Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
zaterdag 24 februari 2007 om 13:02
ok hier kan ik over meepraten. Ik ben 44 en mijn vriend 26.
Toch is onze relatie op zijn einde.We wonen 3 jaar samen en mijn kinderen 14 en 11 wonen 1 week bij mij en 1 week bij hun vader.In het begin ging het goed maar nu wil hij vrijheid, Het begint naar jongere vrouwen te kijken praat over het hebben van kinderen, er staan wat telefoonnummers van meiden in zijn gsm.Dus deze relatie gaat na 3 jaar met veel pijn en verdriet uit.
Het blijft moeilijk 18 jaar verschil. We zijn elkaars beste maatjes maar eigenlijk kan ik hem nog niet goed loslaten en ik vind het heel moeilijk om mannen van mijn eigen leeftijd aantrekkelijk te vinden. Maar misschien is het daar ook nog te vroeg voor.
Doet wel veel pijn en ik voel me als een oude vaatdoek afgedankt.
Toch is onze relatie op zijn einde.We wonen 3 jaar samen en mijn kinderen 14 en 11 wonen 1 week bij mij en 1 week bij hun vader.In het begin ging het goed maar nu wil hij vrijheid, Het begint naar jongere vrouwen te kijken praat over het hebben van kinderen, er staan wat telefoonnummers van meiden in zijn gsm.Dus deze relatie gaat na 3 jaar met veel pijn en verdriet uit.
Het blijft moeilijk 18 jaar verschil. We zijn elkaars beste maatjes maar eigenlijk kan ik hem nog niet goed loslaten en ik vind het heel moeilijk om mannen van mijn eigen leeftijd aantrekkelijk te vinden. Maar misschien is het daar ook nog te vroeg voor.
Doet wel veel pijn en ik voel me als een oude vaatdoek afgedankt.
zaterdag 24 februari 2007 om 14:20
zaterdag 24 februari 2007 om 14:56
Judy wat rot voor je zeg... 
, wat een naar, en ook een beetje raar, verhaal wat je vertelt. Ik kan me voorstellen dat je je afgedankt voelt. Hier, een dikke *; van mij! Sterkte meid!
Zamirah, ik snap wat je bedoelt, al heb ik daar zelf geen moment last van gehad. Mijn man krijgt juist de 'griezels' als hij jongere meiden ziet en meemaakt, hij vindt het echt helemaal niks hoe veel meiden van zijn leeftijd in het leven staan. Ik ben er dan ook totaal niet bang voor dat hij mij zal verlaten voor een jonger iemand. Als hij dat al doet, dan zou dat zijn omdat onze relatie stukgelopen is door andere factoren, en dan zou hij misschien verliefd worden op 'een' andere vrouw, ouder of jonger.
En dat ik onaantrekkelijk word voor hem? Hij heeft mij inmiddels al vele malen verzekerd dat dat niet gaat gebeuren. Ik ben echt niet de aantrekkelijkste vrouw op deze aarde , maar hij vindt het uiterlijk uitermate onbelangrijk in onze relatie. En dan heb ik het niet over onverzorgd, Ma Flodder-achtig eruit zien, dan heb ik het over of je mooi bent qua uiterlijk. Ik ben behoorlijk wat te dik, ik heb diabetes en spuit 4 keer per dag, ik slik pillen voor mijn hoge bloeddruk en plastabletten, ik heb beginnende staar aan beide ogen, diabetische voeten, kortom ik ben qua gezondheid ook niet erg sterk, maar toch houdt hij van mij. Gewoon, om wie ik ben! En dat is iets wat ik al 6,5 jaar heel zeker weet.
Komt je onzekerheid misschien omdat je nog niet helemaal zeker bent van zijn gevoel voor jou? Of ben je nog niet helemaal zeker van je eigen gevoel?
, wat een naar, en ook een beetje raar, verhaal wat je vertelt. Ik kan me voorstellen dat je je afgedankt voelt. Hier, een dikke *; van mij! Sterkte meid! Zamirah, ik snap wat je bedoelt, al heb ik daar zelf geen moment last van gehad. Mijn man krijgt juist de 'griezels' als hij jongere meiden ziet en meemaakt, hij vindt het echt helemaal niks hoe veel meiden van zijn leeftijd in het leven staan. Ik ben er dan ook totaal niet bang voor dat hij mij zal verlaten voor een jonger iemand. Als hij dat al doet, dan zou dat zijn omdat onze relatie stukgelopen is door andere factoren, en dan zou hij misschien verliefd worden op 'een' andere vrouw, ouder of jonger.
En dat ik onaantrekkelijk word voor hem? Hij heeft mij inmiddels al vele malen verzekerd dat dat niet gaat gebeuren. Ik ben echt niet de aantrekkelijkste vrouw op deze aarde , maar hij vindt het uiterlijk uitermate onbelangrijk in onze relatie. En dan heb ik het niet over onverzorgd, Ma Flodder-achtig eruit zien, dan heb ik het over of je mooi bent qua uiterlijk. Ik ben behoorlijk wat te dik, ik heb diabetes en spuit 4 keer per dag, ik slik pillen voor mijn hoge bloeddruk en plastabletten, ik heb beginnende staar aan beide ogen, diabetische voeten, kortom ik ben qua gezondheid ook niet erg sterk, maar toch houdt hij van mij. Gewoon, om wie ik ben! En dat is iets wat ik al 6,5 jaar heel zeker weet.
Komt je onzekerheid misschien omdat je nog niet helemaal zeker bent van zijn gevoel voor jou? Of ben je nog niet helemaal zeker van je eigen gevoel?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zaterdag 24 februari 2007 om 15:07
quote:
Zamirah, ik snap wat je bedoelt, al heb ik daar zelf geen moment last van gehad. Mijn man krijgt juist de 'griezels' als hij jongere meiden ziet en meemaakt, hij vindt het echt helemaal niks hoe veel meiden van zijn leeftijd in het leven staan.
Ik heb ooit, heel kort, ook een vriendje gehad die veel jonger was, al waren de leeftijdsverschillen kleiner en was ik zelf ook nog jong, maar op die leeftijd is zo'n verschil helemaal groot. Mar die vond dat ook van zijn leeftijdsgenoten, maar een paar jaar later werden die meiden ook "volwassen" vrouwen en toen opeens vond hij ze wel heel goed. Het was tussen ons toch al over maar hij heeft daarna gewoon een vriendin van zijn eigen leeftijd gekregen. Dat was toen ook niet meer zo'n schaapachtig grietje maar een erg leuke vrouw.
Zamirah, ik snap wat je bedoelt, al heb ik daar zelf geen moment last van gehad. Mijn man krijgt juist de 'griezels' als hij jongere meiden ziet en meemaakt, hij vindt het echt helemaal niks hoe veel meiden van zijn leeftijd in het leven staan.
Ik heb ooit, heel kort, ook een vriendje gehad die veel jonger was, al waren de leeftijdsverschillen kleiner en was ik zelf ook nog jong, maar op die leeftijd is zo'n verschil helemaal groot. Mar die vond dat ook van zijn leeftijdsgenoten, maar een paar jaar later werden die meiden ook "volwassen" vrouwen en toen opeens vond hij ze wel heel goed. Het was tussen ons toch al over maar hij heeft daarna gewoon een vriendin van zijn eigen leeftijd gekregen. Dat was toen ook niet meer zo'n schaapachtig grietje maar een erg leuke vrouw.
zaterdag 24 februari 2007 om 17:27
@judy4ever, heel veel sterkte.
Mijn man is 33, ik 48. Ik heb twee grote kinderen, hij wil geen kinderen (zou nou toch niet meer kunnen en moet er niet meer aan denken...) en heeft ze nooit gewild. Ik heb er af en toe nog steeds een beetje moeite mee, hij totaal niet. Ook hij viel nooit op vrouwen van zijn eigen leeftijd en zeker niet jonger.
Toch kan Ik Zamirah wel begrijpen en mij overvalt ook wel eens de angst. Ik schuif het dan terzijde met de gedachte we leven nu, hebben het fijn samen en niemand kan in de toekomst kijken. Geniet van het leven, het duurt soms maar even..
Mijn omgeving en mijn kinderen hebben er geen moeite mee. Van de kids weet ik dat zeker. De mening anderen vind ik minder boeiend, heb er iig nooit rare opmerkingen over gehad. Meer zo van 'lekker toch'' en ''je bent helemaal in". Alhoewel ik in het begin van onze relatie wel dacht, iedereen ziet dat we veel schelen. Maar ook dat went.
Mijn man is 33, ik 48. Ik heb twee grote kinderen, hij wil geen kinderen (zou nou toch niet meer kunnen en moet er niet meer aan denken...) en heeft ze nooit gewild. Ik heb er af en toe nog steeds een beetje moeite mee, hij totaal niet. Ook hij viel nooit op vrouwen van zijn eigen leeftijd en zeker niet jonger.
Toch kan Ik Zamirah wel begrijpen en mij overvalt ook wel eens de angst. Ik schuif het dan terzijde met de gedachte we leven nu, hebben het fijn samen en niemand kan in de toekomst kijken. Geniet van het leven, het duurt soms maar even..
Mijn omgeving en mijn kinderen hebben er geen moeite mee. Van de kids weet ik dat zeker. De mening anderen vind ik minder boeiend, heb er iig nooit rare opmerkingen over gehad. Meer zo van 'lekker toch'' en ''je bent helemaal in". Alhoewel ik in het begin van onze relatie wel dacht, iedereen ziet dat we veel schelen. Maar ook dat went.
zondag 25 februari 2007 om 00:32
zamirah, wil je toch even een hart onder de riem steken. Het had goed kunnen gaan tussen ons. Wij zijn een soort soulmates maar hij zal nooit ergens rust vinden dat ligt zeker niet aan mij. Hij heeft al een heel moeilijk leven achter de rug en is fagewezen in zijn jeugd. Ik heb me opgeworpen als zijn beschermengel en we hadden een hele goede band, konden over alles praten.Maar dat rusteloze, denken dat het gras aan de andere kant groener is, kan ik niet voor hem oplossen. Ik weet dat het gras aan de andere kant niet groener is maar hij wil er nog achter komen. Maar het feit is dat ik het wrsc nu wat eerder accepteer omdat hij zoveel jonger is. Hij moet alles nog uitvinden en ik zal nu nooit meer iets beginnen met een veel jongere man.
Verteouwen is toch wel weg maar dat zegt voor jou zeker niks. Zet je zorgen aan de kant en straal daar kan geen jonge meid tegenop.
slaap ze,
Verteouwen is toch wel weg maar dat zegt voor jou zeker niks. Zet je zorgen aan de kant en straal daar kan geen jonge meid tegenop.
slaap ze,
zondag 25 februari 2007 om 14:57
quote:
quote: setter reageerde
Zamirah, ik snap wat je bedoelt, al heb ik daar zelf geen moment last van gehad. Mijn man krijgt juist de 'griezels' als hij jongere meiden ziet en meemaakt, hij vindt het echt helemaal niks hoe veel meiden van zijn leeftijd in het leven staan.
Ik heb ooit, heel kort, ook een vriendje gehad die veel jonger was, al waren de leeftijdsverschillen kleiner en was ik zelf ook nog jong, maar op die leeftijd is zo'n verschil helemaal groot. Mar die vond dat ook van zijn leeftijdsgenoten, maar een paar jaar later werden die meiden ook "volwassen" vrouwen en toen opeens vond hij ze wel heel goed. Het was tussen ons toch al over maar hij heeft daarna gewoon een vriendin van zijn eigen leeftijd gekregen. Dat was toen ook niet meer zo'n schaapachtig grietje maar een erg leuke vrouw.
Ja, zo kan het ook gaan inderdaad....
Wij zien in onze omgeving veel stellen van zijn leeftijd, en bij het ene stel 'speelt bij haar de kinderwens maar bij hem niet, en hebben daar ruzies over', bij het andere stel 'wil hij graag 3 honden trainen en 200 slangen met benodigde muizenfokkerij houden en wil zij haar paard, katten, konijnen en ratten onderhouden maar leven allebei van een uitkering en hebben daar ruzies over', bij stel nummer 3 'wil zij graag dat hij elke avond bij haar op de bank zit tv te kijken en wil hij elke avond graag computeren, en hebben daar ruzies over', stel nummer 4 'werkt allebei fulltime maar willen een kind, krijgen dat kind en hebben geen tijd voor dat kind (laat stáán voor elkaar) en krijgen daar de vreselijkste ruzies over'...... kortom: wij zien heel veel stellen die mekaar claimen c.q manipuleren en daar ruzies over krijgen.
Wij hebben dat niet. Wij willen elk graag veel ruimte voor onszelf, wij willen allebei geen kinderen (en dat was vanaf dag 1 al duidelijk bij beiden), wij willen allebei graag huisdieren, en dat wat elk van ons zelf graag wil kan ook gewoon. Hij wil graag veel, heel veel, knutselen, ik wil graag veel rust, en dat gaat bij ons heel goed samen. Wij doen genoeg leuke dingen samen, maar ook apart van elkaar. En dat is zo gegroeid, naar beider tevredenheid. Hij vindt het heel erg fijn dat ik hem zo vrijlaat, en dat is wederzijds. Er is respect voor elkaars verschillen en er is tevredenheid over gedeelde interesses. En natuurlijk heeft dat in het algemeen gesproken niks met leeftijd te maken, maar in ons geval juist wel, juist door mijn vervelende jeugd en de verwerking daarvan tussen mijn 22e en 32e, toen ik alleen woonde.
Hij is nooit een stapper geweest, hij houdt zelfs helemaal niet van uitgaan. Ik heb wel heel veel gestapt, juist in die 10 jaar dat ik alleen woonde. Ik ben tot rust gekomen, en uitgerekend toen leerde ik hem kennen. Zoals al eerder gezegd: hij was erg vroegrijp en op zijn 22e volwassener dan ik op mijn 32e, en ik heb veel van hem geleerd. Hij ook van mij, maar dan op andere gebieden (nee, niet op sexueel gebied, daar heb ik het niet over). Onze levens zijn eigenlijk op een heel mooi moment heel mooi samengevloeid, en daar zijn we allebei heel erg blij mee. En met elkaar!
quote: setter reageerde
Zamirah, ik snap wat je bedoelt, al heb ik daar zelf geen moment last van gehad. Mijn man krijgt juist de 'griezels' als hij jongere meiden ziet en meemaakt, hij vindt het echt helemaal niks hoe veel meiden van zijn leeftijd in het leven staan.
Ik heb ooit, heel kort, ook een vriendje gehad die veel jonger was, al waren de leeftijdsverschillen kleiner en was ik zelf ook nog jong, maar op die leeftijd is zo'n verschil helemaal groot. Mar die vond dat ook van zijn leeftijdsgenoten, maar een paar jaar later werden die meiden ook "volwassen" vrouwen en toen opeens vond hij ze wel heel goed. Het was tussen ons toch al over maar hij heeft daarna gewoon een vriendin van zijn eigen leeftijd gekregen. Dat was toen ook niet meer zo'n schaapachtig grietje maar een erg leuke vrouw.
Ja, zo kan het ook gaan inderdaad....
Wij zien in onze omgeving veel stellen van zijn leeftijd, en bij het ene stel 'speelt bij haar de kinderwens maar bij hem niet, en hebben daar ruzies over', bij het andere stel 'wil hij graag 3 honden trainen en 200 slangen met benodigde muizenfokkerij houden en wil zij haar paard, katten, konijnen en ratten onderhouden maar leven allebei van een uitkering en hebben daar ruzies over', bij stel nummer 3 'wil zij graag dat hij elke avond bij haar op de bank zit tv te kijken en wil hij elke avond graag computeren, en hebben daar ruzies over', stel nummer 4 'werkt allebei fulltime maar willen een kind, krijgen dat kind en hebben geen tijd voor dat kind (laat stáán voor elkaar) en krijgen daar de vreselijkste ruzies over'...... kortom: wij zien heel veel stellen die mekaar claimen c.q manipuleren en daar ruzies over krijgen.
Wij hebben dat niet. Wij willen elk graag veel ruimte voor onszelf, wij willen allebei geen kinderen (en dat was vanaf dag 1 al duidelijk bij beiden), wij willen allebei graag huisdieren, en dat wat elk van ons zelf graag wil kan ook gewoon. Hij wil graag veel, heel veel, knutselen, ik wil graag veel rust, en dat gaat bij ons heel goed samen. Wij doen genoeg leuke dingen samen, maar ook apart van elkaar. En dat is zo gegroeid, naar beider tevredenheid. Hij vindt het heel erg fijn dat ik hem zo vrijlaat, en dat is wederzijds. Er is respect voor elkaars verschillen en er is tevredenheid over gedeelde interesses. En natuurlijk heeft dat in het algemeen gesproken niks met leeftijd te maken, maar in ons geval juist wel, juist door mijn vervelende jeugd en de verwerking daarvan tussen mijn 22e en 32e, toen ik alleen woonde.
Hij is nooit een stapper geweest, hij houdt zelfs helemaal niet van uitgaan. Ik heb wel heel veel gestapt, juist in die 10 jaar dat ik alleen woonde. Ik ben tot rust gekomen, en uitgerekend toen leerde ik hem kennen. Zoals al eerder gezegd: hij was erg vroegrijp en op zijn 22e volwassener dan ik op mijn 32e, en ik heb veel van hem geleerd. Hij ook van mij, maar dan op andere gebieden (nee, niet op sexueel gebied, daar heb ik het niet over). Onze levens zijn eigenlijk op een heel mooi moment heel mooi samengevloeid, en daar zijn we allebei heel erg blij mee. En met elkaar!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 25 februari 2007 om 18:46
quote:
Als ik jou zo hoor, passen jullie gewoon erg goed bij elkaar. Daar heeft leeftijd misschien niet zo veel mee te maken in dit geval? Jij bent vrij jong, en hij wijs voor zijn leeftijd..?
Fijn te horen dat het ook goed kan gaan.
Ik ben soms net een puber 
.... niet in mijn denken, maar in mijn doen. Ik kan vreselijk uit mijn dak gaan in een achtbaan, ik kan helemaal genieten van een subwoofer in een auto en dan muziek met zo'n dreunende bas opzetten en dan hard. Héél hard. En dan meeblèren natuurlijk... :D
Mijn man kan mij soms uitkietelen en dan krijg ik verschrikkelijk de slappe lach, echt ik lijk soms wel een kleuter....
Verder ben ik gewoon 38 hoor, en in de buitenwereld gedraag ik mij daar ook naar, ik ben nog steeds verbaasd als ik met 'U' aangesproken word, maar binnenshuis......soms..... :$ :$ :D
Ik noem het maar 'mijn eerste jeugd'. Ofzo... :?
Als ik jou zo hoor, passen jullie gewoon erg goed bij elkaar. Daar heeft leeftijd misschien niet zo veel mee te maken in dit geval? Jij bent vrij jong, en hij wijs voor zijn leeftijd..?
Fijn te horen dat het ook goed kan gaan.
Ik ben soms net een puber .... niet in mijn denken, maar in mijn doen. Ik kan vreselijk uit mijn dak gaan in een achtbaan, ik kan helemaal genieten van een subwoofer in een auto en dan muziek met zo'n dreunende bas opzetten en dan hard. Héél hard. En dan meeblèren natuurlijk... :DMijn man kan mij soms uitkietelen en dan krijg ik verschrikkelijk de slappe lach, echt ik lijk soms wel een kleuter....
Verder ben ik gewoon 38 hoor, en in de buitenwereld gedraag ik mij daar ook naar, ik ben nog steeds verbaasd als ik met 'U' aangesproken word, maar binnenshuis......soms.....
:$ :$ :DIk noem het maar 'mijn eerste jeugd'. Ofzo... :?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 25 februari 2007 om 19:22
Ook ik wil reageren.Ons leeftijdsverschil is 30 jaar.Ik ben 38 hij is 68.
Onze relatie is op zijn verzoek geheim.Ik vind hem geweldig maar vraag wel af hoe het verder moet.Hij vind dat het niet kan zijn kinderen zijn van mijn leeftijd.
Tja ik wist niet waar ik aan begom want had hem zeker 15 jaar jonger geschat en hij heeft me in eerste instantie alleen maar gezegt dat ie wat ouder is.Tja en nu kan ik er niet mee stoppen want het is zo fijn,maar het is eigenlijk niet wat ik zou willen in mijn leven.Wil zo graag eens samen over straat en zo maar dat kan allemaal niet
Onze relatie is op zijn verzoek geheim.Ik vind hem geweldig maar vraag wel af hoe het verder moet.Hij vind dat het niet kan zijn kinderen zijn van mijn leeftijd.
Tja ik wist niet waar ik aan begom want had hem zeker 15 jaar jonger geschat en hij heeft me in eerste instantie alleen maar gezegt dat ie wat ouder is.Tja en nu kan ik er niet mee stoppen want het is zo fijn,maar het is eigenlijk niet wat ik zou willen in mijn leven.Wil zo graag eens samen over straat en zo maar dat kan allemaal niet
zondag 25 februari 2007 om 19:29
ja zamirrah dat vraag ik me eigenlijk ook wel eens af.Hij wil toch ooit een vrouw van zijn leeftijd zegt hij.Ik denk soms wel eens mss pas ik niet bij hem,ben ik niet slim genoeg of zakelijk genoeg etc.Maar zonder hem kan ik me ook niet voorstellen maar ondertussen ligt mijn leventje stil,geen kids etc
maandag 26 februari 2007 om 09:58
Ik ben 45 jaar mijn man is 37 we zijn 5 maanden gelegen getrouwd en hartstikke gelukkig samen, we hebben elkaar leren kennen door mijn zus die mijn man kende van vroeger uit haar vriendenkring we kwamen hem tegen we hebben gedanst en vanaf die avond zijn we bij elkaar. Familie vind het allemaal prima en mijn zoon ook. We merken eigenlijk niets van het leeftijdsverschil, en we krijgen er ook geen aanmerkingen over.
woensdag 7 maart 2007 om 11:38
Dacht af en toe even dat ik alleen was.. Ik ben een meisje van 17 en ik heb een vriend van 47. We zijn na een behoorlijk heftige tijd nu even in een iets rustigere periode. Dat is wel heel fijn vind ik. Het was liefde op het eerste gezicht en vanaf het moment dat we elkaar hebben leren kennen konden we eigenlijk niet meer zonder elkaar. Ondanks dat het meteen klikte hebben we het nog wel heel moeilijk gehad. Iedereen heeft een mening over jou, je vriend en je relatie en dan meestal negatief. Ik ben niet makkelijk beiinvloedbaar maar soms trek ik me dingen wel aan. Vooral als mensen dingen zeggen die gewoon niet waar zijn zoals dat hij mij gebruikt. Dat soort dingen kwetsen gewoon ookal weet ik beter. Ik ben er de afgelopen periode gelukkig wel achtergekomen wie echt altijd onvoorwaardelijk achter me blijven staan en wie niet.
woensdag 7 maart 2007 om 16:34
Weet precies wat je bedoeld green but wise....je leert je echte vrienden kennen in zo'n periode.
Mijn vriend is 19 jaar ouder, wij zitten nu in de periode dat het heel hectisch is...ik hoop dat we snel in rustiger vaarwater komen, dat gezeur.
Iedereen mag natuurlijk zn mening geven maar soms is het enorm kwetsend..of ie wel echt voor je gaat, of ie het wel meent en het geen spelletje voor hem is en je niet gebruikt..je moet je elke keer verdedigen maar kan het maar beter over me heen laten komen, het word vanzelf wel wat rustiger denk ik...maar wel fijn om te weten dat ik niet de enige ben die zich zo voelt en er zo over denkt.
Mijn vriend is 19 jaar ouder, wij zitten nu in de periode dat het heel hectisch is...ik hoop dat we snel in rustiger vaarwater komen, dat gezeur.
Iedereen mag natuurlijk zn mening geven maar soms is het enorm kwetsend..of ie wel echt voor je gaat, of ie het wel meent en het geen spelletje voor hem is en je niet gebruikt..je moet je elke keer verdedigen maar kan het maar beter over me heen laten komen, het word vanzelf wel wat rustiger denk ik...maar wel fijn om te weten dat ik niet de enige ben die zich zo voelt en er zo over denkt.
woensdag 7 maart 2007 om 16:47
Ja je bent ineens iedereen een verklaring schuldig denken ze. En er zijn inderdaad mensen die je een verklaring moet geven over hoe en wat. Maar er zijn ook mensen die verhalen de wereld in doen die gewoon niet waar zijn. Of mensen met vooroordelen. Alhoewel, vooroordelen zijn niet erg. Vooroordelen kan je veranderen. Maar het probleem dat ik ondervonden heb is dat je veroordeelt wordt en als je eenmaal veroordeelt bent.. Dan laten mensen je vallen. En dat is pijnlijk.
donderdag 8 maart 2007 om 12:58
Hey,
Mijn ex en ik scheelde 17 jaar hij had 2 kinderen in Nederland en 1 in Duitsland die net zo oud is als ik... In 1e instantie had ik zo iets van oke we zien wel.. Tot het moment er kwam dat ik zwanger raakte.. ZIjn exvrouw gebeld ja mag ik me zoons spreken ik moet ze wat vertellen.... Zij meteen ow god komt er een kind bij hij ja zij ow fijn heb je er straks 4 van 3 verschillende vrouwen hij jij moet je mond houden ik wil me kinderen spreken.... Ja kom maar langs ja is goed ik neem haar ook mee en dan gaan we met de kinderen ergens heen.... Zij vondt alles best.. Dus die bewuste zaterdag gingen we de kinderen ophalen ik reed je kent het wel.... leuk pap is dat je vriendinnetje ja man dat is me vriendinnetje en we moeten jullie wat vertellen.... Ja we krijgen een broertje of zusje nee jullie krijgen een zusje ow leuk pap.... We zijn die dag naar de mac geweest en hebben over het strand gelopen een ijsje gegeten in de speeltuin geweest en hun toen weer naar huis gebracht...
hebben de echo's laten zien vanaf dat je goed de conturen kon zien en ze waren dolenthousiast..... Mogen we mee om babyspullen te kopen??? Jahoor wanneer willen jullie mee dan??? Volgende week ja maar het duurt nog een maand of 7 nou dan gaan we kijken en dan vragen we oma zijn moeder ook mee ja mij best ik rij wel.....
Nou we gingen babyspullen kijken en het werd weer een te gekke zaterdag....
Tot 9 weken voor de bevalling ik ineens weeen kreeg ik het ziekenhuis gebelt ja komt u maar langs oke ik kom eraan.... Gewoon auto gereden niks aan de hand dacht ik mijn ex was erbij en gaf aanwijzingen hij heeft immers geen rijbewijs wel gehad maar ja dus in het ziekenhuis aan het ctg en gelijk aan de weeenremmmers mevrouw umoet er rekening mee houden dat u te vroeg gaat bevallen ik gilde neeeeeeeeeee kan niet er is nog niks klaar bla bla bla ik bel je kinderen nu laat ze komen ze mogen er bij zijn....
Hij zijn kids gebeld ja de baby komt nee pap dat kan niet het is nog te klein ja dat weten we maar het komt toch ze wil jullie bij de geboorte hebben dus komen jullie?? Ja bel oma maar die brengt ons wel nee ik bel me broer wel oma gaat zich druk maken dat kan ze niet aan...
Hun kwamen en 1,5 uur later bevallen van een gezonde dochter 4 weken couveuse maar die kinderen waren er iedere dag, op het moment dat ze eruit mocht wilde ze met haar kinikkeren ik dat kan nog niet joh ze is veels te klein.....
Nu is ze bijna 3 en woont bij haar vader, omdat ik fulltime werk en hij kan niet werken vanwege een handicap, ze krijgt alles wat haar hartje begeert en in de weekenden is ze bij mij en me vriend en gaan we leuke dingen doen zo ook die zaterdag in oktober.. 's morgens met me vriend zijn familie naar de dierentuin en 's avonds met me opa en oma en de rest van de familie uit eten en dan vervolgens het verwijt krijgen ja je had best mee kunnen gaan om pannenkoeken te eten excuus me???? Mijn opa viert zijn verjaardag ik ben er overdag geweest en 'smiddags rond drie uur gaan rijden naar den haag om lekker te gaan wokken me meisje heeft alleen maar geslapen zo moe was ze van al het spelen.... Ga haar morgen weer ophalen en dan gaan we naar haar opa misschien en anders gaan we naar het strand en dat vindt ze kei en kei leuk en ze heeft 2 pappa's en 1 mamma en dat is normaal voor haar...
Mijn ex en ik scheelde 17 jaar hij had 2 kinderen in Nederland en 1 in Duitsland die net zo oud is als ik... In 1e instantie had ik zo iets van oke we zien wel.. Tot het moment er kwam dat ik zwanger raakte.. ZIjn exvrouw gebeld ja mag ik me zoons spreken ik moet ze wat vertellen.... Zij meteen ow god komt er een kind bij hij ja zij ow fijn heb je er straks 4 van 3 verschillende vrouwen hij jij moet je mond houden ik wil me kinderen spreken.... Ja kom maar langs ja is goed ik neem haar ook mee en dan gaan we met de kinderen ergens heen.... Zij vondt alles best.. Dus die bewuste zaterdag gingen we de kinderen ophalen ik reed je kent het wel.... leuk pap is dat je vriendinnetje ja man dat is me vriendinnetje en we moeten jullie wat vertellen.... Ja we krijgen een broertje of zusje nee jullie krijgen een zusje ow leuk pap.... We zijn die dag naar de mac geweest en hebben over het strand gelopen een ijsje gegeten in de speeltuin geweest en hun toen weer naar huis gebracht...
hebben de echo's laten zien vanaf dat je goed de conturen kon zien en ze waren dolenthousiast..... Mogen we mee om babyspullen te kopen??? Jahoor wanneer willen jullie mee dan??? Volgende week ja maar het duurt nog een maand of 7 nou dan gaan we kijken en dan vragen we oma zijn moeder ook mee ja mij best ik rij wel.....
Nou we gingen babyspullen kijken en het werd weer een te gekke zaterdag....
Tot 9 weken voor de bevalling ik ineens weeen kreeg ik het ziekenhuis gebelt ja komt u maar langs oke ik kom eraan.... Gewoon auto gereden niks aan de hand dacht ik mijn ex was erbij en gaf aanwijzingen hij heeft immers geen rijbewijs wel gehad maar ja dus in het ziekenhuis aan het ctg en gelijk aan de weeenremmmers mevrouw umoet er rekening mee houden dat u te vroeg gaat bevallen ik gilde neeeeeeeeeee kan niet er is nog niks klaar bla bla bla ik bel je kinderen nu laat ze komen ze mogen er bij zijn....
Hij zijn kids gebeld ja de baby komt nee pap dat kan niet het is nog te klein ja dat weten we maar het komt toch ze wil jullie bij de geboorte hebben dus komen jullie?? Ja bel oma maar die brengt ons wel nee ik bel me broer wel oma gaat zich druk maken dat kan ze niet aan...
Hun kwamen en 1,5 uur later bevallen van een gezonde dochter 4 weken couveuse maar die kinderen waren er iedere dag, op het moment dat ze eruit mocht wilde ze met haar kinikkeren ik dat kan nog niet joh ze is veels te klein.....
Nu is ze bijna 3 en woont bij haar vader, omdat ik fulltime werk en hij kan niet werken vanwege een handicap, ze krijgt alles wat haar hartje begeert en in de weekenden is ze bij mij en me vriend en gaan we leuke dingen doen zo ook die zaterdag in oktober.. 's morgens met me vriend zijn familie naar de dierentuin en 's avonds met me opa en oma en de rest van de familie uit eten en dan vervolgens het verwijt krijgen ja je had best mee kunnen gaan om pannenkoeken te eten excuus me???? Mijn opa viert zijn verjaardag ik ben er overdag geweest en 'smiddags rond drie uur gaan rijden naar den haag om lekker te gaan wokken me meisje heeft alleen maar geslapen zo moe was ze van al het spelen.... Ga haar morgen weer ophalen en dan gaan we naar haar opa misschien en anders gaan we naar het strand en dat vindt ze kei en kei leuk en ze heeft 2 pappa's en 1 mamma en dat is normaal voor haar...
