Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
zondag 11 maart 2007 om 19:57
quote:
quote: tinkerbelle reageerde
Sorry hoor, maar Peter Zomer, de onzin je neerkalkt kan ik werkelijk waar niet serieus nemen. Heb de indruk dat je het allemaal schrijft puur om reacties uit te lokken... beetje jammer is het wel. En anders lijkt het erop dat je met de jaren je verstand bent verloren, waardoor je nu maar afgedaald bent naar het denkniveau van lager gelegen regionen van je lijf... vandaar je strakke, geile vriendinnetje van 26, toch? Geniet ervan zou ik zeggen! Volgens mij is Peter Zomer bloedserieus, Tinkerbelle, ik heb hem al eens eerder zien blaten op dit forum.
Erg jammer is het dan wel of niet soms Zamirah. Ik vind 'm namelijk erg provocerend en respectloos overkomen. Je zou maar zijn ex-vrouw zijn, (of zijn vriendin) bah! By the way, ff on-topic, ben zelf 29 jr en heb een vriendje van 10 jaar jonger. Ook al schijnt het tegenwoordig heel hip te zijn om een jonger vriendje te hebben en accepteert mijn omgeving het wel, het is wel moeilijk. Merk dat ik veel innerlijke discusies voer en iets teveel bezig ben met wat mijn omgeving ervan vind. Daarnaast zullen wij de eersten zijn die het een raar idee vinden het grote leeftijdsverschil. Maar als we samen zijn hebben we het gewoon ontzettend leuk samen en dan heb ik inderdaad het gevoel van "age is just a number". Maar moeilijk is het wel... vandaar dat ik er momenteel maar van geniet en zie waar het schip strandt... In ieder geval leuk deze topic, zal het verder blijven volgen!
quote: tinkerbelle reageerde
Sorry hoor, maar Peter Zomer, de onzin je neerkalkt kan ik werkelijk waar niet serieus nemen. Heb de indruk dat je het allemaal schrijft puur om reacties uit te lokken... beetje jammer is het wel. En anders lijkt het erop dat je met de jaren je verstand bent verloren, waardoor je nu maar afgedaald bent naar het denkniveau van lager gelegen regionen van je lijf... vandaar je strakke, geile vriendinnetje van 26, toch? Geniet ervan zou ik zeggen! Volgens mij is Peter Zomer bloedserieus, Tinkerbelle, ik heb hem al eens eerder zien blaten op dit forum.
Erg jammer is het dan wel of niet soms Zamirah. Ik vind 'm namelijk erg provocerend en respectloos overkomen. Je zou maar zijn ex-vrouw zijn, (of zijn vriendin) bah! By the way, ff on-topic, ben zelf 29 jr en heb een vriendje van 10 jaar jonger. Ook al schijnt het tegenwoordig heel hip te zijn om een jonger vriendje te hebben en accepteert mijn omgeving het wel, het is wel moeilijk. Merk dat ik veel innerlijke discusies voer en iets teveel bezig ben met wat mijn omgeving ervan vind. Daarnaast zullen wij de eersten zijn die het een raar idee vinden het grote leeftijdsverschil. Maar als we samen zijn hebben we het gewoon ontzettend leuk samen en dan heb ik inderdaad het gevoel van "age is just a number". Maar moeilijk is het wel... vandaar dat ik er momenteel maar van geniet en zie waar het schip strandt... In ieder geval leuk deze topic, zal het verder blijven volgen!
zondag 11 maart 2007 om 21:01
quote:Hahahaha, die Peter. Mannen van jouw leeftijd stinken vrijwel allemaal uit hun bek. Dat zei ik ook al!!! Maar hij denkt dat hij een uitzondering is ofzo...lekker sneu. En dat scheten laten tijdens het opstaan begint al een jaar of dertig eerder.
Je bent wel grappig. Je moet het zeker van je boyish charm hebben?
Je bent wel grappig. Je moet het zeker van je boyish charm hebben?
zondag 11 maart 2007 om 21:15
Mijn man is 28 en ruft ook niet uit zijn mond hoor. Ik ben 44 en tot mijn spijt Peter Zomer, ben ik ook nog niet uitgezakt, helaas. Maaarrrrrr.....af en toe een partijtje boeren en scheten laten, nou daar draai mijn hand niet voor om hoor:D ( mijn man wel zijn neus ) Wat is dat nou voor kwats, als je de 40 gepasseerd bent, dat je bij het opstaan spontaan je gassen de vrije loop laat. ( meestal doe ik dat expres ) Maarja zoals jij wel zult weten, de èèn is op zijn 46e nog heel erg jong in doen en laten, de ander daarintegen, is op z'n 46e al oud in zijn doen en laten en heel seniel in zijn bovenkamer.
zondag 11 maart 2007 om 21:50
Hey Zamirah,
Ik las al het een en ander over je relatie in deze topic en dat je het soms ook moeilijk vindt? Kon me nog iets herinneren over gamen? De mijne is nog een flink stuk jonger en gamed ook erg veel. :P Ach, ik denk dan maar, boys will be boys. Waarschijnlijk zal hij over 10 jaar ook nog steeds gamen. Hoe ga jij om met de moeilijkheden die jij ervaart? Ik laat hem zoveel mogelijk zijn leven op zijn manier te laten leiden en hem vooral niet te bemoederen. Daarnaast is het ook nog heel pril tussen ons, we zijn nu pas 3,5 maanden samen. Het voelt nog heel kwetsbaar allemaal en merk dat ik nog erg onzeker ben over de relatie.
Ik las al het een en ander over je relatie in deze topic en dat je het soms ook moeilijk vindt? Kon me nog iets herinneren over gamen? De mijne is nog een flink stuk jonger en gamed ook erg veel. :P Ach, ik denk dan maar, boys will be boys. Waarschijnlijk zal hij over 10 jaar ook nog steeds gamen. Hoe ga jij om met de moeilijkheden die jij ervaart? Ik laat hem zoveel mogelijk zijn leven op zijn manier te laten leiden en hem vooral niet te bemoederen. Daarnaast is het ook nog heel pril tussen ons, we zijn nu pas 3,5 maanden samen. Het voelt nog heel kwetsbaar allemaal en merk dat ik nog erg onzeker ben over de relatie.
maandag 12 maart 2007 om 17:30
Tja hoe Peter er bij komt, dat hij "aantrekkelijk" zou zijn voor jongere vrouwen...heeft ie zeker ergens gelezen in de Nieuwe Revu.
Hij is nu vast bezig met het bleken van zijn noodlijdend gebitje. Kan ie beter zijn anus bleken!
D
Tinkerbelle, ik ben ook zo'n 4 maanden met deze jongen. maar ik twijfel soms toch wel eens moet ik zeggen. Hij is geestelijk ook erg jong. Maar goed, we zien wel waar hetschip strandt. En inderdaad, er zijn ook 30ers die gamen!!!;):)
Hij is nu vast bezig met het bleken van zijn noodlijdend gebitje. Kan ie beter zijn anus bleken!
DTinkerbelle, ik ben ook zo'n 4 maanden met deze jongen. maar ik twijfel soms toch wel eens moet ik zeggen. Hij is geestelijk ook erg jong. Maar goed, we zien wel waar hetschip strandt. En inderdaad, er zijn ook 30ers die gamen!!!;):)
dinsdag 13 maart 2007 om 10:29
@Zamirah. Heel veel sterkte ermee, zie inderdaad maar waar het schip strandt.
Tja wat mijn situatie betreft, ik geloof dat ik alle sceptici mag feliciteren. We zijn toch bezweken onder alle negativiteit die erom heen hing. We vinden elkaar heel erg leuk, maar de timing is zo verschikkelijk slecht, te vroeg, te jong, te groot leeftijdsverschil. Hij natuurlijk ook wel erg jong en gaat net een nieuwe fase van zijn leven in. Dus tja, begrijp zijn situatie wel, maar ben er natuurlijk niet blij mee. Ben gister een gesprek met hem aangegaan vanwege de onzekerheid die ik maar bleef voelen en hoopte op die manier wat van die onzekerheid uit de weg te kunnen ruimen, maar hoe stereotiep: het heeft ertoe geleid dat hij geen andere oplossing zag dan het te beëindigen... ;(
Tja wat mijn situatie betreft, ik geloof dat ik alle sceptici mag feliciteren. We zijn toch bezweken onder alle negativiteit die erom heen hing. We vinden elkaar heel erg leuk, maar de timing is zo verschikkelijk slecht, te vroeg, te jong, te groot leeftijdsverschil. Hij natuurlijk ook wel erg jong en gaat net een nieuwe fase van zijn leven in. Dus tja, begrijp zijn situatie wel, maar ben er natuurlijk niet blij mee. Ben gister een gesprek met hem aangegaan vanwege de onzekerheid die ik maar bleef voelen en hoopte op die manier wat van die onzekerheid uit de weg te kunnen ruimen, maar hoe stereotiep: het heeft ertoe geleid dat hij geen andere oplossing zag dan het te beëindigen... ;(
dinsdag 13 maart 2007 om 20:09
dinsdag 13 maart 2007 om 21:01
@Zamirah, we scheelden 10 jaar. Hij is ook gewoon te jong en is er gewoon nog helemaal niet aan toe om iets serieus aan te gaan, volkomen begrijpelijk. Bovendien heeft hij voor mij net een relatie van 4 jaar achter de rug, dus wilde ook nog even vrij zijn. Alleen is het zo moeilijk te accepteren hoe hij erin staat, want hij geeft wel aan dat ik iemand ben waarmee hij later wel een serieuze relatie zou willen, maar nu kan het gewoon niet. Maar ik kan ook geen jaren op hem gaan zitten wachten. Hij is wel gek op me, maar durft zich niet helemaal te laten gaan, vanwege het feit dat hij in zijn vorige relatie erg gekwetst is en er nu niet klaar voor te zijn, dus sluit hij zich af voor me. Hij wil wel met me doorgaan, maar ook weer niet, want hij ziet ons over een tijdje niet samen zijn, in zijn omgeving zijn er nogal wat mensen die tegen ons zijn (waaronder zijn ex), het gaat tegen zijn principe in om zo snel alweer in een nieuwe relatie te zitten, etc..... Al met al is hij zo instabiel als maar zijn kan (zoals hij zelf ook aangeeft). Tis moeilijk, want wil niet zonder hem, maar met hem is het ook moeilijk, want hij kan er niet volledig voor gaan, wat mij ook enorm kwelt. Ben er goed stuk van iig. en dat had ik nooit verwacht. 
Maar ja, ik ga (en dat moet ik ook) ervan uit dat het nu echt definitief is, ook al vind ik het heel moeilijk om dat onder ogen te zien, want altijd als we samen waren was het echt super!
Erg vervelend voor jou trouwens dat je er zelf ook nogal sceptisch over bent, dat maakt het er niet makkelijker op. Hoe kijkt hij tegen jullie relatie aan? En hoezo jong in sommige van zijn meningen? Bedoel je daarmee ook een beetje naief nog? Kijk je er nu dan gematigd negatief of gematigd positief tegenaan?
Maar ja, ik ga (en dat moet ik ook) ervan uit dat het nu echt definitief is, ook al vind ik het heel moeilijk om dat onder ogen te zien, want altijd als we samen waren was het echt super!
Erg vervelend voor jou trouwens dat je er zelf ook nogal sceptisch over bent, dat maakt het er niet makkelijker op. Hoe kijkt hij tegen jullie relatie aan? En hoezo jong in sommige van zijn meningen? Bedoel je daarmee ook een beetje naief nog? Kijk je er nu dan gematigd negatief of gematigd positief tegenaan?
woensdag 14 maart 2007 om 14:43
Het gene dat nu voor mij speelt is eigenlijk dat we elkaar nu al een tijd kennen ( 3 jaar ) en dat we het ons af en toe geen eens meer beseffen. Ik snap echt dat mensen zoiets hebben van okee, meisje toch je bent toch veel te jong. Maar ik voel me zo bij hem op mijn gemak en het is niet zo dat we anders met elkaar omgaan. We zijn zo erg op elkaar ingespeeld. Vaak denken we ook hetzelfde. En het is zo raar want geloof me: Ik snap het zelf af en toe ook niet. Hoe kan het nou dat een meisje als ik 17: op een man van 30 jaar ouder kan vallen : 47. De logica ontbreekt inderdaad in de verste verte. Maar het gevoel is er wel. Ik zie hem vanmiddag weer en zit met kriebels in mijn buik. Vanavond weer lekker samen koken en op de bank hangen. En ik weet dat dat misschien nog minder wordt, we zijn nog geen jaar bijelkaar maar ik voel ten opzichte van hem ook geen weerstand. Ik wil bij hem zijn. Ik wil voor hem vechten. Ik snap dat mensen niet meteen roepen van goh meid, wat leuk voor je. Maar als ik nu bij hem weg ga dan laat ik mijn hart in de steek en mijn hoofd begrijpt het niet maar zegt ook niet dat ik weg wil. Ik snap mezelf soms ook niet, daarvoor zal ik dan wel 17 zijn. Maar het voelt echt goed. Wie kan het me uitleggen waarom het zo goed voelt.. Waarom roept iedereen dat het verkeerd is terwijl ik me zo heerlijk voel bij hem en mezelf ook echt mijn leven met hem zie delen...
woensdag 14 maart 2007 om 14:52
Ik weet niet waarom "iedereen" roept dat het zo verkeerd is.. Maar ik kan wel voor mezelf spreken.
Toen ik 17 was, dacht ik dat ik wist waar ik mee bezig was.. Nou kijk ik daar op terug en vind ik mezelf een ongelooflijk naief meisje. Echt een meisje. En bij een meisje hoort een jongen, geen man.
Hij zou beter moeten weten.
Toen ik 19 of 20 was heb ik een tijdje wat gehad met een man van 17 jaar ouder. Ik vond toen dat het moest kunnen. Heb zelfs niet eens echt veel negatieve reacties gehad. Achteraf gezegd wist ik echt niet waar ik mee bezig was.. En daarom zeg ik dat ik vind dat hij beter moet weten.
Jij moet je nog zoveel ontwikkelen, jij bent er nog niet. Hij wel..
Toen ik 17 was, dacht ik dat ik wist waar ik mee bezig was.. Nou kijk ik daar op terug en vind ik mezelf een ongelooflijk naief meisje. Echt een meisje. En bij een meisje hoort een jongen, geen man.
Hij zou beter moeten weten.
Toen ik 19 of 20 was heb ik een tijdje wat gehad met een man van 17 jaar ouder. Ik vond toen dat het moest kunnen. Heb zelfs niet eens echt veel negatieve reacties gehad. Achteraf gezegd wist ik echt niet waar ik mee bezig was.. En daarom zeg ik dat ik vind dat hij beter moet weten.
Jij moet je nog zoveel ontwikkelen, jij bent er nog niet. Hij wel..
woensdag 14 maart 2007 om 16:34
Ik was ook 17 toen ik verliefd was op een 10 jaar oudere man (nou ja, dat verliefd kwam al op mn 16de, maar de relatie op mijn 17de). Ik ben nu al heeeel wat jaartjes verder, ik kan je natuurlijk niet vertellen waarom het voor jou zo goed voelt, maar ik weet nu wel waarom het voor mij zo goed voelde.
Ik had een moeilijke jeugd, waarbij ik me niet geliefd voelde. Woorden als houden van werden bij ons thuis niet uitgesproken. Ook op school en bij mijn vrienden voelde ik me altijd toch een beetje buitengesloten, alsof ik niet goed genoeg was.
Ik had al eerder vriendjes gehad, maar hij was de eerste die mij het gevoel gaf dat ik speciaal, mooi en bijzonder was en gaf me heel veel liefde. En ik hunkerde naar die liefde, ik heb me dus helemaal op hem gestort. Hij wist ook precies wat hij moest zeggen en doen, hij wist natuurlijk veel meer van de liefde dan ik. Voor mij was het dus de ideale relatie, bijzonder, maar blind voor de dingen die niet goed zaten....
Ik was gewoon te jong en te naief om een gelijkwaardige relatie met hem te hebben. Met de jaren (en ervaringen) wordt je wijzer.
Ik had een moeilijke jeugd, waarbij ik me niet geliefd voelde. Woorden als houden van werden bij ons thuis niet uitgesproken. Ook op school en bij mijn vrienden voelde ik me altijd toch een beetje buitengesloten, alsof ik niet goed genoeg was.
Ik had al eerder vriendjes gehad, maar hij was de eerste die mij het gevoel gaf dat ik speciaal, mooi en bijzonder was en gaf me heel veel liefde. En ik hunkerde naar die liefde, ik heb me dus helemaal op hem gestort. Hij wist ook precies wat hij moest zeggen en doen, hij wist natuurlijk veel meer van de liefde dan ik. Voor mij was het dus de ideale relatie, bijzonder, maar blind voor de dingen die niet goed zaten....
Ik was gewoon te jong en te naief om een gelijkwaardige relatie met hem te hebben. Met de jaren (en ervaringen) wordt je wijzer.
woensdag 14 maart 2007 om 17:17
*Meld zich*
Ik 23 hij 32. Alweer ruim 3 jaar samen. Vorig jaar een korte tijd samengewoond...ik ging direct na mijn opleiding bij hem wonen in het westen (ik kom zelf uit het oosten)...en dat is achteraf gezien niet bepaald verstandig geweest. Hij woonde al 11 jaar op zichzelf...ik kwam gelijk vanuit mijn ouderlijk huis...en dan merk je toch een verschil...niet zozeer in leeftijd maar wel in ervaring. Ik totaal niet assertief en sterk op het gebied van grenzen en wensen aangeven hij weer wel..gevolg ---> scheefgroei, ongelijkwaardigheid...En dat hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn, voor hetzelfde geldt gaat het wel goed...Maar bij ons niet. Vorige jaar daarom een enorme dip gehad...we zijn voordat de bom echt barstte uit elkaar gegaan en ik ben (met veel tegenstrijdige emoties) teruggekeerd naar het oosten. Het is maar een weekje of 2 'echt' uitgeweest. De gevoelens bleven even sterk dus we zochten elkaar vrij snel weer op en hebben alles heel rustig aan gedaan.
Woon nu op mezelf, werk fulltime en ben weer heerlijk met mijn eigen dingen bezig. Ik word niet meer dagelijks geconfronteerd met de langdurige werkdagen van mijn vriend en het feit dat ik destijds nergens naar toe kon (geen vriendenkring o.i.d.). We zijn dus eigenlijk weer gaan LAT-en en dat bevalt tot nu toe weer helemaal prima. Ik sta zelfstandiger in het leven en maak me veel minder druk, hij is zich meer gaan beseffen wat ik voor hem beteken en houdt meer rekening met me. We hebben elkaar weer gevonden in een gezonde balans. Dus we houden het voorlopig even zo en we zien wel wat de toekomst brengt
Ik 23 hij 32. Alweer ruim 3 jaar samen. Vorig jaar een korte tijd samengewoond...ik ging direct na mijn opleiding bij hem wonen in het westen (ik kom zelf uit het oosten)...en dat is achteraf gezien niet bepaald verstandig geweest. Hij woonde al 11 jaar op zichzelf...ik kwam gelijk vanuit mijn ouderlijk huis...en dan merk je toch een verschil...niet zozeer in leeftijd maar wel in ervaring. Ik totaal niet assertief en sterk op het gebied van grenzen en wensen aangeven hij weer wel..gevolg ---> scheefgroei, ongelijkwaardigheid...En dat hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn, voor hetzelfde geldt gaat het wel goed...Maar bij ons niet. Vorige jaar daarom een enorme dip gehad...we zijn voordat de bom echt barstte uit elkaar gegaan en ik ben (met veel tegenstrijdige emoties) teruggekeerd naar het oosten. Het is maar een weekje of 2 'echt' uitgeweest. De gevoelens bleven even sterk dus we zochten elkaar vrij snel weer op en hebben alles heel rustig aan gedaan.
Woon nu op mezelf, werk fulltime en ben weer heerlijk met mijn eigen dingen bezig. Ik word niet meer dagelijks geconfronteerd met de langdurige werkdagen van mijn vriend en het feit dat ik destijds nergens naar toe kon (geen vriendenkring o.i.d.). We zijn dus eigenlijk weer gaan LAT-en en dat bevalt tot nu toe weer helemaal prima. Ik sta zelfstandiger in het leven en maak me veel minder druk, hij is zich meer gaan beseffen wat ik voor hem beteken en houdt meer rekening met me. We hebben elkaar weer gevonden in een gezonde balans. Dus we houden het voorlopig even zo en we zien wel wat de toekomst brengt
woensdag 14 maart 2007 om 18:21
@Enigme
Fijn dat alles nu veel beter gaat met jullie!
Wat ik wel in je verhaal lees is dat het leeftijdsverfschil (9 jaar is niet zoveel toch?) eigenlijk niet zoveel uit maakte, maar meer het verschil in ervaringen?
Is dat de reden dat het nu ook beter gaat. Dat je je eigen ervaringen op kan doen, of komt het alleen door het "latten", elkaar minder zien, meer je eigen leven leiden?
Fijn dat alles nu veel beter gaat met jullie!
Wat ik wel in je verhaal lees is dat het leeftijdsverfschil (9 jaar is niet zoveel toch?) eigenlijk niet zoveel uit maakte, maar meer het verschil in ervaringen?
Is dat de reden dat het nu ook beter gaat. Dat je je eigen ervaringen op kan doen, of komt het alleen door het "latten", elkaar minder zien, meer je eigen leven leiden?
woensdag 14 maart 2007 om 18:41
quote:
@Enigme
Fijn dat alles nu veel beter gaat met jullie!
Wat ik wel in je verhaal lees is dat het leeftijdsverfschil (9 jaar is niet zoveel toch?) eigenlijk niet zoveel uit maakte, maar meer het verschil in ervaringen?
Is dat de reden dat het nu ook beter gaat. Dat je je eigen ervaringen op kan doen, of komt het alleen door het "latten", elkaar minder zien, meer je eigen leven leiden?
Naja door het leeftijdsverschil loopt hij wel een aantal jaren langer op deze aardkloot rond dan ik doe...en meestal resulteert zoiets in het hebben van meer ervaring
Ik denk idd dat het 1 van de redenen is dat het nu beter gaat....toen ik naar hem toe ging, veranderde in principe voor hem niet veel...voor mij des te meer. Ik had daar nog geen 'eigen' leven. En miste daarnaast, doordat hij net een eigen bedrijf was begonnen, een gezellige, veilige thuisbasis. Ik kon niet op hem terugvallen...en helaas ook nog niet op mezelf. Dat vertrouwen heb ik nu wel. Ik heb mijn eigen woning, ik betaal mijn eigen rekeningen etc...een stuk zelfstandigheid is veel waard. Voor zowel mezelf is dat vele malen beter...en blijkbaar ook voor 'ons'...gelukkig maar
@Enigme
Fijn dat alles nu veel beter gaat met jullie!
Wat ik wel in je verhaal lees is dat het leeftijdsverfschil (9 jaar is niet zoveel toch?) eigenlijk niet zoveel uit maakte, maar meer het verschil in ervaringen?
Is dat de reden dat het nu ook beter gaat. Dat je je eigen ervaringen op kan doen, of komt het alleen door het "latten", elkaar minder zien, meer je eigen leven leiden?
Naja door het leeftijdsverschil loopt hij wel een aantal jaren langer op deze aardkloot rond dan ik doe...en meestal resulteert zoiets in het hebben van meer ervaring
Ik denk idd dat het 1 van de redenen is dat het nu beter gaat....toen ik naar hem toe ging, veranderde in principe voor hem niet veel...voor mij des te meer. Ik had daar nog geen 'eigen' leven. En miste daarnaast, doordat hij net een eigen bedrijf was begonnen, een gezellige, veilige thuisbasis. Ik kon niet op hem terugvallen...en helaas ook nog niet op mezelf. Dat vertrouwen heb ik nu wel. Ik heb mijn eigen woning, ik betaal mijn eigen rekeningen etc...een stuk zelfstandigheid is veel waard. Voor zowel mezelf is dat vele malen beter...en blijkbaar ook voor 'ons'...gelukkig maar
woensdag 14 maart 2007 om 21:10
@Tinkerbelle, ik geef onze relatie niet veel tijd meer. Helaas. Het klikt op bepaalde fronten heel goed, maar op bepaalde ook niet. Hij woont bijvoorbeeld nog thuis. :o
Dat geeft zoveel moeilijkheden en hindernissen, die waarschijnlijk niet te overwinnen zijn...
Ik merk aan mezelf dat ik afstand aan het nemen ben...
Dat geeft zoveel moeilijkheden en hindernissen, die waarschijnlijk niet te overwinnen zijn...
Ik merk aan mezelf dat ik afstand aan het nemen ben...
donderdag 15 maart 2007 om 15:58
Swiebie, ik snap dat een moeilijke jeugd een rol speelt in hoe beiinvloedbaar je bent maar ik heb een hele goede en gelukkige jeugd gehad en ik ben nog steeds heel gelukkig. Ik kan ook met mijn ouders overal over praten. Als ik terug kijk ben ik wel naief geweest. Maar zoals ik sommige dingen lees, krijg ik het idee dat mensen denken dat hij gebruik maakt van mijn naiviteit. Het kan ook zijn dat ik dat verkeerd begrijp. Ik ben iemand met een eigen mening. En ik spreek hem ook gewoon altijd uit. Ik kan goed voor mezelf opkomen. Die dingen weet mijn vriend ook allemaal. Als mij iets niet bevalt dan zeg ik dat ook en laat ik ook niet over me heen lopen. Als we ruzie hebben dan schreeuwen we allebei even hard. Ik wil gewoon graag weten hoe het kan dat ik dit voor iemand voel. Misschien is er geen verklaring voor, meestal is er voor de liefde geen verklaring maar ik wil wel graag weten hoe mensen ertegen aan kijken uit hun eigen ervaring. Er zijn natuurlijk ook negatieve ervaringen maar ook positieve. Het vertrouwen in mijn relatie heb ik niet nodig want dat is er genoeg en dat vertrouwen is zo sterk dat krijgt niet zomaar iemand kapot. Maar als ik met iemand overal over kan praten, iemand bij wie ik mezelf kan zijn, iemand die me aan het lachen maakt, iemand bij wie ik me op me gemak voel, iemand waarmee ik dingen wil doen die ik nog nooit met een ander heb gewild, en ik kan zo nog wel even doorgaan maar zal diegene me dan echt gebruiken. Zal iemand me 2,5 jaar achterna lopen en vervolgens als we wat krijgen dingen zich op de nek halen die heel kwetsend zijn. Wat mensen namelijk vaak vergeten is dat hij ook van alles over zich heen krijgt. Als hij me echt gebruikt, zou hij dan het risico lopen dat mensen die belangrijk voor hem zijn hem zullen laten vallen als hij met mij doorgaat.
donderdag 15 maart 2007 om 16:44
Green, hoe oud was jij toen jullie een relatie kregen?
Ik weet even de naam niet meer, maar iemand postte dat je als 17-jarige denkt heel volwassen te zijn en alles te weten. Dat denken inderdaad vrijwel alle 17-jarige wel, eigenwijs als pubers zijn. Jaren later kijk je dan terug en denk je hoe heb ik dat in hemelsnaam kunnen doen. En besef je dat je nog lange na niet volwassen was (dat ben je meestal zo rond je 25ste pas) en dat je nog lange na niet wist waarmee je bezig was. Maar goed, dat zul je dus pas over een jaartje of 10 beleven.
Ik weet even de naam niet meer, maar iemand postte dat je als 17-jarige denkt heel volwassen te zijn en alles te weten. Dat denken inderdaad vrijwel alle 17-jarige wel, eigenwijs als pubers zijn. Jaren later kijk je dan terug en denk je hoe heb ik dat in hemelsnaam kunnen doen. En besef je dat je nog lange na niet volwassen was (dat ben je meestal zo rond je 25ste pas) en dat je nog lange na niet wist waarmee je bezig was. Maar goed, dat zul je dus pas over een jaartje of 10 beleven.
donderdag 15 maart 2007 om 17:03
Branwen, dat was ik..
En precies wat je schrijft bedoelde ik ook.
Green, ik wil niet zeggen dat hij je mis-/gebruikt. Ik denk ook wel dat je voor jezelf op kan komen en het zal zeggen als je iets niet wil. Ik probeer alleen aan te geven dat ik denk dat je niet alleen wel erg jong bent, maar ook dat je er over een paar jaar heel anders op terug kijkt.
Hij is wie hij is. Jij hoort je nog te ontwikkelen. Ik hoop dat jij die kans krijgt op een goede manier. Je leven is als 17-jarige of als 47-jarige wel totaal anders en ik hoop dat jij de ruimte krijgt je eigen ontwikkeling door te maken en niet wordt "mee gezogen" in een ander leven.
En precies wat je schrijft bedoelde ik ook.
Green, ik wil niet zeggen dat hij je mis-/gebruikt. Ik denk ook wel dat je voor jezelf op kan komen en het zal zeggen als je iets niet wil. Ik probeer alleen aan te geven dat ik denk dat je niet alleen wel erg jong bent, maar ook dat je er over een paar jaar heel anders op terug kijkt.
Hij is wie hij is. Jij hoort je nog te ontwikkelen. Ik hoop dat jij die kans krijgt op een goede manier. Je leven is als 17-jarige of als 47-jarige wel totaal anders en ik hoop dat jij de ruimte krijgt je eigen ontwikkeling door te maken en niet wordt "mee gezogen" in een ander leven.
