Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
donderdag 15 maart 2007 om 19:34
Leeftijd is maar een getal, je hebt maar aan levenservaring maar ik ben het eens dat 17 en 47 wel een erg groot verschil is. Mijn vriend en ik zijn al een aantal jaar samen maar toen wij net wat kregen was ik net 18 en hij 31 én al vader. Als ik terugkijk is dat leeftijdsverschil echt net kantje boord geweest.
donderdag 15 maart 2007 om 19:40
Ik vraag me af wat voor een soort man dat is, die, als bijna 50er (!) een relatie aangaat met een kind van 17. Ik geloof in dit geval niet in onbaatzuchtigheid. Ik zet grote vraagtekens bij zijn volwassenheid. Door het grote leeftijdsverschil kun je eenvoudigweg nooit op dezelfde golflengte zitten.
Ik vind het niet gezond.
Stel je eens voor, een vrouw van 47 met een jongen van 17...hoe zouden jullie dat vinden? Het is in principe het zelfde.
Ik vind het niet gezond.
Stel je eens voor, een vrouw van 47 met een jongen van 17...hoe zouden jullie dat vinden? Het is in principe het zelfde.
donderdag 15 maart 2007 om 23:47
quote:
@Tinkerbelle, ik geef onze relatie niet veel tijd meer. Helaas. Het klikt op bepaalde fronten heel goed, maar op bepaalde ook niet. Hij woont bijvoorbeeld nog thuis. :o
Dat geeft zoveel moeilijkheden en hindernissen, die waarschijnlijk niet te overwinnen zijn...
Ik merk aan mezelf dat ik afstand aan het nemen ben... Hey Zamirah,
Wat vervelend om te horen dat je je relatie niet veel meer tijd geeft! Kijk wel uit dat je er niet te snel de brui aangeeft, dan krijg je eigenlijk wat mij is overkomen, alleen ben ik dan de andere partij. Zijn de punten waar het momenteel niet op klikt onoverkomelijke problemen? Of zijn het opstartdingetjes waarbij je nog aan elkaar moet wennen? Tja, ik was ook altijd principieel tegen het hebben van een relatie met een man die nog thuis woont. Mijn ex woonde ook nog thuis, vond ik ook echt heeeeel erg. Maar een van mijn beste vriendinnen heeft al meer dan 7 jr een relatie met een jongen die ook nog steeds thuis woont (zij 26 jr, hij 29 jr) en zij hebben nu een huis gekocht om samen te wonen. Het is een superrelatie, dus het hoeft geen belemmering te zijn. Kijk uit dat je niet in de valkuil valt van wat anderen er wel niet van vinden. Daar had ik wel heel erg last van! Zijn al moeilijkheden en hindernissen ook echt niet te overwinnen of voelt dat nu momenteel even zo? Hebben jullie het ook niet heel fijn samen en kun je het toch niet overwinnen en er sterker samen uitkomen?
Ik zeg dit allemaal omdat ik natuurlijk "slachtoffer" ben van iemand die dezelfde twijfels heeft die jij nu uit. Heel veel succes en sterkte!
*;
@Tinkerbelle, ik geef onze relatie niet veel tijd meer. Helaas. Het klikt op bepaalde fronten heel goed, maar op bepaalde ook niet. Hij woont bijvoorbeeld nog thuis. :o
Dat geeft zoveel moeilijkheden en hindernissen, die waarschijnlijk niet te overwinnen zijn...
Ik merk aan mezelf dat ik afstand aan het nemen ben... Hey Zamirah,
Wat vervelend om te horen dat je je relatie niet veel meer tijd geeft! Kijk wel uit dat je er niet te snel de brui aangeeft, dan krijg je eigenlijk wat mij is overkomen, alleen ben ik dan de andere partij. Zijn de punten waar het momenteel niet op klikt onoverkomelijke problemen? Of zijn het opstartdingetjes waarbij je nog aan elkaar moet wennen? Tja, ik was ook altijd principieel tegen het hebben van een relatie met een man die nog thuis woont. Mijn ex woonde ook nog thuis, vond ik ook echt heeeeel erg. Maar een van mijn beste vriendinnen heeft al meer dan 7 jr een relatie met een jongen die ook nog steeds thuis woont (zij 26 jr, hij 29 jr) en zij hebben nu een huis gekocht om samen te wonen. Het is een superrelatie, dus het hoeft geen belemmering te zijn. Kijk uit dat je niet in de valkuil valt van wat anderen er wel niet van vinden. Daar had ik wel heel erg last van! Zijn al moeilijkheden en hindernissen ook echt niet te overwinnen of voelt dat nu momenteel even zo? Hebben jullie het ook niet heel fijn samen en kun je het toch niet overwinnen en er sterker samen uitkomen?
Ik zeg dit allemaal omdat ik natuurlijk "slachtoffer" ben van iemand die dezelfde twijfels heeft die jij nu uit. Heel veel succes en sterkte!
*;
vrijdag 16 maart 2007 om 09:45
@ Green
Op mijn 15e had ik ook iets met een oudere man. hij was 36. En ook al zit ik nu weer in een leeftijdsverschil relatie... dit voelt compleet anders.
Toen ik 15 was, had ik ook een grote mond, dacht ik al heel volwassen te zijn, dacht ik het allemaal te weten. Pas nu zie ik dat ik wel degelijk gemanipuleerd ben. Als ik er aan terugdenk maakt het me ziek! Letterlijk. Je kan het allemaal voor je gevoel op die leeftijd al heel goed weten... ik weet nu'dat dat gewoon écht niet zo is. Ik was 15, zat op het gymnasium, was slim en had mn babbel klaar. Maar ik heb me enorm ontwikkeld in de afgelopen 9 jaar... dat had ik ook niet voor mogelijk gehouden. Als ik nu soms van die Over Zelfstandige pubers hoor, denk ik ook...wacht maar tot over een paar jaar... (haha voel me ineens lullen als een oude tante grin)
Mijn vriend en ik schelen 17 jaar. Maar ook hij zegt. Als volwassen vent blijf je met je takken af van een puber. Hoe veel je ook om elkaar geeft. Dat doé je gewoon niet. En k ben het met hem eens. Ik veroordeel leeftijds verschil totaal niet. Maar als de een minderjarig is en er zit een flink gat tussen de leeftijden dan ben ik er fel op tegen. Omdat ik weet hoeveel spijt ik er van heb gekregen. Omdat ik vind dat hij mijn jeugd heeft verpest. Door me met dingen te belasten uit een volwassen leven terwijl ik gewoon de dingen had moeten doen die bij mijn leeftijd hoorden... En ik was verre van achterlijk! En vond mezelf toen heel wijs en totaal niet naief. Maar achteraf was ik dat wel en dat zie je gewoon pas als je paar jaar verder bent.
Op mijn 15e had ik ook iets met een oudere man. hij was 36. En ook al zit ik nu weer in een leeftijdsverschil relatie... dit voelt compleet anders.
Toen ik 15 was, had ik ook een grote mond, dacht ik al heel volwassen te zijn, dacht ik het allemaal te weten. Pas nu zie ik dat ik wel degelijk gemanipuleerd ben. Als ik er aan terugdenk maakt het me ziek! Letterlijk. Je kan het allemaal voor je gevoel op die leeftijd al heel goed weten... ik weet nu'dat dat gewoon écht niet zo is. Ik was 15, zat op het gymnasium, was slim en had mn babbel klaar. Maar ik heb me enorm ontwikkeld in de afgelopen 9 jaar... dat had ik ook niet voor mogelijk gehouden. Als ik nu soms van die Over Zelfstandige pubers hoor, denk ik ook...wacht maar tot over een paar jaar... (haha voel me ineens lullen als een oude tante grin)
Mijn vriend en ik schelen 17 jaar. Maar ook hij zegt. Als volwassen vent blijf je met je takken af van een puber. Hoe veel je ook om elkaar geeft. Dat doé je gewoon niet. En k ben het met hem eens. Ik veroordeel leeftijds verschil totaal niet. Maar als de een minderjarig is en er zit een flink gat tussen de leeftijden dan ben ik er fel op tegen. Omdat ik weet hoeveel spijt ik er van heb gekregen. Omdat ik vind dat hij mijn jeugd heeft verpest. Door me met dingen te belasten uit een volwassen leven terwijl ik gewoon de dingen had moeten doen die bij mijn leeftijd hoorden... En ik was verre van achterlijk! En vond mezelf toen heel wijs en totaal niet naief. Maar achteraf was ik dat wel en dat zie je gewoon pas als je paar jaar verder bent.
maandag 19 maart 2007 om 12:27
Ik wil ook een duit in het (leeftijds-) zakje doen: wij schelen 21 jaar (ik 29; hij 50). hij heeft 2 (volwassen) kinderen en ik heb nooit echt een kinderwens gehad. ik merk wel dat ik er gaandeweg meer aan denk hoe het is om een kind met hem samen te hebben. dit komt (althans, na lang nadenken is dat mijn eigen conclusie :? ) dat juist hij bij mij deze gevoelens opwekt: rust, ervaring en ik met mijn 'jeudige' enthousiasme. mij lijkt het best een mooie combinatie. hij is alleen zo verdomde rechtlijnig in heel veel dingen. dus ook op dit gebied 
da's wat mij qua karakter van hem nogal eens het bloed onder de nagels vandaan haalt: het is bij hem al gauw zwart of wit; grijs kent hij nauwelijks. maar dat heeft meer met karakter dan met leeftijd te maken denk ik.
ben gewoon eens benieuwd naar jullie ervaringen (die in een soort gelijk schuitje zitten: leeftijdsverschil, wel/geen kids, twijfels over 'later'.., .... )
Pukkie2
da's wat mij qua karakter van hem nogal eens het bloed onder de nagels vandaan haalt: het is bij hem al gauw zwart of wit; grijs kent hij nauwelijks. maar dat heeft meer met karakter dan met leeftijd te maken denk ik.ben gewoon eens benieuwd naar jullie ervaringen (die in een soort gelijk schuitje zitten: leeftijdsverschil, wel/geen kids, twijfels over 'later'.., .... )
Pukkie2
maandag 19 maart 2007 om 13:14
Mijn partner is maar in één ding rechtlijnig. Never ever meer kinderen. Voor de rest staat ie nog wel open voor mn jeugdigheid. Hij wil ook gewoon met me trouwen etc. Hoop dingen maakt hij ook weer opnieuw mee omdat hij ook overnieuw heeft moeten beginnen na zn scheiding.
Hij wilde eigenlijk al niet echt kinderen, ze zijn er toch gekomen en hij houdt van ze, maar daardoor weet ie wel zeker... ik ben klaar met het vaderschap. Ik heb het onderschat destijds en dat gebeurt me niet nog eens. En ja dat heb ik maar te slikken. Wel zie ik ook door het hebben van stiefkinderen dát het ook veel werk is en ik zit zelf ook niet echt te springen om moeder te worden dus dat komt mooi uit.
Hij wilde eigenlijk al niet echt kinderen, ze zijn er toch gekomen en hij houdt van ze, maar daardoor weet ie wel zeker... ik ben klaar met het vaderschap. Ik heb het onderschat destijds en dat gebeurt me niet nog eens. En ja dat heb ik maar te slikken. Wel zie ik ook door het hebben van stiefkinderen dát het ook veel werk is en ik zit zelf ook niet echt te springen om moeder te worden dus dat komt mooi uit.
dinsdag 27 maart 2007 om 11:03
gevonden :
Hahah! Wel jong van geest dus!
Wat ik me even afvraag is hoe jij omgaat met vrienden van hem, die bv allemaal al aan de kinderen zijn begonnen. En die al jaaaaaren getrouwd zijn en in een koophuis wonen. (Ben even vergeten hoe jouw situatie ook alweer was hoor...)
Ik kan me voorstellen dat jij erg moest wennen om in zo'n omgeving rond te lopen. En ik kan me ook voorstellen dat die mensen even moesten slikken toen jij ineens in hun omgeving binnenwandelde. (Dit natuurlijk los van het feit dat ze jou wel gewoon accepteerden hoor...)
Ja vrienden van hem zitten aan de kinderen, en zien we minder vaak. Maar op zich gaat dat contact goed hoor. Er wordt regelmatig wat georganiseerd zoals een barbecue bij vriend A of een tuinfeestje bij collega B. Vrienden van hem doen wel moeilijker dan die van mij. Misschien omdat ze jaloers zijn? Vooral een paar van die kerels die maar geintjes BLIJVEN maken die het niveau dom blondje nauwelijks ontstijgen. Als mijn vriend moe is, 'je neukt teveel' etc. Inmiddels heb ik wel zoiets van ok ik ben jong maar ik kan meer dan neuken alleen. Je wordt niet serieus genomen. En de vrouwen van in de 40 van die collega's bekijken me helemaal met argus ogen. Maar we gaan vaak wel om met mensen uit mijn kringen en die varieren van 20 tot 35 dus lekker gevarieerd.
Hahah! Wel jong van geest dus!
Wat ik me even afvraag is hoe jij omgaat met vrienden van hem, die bv allemaal al aan de kinderen zijn begonnen. En die al jaaaaaren getrouwd zijn en in een koophuis wonen. (Ben even vergeten hoe jouw situatie ook alweer was hoor...)
Ik kan me voorstellen dat jij erg moest wennen om in zo'n omgeving rond te lopen. En ik kan me ook voorstellen dat die mensen even moesten slikken toen jij ineens in hun omgeving binnenwandelde. (Dit natuurlijk los van het feit dat ze jou wel gewoon accepteerden hoor...)
Ja vrienden van hem zitten aan de kinderen, en zien we minder vaak. Maar op zich gaat dat contact goed hoor. Er wordt regelmatig wat georganiseerd zoals een barbecue bij vriend A of een tuinfeestje bij collega B. Vrienden van hem doen wel moeilijker dan die van mij. Misschien omdat ze jaloers zijn? Vooral een paar van die kerels die maar geintjes BLIJVEN maken die het niveau dom blondje nauwelijks ontstijgen. Als mijn vriend moe is, 'je neukt teveel' etc. Inmiddels heb ik wel zoiets van ok ik ben jong maar ik kan meer dan neuken alleen. Je wordt niet serieus genomen. En de vrouwen van in de 40 van die collega's bekijken me helemaal met argus ogen. Maar we gaan vaak wel om met mensen uit mijn kringen en die varieren van 20 tot 35 dus lekker gevarieerd.
dinsdag 27 maart 2007 om 12:40
Raar van die vrienden hoor... Het zal idd een soort van jaloezie zijn. Zij zitten helemaal ingekakt in hun relatie en zien jouw vriend lekker lol maken met jou. Ofzo... Of ze zijn jaloers dat hij lekker een mooie jonge vrouw heeft. En als jij dan naast hun vrouw gaat staan is het contrast er in hun ogen helemaal.
Maar aan de andere kant kan ik me het ook wel weer een beetje voorstellen. Ik bedoel... Als een van jouw vrienden ineens een veel jongere vriend(in) zou krijgen, zou je toch ook wel even moeten wennen.
Lastige situatie hoor... Ik wist het bij mijn ex altijd handig te regelen. Ik ging gewoon alleen naar mijn vrienden (stappen enzo), en hij ondernam ook genoeg met zijn vrienden. En we deden de rest gewoon samen. Als ik er aan terugdenk vind ik het toch niet echt super. Zeker niet nu ik een vriend heb waarmee ik echt heel veel samendoe en relatief weinig apart.
Maar aan de andere kant kan ik me het ook wel weer een beetje voorstellen. Ik bedoel... Als een van jouw vrienden ineens een veel jongere vriend(in) zou krijgen, zou je toch ook wel even moeten wennen.
Lastige situatie hoor... Ik wist het bij mijn ex altijd handig te regelen. Ik ging gewoon alleen naar mijn vrienden (stappen enzo), en hij ondernam ook genoeg met zijn vrienden. En we deden de rest gewoon samen. Als ik er aan terugdenk vind ik het toch niet echt super. Zeker niet nu ik een vriend heb waarmee ik echt heel veel samendoe en relatief weinig apart.
donderdag 10 mei 2007 om 21:17
Hoi.
Bij mij is het omgekeerde...Mijn lover is twee jaar jonger en ik ben 20.
Al ben ik momenteel wel aan het twijfelen of het een haalbare kaart is...
Met name omdat ik Wo doe en hij gewoon werkt, dat maakt het verschil tussen ons groter... Maar hij is wel superlief voor me en het klikt tussen ons.
Bij mij is het omgekeerde...Mijn lover is twee jaar jonger en ik ben 20.
Al ben ik momenteel wel aan het twijfelen of het een haalbare kaart is...
Met name omdat ik Wo doe en hij gewoon werkt, dat maakt het verschil tussen ons groter... Maar hij is wel superlief voor me en het klikt tussen ons.
donderdag 10 mei 2007 om 22:28
pffft, een heel stuk getyped. Vliegt internet eruit... tekst weg
Nou goed, nog even kort dan:
Ik ben 21 en verliefd (aan het worden) op een -ongetrouwde en kinderloze- man van 43. Het is nog heel pril maar het leeftijdsverschil houd me wel al bezig omdat ik liever nu tot de conclusie kom dat het misschien niet zo'n goed plan is dat over een paar weken als ik al helemaal superdesuper verliefd ben.
We hebben nog niet echt over ons leeftijdsverschil gesproken. Wel beide gezegd dat we het eigenlijk niet zo heel slim vinden maar dat we het wel heel fijn vinden samen, dus gaan we nog even gezellig door
Maar over kinderen e.d nog niet echt gesproken. Ik weet wel dat hij best kinderen zou willen hebben maar tot welke leeftijd hij kinderen zou willen krijgen weet ik bijvoorbeeld niet. Ik weet zelf zeker dat ik graag kinderen zou willen krijgen, maar de komende 3 / 4 jaar zeker nog niet...
Waar ik ook heel erg nieuwsgierig naar ben, maar niet aan hem durf te vragen: Als ik het al een beetje gek vind om op iemand van 22 jaar ouder te vallen. Hoe moet het dan voor hem zijn om op een meisje van 22 jaar jonger te vallen?? Weten jullie hoe jullie mannen daar over denken?
Bedankt voor het uppen!!
Nou goed, nog even kort dan:
Ik ben 21 en verliefd (aan het worden) op een -ongetrouwde en kinderloze- man van 43. Het is nog heel pril maar het leeftijdsverschil houd me wel al bezig omdat ik liever nu tot de conclusie kom dat het misschien niet zo'n goed plan is dat over een paar weken als ik al helemaal superdesuper verliefd ben.
We hebben nog niet echt over ons leeftijdsverschil gesproken. Wel beide gezegd dat we het eigenlijk niet zo heel slim vinden maar dat we het wel heel fijn vinden samen, dus gaan we nog even gezellig door
Maar over kinderen e.d nog niet echt gesproken. Ik weet wel dat hij best kinderen zou willen hebben maar tot welke leeftijd hij kinderen zou willen krijgen weet ik bijvoorbeeld niet. Ik weet zelf zeker dat ik graag kinderen zou willen krijgen, maar de komende 3 / 4 jaar zeker nog niet...
Waar ik ook heel erg nieuwsgierig naar ben, maar niet aan hem durf te vragen: Als ik het al een beetje gek vind om op iemand van 22 jaar ouder te vallen. Hoe moet het dan voor hem zijn om op een meisje van 22 jaar jonger te vallen?? Weten jullie hoe jullie mannen daar over denken?
Bedankt voor het uppen!!
donderdag 10 mei 2007 om 22:33
Mijn vriend wil geen kinderen meer. Dit heeft niet met leeftijd te maken maar hij wil gewoon niet meer. De kans is heel groot met een vriend van je eigen leeftijd dat hij ook geen kinderen wil. Dit is niet persee een struikelblok voor een leeftijdsverschil relatie.
Mijn vriend had ook nooit voorgesteld dat hij op iemand zou vallen die zoveel jonger was. Sterker nog als zijn dochter dit straks flikt staat hij echt niet te trappelen van blijdschap. Maar er was een klik tussen ons waar gewoon niks tegen te doen was.
Weet je ik zie het zo, spijt krijg je van de dingen die je NIET hebt gedaan. Als ik over 10 jaar (wat de meeste relaties nieteens halen) alsnog tot de conclusie kom dat dit het niet is, dan ben ik pas 34. Zou ik nog moeder kunnen worden mocht ik dat tegen die tijd willen...
Kortom je kan niet alle beren op de weg voorzien maar ik heb voor mezelf het gevoel de liefde van mijn leven gevonden te hebben. Ik zou geen dag met hem willen missen. Voor geen goud. Dan maar een voor de buitenwereld wat minder voor de hand liggende relatie.
Mijn vriend had ook nooit voorgesteld dat hij op iemand zou vallen die zoveel jonger was. Sterker nog als zijn dochter dit straks flikt staat hij echt niet te trappelen van blijdschap. Maar er was een klik tussen ons waar gewoon niks tegen te doen was.
Weet je ik zie het zo, spijt krijg je van de dingen die je NIET hebt gedaan. Als ik over 10 jaar (wat de meeste relaties nieteens halen) alsnog tot de conclusie kom dat dit het niet is, dan ben ik pas 34. Zou ik nog moeder kunnen worden mocht ik dat tegen die tijd willen...
Kortom je kan niet alle beren op de weg voorzien maar ik heb voor mezelf het gevoel de liefde van mijn leven gevonden te hebben. Ik zou geen dag met hem willen missen. Voor geen goud. Dan maar een voor de buitenwereld wat minder voor de hand liggende relatie.
vrijdag 11 mei 2007 om 15:26
Ook goedemiddag iedereen! Ik ben 27 en mijn vriend is 60. Voor de niet-rekenwonders onder ons: we schelen dus 33 jaar. 34 eigenlijk, want mijn verjaardag is al geweest en de zijne moet nog komen.
Ik leerde hem kennen toen ik 20 was, hij was toen dus 54 (net jarig geweest). Hij zag er véél jonger uit, dus ik schrok wel een beetje toen ik hoorde hoe oud hij was. Desondanks hebben we toch een aantal jaar een relatie gehad, die níet goed ging (zie topic BA). Ik ben bij hem weggegaan en na een tijd zelfstandig te hebben geleefd etc kwam ik hem weer tegen. Nu zijn we het opnieuw aan het proberen.
Ik merk zelf dat het soms toch lastig is, dat leeftijdsverschil, omdat hij toch al vrij dominant is en dit hierdoor alleen maar benadrukt wordt. Dan is het lastig me een zelfstandige jonge vrouw te voelen ipv een meisje.
En hij wil pertinent geen kinderen meer.
Maar ik ben er van overtuigd dat onze problemen meer komen door botsingen tussen onze karakters, dan door het leeftijdsverschil. Wel vind ik het vaak jammer dat anderen er zo raar over kunnen doen. Ik zou ook best wel willen mailen met anderen die een dusdanig groot verschil (25 jaar of meer) qua leeftijd hebben.
Ik leerde hem kennen toen ik 20 was, hij was toen dus 54 (net jarig geweest). Hij zag er véél jonger uit, dus ik schrok wel een beetje toen ik hoorde hoe oud hij was. Desondanks hebben we toch een aantal jaar een relatie gehad, die níet goed ging (zie topic BA). Ik ben bij hem weggegaan en na een tijd zelfstandig te hebben geleefd etc kwam ik hem weer tegen. Nu zijn we het opnieuw aan het proberen.
Ik merk zelf dat het soms toch lastig is, dat leeftijdsverschil, omdat hij toch al vrij dominant is en dit hierdoor alleen maar benadrukt wordt. Dan is het lastig me een zelfstandige jonge vrouw te voelen ipv een meisje.
En hij wil pertinent geen kinderen meer.
Maar ik ben er van overtuigd dat onze problemen meer komen door botsingen tussen onze karakters, dan door het leeftijdsverschil. Wel vind ik het vaak jammer dat anderen er zo raar over kunnen doen. Ik zou ook best wel willen mailen met anderen die een dusdanig groot verschil (25 jaar of meer) qua leeftijd hebben.
vrijdag 11 mei 2007 om 15:45
quote:Ik merk zelf dat het soms toch lastig is, dat leeftijdsverschil, omdat hij toch al vrij dominant is en dit hierdoor alleen maar benadrukt wordt. Dan is het lastig me een zelfstandige jonge vrouw te voelen ipv een meisje.
En hij wil pertinent geen kinderen meer.
Dit begrijp ik even niet. Dominantie zit in zijn karakter.. oke. Maar hoe versterkt leeftijdsverschil dat?
En wil jij zeker wél kinderen?
En hij wil pertinent geen kinderen meer.
Dit begrijp ik even niet. Dominantie zit in zijn karakter.. oke. Maar hoe versterkt leeftijdsverschil dat?
En wil jij zeker wél kinderen?
