Relaties
alle pijlers
Help ik claim te veel.
dinsdag 25 oktober 2011 om 19:55
Hallo,
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
Ik (20) heb nu zo'n 7 maanden een relatie met mijn vriend (33). Ik merk echter aan mezelf dat ik in het begin altijd alles wel best vond, maar nu stel ik me zo ontzettend afhankelijk van hem op dat ik, net als nu, mezelf helemaal gek en verdrietig kan maken omdat hij belooft had om te bellen maar dit niet doet.
Ik weet dat hij het druk heeft met werk, maar ik voel me er gewoon zo waardeloos onder omdat dit al de zoveelste keer is dat hij beloofde me terug te bellen maar vervolgens gewoon de telefoon niet opneemt terwijl ik weet dat hij in de auto zit met zijn telefoon bij zich.
Echter moet ik hem hier niet de schuld van geven, ik wil gewoon dat ik me hier overheen kan zetten en hem niet 5 keer ga bellen en ook nog 3 smsjes stuur omdat ik het gewoon echt niet kan hebben dat hij me niet terug heeft gebeld.
Pas ook, maandag is zijn vrije dag en ik had toevallig ook een maandag vrij dus ik wilde graag afspreken maar hij had geen zin want hij was moe.. als je hier gewoon logisch overna denkt is het helemaal niet raar, maar ik kan daar zo onwijs emotioneel van worden en dat wil ik helemaal niet, ik wil hem los kunnen laten en hem de vrijheid geven zoals ik dat de eerste tijd ook kon maar het wordt alleen maar erger omdat hij me voor mijn gevoel al veel te vaak heeft laten zitten door gewoon weg te gaan als ik verdrietig ben, of gewoon 2 dagen niets van zich laat horen, of zoals het eerdere probleem dat hij vaak belooft terug te bellen maar dit zelden doet..(en dan is er ook nog een probleem met alcohol wat ik allemaal precies door heb hoe het zit maar hij niet de waarheid over spreekt, dit gaat echter al beter en hij accepteert mijn hulp want het gaat gewoon echt te ver en hij zegt dat het mijn taak ook is om hem te begrenzen maar speelt wellicht wel mee)
Overdag belt hij me gerust 6 keer, en als ik in de avond sms van wil je me alsjeblief morgen terug bellen krijg ik hem ook gewoon als hij in de auto naar zijn werk zit direct aan de lijn, dat verwart het gewoon voor mij. Als ik dan vraag waarom het dan wel kan is het 'ja sorry ik was het vergeten', maar hoe kan je na zeker 5 keer dat we er een woordenwisseling over hebben gehad nog vergeten? lijkt me eerder een stukje eigenwijzigheid omdat ik zo graag van hem verwacht dat hij gewoon nog even terugbelt om weltrusten te zeggen.. maar hij zei letterlijk net nog 'nu ga ik je echt zo terugbellen want ik weet dat je anders niet slaapt'.. waarom doet ie het dan niet
Als ik bij hem ben zit hij eigenlijk alleen achter zijn computer omdat hij wil genieten van zijn vrije dag, ik wil dan altijd gewoon samen iets doen.. eigenlijk slaap ik al 7 maanden elk weekend bij hem, en hij heeft twee keer bij mij geslapen ivm verjaardag. Nu vroeg ik hem 3 weken terug om eens bij mij te slapen maar dan is hij ineens ziek.. bij hem slapen kan dan wel en dan is hij gewoon fit.. de sfeer bij ons thuis is echt onwijs goed en hij past er goed bij maar ik snap gewoon niet waarom hij niet bij mij wil zijn
Ik hoop hier tips op te doen want dit moet echt niet verder gaan.. het breekt me nu emotioneel op (als ik niet even weltrusten tegen hem gezegd heb en niet weet dat alles goed met hem is dan kan ik gewoon de hele nacht niet slapen en dat gebeurt dus nogal heel erg vaak) en onze relatie krijgt hier ook spanning door
Moest het echt even van me afschrijven
donderdag 24 november 2011 om 23:04
quote:[message=10533345,noline]aqua7 schreef op 24 maar hoewel ik niet meer van hem hou geef ik wel heel veel om hem en daarom wil ik er aan de andere kant wel weer voor hem zijn als hij probeert te stoppen met drinken, anders heeft hij al helemaal geen drijfveer meerJij bent nooit zijn drijfveer geweest. Dat was je al niet tijdens jullie relatie, dus nu jullie geen relatie meer hebben, zal je het helemaal niet zijn. Zie het toch eens in. Ik kan me zo kwaad maken om jou. Maar aan de andere kant ben je nog zo jong en weet je niet wat ik na jaren wel weet.
donderdag 24 november 2011 om 23:11
Ik vind het een beetje vervelend dat je je nu kwaad gaat maken om mij terwijl ik alleen maar wil dat alles goed kan komen, ik snap dat je een ontzettend vervelende ervaring hebt maar als ik het niet over mijn geweten kan verkrijgen om nu weg te gaan kan ik dat niet anders had ik het ook wel gedaan
Daarom heb ik dit forum laatste dagen ook vermeden, is misschien ook wel de makkelijkste weg kiezen maar hiervan raak ik alleen nog maar verder verward
Daarom heb ik dit forum laatste dagen ook vermeden, is misschien ook wel de makkelijkste weg kiezen maar hiervan raak ik alleen nog maar verder verward
donderdag 24 november 2011 om 23:17
Ach trek het je niet persoonlijk aan, het is een gezegde, omdat het gewoon onmacht is. Je bent even oud als mijn zoon en ik zou het vreselijk vinden als hij zijn leven zo zou beginnen. Maar het is idd. jouw leven en als je, ondanks alle reacties, toch met hem verder wilt gaan, is dat jouw keuze. En dat mag. Ik heb idd. een ontzettend vervelende ervaring (klinkt grappig). Iedereen die met een verslaafde leeft, gaat er op den duur aan onderdoor, relaties lopen er op stuk. Daarom probeer ik jou ervan af te houden om je leven te vergooien. Maar daar heb ik het recht niet toe, dat is waar. Mocht je toch voor hem kiezen, dan wens ik je het beste toe. Sterkte.
donderdag 24 november 2011 om 23:19
Sorry ikb edoelde het niet vervelend naar jou toe en ik heb juist heel veel aan de berichten hier (ook van jou) maar ik trok het me even wel persoonlijk aan en das ook niet goed dat weet ik sorry daarvoor
ik weet het ook gewoon niet meer en voor buitenstaanders is het heel makkelijk zeggen dat ie nooit van me gehouden heeft etc maar ik heb nog geen kwart van mijn relatie hier beschreven dus het ligt allemaal zo verschrikkelijk gecompliceerd dus ik weet het gewoon echt niet meer wat ik nu met de situatie moet maar ben blij dat ik hier een deel van mijn verhaal kwijt kon, bedankt.. k bedoel het ook allemaal niet verkeerd
ik weet het ook gewoon niet meer en voor buitenstaanders is het heel makkelijk zeggen dat ie nooit van me gehouden heeft etc maar ik heb nog geen kwart van mijn relatie hier beschreven dus het ligt allemaal zo verschrikkelijk gecompliceerd dus ik weet het gewoon echt niet meer wat ik nu met de situatie moet maar ben blij dat ik hier een deel van mijn verhaal kwijt kon, bedankt.. k bedoel het ook allemaal niet verkeerd
donderdag 24 november 2011 om 23:43
nee joh, ik bedoel het ook niet vervelend, ik trek het mij ook niet persoonlijk aan, omdat het niet met mijzelf te maken heeft. Snap je, het is gewoon jouw leven en niemand kan jou behoeden voor fouten omdat jij gewoon vrij bent om je eigen leven te leiden. Waarom zou jij moeten doen wat een ander je zegt, alleen omdat die persoon een nare ervaring heeft? Jij moet gewoon doen wat je voelt dat je moet doen en je eigen 'fouten' mogen maken. Misschien houdt hij wel van je, waarom niet. Je kunt op heel veel manieren van iemand houden. Dus hij zal op zijn manier van je houden. Het gaat er om dat zijn liefde jou gelukkig moet maken, dat je je er goed bij voelt en dat je voelt dat je met deze man oud wilt worden, kinderen wilt, een toekomst wilt. Dat het gewoon goed voelt. En dat ontbreekt totaal in deze relatie. Tuurlijk ligt het gecompliceerd: jij wilt hem niet loslaten, je geeft om hem, je bent trouw (allemaal schitterende eigenschappen), je bent gewoon een hartstikke lieve goeie meid. Alleen heb je net de verkeerde man voor je. Je bent gewoon te zachtaardig om hem te laten gaan, want daar moet je harder voor zijn. En dat ben je nog niet. Dat zal je ongetwijfeld worden als je met hem door blijft gaan. Maar het is jouw goed recht om dat te doen.
vrijdag 25 november 2011 om 08:50
Heb niet je hele topic gelezen maar kreeg wel in de gaten dat het o.a. om een verslaafde man gaat. Daarom wil ik alleen even op dat stukje ingaan, het ia me niet helemaal duidelijk of je nog bij elkaar bent.
Volgens mij legt hij de verantwoordelijkheid voor zn drankprobleem bij jou (jij word aangesteld als de begrenzer toch?) en door deze rol aan te nemen, neem je ook een groot stuk verantwoordelijkheid bij hem weg. Hij is degene die drinkt, dus hij is daar volledig verantwoordelijk voor. Hij kan je het idee geven dat hij je nodig heeft omdat hij anders eraan onderdoor gaat, maar dat is niet waar. Hij pakt gewoon elk excuus aan om te drinken.
Zelf ook een relatie gehad met een verslaafde en herken nu veel van de mechanismen die daarin werken. Was vreselijk naief toen ik daarmee begon en oprecht door schade en schande wijzer geworden. Probeer jezelf los te maken van je (opgelegde) rol als hulpverlener en ga dingen doen die 20 jarigen doen.. Echt, het is hartstikke zwaar en dat moet je jezelf niet aan blijven doen. Liefde hoort geen zeer re doen.
Volgens mij legt hij de verantwoordelijkheid voor zn drankprobleem bij jou (jij word aangesteld als de begrenzer toch?) en door deze rol aan te nemen, neem je ook een groot stuk verantwoordelijkheid bij hem weg. Hij is degene die drinkt, dus hij is daar volledig verantwoordelijk voor. Hij kan je het idee geven dat hij je nodig heeft omdat hij anders eraan onderdoor gaat, maar dat is niet waar. Hij pakt gewoon elk excuus aan om te drinken.
Zelf ook een relatie gehad met een verslaafde en herken nu veel van de mechanismen die daarin werken. Was vreselijk naief toen ik daarmee begon en oprecht door schade en schande wijzer geworden. Probeer jezelf los te maken van je (opgelegde) rol als hulpverlener en ga dingen doen die 20 jarigen doen.. Echt, het is hartstikke zwaar en dat moet je jezelf niet aan blijven doen. Liefde hoort geen zeer re doen.
woensdag 14 december 2011 om 19:50
Grrrrmmm alsof het allemaal niet nog erger kon. Hij rijdt (of nouja reed.) een auto van de zaak maar hij is dus ontslagen. Ipv dat hij dan gelijk naar huis gaat issie ergens op een parkeerplaats gaan staan om te zuipen vanaf 9 uur s ochtends, gevolg dat ikna schooltijd om 5 uur door mijn vader naar die parkeerplaats gebracht moest worden om hem thuis te brengen, gevolg dat hij met zn dronken kop alweer naar andere meiden heeft lopen smsen, hij heeft geen inkomen meer helemaal niks en dat allemaal door dat kutbier. Heb samen met hem nog die auto van de zaak teruggebracht de volgende dag zodat hij met mij mee terug kon rijden. Maar ik heb gelijk gezegt wij hebben niks meer, dit is geen manier om dingen op te lossen, en dat het gewoon puur vriendschappelijk is dat ik hem op ben wezen halen. Maargoed nu belt ie dus weer van ja hallo ik ben gisteren ontslagen vind je het gek dat ik drink en ja als ik drink doe ik gekke dingen en nu ben ik in 1 dag en mijn baan en mijn vriendin kwijt en k heb niks meer om voor te leven etc etc. Weet echt niet wat ik ermee moet, ik blijf bij mijn standpunt dat ik geen relatie meer met hem wil want hij zal toch nooit trouw worden, maar hij zegt dan weer ik heb nu geen auto meer, hoe moet ik dan bier kopen. Oftewel hij zegt nu echtecht af te kunnen kicken.
Echt ik weet het nu gewoon niet meer, ik geef zoveel om hem he en ik heb ook gezegt ik wil er altijd voor je zijn en we waren niet alleen vriendje-vriendinnetje maar ook gewoon echt goede vrienden maar ik weet nu niet waar ik goed aan doe.. of het vrienden gedeelte voortzetten of gewoon helemaal afkappen om hem niet in verwarring te brengen want ik wil echt geen relatie meer of nouja eignelijk wil ik het wel heel graag maar het kan niet
Echt ik weet het nu gewoon niet meer, ik geef zoveel om hem he en ik heb ook gezegt ik wil er altijd voor je zijn en we waren niet alleen vriendje-vriendinnetje maar ook gewoon echt goede vrienden maar ik weet nu niet waar ik goed aan doe.. of het vrienden gedeelte voortzetten of gewoon helemaal afkappen om hem niet in verwarring te brengen want ik wil echt geen relatie meer of nouja eignelijk wil ik het wel heel graag maar het kan niet
woensdag 14 december 2011 om 20:02
Aqua verbreek nou gewoon alle contact met deze slapjanus..
Het was niks,is niks en wordt ook nooit iets.!
Besef dat nou eens..
Ook vriendschap niet..
Blokkeer zijn nummer of neem een ander nummer en ga aan je eigen leven beginnen.
Je bent echt knettergek dat je hem ook nog van die parkeerplaats hebt gehaald en je vader is nog veel gekker dat hij jou daar naartoe gebracht heeft.!
Het was niks,is niks en wordt ook nooit iets.!
Besef dat nou eens..
Ook vriendschap niet..
Blokkeer zijn nummer of neem een ander nummer en ga aan je eigen leven beginnen.
Je bent echt knettergek dat je hem ook nog van die parkeerplaats hebt gehaald en je vader is nog veel gekker dat hij jou daar naartoe gebracht heeft.!
woensdag 14 december 2011 om 20:07
hm mn vader wou de politie en de ouders van die kerel zelf bellen maar k heb m omgepraat, hem valt echt niets te verwijten.
Als ik alleen niet was gegaan stond ie er bij wijze van spreken nu nog of ander alternatief is dat ie zelf was gaan rijden en geloof me dat had echt niet gekunt
En ik snap ook wel dat deze relatie nergens toe lijd maar ik voel me gewoon echt zo schuldig dat ik niks voor hem kan betekenen en dat ik het nu alleen maar erger voor hem heb gemaakt hoe hij zich voelt door het uit te maken maar het kan gewoon echt niet meer en dan komt er ook nog eens bij dat ik echt gek op hem ben.
Echt net als vorige week zaterdag bijvoorbeeld ga ik gewoon uit, krijg genoeg aandacht/telefoonnummers van andere gozers maar doe ik niks mee want ik heb hem, het probleem is echt neit dat ik hem nodig heb omdat ik niemand anders kan krijgen of wat ook,maar k kan gewoon echt niet zonder hem hoe graag ik dat ook wil
Als ik alleen niet was gegaan stond ie er bij wijze van spreken nu nog of ander alternatief is dat ie zelf was gaan rijden en geloof me dat had echt niet gekunt
En ik snap ook wel dat deze relatie nergens toe lijd maar ik voel me gewoon echt zo schuldig dat ik niks voor hem kan betekenen en dat ik het nu alleen maar erger voor hem heb gemaakt hoe hij zich voelt door het uit te maken maar het kan gewoon echt niet meer en dan komt er ook nog eens bij dat ik echt gek op hem ben.
Echt net als vorige week zaterdag bijvoorbeeld ga ik gewoon uit, krijg genoeg aandacht/telefoonnummers van andere gozers maar doe ik niks mee want ik heb hem, het probleem is echt neit dat ik hem nodig heb omdat ik niemand anders kan krijgen of wat ook,maar k kan gewoon echt niet zonder hem hoe graag ik dat ook wil
woensdag 14 december 2011 om 20:11
quote:aqua7 schreef op 14 december 2011 @ 20:07:
hm mn vader wou de politie en de ouders van die kerel zelf bellen maar k heb m omgepraat, hem valt echt niets te verwijten.
Als ik alleen niet was gegaan stond ie er bij wijze van spreken nu nog of ander alternatief is dat ie zelf was gaan rijden en geloof me dat had echt niet gekunt
En ik snap ook wel dat deze relatie nergens toe lijd maar ik voel me gewoon echt zo schuldig dat ik niks voor hem kan betekenen en dat ik het nu alleen maar erger voor hem heb gemaakt hoe hij zich voelt door het uit te maken maar het kan gewoon echt niet meer
Dat is dan geheel en alleen zijn eigen verantwoording.
Misschien moet je hem eens niet zo wanhopig willen helpen.
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.
Je moet je misschien eens afvragen in hoeverre je hem echt helpt.!
hm mn vader wou de politie en de ouders van die kerel zelf bellen maar k heb m omgepraat, hem valt echt niets te verwijten.
Als ik alleen niet was gegaan stond ie er bij wijze van spreken nu nog of ander alternatief is dat ie zelf was gaan rijden en geloof me dat had echt niet gekunt
En ik snap ook wel dat deze relatie nergens toe lijd maar ik voel me gewoon echt zo schuldig dat ik niks voor hem kan betekenen en dat ik het nu alleen maar erger voor hem heb gemaakt hoe hij zich voelt door het uit te maken maar het kan gewoon echt niet meer
Dat is dan geheel en alleen zijn eigen verantwoording.
Misschien moet je hem eens niet zo wanhopig willen helpen.
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.
Je moet je misschien eens afvragen in hoeverre je hem echt helpt.!
woensdag 14 december 2011 om 20:23
quote:aqua7 schreef op 14 december 2011 @ 20:14:
Nee dus ik kan niet zonder hem omdat ik het niet wil en geloof me ik ben een type die alles liever stabiel en cliche heeft dan elke keer weer dat gezeik dus dat is een vrij vreemde aanname
Nou ja als je dan niet zonder hem kunt dan moet je deze situatie maar eens gaan accepteren en verder niet meer klagen.!
Ik zou eens met een psycholoog gaan babbelen als ik jou was want jij hebt net als hij hulp nodig.
Nee dus ik kan niet zonder hem omdat ik het niet wil en geloof me ik ben een type die alles liever stabiel en cliche heeft dan elke keer weer dat gezeik dus dat is een vrij vreemde aanname
Nou ja als je dan niet zonder hem kunt dan moet je deze situatie maar eens gaan accepteren en verder niet meer klagen.!
Ik zou eens met een psycholoog gaan babbelen als ik jou was want jij hebt net als hij hulp nodig.
woensdag 14 december 2011 om 21:13
quote:aqua7 schreef op 14 december 2011 @ 20:26:
Nja wil mn verhaal gewoon graag kwijt want dit is niet echt een situatie waarin toekomt zit terwijl ik dat wel graag met hem wil maargoed ergens heb je gewoon gelijk
Over een jaar of 10 denk je nog wel eens terug aan de wijze woorden van tante Suup van het vivaforum.
Dan denk je : 'verdomd die ouwe theemuts van het vivaforum had toch gelijk'
Nja wil mn verhaal gewoon graag kwijt want dit is niet echt een situatie waarin toekomt zit terwijl ik dat wel graag met hem wil maargoed ergens heb je gewoon gelijk
Over een jaar of 10 denk je nog wel eens terug aan de wijze woorden van tante Suup van het vivaforum.
Dan denk je : 'verdomd die ouwe theemuts van het vivaforum had toch gelijk'
woensdag 14 december 2011 om 21:25
Hoihoi
Ik snap dat het voor jou frustrerend is. Ik (20 jaar) vind het zelf ook geweldig om als ik een vrije dag bij mijn vriend te zijn en dit geldt ook voor mijn vriend. Ik snap dat je het raar vind dat je vriend je niet belt terwijl je dit wel afgesproken hebt. Ik vind het zelf ook erg raar dat hij alleen thuis wilt slapen en ook dat hij maar 2 x bij jou thuis heeft geslapen. Ik zelf kan ook s'nachts niet slapen als ik niet weet waar mijn vriend uithangt!
Het is helemaal niet raar dat je hier emotioneel van wordt! Dat zou ik namelijk wel worden!
Praat er eens goed over met je vriend. Misschien helpt dit?
Liefs
Ik snap dat het voor jou frustrerend is. Ik (20 jaar) vind het zelf ook geweldig om als ik een vrije dag bij mijn vriend te zijn en dit geldt ook voor mijn vriend. Ik snap dat je het raar vind dat je vriend je niet belt terwijl je dit wel afgesproken hebt. Ik vind het zelf ook erg raar dat hij alleen thuis wilt slapen en ook dat hij maar 2 x bij jou thuis heeft geslapen. Ik zelf kan ook s'nachts niet slapen als ik niet weet waar mijn vriend uithangt!
Het is helemaal niet raar dat je hier emotioneel van wordt! Dat zou ik namelijk wel worden!
Praat er eens goed over met je vriend. Misschien helpt dit?
Liefs
donderdag 15 december 2011 om 02:10
quote:krullenbolletjee schreef op 14 december 2011 @ 21:25:
Hoihoi
Ik snap dat het voor jou frustrerend is. Ik (20 jaar) vind het zelf ook geweldig om als ik een vrije dag bij mijn vriend te zijn en dit geldt ook voor mijn vriend. Ik snap dat je het raar vind dat je vriend je niet belt terwijl je dit wel afgesproken hebt. Ik vind het zelf ook erg raar dat hij alleen thuis wilt slapen en ook dat hij maar 2 x bij jou thuis heeft geslapen. Ik zelf kan ook s'nachts niet slapen als ik niet weet waar mijn vriend uithangt!
Het is helemaal niet raar dat je hier emotioneel van wordt! Dat zou ik namelijk wel worden!
Praat er eens goed over met je vriend. Misschien helpt dit?
LiefsMisschien moet jij het hele topic even lezen.........
Hoihoi
Ik snap dat het voor jou frustrerend is. Ik (20 jaar) vind het zelf ook geweldig om als ik een vrije dag bij mijn vriend te zijn en dit geldt ook voor mijn vriend. Ik snap dat je het raar vind dat je vriend je niet belt terwijl je dit wel afgesproken hebt. Ik vind het zelf ook erg raar dat hij alleen thuis wilt slapen en ook dat hij maar 2 x bij jou thuis heeft geslapen. Ik zelf kan ook s'nachts niet slapen als ik niet weet waar mijn vriend uithangt!
Het is helemaal niet raar dat je hier emotioneel van wordt! Dat zou ik namelijk wel worden!
Praat er eens goed over met je vriend. Misschien helpt dit?
LiefsMisschien moet jij het hele topic even lezen.........
donderdag 15 december 2011 om 02:13
Niet te geloven dat je nog steeds bij hem bent. Echt zo jammer. Wat wil je nou? Jezelf een schuldgevoel aanpraten dat je hem niet kunt helpen, dat zijn leven verpest is? Jezelf het gevoel geven dat je goed bezig bent? Hem helpen? Nee, je helpt hem niet. Weet je hoe je hem helpt van zijn verslaving af te komen? Hem te laten vallen, hem in zijn eigen rotzooi te laten zitten. Dat er niemand meer is die hem uit zijn eigen shit haalt. Dan moet hij het namelijk wel ZELF gaan doen. Zolang deze parasiet (dat is hij nl. letterlijk, hij haalt al het leven uit zijn gastvrouw) nog iemand heeft waar hij zich aan vast kan klampen en die hem uit de ellende haalt, zal hij nooit maar dan ook nooit zelf tot inzicht komen dat hij iets moet gaan doen. Hij is nl. al 36, bijna 40. Begrijp je het nou nog niet?
donderdag 15 december 2011 om 07:00
Ooit stond ik in jouw schoenen. Ik kan alleen maar zeggen: je helpt hem niet. Nou ja, je helpt hem wel, namelijk om zijn verslaving in stand te houden. Ga je eigen leven leiden. Hij zal pas proberen te stoppen als de ellende die hij ervaart als gevolg van zijn verslaving groot genoeg is. Nu chanteert hij jou, en bovendien liegt hij: natuurlijk heeft hij geen auto nodig om bier te halen. Geloof mij nou maar, hij komt echt wel aan zijn drank.
Je bent nog zo jong, ik zou je moeder kunnen zijn. Vergooi alsjeblieft je leven niet aan deze man.
Je bent nog zo jong, ik zou je moeder kunnen zijn. Vergooi alsjeblieft je leven niet aan deze man.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
donderdag 15 december 2011 om 07:03
quote:krullenbolletjee schreef op 14 december 2011 @ 21:25:
Hoihoi
Ik snap dat het voor jou frustrerend is. Ik (20 jaar) vind het zelf ook geweldig om als ik een vrije dag bij mijn vriend te zijn en dit geldt ook voor mijn vriend. Ik snap dat je het raar vind dat je vriend je niet belt terwijl je dit wel afgesproken hebt. Ik vind het zelf ook erg raar dat hij alleen thuis wilt slapen en ook dat hij maar 2 x bij jou thuis heeft geslapen. Ik zelf kan ook s'nachts niet slapen als ik niet weet waar mijn vriend uithangt!
Het is helemaal niet raar dat je hier emotioneel van wordt! Dat zou ik namelijk wel worden!
Praat er eens goed over met je vriend. Misschien helpt dit?
Liefs
Hoihoi
Ik snap dat het voor jou frustrerend is. Ik (20 jaar) vind het zelf ook geweldig om als ik een vrije dag bij mijn vriend te zijn en dit geldt ook voor mijn vriend. Ik snap dat je het raar vind dat je vriend je niet belt terwijl je dit wel afgesproken hebt. Ik vind het zelf ook erg raar dat hij alleen thuis wilt slapen en ook dat hij maar 2 x bij jou thuis heeft geslapen. Ik zelf kan ook s'nachts niet slapen als ik niet weet waar mijn vriend uithangt!
Het is helemaal niet raar dat je hier emotioneel van wordt! Dat zou ik namelijk wel worden!
Praat er eens goed over met je vriend. Misschien helpt dit?
Liefs
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
donderdag 15 december 2011 om 07:05
donderdag 15 december 2011 om 14:07
Meid, wat doe je jezelf aan... Dat hij een parasiet is is echt de beste omschrijving van deze kerel. Het boek 'als hij maar gelukkig is' gaat over mannen zoals de jouwe. Zal hier ongetwijfeld al genoemd zijn, maar ik dacht ik zeg het nog maar even. Ik hoop dat je op een gegeven moment de kracht vindt om weg te gaan bij hem, hij voegt werkelijk niks toe aan je leven. Ja, ellende. En dat wil je toch niet? Je kan echt zoooooveel leuker, fijner en beter krijgen.
