Relaties
alle pijlers
Hoe breek je je eigen hart?
vrijdag 22 juli 2011 om 16:15
Oke.. ik val maar gewoon met de deur in huis. Ik reageer snel en kan nog weleens van gedachten veranderen, en hou van leuke dingen doen, tenzij ik moe ben dan wil ik ook echt niets.
Ik kan zeuren, maar over het algemeen sta ik wel pro actief in het leven. Hoewel dat niet betekend dat ik niet lui ben.. Ik ben direct en analytisch maar niet zo scheel dat ik niet zie dat gedrag ook met omgevingsfactoren te maken heeft.
Oftwel, ik ben een ietwat dynamisch persoon, maar wel lief, en over het algemeen best gezellig.
Tot dusver.
Ik ben nu met iemand, het is even uit geweest en dat kwam erop neer omdat ik te wisselvalling in negatieve zin zou zijn.
Qua emoties en buien.
Daarbij negerend dat naar een nieuw land trekken best ingrijpend is en ik een heimwee voelde die me enorm bij de kladden greep.
Toch heb ik daarna nog gevochten voor hem, om terug samen te komen, ondanks dat ik voelde dat mijn emoties minder zwaar leken te tellen dan de zijne. Of misschien weegt voor hem zijn verstand gewoon zwaarder dan alles wat anders is..
Hij was tenslotte gekwetst door mijn emotionele uitvallen.
Die konden variëren van huilen tot boos doen en dan weer opnieuw proberen er wat van te maken tot hetzelfde zich herhaalde. Daar voelde ik me enorm lullig onder want zo wilde ik helemaal niet doen. maar het overweldigde me steeds zo.
Ik heb me suf geanalyseerd waarom ik me nou zo gedroeg en heb de schuld uiteindelijk volledig bij mezelf gelegd om verder te kunnen met hem. Want het was tenslotte mijn gedrag wat de breuk veroorzaakte. En ik wilde er de verantwoording dan wel voor nemen. En ok, dat was dat. Al knaagde het wel een beetje aan me dat hij er zo weinig van begreep.
Nu is het een maandje weer aan en ik was dolblij!!
Ik merk dat ik wel van hem hou, maar me ook te vaak aan hem stoor.
En vraag me af wat ik hieraan moet doen..
Hij is in mijn ogen namelijk helemaal niet zo leuk meer.
Ik vind hem vaak negatief, of gewoon blind voor mijn insteek, het komt erop neer, dat ik me vaak onbegrepen en ook wel beoordeeld door hem voel.
Het zit m in de manier waarop hij dingen ziet en brengt.
een heel simpel voorbeeld dat eigenlijk alles zegt is;
Als ik aangeef dat ik een weekendje thuis wil zijn omdat het druk geweest is en ik heel weinig echt in mijn eigen bed ontspannen heb kunnen slapen, en een beetje rust wil. Dan kan ik vervolgens niet voorstellen om op zaterdag wel iets leuks te gaan ondernemen. Want zo stelt hij; je wilde toch rust?
Heel zwart wit dus.
En nu zegt hij dat hij steeds vaker aan me ziet dat ik wispelturig ben. Ik noem het overigens zelf liever gewoon spontaan. En doe daarin echt niks geks, stel geen rare dingen voor.
pff.. ik kan het niet allemaal hier met voorbeelden brengen maar de kern is dat ik hem winig flexibel in zijn denken vind, maar daardoor ook weinig rekening houdt met mij. Hij vind dat hij heel veel voor me doet,en dat doet hij ook.
Maar het zit m voor mij in simpele dingen zoals stoppen met in mijn wang bijten wanneer ik dat zeg.
( hij gaat dan nog veel te lang door ) en als ik dan geirriteerd ben en ga snauwen, dan heb ik het volgens hem op mijn heupen en hij weet het zo te brengen dat ik serieus nog ga twijfelen aan mezelf ook en me uiteindelijk schuldig voel..
Het is maar iets kleins maar het zegt zoveel over hoe ik me soms voel en het stoort me enorm dat hij me niet stimuleert maar eerder demotiveert.
Als ik iets wil of iets ga doen, zal hij altijd met beren op de weg komen, en dingen die ergens niet goed aan zijn. Nou ja, dat vind ik dus onprettig..want ik wil graag rekening houden met mijn partner en met wat hij vind.. maar het gebeurd me gewoon te vaak dat er iets niet ok is aan wat ik wil of vind.
Shit, ik ben met de verkeerde man geloof ik.. Ik kan hem niet veranderen, maar hoop toch dat ie me op een dag begrijpt.. want misschien is het gewoon allemaal communicatie gedoe en kunnen we er iets aan veranderen..
en toch he..ik denk dat ik beter weet.. waarom is het uit moeten maken omdat je ondanks gezeur nog wel om iemand geeft, van iemand houdt, toch zo moeilijk? Want zoals altijd is het voor de rest wel echt gezellig, en ik vind zijn familie zo leuk..
dus ik kabbel maar door..
Waar ben ik nou mee bezig?
Ik kan zeuren, maar over het algemeen sta ik wel pro actief in het leven. Hoewel dat niet betekend dat ik niet lui ben.. Ik ben direct en analytisch maar niet zo scheel dat ik niet zie dat gedrag ook met omgevingsfactoren te maken heeft.
Oftwel, ik ben een ietwat dynamisch persoon, maar wel lief, en over het algemeen best gezellig.
Tot dusver.
Ik ben nu met iemand, het is even uit geweest en dat kwam erop neer omdat ik te wisselvalling in negatieve zin zou zijn.
Qua emoties en buien.
Daarbij negerend dat naar een nieuw land trekken best ingrijpend is en ik een heimwee voelde die me enorm bij de kladden greep.
Toch heb ik daarna nog gevochten voor hem, om terug samen te komen, ondanks dat ik voelde dat mijn emoties minder zwaar leken te tellen dan de zijne. Of misschien weegt voor hem zijn verstand gewoon zwaarder dan alles wat anders is..
Hij was tenslotte gekwetst door mijn emotionele uitvallen.
Die konden variëren van huilen tot boos doen en dan weer opnieuw proberen er wat van te maken tot hetzelfde zich herhaalde. Daar voelde ik me enorm lullig onder want zo wilde ik helemaal niet doen. maar het overweldigde me steeds zo.
Ik heb me suf geanalyseerd waarom ik me nou zo gedroeg en heb de schuld uiteindelijk volledig bij mezelf gelegd om verder te kunnen met hem. Want het was tenslotte mijn gedrag wat de breuk veroorzaakte. En ik wilde er de verantwoording dan wel voor nemen. En ok, dat was dat. Al knaagde het wel een beetje aan me dat hij er zo weinig van begreep.
Nu is het een maandje weer aan en ik was dolblij!!
Ik merk dat ik wel van hem hou, maar me ook te vaak aan hem stoor.
En vraag me af wat ik hieraan moet doen..
Hij is in mijn ogen namelijk helemaal niet zo leuk meer.
Ik vind hem vaak negatief, of gewoon blind voor mijn insteek, het komt erop neer, dat ik me vaak onbegrepen en ook wel beoordeeld door hem voel.
Het zit m in de manier waarop hij dingen ziet en brengt.
een heel simpel voorbeeld dat eigenlijk alles zegt is;
Als ik aangeef dat ik een weekendje thuis wil zijn omdat het druk geweest is en ik heel weinig echt in mijn eigen bed ontspannen heb kunnen slapen, en een beetje rust wil. Dan kan ik vervolgens niet voorstellen om op zaterdag wel iets leuks te gaan ondernemen. Want zo stelt hij; je wilde toch rust?
Heel zwart wit dus.
En nu zegt hij dat hij steeds vaker aan me ziet dat ik wispelturig ben. Ik noem het overigens zelf liever gewoon spontaan. En doe daarin echt niks geks, stel geen rare dingen voor.
pff.. ik kan het niet allemaal hier met voorbeelden brengen maar de kern is dat ik hem winig flexibel in zijn denken vind, maar daardoor ook weinig rekening houdt met mij. Hij vind dat hij heel veel voor me doet,en dat doet hij ook.
Maar het zit m voor mij in simpele dingen zoals stoppen met in mijn wang bijten wanneer ik dat zeg.
( hij gaat dan nog veel te lang door ) en als ik dan geirriteerd ben en ga snauwen, dan heb ik het volgens hem op mijn heupen en hij weet het zo te brengen dat ik serieus nog ga twijfelen aan mezelf ook en me uiteindelijk schuldig voel..
Het is maar iets kleins maar het zegt zoveel over hoe ik me soms voel en het stoort me enorm dat hij me niet stimuleert maar eerder demotiveert.
Als ik iets wil of iets ga doen, zal hij altijd met beren op de weg komen, en dingen die ergens niet goed aan zijn. Nou ja, dat vind ik dus onprettig..want ik wil graag rekening houden met mijn partner en met wat hij vind.. maar het gebeurd me gewoon te vaak dat er iets niet ok is aan wat ik wil of vind.
Shit, ik ben met de verkeerde man geloof ik.. Ik kan hem niet veranderen, maar hoop toch dat ie me op een dag begrijpt.. want misschien is het gewoon allemaal communicatie gedoe en kunnen we er iets aan veranderen..
en toch he..ik denk dat ik beter weet.. waarom is het uit moeten maken omdat je ondanks gezeur nog wel om iemand geeft, van iemand houdt, toch zo moeilijk? Want zoals altijd is het voor de rest wel echt gezellig, en ik vind zijn familie zo leuk..
dus ik kabbel maar door..
Waar ben ik nou mee bezig?
..popcorn?
vrijdag 22 juli 2011 om 16:22
..zucht.. daar lijkt het wel op neer te gaan komen. Verdorie.
En ik heb zo'n geen zin om het uit te maken.. want ik wil aan de andere kant ook niet zonder hem.. maar het gaat niet goed..
En ik denk dat we al vaak genoeg geprobeerd hebben te praten en wat we nu doen is het probleem negeren, omdat we allebei dus wel met elkaar willen zijn..
En ik heb zo'n geen zin om het uit te maken.. want ik wil aan de andere kant ook niet zonder hem.. maar het gaat niet goed..
En ik denk dat we al vaak genoeg geprobeerd hebben te praten en wat we nu doen is het probleem negeren, omdat we allebei dus wel met elkaar willen zijn..
..popcorn?
vrijdag 22 juli 2011 om 16:30
pfoeh, drukke post, TO! (wel erg leuke avatar)
mijn stelregel is altijd dat je het vaker leuk met elkaar moet hebben, dan niet leuk. Zelfs in moeilijke tijden kun je veel lol aan je partner hebben.
Ga na hoe vaak jullie blij zijn met elkaar, en baseer daar je acties op.
Iig succes!
mijn stelregel is altijd dat je het vaker leuk met elkaar moet hebben, dan niet leuk. Zelfs in moeilijke tijden kun je veel lol aan je partner hebben.
Ga na hoe vaak jullie blij zijn met elkaar, en baseer daar je acties op.
Iig succes!
life ain't a perfect story, write it while you live it
vrijdag 22 juli 2011 om 16:42
Uitmaken is nooit leuk, probeer de eerste week zoveel mogelijk af te spreken met vriendinnen, zoveel mogelijk over te praten. Als het je gevoel heb dat je hem gaat bellen, bel een vriendin en praat erover. Ik had vorig jaar ook uitgemaakt met mijn ex, we paste niet bij elkaar en ik werd ongelukkig. De eerste weken deed het veel pijn, maar daarna voel het als een opluchting. Succes ermee!
vrijdag 22 juli 2011 om 17:15
vrijdag 22 juli 2011 om 17:20
quote:yvonjaspers schreef op 22 juli 2011 @ 17:15:
[...]
Ja, ik weet waar ze is (maar dat ga ik niet vertellen). Ze is in ieder geval niet meer hier actief.
Als je haar spreekt wil je haar dan de groeten van Summer doen!
En TO, ik denk dat je ook wel heel goed weet dat jullie echt never nooit bij elkaar gaan passen.
Het is dus nu je hart breken, of nog jaren niet gelukkig zijn..
Keuze is aan jou!
[...]
Ja, ik weet waar ze is (maar dat ga ik niet vertellen). Ze is in ieder geval niet meer hier actief.
Als je haar spreekt wil je haar dan de groeten van Summer doen!
En TO, ik denk dat je ook wel heel goed weet dat jullie echt never nooit bij elkaar gaan passen.
Het is dus nu je hart breken, of nog jaren niet gelukkig zijn..
Keuze is aan jou!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 22 juli 2011 om 18:41
Ik denk dat ik ik hem al heel vaak probeer te accepteren zoals hij is, met zijn manier van denken.. maar ik weet niet of ik dat op deze manier kan blijven doen zonder steeds ongelukkig te worden van het feit dat het dan nog steeds niet lekker loopt. En misschien geldt dat ook wel voor hem.
Als ik het uitmaak dan blijf ik hier nog een half jaar als ik het trek, en dan ga ik terug naar huis..
Als ik het uitmaak dan blijf ik hier nog een half jaar als ik het trek, en dan ga ik terug naar huis..
..popcorn?
vrijdag 22 juli 2011 om 19:05
In feite vind ik dat je het heel duidelijk verwoord hebt met emoties erbij. Je bent erachter dat je door kan draven in emoties en dat is je vriend teveel geworden. Toch sta je op een punt waarop dat weer kan gebeuren, je irritatie die je voelt kan weer omslaan.
Bij jou, is het denk ik de emmer die je vol laat lopen en vervolgens reageer je geirriteerd of krijg je een bui waardoor alles eruit komt en je vriend niet meer weet waar te beginnen. Als een vloedgolf voor hem? En je vriend daagt je uit in speelse dingen als in je wang bijten.
Normaal gesproken kun je gewoon zeggen dat je dat niet meer wilt en dan stopt het ook lijkt mij.
Maar volgens mij zit jij er meer mee dat je bang bent dat je in je eigen valkuil stapt. Je kunt alleen jezelf echt willen veranderen. Hoe lang is het voorbij geweest tussen jullie? En wat heeft ervoor gezorgd dat jij je vriend weer terug wilde en hij jou? En dan doel ik niet alleen op gevoel, er moeten ook dingen echt veranderen of veranderd zijn waardoor het vertrouwen er weer is.
Oftewel, stappen jullie niet te snel in het oude patroon?
Bij jou, is het denk ik de emmer die je vol laat lopen en vervolgens reageer je geirriteerd of krijg je een bui waardoor alles eruit komt en je vriend niet meer weet waar te beginnen. Als een vloedgolf voor hem? En je vriend daagt je uit in speelse dingen als in je wang bijten.
Normaal gesproken kun je gewoon zeggen dat je dat niet meer wilt en dan stopt het ook lijkt mij.
Maar volgens mij zit jij er meer mee dat je bang bent dat je in je eigen valkuil stapt. Je kunt alleen jezelf echt willen veranderen. Hoe lang is het voorbij geweest tussen jullie? En wat heeft ervoor gezorgd dat jij je vriend weer terug wilde en hij jou? En dan doel ik niet alleen op gevoel, er moeten ook dingen echt veranderen of veranderd zijn waardoor het vertrouwen er weer is.
Oftewel, stappen jullie niet te snel in het oude patroon?
vrijdag 22 juli 2011 om 19:29
Het is geen valkuil als ik wel herhaaldelijk mijn grenzen aangeef, en ook communiceer als ik vragen heb of iets niet goed begrijp. Mijn emmer loopt vol van het zat zijn dit steeds te moeten doen zonder een fijn respons. Want hetgeen ik aangeef, herhaalt zich in andere vorm ook in andere situaties.
Dan ben ik mezelf niet zat maar zijn dovemans oren. Terwijl ik echt heel erg duidleijk ben.. ik zeg niet schatje ik ben zo moe boehoehoe ik zeg gewoon; lieverd ik ben moe, als je me steeds bijt doet het pijn, wil je ermee ophouden?
Schat, ik ben moe, dat maakt me gevoeliger, hou nu op wil je?
Hoe duidleijk kan een mens zijn?
..
Het is ook geen valkuil van mijn eigen emoties als ik hem vraag te stoppen met iets, tegelijkertijd aangeef dat ik moe ben en hij toch nog door gaat tot het punt waarop ik snauwend zeg dat hij moet stoppen me in de wang te bijten en vervolgens van hem te horen krijg dat ik het vast op mijn heupen heb en ik veeeel eerder aan had moeten geven dat ik moe was door bijvoorbeel gewoon naar huis te gaan.
Ik noem dat overigens of echt een blinde vlek hebben of een vorm van manipulatie.
Ik denk dat het zijn valkuil is waar we in aan het lopen zijn.
Dat wil ik in ieder geval liever geloven dan het laatste.
Of beter gezegd; zijn blinde vlek voor zijn eigen gedrag en houding soms.
Het is een stom maar illustratief voorbeeld. En de dynamiek is toepasbaar op meerdere dingen in onze relatie.
Heel vervelend.
Ik zou willen dat ik dat kon doorbreken, want het veroorzaakt wrijving, en ik ben steeds degene die aan de bel trekt, maar dat doe ik omdat ik iets ten positieve wil keren..
Voor ons allebei, want het moet voor hem ook niet leuk zijn.
We zijn samen gekomen en willen er allebei voor vechten.
Ik denk dat zijn vertrouwen in de situatie niet goed zit.
Want als ik een rotbui heb en korter op hem reageer, wat ook gewoon menselijk is, ik ben geen robot die alleen maar latijd lacht.. is het al gauw ooh daar gaat ze weer net zoals toen! Maar dat is onzin en vervelend steeds te moeten horen..
En dat maakt ook dat ik hem niet volledig durf te vertrouwen, want als hij zo blijft hangen, doe ik het dan ooit wel goed?
Dan ben ik mezelf niet zat maar zijn dovemans oren. Terwijl ik echt heel erg duidleijk ben.. ik zeg niet schatje ik ben zo moe boehoehoe ik zeg gewoon; lieverd ik ben moe, als je me steeds bijt doet het pijn, wil je ermee ophouden?
Schat, ik ben moe, dat maakt me gevoeliger, hou nu op wil je?
Hoe duidleijk kan een mens zijn?
..
Het is ook geen valkuil van mijn eigen emoties als ik hem vraag te stoppen met iets, tegelijkertijd aangeef dat ik moe ben en hij toch nog door gaat tot het punt waarop ik snauwend zeg dat hij moet stoppen me in de wang te bijten en vervolgens van hem te horen krijg dat ik het vast op mijn heupen heb en ik veeeel eerder aan had moeten geven dat ik moe was door bijvoorbeel gewoon naar huis te gaan.
Ik noem dat overigens of echt een blinde vlek hebben of een vorm van manipulatie.
Ik denk dat het zijn valkuil is waar we in aan het lopen zijn.
Dat wil ik in ieder geval liever geloven dan het laatste.
Of beter gezegd; zijn blinde vlek voor zijn eigen gedrag en houding soms.
Het is een stom maar illustratief voorbeeld. En de dynamiek is toepasbaar op meerdere dingen in onze relatie.
Heel vervelend.
Ik zou willen dat ik dat kon doorbreken, want het veroorzaakt wrijving, en ik ben steeds degene die aan de bel trekt, maar dat doe ik omdat ik iets ten positieve wil keren..
Voor ons allebei, want het moet voor hem ook niet leuk zijn.
We zijn samen gekomen en willen er allebei voor vechten.
Ik denk dat zijn vertrouwen in de situatie niet goed zit.
Want als ik een rotbui heb en korter op hem reageer, wat ook gewoon menselijk is, ik ben geen robot die alleen maar latijd lacht.. is het al gauw ooh daar gaat ze weer net zoals toen! Maar dat is onzin en vervelend steeds te moeten horen..
En dat maakt ook dat ik hem niet volledig durf te vertrouwen, want als hij zo blijft hangen, doe ik het dan ooit wel goed?
..popcorn?
vrijdag 22 juli 2011 om 20:08
Mijn emmer loopt vol van het zat zijn dit steeds te moeten doen zonder een fijn respons. Want hetgeen ik aangeef, herhaalt zich in andere vorm ook in andere situaties
--> dan kap je er toch mee.
wat wil je nou???
of je gaat door en je stopt met zeuren en je neemt hem zoals hij is.
of je probeert hem te veranderen, wat wslk niet lukt en je blijft vastzitten,
of je maakt het uit.
meer smaken zijn er volgens mij niet.
--> dan kap je er toch mee.
wat wil je nou???
of je gaat door en je stopt met zeuren en je neemt hem zoals hij is.
of je probeert hem te veranderen, wat wslk niet lukt en je blijft vastzitten,
of je maakt het uit.
meer smaken zijn er volgens mij niet.
vrijdag 22 juli 2011 om 20:25
aardbeiensmaak
Ja duidelijk advies. Maar ik vind een gebroken hart trouwens wel een drama. Zeker als je veel in je relatie geinvesteerd hebt van jezelf en de ander net zo goed.
Maar over smaak valt niet te twisten.. toch?
Ik wil wat anders dan de rest van mijn leven dit, Ik denk dat ik hier een beetje moed probeer te vatten.
Want voor mij is het wel een grote beslissing.
Ja duidelijk advies. Maar ik vind een gebroken hart trouwens wel een drama. Zeker als je veel in je relatie geinvesteerd hebt van jezelf en de ander net zo goed.
Maar over smaak valt niet te twisten.. toch?
Ik wil wat anders dan de rest van mijn leven dit, Ik denk dat ik hier een beetje moed probeer te vatten.
Want voor mij is het wel een grote beslissing.
..popcorn?