Relaties
alle pijlers
Dilemma schoonouders
dinsdag 25 september 2018 om 20:00
Hallo, ik zou graag jullie mening willen weten over het volgende.
Mijn man heeft een zeer moeizame jeugd gehad. Zijn ouders zijn nog wel samen. Het contact met zijn vader is er wel, maar wel afstandelijk. Met zijn moeder had hij altijd vrij goed contact.
Eerder dit jaar hebben mijn man en zijn moeder ruzie gekregen, maar het was eigenlijk niet helemaal duidelijk waar dit om ging. Mijn man heeft toen middels whats app en bellen geprobeerd een afspraak te maken om erover te praten.
Zij reageerde nergens op en wilde hem niet spreken aan de telefoon.
Op een dag kwamen we langs hun huis en normaal gesproken zouden we dan stoppen voor een kop koffie. Wij wilden graag dat het uitgesproken werd en zijn daarom toch maar gestopt, ondanks de ruzie. Mijn man gaf bij binnenkomst direct aan dat hij kwam uit liefde en graag wilde praten. Ook nu wilde ze niet praten, maar zei ze allerlei lelijke dingen over ons.
We zijn dus maar weggegaan.
Na een periode van geen contact heeft mijn man weer contact gezocht en aangegeven graag het gesprek aan te willen gaan. Mijn man mocht dan bij hun thuis langs komen voor een gesprek onder 4 ogen.
Mijn man heeft geheugenproblemen door een gezondheidsprobleem. Daarom bedacht hij, vlak voordat hij naar binnen ging, dat hij met zijn telefoon het gesprek op zou nemen. (Ja, zonder toestemming. Dat is uiteraard niet goed, maar is gebeurd) in dit gesprek kreeg mijn man totaal geen kans om dingen uit te spreken. Het ging er alleen maar om dat mijn schoonmoeder haar gal kon spuwen. En dat heeft ze volop gedaan. Met name over mij. Ik zou een hekel aan hun hebben, zou altijd alles willen regelen, een slechte moeder zijn en een slechte keus van mijn man. Dit gesprek heeft zo’n 1,5 uur geduurd.
Thuis heeft hij dit gesprek met mij gedeeld. Ik was hier verdrietig van, omdat ik nooit het idee had dat er zo over mij gedacht werd en ik dit ook nooit gewild heb. Aangezien ze niet met mij wilde praten, heb ik in een app aangegeven dat ik mij niet kan vinden in het beeld wat er van mij is ontstaan, dat ik aan niemand een hekel heb en dit nooit gewild heb.
En ook dat we toch allemaal unieke personen zijn met onze eigen “eigenaardigheden”, maar dat ik graag iedereen in zijn waarde wil laten.
Ook hierop geen reactie.
Onze jongste dochter (die ze bijna altijd negeert) werd 12 weken opgenomen in een kliniek. Daar heb ik ze , net als de rest van de familie en vrienden, via mail van op de hoogte heb gesteld. —->geen reactie
Ik werd 40, hun ook weer uitgenodigd——> helemaal geen reactie.
Ik kwam haar in de winkel tegen, ze draait zich om en rent bijna de winkel uit.
Nu is onze jongste binnenkort jarig (13) en dat vieren we in het weekend.
Mijn man wil ze dan nu toch uitnodigen. Hij wil ze niet hun kleinkinderen ontnemen, maar wil ook de eer aan onszelf houden door ze uit te nodigen. Als ze dan niet komen, dan kiezen hun er bewust voor het contact helemaal te verbreken. Dan kunnen ze nooit zeggen dat ze niet mochten komen op de verjaardag van hun kleindochter.
Ik sta daar heel anders in. Ik vind dat we meerdere keren vanuit onze kant hebben geprobeerd in contact te komen en zij steeds niet willen. Met mijn verjaardag hebben ze niks laten horen en ze praten dus zo slecht over mij.
Wat mij betreft is het dan nu wel afgelopen en ga ik ze niet uitnodigen. Ik zou eerst graag in gesprek willen om de lucht te klaren, voordat ik hier op een verjaardag mooi weer ga spelen.
De kinderen mogen uiteraard wel naar hun toe, maar de jongste wil absoluut niet. Die voelt duidelijk dat oma haar negeert.
De oudste heeft wel eens gevraagd aan oma of ze langs mocht komen. Oma reageert dan dat dit goed is, maar niet de komende 2 weken. Daar blijft het dan bij.
Als mijn man echt wil dat ik ze uitnodig, zal ik dit zeker doen hoor! Maar ik ben benieuwd hoe jullie hier over denken.
Mijn man heeft een zeer moeizame jeugd gehad. Zijn ouders zijn nog wel samen. Het contact met zijn vader is er wel, maar wel afstandelijk. Met zijn moeder had hij altijd vrij goed contact.
Eerder dit jaar hebben mijn man en zijn moeder ruzie gekregen, maar het was eigenlijk niet helemaal duidelijk waar dit om ging. Mijn man heeft toen middels whats app en bellen geprobeerd een afspraak te maken om erover te praten.
Zij reageerde nergens op en wilde hem niet spreken aan de telefoon.
Op een dag kwamen we langs hun huis en normaal gesproken zouden we dan stoppen voor een kop koffie. Wij wilden graag dat het uitgesproken werd en zijn daarom toch maar gestopt, ondanks de ruzie. Mijn man gaf bij binnenkomst direct aan dat hij kwam uit liefde en graag wilde praten. Ook nu wilde ze niet praten, maar zei ze allerlei lelijke dingen over ons.
We zijn dus maar weggegaan.
Na een periode van geen contact heeft mijn man weer contact gezocht en aangegeven graag het gesprek aan te willen gaan. Mijn man mocht dan bij hun thuis langs komen voor een gesprek onder 4 ogen.
Mijn man heeft geheugenproblemen door een gezondheidsprobleem. Daarom bedacht hij, vlak voordat hij naar binnen ging, dat hij met zijn telefoon het gesprek op zou nemen. (Ja, zonder toestemming. Dat is uiteraard niet goed, maar is gebeurd) in dit gesprek kreeg mijn man totaal geen kans om dingen uit te spreken. Het ging er alleen maar om dat mijn schoonmoeder haar gal kon spuwen. En dat heeft ze volop gedaan. Met name over mij. Ik zou een hekel aan hun hebben, zou altijd alles willen regelen, een slechte moeder zijn en een slechte keus van mijn man. Dit gesprek heeft zo’n 1,5 uur geduurd.
Thuis heeft hij dit gesprek met mij gedeeld. Ik was hier verdrietig van, omdat ik nooit het idee had dat er zo over mij gedacht werd en ik dit ook nooit gewild heb. Aangezien ze niet met mij wilde praten, heb ik in een app aangegeven dat ik mij niet kan vinden in het beeld wat er van mij is ontstaan, dat ik aan niemand een hekel heb en dit nooit gewild heb.
En ook dat we toch allemaal unieke personen zijn met onze eigen “eigenaardigheden”, maar dat ik graag iedereen in zijn waarde wil laten.
Ook hierop geen reactie.
Onze jongste dochter (die ze bijna altijd negeert) werd 12 weken opgenomen in een kliniek. Daar heb ik ze , net als de rest van de familie en vrienden, via mail van op de hoogte heb gesteld. —->geen reactie
Ik werd 40, hun ook weer uitgenodigd——> helemaal geen reactie.
Ik kwam haar in de winkel tegen, ze draait zich om en rent bijna de winkel uit.
Nu is onze jongste binnenkort jarig (13) en dat vieren we in het weekend.
Mijn man wil ze dan nu toch uitnodigen. Hij wil ze niet hun kleinkinderen ontnemen, maar wil ook de eer aan onszelf houden door ze uit te nodigen. Als ze dan niet komen, dan kiezen hun er bewust voor het contact helemaal te verbreken. Dan kunnen ze nooit zeggen dat ze niet mochten komen op de verjaardag van hun kleindochter.
Ik sta daar heel anders in. Ik vind dat we meerdere keren vanuit onze kant hebben geprobeerd in contact te komen en zij steeds niet willen. Met mijn verjaardag hebben ze niks laten horen en ze praten dus zo slecht over mij.
Wat mij betreft is het dan nu wel afgelopen en ga ik ze niet uitnodigen. Ik zou eerst graag in gesprek willen om de lucht te klaren, voordat ik hier op een verjaardag mooi weer ga spelen.
De kinderen mogen uiteraard wel naar hun toe, maar de jongste wil absoluut niet. Die voelt duidelijk dat oma haar negeert.
De oudste heeft wel eens gevraagd aan oma of ze langs mocht komen. Oma reageert dan dat dit goed is, maar niet de komende 2 weken. Daar blijft het dan bij.
Als mijn man echt wil dat ik ze uitnodig, zal ik dit zeker doen hoor! Maar ik ben benieuwd hoe jullie hier over denken.
dinsdag 25 september 2018 om 20:29
Dit dacht ik ook meteen om eerlijk te zijn.Susan schreef: ↑25-09-2018 20:06Eerlijk gezegd denk ik dat je schoonmoeder zich vooral kapot geschrokken is dat jij dat hele gesprek hebt gehoord en het heel moeilijk vindt om jou nog onder ogen te komen. Als het puur uit boosheid is dat ze jullie negeren, had ze gewoon haar hoofd weggedraaid, dan was ze niet de winkel uitgerend.
Ik zou hierin mijn man volgen en hen uitnodigen. De kans dat ze komen lijkt me nihil, gezien de manier waarop ze nu omgaan met jullie dochter, maar dan hebben jullie de eer aan jezelf gehouden. Daarna zou ik wel echt stoppen met toenaderingspogingen.
Ik zou het toch bij je man leggen. Het is zijn familie. Maar ik zou wel duidelijk bij hem aangeven wat mijn mening is.
dinsdag 25 september 2018 om 20:31
zoveelsteanoniempje schreef: ↑25-09-2018 20:21Nee. Zij wil dat niet. Maar aan de andere kant wil ze ook weten of opa en oma haar inderdaad in de kou laten staan. Haar zus is 3 weken later jarig en daar zijn ze altijd heel enthousiast naar.
Ze wil eigenlijk weten of ze dan naar beide verjaardagen niet komen of wel naar die van haar zus en niet die van haar.
Ik mag hopen dat je als ouder en volwassene hier wel verantwoord mee om kan gaan. Als je hier op in gaat en inderdaad gaat testen of zus populairder is, ben je m.i. echt heel erg verkeerd bezig.
dinsdag 25 september 2018 om 20:31
Kun je je man nog duidelijker maken dat je dochter er niets aan gaat hebben? Niet als ze wel komen en niet als ze niet komen? Als jullie ze niet uitnodigen, ze weten toch wanneer het kind jarig is, en wanneer ze echt echt echt goed bedoelingen hebben, kunnen ze dan toch zelf contact opnemen om te vragen of er gevierd wordt?zoveelsteanoniempje schreef: ↑25-09-2018 20:29We zijn ook zeker niet van plan om onze dochter op haar verjaardag zo te kwellen. Mede Daarom wil ik ze ook niet uitnodigen.
Mochten ze ervoor kiezen om niet op verjaardag van de jongste te komen, worden ze niet eens uitgenodigd voor de verjaardag van de oudste.
Bedankt voor jullie snelle reacties!
dinsdag 25 september 2018 om 20:33
Dit is duidelijk maar één kant van het verhaal. Ik ben benieuwd naar de kant van je schoonouders. Jullie lijken in dit verhaal twee volstrekt redelijke volwassenen, die te lijden hebben onder valse, roddelende , negerende mensen die niet voor rede vatbaar zijn. De waarheid ligt vast in het midden.
Goed, ik ken alleen deze kant, dus vooruit. Van mij zouden ze de boom in mogen. Ik geloof niet dat ik enige vorm van gastvrijheid en vriendelijkheid op zou kunnen brengen, dus ik zou ze niet uitnodigen. Mochten ze ooit zélf een gesprek wensen, dan zou ik daarvoor open staan. That's it.
Maar. Ik heb ook erg veel voor mijn man over, dus als hij ze echt per se wil uitnodigingen, schik ik me.
Maar nogmaals, ik ben heel benieuwd naar de andere kant.
Goed, ik ken alleen deze kant, dus vooruit. Van mij zouden ze de boom in mogen. Ik geloof niet dat ik enige vorm van gastvrijheid en vriendelijkheid op zou kunnen brengen, dus ik zou ze niet uitnodigen. Mochten ze ooit zélf een gesprek wensen, dan zou ik daarvoor open staan. That's it.
Maar. Ik heb ook erg veel voor mijn man over, dus als hij ze echt per se wil uitnodigingen, schik ik me.
Maar nogmaals, ik ben heel benieuwd naar de andere kant.
dinsdag 25 september 2018 om 20:34
Wat mij betreft is het contact ook afgelopen. Maar mijn man hunkert zo naar contact/liefde van zijn moeder (zoals het vroeger was) dat hij dit graag nog wil proberen.Een*Nieuwe*Lente schreef: ↑25-09-2018 20:28Waarom blijf je zoveel energie steken in Iemand die zo slecht over je praat?
Waarom wil je jouw kinderen bij iemand laten gaan die jou zo respectloos behandelt en geen goed woord voor je over heeft?
Dat vraag ik me af. Ben je niet veel meer gebaat bij rust in jullie gezin?
Daarom zou ik eventueel ook meegaan in de vraag van man.
Verder contact van de kinderen met opa en oma zou ik ook nooit afdwingen. Maar ook niet tegenhouden als de kinderen zelf graag willen.
De oudste wil namelijk wel graag contact. Dat mag dus zeker.
dinsdag 25 september 2018 om 20:40
Ben je niet bang dat ze jullie kinderen tegen jou gaan opzetten als ze zo slecht over je denken? Dat zou voor mij een serieuze reden zijn om het contact heel erg te beperken tussen kinderen en hen. Dadelijk stoken ze ook tegen je kinderen wanneer je kinderen een keer een tienerruzie met je hebben. Ik noem maar iets. Zeggen ze dan: jaaaaa jullie moeder deugt ook niet. Verschrikkelijk wat een mensen. Ik vind dat je heel veel voor je man over hebt.
By the way: die erkenning krijgt je man toch nooit. Dat is vergeefse hoop.
By the way: die erkenning krijgt je man toch nooit. Dat is vergeefse hoop.
dinsdag 25 september 2018 om 20:42
Uiteraard is dit onze kant van het verhaal. Aan anderen vertelt ze dus dat ik een slechte moeder ben (kinderen en man vinden dit niet en veel mensen om ons heen geven juist aan dat we zo’n fijn gezin zijn die zo leuk met de kinderen omgaan)Jufjoke schreef: ↑25-09-2018 20:33Dit is duidelijk maar één kant van het verhaal. Ik ben benieuwd naar de kant van je schoonouders. Jullie lijken in dit verhaal twee volstrekt redelijke volwassenen, die te lijden hebben onder valse, roddelende , negerende mensen die niet voor rede vatbaar zijn. De waarheid ligt vast in het midden.
Goed, ik ken alleen deze kant, dus vooruit. Van mij zouden ze de boom in mogen. Ik geloof niet dat ik enige vorm van gastvrijheid en vriendelijkheid op zou kunnen brengen, dus ik zou ze niet uitnodigen. Mochten ze ooit zélf een gesprek wensen, dan zou ik daarvoor open staan. That's it.
Maar. Ik heb ook erg veel voor mijn man over, dus als hij ze echt per se wil uitnodigingen, schik ik me.
Maar nogmaals, ik ben heel benieuwd naar de andere kant.
Dat ik altijd alles wil regelen. Ik ben Idd wel beetje van leuke dingen organiseren, maar hou me bij hun altijd beetje op de achtergrond.
Ze vertelt ook dat ik met kerst niet leuk meedoe met de rest van familie. En dat ik tegen mijn kinderen zeg dat ik niet wil dat hij meedoen met wat er dan gebeurt.
Dat klopt. Ik vind het nl niet normaal dat er tijdens het uit pakken van kadootjes met papier wordt gegooid, door het lezen van gedichten heen wordt geschreeuwd en alleen maar wordt opgelet tijdens uitpakken van eigen kado.
Tijdens gourmetten wordt er zelfs met eten (vlees, toetje ed) gegooid.
Sorry maar ik vind dat niet grappig en ik wil Idd niet dat onze kinderen ze disrespectvolb met alles omgaan.
Dit vertelt ze in ieder geval aan anderen. Verder weet ik niet.
dinsdag 25 september 2018 om 20:43
dinsdag 25 september 2018 om 20:44
dinsdag 25 september 2018 om 20:45
Echt helemaal geen eigen aandeel?zoveelsteanoniempje schreef: ↑25-09-2018 20:42Uiteraard is dit onze kant van het verhaal. Aan anderen vertelt ze dus dat ik een slechte moeder ben (kinderen en man vinden dit niet en veel mensen om ons heen geven juist aan dat we zo’n fijn gezin zijn die zo leuk met de kinderen omgaan)
Dat ik altijd alles wil regelen. Ik ben Idd wel beetje van leuke dingen organiseren, maar hou me bij hun altijd beetje op de achtergrond.
Ze vertelt ook dat ik met kerst niet leuk meedoe met de rest van familie. En dat ik tegen mijn kinderen zeg dat ik niet wil dat hij meedoen met wat er dan gebeurt.
Dat klopt. Ik vind het nl niet normaal dat er tijdens het uit pakken van kadootjes met papier wordt gegooid, door het lezen van gedichten heen wordt geschreeuwd en alleen maar wordt opgelet tijdens uitpakken van eigen kado.
Tijdens gourmetten wordt er zelfs met eten (vlees, toetje ed) gegooid.
Sorry maar ik vind dat niet grappig en ik wil Idd niet dat onze kinderen ze disrespectvolb met alles omgaan.
Dit vertelt ze in ieder geval aan anderen. Verder weet ik niet.
Dan gewoon laten zoals het is. Waarom zou je dan contact willen?
En het is respectloos, niet disrespectvol. Sorry, persoonlijke allergie.
dinsdag 25 september 2018 om 20:52
Nee helemaal geen eigen aandeel. Maar in de 22 jaar dat ik bij deze familie kom, hebben ze met zoveel mensen ruzie gehad. En dan ook nooit weer contact met die mensen gehad.
En nooit ligt het aan hun.
Haha, mag verbeteren hoor. Ik kwam niet op het woord respectloos. Ik heb chemobrein. Sorry
dinsdag 25 september 2018 om 21:03
Waarom, echt waarom wil jij je kind hieraan bloot stellen?!?! Serieus, je laat je kind toch niet dit soort keuzes maken? Straks komen opa en oma wel op verjaardag van zus... hoe denk je dat dit voor dochter voelt. Lekker zo'n minderwaardigheidscomplex in de startende puberteit...zoveelsteanoniempje schreef: ↑25-09-2018 20:21Nee. Zij wil dat niet. Maar aan de andere kant wil ze ook weten of opa en oma haar inderdaad in de kou laten staan. Haar zus is 3 weken later jarig en daar zijn ze altijd heel enthousiast naar.
Ze wil eigenlijk weten of ze dan naar beide verjaardagen niet komen of wel naar die van haar zus en niet die van haar.
Echt, gewoon niet uitnodigen. Ook al wil kind het, soms moet je als volwassene de juiste keuze maken ook al vind je kind dat niet de juiste. Later zal ze je dankbaar zijn.
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
dinsdag 25 september 2018 om 21:13
Dat is erg. Wat rot voor jou en je gezin.zoveelsteanoniempje schreef: ↑25-09-2018 20:52Nee helemaal geen eigen aandeel. Maar in de 22 jaar dat ik bij deze familie kom, hebben ze met zoveel mensen ruzie gehad. En dan ook nooit weer contact met die mensen gehad.
En nooit ligt het aan hun.
Haha, mag verbeteren hoor. Ik kwam niet op het woord respectloos. Ik heb chemobrein. Sorry
dinsdag 25 september 2018 om 21:15
[quote=zoveelsteanoniempje post_id=29059192 time=1537899546 user_id=156461]
Man wil eigenlijk dat ik ze juist toevoeg in de verjaardagsapp en ze uitnodig. Zodat het juist niet aan mij kan liggen.
Ik zou dit soort dingen nooit over de app of mail doen, vooral niet in een groepsapp. Dan kunnen dingen alleen maar verkeerd vallen of geïnterpreteerd worden. Ik zou bellen( man) of een kaartje sturen met uitnodiging.
Man wil eigenlijk dat ik ze juist toevoeg in de verjaardagsapp en ze uitnodig. Zodat het juist niet aan mij kan liggen.
Ik zou dit soort dingen nooit over de app of mail doen, vooral niet in een groepsapp. Dan kunnen dingen alleen maar verkeerd vallen of geïnterpreteerd worden. Ik zou bellen( man) of een kaartje sturen met uitnodiging.
dinsdag 25 september 2018 om 21:45
Stuur een berichtje; Verjaardag van X wordt gevierd op zaterdag de zoveelste vanaf zo laat.
Meer niet.
Verder geen energie in steken. Ik wil je topic niet kapen maar geloof me; het kan erger!!
Meer niet.
Verder geen energie in steken. Ik wil je topic niet kapen maar geloof me; het kan erger!!
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 25 september 2018 om 21:52
Wat zijn er toch veel die 'het maar doen omdat ze familie zijn'.
Je wordt er toch dood gelukkig van? Snap niet dat je je dit gedoe jezelf gunt. Want steeds bij elk uitnodiging voel je je emoties en terleurstelling als ze toch niet zijn gekomen..
En het uitnodigen steeds is niet het eer aan jezelf houden. Het laat zien dat je er nog steeds mee bezig bent.
Hou de eer aan je gezin en laat het los.
En sta open voor contact als ZIJ die aanvraagt. Voor je kinderen... hopen dat hun nog wat tijd met haar kan doorbrengen.. dat dat nu niet gebeurd is geheel HAAR keuze.
Je wordt er toch dood gelukkig van? Snap niet dat je je dit gedoe jezelf gunt. Want steeds bij elk uitnodiging voel je je emoties en terleurstelling als ze toch niet zijn gekomen..
En het uitnodigen steeds is niet het eer aan jezelf houden. Het laat zien dat je er nog steeds mee bezig bent.
Hou de eer aan je gezin en laat het los.
En sta open voor contact als ZIJ die aanvraagt. Voor je kinderen... hopen dat hun nog wat tijd met haar kan doorbrengen.. dat dat nu niet gebeurd is geheel HAAR keuze.
dinsdag 25 september 2018 om 21:53
Begrijp ik nu goed dat je man ernstig ziek is/was, jij ernstig ziek bent/was en je jongste dochter ernstig ziek is/was en dat je schoonouders jullie liever negeren dan ruzie uitpraten?
Als was jij nog zo’n bazig akelig kreng, dan nog hadden ze over zichzelf heen moeten stappen en er zijn voor hun kind en zijn gezin.
Ik zou alle initiatief bij hun leggen. Ze weten wanneer hun kleinkinderen jarig zijjn, als ze iets van zich laten horen, kun je het altijd nog samen met hun vieren.
Als was jij nog zo’n bazig akelig kreng, dan nog hadden ze over zichzelf heen moeten stappen en er zijn voor hun kind en zijn gezin.
Ik zou alle initiatief bij hun leggen. Ze weten wanneer hun kleinkinderen jarig zijjn, als ze iets van zich laten horen, kun je het altijd nog samen met hun vieren.
dinsdag 25 september 2018 om 21:57
Dit vind ik ook.bluebirdie schreef: ↑25-09-2018 21:53Van mij kon schoonmoeder de boom in, mensen die zo over je praten blijven maar lekker weg. Wat moeten je kinderen met zo'n oma. Waarom neemt je man het niet wat meer voor je op?
Wat heb je aan een oma die niet oprecht is.
dinsdag 25 september 2018 om 22:19
Ja dat klopt. Ik al 3 jaar ziek na borstkanker (wel schoon, maar jog steeds behandelingen. Man hartstilstand gehad. Dochter 12 weken in kliniek voor lichamelijke klachten.georgianad schreef: ↑25-09-2018 21:53Begrijp ik nu goed dat je man ernstig ziek is/was, jij ernstig ziek bent/was en je jongste dochter ernstig ziek is/was en dat je schoonouders jullie liever negeren dan ruzie uitpraten?
Als was jij nog zo’n bazig akelig kreng, dan nog hadden ze over zichzelf heen moeten stappen en er zijn voor hun kind en zijn gezin.
Ik zou alle initiatief bij hun leggen. Ze weten wanneer hun kleinkinderen jarig zijjn, als ze iets van zich laten horen, kun je het altijd nog samen met hun vieren.
Afgelopen kerst lag ik in zkh met kerst. Man en kinderen zijn eerst bij hun thuis geweest voor koffie en eten (eten altijd rond 13 uur met kerst) en had vantevoren gevraagd of daarna iemand hem en de kinderen naar het zkh wilde brengen. (Vanwege oogziekte mag hij niet rijden).
Dit was eigenlijk te veel. We moesten ons ook niet aanstellen. Zo erg was het niet dat ik daar lag. (Borstreconstructie met infecties) in de 3 jaar dat ik ziek ben en 10 keer ben opgenomen zegt ze WEL 6 keer hem gebracht te hebben. En van die 6 keer is ze 3 keer binnen geweest.
dinsdag 25 september 2018 om 22:27
En waarom twijfel je nog of je ze uit wilt nodigen???zoveelsteanoniempje schreef: ↑25-09-2018 22:19Ja dat klopt. Ik al 3 jaar ziek na borstkanker (wel schoon, maar jog steeds behandelingen. Man hartstilstand gehad. Dochter 12 weken in kliniek voor lichamelijke klachten.
Afgelopen kerst lag ik in zkh met kerst. Man en kinderen zijn eerst bij hun thuis geweest voor koffie en eten (eten altijd rond 13 uur met kerst) en had vantevoren gevraagd of daarna iemand hem en de kinderen naar het zkh wilde brengen. (Vanwege oogziekte mag hij niet rijden).
Dit was eigenlijk te veel. We moesten ons ook niet aanstellen. Zo erg was het niet dat ik daar lag. (Borstreconstructie met infecties) in de 3 jaar dat ik ziek ben en 10 keer ben opgenomen zegt ze WEL 6 keer hem gebracht te hebben. En van die 6 keer is ze 3 keer binnen geweest.
En nogmaals, waarom wil jij je dochter hieraan bloot stellen?
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
dinsdag 25 september 2018 om 23:05
Ik twijfel niet, wat mij betreft komen ze er niet meer in. Tenzij we een goed, eerlijk en open gesprek hebben eerst. Kinderen hoeven van mij ook nooit meer heen, tenzij ze zelf willen zoals de oudste.
Het is meer dat manlief dit nog 1 keer wil proberen, omdat hij eigenlijk graag zou willen dat hij goed contact met ze heeft. Bij mij in de familie en bij anderen ziet hij dat familie een meerwaarde kan zijn in het leven. Hij zou zo graag willen dat hij ook een normale/acceptabele band had met ze, ondanks zijn slechte jeugd.
Daarnaast is hij wel duidelijk dat hij zeker voor mij kiest.
Eigenlijk snap ik hem ook nog wel. Ieder kind wil toch graag liefde van zijn ouders voelen?
Ik vroeg me af hoe anderen hier over denken. Misschien ben ik wel onredelijk door te zeggen dat ik ze niet over de vloer wil zolang niks is uitgesproken. En ik vind een verjaardag ook niet het moment om elkaar voor het eerst te spreken.
Morgen gaan man en ik nogmaals bespreken.