Relaties
alle pijlers
Feestdagen en moeder
dinsdag 20 december 2011 om 17:56
En nog wat.
Een moeder kind band is de sterkste band die er is.
Als die slecht is ondermijnt dat je relaties en hoe je in het leven staat.
Zowel bij moeder als kind.
Marianko stuurt linkjes over psychische ziektes.
En TO's moeder zal ongetwijfeld het een en ander mankeren.
Haar leven was misschien niet makkelijk.
Je komt toch nooit van je moeder af en daarom kun je denk ik het beste op een normale, niet beschadigende manier contact hebben .
Vanaf daar kan TO leren sterker te staan en dingen te verwerken, eventueel met hulp van een psycholoog.
Je moeder een trap na geven met kerst is NIET de eerste stap naar een beter leven.
Een moeder kind band is de sterkste band die er is.
Als die slecht is ondermijnt dat je relaties en hoe je in het leven staat.
Zowel bij moeder als kind.
Marianko stuurt linkjes over psychische ziektes.
En TO's moeder zal ongetwijfeld het een en ander mankeren.
Haar leven was misschien niet makkelijk.
Je komt toch nooit van je moeder af en daarom kun je denk ik het beste op een normale, niet beschadigende manier contact hebben .
Vanaf daar kan TO leren sterker te staan en dingen te verwerken, eventueel met hulp van een psycholoog.
Je moeder een trap na geven met kerst is NIET de eerste stap naar een beter leven.
dinsdag 20 december 2011 om 18:30
In deze maatschappij heerst een beeld dat een moeder een soort heilige is. Een moeder heeft het altijd goed voor met haar kind, moederliefde enz. Helaas zijn niet alle moeders zo. Er zijn ook moeders die niet over zoveel (of helemaal geen) moederliefde beschikken. Die hun kinderen niet zo graag zien. Maar het is een taboe om dat te zeggen.
Ik zou TO adviseren om te doen wat haar het beste lijkt. Kijk naar jezelf en je eigen gevoel hierover.
Veel succes en laat je nog iets horen?
Ik zou TO adviseren om te doen wat haar het beste lijkt. Kijk naar jezelf en je eigen gevoel hierover.
Veel succes en laat je nog iets horen?
dinsdag 20 december 2011 om 18:43
Iedereen die nu zegt dat TO de afspraak gewoon door moet laten gaan, ongeacht wat vriend doet, heeft in mijn ogen duidelijk de laatste posts van TO niet (goed) gelezen. Daarin schrijft ze namelijk dat haar moeder dat niet gaat accepteren omdat ze zich dan afgewezen voelt.
Schiet mij maar lek, maar wat je met zó'n instelling moet, TO kan het dus duidelijk nooit goed doen.
Daarom geen advies van mij, anders dan doe wat voor jezelf goed voelt en een hele dikke
Schiet mij maar lek, maar wat je met zó'n instelling moet, TO kan het dus duidelijk nooit goed doen.
Daarom geen advies van mij, anders dan doe wat voor jezelf goed voelt en een hele dikke
dinsdag 20 december 2011 om 19:01
quote:wynette schreef op 20 december 2011 @ 17:56:
En nog wat.
Een moeder kind band is de sterkste band die er is.
Als die slecht is ondermijnt dat je relaties en hoe je in het leven staat.
Zowel bij moeder als kind.
Marianko stuurt linkjes over psychische ziektes.
En TO's moeder zal ongetwijfeld het een en ander mankeren.
Haar leven was misschien niet makkelijk.
Je komt toch nooit van je moeder af en daarom kun je denk ik het beste op een normale, niet beschadigende manier contact hebben .
Vanaf daar kan TO leren sterker te staan en dingen te verwerken, eventueel met hulp van een psycholoog.
Je moeder een trap na geven met kerst is NIET de eerste stap naar een beter leven.
Hoezo zou TO haar moeder een trap na geven als ze haar een alternatief biedt omdat haar vriend zich er om wat voor reden niet lekker bij voelt om 1e Kerstdag met zijn schoonmoeder uit te gaan eten? Ik schrijf ook nergens dat TO haar moeder nu maar helemaal in de steek moet laten. Het is overduidelijk dat de relatie tussen TO en haar moeder slecht is en ze kan niet zonder schuldgevoel haar eigen leven leiden. Ze voelt voortdurend de dreiging van ruzie als ze niet doet wat moeder wil. Dat is inderdaad niet gezond en ondermijnt het leven van TO. En dat wordt nog duidelijker als je andere berichtjes van haar leest. TO maakt het er niet beter op als ze zich in allerlei bochten probeert te wringen om het haar moeder naar de zin te maken. Het is intussen wel duidelijk dat dit niet lukt en niet werkt. Ze doet het voor haar moeder niet goed en straks ook niet meer voor haar vriend. Daar wordt ze niet gelukkig van. Hoogste tijd dat Anjertje professionele hulp zoekt om dit probleem op een goede manier aan te pakken en dat zal níet makkelijk en/of eenvoudig zijn. Zowel aan moeder als dochter mankeert iets want ze kunnen niet onafhankelijk van elkaar hun eigen leven leiden. Dat is niet gezond op deze leeftijd. Een moeder/kind relatie is een sterke band als kinderen klein en afhankelijk zijn maar zodra kinderen volwassen zijn en een eigen gezin krijgen, moeten ouders en kinderen elkaar loslaten en ook onafhankelijk van elkaar kunnen doen wat ze zelf willen.
Kennelijk heb je die linkjes niet goed gelezen want het gaat niet om psychische ziektes maar om verstoorde relaties en hoe je die weer in een beter evenwicht kunt brengen.
En nog wat.
Een moeder kind band is de sterkste band die er is.
Als die slecht is ondermijnt dat je relaties en hoe je in het leven staat.
Zowel bij moeder als kind.
Marianko stuurt linkjes over psychische ziektes.
En TO's moeder zal ongetwijfeld het een en ander mankeren.
Haar leven was misschien niet makkelijk.
Je komt toch nooit van je moeder af en daarom kun je denk ik het beste op een normale, niet beschadigende manier contact hebben .
Vanaf daar kan TO leren sterker te staan en dingen te verwerken, eventueel met hulp van een psycholoog.
Je moeder een trap na geven met kerst is NIET de eerste stap naar een beter leven.
Hoezo zou TO haar moeder een trap na geven als ze haar een alternatief biedt omdat haar vriend zich er om wat voor reden niet lekker bij voelt om 1e Kerstdag met zijn schoonmoeder uit te gaan eten? Ik schrijf ook nergens dat TO haar moeder nu maar helemaal in de steek moet laten. Het is overduidelijk dat de relatie tussen TO en haar moeder slecht is en ze kan niet zonder schuldgevoel haar eigen leven leiden. Ze voelt voortdurend de dreiging van ruzie als ze niet doet wat moeder wil. Dat is inderdaad niet gezond en ondermijnt het leven van TO. En dat wordt nog duidelijker als je andere berichtjes van haar leest. TO maakt het er niet beter op als ze zich in allerlei bochten probeert te wringen om het haar moeder naar de zin te maken. Het is intussen wel duidelijk dat dit niet lukt en niet werkt. Ze doet het voor haar moeder niet goed en straks ook niet meer voor haar vriend. Daar wordt ze niet gelukkig van. Hoogste tijd dat Anjertje professionele hulp zoekt om dit probleem op een goede manier aan te pakken en dat zal níet makkelijk en/of eenvoudig zijn. Zowel aan moeder als dochter mankeert iets want ze kunnen niet onafhankelijk van elkaar hun eigen leven leiden. Dat is niet gezond op deze leeftijd. Een moeder/kind relatie is een sterke band als kinderen klein en afhankelijk zijn maar zodra kinderen volwassen zijn en een eigen gezin krijgen, moeten ouders en kinderen elkaar loslaten en ook onafhankelijk van elkaar kunnen doen wat ze zelf willen.
Kennelijk heb je die linkjes niet goed gelezen want het gaat niet om psychische ziektes maar om verstoorde relaties en hoe je die weer in een beter evenwicht kunt brengen.
dinsdag 20 december 2011 om 20:20
Die linkjes gingen over mensen met narcistische stoornissen.
Natuurlijk hoort de moeder kindband losser te worden in de volwassenheid.
Daar gaat het ook niet om.
Het gaat mij om een slechte, verstoorde band.
Ook al zie je je moeder niet, het knaagt dan toch aan je leven en aan je gemoedsrust.
Ik denk dat je er niet teveel bij moet halen.
Het is over een aantal dagen kerst.
Geen tijd meer voor moeilijk gedoe.
De vraag is: hoe kan TO op een leuke, normale manier kerst vieren met moeder.
TO's moeder voelt zich kennelijk zo onzeker dat ze denkt dat TO eigenlijk niet wil komen als haar vriend niet komt.
Het is tijd voor pragmatische oplossingen.
Optie A: TO en vriend gaan met moeder uit eten.
Optie B: TO gaat alleen met moeder uit eten.
Optie C: TO stelt alles tot het laatste moment uit en laat zich verrassen door hoe haar moeder dan reageert.
Optie D: TO belt haar moeder op, zegt dat vriend niet lekker is en zegt Ma, dan gaan wij samen want ik heb zin om iets met je te doen omdat ik (ondank alles) van je houd.
Natuurlijk hoort de moeder kindband losser te worden in de volwassenheid.
Daar gaat het ook niet om.
Het gaat mij om een slechte, verstoorde band.
Ook al zie je je moeder niet, het knaagt dan toch aan je leven en aan je gemoedsrust.
Ik denk dat je er niet teveel bij moet halen.
Het is over een aantal dagen kerst.
Geen tijd meer voor moeilijk gedoe.
De vraag is: hoe kan TO op een leuke, normale manier kerst vieren met moeder.
TO's moeder voelt zich kennelijk zo onzeker dat ze denkt dat TO eigenlijk niet wil komen als haar vriend niet komt.
Het is tijd voor pragmatische oplossingen.
Optie A: TO en vriend gaan met moeder uit eten.
Optie B: TO gaat alleen met moeder uit eten.
Optie C: TO stelt alles tot het laatste moment uit en laat zich verrassen door hoe haar moeder dan reageert.
Optie D: TO belt haar moeder op, zegt dat vriend niet lekker is en zegt Ma, dan gaan wij samen want ik heb zin om iets met je te doen omdat ik (ondank alles) van je houd.
woensdag 21 december 2011 om 06:40
Ik heb inmiddels de link naar de vertaling in het Nederlands weg gehaald omdat dit geen goede vertaling is. De Engelstalige samenvatting van het boek geeft het probleem weer waar TO mee worstelt. Het gaat niet specifiek over een psychiatrische stoornis maar over problematische relaties tussen volwassen kinderen en ouders die zijn ontstaan door bepaalde karaktertrekken van ouders. Het gaat om ouders die niet in staat zijn en niet in staat zijn geweest te voldoen aan de behoeften van hun kinderen waardoor er een omgekeerde situatie is ontstaan. Namelijk kinderen die voortdurend probeerden en blijven proberen om te voldoen aan de verwachtingen/behoeften van hun ouders zonder dat ze het ooit goed deden, goed doen of goed gaan doen.
Het is een kweste van verkeerde verwachtingen over en weer die steeds opnieuw tot problemen leiden en zullen blijven leiden. Uit de berichten van TO haal ik absoluut niet dat de relatie momenteel goed is. Integendeel!
Het is een kweste van verkeerde verwachtingen over en weer die steeds opnieuw tot problemen leiden en zullen blijven leiden. Uit de berichten van TO haal ik absoluut niet dat de relatie momenteel goed is. Integendeel!
woensdag 21 december 2011 om 07:09
quote:somana schreef op 20 december 2011 @ 10:51:
[...]
Ben ik niet helemaal met je eens. Als ik niet lekker ben en ik ga toch werken dan kom ik thuis en stort ik in. Vaak ben ik savonds zieker dan overdag. Verhoging en zweterigheid loopt savonds pas echt op.
Dat kan als het om n paar dagen gaat, maar als het al weken speelt zoals bij TO's vriend, zou ik zeggen, ziek eerst maar 'ns goed uit. Weet je dat je je hartspier kunt verzieken door door te blijven lopen met griepsverschijnselen? Ik ken iemand die daardoor op 'n harttransplantatie wacht.
Maar ik vermoed dat het bij TO's vriend gewoon 'n soort schoolziek is. Geen zin om mee te gaan eten met moeder. Als TO zou ik me daar verder niet door laten leiden. Als ie niet mee wil (wat ik hem niet kwalijk neem) dan blijft ie maar thuis of gaat in de tussentijd naar zijn eigen ouders. En TO's moeder moet er maar aan wennen dat schoonzoon er niet altijd meer bij is. Die heeft tenslotte geen enkele verplichting naar haar.
[...]
Ben ik niet helemaal met je eens. Als ik niet lekker ben en ik ga toch werken dan kom ik thuis en stort ik in. Vaak ben ik savonds zieker dan overdag. Verhoging en zweterigheid loopt savonds pas echt op.
Dat kan als het om n paar dagen gaat, maar als het al weken speelt zoals bij TO's vriend, zou ik zeggen, ziek eerst maar 'ns goed uit. Weet je dat je je hartspier kunt verzieken door door te blijven lopen met griepsverschijnselen? Ik ken iemand die daardoor op 'n harttransplantatie wacht.
Maar ik vermoed dat het bij TO's vriend gewoon 'n soort schoolziek is. Geen zin om mee te gaan eten met moeder. Als TO zou ik me daar verder niet door laten leiden. Als ie niet mee wil (wat ik hem niet kwalijk neem) dan blijft ie maar thuis of gaat in de tussentijd naar zijn eigen ouders. En TO's moeder moet er maar aan wennen dat schoonzoon er niet altijd meer bij is. Die heeft tenslotte geen enkele verplichting naar haar.
woensdag 21 december 2011 om 13:16
Wynette je moet de oude topic (2009 niet zo leuk begonnen) van Anjertje eens helemaal lezen want dan begrijp je tenminste wat aan de hand is. Die moeder is echt gestoord! Jouw adviezen slaan echt nergens op! Belachelijk gewoon om te zeggen dat ze haar vriend op 1e kerstdag maar alleen thuis moet laten en voor haar moeder moet kiezen . Anjertje moet niet voor haar moeder kiezen maar voor haar vriend! Die moeder wil het liefste dat ze haar vent eruit gooit en weer bij haar intrekt. Als ze allebei nog ff zo doorgaan, lukt moeder dat wel. Of Anjertje dan zo gelukkig wordt denk ik niet. Het enige wat Anjertje en haar vriend kunnen is smoezen verzinnen om niet naar die moeder te hoeven.
Anjertje al zoveel mensen hebben er energie in gestoken om je te helpen. Lees je eigen topic van begin 2009 nog eens door want daar stonden veel goede tips tussen. Ik vraag me af of je er wat mee hebt gedaan als ik nu deze draad weer lees. Je hebt hulp gehad van een maatschappelijk werkster en van een psycholoog maar ik vraag me af of er iets van is blijven hangen. Jouw moeder heeft een groot probleem maar je hebt er zelf ook een. Als je de gebeurtenissen zelf ook nog eens terugleest van de afgelopen jaren dringt het misschien wel tot je door hoe mis het is. Je gaat er aan onderdoor als je er niet serieus mee aan de slag gaat. Je wordt er zelf hartstikke ongelukkig van en vandaag of morgen ben je je vriend ook nog kwijt!
Anjertje al zoveel mensen hebben er energie in gestoken om je te helpen. Lees je eigen topic van begin 2009 nog eens door want daar stonden veel goede tips tussen. Ik vraag me af of je er wat mee hebt gedaan als ik nu deze draad weer lees. Je hebt hulp gehad van een maatschappelijk werkster en van een psycholoog maar ik vraag me af of er iets van is blijven hangen. Jouw moeder heeft een groot probleem maar je hebt er zelf ook een. Als je de gebeurtenissen zelf ook nog eens terugleest van de afgelopen jaren dringt het misschien wel tot je door hoe mis het is. Je gaat er aan onderdoor als je er niet serieus mee aan de slag gaat. Je wordt er zelf hartstikke ongelukkig van en vandaag of morgen ben je je vriend ook nog kwijt!
donderdag 22 december 2011 om 11:08
Bistro, ik heb dat topic gelezen en ik denk dat die moeder getraumatiseerd onzeker en oud is.
Er blijkt ook uit dat Anjertje passief reageerd ipv actief het contact in goede banen te leiden.
Haar vriend blijft niet neutraal.
Er gebeuren dingen waarvan ik me kan voorstellen dat moeder ze kwetsend vindt.
Ze reageert daar vervolgens abnormaal op.
Ik zie mensen die elkaar strak in de gaten houden en alleen met gedrag kunnen communiceren en niet met woorden.
Anjertje zou eens spontaan moeten zeggen dat ze van haar moeder houdt.
Hoe ze waardeert wat haar moeder voor haar gedaan heeft en nog steeds doet.
Ik denk echt dat het heel veel doed zal doen.
WEL uit eten met kerst.
En haar vriend moet zich er niet mee bemoeien, wat iets anders is dan onverschillig zijn of niet steunen.
Er blijkt ook uit dat Anjertje passief reageerd ipv actief het contact in goede banen te leiden.
Haar vriend blijft niet neutraal.
Er gebeuren dingen waarvan ik me kan voorstellen dat moeder ze kwetsend vindt.
Ze reageert daar vervolgens abnormaal op.
Ik zie mensen die elkaar strak in de gaten houden en alleen met gedrag kunnen communiceren en niet met woorden.
Anjertje zou eens spontaan moeten zeggen dat ze van haar moeder houdt.
Hoe ze waardeert wat haar moeder voor haar gedaan heeft en nog steeds doet.
Ik denk echt dat het heel veel doed zal doen.
WEL uit eten met kerst.
En haar vriend moet zich er niet mee bemoeien, wat iets anders is dan onverschillig zijn of niet steunen.
donderdag 22 december 2011 om 11:16
Het is over 2 dagen kerst, geef het gekke ouwe mens een knuffel en een kus.
En volgend jaar gewoon elke week op een VASTE tijd langs, dan weet ze waar ze aan toe is.
Vriend om de keer mee, dan wordt hij er ook niet gek van.
Dat mensje heeft gewoon behoefte aan houwvast en waardering.
En TO heeft behoefte aan een stabiele relatie met haar moeder.
En dat kan ook.
En volgend jaar gewoon elke week op een VASTE tijd langs, dan weet ze waar ze aan toe is.
Vriend om de keer mee, dan wordt hij er ook niet gek van.
Dat mensje heeft gewoon behoefte aan houwvast en waardering.
En TO heeft behoefte aan een stabiele relatie met haar moeder.
En dat kan ook.
donderdag 22 december 2011 om 11:33
Wynette.............ben jij van de jaren 50 of zo!!!
Elke week vaste dag en tijd op bezoek........
Dat is het ergste wat er is....en dat haar moeder oud is ...ja en???
We worden allemaal oud. de maatschappij is aan het veranderen.
Moet er niet aan denken om zo gemaakt geforseerd contact te hebben...wat een ellende.
Ouders zijn mensen die jou op de werld hebben gezet...wil niet zeggen dat je alles aan de kant moet zetten.
Veel mensen verdienen de naam ouder niet..........
Elke week vaste dag en tijd op bezoek........
Dat is het ergste wat er is....en dat haar moeder oud is ...ja en???
We worden allemaal oud. de maatschappij is aan het veranderen.
Moet er niet aan denken om zo gemaakt geforseerd contact te hebben...wat een ellende.
Ouders zijn mensen die jou op de werld hebben gezet...wil niet zeggen dat je alles aan de kant moet zetten.
Veel mensen verdienen de naam ouder niet..........
donderdag 22 december 2011 om 11:52
Wynette, herken je de problematiek van Anjertje en anderen uit je eigen praktijk? Of heb je een goede band met moeder en vind je dat de problemen die anderen hebben, wat overtrokken zijn?
Wil oprecht weten hoe jij er in staat want kan me heel erg goed voorstellen dat het echt raar overkomt door je moeder niet meer als 'dat gekke ouwe mens' te kunnen zien en de banden te verbreken, hoor! Tegelijkertijd, dat 'gekke ouwe mens' is bij mij al een paar jaar niet meer in mijn leven en eindelijk leef ik zelf. Dalman, uit een goed veilig en warm nest, kon er ook met heel zijn verstand niet bij, totdat ie zijn eigen schoonmoeder in actie zag
Wil oprecht weten hoe jij er in staat want kan me heel erg goed voorstellen dat het echt raar overkomt door je moeder niet meer als 'dat gekke ouwe mens' te kunnen zien en de banden te verbreken, hoor! Tegelijkertijd, dat 'gekke ouwe mens' is bij mij al een paar jaar niet meer in mijn leven en eindelijk leef ik zelf. Dalman, uit een goed veilig en warm nest, kon er ook met heel zijn verstand niet bij, totdat ie zijn eigen schoonmoeder in actie zag
donderdag 22 december 2011 om 12:08
Het klopt inderdaad dat ik jarenlang problemen met mijn moeder heb gehad en haar ook enkele jaren niet heb gezien.
Je voelt je dan in het begin 100% beter.
Maar uiteindelijk gaat het knagen en beinvloed het je leven alsnog.
Uiteindelijk is het contact hersteld maar wel op een manier waar IK me goed bij voel.
En zij ook.
Dus een leuk kado'tje, met feestdagen langs, bellen als er nieuws is etc.
Niet meer te veel praten over problemen in het verleden(ook niet ontkennen)
Het lijkt misschien raar, maar sinds ik haar ben gaan zien als "het gekke ouwe mens" kan ik veel meer hebben en lach ik er soms zelfs om.
Het enorme verschil is dat ze er nu zelf uiteindelijk ook om kan lachen.
Gewoon normaal contact geeft veel houwvast voor oude mensen, ze zeuren dan veel minder.
En voor mij als dochter is het ook beter: gewoon samen wat leuks doen of koffiedrinken op een vaste tijd en niet meer elkaar in de gaten houden.
Je weet dan over en weer dat het goed zit en het is een kwestie van accepteren dat anderen misschien een andere of beter band met hun moeder hebben.
Je voelt je dan in het begin 100% beter.
Maar uiteindelijk gaat het knagen en beinvloed het je leven alsnog.
Uiteindelijk is het contact hersteld maar wel op een manier waar IK me goed bij voel.
En zij ook.
Dus een leuk kado'tje, met feestdagen langs, bellen als er nieuws is etc.
Niet meer te veel praten over problemen in het verleden(ook niet ontkennen)
Het lijkt misschien raar, maar sinds ik haar ben gaan zien als "het gekke ouwe mens" kan ik veel meer hebben en lach ik er soms zelfs om.
Het enorme verschil is dat ze er nu zelf uiteindelijk ook om kan lachen.
Gewoon normaal contact geeft veel houwvast voor oude mensen, ze zeuren dan veel minder.
En voor mij als dochter is het ook beter: gewoon samen wat leuks doen of koffiedrinken op een vaste tijd en niet meer elkaar in de gaten houden.
Je weet dan over en weer dat het goed zit en het is een kwestie van accepteren dat anderen misschien een andere of beter band met hun moeder hebben.
donderdag 22 december 2011 om 12:44
Wynette, fijn dat het contact weer hersteld is op een manier waarop jullie je weg erin kunnen vinden!
Maar juist dan verbaas ik me eigenlijk een beetje over je wat harde stellingname richting peecee en anderen. In de periode dat je geen contact had met je moeder, had je er klaarblijkelijk om goede redenen over nagedacht en geen behoefte aan om het contact te herstellen. Ergens is dat alsnog wel gebeurd, én op jouw manier dus er iets iets veranderd waaronder het belangrijke punt dat er niet meer over jouw grenzen heen gegaan wordt.
Kun je je voorstellen dat er zoveel verschillende mogelijkheden nog daarnaast zijn? Moeders die nog wel over je grenzen heen willen blijven gaan omdat ze totaal menen in hun gelijk daarin te staan, die mogelijk veel meer problematiek (al dan niet psychisch en waar dan ook door veroorzaakt) laten zien dan een maf oud mens met rare gebruiken, en waar de relatie gebaseerd is op een totaal verkeerde verhouding en die mogelijk zelfs gevaarlijk kan zijn (zowel fysiek als mentaal). Kan je het je voorstellen?
Snap je dan ook dat het mógelijk zo is dat je te hard oordeelt over andere mensen met hun mening hierover in een totaal andere situatie met totaal andere mensen. En dat 'Stel je niet zo aan!' dan bést een beetje naar overkomt, en niet op peecee alleen?
Maar juist dan verbaas ik me eigenlijk een beetje over je wat harde stellingname richting peecee en anderen. In de periode dat je geen contact had met je moeder, had je er klaarblijkelijk om goede redenen over nagedacht en geen behoefte aan om het contact te herstellen. Ergens is dat alsnog wel gebeurd, én op jouw manier dus er iets iets veranderd waaronder het belangrijke punt dat er niet meer over jouw grenzen heen gegaan wordt.
Kun je je voorstellen dat er zoveel verschillende mogelijkheden nog daarnaast zijn? Moeders die nog wel over je grenzen heen willen blijven gaan omdat ze totaal menen in hun gelijk daarin te staan, die mogelijk veel meer problematiek (al dan niet psychisch en waar dan ook door veroorzaakt) laten zien dan een maf oud mens met rare gebruiken, en waar de relatie gebaseerd is op een totaal verkeerde verhouding en die mogelijk zelfs gevaarlijk kan zijn (zowel fysiek als mentaal). Kan je het je voorstellen?
Snap je dan ook dat het mógelijk zo is dat je te hard oordeelt over andere mensen met hun mening hierover in een totaal andere situatie met totaal andere mensen. En dat 'Stel je niet zo aan!' dan bést een beetje naar overkomt, en niet op peecee alleen?
donderdag 22 december 2011 om 13:08
Peecee kan wel een wat normalere toon aanslaan.
Dat is wat ik bedoel met aanstellen, niet haar mening op zich.
Maar het gaat nu om TO en daarin wil ik proberen mee te denken en ook een andere kant te laten zien.
Er zijn genoeg moeders die alles verpesten en psychisch niet in orde zijn.
Daar moet aan gewerkt, dat is duidelijk.
Maar eigenlijk is dat een zijspoor want de vraag van TO is wat ze over 2 dagen, als het kerst is, aanmoet.
En dan zeg ik dus, kennelijk als enige hier: ga wel.
Begin het nieuwe jaar niet met spanningen maar met goede wil.
Ze heeft al hulp gezocht en moeder ook.
Toch blijven de spanningen terugkomen.
Mijn suggestie is dus om het eens over een heel andere boeg te gooien en te kijken wat dat oplevert.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mensen kunnen veranderen, ook TO en haar moeder.
Dat is wat ik bedoel met aanstellen, niet haar mening op zich.
Maar het gaat nu om TO en daarin wil ik proberen mee te denken en ook een andere kant te laten zien.
Er zijn genoeg moeders die alles verpesten en psychisch niet in orde zijn.
Daar moet aan gewerkt, dat is duidelijk.
Maar eigenlijk is dat een zijspoor want de vraag van TO is wat ze over 2 dagen, als het kerst is, aanmoet.
En dan zeg ik dus, kennelijk als enige hier: ga wel.
Begin het nieuwe jaar niet met spanningen maar met goede wil.
Ze heeft al hulp gezocht en moeder ook.
Toch blijven de spanningen terugkomen.
Mijn suggestie is dus om het eens over een heel andere boeg te gooien en te kijken wat dat oplevert.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit en mensen kunnen veranderen, ook TO en haar moeder.
donderdag 22 december 2011 om 13:18
quote:wynette schreef op 22 december 2011 @ 13:08:
En dan zeg ik dus, kennelijk als enige hier: ga wel.
Begin het nieuwe jaar niet met spanningen maar met goede wil.
Maar TO had toch juist ook aangegeven dat afzeggen door vriend en dan alleen samen met moeder gaan geen optie was wat moeder betreft? Kan je nog zoveel goede wil meebrengen...
En dan zeg ik dus, kennelijk als enige hier: ga wel.
Begin het nieuwe jaar niet met spanningen maar met goede wil.
Maar TO had toch juist ook aangegeven dat afzeggen door vriend en dan alleen samen met moeder gaan geen optie was wat moeder betreft? Kan je nog zoveel goede wil meebrengen...
donderdag 22 december 2011 om 13:57
Wynette heb je dat topic van Anjertje waarmee ze begin 2009 is begonnen nou al gelezen?? Klaarblijkelijk niet anders zou je niet zo reageren. Ik ben eigenlijk nog verbaasder dat je zelf ook zulke grote problemen met je eigen moeder hebt gehad want dan zou je moeten weten hoe gecompliceerd dit probleem kan zijn. Jij bent intussen zover in het proces dat je kunt doen waar JIJ je goed bij voelt en wat jouw moeder nu accepteert. Heel fijn voor jou echter Anjertje bevindt zich nog lang niet in dat stadium en probeert voortdurende te doen waar haar moeder zich goed bij voelt en 'doet het ondanks dat nog niet goed. Als ze zo doorgaat zoals ze de laatste drie jaar beschrijft in dat topic waarmee ze begin 2009 is begonnen, blijft het probleem voortbestaan en is Anjertje vandaag of morgen depressief, overspannen, burned out en haar vriend kwijt.
Je kunt wel aannemen dat de vriend de complicerende factor is maar dat vind ik de wereld op zijn kop. Het is logisch dat een partner op een gegeven moment óók stapeldol wordt van de problemen zoals Anjertje die de laatste 3 jaar heeft gehad met haar moeder. Dat houdt geen enkele partner vol. Ik ben het met je eens dat die man het verkeerd aanpakt. Die man moet ook leren zijn grenzen tijdig en duidelijk aan te geven. Hij zou gelijk moeten zeggen dat hij absoluut geen zin heeft in Kerst met zijn schoonmoeder. Punt! Anjertje kan het beste in overleg met haar vriend een een oplossing bedenken. Ik heb het al vaker geschreven dat ze haar moeder een alternatief voorstel kan doen. Als moeder dat dan niet accepteert en zoals gebruikelijk weer grote ruzie maakt, is dat het probleem van moeder en niet van Anjertje.
Anjertje heeft met de feestdagen hoe dan ook een probleem met haar moeder en het zal verdraaid weinig uitmaken WAT ze doet. Wel gaan, niet gaan, met vriend, zonder vriend.... Ze doet het toch níet goed! Al jááren heeft ze ieder jaar met de feestdagen ruzie met moeder.Zo erg zelfs dat die moeder háár eigen dochter heeft gedreigd d.m.v. een brief van een advocaat dat Anjertje niet meer in de buurt van haar moeder mocht komen omdat moeder anders naar de rechter zou gaan voor een straatverbod. Hoe ver kun je gaan als moeder??? Er komt dan toch een keer een moment dat je als dochter mag zeggen: "tot zover en niet verder!" Dus jouw stellingname dat ze vooral iets leuks met haar moeder moet doe en moet zeggen dat ze van haar houdt en dat dan het probleem dan als sneeuw voor de zon zal zijn verdwenen, vind ik wel héél naïef.
Echt als je zelf zoveel problemen met je eigen moeder hebt gehad, zou ik wel wat meer inlevingsvermogen voor het ernstige probleem van Anjertje verwachten.
Ik ben er zelf absoluut géén voorstander van om te adviseren het contact maar helemaal te verbreken want inderdaad werkt dat heel vaak op de lange duur ook niet. Het punt is dat Anjertje moet leren los van haar moeder haar eigen beslissingen te nemen. Het probleem speelt van twéé kanten. Een moeder die haar dochter nog veel te veel in de tang heeft en een dochter die niet in staat is om te leven zonder de goedkeuring van haar moeder. En daar zit precies de kern van eht probleem. Die goedkeuring van moeder was er niet, is er niet en komt ook nooit. Wat Anjertje ook zal proberen. Tijd dus dat Anjertje leert meer aan zichzelf te denken en haar eigen leven te leven op haar eigen manier zonder zich voortdurend schuldig te voelen.Uiteindelijk moet Anjertje verder leven met haar vriend en die relatie moet altijd op de eerste plaats komen.
Als ik lees wat Anjertje de laatste drie jaar met haar moeder beleefd heeft, kan ik me goed voorstellen hoe radeloos ze nu is. Ze heeft echt professionele hulp nodig zodat ze haar eigen leven op de rit krijgt. Moeder moet haar eigen problemen oplossen maar dat zal wel niet meer gebeuren.
Wynette lees eerst dit nou eens door voordat je weer reageert.
Je kunt wel aannemen dat de vriend de complicerende factor is maar dat vind ik de wereld op zijn kop. Het is logisch dat een partner op een gegeven moment óók stapeldol wordt van de problemen zoals Anjertje die de laatste 3 jaar heeft gehad met haar moeder. Dat houdt geen enkele partner vol. Ik ben het met je eens dat die man het verkeerd aanpakt. Die man moet ook leren zijn grenzen tijdig en duidelijk aan te geven. Hij zou gelijk moeten zeggen dat hij absoluut geen zin heeft in Kerst met zijn schoonmoeder. Punt! Anjertje kan het beste in overleg met haar vriend een een oplossing bedenken. Ik heb het al vaker geschreven dat ze haar moeder een alternatief voorstel kan doen. Als moeder dat dan niet accepteert en zoals gebruikelijk weer grote ruzie maakt, is dat het probleem van moeder en niet van Anjertje.
Anjertje heeft met de feestdagen hoe dan ook een probleem met haar moeder en het zal verdraaid weinig uitmaken WAT ze doet. Wel gaan, niet gaan, met vriend, zonder vriend.... Ze doet het toch níet goed! Al jááren heeft ze ieder jaar met de feestdagen ruzie met moeder.Zo erg zelfs dat die moeder háár eigen dochter heeft gedreigd d.m.v. een brief van een advocaat dat Anjertje niet meer in de buurt van haar moeder mocht komen omdat moeder anders naar de rechter zou gaan voor een straatverbod. Hoe ver kun je gaan als moeder??? Er komt dan toch een keer een moment dat je als dochter mag zeggen: "tot zover en niet verder!" Dus jouw stellingname dat ze vooral iets leuks met haar moeder moet doe en moet zeggen dat ze van haar houdt en dat dan het probleem dan als sneeuw voor de zon zal zijn verdwenen, vind ik wel héél naïef.
Echt als je zelf zoveel problemen met je eigen moeder hebt gehad, zou ik wel wat meer inlevingsvermogen voor het ernstige probleem van Anjertje verwachten.
Ik ben er zelf absoluut géén voorstander van om te adviseren het contact maar helemaal te verbreken want inderdaad werkt dat heel vaak op de lange duur ook niet. Het punt is dat Anjertje moet leren los van haar moeder haar eigen beslissingen te nemen. Het probleem speelt van twéé kanten. Een moeder die haar dochter nog veel te veel in de tang heeft en een dochter die niet in staat is om te leven zonder de goedkeuring van haar moeder. En daar zit precies de kern van eht probleem. Die goedkeuring van moeder was er niet, is er niet en komt ook nooit. Wat Anjertje ook zal proberen. Tijd dus dat Anjertje leert meer aan zichzelf te denken en haar eigen leven te leven op haar eigen manier zonder zich voortdurend schuldig te voelen.Uiteindelijk moet Anjertje verder leven met haar vriend en die relatie moet altijd op de eerste plaats komen.
Als ik lees wat Anjertje de laatste drie jaar met haar moeder beleefd heeft, kan ik me goed voorstellen hoe radeloos ze nu is. Ze heeft echt professionele hulp nodig zodat ze haar eigen leven op de rit krijgt. Moeder moet haar eigen problemen oplossen maar dat zal wel niet meer gebeuren.
Wynette lees eerst dit nou eens door voordat je weer reageert.
donderdag 22 december 2011 om 14:00
Dat is ook wat ik bedoel., Tia
Haar moeder is kennelijk zo onzeker dat ze denkt dat TO dan eigenlijk ook niet wil komen als haar vriend niet komt.
Je kan niet je hele leven met je moeder bezig blijven.
Op een gegeven moment moet je door met je leven.
Je kan dat doen door te breken maar het is uiteindelijk geen echte oplossing.
Je zal ermee in het reine moeten komen.
Accepteren en door.
Als volwassene ben je niet meer van je moeder afhankelijk maar je blijft er wel mee verbonden.
En daar moet ieder zijn weg in vinden.
Op een positieve manier.
Daarnaast is het zo dat we maar een kant van het verhaal horen.
Op moeder komen de dingen waarschijnlijk anders over.
Als je dat gaat inzien ipv alles vooral vanuit je eigen behoeftes en standpunten is de eerste stap naar een betere relatie er al.
Haar moeder is kennelijk zo onzeker dat ze denkt dat TO dan eigenlijk ook niet wil komen als haar vriend niet komt.
Je kan niet je hele leven met je moeder bezig blijven.
Op een gegeven moment moet je door met je leven.
Je kan dat doen door te breken maar het is uiteindelijk geen echte oplossing.
Je zal ermee in het reine moeten komen.
Accepteren en door.
Als volwassene ben je niet meer van je moeder afhankelijk maar je blijft er wel mee verbonden.
En daar moet ieder zijn weg in vinden.
Op een positieve manier.
Daarnaast is het zo dat we maar een kant van het verhaal horen.
Op moeder komen de dingen waarschijnlijk anders over.
Als je dat gaat inzien ipv alles vooral vanuit je eigen behoeftes en standpunten is de eerste stap naar een betere relatie er al.
