het leeftijdsverschil topic!

19-02-2007 00:40 869 berichten
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?



Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.



Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.



Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het  tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Ik krijg hier toch een beetje een raar gevoel bij. Ten eerste ben je nog getrouwd. Dat is natuurlijk al geen frisse start. Eigenlijk vind ik dat je dat niet kan maken maar who am I.



Ten tweede loop je VEEL te hard van stapel. Een huwelijksaanzoek? Zonder ook maar 1 dag samen gewoond te hebben? Zonder ook maar 1 dag een legale relatie gehad te hebben? Terwijl je nog getrouwd bent? Sorry voor mijn harde woorden maar dit klinkt way over the top allemaal. Alsof je compleet verblind bent door verliefdheid en niet meer logisch na kan denken.



Jullie zijn zo druk bezig met Romeo en Julia te spelen dat jullie de realiteit uit het oog verliezen. Wat als TTM niet voor je kiest man48? Blijf je dan gewoon lekker bij moeder de vrouw zitten? Wat als ze voor je kiest en je vrouw dreigt met dingen omtrent de kinderen. Krabbel je dan alsnog terug? Kom van die roze wolk en ga eens realistisch over dingen nadenken in plaats van een groot drama te maken van iets wat eigenlijk in de kern heel simpel is.
Alle reacties Link kopieren
Man48, misschien een tip om je vrouw ook in dit topic mee te laten lezen, zodat zij van alles op de hoogte is?

Je moet TTM in haar waarde laten, zij kiest nu voor geen relatie en jij kiest er nog steeds voor om getrouwd te zijn. Wie is de dwaas hier?
Alle reacties Link kopieren
quote:

Ik krijg hier toch een beetje een raar gevoel bij. Ten eerste ben je nog getrouwd. Dat is natuurlijk al geen frisse start. Eigenlijk vind ik dat je dat niet kan maken maar who am I.



Ten tweede loop je VEEL te hard van stapel. Een huwelijksaanzoek? Zonder ook maar 1 dag samen gewoond te hebben? Zonder ook maar 1 dag een legale relatie gehad te hebben? Terwijl je nog getrouwd bent? Sorry voor mijn harde woorden maar dit klinkt way over the top allemaal. Alsof je compleet verblind bent door verliefdheid en niet meer logisch na kan denken.



Jullie zijn zo druk bezig met Romeo en Julia te spelen dat jullie de realiteit uit het oog verliezen. Wat als TTM niet voor je kiest man48? Blijf je dan gewoon lekker bij moeder de vrouw zitten? Wat als ze voor je kiest en je vrouw dreigt met dingen omtrent de kinderen. Krabbel je dan alsnog terug? Kom van die roze wolk en ga eens realistisch over dingen nadenken in plaats van een groot drama te maken van iets wat eigenlijk in de kern heel simpel is. En daarmee heb je helemaal gelijk!
Och Pom door schade en schande he! Hows life? Lang niet gesproken. Hier alles in rustiger vaarwater inmiddels. Ik ben nog steeds blij en verliefd maar ik zie mijn vent niet meer als superman. De verhoudingen normaliseren...het gewone leven komt om de hoek kijken. Ja ik vind hem nog steeds heel leuk en heel lief enzo maar ook hij hangt geen nieuwe pleerol op als de oude leeg is en ook hij laat de dop van de tandpasta slingeren.
Alle reacties Link kopieren
Man48 heeft het vooral over dromen en hij hoopt dat TTM dezelfde dromen heeft.

Gelukkig staat TTM wat realistischer in het leven en weet dat dromen geen basis zijn voor je portie alledaags relatiegeluk.



Met je 24 jaar toon jij je heel wat volwassener dan 'man' TTM en daarmee blijf je gelukkig trouw aan jezelf en een reëele toekomstverwachting!

Hoeveel je ook nog voelt voor deze man......



Man48 vindt zichzelf voornamelijk zielig en laat zichzelf ook ontzettend kennen in z'n zelfmedelij.



Als jij ècht vindt wat je nu opschrijft man48, dan vraag je vandaag nog de scheiding aan. (en niet om TTM daarmee te overtuigen, maar in eerlijkheid naar jezelf en je huidige partner) Want hoe lyrisch je alles ook omschrijft, de werkelijkheid is dat je gewoon getrouwd bent en je vrouw dit alles niet weet.

Maar ik heb zo'n idee dat het jij vooral 'daadkrachtig' bent als het om dromen gaat....
Ja scheiden hoort los te staan van een potentieel nieuw liefje. Daar ben ik het helemaal mee eens!



Ik zou het zelf zwaar met een korrel zout hebben genomen als mijn vent voor de deur had gestaan met een huwelijksaanzoek terwijl ie nog nieteens gescheiden is. Dat je vreemdgaat is al respectloos naar je vrouw en kinderen. maar een andere vrouw ten huwelijk vragen...is helemaal laag bij de grond. Ik kom nu over als een gruwelijke moraalridder. Immers mijn vent was ook nog getrouwd toen ie verliefd werd. Maar die scheiding heeft niks met mij te maken gehad en wij kregen pas wat nadat alles allang achter de rug was. Zo kan het ook.



Een huwelijksaanzoek is in mijn ogen niet zomaar iets. Ik heb nu ook een ring om mijn vinger. We hebben ons verloofd. Maar pas nadat hij hier helemaal zelf mee kwam en we al een tijdje samenwoonden. En nu staat die bruiloft de eerstkomende jaren nieteens op de planning aangezien we er voor moeten sparen. Rustig aan dus. Ik zou er niks voor kopen een huwelijksaanzoek van een al getrouwde man.
Alle reacties Link kopieren
Een huwelijksaanzoek is inderdaad niet niks Christine, helemaal mee eens.



Een huwelijk is een serieuse afspraak tussen twee mensen dat ze verbonden willen zijn met elkaar incl trouw en eerlijkheid (al wordt daar nogal eens lichtzinnig mee omgegaan).



Een huwelijksaanzoek van een man die getrouwd is, is gewoonweg van de pot gerukt en kan ik ook niet serieus nemen.

Zo iemand moet eerst maar eens nadenken over de huwelijksafspraken die hij ooit eens aan 'die andere vrouw' heeft gedaan!

In mijn ogen is deze aanzoek niets anders dan een manipulatiemiddel om te krijgen wat hij hebben wil: TTM.

En nu hij dat niet krijgt (en alle wapens al in de strijd gegooid heeft) is het ego gekrenkt en zwelgt het heerschap in zelfmedelij.
Nou ik moet iemand echt wel eerst KENNEN voordat ik een huwelijks aanzoek serieus zou nemen. En dan bedoel ik inc ochtendhumeur, tandpasta doppen, vieze sokken naast de mand en slechte adem na een nachtje doorhalen.



Ups en downs, vakanties, verjaardagen, familiebezoeken...en noem maar op. Dat je weet dat je wordt gesteund als je leuk bent, maar ook als je zo ziek bent als een hond met je haar alle kanten op.



En sorry dat gaat heel wat verder dan de momenten die je deelt met een minnares. Dan ben je gewoon NIET jezelf. Ook al heb je nog zulke fantastische gesprekken. Je leert elkaar pas kennen in het échte leven inplaats van in het rose luchtkasteel waar jullie in zitten.
Alle reacties Link kopieren
Daar had ik nog niet eens over gehad, maar daar heb je uiteraard ook helemaal gelijk in Christine.



Je kunt je op basis hiervan ook afvragen wat de waarde van zo'n aanzoek is.

Hoezo je wilt je verbinden en je leven delen met iemand, die je alleen een paar spaarzame momenten als minnares hebt gehad? Waar baseer je dat op?

(...ik kom dan toch niet verder dan de eerder genoemde dromen...)



Als 'aangezochte' kun je je ook afvragen of je nu gevleid moet zijn of dat je niets meer bent dan een 'object' dat hij 'wil hebben'.

Want ik ik zou me pas gevleid voelen als iemand mij vroeg als hij me ècht kent: dus inderdaad ook m'n buien en m'n slechte eigenschappen en of we in het leven van alledag (dat héél anders is dan de genotsvolle gestolen momentjes) het nòg zo goed met elkaar kunnen vinden.

Pas dàn neem ik zo'n aanzoek serieus!
Ja, in mijn geval: Ik heb dus borderline. Wat er voor zorgt dat ik op het oog als prettig gestoord leuk spontaan gezellig en actief overkom. Maar in de praktijk heb ik ook mijn dipjes. Dingen die mijn vriend pas aan de lijve heeft ondervonden toen we gingen samenwonen. Nu heb ik mijn gedrag goed onder controle, en hebben we ook een stapel boeken aangeschaft zodat we elkaar beter begrijpen op de momenten dat ik er last van heb. Maar hij staat pal achter me en steunt me enorm. Dit soort dingen zorgen ervoor dat ik hem alleen maar ben gaan respecteren en dat zijn aanzoek voor mij ook ECHT wat betekent omdat ie mijn goeie EN slechte kanten kent en bereid is mij te accepteren in zijn geheel.
Alle reacties Link kopieren
Klinkt als een goeie, respectvolle relatie Christine en wat fijn dat jullie daar in de toekomst ook een echte verbintenis van gaan maken!



Moet je eerlijk bekennen dat ik soms mijn twijfels heb bij relaties met een dergelijk groot leeftijdsverschil (ivm gelijkwaardigheid, 'verborgen' belangen etc), maar wat ik van jou lees op dit topic zit het bij jou allemaal goed.

Vind ook dat je erg volwassen overkomt en heel bewust omgaat met je relatie en de complicaties die jullie verschil in leeftijd met zich meebrengen.



Mooi om te lezen dat het dus wèl kan en dat respect en liefde een leeftijdsverschil weldegelijk kan overbruggen!
quote:

Klinkt als een goeie, respectvolle relatie Christine en wat fijn dat jullie daar in de toekomst ook een echte verbintenis van gaan maken!



Moet je eerlijk bekennen dat ik soms mijn twijfels heb bij relaties met een dergelijk groot leeftijdsverschil (ivm gelijkwaardigheid, 'verborgen' belangen etc), maar wat ik van jou lees op dit topic zit het bij jou allemaal goed.

Vind ook dat je erg volwassen overkomt en heel bewust omgaat met je relatie en de complicaties die jullie verschil in leeftijd met zich meebrengen.



Mooi om te lezen dat het dus wèl kan en dat respect en liefde een leeftijdsverschil weldegelijk kan overbruggen! Dankjewel dit vind ik een groot compliment.

Weet je wat het is.. mijn vriend is nuchter en staat stevig in zijn schoenen. Dat moet ook wel, wil je het met een partner met borderline uit kunnen houden. Ik heb een lichte gradatie hoor, en geen neigingen tot zelfdoding ook ben ik niet depressief ofzo. Kortom het is niet alleen maar stressen bij ons thuis. 90procent ben ik gewoon normaal whatever normaal ook moge zijn.



Mijn ouders waren er eerst heel erg tegen. Maar nu zien ze hoe ik opleef onder een vriend die mij respecteert en mij helpt. Hij kan mijn problemen niet oplossen maar door lekker met me te gaan sporten en mij te stimuleren draagt hij wel bij aan een oplossing. Hij heeft ook op eigen initiatief zelfhulp boeken gekocht en zichzelf aangeleerd hoe met stressituaties om te gaan. En dat klinkt heel raar, maar ik zie dat een jongen van mijn leeftijd allemaal nog niet snel doen. Die zijn nog veel te veel bezig met zelf ontwikkelen, baan, carriere, sneller beter hoger. In vorige relaties stuitte ik op veel onbegrip en was ik al snel een lastig wijf.



Hij is wat ouder, niet zo snel van zijn stuk te brengen, wat geduldiger... en hij weet beter wat hij wil. Ik heb een super stabiele partner nodig.



Het is niet alleen kommer en kwel hier. Mijn impulsiviteit en spontaniteit helpt hem ook weer. Hij was een beetje ingedut zeg maar en ik breng weer een dosis leven in de brouwerij. Wij leren zo veel van elkaar! En het versterkt de band alleen maar.



Ik vond een opmerking van man 48 laatst trouwens ook zo treffend. Dat ze niet meer samen één waren. Ik vind nog altijd dat je in een relatie samen TWEE bent maar dat is mijn mening.
Alle reacties Link kopieren
Die laatste opmerking ben ik het hartgrondig mee eens. Samen 'één' klinkt mij erg benauwd in de oren. Je blijft altijd twee individuen met een eigen persoonlijkheid, voorkeur en wensen en als je dat als uitgangspunt neemt, kom je volgens mij een heel end in je relatie.



Ik denk dat jullie elkaar heel goed aanvullen Christine. Wellicht kom jij beter tot je recht bij een ouder iemand (moet even grinniken, want ik ben van 'zijn' leeftijd ;)), zeker met een dergelijke 'gebruiksaanwijzing'.  

Ik merk ook dat naarmate ik ouder word, ik geduldiger ben geworden en meer waarde hecht aan diepgang en echt contact.

Trouwens, met 41 kun je nog volop in het leven staan hoor. Ik ga ook nog regelmatig naar de kroeg en dans lekker mee met de 'jonge meiden'.



Snap ook wel dat jouw ouders in eerste instantie niet stonden te juichen bij jouw keuze (ach, ouders hebben natuurlijk ook zo'n ideaalplaatje in hun hoofd voor hun kind...), maar fijn dat ze inzien dat hier jou geluk ligt en dat ze dat respecteren en accepteren. Dat kan jouw geluk alleen maar versterken, lijkt me.



Ach weet je, leeftijd is, in eerste aanleg, helemaal niet belangrijk. Het gaat erom dat je beide tot je recht komt in een relatie. In respect, gelijkwaardigheid, het delen van interesses, raakvlakken, levensinvulling etc.

Meestal vind je iets dergelijks bij een leeftijdsgenoot, maar dat hoeft niet.

Daar ben jij een goed voorbeeld van.



Vind het fijn voor jou en je vriend dat jullie elkaar gevonden hebben Christine en ik wens jullie oprecht alle geluk voor de toekomst!
Mijn vriend is geen oude lul hoor haha we gaan vaak lekker naar de kroeg of gezellig dansen. Hij is vrij jong van geest we lopen samen hard en gingen naar de sportschool. We vullen elkaar gewoon leuk aan. En wat je zelf zegt op je 41e weet je bepaalde dingen anders te waarderen. Ik leef niet het leven van een 41 jarige en hij niet dat van een 24 jarige. Onze interesses overlappen elkaar lekker. Dat is een aanvulling op ons bijder leven.



Zodra je je helemaal moet aanpassen aan de ander, jezelf niet meer kan zijn, is je relatie ongelijkwaardig. En dan maakt het niet uit of je 1 week of 17 jaar scheelt.
Alle reacties Link kopieren
@Christine23: eerder heb ik geschreven dat  het leeftijdsverschil tussen jou en je vriend mij te groot leek. Nu ik meer over en van je lees, neem ik het terug. Vind je een stuk wijzer, volwassener en rijper klinken dan in eerdere postings en begrijp goed waarom je een oudere, stabielere man wilt. Waarom die beter bij je past dan een leeftijdsgenote. Fijn voor je dat je dat gevonden hebt.
Alle reacties Link kopieren
Precies, je niet gaan aanpassen. Want hij is geen 24 en jij geen 41.

Maar met deze jaren ertussen, blijft er nog genoeg over om elkaar te vinden.

Net wat je zegt, in sporten, uitgaan en, ik weet zeker, nog veel meer gedeelde interesses en gedachten.



Nee, een oude lul had ik ook niet in gedachten bij hem. :D Al helemaal niet omdat ik zelf zo oud ben en mezelf ook geen ouwe muts vind (haha...),

maar ook omdat ik genoeg leeftijdsgenoten ken die nog zo jeugdig zijn en zich met gemak mengen met 'jongeren'.

Maar daarentegen vind ik jou, met 24, ook 'levenswijs'. Misschien komt het ook door je borderline (die jou wat bewuster doet omgaan met dingen in het leven en waardoor jij waarschijnlijk ervaringen hebt gehad, die leeftijdsgenoten niet hebben), maar je staat, zo te lezen, weloverwogen in deze relatie en bent verre van een 'naief meiske' dat opkijkt tegen haar oudere vriend. Dat maakt jullie relatie, ondanks leeftijdsverschil, tot eerlijk en gelijkwaardig.



Jong van geest...mooi dat je dat zegt...daar zit 'm in.

Die geestelijke 'klik'. Dat je zijn mag wie je bent, hoe oud je ook bent en dat dat goed en genoeg is. Dat je niet geforceerd 'jonger' wilt zijn, of 'ouder' voor hetzelfde geld. Nee, jezelf zijn, mèt borderline en alles wat je bent.

Zo mooi, als je iemand vindt die dat allemaal met liefde wil omarmen.

Wees zuinig op elkaar!
quote:@Christine23: eerder heb ik geschreven dat  het leeftijdsverschil tussen jou en je vriend mij te groot leek. Nu ik meer over en van je lees, neem ik het terug. Vind je een stuk wijzer, volwassener en rijper klinken dan in eerdere postings en begrijp goed waarom je een oudere, stabielere man wilt. Waarom die beter bij je past dan een leeftijdsgenote. Fijn voor je dat je dat gevonden hebt.



Thank you so much. Ik voel me ook rustiger en dat straalt mijn manier van posten denk ik ook uit. Goh, en heb dat zelfhulp boek pas sinds gister. Zou het dus echt werken? Ik hoop het. Ook helpt het dat ik mbt mijn toekomst belangrijke knopen heb doorgehakt. Dat geeft ook rust. En het stukje zelf acceptatie zit ook in de lift dus daardoor kan ik ook genuanceerder en dichter bij mezelf reageren ipv keihard in de verdediging te schieten.



Maar ik vind het ook heel erg moeilijk juist omdat er veel vooroordelen zijn, dan ga ik daar op in met een frustratie van 'Jullie kennen ons niet persoonlijk dus jullie weten niet waar jullie het over hebben..'



Ik wil heel graag laten zien dat wij niet zo zijn. Dat wij echt wel bij elkaar passen. En dat is moeilijk zo door een computerscherm. Dan zijn de vooroordelen toch de meest voor de hand liggende reactie. ik wordt soms beetje moe van de mensen die zeggen Nou hij boft maar, jong ding etc. Terwijl hij juist vanwege mijn borderline NIET voor de gemakkelijke weg heeft gekozen.
Alle reacties Link kopieren
Volgens mij hebben mensen in een relatie met een (groot) leeftijdsverschil meer 'last' van het feit wat anderen er van vinden (wat is acceptabel en wat niet) dan zij zelf.
anoniem_49864 wijzigde dit bericht op 03-11-2018 11:29
27.00% gewijzigd
Nou die omgeving denkt vaak in clichées. Zo van oude man heeft midlife crisis en jong ding is hersenloos en mist een pappie. Dus je moet in het begin tegen een enorme stapel bullshit opknokken. Dan moet je toch wel sterker in je schoenen staan dan het gemiddelde dertien in 1 dozijn stel.
Alle reacties Link kopieren
quote:Nou die omgeving denkt vaak in clichées. Zo van oude man heeft midlife crisis en jong ding is hersenloos en mist een pappie. Dus je moet in het begin tegen een enorme stapel bullshit opknokken. Dan moet je toch wel sterker in je schoenen staan dan het gemiddelde dertien in 1 dozijn stel.Laten we eerlijk zijn Christine. Zo gaat het wèl vaak.

Man in midelifecrisis heeft egoboost nodig en vindt dat in jongere vriendin.

En de jonge meid kijkt op tegen de status en macht van haar oudere vriend.



Dus eigenlijk geen wonder dat de buitenwereld dit cliché als eerste voor ogen heeft bij een dergelijke relatie.

En dat je door dit vooroordeel heen moet boksen om je relatie, ook voor je omgeving, als 'legitiem' en acceptabel te krijgen.

Maar, aan de andere kant, kan het de relatie ook sterken en het gezamenlijke doel (=wederzijds geluk) duidelijker maken. Toch?
Helemaal mee eens. Wij zijn er sterker van geworden. En de mensen in onze omgeving die ons steunen zijn ook closer geworden met ons. Deze relatie heeft het kaf van het koren gescheiden. Wij zijn aangenaam verrast in sommige mensen, en uiterst teleurgesteld in mensen waar we het nooit van hadden verwacht. Mensen die niet in staat waren hun oordeel bij te stellen maar star bleven vasthouden aan iets zonder ons te kennen of een kans te geven.  Heel jammer want de mensen die ons kennen spreken allemaal wel uit dat ze ons zo verrassend leuk vinden samen. In goeie en slechte tijden.
Alle reacties Link kopieren
Christien,



Ik moet wel lachen om jouw berichtje je zegt dat jouw partner geen ouwe lul is,maar die van Berna en mij zijn beide rond de 19 jaar jonger dan wij zijn en wij zeggen wel eens tegen elkaar jee wat een ouwe lullen zijn het toch en die zijn 25:D
Alle reacties Link kopieren
Man 48,



Je moet voor al zo doorgaan en zielig blijven doen zou voor TMT een stuk beter zijn als ze idd ziet wat een egoist jij bent, jemig man waar haal jij de gore lef vandaan om haar zo te claimen terwijl je nog getrouwd bent, je claimt een vrouw waar jij hoe dan ook totaal geen recht op hebt of je nu getrouwd of vrijgezel zou zijn geweest, als ik jouw berichten lees dan kom jij op mij als een stalker over als een kleuter die stampvoetend weigerd het gevoel van TMT te accepeteren en te respecteren!

Ik en Berna zijn 4 jaar jonger dan jou maar o zo veel wijzer dan jij,wij weten wat loslaten en ontvangen is maar jij kent alleen en enkel jouw ego!
Alle reacties Link kopieren
bericht verwijderd
Alle reacties Link kopieren
hallo allemaal weer hihihi

wij schelen 10,5 jaar en daar ben ik echt heel blij mij nu zal vertellen waarom heb de diagnose bordeline 2 jaar gehad met alles erop en eraan in alle heftigheid, en geloof me volgens mij zijn er maar weinig mannen die daar tegen bestand zijn en mee om kunnen/ willen gaan!

heb echt heel veel respect voor mij mannetje dat ie bij me is gebleven!!

en nu zijn we 23-5 getrouwd na precies 5 jaar en 11 maanden op de dag af hahah en natuurlijk hebben we het in het begin ook moeilijk gehad met het leeftijds verschil maar als het echte liefde is dan komt het allemaal goed,

en dan gaat de buitenwereld het ook echt wel inzien!!!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven