zelf aan onderdoor ging, ook mijn kind wilde niks en ik was er helemaal klaar mee, het resultaat is dat ze op zichzelf woont een eigen huisje heeft ,ze naar school gaat stage loopt en een bijbaantje heeft, nu is het geen kwestie meer van geen zin en niks willen, maar een kwestie van moeten, ik zie haar elke dag al is het maar 5 minuten maar ze komt altijd heel even hoi zeggen niks geen verplichting maar gewoon omdat ze blij met me is.
En zelf zegt ze ook, mam het is het beste wat je ooit hebt kunnen doen., je zou bijna denken dat het mij niks deed, niets is minder waar ik heb me nog nooit zo verscheurd gevoeld.
woensdag 26 oktober 2011 om 14:01
quote:niemandskind schreef op 26 oktober 2011 @ 12:42:
[...]
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.
En als dit zo zou zijn, wat ik best geloof. Wat dan? Hij accepteert geen hulp van zijn ouders of ouders zijn te onmachtig ofwel het is te laat daarvoor. Hij is te oud voor instanties tenzij hij zich vrijwillig meldt. Ouders trekken het niet meer, kind ongelukkig.
Geef hem een eerlijke tijd om te vertrekken (dus niet morgen op straat maar een aantal maanden om hulp, werk en een huis te zoeken maar daar wel strak aan houden. Het komt nu op hem aan. Is dat eerlijk? Niet altijd maar wel de enige weg voorwaarts.
[...]
Die gast zit daar op de bank diep ongelukkig en verdwaald te wezen. Ik snap dat wat hij nodig heeft hij thuis niet zal krijgen anders hadden ze hem dat al eerder gegeven en zat ie er op z'n 20e niet zo bij.
En als dit zo zou zijn, wat ik best geloof. Wat dan? Hij accepteert geen hulp van zijn ouders of ouders zijn te onmachtig ofwel het is te laat daarvoor. Hij is te oud voor instanties tenzij hij zich vrijwillig meldt. Ouders trekken het niet meer, kind ongelukkig.
Geef hem een eerlijke tijd om te vertrekken (dus niet morgen op straat maar een aantal maanden om hulp, werk en een huis te zoeken maar daar wel strak aan houden. Het komt nu op hem aan. Is dat eerlijk? Niet altijd maar wel de enige weg voorwaarts.
woensdag 26 oktober 2011 om 17:25
Niemandskind kan en mag hier natuurlijk ook haar (gekleurde) mening plaatsen, had een hele goede spiegel kunnen zijn. Ik weet wat mijn man en ik voor onze jongen hebben gedaan goed, maar helaas niet voldoende is geweest.
Ronniemitchel, waar is je dochter naar toe gegaan nadat je haar eruit hebt gezet. Wel geweldig dat het zo uiteindelijk is afgelopen, zo een scenario wensen wij natuurlijk ook, maar ow wat vnd ik het angstig.
Ronniemitchel, waar is je dochter naar toe gegaan nadat je haar eruit hebt gezet. Wel geweldig dat het zo uiteindelijk is afgelopen, zo een scenario wensen wij natuurlijk ook, maar ow wat vnd ik het angstig.
die ik wilde bestaat al...
woensdag 26 oktober 2011 om 20:09
quote:attribuutje schreef op 26 oktober 2011 @ 17:26:
En iemand vroeg naar mijn dochter, mijn meid is allang klaar met haar broer, die ziet hoeveel verdriet we van hem hebben.
Dat snap ik. Het is voor een broer of zus wel gemakkelijker om afstand te nemen dan voor een vader of moeder.
Het is alleen zo dat je er voor op moet passen dat je in het helpen van je zoon niet tekort gaat schieten naar je dochter toe.
En iemand vroeg naar mijn dochter, mijn meid is allang klaar met haar broer, die ziet hoeveel verdriet we van hem hebben.
Dat snap ik. Het is voor een broer of zus wel gemakkelijker om afstand te nemen dan voor een vader of moeder.
Het is alleen zo dat je er voor op moet passen dat je in het helpen van je zoon niet tekort gaat schieten naar je dochter toe.
woensdag 26 oktober 2011 om 20:28
quote:attribuutje schreef op 26 oktober 2011 @ 17:25:
Niemandskind kan en mag hier natuurlijk ook haar (gekleurde) mening plaatsen, had een hele goede spiegel kunnen zijn. Ik weet wat mijn man en ik voor onze jongen hebben gedaan goed, maar helaas niet voldoende is geweest.
Ronniemitchel, waar is je dochter naar toe gegaan nadat je haar eruit hebt gezet. Wel geweldig dat het zo uiteindelijk is afgelopen, zo een scenario wensen wij natuurlijk ook, maar ow wat vnd ik het angstig.Mijn dochter is naar haar vriend gegaan die in een kamertje zit en dat werkte uitstekend
Niemandskind kan en mag hier natuurlijk ook haar (gekleurde) mening plaatsen, had een hele goede spiegel kunnen zijn. Ik weet wat mijn man en ik voor onze jongen hebben gedaan goed, maar helaas niet voldoende is geweest.
Ronniemitchel, waar is je dochter naar toe gegaan nadat je haar eruit hebt gezet. Wel geweldig dat het zo uiteindelijk is afgelopen, zo een scenario wensen wij natuurlijk ook, maar ow wat vnd ik het angstig.Mijn dochter is naar haar vriend gegaan die in een kamertje zit en dat werkte uitstekend
woensdag 26 oktober 2011 om 20:43
quote:evelynsalt schreef op 26 oktober 2011 @ 13:43:
[...]
Schandalig dat je 'therapeut' dan vervolgens jouw ouders bestempelt als 'psychisch niet in orde'.Dat weet jij dan weer niet. Het kan heel goed dat haar ouders pyschisch niet in orde waren, de kans dat een kind dan in de problemen komt is vele malen groter dan bij ouders met een normale psychische gesteldheid. Wil echter niet zeggen dat alle ouders met probleemkinderen dus psychisch niet in orde zijn
[...]
Schandalig dat je 'therapeut' dan vervolgens jouw ouders bestempelt als 'psychisch niet in orde'.Dat weet jij dan weer niet. Het kan heel goed dat haar ouders pyschisch niet in orde waren, de kans dat een kind dan in de problemen komt is vele malen groter dan bij ouders met een normale psychische gesteldheid. Wil echter niet zeggen dat alle ouders met probleemkinderen dus psychisch niet in orde zijn
Im the root of all thats evil but you can call me cookie