Relaties
alle pijlers
ex vrouw
zaterdag 3 juni 2017 om 16:13
Heej, ik wil toch even mijn verhaal delen en ik hoop op wat tips of misschien ervaringen.
Ik heb dus sinds december een relatie met een ontzettend leuke man. Ik ben nu 2,5 jaar alleen en heb 2 kids. Hij heeft ook 2 kids en is dik 1 jaar alleen.
Zijn ex is nogal ......bemoeizuchtig en alles moet op haar manier. Ik heb er best veel begrip voor want het is ook heel moeilijk als je ex een nieuwe relatie krijgt. Mijn ex had heel snel na onze scheiding een nieuwe relatie en dat vond ik ook moeilijk. Maar mijn ex en ik hebben een goed contact samen en ik wilde dat ook met haar. Dus ik heb wel mijn best gedaan om haar te leren kennen en het gaat gewoon goed samen. De nieuwe vriendin van mijn ex en ik hebben ook een aantal keren samen wat gedronken en zijn een keer wat gaan eten samen. Nou verwacht ik echt niet dat iedereen zo met elkaar om gaat (zou wel fijn zijn).
Maar zij bepaald soms nog het leven van mijn vriend en dat vind ik wel lastig. Ik heb gezegd dat hij en zijn ex altijd verbonden blijven vanwege de kinderen en ik zou het belangrijk vinden om het goed te kunnen vinden met elkaar.
Ze zegt dingen als....dat de kinderen niet in het weekend naar een speeltuin mogen omdat het te druk is voor de kinderen. (raar toch?). Ik vroeg ook al aan mijn vriend. Gaat dat altijd zo of komt het nu omdat ik met mijn kinderen dan meegaan....soort jaloezie.
Hij weet het ook niet.
Ik vind best moeilijk nu. Wie herkent dit en hoe ga je hiermee om? Ik ben eindelijk weer eens gelukkig en wil dit ook niet zomaar opgeven maar ik vind het ook wel moeilijk.
Ik heb dus sinds december een relatie met een ontzettend leuke man. Ik ben nu 2,5 jaar alleen en heb 2 kids. Hij heeft ook 2 kids en is dik 1 jaar alleen.
Zijn ex is nogal ......bemoeizuchtig en alles moet op haar manier. Ik heb er best veel begrip voor want het is ook heel moeilijk als je ex een nieuwe relatie krijgt. Mijn ex had heel snel na onze scheiding een nieuwe relatie en dat vond ik ook moeilijk. Maar mijn ex en ik hebben een goed contact samen en ik wilde dat ook met haar. Dus ik heb wel mijn best gedaan om haar te leren kennen en het gaat gewoon goed samen. De nieuwe vriendin van mijn ex en ik hebben ook een aantal keren samen wat gedronken en zijn een keer wat gaan eten samen. Nou verwacht ik echt niet dat iedereen zo met elkaar om gaat (zou wel fijn zijn).
Maar zij bepaald soms nog het leven van mijn vriend en dat vind ik wel lastig. Ik heb gezegd dat hij en zijn ex altijd verbonden blijven vanwege de kinderen en ik zou het belangrijk vinden om het goed te kunnen vinden met elkaar.
Ze zegt dingen als....dat de kinderen niet in het weekend naar een speeltuin mogen omdat het te druk is voor de kinderen. (raar toch?). Ik vroeg ook al aan mijn vriend. Gaat dat altijd zo of komt het nu omdat ik met mijn kinderen dan meegaan....soort jaloezie.
Hij weet het ook niet.
Ik vind best moeilijk nu. Wie herkent dit en hoe ga je hiermee om? Ik ben eindelijk weer eens gelukkig en wil dit ook niet zomaar opgeven maar ik vind het ook wel moeilijk.
dinsdag 6 juni 2017 om 10:25
Pff wat een zak hooi. Goed en knap dat je voor jezelf hebt gekozen!!!brennwert schreef: ↑03-06-2017 19:55Pffff klinkt als mijn ex. Blij dat ik er vanaf ben. Hij Kon ook niet tegen haar op. Vastgesteld bipolair, bijstandsuitkering vanwege steeds ruzie maken met leidinggevenden en collega's. Zo sneu voor zijn meiden. Hij betaalde zelfs haar schulden en vierde kerst zonder mij omdat zij niet wilde dat we dat samen met alle kinderen zouden vieren. Ontiegelijk jaloers toen ik zwanger was. Hij een zwakke lul.
Kortom: Run forest run!!!!! Hij blijft altijd met haar verbonden en heeft zelfs een zwak voor haar, weet dat.
dinsdag 6 juni 2017 om 11:13
Beste Bloem...je komt op mij over als een begripvolle vrouw, die graag alles in harmonie wil zien. Dat je graag in alle redelijkheid goed met de ex van je vriend wil omgaan is een prima streven!! Maar.....niet iedereen denkt/voelt het zelfde. Ben er inmiddels ook wel achter dat niet iedereen meteen het beste voor zijn/haar kinderen wil helaas.
Mijn advies....laat de ex van je vriend bij je vriend....maak samen plannen over het weekend en hij lost het verder maar op met zijn ex. Kunnen de plannen niet door gaan vanwege ex, dan leg dat neer bij je vriend. Want echt.....het gaat aan je vreten.
Realiseer je dat een samengesteld gezin helemaal niet gemakkelijk is......er is nl altijd een derde in het spel!!
Elke poep en scheet van mij werden door zijn kinderen meteen door geappt naar moeders....die vervolgens weer meteen belde en om een verklaring vroeg. Als ik aan die tijd terug denk......echt wat heb ik wel eens spijt gehad. Gelukkig heeft mijn vriend altijd aan mijn kant gestaan en we hebben er onze weg in gevonden. Ook de ex van mijn vriend is zeer bemoeizuchtig en manipulatief. En zij dienst er niet voor terug om de kinderen hiervoor te gebruiken.
Zo kunnen mensen ook zijn Bloem!!
Mijn advies....laat de ex van je vriend bij je vriend....maak samen plannen over het weekend en hij lost het verder maar op met zijn ex. Kunnen de plannen niet door gaan vanwege ex, dan leg dat neer bij je vriend. Want echt.....het gaat aan je vreten.
Realiseer je dat een samengesteld gezin helemaal niet gemakkelijk is......er is nl altijd een derde in het spel!!
Elke poep en scheet van mij werden door zijn kinderen meteen door geappt naar moeders....die vervolgens weer meteen belde en om een verklaring vroeg. Als ik aan die tijd terug denk......echt wat heb ik wel eens spijt gehad. Gelukkig heeft mijn vriend altijd aan mijn kant gestaan en we hebben er onze weg in gevonden. Ook de ex van mijn vriend is zeer bemoeizuchtig en manipulatief. En zij dienst er niet voor terug om de kinderen hiervoor te gebruiken.
Zo kunnen mensen ook zijn Bloem!!
dinsdag 6 juni 2017 om 11:16
al zou je ex dat wel doen, gaat het nog niemand wat aan.pantoffel81 schreef: ↑04-06-2017 23:08Kom op zeg. Kijk, als jullie nu naakt rondlopen in huis, zijn kids meeneemt naar feestjes tot 23 uur 's avonds, dan vind ik het een ander verhaal, maar om nu niet een speeltuin te mogen omdat zij dan drukke kinderen krijgt, dat is te gek voor woorden.
dinsdag 6 juni 2017 om 11:26
Heel herkenbaar jammer genoeg. Vriend en ik stellen meer dan eens gesprekken uit tot 's avonds in bed/ tot de kinderen weer weg zijn om te voorkomen dat dat doorgeappt wordt naar moeder. Zelfs onze vrienden weten dat ze discreet moeten zijn als de kinderen in de buurt zijn.kataravrouw schreef: ↑06-06-2017 11:13Beste Bloem...je komt op mij over als een begripvolle vrouw, die graag alles in harmonie wil zien. Dat je graag in alle redelijkheid goed met de ex van je vriend wil omgaan is een prima streven!! Maar.....niet iedereen denkt/voelt het zelfde. Ben er inmiddels ook wel achter dat niet iedereen meteen het beste voor zijn/haar kinderen wil helaas.
Mijn advies....laat de ex van je vriend bij je vriend....maak samen plannen over het weekend en hij lost het verder maar op met zijn ex. Kunnen de plannen niet door gaan vanwege ex, dan leg dat neer bij je vriend. Want echt.....het gaat aan je vreten.
Realiseer je dat een samengesteld gezin helemaal niet gemakkelijk is......er is nl altijd een derde in het spel!!
Elke poep en scheet van mij werden door zijn kinderen meteen door geappt naar moeders....die vervolgens weer meteen belde en om een verklaring vroeg. Als ik aan die tijd terug denk......echt wat heb ik wel eens spijt gehad. Gelukkig heeft mijn vriend altijd aan mijn kant gestaan en we hebben er onze weg in gevonden. Ook de ex van mijn vriend is zeer bemoeizuchtig en manipulatief. En zij dienst er niet voor terug om de kinderen hiervoor te gebruiken.
Zo kunnen mensen ook zijn Bloem!!
Toen ik een flesje bubbels open trok omwille van nieuwe baan, wist ex dat binnen de 5 minuten en kreeg vriend op z'n donder dat hij een alcoholverslaafde vriendin bij zijn kinderen liet. Want: drinken op een schoolavond!??
Ik durf met mooi weer geen rosé'tje meer te drinken wanneer de kinderen er zijn. (en zelfs dan heb ik na 1 glas heus wel genoeg gehad.)
dinsdag 6 juni 2017 om 11:51
Jitsie....zo deed ik het in het begin ook idd...echt opletten met wat je zegt doet enz. Ondanks dat wist de ex er toch altijd iets negatiefs uit te halen.....dus op den duur daar ben ik mee gestopt. Ben gewoon mezelf...net zoals ik ook tegen mijn eigen kinderen doe. De telefoon staat op stil tijdens de dagen dat de kinderen hier zijn en als ex iets op haar hart heeft, bespreekt ze dat met mijn vriend als hij bv onderweg is naar klanten. Ik krijg niet er niet veel meer van mee.....en dat geeft echt rust!!
dinsdag 6 juni 2017 om 11:59
Klopt! Met momenten lukt mij dat heel goed en ben ik zo'n gelukkig mens. Maar het zijn de momenten waarop ik merk dat moeders weer vanalles uit haar duim heeft zitten zuigen en de kinderen dat geloven. De kinderen doen dan altijd heel afstandelijk en kortaf naar mij als ze er weer zijn. Zo FRUSTREREND!! Ik moet dan ontzettend hard op mijn lip bijten om niet de vuile was van hun moeder boven te halen. Ik trek mezelf tijdens zo'n weekenden gewoon wat meer terug. Want ik wil mij dus echt niet verlagen tot het niveau dat hun moeder zo vlot aan de dag legt.kataravrouw schreef: ↑06-06-2017 11:51Jitsie....zo deed ik het in het begin ook idd...echt opletten met wat je zegt doet enz. Ondanks dat wist de ex er toch altijd iets negatiefs uit te halen.....dus op den duur daar ben ik mee gestopt. Ben gewoon mezelf...net zoals ik ook tegen mijn eigen kinderen doe. De telefoon staat op stil tijdens de dagen dat de kinderen hier zijn en als ex iets op haar hart heeft, bespreekt ze dat met mijn vriend als hij bv onderweg is naar klanten. Ik krijg niet er niet veel meer van mee.....en dat geeft echt rust!!
Soms is het best moeilijk om je fatsoenlijk te gedragen.
dinsdag 6 juni 2017 om 12:10
Dat is appels met peren vergelijken, dat weet je zelf ook wel.jeansjacket schreef: ↑04-06-2017 22:54dan ken je de stellen niet die hun vrienden nog delen en de hond enz enz
dinsdag 6 juni 2017 om 12:56
Wat ik er denk uit op te kunnen maken zijn er een aantal factoren aanwezig waardoor de manier van omgaan met de situatie heeft kunnen groeien.
De kinderen van je vriend zijn het leeuwendeel bij moeder.
Wellicht dat moeder daardoor een sterk gevoel van verantwoordelijkheid heeft ontwikkeld, en zichzelf de hoofdverzorger voelt omdat ze meer de regie heeft.
Dat stukje loslaten als ze bij vader zijn kan heel moeilijk zijn.
Misschien heeft je vriend in dat jaar dat hij nog alleen was ook wel nog veel op zijn ex geleund wat betreft het hoe en wat omtrent het reilen en zeilen van de kids?
Nu hij met jou is gaan die dingen wellicht anders, deze veranderingen zullen ook vast weerstand bij moeder opwekken.
Beiden zullen in een nieuwe fase van loslaten terecht zijn gekomen nu er sprake is van een nieuwe relatie bij de andere partner.
Op zich allemaal niet vreemd natuurlijk.
Iedere verandering brengt aanpassing en opnieuw er mee leren omgaan met zich mee.
Het is aan je vriend om daar mee te dealen en beter zijn eigen grenzen te stellen, zonder zijn kinderen daarbij uit het oog te verliezen, wanneer zijn ex zich bemoeit met zaken waar dat niet bij nodig is.
Jij kan daar niets mee, behalve voor jezelf te bepalen in hoeverre dingen voor jou acceptabel zijn.
Maar dat is dan weer iets tussen je vriend en jou.
Verder, waarom zou je bang voor haar moeten zijn?
Als je het gevoel hebt niet stevig in je schoenen te staan, zou ik wellicht nog geen ontmoeting aangaan.
Waarom is dat nu al zo noodzakelijk ?
En wat is er mis met elkaar te treffen wanneer dat zo een keer ontstaat ? In plaats van een geplande ontmoeting.
Dan is " Hoi ik ben bloem" toch ook voldoende?
De kinderen van je vriend zijn het leeuwendeel bij moeder.
Wellicht dat moeder daardoor een sterk gevoel van verantwoordelijkheid heeft ontwikkeld, en zichzelf de hoofdverzorger voelt omdat ze meer de regie heeft.
Dat stukje loslaten als ze bij vader zijn kan heel moeilijk zijn.
Misschien heeft je vriend in dat jaar dat hij nog alleen was ook wel nog veel op zijn ex geleund wat betreft het hoe en wat omtrent het reilen en zeilen van de kids?
Nu hij met jou is gaan die dingen wellicht anders, deze veranderingen zullen ook vast weerstand bij moeder opwekken.
Beiden zullen in een nieuwe fase van loslaten terecht zijn gekomen nu er sprake is van een nieuwe relatie bij de andere partner.
Op zich allemaal niet vreemd natuurlijk.
Iedere verandering brengt aanpassing en opnieuw er mee leren omgaan met zich mee.
Het is aan je vriend om daar mee te dealen en beter zijn eigen grenzen te stellen, zonder zijn kinderen daarbij uit het oog te verliezen, wanneer zijn ex zich bemoeit met zaken waar dat niet bij nodig is.
Jij kan daar niets mee, behalve voor jezelf te bepalen in hoeverre dingen voor jou acceptabel zijn.
Maar dat is dan weer iets tussen je vriend en jou.
Verder, waarom zou je bang voor haar moeten zijn?
Als je het gevoel hebt niet stevig in je schoenen te staan, zou ik wellicht nog geen ontmoeting aangaan.
Waarom is dat nu al zo noodzakelijk ?
En wat is er mis met elkaar te treffen wanneer dat zo een keer ontstaat ? In plaats van een geplande ontmoeting.
Dan is " Hoi ik ben bloem" toch ook voldoende?
donderdag 8 juni 2017 om 13:43
Ik vind het ook heel normaal dat zij het moeilijk heeft of het lastig vind. Ik heb precies in dezelfde situatie gezeten (en nog) maar ik wil geen ruzie met iemand en ik voel me nooit beter dan iemand, ik hoef mijn gelijk niet te halen en ik haal mensen niet omlaag. En dat is wat zij wel doet. Uit verhalen weet ik dat en inmiddels heb ik haar ontmoet en ik merkte het zelf ook. Ze komt niet vriendelijk over.consuelabananahammok schreef: ↑06-06-2017 12:56Wat ik er denk uit op te kunnen maken zijn er een aantal factoren aanwezig waardoor de manier van omgaan met de situatie heeft kunnen groeien.
De kinderen van je vriend zijn het leeuwendeel bij moeder.
Wellicht dat moeder daardoor een sterk gevoel van verantwoordelijkheid heeft ontwikkeld, en zichzelf de hoofdverzorger voelt omdat ze meer de regie heeft.
Dat stukje loslaten als ze bij vader zijn kan heel moeilijk zijn.
Misschien heeft je vriend in dat jaar dat hij nog alleen was ook wel nog veel op zijn ex geleund wat betreft het hoe en wat omtrent het reilen en zeilen van de kids?
Nu hij met jou is gaan die dingen wellicht anders, deze veranderingen zullen ook vast weerstand bij moeder opwekken.
Beiden zullen in een nieuwe fase van loslaten terecht zijn gekomen nu er sprake is van een nieuwe relatie bij de andere partner.
Op zich allemaal niet vreemd natuurlijk.
Iedere verandering brengt aanpassing en opnieuw er mee leren omgaan met zich mee.
Het is aan je vriend om daar mee te dealen en beter zijn eigen grenzen te stellen, zonder zijn kinderen daarbij uit het oog te verliezen, wanneer zijn ex zich bemoeit met zaken waar dat niet bij nodig is.
Jij kan daar niets mee, behalve voor jezelf te bepalen in hoeverre dingen voor jou acceptabel zijn.
Maar dat is dan weer iets tussen je vriend en jou.
Verder, waarom zou je bang voor haar moeten zijn?
Als je het gevoel hebt niet stevig in je schoenen te staan, zou ik wellicht nog geen ontmoeting aangaan.
Waarom is dat nu al zo noodzakelijk ?
En wat is er mis met elkaar te treffen wanneer dat zo een keer ontstaat ? In plaats van een geplande ontmoeting.
Dan is " Hoi ik ben bloem" toch ook voldoende?
Nu ga ik zelden op de 1e indruk af omdat ik zelf iemand ben die de kat uit de boom kijkt en ik ook heel anders ben als je me echt kent. Maar het gevoel wat ze me geeft en de dingen die ze zei....nee ik wil haar niet leren kennen. Ik wil niet zo'n negatieve mensen in mijn omgeving.
donderdag 8 juni 2017 om 16:34
Hoi Bloem,
Ik vind dat je het allemaal wel heel erg goed wil doen. Met alle volwassenen. Maar je maakt het jezelf ook moeilijker dan nodig. Laat je vriend lekker va zijn kinderen genieten het weekend dat ze bij hem zijn (ze zien papa al niet zo veel meer, begrijp ik) en ga leuke dingen doen met die van jezelf. Ex kan niks hebben om over te zaniken, in elk geval niet over of tegen jou, en op de avonden of eventueel dagen dat je vriend zijn kinderen niet heeft, kan hij altijd nog tijd met jou doorbrengen/naar jou toekomen.
Ik vind dat je het allemaal wel heel erg goed wil doen. Met alle volwassenen. Maar je maakt het jezelf ook moeilijker dan nodig. Laat je vriend lekker va zijn kinderen genieten het weekend dat ze bij hem zijn (ze zien papa al niet zo veel meer, begrijp ik) en ga leuke dingen doen met die van jezelf. Ex kan niks hebben om over te zaniken, in elk geval niet over of tegen jou, en op de avonden of eventueel dagen dat je vriend zijn kinderen niet heeft, kan hij altijd nog tijd met jou doorbrengen/naar jou toekomen.
donderdag 8 juni 2017 om 18:19
bloem jij bent ook niet heilig, nu haal jij hier ex omlaag.1981Bloem schreef: ↑08-06-2017 13:43Ik vind het ook heel normaal dat zij het moeilijk heeft of het lastig vind. Ik heb precies in dezelfde situatie gezeten (en nog) maar ik wil geen ruzie met iemand en ik voel me nooit beter dan iemand, ik hoef mijn gelijk niet te halen en ik haal mensen niet omlaag. En dat is wat zij wel doet. Uit verhalen weet ik dat en inmiddels heb ik haar ontmoet en ik merkte het zelf ook. Ze komt niet vriendelijk over.
Nu ga ik zelden op de 1e indruk af omdat ik zelf iemand ben die de kat uit de boom kijkt en ik ook heel anders ben als je me echt kent. Maar het gevoel wat ze me geeft en de dingen die ze zei....nee ik wil haar niet leren kennen. Ik wil niet zo'n negatieve mensen in mijn omgeving.
donderdag 8 juni 2017 om 18:31
Oh, pardon, en je kunt ook van je af laten glijden wat welke willekeurige forummer dan ook erover te zeggen heeft. Dus ik verbreed mijn stelling nog maar even: niemand heeft iets te zeggen over hoe jij en je vriend samen of apart de tijd met je eigen of jullie kinderen samen indelen. Oordoppen in en gewoon net doen of ze niet bestaan.
zondag 25 juni 2017 om 16:32
Dit komt echt over als zeuren misschien maar zo is het totaal niet bedoeld. Ik kan me echt heel goed inleven in andere mensen en ga in veel dingen mee maar op dit moment voel ik me echt niet fijn.
Ik heb dus sinds een half jaar een relatie en het gaat echt heel erg goed. Ben super verliefd
Maar ik vind de hele situatie met zijn ex echt heel moeilijk om mee om te gaan. Hij is zelf druk met werk (eigen bedrijf) en zijn kinderen en ik ben er dan ook nog.
Mijn ex en ik hebben een goeie band en ook wij doen nog vaker dingen samen maar zijn nieuwe vriendin gaat dan ook wel eens mee. Wat ik heel normaal vind.
Vandaag gaat mijn vriend met zijn ex en hun kinderen iets doen (feest in het dorp) en het steekt me toch wel moet ik zeggen.
Ik vind het ook heel moeilijk om hierover met hem te praten want ik wil ook niet zeuren.
En dan lijkt het alsof ik niet genoeg aandacht krijg en in feite voel ik dat nu wel zo.
Ik hoef hem echt niet alleen te hebben (ok zou soms ook wel eens fijn zijn) maar als zijn kinderen erbij zijn echt totaal geen problemen mee, heb zelf ook 2 kinderen.
Maar het feit dat hij dingen met zijn ex en hun kinderen gaat doen en mij niet mee vraagt vind ik toch wel moeilijk. En als ik dit zelf terug lees denk ik....zeur niet zo. Maar ik voel me er wel klote bij en dan moet ik het ff kwijt.
Dat doe ik dan maar hier. Dus ik hoop dat ik niet te veel negatieve reacties krijg. Maar ik wil er niet mee rond blijven lopen en schrijven lucht al op
Ik ben nu zelf 3 jaar alleen en heb het best zwaar gehad, vrienden die wegvielen, geen baan meer, geen huis. Nu heb ik alles weer op orde; nieuwe baan, nieuwe vrienden, een huisje, goeie band met mijn ex én zijn vriendin, happy kids. Maar ben ik zelf happy? Ik wil het echt zo graag goed doen voor iedereen. Zeg tegen mijn vriend.....ik snap het als je vanavond niet komt als je moe bent...
Maar eigenlijk wil ik ook eens wat tijd met hem en elkaar nog leren kennen. Ik kan me wel alleen redden, daar gaat het niet om. Maar als ik een relatie heb doe ik er alles voor, ik kook voor hem, dat hij zo aan kan schuiven, ik neem dingen mee van mijn werk (gewoon legaal....ik koop het )
Maar toch is er zo'n knagend gevoel. Ook angst dat het misgaat en ik weer opnieuw moet beginnen. Bang om hem kwijt te raken want ik hou echt veel van hem.
Ik weet ook niet wat ik hiermee wil....gewoon ff mijn ei kwijt denk ik.
Ik heb dus sinds een half jaar een relatie en het gaat echt heel erg goed. Ben super verliefd
Maar ik vind de hele situatie met zijn ex echt heel moeilijk om mee om te gaan. Hij is zelf druk met werk (eigen bedrijf) en zijn kinderen en ik ben er dan ook nog.
Mijn ex en ik hebben een goeie band en ook wij doen nog vaker dingen samen maar zijn nieuwe vriendin gaat dan ook wel eens mee. Wat ik heel normaal vind.
Vandaag gaat mijn vriend met zijn ex en hun kinderen iets doen (feest in het dorp) en het steekt me toch wel moet ik zeggen.
Ik vind het ook heel moeilijk om hierover met hem te praten want ik wil ook niet zeuren.
En dan lijkt het alsof ik niet genoeg aandacht krijg en in feite voel ik dat nu wel zo.
Ik hoef hem echt niet alleen te hebben (ok zou soms ook wel eens fijn zijn) maar als zijn kinderen erbij zijn echt totaal geen problemen mee, heb zelf ook 2 kinderen.
Maar het feit dat hij dingen met zijn ex en hun kinderen gaat doen en mij niet mee vraagt vind ik toch wel moeilijk. En als ik dit zelf terug lees denk ik....zeur niet zo. Maar ik voel me er wel klote bij en dan moet ik het ff kwijt.
Dat doe ik dan maar hier. Dus ik hoop dat ik niet te veel negatieve reacties krijg. Maar ik wil er niet mee rond blijven lopen en schrijven lucht al op
Ik ben nu zelf 3 jaar alleen en heb het best zwaar gehad, vrienden die wegvielen, geen baan meer, geen huis. Nu heb ik alles weer op orde; nieuwe baan, nieuwe vrienden, een huisje, goeie band met mijn ex én zijn vriendin, happy kids. Maar ben ik zelf happy? Ik wil het echt zo graag goed doen voor iedereen. Zeg tegen mijn vriend.....ik snap het als je vanavond niet komt als je moe bent...
Maar eigenlijk wil ik ook eens wat tijd met hem en elkaar nog leren kennen. Ik kan me wel alleen redden, daar gaat het niet om. Maar als ik een relatie heb doe ik er alles voor, ik kook voor hem, dat hij zo aan kan schuiven, ik neem dingen mee van mijn werk (gewoon legaal....ik koop het
)Maar toch is er zo'n knagend gevoel. Ook angst dat het misgaat en ik weer opnieuw moet beginnen. Bang om hem kwijt te raken want ik hou echt veel van hem.
Ik weet ook niet wat ik hiermee wil....gewoon ff mijn ei kwijt denk ik.
Maar niet onmogelijk. Zorg ervoor dat je iemand hebt waarbij je ongegeneerd kan zeuren en schelden. Dat heeft mij ontzettend geholpen 
zondag 25 juni 2017 om 17:09
zondag 25 juni 2017 om 17:14
1981Bloem schreef: ↑25-06-2017 16:32Dit komt echt over als zeuren misschien maar zo is het totaal niet bedoeld. Ik kan me echt heel goed inleven in andere mensen en ga in veel dingen mee maar op dit moment voel ik me echt niet fijn.
Ik heb dus sinds een half jaar een relatie en het gaat echt heel erg goed. Ben super verliefd
Maar ik vind de hele situatie met zijn ex echt heel moeilijk om mee om te gaan. Hij is zelf druk met werk (eigen bedrijf) en zijn kinderen en ik ben er dan ook nog.
Mijn ex en ik hebben een goeie band en ook wij doen nog vaker dingen samen maar zijn nieuwe vriendin gaat dan ook wel eens mee. Wat ik heel normaal vind.
Vandaag gaat mijn vriend met zijn ex en hun kinderen iets doen (feest in het dorp) en het steekt me toch wel moet ik zeggen.
Ik vind het ook heel moeilijk om hierover met hem te praten want ik wil ook niet zeuren.
En dan lijkt het alsof ik niet genoeg aandacht krijg en in feite voel ik dat nu wel zo.
Ik hoef hem echt niet alleen te hebben (ok zou soms ook wel eens fijn zijn) maar als zijn kinderen erbij zijn echt totaal geen problemen mee, heb zelf ook 2 kinderen.
Maar het feit dat hij dingen met zijn ex en hun kinderen gaat doen en mij niet mee vraagt vind ik toch wel moeilijk. En als ik dit zelf terug lees denk ik....zeur niet zo. Maar ik voel me er wel klote bij en dan moet ik het ff kwijt.
Dat doe ik dan maar hier. Dus ik hoop dat ik niet te veel negatieve reacties krijg. Maar ik wil er niet mee rond blijven lopen en schrijven lucht al op
Ik ben nu zelf 3 jaar alleen en heb het best zwaar gehad, vrienden die wegvielen, geen baan meer, geen huis. Nu heb ik alles weer op orde; nieuwe baan, nieuwe vrienden, een huisje, goeie band met mijn ex én zijn vriendin, happy kids. Maar ben ik zelf happy? Ik wil het echt zo graag goed doen voor iedereen. Zeg tegen mijn vriend.....ik snap het als je vanavond niet komt als je moe bent...
Maar eigenlijk wil ik ook eens wat tijd met hem en elkaar nog leren kennen. Ik kan me wel alleen redden, daar gaat het niet om. Maar als ik een relatie heb doe ik er alles voor, ik kook voor hem, dat hij zo aan kan schuiven, ik neem dingen mee van mijn werk (gewoon legaal....ik koop het
Maar toch is er zo'n knagend gevoel. Ook angst dat het misgaat en ik weer opnieuw moet beginnen. Bang om hem kwijt te raken want ik hou echt veel van hem.
Ik weet ook niet wat ik hiermee wil....gewoon ff mijn ei kwijt denk ik.
Komt het wel genoeg van twee kanten? In principe heeft de ex niks te zoeken in jullie relatie en heb je wat jouw behoeften betreft alleen met je vriend te schaften.
blue as ice
zondag 25 juni 2017 om 17:18
Jawel dat gevoel heb ik wel. Hij is echt heel druk, werkt van 's morgens tot 's avonds. En in de vrije tijd komt hij naar mij of heeft hij zijn kinderen.
Dus dat geloof ik ook echt wel. Maar ik vind dit met zijn ex gewoon lastig. Ook omdat ik gewoon anders ben. Ik vind het prima als de nieuwe vriendin van mijn ex meegaat of mee komt.
Ik weet het niet. Zouden jullie dit bespreken met mijn vriend....in mijn geval dan?
Dus dat geloof ik ook echt wel. Maar ik vind dit met zijn ex gewoon lastig. Ook omdat ik gewoon anders ben. Ik vind het prima als de nieuwe vriendin van mijn ex meegaat of mee komt.
Ik weet het niet. Zouden jullie dit bespreken met mijn vriend....in mijn geval dan?
