Hoe ga ik nu verder.

29-11-2010 00:26 159 berichten
Alle reacties Link kopieren
Expres geen vraagteken achter de topictitel, want hoe weet ik in grote lijnen eigenlijk al.



Het is meer het concreet maken, de invulling, de stappen zetten en deze beter timen.



Dit topic open ik om hier af en toe over te schrijven en dan vooral ook de positieve kanten, of soms mijn valkuilen te delen om er een licht over te laten schrijven door jullie wijze forummers



Vanuit een relatie komen die heftig is beindigd en moeten beseffen dat deze mij veel minder goed deed dan dat ik mijzelf liet geloven.



En nu dus verder met deze grote verandering in mijn leven, die positiever is dan dat ik een half jaar geleden zag( voor mij dan,niet voor de kids ) .



Hoe gaat een persoonlijk avontuur worden denk ik .



Bij deze wel nog een voor alle trouwe en minder trouwe meeschrijvers in mijn ander topic waar ik veel aan heb gehad.

Thanks



had onder een andere nick al een topic geopend maar laat deze verwijderen, een andere nick past mij toch niet, En nou ja, wie meeleest uit mijn privesfeer , so be it. Ik zal mijn best doen zorgvuldig te zijn met wat ik schrijf
Alle reacties Link kopieren
Ik heb hem nog een keer gelezen Klodder

Dank je passiebloem voor de opbeurende post.



Ik voel ook wel dat mijn kids respect hebben voor mij en we zijn nog hechter geworden met zijn vieren.

Wij staan als een huis, daar komt niemand tussen. Ze weten dat ze altijd op de eerste plaats zullen komen.

We zijn heel open naar elkaar, praten veel en ik blijf keer op keer weer toetsen hoe het met ze gaat, of ik het goed doe met ze, wat ze nodig hebben etc.

Ik blijf allert( en nee ik ben niet perfect, ik zal heus steken laten vallen)

Ja soms is de last te hoog voor mij, maar dan raap ik mijzelf weer bij elkaar want mijn kids verdienen zo min mogelijk lasten.



Het is idd een rollercoaster Klodder.

Een eigen plek is heel fijn, voor mij zou het geen bal uit maken waar ik terecht kom, maar ik neem 3 kids en daar is het wel belangrijk voor.

Huizen liggen hier niet voor het oprapen.
Alle reacties Link kopieren
Draadlooos ook jij bedankt voor je lieve post.



Suup ik snap wat je zegt en je hebt ook gelijk dat wanneer je helemaal los bent je echt verder kan.

Dat is ook waar ik voor strijd, goed los komen met de juiste basis en niet met een molensteen om mijn nek die hij mij om wil doen.



Ik kan ook echt niet te veel schrijven, ik schrijf al weer te veel.

Sorry lieve dames, ik moet het zo weg halen.

Beter begin ik ook niet met schrijven, soms wil ik wat kwijt maar het kan eigenlijk gewoon niet meer op het forum.
Alle reacties Link kopieren
quote:malu3 schreef op 19 januari 2011 @ 08:01:

Goeie post Superstar. Realistisch denken helpt Iry verder dan blijven hangen in dat het niet eerlijk is. Hoe hard ook, het leven in nou eenmaal niet eerlijk. Als je zelf onvoldoende inkomen hebt, zal je naar een goedkoper huis moeten. En als de scheiding is afgewikkeld, zal je dat ook een stuk rust geven.



Je bent teleurgesteld dat jouw 2e ex niet meer naar zijn stiefkinderen omkijkt maar eigenlijk lijkt mij dat vrij normaal. Ik zie eigenlijk nooit dat mensen zich nog intensief bezig houden met hun stiefkinderen als de relatie met de betreffende ouder verbroken wordt. Als ik het goed begrijp, kijkt de vader van jouw oudste twee kinderen wel naar zijn kinderen om en jouw laatste ex wel naar frum. Wees daar maar blij mee want er zijn zat ouders die het na een scheiding echt alleen moeten doen. Tel je zegeningen al snap ik ook best dat je het moeilijk hebt.



Mee eens Malu,ik ken eigenlijk ook niemand die na een 2e scheiding nog naar de stiefkinderen omkijkt.

Er zullen vast uitzonderingen zijn maar ik ken ze niet.

Hoe goed die band tijdens het huwelijk ook was het worden nooit eigen kinderen hoe hard dat ook klinkt en hoe oneerlijk dat misschien ook is.

Hij is niet hun vader,die hebben ze namelijk al.
Alle reacties Link kopieren
Ik ken ze wel, thank god bestaan er nog mensen met een hart voor de kinderen waar ze jaren voor hebben gezorgd.



Heeft niets te maken met dat ze al een vader hebben.



Nou ja laat maar, ik merk dat ik er boos over wordt en dat is niet persoonlijk bedoelt, maar ik zie hier dagelijks het gekwetste verdriet dat het achterlaat bij de kinderen.En zo hoor je niet met mensen om te gaan.
Alle reacties Link kopieren
Iry maar pas je ook een beetje op dat je niet (onbewust) jouw verdriet en boosheid teveel op je kinderen projecteert? (en nee ik zeg niet dat je dat doet)

Want reken maar dat ze dat óók merken al denk je misschien van niet.

Als jij met een houding van 'het is allemaal niet eerlijk en wij zijn slachtoffers van zijn egoïsme' rondloopt dan voelen kinderen dat zeker aan.
Alle reacties Link kopieren
Ha Iry,



Vervelend dat nu in zo'n parket zit. (Ik lees nog steeds mee hoor )



Maar staat hij in zijn recht? Zakelijk gezien dan? Als dat zo is, moet je proberen het emotionele los te koppelen.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
Alle reacties Link kopieren
En wie weet Iry als alle scheidingsperikelen achter de rug zijn en jullie beider leven weer in een wat rustiger vaarwater terecht is gekomen dat hij dan wél weer contact opneemt met je zoon en dochter.

Je weet nooit hoe het nog gaat lopen,ook hij zal zijn leven eerst weer op orde moeten krijgen en wie weet wat hij daarna nog doet.
Alle reacties Link kopieren
Mijn kids zijn al groot genoeg o een eigen mening te hebben Suup.

Ik heb bewust heel lang geen uitspraken gedaan, nog juist geprobeerd het positief te sturen. Maar ze willen niet meer.

Hun grens is bereikt.



Ik zit overigens niet in een slachtofferrol, al ben ik natuurlijk wel woest.

Ik laat mij gewoon niet meer in een hoek drukken door hem, daar maak ik mij hard voor. Dat heb ik te lang gedaan en dat stoort hem enorm dat ik nu niet het gewillige vrouwtje ben. Dus moeten er met meer stokken geslagen worden.



Ik sla niet, maar wil wel het recht behouden.

Wat dat gaat worden, dat zal het allemaal gaan uitwijzen. Advocatenwerk.
Alle reacties Link kopieren
Suup ,lief dat je het zo positief nog wil zien van zijn kant.

Geloof mij, hij heeft geen hart.

Hij houdt maar van 1 iemand. en dat is eigenlijk best triest.



( hey dertigmin:) )

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven