Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
zondag 27 mei 2007 om 15:03
quote:Ik reageer op jouw verhaal man48, maar eigenlijk schrijf ik in taal naat TTM. Neem aan dat je begrijpt waarom.
Ze mag mezelf aanvullen/verbeteren waar ik de fout inga, maar door mij kort samengevat waren er drie redenen waarom het over is gegaan (ik kan dit nauwelijks typen zonder heftige emoties, maar goed, ik ga verder):
Ellereerst moet ik zeggen (opbiechten) dat ik in het begin gelogen heb over mijn leeftijd. Ik had er acht jaar afgesnoept. Ik wist toen nog niet dat het zo serieus zou worden (ik ga het niet goedpraten, alleen even toelichten) en 39 klinkt heel anders dan 47 (we zijn ondertussen allebei jarig geweest) en ik ben/voel/zie er ook uit als 39 of jonger. Dat was een fout van me. 23 en 39 had ze uiteindelijk geaccepteerd. Toen het steeds serieuzer werd heb ik de waarheid opgebiecht. Dat was een klap. Ook al bleef ik dezelfde persoon opeens was ik evenoud als haar moeder. Ze heeft daarmee geworsteld. Haar drie bezwaren (de leugen zelf is ze overheengestapt, mijn waardering daarvoor, als ze het om de leugen had uitgemaakt had ik het begrepen) die er nu staan:
1.Ons leeftijdsverschil in haar eigen beleving. Het idee dat ik haar vader had kunnen zijn is heel moelijk voor haar. Om over twee jaar de 50e verjaardag van haar man of vriend te vieren is ondenkbaar voor haar. Ook dat ik er niet haar hele leven zal zijn, eerder za doodgaan, etc. speelt een rol. En hoe oud ben ik als we kids hebben? Vanzelfsprekend zie ik dat luchtiger in (ik moet wel en geloof ik dat ik een iets oudere maar supervader zou zijn. Wat ik zelf hier altijd over zeg, is dat ik liever nu nog 25-30 jaar heel gelukkig ben met degene waar ik mij het allerbeste bij voel. Met degene waar ik heel veel van hou. Ik wil dat geluk niet opgeven voor iets wat er over 25 jaar misschien wel gebeurt. Ik zeg misschien, omdat je ook morgen dood neer kan vallen. Dat kan als je 24 bent, dat kan als je 48 bent. Misschien krijg je wel samen een dodelijk auto ongeluk. Dat gun je natuurlijk niemand, maar je weet het niet. Wil je je geluk nu opgeven voor iets wat misschien wel geen probleem hoeft te zijn? En dan nog.. dan ben je zelf 50, je man gaat dood.. héél erg. Echt heel erg, maar je hebt mooie jaren achter de rug. Je hebt kinderen die volwassen zijn. Zelf maak ik altijd het grapje dat ik dan gewoon weer een lekkere vent van ongeveer 40 zoek.
Dat je haar vader had kunnen zijn. Ja, had gekund. Is niet zo. Dus? Die vat ik niet helemaal, het is puur het leeftijdsverschil.
Oudere vader worden is niet ideaal. Maar ik heb liever de beste, oudere vader voor mijn kinderen dan de jongere, een na beste. En zoals man48 zelf schrijft, hij gedraagt zichniet als een oude man toch?
2. Ons leeftijdsverschil tov de buitenwereld. Haar ouders. Hoe te vertellen? Vond ik ook moeilijk.. In mijn geval was de reactie van mijn ouders super. Als ik maar gelukkig ben, dan zijn zij het ook. Tuurlijk wilden ze eerst wel eens zien of het wel werkte. Dat heb ik ze laten zien. En haar vriendinnen? En de vriendenclub? Ook deze willen het beste voor je. Als je het vertelt vinden ze het gek, als ze je vriend leren kennen begrijpen ze dat het super past. Dat je gelukkig bent. Vrienden die dit niet accepteren zijn geen vrienden. Ik heb allemaal maar heel leuke reacties van mijn vrienden gehad. Mijn laatste bezoek aan de discotheek is vier jaar geleden, die van haar vier weken. Dat soort zaken. Ga weer een keer mee! Misschien niet direct naar een disco, maar lekker naar de kroeg is toch geen probleem. Tuurlijk hebben jullie wat andere interesses, maar dat is in elke relatie zo. Reacties van mensen op straat boeien haar niet (meer). Nee, lekker belangrijk..Familie en bekenden wel. Ikzelf durf de confrontatie wel aan. Heb haar gevraagd door te gaan met mij 'als ik haar vader zo gek krijg ermee in te stemmen'. Een behoorlijke uitdaging, waar ik me graag 100% voor had ingezet. Nogmaals, familie en bekenden willen je graag gelukkig zien. Als jullie laten zien dat het werkt en dat jullie van elkaar houden, dan zouden ze toch alleen maar blij voor jullie moeten zijn? Er zijn altijd wel mensen die ergens commentaar op hebben..
3. Ik neem twee kinderen (9 en 12 jaar) mee, die in ieder geval eens in de twee weken bij ons zouden zijn. Wat voor rol wordt er van haar verwacht, etc. Vanuit mij gezien is dat mijn verantwoording en mag zij ze zien als leuke neefjes/nichtjes. Hier kan ik niet over meepraten, maar dit staat denk ik los van jullie leeftijd. Als je een vriend van 30 tegen komt kan hij ook wel kinderen hebben.
Ze durft het kortom niet aan. Ze is bang. Dat mag ik niet onderschatten. dat zal dan toch wel net het echte leeftijdsverschil zijn. Ik heb mezelf ook wel afgevraagd of ik iemand van 24 wel mag vragen te houden van mij. Zoiets kan je toch niet ontkennen? Je vraagt er niet om, het overkomt je. Ik weet dat ze van me houdt. Ik weet dat ze me mist. Ik weet dat ze wilde dat ik bij haar was. Aan de ene kant maakt dat het misschien wel minder erg, aan de andere kant ook zwaarder Ik hou van haar. Zij houdt van mij. Onder alle andere omstandigheden waren we nu samen geweest. Ik wil graag bij haar zijn. Met haar trouwen. Haar gelukkig maken. Iemand anders zal dat nu moeten doen. Kan iemand anders dat net zo goed TTM? Ik zal dan blij moeten zijn (maar geef toe tevens waanzinnig jaloers). We zijn morgen een week uit elkaar. Het smsje van mij "Is het echt, echt, echt over?" is als enige sms nog onbeantwoord gebleven. Dat is een heeeeeeeeeeeeeeeeeel klein beetje hoopgevend. Waar haalt ze de moed vandaan (ik had een leeuwenknuffel voor haar gekocht om haar moed te geven)? En mag ik het vragen? Is ze niet gelukkiger met zoals ze zelf zegt 'een misschien minder intense maar makkelijker relatie' met een leeftijdsgenoot? Ik weet het niet. Echt niet. Ik mis haar. Ik mis haar heel erg. Niet gelukkiger denk ik, wel makkelijker. Het is de keuze welke weg je kiest.. de makkelijke?
Ik denk dat je als je de moeilijke weg zou kiezen, dat een paar maanden misschien moeilijk is. Dan is het over. Niet meer interessant voor "vrienden" om over te praten. Familie ziet jullie gelukkig zijn. Natuurlijk zijn er altijd mensen die er niet tegen kunnen en altijd commentaar blijven hebben. So what? Dat zegt toch genoeg over die mensen?
Ze mag mezelf aanvullen/verbeteren waar ik de fout inga, maar door mij kort samengevat waren er drie redenen waarom het over is gegaan (ik kan dit nauwelijks typen zonder heftige emoties, maar goed, ik ga verder):
Ellereerst moet ik zeggen (opbiechten) dat ik in het begin gelogen heb over mijn leeftijd. Ik had er acht jaar afgesnoept. Ik wist toen nog niet dat het zo serieus zou worden (ik ga het niet goedpraten, alleen even toelichten) en 39 klinkt heel anders dan 47 (we zijn ondertussen allebei jarig geweest) en ik ben/voel/zie er ook uit als 39 of jonger. Dat was een fout van me. 23 en 39 had ze uiteindelijk geaccepteerd. Toen het steeds serieuzer werd heb ik de waarheid opgebiecht. Dat was een klap. Ook al bleef ik dezelfde persoon opeens was ik evenoud als haar moeder. Ze heeft daarmee geworsteld. Haar drie bezwaren (de leugen zelf is ze overheengestapt, mijn waardering daarvoor, als ze het om de leugen had uitgemaakt had ik het begrepen) die er nu staan:
1.Ons leeftijdsverschil in haar eigen beleving. Het idee dat ik haar vader had kunnen zijn is heel moelijk voor haar. Om over twee jaar de 50e verjaardag van haar man of vriend te vieren is ondenkbaar voor haar. Ook dat ik er niet haar hele leven zal zijn, eerder za doodgaan, etc. speelt een rol. En hoe oud ben ik als we kids hebben? Vanzelfsprekend zie ik dat luchtiger in (ik moet wel en geloof ik dat ik een iets oudere maar supervader zou zijn. Wat ik zelf hier altijd over zeg, is dat ik liever nu nog 25-30 jaar heel gelukkig ben met degene waar ik mij het allerbeste bij voel. Met degene waar ik heel veel van hou. Ik wil dat geluk niet opgeven voor iets wat er over 25 jaar misschien wel gebeurt. Ik zeg misschien, omdat je ook morgen dood neer kan vallen. Dat kan als je 24 bent, dat kan als je 48 bent. Misschien krijg je wel samen een dodelijk auto ongeluk. Dat gun je natuurlijk niemand, maar je weet het niet. Wil je je geluk nu opgeven voor iets wat misschien wel geen probleem hoeft te zijn? En dan nog.. dan ben je zelf 50, je man gaat dood.. héél erg. Echt heel erg, maar je hebt mooie jaren achter de rug. Je hebt kinderen die volwassen zijn. Zelf maak ik altijd het grapje dat ik dan gewoon weer een lekkere vent van ongeveer 40 zoek.
Dat je haar vader had kunnen zijn. Ja, had gekund. Is niet zo. Dus? Die vat ik niet helemaal, het is puur het leeftijdsverschil.
Oudere vader worden is niet ideaal. Maar ik heb liever de beste, oudere vader voor mijn kinderen dan de jongere, een na beste. En zoals man48 zelf schrijft, hij gedraagt zichniet als een oude man toch?
2. Ons leeftijdsverschil tov de buitenwereld. Haar ouders. Hoe te vertellen? Vond ik ook moeilijk.. In mijn geval was de reactie van mijn ouders super. Als ik maar gelukkig ben, dan zijn zij het ook. Tuurlijk wilden ze eerst wel eens zien of het wel werkte. Dat heb ik ze laten zien. En haar vriendinnen? En de vriendenclub? Ook deze willen het beste voor je. Als je het vertelt vinden ze het gek, als ze je vriend leren kennen begrijpen ze dat het super past. Dat je gelukkig bent. Vrienden die dit niet accepteren zijn geen vrienden. Ik heb allemaal maar heel leuke reacties van mijn vrienden gehad. Mijn laatste bezoek aan de discotheek is vier jaar geleden, die van haar vier weken. Dat soort zaken. Ga weer een keer mee! Misschien niet direct naar een disco, maar lekker naar de kroeg is toch geen probleem. Tuurlijk hebben jullie wat andere interesses, maar dat is in elke relatie zo. Reacties van mensen op straat boeien haar niet (meer). Nee, lekker belangrijk..Familie en bekenden wel. Ikzelf durf de confrontatie wel aan. Heb haar gevraagd door te gaan met mij 'als ik haar vader zo gek krijg ermee in te stemmen'. Een behoorlijke uitdaging, waar ik me graag 100% voor had ingezet. Nogmaals, familie en bekenden willen je graag gelukkig zien. Als jullie laten zien dat het werkt en dat jullie van elkaar houden, dan zouden ze toch alleen maar blij voor jullie moeten zijn? Er zijn altijd wel mensen die ergens commentaar op hebben..
3. Ik neem twee kinderen (9 en 12 jaar) mee, die in ieder geval eens in de twee weken bij ons zouden zijn. Wat voor rol wordt er van haar verwacht, etc. Vanuit mij gezien is dat mijn verantwoording en mag zij ze zien als leuke neefjes/nichtjes. Hier kan ik niet over meepraten, maar dit staat denk ik los van jullie leeftijd. Als je een vriend van 30 tegen komt kan hij ook wel kinderen hebben.
Ze durft het kortom niet aan. Ze is bang. Dat mag ik niet onderschatten. dat zal dan toch wel net het echte leeftijdsverschil zijn. Ik heb mezelf ook wel afgevraagd of ik iemand van 24 wel mag vragen te houden van mij. Zoiets kan je toch niet ontkennen? Je vraagt er niet om, het overkomt je. Ik weet dat ze van me houdt. Ik weet dat ze me mist. Ik weet dat ze wilde dat ik bij haar was. Aan de ene kant maakt dat het misschien wel minder erg, aan de andere kant ook zwaarder Ik hou van haar. Zij houdt van mij. Onder alle andere omstandigheden waren we nu samen geweest. Ik wil graag bij haar zijn. Met haar trouwen. Haar gelukkig maken. Iemand anders zal dat nu moeten doen. Kan iemand anders dat net zo goed TTM? Ik zal dan blij moeten zijn (maar geef toe tevens waanzinnig jaloers). We zijn morgen een week uit elkaar. Het smsje van mij "Is het echt, echt, echt over?" is als enige sms nog onbeantwoord gebleven. Dat is een heeeeeeeeeeeeeeeeeel klein beetje hoopgevend. Waar haalt ze de moed vandaan (ik had een leeuwenknuffel voor haar gekocht om haar moed te geven)? En mag ik het vragen? Is ze niet gelukkiger met zoals ze zelf zegt 'een misschien minder intense maar makkelijker relatie' met een leeftijdsgenoot? Ik weet het niet. Echt niet. Ik mis haar. Ik mis haar heel erg. Niet gelukkiger denk ik, wel makkelijker. Het is de keuze welke weg je kiest.. de makkelijke?
Ik denk dat je als je de moeilijke weg zou kiezen, dat een paar maanden misschien moeilijk is. Dan is het over. Niet meer interessant voor "vrienden" om over te praten. Familie ziet jullie gelukkig zijn. Natuurlijk zijn er altijd mensen die er niet tegen kunnen en altijd commentaar blijven hebben. So what? Dat zegt toch genoeg over die mensen?
zondag 27 mei 2007 om 15:10
zondag 27 mei 2007 om 16:20
Man 48, mijn reactie kan je lezen op het forum. Als je niet wilt reageren op het forum, maar nog wel wat wilt zeggen of vragen mag je mij ook mailen.
za81za@hotmail.com
za81za@hotmail.com
maandag 28 mei 2007 om 12:41
TTM, ik weet niet of je hier nog leest en of je wel of geen behoefte hebt om er iets over te zeggen. Maar ik denk het misschien wel, omdat je eerder wel een stukje neer gezet hebt hier over. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of de redenen die man48 aangeeft kloppen en of je iets met mijn reactie kan.
Als je niet wilt reageren begrijp ik dat ook, in dat geval wens ik je er veel sterkte mee.
Als je niet wilt reageren begrijp ik dat ook, in dat geval wens ik je er veel sterkte mee.
maandag 28 mei 2007 om 15:14
@ man48
Ik snap dat je vriendin bang is...
Maar dat hoeft ze niet te zijn!!!!! Laat haar desnoods dit bericht lezen!
Ik ben zelf inmiddels 24 jaar en mijn vriend wordt 42. Brengt kinderen mee uit vorig huwelijk waarvan de oudste 14 is. Ik scheel dus minder met zijn zoon dan met hem!!!
Ik schatte hem toen ik hem leerde kennen zeker een stuk jonger. De realiteit was een schok voor me. Maar wat jij beschrijft over het samen zijn, 4 muren, lief en leed delen, dat hebben wij ook. Je leeft maar één keer. En de omgeving tja wat zal ik er van zeggen... die had het er bij ons zeker moeilijk mee. Zijn familie heeft het nog steeds niet geaccepteerd omdat ik zo oud ben als hun kinderen. Mijn vader en moeder die nu begin 50 zijn waren in het begin ook NOT AMUSED.
Maar ... ze hebben hem een kans gegeven als PERSOON. En nu vinden ze het de liefste potentiele schoonzoon die ze zich kunnen wensen. Met de kinderen vond ik heel lastig in het begin. Ik was doodsbang. En trok het soms helemaal niet. Maar gelukkig vangt mn vriend me op. soms als het me even te veel wordt in een kids weekend ga ik lekker sporten of even onder de zonnebank. Even de drukke heksenketel beneden ontvluchten.
Weet je, jij gaat misschien eerder dood man 48. Nou dat is bij ons ook een angst. Maar voor het zelfde geldt loop ik morgen onder de bus. Of krijg ik op jonge leeftijd wat aan mijn hart (zit in de familie). Je krijgt spijt van de dingen die je NIET doet. Ik deel nu de mooie jaren met hem. Mocht het over 10 jaar stuk lopen, ben ik nog pas 34. Kan ik zelfs nog aan een gezin beginnen mocht ik dat willen. Kortom wij zien wel. En al met al is het allemaal heeeel erg meegevallen op alle punten die jij als bezwaar hebt gezien.
Wil je verder babbelen dan kan dat. rockgirl1983@hotmail.com
heel veel sterkte! Jullie zien beren op de weg die er helemaal niet hoeven zijn!
Ik snap dat je vriendin bang is...
Maar dat hoeft ze niet te zijn!!!!! Laat haar desnoods dit bericht lezen!
Ik ben zelf inmiddels 24 jaar en mijn vriend wordt 42. Brengt kinderen mee uit vorig huwelijk waarvan de oudste 14 is. Ik scheel dus minder met zijn zoon dan met hem!!!
Ik schatte hem toen ik hem leerde kennen zeker een stuk jonger. De realiteit was een schok voor me. Maar wat jij beschrijft over het samen zijn, 4 muren, lief en leed delen, dat hebben wij ook. Je leeft maar één keer. En de omgeving tja wat zal ik er van zeggen... die had het er bij ons zeker moeilijk mee. Zijn familie heeft het nog steeds niet geaccepteerd omdat ik zo oud ben als hun kinderen. Mijn vader en moeder die nu begin 50 zijn waren in het begin ook NOT AMUSED.
Maar ... ze hebben hem een kans gegeven als PERSOON. En nu vinden ze het de liefste potentiele schoonzoon die ze zich kunnen wensen. Met de kinderen vond ik heel lastig in het begin. Ik was doodsbang. En trok het soms helemaal niet. Maar gelukkig vangt mn vriend me op. soms als het me even te veel wordt in een kids weekend ga ik lekker sporten of even onder de zonnebank. Even de drukke heksenketel beneden ontvluchten.
Weet je, jij gaat misschien eerder dood man 48. Nou dat is bij ons ook een angst. Maar voor het zelfde geldt loop ik morgen onder de bus. Of krijg ik op jonge leeftijd wat aan mijn hart (zit in de familie). Je krijgt spijt van de dingen die je NIET doet. Ik deel nu de mooie jaren met hem. Mocht het over 10 jaar stuk lopen, ben ik nog pas 34. Kan ik zelfs nog aan een gezin beginnen mocht ik dat willen. Kortom wij zien wel. En al met al is het allemaal heeeel erg meegevallen op alle punten die jij als bezwaar hebt gezien.
Wil je verder babbelen dan kan dat. rockgirl1983@hotmail.com
heel veel sterkte! Jullie zien beren op de weg die er helemaal niet hoeven zijn!
maandag 28 mei 2007 om 15:15
quote:
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc
Het verbaast me om te lezen hoeveel jonge meiden een oude vent hebben die hun vader of oom had kunnen zijn. Wat maakt dat jullie voor zo iemand kiezen? Kijken er weinig jonge mannen naar jullie? of aanbidden die jongere mannnen jullie niet zoals een oude bok dat doet. Hoe weet je of de liefde van zijn kant wel zuiver is. zou die oude bok je ook willen als je van zijn leeftijd was en geen jong lijf had? ja deze vragen rijzen bij mij op als ik hoor dat een twintiger gaat met iemand van boven 40+. Feit is dat veel mannen wel selecteren op uiterlijk en leeftijd. vinden jullie het niet erg dat deze mannen op herhaling zijn en alles al met andere vrouwen hebben meegemaakt. Missen jullie soms een vaderfiguur in je leven? Ik ben benieuwd wat bij jullie de doorslag geeft om voor een oude vent te gaan.
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc
Het verbaast me om te lezen hoeveel jonge meiden een oude vent hebben die hun vader of oom had kunnen zijn. Wat maakt dat jullie voor zo iemand kiezen? Kijken er weinig jonge mannen naar jullie? of aanbidden die jongere mannnen jullie niet zoals een oude bok dat doet. Hoe weet je of de liefde van zijn kant wel zuiver is. zou die oude bok je ook willen als je van zijn leeftijd was en geen jong lijf had? ja deze vragen rijzen bij mij op als ik hoor dat een twintiger gaat met iemand van boven 40+. Feit is dat veel mannen wel selecteren op uiterlijk en leeftijd. vinden jullie het niet erg dat deze mannen op herhaling zijn en alles al met andere vrouwen hebben meegemaakt. Missen jullie soms een vaderfiguur in je leven? Ik ben benieuwd wat bij jullie de doorslag geeft om voor een oude vent te gaan.
maandag 28 mei 2007 om 15:32
quote:Het verbaast me om te lezen hoeveel jonge meiden een oude vent hebben die hun vader of oom had kunnen zijn. Wat maakt dat jullie voor zo iemand kiezen?
Voor mij was het geen keuze. Ik keek hem in zijn ogen, hij mij en KLABENG. Vonken, Klik. Toen wisten we nog niks van elkaar ook geen leeftijd.Kijken er weinig jonge mannen naar jullie?Genoeg! Aan sjans kom ik echt niks te kort. of aanbidden die jongere mannnen jullie niet zoals een oude bok dat doet. Oude bok... mijn vent loopt marathons, fitnesst en heeft een lichaam en conditie waar de gemiddelde 20er jaloers op kan zijn. Hoe weet je of de liefde van zijn kant wel zuiver is. zou die oude bok je ook willen als je van zijn leeftijd was en geen jong lijf had?Die van mij zou inderdaad wel willen dat ik wat ouder was al was het maar voor de omgeving die moeilijk doet. Toen hij mn leeftijd hoorde schrok ie wel een beetje namelijk. ja deze vragen rijzen bij mij op als ik hoor dat een twintiger gaat met iemand van boven 40+. Feit is dat veel mannen wel selecteren op uiterlijk en leeftijd.Goh das leuk, ik wist niet dat mijn leeftijd op mijn voorhoofd getatoeerd stond. Tevens is het zo dat bij ons de vonk pas echt definitief oversloeg toen we aan de praat raakten... vinden jullie het niet erg dat deze mannen op herhaling zijn en alles al met andere vrouwen hebben meegemaakt. Mijn man komt uit 1 lange relatie en is wat dat betreft zo groen als gras vergeleken met mij. Ik heb al meerdere vriendjes gehad en hij pas 1 vriendin voor mij. Voor ons gaat die vlieger dus niet op. Ik ben de ervaren persoon hier hahahaha.Missen jullie soms een vaderfiguur in je leven? Nope, de dingen die het tussen ons zo speciaal maken zou ik echt niet met mijn vader doen hahahahahaa. Ik ben benieuwd wat bij jullie de doorslag geeft om voor een oude vent te gaan. De klik, de liefde, het onderbuik gevoel dat dit em is. Hoe leuk we het met elkaar hebben. De leeftijd was eerder een factor om het te laten dan te doen. Wij zouden allebei het liefst een pilletje slikken waardoor we allebei 30 zouden zijn ofzo ergens mooi in het midden.
Nog meer vooroordeel vragen? Kom maar op...
Voor mij was het geen keuze. Ik keek hem in zijn ogen, hij mij en KLABENG. Vonken, Klik. Toen wisten we nog niks van elkaar ook geen leeftijd.Kijken er weinig jonge mannen naar jullie?Genoeg! Aan sjans kom ik echt niks te kort. of aanbidden die jongere mannnen jullie niet zoals een oude bok dat doet. Oude bok... mijn vent loopt marathons, fitnesst en heeft een lichaam en conditie waar de gemiddelde 20er jaloers op kan zijn. Hoe weet je of de liefde van zijn kant wel zuiver is. zou die oude bok je ook willen als je van zijn leeftijd was en geen jong lijf had?Die van mij zou inderdaad wel willen dat ik wat ouder was al was het maar voor de omgeving die moeilijk doet. Toen hij mn leeftijd hoorde schrok ie wel een beetje namelijk. ja deze vragen rijzen bij mij op als ik hoor dat een twintiger gaat met iemand van boven 40+. Feit is dat veel mannen wel selecteren op uiterlijk en leeftijd.Goh das leuk, ik wist niet dat mijn leeftijd op mijn voorhoofd getatoeerd stond. Tevens is het zo dat bij ons de vonk pas echt definitief oversloeg toen we aan de praat raakten... vinden jullie het niet erg dat deze mannen op herhaling zijn en alles al met andere vrouwen hebben meegemaakt. Mijn man komt uit 1 lange relatie en is wat dat betreft zo groen als gras vergeleken met mij. Ik heb al meerdere vriendjes gehad en hij pas 1 vriendin voor mij. Voor ons gaat die vlieger dus niet op. Ik ben de ervaren persoon hier hahahaha.Missen jullie soms een vaderfiguur in je leven? Nope, de dingen die het tussen ons zo speciaal maken zou ik echt niet met mijn vader doen hahahahahaa. Ik ben benieuwd wat bij jullie de doorslag geeft om voor een oude vent te gaan. De klik, de liefde, het onderbuik gevoel dat dit em is. Hoe leuk we het met elkaar hebben. De leeftijd was eerder een factor om het te laten dan te doen. Wij zouden allebei het liefst een pilletje slikken waardoor we allebei 30 zouden zijn ofzo ergens mooi in het midden.
Nog meer vooroordeel vragen? Kom maar op...
maandag 28 mei 2007 om 15:43
@Christine23: ervaring zit niet in het aantal relaties dat iemand gehad heeft, maar in wat je in relaties ervaren en geleerd hebt. Hoe je problemen en onenigheden oplost, omgaat met het anderszijn van de ander, met situaties die het leven met zich meebrengt etc. Dat heeft mijns inziens meer met leeftijd dan met het aantal relaties te maken en op dat gebied heeft iemand die ouder is nu eenmaal meer ervaring, simpelweg omdat die meer tijd heeft gehad en meer verschillende situaties in het leven heeft meegemaakt, veranderde gezichtspunten heeft, juist door het ouder worden. Jouw partner lijkt mij dus meer ervaren dan jij bent op relatiegebied.
maandag 28 mei 2007 om 15:50
quote:@Christine23: ervaring zit niet in het aantal relaties dat iemand gehad heeft, maar in wat je in relaties ervaren en geleerd hebt. Hoe je problemen en onenigheden oplost, omgaat met het anderszijn van de ander, met situaties die het leven met zich meebrengt etc. Dat heeft mijns inziens meer met leeftijd dan met het aantal relaties te maken en op dat gebied heeft iemand die ouder is nu eenmaal meer ervaring, simpelweg omdat die meer tijd heeft gehad en meer verschillende situaties in het leven heeft meegemaakt, veranderde gezichtspunten heeft, juist door het ouder worden. Jouw partner lijkt mij dus meer ervaren dan jij bent op relatiegebied.
Oh en toch ben ik het daar niet mee eens. Als ik met mijn partner praat over dingen merk ik dat hij in zijn relatie bar weinig heeft geleerd. Ze hadden simpelweg nooit gesprekken en nooit ruzie. Op het moment dat het tijd werd om te praten lukte dat dus ook niet. En is het uiteindelijk stuk gelopen.
Ik heb 2 serieuze relaties gehad 1 van 4 jaar en 1 van 2 jaar. Hierin heb ik ontzettend veel geleerd omdat ik een persoon ben die communiceert. Die dingen van 2 kanten wil bekijken. Die overlegt, die oplossingen zoekt voor problemen. Maar die ook heeft gemerkt dat als de ander geen prater is en geen hand in eigen boezem durft te steken dat het op een gegeven moment over is. Ik weet door mijn relaties heel goed wat ik wel en niet wil, en heel goed te herkennen wanneer iets de foute kant op gaat.
Mijn vriend staat er paf van hoe goed ik hem aanvoel maar ook hoe goed ik hem wakker kan schudden op de momenten dat hij weer terugvalt in zijn oude gewoonte van met zijn ex (langs elkaar heen-leef modus)
Ja bepaalde ervaringen heeft hij wel en ik niet. Maar ik heb weer ervaringen die hij niet heeft. Het is geen wedstrijdje Meeste Ervaringen. Maar ik vind het gewoon kort door de bocht om er altijd maar klakkeloos van uit te gaan dat de jonge partner een dom net beginnend vogeltje is en de oude man de doorgewinterde oude bok is. Wij leren elke dag van elkaar.
Oh en toch ben ik het daar niet mee eens. Als ik met mijn partner praat over dingen merk ik dat hij in zijn relatie bar weinig heeft geleerd. Ze hadden simpelweg nooit gesprekken en nooit ruzie. Op het moment dat het tijd werd om te praten lukte dat dus ook niet. En is het uiteindelijk stuk gelopen.
Ik heb 2 serieuze relaties gehad 1 van 4 jaar en 1 van 2 jaar. Hierin heb ik ontzettend veel geleerd omdat ik een persoon ben die communiceert. Die dingen van 2 kanten wil bekijken. Die overlegt, die oplossingen zoekt voor problemen. Maar die ook heeft gemerkt dat als de ander geen prater is en geen hand in eigen boezem durft te steken dat het op een gegeven moment over is. Ik weet door mijn relaties heel goed wat ik wel en niet wil, en heel goed te herkennen wanneer iets de foute kant op gaat.
Mijn vriend staat er paf van hoe goed ik hem aanvoel maar ook hoe goed ik hem wakker kan schudden op de momenten dat hij weer terugvalt in zijn oude gewoonte van met zijn ex (langs elkaar heen-leef modus)
Ja bepaalde ervaringen heeft hij wel en ik niet. Maar ik heb weer ervaringen die hij niet heeft. Het is geen wedstrijdje Meeste Ervaringen. Maar ik vind het gewoon kort door de bocht om er altijd maar klakkeloos van uit te gaan dat de jonge partner een dom net beginnend vogeltje is en de oude man de doorgewinterde oude bok is. Wij leren elke dag van elkaar.
maandag 28 mei 2007 om 15:55
quote:
quote: sunshine142 reageerde
Het verbaast me om te lezen hoeveel jonge meiden een oude vent hebben die hun vader of oom had kunnen zijn. Wat maakt dat jullie voor zo iemand kiezen?
Voor mij was het geen keuze. Ik keek hem in zijn ogen, hij mij en KLABENG. Vonken, Klik. Toen wisten we nog niks van elkaar ook geen leeftijd.Kijken er weinig jonge mannen naar jullie?Genoeg! Aan sjans kom ik echt niks te kort. of aanbidden die jongere mannnen jullie niet zoals een oude bok dat doet. Oude bok... mijn vent loopt marathons, fitnesst en heeft een lichaam en conditie waar de gemiddelde 20er jaloers op kan zijn. Hoe weet je of de liefde van zijn kant wel zuiver is. zou die oude bok je ook willen als je van zijn leeftijd was en geen jong lijf had?Die van mij zou inderdaad wel willen dat ik wat ouder was al was het maar voor de omgeving die moeilijk doet. Toen hij mn leeftijd hoorde schrok ie wel een beetje namelijk. ja deze vragen rijzen bij mij op als ik hoor dat een twintiger gaat met iemand van boven 40+. Feit is dat veel mannen wel selecteren op uiterlijk en leeftijd.Goh das leuk, ik wist niet dat mijn leeftijd op mijn voorhoofd getatoeerd stond. Tevens is het zo dat bij ons de vonk pas echt definitief oversloeg toen we aan de praat raakten... vinden jullie het niet erg dat deze mannen op herhaling zijn en alles al met andere vrouwen hebben meegemaakt. Mijn man komt uit 1 lange relatie en is wat dat betreft zo groen als gras vergeleken met mij. Ik heb al meerdere vriendjes gehad en hij pas 1 vriendin voor mij. Voor ons gaat die vlieger dus niet op. Ik ben de ervaren persoon hier hahahaha.Missen jullie soms een vaderfiguur in je leven? Nope, de dingen die het tussen ons zo speciaal maken zou ik echt niet met mijn vader doen hahahahahaa. Ik ben benieuwd wat bij jullie de doorslag geeft om voor een oude vent te gaan. De klik, de liefde, het onderbuik gevoel dat dit em is. Hoe leuk we het met elkaar hebben. De leeftijd was eerder een factor om het te laten dan te doen. Wij zouden allebei het liefst een pilletje slikken waardoor we allebei 30 zouden zijn ofzo ergens mooi in het midden.
Nog meer vooroordeel vragen? Kom maar op...je leeftijd hoeft ook niet op je voorhoofd te staan, maar over het algemeen zie je toch wel of een vrouw een 20ger of 40ger is. Ik ken menig 20gers die ook fitnessen, hardlopen, marathons lopen, en andere leuke sporten beoefenen waar 40+ mannen jaloers op zouden zijn hoor.
Je bent zo stellig dat je vent je aansprak en op jou viel na het eerste gesprek. maar om zover te komen moet je wel eerst iemand zien staan en willen aanspreken. had hij je ook aangesproken als je zijn leeftijd had,of nog beter als JIJ ipv hij 15 jaar ouder was. dat betwijfel ik dus.
quote: sunshine142 reageerde
Het verbaast me om te lezen hoeveel jonge meiden een oude vent hebben die hun vader of oom had kunnen zijn. Wat maakt dat jullie voor zo iemand kiezen?
Voor mij was het geen keuze. Ik keek hem in zijn ogen, hij mij en KLABENG. Vonken, Klik. Toen wisten we nog niks van elkaar ook geen leeftijd.Kijken er weinig jonge mannen naar jullie?Genoeg! Aan sjans kom ik echt niks te kort. of aanbidden die jongere mannnen jullie niet zoals een oude bok dat doet. Oude bok... mijn vent loopt marathons, fitnesst en heeft een lichaam en conditie waar de gemiddelde 20er jaloers op kan zijn. Hoe weet je of de liefde van zijn kant wel zuiver is. zou die oude bok je ook willen als je van zijn leeftijd was en geen jong lijf had?Die van mij zou inderdaad wel willen dat ik wat ouder was al was het maar voor de omgeving die moeilijk doet. Toen hij mn leeftijd hoorde schrok ie wel een beetje namelijk. ja deze vragen rijzen bij mij op als ik hoor dat een twintiger gaat met iemand van boven 40+. Feit is dat veel mannen wel selecteren op uiterlijk en leeftijd.Goh das leuk, ik wist niet dat mijn leeftijd op mijn voorhoofd getatoeerd stond. Tevens is het zo dat bij ons de vonk pas echt definitief oversloeg toen we aan de praat raakten... vinden jullie het niet erg dat deze mannen op herhaling zijn en alles al met andere vrouwen hebben meegemaakt. Mijn man komt uit 1 lange relatie en is wat dat betreft zo groen als gras vergeleken met mij. Ik heb al meerdere vriendjes gehad en hij pas 1 vriendin voor mij. Voor ons gaat die vlieger dus niet op. Ik ben de ervaren persoon hier hahahaha.Missen jullie soms een vaderfiguur in je leven? Nope, de dingen die het tussen ons zo speciaal maken zou ik echt niet met mijn vader doen hahahahahaa. Ik ben benieuwd wat bij jullie de doorslag geeft om voor een oude vent te gaan. De klik, de liefde, het onderbuik gevoel dat dit em is. Hoe leuk we het met elkaar hebben. De leeftijd was eerder een factor om het te laten dan te doen. Wij zouden allebei het liefst een pilletje slikken waardoor we allebei 30 zouden zijn ofzo ergens mooi in het midden.
Nog meer vooroordeel vragen? Kom maar op...je leeftijd hoeft ook niet op je voorhoofd te staan, maar over het algemeen zie je toch wel of een vrouw een 20ger of 40ger is. Ik ken menig 20gers die ook fitnessen, hardlopen, marathons lopen, en andere leuke sporten beoefenen waar 40+ mannen jaloers op zouden zijn hoor.
Je bent zo stellig dat je vent je aansprak en op jou viel na het eerste gesprek. maar om zover te komen moet je wel eerst iemand zien staan en willen aanspreken. had hij je ook aangesproken als je zijn leeftijd had,of nog beter als JIJ ipv hij 15 jaar ouder was. dat betwijfel ik dus.
maandag 28 mei 2007 om 16:10
Ik sprak hém aan. Maar goed.
Ik werd door hem wel in de 20 geschat destijds maar wel voorbij de 25. Ik dacht dat hij een jaar of 35 was. Dacht, dacht, nee daar dacht ik eigenlijk in het begin helemaal niet aan. Ik sprak hem aan we raakten aan de praat en er was een klik. Dat soort dingen overschrijden grenzen. Daar sta je op dát moment he le maal niet bij stil! Dat geanalyseer... Nee ik stond niet te springen toen ik er achter kwam dat we 17 jaar scheelden. Maar toen waren we al zo verliefd en kenden we elkaar al zo als mens dat we maar het diepe in zijn gesprongen. En ik durf voor ons allebei te spreken dat we nog steeds heel happy zijn. Ik hou gewoon van hem. En hij van mij. En onze eerste gesprekken waren helemaal niet versierderig van aard. Uiteindelijk ben ik degene geweest die bij hem polste wat de gevoelens waren. Als hij op jacht was geweest naar een lekker jong ding had ie allang wat laten blijken destijds.
Ik werd door hem wel in de 20 geschat destijds maar wel voorbij de 25. Ik dacht dat hij een jaar of 35 was. Dacht, dacht, nee daar dacht ik eigenlijk in het begin helemaal niet aan. Ik sprak hem aan we raakten aan de praat en er was een klik. Dat soort dingen overschrijden grenzen. Daar sta je op dát moment he le maal niet bij stil! Dat geanalyseer... Nee ik stond niet te springen toen ik er achter kwam dat we 17 jaar scheelden. Maar toen waren we al zo verliefd en kenden we elkaar al zo als mens dat we maar het diepe in zijn gesprongen. En ik durf voor ons allebei te spreken dat we nog steeds heel happy zijn. Ik hou gewoon van hem. En hij van mij. En onze eerste gesprekken waren helemaal niet versierderig van aard. Uiteindelijk ben ik degene geweest die bij hem polste wat de gevoelens waren. Als hij op jacht was geweest naar een lekker jong ding had ie allang wat laten blijken destijds.
maandag 28 mei 2007 om 16:36
Zoals ik al schreef is het bij ons omgekeerd. Ik wist wel vanaf het begin dat hij een stuk jonger was. Eigenlijk viel het me nog mee. Ik schatte hem jonger dan hij was toen. Mijn gedachte was toen, leuk voor een kort avontuurtje. Maar de klik was zo wederzijds en zo overweldigend dat er geen weg terug meer terug was en we er al snel samen op vertrouwden de obstakels die zeker op onze weg zouden komen (o.a. het leeftijdsverschil) te overwinnen.
Ik ben het eens met Christine. Ik heb al veel geleerd van hem en onze relatie. Ook dat is wederzijds. Soms ben ik wijzer, kinderachtiger etc. andere keren hij. Feit is dat we veel van elkaar houden, trots op elkaar zijn etc. dus relationeel een gelijkwaardige fijne relatie hebben.
Ik ben het eens met Christine. Ik heb al veel geleerd van hem en onze relatie. Ook dat is wederzijds. Soms ben ik wijzer, kinderachtiger etc. andere keren hij. Feit is dat we veel van elkaar houden, trots op elkaar zijn etc. dus relationeel een gelijkwaardige fijne relatie hebben.
maandag 28 mei 2007 om 16:52
Ja en weet je, er worden hier dingen aangehaald over ervaringsverschil. Volgens die theorie is het dan ook not done voor een meid van 26 die al kids heeft wat te beginnen met een knul van 27 die net klaar is met studeren. Jeweetwel, andere levens fases en ervaringsverschil he.
Ik vraag me af wat de kritische mensen eigenlijk willen horen... iets in de trant van 'ik ben te lelijk voor mijn leeftijdsgenoten dus neuk ik een oude vent want ik mis mijn pappie?'
Ik vraag me af wat de kritische mensen eigenlijk willen horen... iets in de trant van 'ik ben te lelijk voor mijn leeftijdsgenoten dus neuk ik een oude vent want ik mis mijn pappie?'
maandag 28 mei 2007 om 17:07
@christine23, ik denk dat je mijn opmerkingen als kritiek in plaats van als constateringen opvat. Ikzelf heb ook relaties gehad met mannen die ouder waren dan ik. En nu ik zelf ouder ben (37) zie ik wel dat ik toen veel jonger was, en dat zij gewoon meer ervaring hadden op basis van hun leeftijd en daardoor meer situaties in hun leven hadden meegemaakt dan ik toen (alleen al het hebben van kinderen bijvoorbeeld). En dat dit dus ook relationeel doorwerkte.
maandag 28 mei 2007 om 17:13
Racket, in veel gevallen zal het inderdaad zo gaan. Maar ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat die dingen hier niet aan de orde zijn. Mijn vriend wordt soms eng van de dosis levenservaring die ik op onverklaarbare wijze heb opgedaan en staat regelmatig van me te kijken. En dat is echt niet omdat hijzelf geen kijk op het leven heeft.
En zoals ik al aangeef het hebben van kinderen kan ook spelen in een stel met maar 1 jaartje verschil of geen verschil in leeftijd. Het gaat niet om de verschillen trouwens maar hoe je er mee omgaat. Hoe zijn de verhoudingen in je relatie. Stelt de een zich dominant op , of is het een gelijkwaardige relatie waarin je allebei evenveel input hebt? Ik denk dat dat soort zaken veel zwaarder wegen dan de getalletjes in een paspoort.
Om een voorbeeld te noemen de ex waar ik 4 jjaar mee samen was, daarmee is het stuk gelopen omdat hij dominant deed, vond dat HIJ de enige was met de wijsheid in pacht. Twijfelde aan elke beslissing die ik nam, betichtte me van dom zijn om me op mijn nummer te zetten ten opzichte van zijn vrienden (haantjes gedrag) en trapte me soms lukraak de grond in. Met hem ervoer ik veeeel meer verschil dan met mijn huidige partner waarmee ik evenwichtig communiceer en waarbij ik me 100 procent gehoord voel.
En zoals ik al aangeef het hebben van kinderen kan ook spelen in een stel met maar 1 jaartje verschil of geen verschil in leeftijd. Het gaat niet om de verschillen trouwens maar hoe je er mee omgaat. Hoe zijn de verhoudingen in je relatie. Stelt de een zich dominant op , of is het een gelijkwaardige relatie waarin je allebei evenveel input hebt? Ik denk dat dat soort zaken veel zwaarder wegen dan de getalletjes in een paspoort.
Om een voorbeeld te noemen de ex waar ik 4 jjaar mee samen was, daarmee is het stuk gelopen omdat hij dominant deed, vond dat HIJ de enige was met de wijsheid in pacht. Twijfelde aan elke beslissing die ik nam, betichtte me van dom zijn om me op mijn nummer te zetten ten opzichte van zijn vrienden (haantjes gedrag) en trapte me soms lukraak de grond in. Met hem ervoer ik veeeel meer verschil dan met mijn huidige partner waarmee ik evenwichtig communiceer en waarbij ik me 100 procent gehoord voel.
maandag 28 mei 2007 om 17:36
Mijn vorige relatie met iemand die 2 jaar jonger was, dus van gelijke leeftijd is o.a. stukgelopen op het feit, dat het voelde alsof ik geen 2 maar 3 kinderenn had. Terwijl dat een man was die heel veel levenservaring had. Het zegt dus allemaal niets. Het enige wat telt is de liefde voor elkaar en de wijze van investeren/communiceren etc. daarin.
maandag 28 mei 2007 om 18:01
quote:
In échte liefde gaat het niet om de cijfers maar om de gevoelens die de ander oproept in je buik, hart en hoofd.Ik las deze nog:
Als Verlangen groter is dan Angst leven mensen in Vertrouwen.
Ik hou van mijn Grote Liefde die 24 jaar jonger is met heel mijn hart, heel mijn buik en heel mijn hoofd. Elke vezel in mij houdt van haar. Oprecht en eerlijke liefde. Waar ik alles voor wil opgeven.
Het gaat niet om de cijfers maar het gevoel. Hahhaahaa, daar geloof ik nou geen reet van. Jouw grote liefde is een generatie jonger. Had je haar ook zien staan als ze 24 jaar ouder was? Praat je dan ook zo dat leeftijdsverschil niks uit maakt? Mannen roepen dat vaker als hun vriendin veeeel jonger is maar de praktijk is nog altijd dat leeftijd en uiterlijk voor mannen wel belangrijk is. Kijk eens goed om je heen. Let eens op hoe mannen open staan voor een jonge vrouw, hoe gesloten voor een oudere vrouw, terwijl ze zelf al niet meer jong zijn. Als mannen aan de 2e leg beginnen dan is het altijd met een veel jongere vrouw. Voor veel vrouwen maakt leeftijd misschien niks uit maar voor mannen wel hoor.
In échte liefde gaat het niet om de cijfers maar om de gevoelens die de ander oproept in je buik, hart en hoofd.Ik las deze nog:
Als Verlangen groter is dan Angst leven mensen in Vertrouwen.
Ik hou van mijn Grote Liefde die 24 jaar jonger is met heel mijn hart, heel mijn buik en heel mijn hoofd. Elke vezel in mij houdt van haar. Oprecht en eerlijke liefde. Waar ik alles voor wil opgeven.
Het gaat niet om de cijfers maar het gevoel. Hahhaahaa, daar geloof ik nou geen reet van. Jouw grote liefde is een generatie jonger. Had je haar ook zien staan als ze 24 jaar ouder was? Praat je dan ook zo dat leeftijdsverschil niks uit maakt? Mannen roepen dat vaker als hun vriendin veeeel jonger is maar de praktijk is nog altijd dat leeftijd en uiterlijk voor mannen wel belangrijk is. Kijk eens goed om je heen. Let eens op hoe mannen open staan voor een jonge vrouw, hoe gesloten voor een oudere vrouw, terwijl ze zelf al niet meer jong zijn. Als mannen aan de 2e leg beginnen dan is het altijd met een veel jongere vrouw. Voor veel vrouwen maakt leeftijd misschien niks uit maar voor mannen wel hoor.
maandag 28 mei 2007 om 18:03
quote:Ik sprak hém aan. Maar goed.
Maar hij stond wel voor je open. Had hij dat ook gedaan als je duidelijk zag dat je een 40+ was net als hij. dat betwijfel ik dus.
Ik werd door hem wel in de 20 geschat destijds maar wel voorbij de 25. Ik dacht dat hij een jaar of 35 was. Dacht, dacht, nee daar dacht ik eigenlijk in het begin helemaal niet aan. Ik sprak hem aan we raakten aan de praat en er was een klik. Dat soort dingen overschrijden grenzen. Daar sta je op dát moment he le maal niet bij stil! Dat geanalyseer... Nee ik stond niet te springen toen ik er achter kwam dat we 17 jaar scheelden. Maar toen waren we al zo verliefd en kenden we elkaar al zo als mens dat we maar het diepe in zijn gesprongen. En ik durf voor ons allebei te spreken dat we nog steeds heel happy zijn. Ik hou gewoon van hem. En hij van mij. En onze eerste gesprekken waren helemaal niet versierderig van aard. Uiteindelijk ben ik degene geweest die bij hem polste wat de gevoelens waren. Als hij op jacht was geweest naar een lekker jong ding had ie allang wat laten blijken destijds.
Maar hij stond wel voor je open. Had hij dat ook gedaan als je duidelijk zag dat je een 40+ was net als hij. dat betwijfel ik dus.
Ik werd door hem wel in de 20 geschat destijds maar wel voorbij de 25. Ik dacht dat hij een jaar of 35 was. Dacht, dacht, nee daar dacht ik eigenlijk in het begin helemaal niet aan. Ik sprak hem aan we raakten aan de praat en er was een klik. Dat soort dingen overschrijden grenzen. Daar sta je op dát moment he le maal niet bij stil! Dat geanalyseer... Nee ik stond niet te springen toen ik er achter kwam dat we 17 jaar scheelden. Maar toen waren we al zo verliefd en kenden we elkaar al zo als mens dat we maar het diepe in zijn gesprongen. En ik durf voor ons allebei te spreken dat we nog steeds heel happy zijn. Ik hou gewoon van hem. En hij van mij. En onze eerste gesprekken waren helemaal niet versierderig van aard. Uiteindelijk ben ik degene geweest die bij hem polste wat de gevoelens waren. Als hij op jacht was geweest naar een lekker jong ding had ie allang wat laten blijken destijds.
