Relaties
alle pijlers
het leeftijdsverschil topic!
maandag 19 februari 2007 om 00:40
Regelmatig duiken hier topics op.... in de trant van Oudere man, jongere vriend, 22 jaar leeftijds verschil e.d. Ik volg die topics omdat ik zelf ook in een leeftijdsverschil situatie zit. Wat me opvalt is dat veel van onze angsten, twijfels en problemen op elkaar lijken. Is het een idee om er een centraal topic van te maken waarin een ieder die met leeftijdsverschil in de relatie te maken heeft en er met 'lotgenoten' over wil kletsen terecht kan?
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
Als het een suf idee is kan de moderator dit topic weer dichtgooien.
Ik trap wel af. Ben zelf 24 en mn verloofde (yeeeah ben nog steeds blij dat ik dat kan zeggen) is 41. We hebben in het begin problemen gehad die in de acceptatie sfeer lagen (mijn familie was er niet blij mee etc) en nu nog reageert niet iedereen even leuk maar we zitten nu in het stadium dat we daar écht lak aan hebben omdat we heel blij met elkaar zijn.
Ook vind ik wel leuk om te weten hoe je in de relatie terecht bent gekomen, of je het tegen hebt proberen te houden toen je achter het leeftijds verschil kwam etc.
donderdag 17 mei 2007 om 16:57
quote:
@ Christine: weet je zeker dat je je kinderwens opzij wil zetten voor hem? Ik weet niet, het lijkt mij zo moeilijk, jij bent nog zo jong en als je bj hem blijft houdt dat dus in dat je nooit moeder zult worden, hoewel je dat wel graag wilt! Ontzeg je jezelf dan niet iets? Aan de andere kant: als je geen relatie met hem hebt, ontzeg je jezelf misschien ook wel iets. Hoe denk jij hierover?
@ Tweety: ik zou gewoon lekker genieten van de komende tijd. Jullie zijn toch nog in de superspannende ontdek en flirt-fase?! Enjoy! Misschien loopt je je nu druk te maken over een langdurige relatie die er misschien niet eens komt.. Ik kan me voorstellen dat het niet gemakkelijk is om het (een beetje) naast je neer te leggen voorlopig, maar zou het niet zonde zijn als je een hele fijne en leuke fase maar half zou meemaken doordat je je zo druk maakt? Ja, ga ik ook doen! Hoewel hij nu voor langere tijd in het buitenland zit (werk), ga ik intens genieten wanneer hij weer terug is. Ondertussen houden we mail contact. De superspannende ontdek en flirtfase..tja.. daar zitten we wel in, maar ik kan wel merken dat het allemaal wat directer is. Het is niet zo mysterieus als vroeger zal ik maar zeggen. Dan wordt er wel eens een opmerking gemaakt, waarvan je je gaat afvragen wat er mee bedoelt wordt. Wij spreken onze gevoelens gewoon uit naar elkaar. Maar goed.. het "ontdek je plekje" v.w.b. elkaars lichamen..ja.. zover zijn we nog niet (helaas...snik). Maar goed... dat zie ik nog wel gebeuren. En idd.. waarom zou ik me nu druk maken om iets wat er misschien wel helemaal niet is.... goede tip!!! Toch wel handig zo'n forum he? Hahahahhahahahah!!!! Worden gewoon al je onzekerheden weggevaagd! Super!!!
@ Christine: weet je zeker dat je je kinderwens opzij wil zetten voor hem? Ik weet niet, het lijkt mij zo moeilijk, jij bent nog zo jong en als je bj hem blijft houdt dat dus in dat je nooit moeder zult worden, hoewel je dat wel graag wilt! Ontzeg je jezelf dan niet iets? Aan de andere kant: als je geen relatie met hem hebt, ontzeg je jezelf misschien ook wel iets. Hoe denk jij hierover?
@ Tweety: ik zou gewoon lekker genieten van de komende tijd. Jullie zijn toch nog in de superspannende ontdek en flirt-fase?! Enjoy! Misschien loopt je je nu druk te maken over een langdurige relatie die er misschien niet eens komt.. Ik kan me voorstellen dat het niet gemakkelijk is om het (een beetje) naast je neer te leggen voorlopig, maar zou het niet zonde zijn als je een hele fijne en leuke fase maar half zou meemaken doordat je je zo druk maakt? Ja, ga ik ook doen! Hoewel hij nu voor langere tijd in het buitenland zit (werk), ga ik intens genieten wanneer hij weer terug is. Ondertussen houden we mail contact. De superspannende ontdek en flirtfase..tja.. daar zitten we wel in, maar ik kan wel merken dat het allemaal wat directer is. Het is niet zo mysterieus als vroeger zal ik maar zeggen. Dan wordt er wel eens een opmerking gemaakt, waarvan je je gaat afvragen wat er mee bedoelt wordt. Wij spreken onze gevoelens gewoon uit naar elkaar. Maar goed.. het "ontdek je plekje" v.w.b. elkaars lichamen..ja.. zover zijn we nog niet (helaas...snik). Maar goed... dat zie ik nog wel gebeuren. En idd.. waarom zou ik me nu druk maken om iets wat er misschien wel helemaal niet is.... goede tip!!! Toch wel handig zo'n forum he? Hahahahhahahahah!!!! Worden gewoon al je onzekerheden weggevaagd! Super!!!
donderdag 17 mei 2007 om 22:43
Mijn man is 27 en ik ben 39.We zijn 4 jaar samen, 3 jaar samenwonend en sinds 2 jaar getrouwd. Ik heb 2 kinderen van 12 en 10 en samen hebben we een kindje van 8 maanden. Inmiddels, na jaren, heeft zijn familie onze relatie geacepteerd (zeker door de komst van hun eerste kleinkind!), mijn moeder daarintegen bleef vervelend doen en dus heb ik 1 1/2 jaar geleden met haar gebroken. We zijn nog net zo gelukkig en verliefd als in het begin van onze relatie en merken biden geen vrschil in leeftijd. Hij heeft andere dingen meegemaakt dan ik, maar dat geld voor ieder mens. Ik denk nooit aan later, dat zien we dan wel weer. En wat ik vind: Mijn ex wilde ook een andere vrouw, terwijl wij niks in leeftijd scheelden. Dus of je vriend al dan niet jonger is maakt niks uit of ie naar andere vrouwen kijkt cq een jonger exemplaar wil.Dat willen mannen van je eigen leeftijd ook vaak.
Wij zijn 2x benaderd door Flair om mee te doen aan een artikel over leeftijdsverschillen. Maar wij vonden het te provocerend, wij zijn geen aapjes. We hebben een doodnormale relatie en wij vinden onszelf niet zo anders dan anders. Dus liever etaleren wij ons niet. We willen niet bekend staan in het dorp e.d als "dat stel uit de Flair, waarvan zij zoveel ouder is dan hij .
Wij zijn 2x benaderd door Flair om mee te doen aan een artikel over leeftijdsverschillen. Maar wij vonden het te provocerend, wij zijn geen aapjes. We hebben een doodnormale relatie en wij vinden onszelf niet zo anders dan anders. Dus liever etaleren wij ons niet. We willen niet bekend staan in het dorp e.d als "dat stel uit de Flair, waarvan zij zoveel ouder is dan hij .
vrijdag 18 mei 2007 om 10:44
Ik en mijn vriend schelen 13 jaar in leeftijd.
In dit geval ben ik 33 en hij 20.
We zijn nu anderhalf jaar een stel en wonen een jaar samen.
Ik heb 2 kinderen uit mijn voorgaand huwelijk (die was al bijna 2 jaar voorbij toen ik een relatie kreeg met mijn huidige vriend)
Leuk dat het gesprek nu eens gaat over "hoe anderen aankijken tegen vrouwen met een jongere man"
Ik zelf ervaar zeker dat het meer geaccepteerd wordt dat de man ouder is in een relatie. Waarom, ik weet het niet...
Ik ben er niet minder gelukkig om.
Ik weet dat er nu mensen zullen zijn die een heleboel te spuien hebben over het leeftijdsverschil tussen mij en mijn vriend.
De volgende dingen heb ik tot dusver, RECHTSTREEKS in mijn gezicht te horen gekregen;
* ik ben een pedo
* ik pak en verkloot heel zijn leven
* ik ben uit op zekerheid
* Mijn vriend zal wel een stumperd zijn die geen vriendinnen van zijn eigen leeftijd kan krijgen.
Ik geniet van mijn vriend, ik geniet van mijn kinderen en de combinatie van die drie. Het gaat hartstikke goed en verbaas me er over hoe goed mijn vriend zich heeft weten aan te passen aan het leven in dit huis.
Overigens waren zijn ouders er tegen en hebben hem op straat geschopt toen hij het vertikte de relatie te beeïndigen. Het was alles of niets zeiden zijn ouders, en hij mocht vertrekken.
Ow...Wij hebben wel in de Flair gestaan! Om meerdere redenen, voornamelijk zodat ZIJN familie, ons een samen kon zien. Die opzet is geslaagd, we waren tot voor het uitkomen van het blad haast nergens welkom aan zijn kant van de familie. Na de Flair wel!
Groetjes,
D
groetjes,
Daisy
In dit geval ben ik 33 en hij 20.
We zijn nu anderhalf jaar een stel en wonen een jaar samen.
Ik heb 2 kinderen uit mijn voorgaand huwelijk (die was al bijna 2 jaar voorbij toen ik een relatie kreeg met mijn huidige vriend)
Leuk dat het gesprek nu eens gaat over "hoe anderen aankijken tegen vrouwen met een jongere man"
Ik zelf ervaar zeker dat het meer geaccepteerd wordt dat de man ouder is in een relatie. Waarom, ik weet het niet...
Ik ben er niet minder gelukkig om.
Ik weet dat er nu mensen zullen zijn die een heleboel te spuien hebben over het leeftijdsverschil tussen mij en mijn vriend.
De volgende dingen heb ik tot dusver, RECHTSTREEKS in mijn gezicht te horen gekregen;
* ik ben een pedo
* ik pak en verkloot heel zijn leven
* ik ben uit op zekerheid
* Mijn vriend zal wel een stumperd zijn die geen vriendinnen van zijn eigen leeftijd kan krijgen.
Ik geniet van mijn vriend, ik geniet van mijn kinderen en de combinatie van die drie. Het gaat hartstikke goed en verbaas me er over hoe goed mijn vriend zich heeft weten aan te passen aan het leven in dit huis.
Overigens waren zijn ouders er tegen en hebben hem op straat geschopt toen hij het vertikte de relatie te beeïndigen. Het was alles of niets zeiden zijn ouders, en hij mocht vertrekken.
Ow...Wij hebben wel in de Flair gestaan! Om meerdere redenen, voornamelijk zodat ZIJN familie, ons een samen kon zien. Die opzet is geslaagd, we waren tot voor het uitkomen van het blad haast nergens welkom aan zijn kant van de familie. Na de Flair wel!
Groetjes,
D
groetjes,
Daisy
zaterdag 19 mei 2007 om 09:49
Zaza, ik merk niet veel van de omgeving om mij heen tegenwoordig. Ouders hadden het er in het begin moeilijk mee maar nu niet meer. Verder zie, lees en hoor ik het steeds vaker om me heen, zoals ook op dit topic. Hier op de Viva zijn er al meerdere keren topics over geweest en daar las je ook over heel veel stellen waarvan de vrouw ouder is dan de man. Er zijn natuurlijk ook veel bekende vrouwen met een jongere man, tegenwoordig maar vroeger eigenlijk ook al. Het is zeker niet iets van nu, het heeft altijd bestaan maar ineeens is het dan hip of in.
zaterdag 19 mei 2007 om 09:55
Denk ook dat het je zelf dan meer opvalt ofzo. Mijn vriend is dus behoorlijk wat ouder, maar sindsdien ken ik veel meer stellen met leeftijdsverschil. Alleen eigenlijk maar één stel waarvan de vrouw aardig wat ouder is dan de man.
Op een gegeven moment zie je het zelf ook niet meer. Alleen als wij bij mensen komen die een van ons beide (nog) niet kent, dan ben ik me er wel eens bewust van.
Op een gegeven moment zie je het zelf ook niet meer. Alleen als wij bij mensen komen die een van ons beide (nog) niet kent, dan ben ik me er wel eens bewust van.
zaterdag 19 mei 2007 om 09:55
Daisy, ik snap jou beweegredenen wel om toch in de Flair te gaan staan. In ons eerste jaar samen, toen de familie onze relatie niet accepteerden, hadden we het waarschijnlijk ook wel gedaan. Maar dan om te provoceren en te showen van : kijk ons eens. Maar nu het grootste deel van de familie alweer een aantal jaar "om" is , vinden wij het niet meer nodig en leven wij liever onseigen leventje zonder toeschouwers. We voelden ons in het begin heel speciaal en apart, maar na 4 jaar zijn wij net zo normaal en gewoon als een gezin waarin geen leeftijdsverscil is.
gelukkig heb ik geen verwensingen nar mijn hoofd gekregen, wat erg zeg, gewoon aso dat men dat zegt! Gelukkig zijn jullie sterk en gelukkig met elkaar!
gelukkig heb ik geen verwensingen nar mijn hoofd gekregen, wat erg zeg, gewoon aso dat men dat zegt! Gelukkig zijn jullie sterk en gelukkig met elkaar!
zaterdag 19 mei 2007 om 20:30
Hoi allemaal,
Ik heb eventjes getwijfeld of ik mijn verhaal hier zou neerzetten. Ten eerste omdat ik dacht dat ons leeftijdsverschil misschien te klein was (bijna 9 jaar) en ten tweede omdat het heel goed gaat. Maar ik heb meer reacties ondertussen gezien met ons leeftijdsverschil en een positief verhaal kan altijd.
Ik weet nog heel goed dat een vriendin van mij op haar 18de een 10 jaar oudere vriend kreeg. Ik zat op dat moment voor een jaar in het buitenland en hoorde daarom alleen maar verhalen en reageerde daarom alleen op de verhalen. Ik weet nog dat ik toen dacht wat een oude vent, wat moet je er mee. Maar nadat ik hem echt had ontmoet werden wij goede vrienden en toen mijn vriendin een paar maanden naar het buitenland ging heb ik veel contact met hem gehad. Zij zijn samen nog altijd heel gelukkig samen.
Ondanks dat ik bij hen zag dat het goed ging en bij mijn opa (hij had een 24 jaar jongere vriendin) had ik in het begin van mijn relatie wel mijn twijfels. Ik was ook wel benieuwd hoe de familie erop zou reageren. Met name omdat de vriendin van mijn vader eens had gezegd dat ze niet snapte waarom mijn nichten een oudere vriend hadden (wat moet zo'n oude jongen met zo'n jong ding) en toen kreeg ik iets met mijn vriend. Gelukkig vonden ze mijn vriend direct allemaal leuk en hebben mijn vrienden en familie er nooit problemen mee gehad. Zijn moeder had er eerst wel een beetje twijfels over. Mijn vriend wil heel graag kinderen en zijn moeder had zoiets van weet zo'n jonge meid wel wat ze nu wil met haar leven (ik ben 23 jaar). Gelukkig kende zijn broer mij al en heeft die zijn moeder samen met mijn vriend weten te verzekeren dat dat bij mij geen probleem is.
Ik heb gelukkig al veel gedaan op mijn leeftijd (veel gereisd, 2 jaar in verschillende landen gewoond, afgestudeerd en bezig met een nieuwe master studie). Ik ben blij dat ik die dingen allemaal al had gedaan voordat ik hem leerde kennen, want dat had ik zeker niet willen inleveren (voor geen enkele jongen). Ik weet hierdoor ook al heel goed wat ik wil en nog wil doen.
Wij hebben weinig problemen met het leeftijdsverschil. Hij heeft een brede vriendengroep, die ik gelukkig al kende voordat we iets kregen, en hij gaat vaker stappen dan mij. Het enige verschil dat wij hebben is dat hij al werkt en geld verdient terwijl ik een studieschuld op bouw en hij meer ervaring heeft met relaties. Daarnaast is er nog isue, namelijk hij wil kinderen en zou liever geen oude papa willen worden, maar hij zegt ook (heb er nooit naar gevraagd) dat hij toen wij iets kregen wist dat dat niet zou gaan (ik studeer niet voor niets door).
Ben helemaal blij met mijn vent!!!
Veel succes iedereen. Ik zal proberen vaker langs te komen....
Ik heb eventjes getwijfeld of ik mijn verhaal hier zou neerzetten. Ten eerste omdat ik dacht dat ons leeftijdsverschil misschien te klein was (bijna 9 jaar) en ten tweede omdat het heel goed gaat. Maar ik heb meer reacties ondertussen gezien met ons leeftijdsverschil en een positief verhaal kan altijd.
Ik weet nog heel goed dat een vriendin van mij op haar 18de een 10 jaar oudere vriend kreeg. Ik zat op dat moment voor een jaar in het buitenland en hoorde daarom alleen maar verhalen en reageerde daarom alleen op de verhalen. Ik weet nog dat ik toen dacht wat een oude vent, wat moet je er mee. Maar nadat ik hem echt had ontmoet werden wij goede vrienden en toen mijn vriendin een paar maanden naar het buitenland ging heb ik veel contact met hem gehad. Zij zijn samen nog altijd heel gelukkig samen.
Ondanks dat ik bij hen zag dat het goed ging en bij mijn opa (hij had een 24 jaar jongere vriendin) had ik in het begin van mijn relatie wel mijn twijfels. Ik was ook wel benieuwd hoe de familie erop zou reageren. Met name omdat de vriendin van mijn vader eens had gezegd dat ze niet snapte waarom mijn nichten een oudere vriend hadden (wat moet zo'n oude jongen met zo'n jong ding) en toen kreeg ik iets met mijn vriend. Gelukkig vonden ze mijn vriend direct allemaal leuk en hebben mijn vrienden en familie er nooit problemen mee gehad. Zijn moeder had er eerst wel een beetje twijfels over. Mijn vriend wil heel graag kinderen en zijn moeder had zoiets van weet zo'n jonge meid wel wat ze nu wil met haar leven (ik ben 23 jaar). Gelukkig kende zijn broer mij al en heeft die zijn moeder samen met mijn vriend weten te verzekeren dat dat bij mij geen probleem is.
Ik heb gelukkig al veel gedaan op mijn leeftijd (veel gereisd, 2 jaar in verschillende landen gewoond, afgestudeerd en bezig met een nieuwe master studie). Ik ben blij dat ik die dingen allemaal al had gedaan voordat ik hem leerde kennen, want dat had ik zeker niet willen inleveren (voor geen enkele jongen). Ik weet hierdoor ook al heel goed wat ik wil en nog wil doen.
Wij hebben weinig problemen met het leeftijdsverschil. Hij heeft een brede vriendengroep, die ik gelukkig al kende voordat we iets kregen, en hij gaat vaker stappen dan mij. Het enige verschil dat wij hebben is dat hij al werkt en geld verdient terwijl ik een studieschuld op bouw en hij meer ervaring heeft met relaties. Daarnaast is er nog isue, namelijk hij wil kinderen en zou liever geen oude papa willen worden, maar hij zegt ook (heb er nooit naar gevraagd) dat hij toen wij iets kregen wist dat dat niet zou gaan (ik studeer niet voor niets door).
Ben helemaal blij met mijn vent!!!
Veel succes iedereen. Ik zal proberen vaker langs te komen....
zondag 20 mei 2007 om 20:24
Ik ben verliefd op een collega. Naja zeg maar gerust collegaaTJE.. Ik ben 24 en hij `19 
En volgens mij is t wederzijds. Vind t erg jammer van de leeftijd, ook al is t geen megagroot verschil, maar t voelt wel zo! Omdat een jongen van die leeftijd vaak nog jong is voor doen en laten, alhoewel ik dat dan weer nie merk bij em. En hij ziet er nie eens ouder uit, das ook zo vaag 
Pff , mensen zien me aankomen.
Rare gedachten?!
Wat is jullie mening...
?
En volgens mij is t wederzijds. Vind t erg jammer van de leeftijd, ook al is t geen megagroot verschil, maar t voelt wel zo! Omdat een jongen van die leeftijd vaak nog jong is voor doen en laten, alhoewel ik dat dan weer nie merk bij em. En hij ziet er nie eens ouder uit, das ook zo vaag Pff , mensen zien me aankomen. Rare gedachten?!
Wat is jullie mening...
?
woensdag 23 mei 2007 om 10:51
Leuk topic, ik ben weliswaar niet vaak op de forums, maar des te leuker om te lezen....
Ik vind dat er toch een bepaalde taboe nog heerst op zeg maar de oudere vrouw met jongere man...over het algemeen is het toch meer in de maatschappij geaccepteerd dat de oudere man met een jongere vrouw gaat..typisch he?? als JIJ/JULLIE maar gelukkig zijn, dat telt...!!:D
Mijn mams is zelf met een 8 jaar jongere man en dat bevalt hun prima....
okay here's my story waar ik momenteel ff mee zit... met O&N ben ik in de kroeg een hele leuke jongen tegengekomen, het was een besloten feest met een aantal genodigden, dus geen drukke massa... ik had hem al eerder gezien en dacht heeeee smakelijk hapje haha... goed met O&N was hij er dus ook en de oogcontacten vlogen heen en weer die avond, totdat een vriend van mij en hem naar me toekwam met de mededeling dat die leuke jongen mij wel leuk vond en dat we elkaar maar gelukkig nieuwjaar moesten wensen, nou ja dat hebben we ook gedaan (3 zoenen op de wang)... en effe gezellig zitten kletsen, later op de avond kwamen we weer bij elkaar..en echt zo'n aantrekkingskracht grrrrrr en hij vroeg hoe oud ik was blabla...
Ik ben 33 en hij dacht dat ik iets van 26 was (wordt over het algemeen altijd zo geschat, gelukkig maar haha!) dus ik vroeg hou oud hij was, dacht dat hij iets van 26/27 jaar was, not!!! hij was dus 22 jaar!!! :oik geloofde er echt werkelijk niets van! (er moest een paspoort aan te pas komen) Ik kwam echt werkelijk niet meer bij (kwam ook door de wijn) en mn vriendin en haar man ook niet, maar ze vonden hem ook erg aardig en hij ziet er leuk uit, ik was dus echt helemaal in sjock, want dan tref je een leuke man ehh jongen is er een verschil van 11 jaar!! pffff ik zat daar echt niet op te wachten...
Maar goed mevrouwtje hier stond dus even later gezellig met hem in een hoekje en is hij ook ahum mee naar huis gegaan..nou ja ik was single en er was een klik...heb in ieder geval goed O&N ingeluid haha....we hadden ook geen nummers uitgewisseld...
Door een accute dubbele hernia ben ik dus een tijd lang niet in die kroeg geweest en heb ik hem dus ook lange tijd niet meer gezien, wel vertelde mijn vriendin (die gewoon zonder mij ging!) dat hij steeds vroeg hoe t ging.. wel erg aardig.. en we moesten er ook wel om lachen..
Na lange tijd kwam ik er dus weer en was hij er ook en kwam meteen naar me toe....erg gezellig gekletst en hij was oprecht geintresseerd in hoe het ging etc... ook met mn werk, mn vriendin had echt zoiets van die vind je leuk en hij is ook leuk..
Maar goed ik was ondertussen wel aan de date met een man (haha 37 jaar) waar ik wel wat voor gevoelens voor had, en daarna met een andere jongen gedate, maar erg gecompliceerde toestanden allemaal...(zie bloeiende liefdes deel 1 & 2)
Tot een paar weken terug, mn vriendin was naar de kroeg geweest en de dag erna vertelde ze dus dat die jongen er weer was en dat hij weer naar me vroeg, dus mijn vriendin zei al van dan ga je toch naar haar toe? je weet waar ze woont , maar tja we hadden ook geen nummers uitgewisseld... en hij wilde dus niet zomaar bij mij op de stoep staan, omdat hij mijn reactie niet wist hoe ik zou reageren....erg logisch en wel lief dat hij er zo aan denkt toch????
Hij had zijn nummer aan mijn vriendin gegeven en ik moest maar kijken wat ik ermee zou doen... Ik had zoiets van neee hij blijft erg jong voor me, maar had ook zoiets van tja ik zie hem dan ook in de kroeg dus of we nu per sms of in de kroeg praten toch??
heb hem dus een sms gestuurd en sindsdien sms-en en bellen we elkaar bijna dagelijks, ook is hij langs geweest bij me midden in de nacht (om 3 uur), hij was uitgeweest en wilde me graag zien, nee hij was broodjenuchter.... en we hebben ff gezellig zitten kletsen op de bank, verders niets...
afgelopen zaterdag smste hij me weer of hij naar me toe kon komen, ja gezellig!! want hij wilde me zien en me verzorgen (had 2 verstandskiezen laten trekken nl...), helaas ging het niet door omdat hij naar huis moest!!! (ja hij woont ook nog thuis).....
Blijkbaar vind hij me erg leuk en hij is ook erg leuk, serieus en gaat veel met oudere mensen zeg maar... heeft een goede job maar studeert er nog 2 avonden in de week bij..
Wbt is hij helemaal mijn type, kijk innerlijk ken ik hem natuurlijk niet zo goed...
Mijn vriendin heeft nog steeds zoiets van hij is erg leuk, maar verders? we moeten er altijd om lachen omdat we hem gekscherend mn pedovrindje noemen...in de kroeg wordt ik ook al lachend als pedo uitgemaakt..
En ik weet ook niet wat ik hier mee aan moet, kijk als hij mij het bed in wilde krijgen had hij dat allang geprobeerd, dan had hij me wel proberen te zoenen toen hij bij me thuis was, maar niet...keurig mannetje.... Ik had hem een beetje gepest dat hij zekers elke vrouw wel wilde verzorgen, maar kreeg een sms van hem terug van dat hij dat dus niet bij elke meid doet (ik ben een meid hihi)...Pffffff mijn mams weet hier ook van, en ze vind hem dus ook erg leuk (ja had foto's haha), maar erg jong... tis doodeng...want wat nou als we afspreken en tja...er komen gevoelens... ik ben echt bang... ik ben redelijk nuchter, maar zit wel steeds te denken van jeetje stel nou he? als er iets opbloeit... je zit met het leeftijdsverschil, zijn ouders, zijn vrienden..hij woont nog thuis... als ik 43 ben dan is hij pas 32...kijk heel vreemd dan vind ik het leeftijdsverschil niet zo heel erg... maar nu 33 vs 22...jeetje..raar he??
pfff moeilijk allemaal omdat ik ook nog met die oudere man in mn hoofd zit haha.. maar heb zoiets van moet ook gewoon genieten en niet blijven stilstaan toch??
Eerst maar eens vragen waarom hij mij zo graag wil zien....en dan pas verder kijken...
Ik vind dat er toch een bepaalde taboe nog heerst op zeg maar de oudere vrouw met jongere man...over het algemeen is het toch meer in de maatschappij geaccepteerd dat de oudere man met een jongere vrouw gaat..typisch he?? als JIJ/JULLIE maar gelukkig zijn, dat telt...!!:D
Mijn mams is zelf met een 8 jaar jongere man en dat bevalt hun prima....
okay here's my story waar ik momenteel ff mee zit... met O&N ben ik in de kroeg een hele leuke jongen tegengekomen, het was een besloten feest met een aantal genodigden, dus geen drukke massa... ik had hem al eerder gezien en dacht heeeee smakelijk hapje haha... goed met O&N was hij er dus ook en de oogcontacten vlogen heen en weer die avond, totdat een vriend van mij en hem naar me toekwam met de mededeling dat die leuke jongen mij wel leuk vond en dat we elkaar maar gelukkig nieuwjaar moesten wensen, nou ja dat hebben we ook gedaan (3 zoenen op de wang)... en effe gezellig zitten kletsen, later op de avond kwamen we weer bij elkaar..en echt zo'n aantrekkingskracht grrrrrr en hij vroeg hoe oud ik was blabla...
Ik ben 33 en hij dacht dat ik iets van 26 was (wordt over het algemeen altijd zo geschat, gelukkig maar haha!) dus ik vroeg hou oud hij was, dacht dat hij iets van 26/27 jaar was, not!!! hij was dus 22 jaar!!! :oik geloofde er echt werkelijk niets van! (er moest een paspoort aan te pas komen) Ik kwam echt werkelijk niet meer bij (kwam ook door de wijn) en mn vriendin en haar man ook niet, maar ze vonden hem ook erg aardig en hij ziet er leuk uit, ik was dus echt helemaal in sjock, want dan tref je een leuke man ehh jongen is er een verschil van 11 jaar!! pffff ik zat daar echt niet op te wachten...
Maar goed mevrouwtje hier stond dus even later gezellig met hem in een hoekje en is hij ook ahum mee naar huis gegaan..nou ja ik was single en er was een klik...heb in ieder geval goed O&N ingeluid haha....we hadden ook geen nummers uitgewisseld...
Door een accute dubbele hernia ben ik dus een tijd lang niet in die kroeg geweest en heb ik hem dus ook lange tijd niet meer gezien, wel vertelde mijn vriendin (die gewoon zonder mij ging!) dat hij steeds vroeg hoe t ging.. wel erg aardig.. en we moesten er ook wel om lachen..
Na lange tijd kwam ik er dus weer en was hij er ook en kwam meteen naar me toe....erg gezellig gekletst en hij was oprecht geintresseerd in hoe het ging etc... ook met mn werk, mn vriendin had echt zoiets van die vind je leuk en hij is ook leuk..
Maar goed ik was ondertussen wel aan de date met een man (haha 37 jaar) waar ik wel wat voor gevoelens voor had, en daarna met een andere jongen gedate, maar erg gecompliceerde toestanden allemaal...(zie bloeiende liefdes deel 1 & 2)
Tot een paar weken terug, mn vriendin was naar de kroeg geweest en de dag erna vertelde ze dus dat die jongen er weer was en dat hij weer naar me vroeg, dus mijn vriendin zei al van dan ga je toch naar haar toe? je weet waar ze woont , maar tja we hadden ook geen nummers uitgewisseld... en hij wilde dus niet zomaar bij mij op de stoep staan, omdat hij mijn reactie niet wist hoe ik zou reageren....erg logisch en wel lief dat hij er zo aan denkt toch????
Hij had zijn nummer aan mijn vriendin gegeven en ik moest maar kijken wat ik ermee zou doen... Ik had zoiets van neee hij blijft erg jong voor me, maar had ook zoiets van tja ik zie hem dan ook in de kroeg dus of we nu per sms of in de kroeg praten toch??
heb hem dus een sms gestuurd en sindsdien sms-en en bellen we elkaar bijna dagelijks, ook is hij langs geweest bij me midden in de nacht (om 3 uur), hij was uitgeweest en wilde me graag zien, nee hij was broodjenuchter.... en we hebben ff gezellig zitten kletsen op de bank, verders niets...
afgelopen zaterdag smste hij me weer of hij naar me toe kon komen, ja gezellig!! want hij wilde me zien en me verzorgen (had 2 verstandskiezen laten trekken nl...), helaas ging het niet door omdat hij naar huis moest!!! (ja hij woont ook nog thuis).....
Blijkbaar vind hij me erg leuk en hij is ook erg leuk, serieus en gaat veel met oudere mensen zeg maar... heeft een goede job maar studeert er nog 2 avonden in de week bij..
Wbt is hij helemaal mijn type, kijk innerlijk ken ik hem natuurlijk niet zo goed...
Mijn vriendin heeft nog steeds zoiets van hij is erg leuk, maar verders? we moeten er altijd om lachen omdat we hem gekscherend mn pedovrindje noemen...in de kroeg wordt ik ook al lachend als pedo uitgemaakt..
En ik weet ook niet wat ik hier mee aan moet, kijk als hij mij het bed in wilde krijgen had hij dat allang geprobeerd, dan had hij me wel proberen te zoenen toen hij bij me thuis was, maar niet...keurig mannetje.... Ik had hem een beetje gepest dat hij zekers elke vrouw wel wilde verzorgen, maar kreeg een sms van hem terug van dat hij dat dus niet bij elke meid doet (ik ben een meid hihi)...Pffffff mijn mams weet hier ook van, en ze vind hem dus ook erg leuk (ja had foto's haha), maar erg jong... tis doodeng...want wat nou als we afspreken en tja...er komen gevoelens... ik ben echt bang... ik ben redelijk nuchter, maar zit wel steeds te denken van jeetje stel nou he? als er iets opbloeit... je zit met het leeftijdsverschil, zijn ouders, zijn vrienden..hij woont nog thuis... als ik 43 ben dan is hij pas 32...kijk heel vreemd dan vind ik het leeftijdsverschil niet zo heel erg... maar nu 33 vs 22...jeetje..raar he??
pfff moeilijk allemaal omdat ik ook nog met die oudere man in mn hoofd zit haha.. maar heb zoiets van moet ook gewoon genieten en niet blijven stilstaan toch??
Eerst maar eens vragen waarom hij mij zo graag wil zien....en dan pas verder kijken...
woensdag 23 mei 2007 om 10:57
quote:
Ik ben verliefd op een collega. Naja zeg maar gerust collegaaTJE.. Ik ben 24 en hij `19 En volgens mij is t wederzijds. Vind t erg jammer van de leeftijd, ook al is t geen megagroot verschil, maar t voelt wel zo! Omdat een jongen van die leeftijd vaak nog jong is voor doen en laten, alhoewel ik dat dan weer nie merk bij em. En hij ziet er nie eens ouder uit, das ook zo vaag Pff , mensen zien me aankomen.
Rare gedachten?!
Wat is jullie mening...?
je hebt toch geen relatie voor de mensen, alleen jij moet daar iets mee hoor.
Ik ben getrouwd met iemand die toen pas 20 was en ik 30, dat was echt geen broekkie hoor en niet voor de kat, die had op die leeftijd de hele wereld al gezien, en al zou die dat niet , ik was verliefd als de hel, en ben nu alweer 14 jaar getrouwd met hem.
Leeftijd zegt niks en geeft geen enkele garantie, niet negatief of positief.
Ik ben verliefd op een collega. Naja zeg maar gerust collegaaTJE.. Ik ben 24 en hij `19
En volgens mij is t wederzijds. Vind t erg jammer van de leeftijd, ook al is t geen megagroot verschil, maar t voelt wel zo! Omdat een jongen van die leeftijd vaak nog jong is voor doen en laten, alhoewel ik dat dan weer nie merk bij em. En hij ziet er nie eens ouder uit, das ook zo vaag Pff , mensen zien me aankomen. Rare gedachten?!
Wat is jullie mening...
?je hebt toch geen relatie voor de mensen, alleen jij moet daar iets mee hoor.
Ik ben getrouwd met iemand die toen pas 20 was en ik 30, dat was echt geen broekkie hoor en niet voor de kat, die had op die leeftijd de hele wereld al gezien, en al zou die dat niet , ik was verliefd als de hel, en ben nu alweer 14 jaar getrouwd met hem.
Leeftijd zegt niks en geeft geen enkele garantie, niet negatief of positief.
zaterdag 26 mei 2007 om 10:46
ThinkToMuch en man48, begrijp niet helemaal hoe het quoten gegaan is bij jullie? Komt dat uit een ander topic, anders is het wel knap wanneer je kijkt naar de data.
Maar goed.. jullie verhalen lijken wel heel erg op elkaar..
Ik kan me best voorstellen dat je een verstandelijke keus maakt om niet aan zo'n relatie te beginnen. Wanneer je er op die manier over nadenkt en de problemen ziet, denk ik dat je de angst tijdens je relatie blijft houden en daar niet gelukkiger van wordt. Maar wel jammer..
Maar goed.. jullie verhalen lijken wel heel erg op elkaar..
Ik kan me best voorstellen dat je een verstandelijke keus maakt om niet aan zo'n relatie te beginnen. Wanneer je er op die manier over nadenkt en de problemen ziet, denk ik dat je de angst tijdens je relatie blijft houden en daar niet gelukkiger van wordt. Maar wel jammer..
zaterdag 26 mei 2007 om 10:49
zaterdag 26 mei 2007 om 14:47
Hallo allemaal, ik zit met een probleem en ik vraag me af of jullie dat herkennen. Mijn vriend is 13 jaar ouder en we zijn vrij snel gaan samenwonen. Nu na een jaar vrees ik dat dit te snel is gegaan. Ik heb het gevoel dat ik geen eigen leven meer heb. Ik heb mijn schepen destijds achter me verbrand omdat ik dacht dat ik een heel nieuw leven zou beginnen.(op een hele grote roze wolk gezeten) Dat klopt ook, alleen mis ik mijn eigen dingen.
Ik ben van een dorp naar een grote stad verhuisd waar ik de gezelligheid mis. Mijn vrienden die ik nog over heb wonen minstens 2 uur bij me vandaan, dus effe gezellig een bakkie doen zit er niet in. Daarnaast heb ik ook megaveel moeite met het feit dat ik nu ahw ingepast ben in het leven van mijn vriend. Zijn oude leventje draait gewoon door en hij verwacht ook dat ik daar gewoon in meedraai. Ineens huis, hypotheek, zijn vrienden (met babys en kleine kinderen). Ik irriteer me ook sneller aan hem omdat hij maar verwacht dat ik dat allemaal heel leuk vind.
Begrjip me niet verkeerd, ik hoef echt niet meer elke avond in de kroeg te hangen, maar wie herkent dit? en wie weet hoe ik weer mijn eigen leven terug kan krijgen, want stiekem wil ik al een huurhuisje voor mezelf gaan zoeken (al weet ik niet eens waar).
Ik hou veel van mijn vriend, maar als ik mezelf niet kan zijn; heeft het dan wel zin?
Ik ben van een dorp naar een grote stad verhuisd waar ik de gezelligheid mis. Mijn vrienden die ik nog over heb wonen minstens 2 uur bij me vandaan, dus effe gezellig een bakkie doen zit er niet in. Daarnaast heb ik ook megaveel moeite met het feit dat ik nu ahw ingepast ben in het leven van mijn vriend. Zijn oude leventje draait gewoon door en hij verwacht ook dat ik daar gewoon in meedraai. Ineens huis, hypotheek, zijn vrienden (met babys en kleine kinderen). Ik irriteer me ook sneller aan hem omdat hij maar verwacht dat ik dat allemaal heel leuk vind.
Begrjip me niet verkeerd, ik hoef echt niet meer elke avond in de kroeg te hangen, maar wie herkent dit? en wie weet hoe ik weer mijn eigen leven terug kan krijgen, want stiekem wil ik al een huurhuisje voor mezelf gaan zoeken (al weet ik niet eens waar).
Ik hou veel van mijn vriend, maar als ik mezelf niet kan zijn; heeft het dan wel zin?
zondag 27 mei 2007 om 03:37
@man48: En toch begrijp ik het niet helemaal. Ik begrijp wel dat het haar beslissing is geweest, maar het waarom... ? Als jullie het zo geweldig hadden samen, what about het leeftijdsverschil dan? Niemand heeft garanties voor de toekomst, maar als je het niet probeert dan weet je het nooit. Waarom julliezelf kwellen met nog tijdenlang "what if...", begrijp me goed ik wil jullie niet pushen ofzo om weer bij elkaar te komen, maar ik vind dit zo'n hartverscheurend verhaal....
zondag 27 mei 2007 om 06:44
Man48,
Ik zal jouw vriendin niet kunnen overtuigen dat een relatie met een laten we eerlijk zijn behoorlijk leeftijdsverschil weldegelijk kan werken,ik ken haar gevoel daar in niet,en dat is nu juist het punt haar gevoel in de relatie en hoe stevig staat ze in haar schoenen naar de buitenwereld toe.
Ik kan je alleen vertellen dat ik alweer ruim 7jaar samenwoon met een man die 19jaar jonger dan mij is,ik doe me niet anders voor dan dat ik ben, ik ben niet geforceerd bezig om jonger te zijn dan ik ben, ik ben gewoon mezelf en al die jaren is dat heel erg goed gegaan, mede ook doordat hij van thuis uit heeft meegekregen dat het niet om de buitenwereld maar om zijn geluk draaid.
Nu moet ik er ook bij zeggen dat wij elkaar een jaar kenden voor hij zijn ouders op de hoogte stelde van mijn leeftijd,ze wisten alleen door de post die hij kreeg dat hij contact had met iemand maar niet met wie,scheelt ook dat ik bepaald niet om de hoek woonde (ruim 200km verderop),op het moment dat hij zover was om tegen zijn ouders mijn werkelijke leeftijd te vertellen was hij ook op het punt beland dat als hun het niet accepteerden,hun een groot probleem hadden aangezien hij toch echt voor mij koos.kort daarna zou hij een weekend bij mij komen en is nooit meer weggegaan,in de begin periode werd er aan hem gevraagd een weekend te komen bij zijn ouders hij is toen alleen geweest,daarna werd het weer gevraagd en heb ik hem duidelijk gemaakt dat als hij met mij verder wilde gaan zijn ouders niet om me heen konden,en dus werd er van onze kant een tegenuitnodiging gedaan, zij ouders zijn er direct op in gegaan,ze zijn gekomen en zijn moeder had vanaf het eerste begin dat ze me zag totaal geen moeite met mij,zijn vader wel, maar ja dat is gewoon logisch ik heb zelf 2 dochters en eerlijk is eerlijk ik moest ook wel eens slikken als ze met een ouder iemand thuis kwamen,zijn zus heeft me vanaf dag 1 geacepteerd,sterker nog mijn 2 dochters zijn voor haar 2 zusjes,en weet je wat zo grappig is,zijn vader heeft ondanks dat hij mij mag toch nog steeds moeite met onze relatie,dat komt ook doordat hij weet dat er geen kleinkinderen uit voort zullen komen,ik mag ze niet meer krijgen en mijn geluk is dat mijn vriend ze niet wilt en nooit een kinderwens heeft gehad,maar owee als er iemand scheef naar mijn dochters kijkt, dan moet je zijn vader meemaken hahahaha
Maar dit alles is mijn verhaal en ik moet daarbij zeggen dat wij heel veel geluk hebben gehad,ik hoop voor jou dat je leven weer op de rails komt en je op een dag kan zeggen: misschien was het wel een goed besluit van haar,tenslotte wil je niet alleen iemand die binnen 4 muren voor jou gaat,maar ook daar buiten:)
Ik zal jouw vriendin niet kunnen overtuigen dat een relatie met een laten we eerlijk zijn behoorlijk leeftijdsverschil weldegelijk kan werken,ik ken haar gevoel daar in niet,en dat is nu juist het punt haar gevoel in de relatie en hoe stevig staat ze in haar schoenen naar de buitenwereld toe.
Ik kan je alleen vertellen dat ik alweer ruim 7jaar samenwoon met een man die 19jaar jonger dan mij is,ik doe me niet anders voor dan dat ik ben, ik ben niet geforceerd bezig om jonger te zijn dan ik ben, ik ben gewoon mezelf en al die jaren is dat heel erg goed gegaan, mede ook doordat hij van thuis uit heeft meegekregen dat het niet om de buitenwereld maar om zijn geluk draaid.
Nu moet ik er ook bij zeggen dat wij elkaar een jaar kenden voor hij zijn ouders op de hoogte stelde van mijn leeftijd,ze wisten alleen door de post die hij kreeg dat hij contact had met iemand maar niet met wie,scheelt ook dat ik bepaald niet om de hoek woonde (ruim 200km verderop),op het moment dat hij zover was om tegen zijn ouders mijn werkelijke leeftijd te vertellen was hij ook op het punt beland dat als hun het niet accepteerden,hun een groot probleem hadden aangezien hij toch echt voor mij koos.kort daarna zou hij een weekend bij mij komen en is nooit meer weggegaan,in de begin periode werd er aan hem gevraagd een weekend te komen bij zijn ouders hij is toen alleen geweest,daarna werd het weer gevraagd en heb ik hem duidelijk gemaakt dat als hij met mij verder wilde gaan zijn ouders niet om me heen konden,en dus werd er van onze kant een tegenuitnodiging gedaan, zij ouders zijn er direct op in gegaan,ze zijn gekomen en zijn moeder had vanaf het eerste begin dat ze me zag totaal geen moeite met mij,zijn vader wel, maar ja dat is gewoon logisch ik heb zelf 2 dochters en eerlijk is eerlijk ik moest ook wel eens slikken als ze met een ouder iemand thuis kwamen,zijn zus heeft me vanaf dag 1 geacepteerd,sterker nog mijn 2 dochters zijn voor haar 2 zusjes,en weet je wat zo grappig is,zijn vader heeft ondanks dat hij mij mag toch nog steeds moeite met onze relatie,dat komt ook doordat hij weet dat er geen kleinkinderen uit voort zullen komen,ik mag ze niet meer krijgen en mijn geluk is dat mijn vriend ze niet wilt en nooit een kinderwens heeft gehad,maar owee als er iemand scheef naar mijn dochters kijkt, dan moet je zijn vader meemaken hahahaha
Maar dit alles is mijn verhaal en ik moet daarbij zeggen dat wij heel veel geluk hebben gehad,ik hoop voor jou dat je leven weer op de rails komt en je op een dag kan zeggen: misschien was het wel een goed besluit van haar,tenslotte wil je niet alleen iemand die binnen 4 muren voor jou gaat,maar ook daar buiten:)
zondag 27 mei 2007 om 07:01
Miss Doubt,
Heel vel vrouwen maken de fout om te denken dat hun partner wel weet wat er is,een man moet je rechtstreeks vertellen wat je dwars zit en waar je moeite mee hebt, geen gedraai maar gelijk to the point komen,wat jij zou kunnen doen is proberen, ik zeg expres proberen meer contacten te maken met mensen waar je nu woont,dat maakt het een stuk makkelijker voor jou zelf, ik heb dat zelf ook gehad toen ik voor mijn ex naar het westland verhuisde,ik kwam zelf uit Nijmegen en ben op mijn 19e vlakbij Rotterdam gaan wonen,ik had moeite met de mentaliteit daar het was daar zo anders, maar door mezelf open te stellen voor anderen leerde ik mensen kennen waarbij ik gezellig een bakkie kon doen of een ander persoon waarmee ik weer op donderdag avond ging zwemmen.
Je kan je eigen leven waar je nu zit ook opbouwen,maar vertel gewoon je partner wat er is en wat je mist en waar je moeite mee hebt,zolang jij daar niets over zegt denkt hij dat jij het allemaal oke vind,dit stuk heeft totaal niets met leeftijdsverschil te maken,maar meer met het probleem dat jij je vriendinnen waar je tussendoor een bakkie kon doen (hahaha ja ja ik ben daar ook bekend mee met die uitspraak),mist maar daar zijn altijd oplossingen voor te vinden,en die oplossing ligt totaal bij jou, ik ben vanuit het westland weer verhuisd naar Limburg en ik ben best wel iemand die opzichzelf is en toch desondanks word ik regelmatig uitgenodigd voor een bakkie,sterker nog ze vragen joh kom eens koffie drinken,en zelf bepaal je wanneer en hoe laat zonder afspraken te maken.
Het enige wat jij zou kunnen doen is voor jezelf op papier zetten wat je moeilijk vind en een gesprek aan gaan met jouw partner zonder het gebruikelijke gedraai wat wij vrouwen hebben,maar rechtstreeks,zeg hem daarbij wel dat je hem niet wilt kwetsen maar een oplossing zoekt hoe je en jezelf kan zijn en hoe je daar een eigen stukje kan opbouwen:)
Heel vel vrouwen maken de fout om te denken dat hun partner wel weet wat er is,een man moet je rechtstreeks vertellen wat je dwars zit en waar je moeite mee hebt, geen gedraai maar gelijk to the point komen,wat jij zou kunnen doen is proberen, ik zeg expres proberen meer contacten te maken met mensen waar je nu woont,dat maakt het een stuk makkelijker voor jou zelf, ik heb dat zelf ook gehad toen ik voor mijn ex naar het westland verhuisde,ik kwam zelf uit Nijmegen en ben op mijn 19e vlakbij Rotterdam gaan wonen,ik had moeite met de mentaliteit daar het was daar zo anders, maar door mezelf open te stellen voor anderen leerde ik mensen kennen waarbij ik gezellig een bakkie kon doen of een ander persoon waarmee ik weer op donderdag avond ging zwemmen.
Je kan je eigen leven waar je nu zit ook opbouwen,maar vertel gewoon je partner wat er is en wat je mist en waar je moeite mee hebt,zolang jij daar niets over zegt denkt hij dat jij het allemaal oke vind,dit stuk heeft totaal niets met leeftijdsverschil te maken,maar meer met het probleem dat jij je vriendinnen waar je tussendoor een bakkie kon doen (hahaha ja ja ik ben daar ook bekend mee met die uitspraak),mist maar daar zijn altijd oplossingen voor te vinden,en die oplossing ligt totaal bij jou, ik ben vanuit het westland weer verhuisd naar Limburg en ik ben best wel iemand die opzichzelf is en toch desondanks word ik regelmatig uitgenodigd voor een bakkie,sterker nog ze vragen joh kom eens koffie drinken,en zelf bepaal je wanneer en hoe laat zonder afspraken te maken.
Het enige wat jij zou kunnen doen is voor jezelf op papier zetten wat je moeilijk vind en een gesprek aan gaan met jouw partner zonder het gebruikelijke gedraai wat wij vrouwen hebben,maar rechtstreeks,zeg hem daarbij wel dat je hem niet wilt kwetsen maar een oplossing zoekt hoe je en jezelf kan zijn en hoe je daar een eigen stukje kan opbouwen:)
zondag 27 mei 2007 om 12:20
@man 48
Ik wens jullie beiden heel veel sterkte. Net als Mastermind begijp ik niet zo goed waarom jullie of zij er een einde aan heeft gemaakt als jullie zo gelukkig waren. Je schrijft er wel bij binnen 4 muren. Heeft zij het alleen uitgemaakt door (te verwachten) reacties van de buitenwereld?
Ik heb zelf een 14 jaar jongere man. Door dat leeftijdsverschil had ik zeker in het begin mijn twijfels om er mee door te gaan. Maar de liefde overwon. Ik heb van mijn omgeving geen negatieve reacties gehad, misschien achter onze ruggen om, maar dat weet je niet. Toch had ik hem liever wat ouder gehad. Hij ziet er ook nog eens jonger dan zijn leeftijd uit. Zeker in het begin dacht ik altijd dat het leeftijdsverschil wel erg te zien was, ook al zie ik er jonger uit dan dat ik ben en ik zat daar best wel mee. Hij totaal niet en nog steeds niet. Hij is wel een keer aangezien voor mijn oudste zoon. Hij moest daar erg om lachen, ik vond het vreselijk. Zie je wel dacht ik. Hij heeft zo iets van lekker boeiend wat anderen ervan denken.
Ik heb al grote kinderen (volwassen en puber). Mijn oudste scheelt minder met hem dan ik met hem. Zijn vrienden krijgen nu baby's. Hijzelf heeft nooit een kinderwens gehad en nog steeds niet. Maar ook dat kan veranderen. Die doemgedachten zitten in mijn hoofd en ik leer steeds meer die om te buigen. Ze steken nu nog wel eens de kop op als we in nieuwe situaties zijn.
Wij zijn nu een paar jaar verder en nog steeds heel blij met elkaar. We kunnen heel goed met elkaar praten en als ik er weer eens mee zit, praat hij het uit mijn hoofd.
Er bestaan in geen enkele relatie garanties dat het altijd goed blijft gaan.
We leven nu (vandaag) en zijn nu gelukkig met elkaar en wat de toekomst brengt zien we wel. Wie dan leeft wie dan zorgt.
Ik wens jullie beiden heel veel sterkte. Net als Mastermind begijp ik niet zo goed waarom jullie of zij er een einde aan heeft gemaakt als jullie zo gelukkig waren. Je schrijft er wel bij binnen 4 muren. Heeft zij het alleen uitgemaakt door (te verwachten) reacties van de buitenwereld?
Ik heb zelf een 14 jaar jongere man. Door dat leeftijdsverschil had ik zeker in het begin mijn twijfels om er mee door te gaan. Maar de liefde overwon. Ik heb van mijn omgeving geen negatieve reacties gehad, misschien achter onze ruggen om, maar dat weet je niet. Toch had ik hem liever wat ouder gehad. Hij ziet er ook nog eens jonger dan zijn leeftijd uit. Zeker in het begin dacht ik altijd dat het leeftijdsverschil wel erg te zien was, ook al zie ik er jonger uit dan dat ik ben en ik zat daar best wel mee. Hij totaal niet en nog steeds niet. Hij is wel een keer aangezien voor mijn oudste zoon. Hij moest daar erg om lachen, ik vond het vreselijk. Zie je wel dacht ik. Hij heeft zo iets van lekker boeiend wat anderen ervan denken.
Ik heb al grote kinderen (volwassen en puber). Mijn oudste scheelt minder met hem dan ik met hem. Zijn vrienden krijgen nu baby's. Hijzelf heeft nooit een kinderwens gehad en nog steeds niet. Maar ook dat kan veranderen. Die doemgedachten zitten in mijn hoofd en ik leer steeds meer die om te buigen. Ze steken nu nog wel eens de kop op als we in nieuwe situaties zijn.
Wij zijn nu een paar jaar verder en nog steeds heel blij met elkaar. We kunnen heel goed met elkaar praten en als ik er weer eens mee zit, praat hij het uit mijn hoofd.
Er bestaan in geen enkele relatie garanties dat het altijd goed blijft gaan.
We leven nu (vandaag) en zijn nu gelukkig met elkaar en wat de toekomst brengt zien we wel. Wie dan leeft wie dan zorgt.
zondag 27 mei 2007 om 14:44
Man48 en TTM
Wat een verhaal.. wordt er gewoon een beetje verdietig van.
Ik wil straks graag reageren op het verhaal van man48, ook vooral naar TTM gericht. Ik heb in een bijna gelijke situatie gezeten.
Ik ben 26, mijn vriend is 45. We zijn nu twee jaar bij elkaar en verschillen dus wel iets minder dan jullie, maar nog genoeg. Mijn vriend heeft geen kinderen.
Het kan dus wel degelijk heel goed gaan. Wij zijn nu twee jaar bij elkaar, we gaan volgend jaar trouwen en ik ben een aantal maanden geleden gestopt met de pil.
Ga nu even quoten, wil graag op een aantal dingen die man48 schrijft verder in gaan.
Wat een verhaal.. wordt er gewoon een beetje verdietig van.
Ik wil straks graag reageren op het verhaal van man48, ook vooral naar TTM gericht. Ik heb in een bijna gelijke situatie gezeten.
Ik ben 26, mijn vriend is 45. We zijn nu twee jaar bij elkaar en verschillen dus wel iets minder dan jullie, maar nog genoeg. Mijn vriend heeft geen kinderen.
Het kan dus wel degelijk heel goed gaan. Wij zijn nu twee jaar bij elkaar, we gaan volgend jaar trouwen en ik ben een aantal maanden geleden gestopt met de pil.
Ga nu even quoten, wil graag op een aantal dingen die man48 schrijft verder in gaan.
