Relaties
alle pijlers
Hoe kom ik hier uit?
dinsdag 20 februari 2018 om 21:34
Even een ander account aangemaakt ivm herkenbaarheid... maar ik zit met een probleem en kan mijn directe omgeving niet om advies vragen..
Ik heb een kind van 2 maar de relatie met de vader in de zomer verbroken (hem eruit gegooid) Reden: agressie en vreemdgaan.
Om de agressie was cjg al in beeld dus heb dit voor mijzelf gedaan maar ook voor mijn kind. Ben mezelf zo kwijtgeraakt tijdens die relatie dat ik het moeilijk vond om voor mezelf te kiezen. In dezelfde periode verloor ik mijn baan dus kwam in een depressie, mijn ex had geen woning maar verbleef bij zijn vader. Ik kon de kleine af en toe wel daar brengen. In de periode alleen thuis met de kleine had ik het zwaar. Door mijn depressie geen energie en veel stress omdat ex bleef pushen om hem bij mij thuis binnen te laten (huis is van mij) en kreeg dreigementen en scheldkanonnades als ik dat niet toestond. Als ik hem dan wel binnenliet bleef hij veel te lang en ging over mijn grenzen waar ik dus niks van durfde te zeggen uit angst voor agressie en politie voor de deur plus weer een melding bij cjg. Ik ben ondertussen wel in behandeling bij psycholoog wat mij erg goed doet. In januari heeft zijn vader hem ook eruit gezet omdat hij het wel lang genoeg vond duren en heb ik hem tijdelijk weer thuis laten komen. Ik had hier spijt van want hij is er nog steeds. Aan de andere kant heeft het mijn kind ontzettend veel goed gedaan: zij praatte nog niet en was vaak in zichzelf gekeerd. Sinds hvader terug is is die weer helemaal opgeleefd en praat nu elke dag steeds meer. Het ging in de beginperiode erg goed en hij deed vaak zijn best. Was bijna nooit meer kwaad en zorgde voor ons. Praten is me bijna nooit gelukt met hem: het wordt meestal een monoloog van zijn kant en hij voelt zich erg snel aangevallen als ik kritische vragen stel waardoor er ruzie komt en een gesprek onmogelijk is.
Mijn familie woont ver weg en zijn familie woont allemaal hier. Zijn familie steunt me wel maar niemand wil hem in huis nemen door zijn egoistische gedrag en dat snap ik ook. Mijn familie weet niet dat hij weer thuis is. Ze hebben dit al zo vaak meegemaakt en kan het niet aan om nog een preek aan te horen met dingen die ik al weet maar gewoon moeilijk uitvoerbaar zijn.
Nu gaat het weer slechter en ben alweer meerdere keren uitgescholden en hij heeft al dreigend voor me gestaan.
Je zou zeggen: simpel, gooi hem er weer uit. Echter voel ik me enorm schuldig naar mijn dochter omdat zij hem dan weer weinig gaat zien, ben ik bang dat het haar goede ontwikkelingen kwaad doet en ik ben zelf ook doodsbang om weer in een zwart gat te vallen en terug in een depressie. Het constante gepush, gedreig en gescheld breken mij dan gewoon op. Nu hij thuis is is het voorlopig in ieder geval 90% van de tijd gewoon 'goed' en heb ik hulp met de kleine.
Aan de andere kant kan dit maar 1 kant op gaan en dat is een verkeerde. Hij is niet wezenlijk veranderd dus dit gaat niet werken.
Ik wil hem weg hebben. Idealiter hoop ik dat hij een woning zoekt en zijn eigen leven opbouwt maar hem kennende kan dat lang duren en moet ik erop rekenen dat ik er dan helemaal alleen voor ga staan. Maar hoe moet ik dit aanpakken?
Hem vertellen dat hij weg moet gaat agressie opleveren en hij zal weigeren. Ik wil niet weggaan en hem melden dat ik pas terug kom als hij weg is want ben bang dat hij dan weer mijn woning gaat slopen. Familie inschakelen van hem heeft geen zin want niemand wil hem meenemen. Ze horen me aan maar daar bljjft het bij. Buiten sluiten is een optie maar ik moet zijn spullen er dan ook uitzetten en weet niet waar ik die moet laten. Plus de hele scène dat hij hier voor de deur staat en erachter komt dat ik hem niet binnenlaat of de sloten heb veranderd boezemt me ook ontzettende angst in. Ik zou dan weg kunnen zijn met de kleine maar weet gewoon echt niet waarheen.
Ik heb een hoop info weggelaten omdat ik het niet te lang wilde maken.. maar ben echt wanhopig.
Alvast dank voor het meedenken en de tips...
Ik heb een kind van 2 maar de relatie met de vader in de zomer verbroken (hem eruit gegooid) Reden: agressie en vreemdgaan.
Om de agressie was cjg al in beeld dus heb dit voor mijzelf gedaan maar ook voor mijn kind. Ben mezelf zo kwijtgeraakt tijdens die relatie dat ik het moeilijk vond om voor mezelf te kiezen. In dezelfde periode verloor ik mijn baan dus kwam in een depressie, mijn ex had geen woning maar verbleef bij zijn vader. Ik kon de kleine af en toe wel daar brengen. In de periode alleen thuis met de kleine had ik het zwaar. Door mijn depressie geen energie en veel stress omdat ex bleef pushen om hem bij mij thuis binnen te laten (huis is van mij) en kreeg dreigementen en scheldkanonnades als ik dat niet toestond. Als ik hem dan wel binnenliet bleef hij veel te lang en ging over mijn grenzen waar ik dus niks van durfde te zeggen uit angst voor agressie en politie voor de deur plus weer een melding bij cjg. Ik ben ondertussen wel in behandeling bij psycholoog wat mij erg goed doet. In januari heeft zijn vader hem ook eruit gezet omdat hij het wel lang genoeg vond duren en heb ik hem tijdelijk weer thuis laten komen. Ik had hier spijt van want hij is er nog steeds. Aan de andere kant heeft het mijn kind ontzettend veel goed gedaan: zij praatte nog niet en was vaak in zichzelf gekeerd. Sinds hvader terug is is die weer helemaal opgeleefd en praat nu elke dag steeds meer. Het ging in de beginperiode erg goed en hij deed vaak zijn best. Was bijna nooit meer kwaad en zorgde voor ons. Praten is me bijna nooit gelukt met hem: het wordt meestal een monoloog van zijn kant en hij voelt zich erg snel aangevallen als ik kritische vragen stel waardoor er ruzie komt en een gesprek onmogelijk is.
Mijn familie woont ver weg en zijn familie woont allemaal hier. Zijn familie steunt me wel maar niemand wil hem in huis nemen door zijn egoistische gedrag en dat snap ik ook. Mijn familie weet niet dat hij weer thuis is. Ze hebben dit al zo vaak meegemaakt en kan het niet aan om nog een preek aan te horen met dingen die ik al weet maar gewoon moeilijk uitvoerbaar zijn.
Nu gaat het weer slechter en ben alweer meerdere keren uitgescholden en hij heeft al dreigend voor me gestaan.
Je zou zeggen: simpel, gooi hem er weer uit. Echter voel ik me enorm schuldig naar mijn dochter omdat zij hem dan weer weinig gaat zien, ben ik bang dat het haar goede ontwikkelingen kwaad doet en ik ben zelf ook doodsbang om weer in een zwart gat te vallen en terug in een depressie. Het constante gepush, gedreig en gescheld breken mij dan gewoon op. Nu hij thuis is is het voorlopig in ieder geval 90% van de tijd gewoon 'goed' en heb ik hulp met de kleine.
Aan de andere kant kan dit maar 1 kant op gaan en dat is een verkeerde. Hij is niet wezenlijk veranderd dus dit gaat niet werken.
Ik wil hem weg hebben. Idealiter hoop ik dat hij een woning zoekt en zijn eigen leven opbouwt maar hem kennende kan dat lang duren en moet ik erop rekenen dat ik er dan helemaal alleen voor ga staan. Maar hoe moet ik dit aanpakken?
Hem vertellen dat hij weg moet gaat agressie opleveren en hij zal weigeren. Ik wil niet weggaan en hem melden dat ik pas terug kom als hij weg is want ben bang dat hij dan weer mijn woning gaat slopen. Familie inschakelen van hem heeft geen zin want niemand wil hem meenemen. Ze horen me aan maar daar bljjft het bij. Buiten sluiten is een optie maar ik moet zijn spullen er dan ook uitzetten en weet niet waar ik die moet laten. Plus de hele scène dat hij hier voor de deur staat en erachter komt dat ik hem niet binnenlaat of de sloten heb veranderd boezemt me ook ontzettende angst in. Ik zou dan weg kunnen zijn met de kleine maar weet gewoon echt niet waarheen.
Ik heb een hoop info weggelaten omdat ik het niet te lang wilde maken.. maar ben echt wanhopig.
Alvast dank voor het meedenken en de tips...
anoniem_364930 wijzigde dit bericht op 21-02-2018 11:01
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
1.37% gewijzigd
woensdag 28 februari 2018 om 23:29
ja we zijn nu nog samen en ik probeer zo normaal mogelijk te doen ook al wil ik constant janken.
Ik bedenk me nu wel iets beangstigends..
wat als hij een Sloten maker belt en zegt dat hij zich buitengesloten heeft? maakt die dan gewoon de deur open voor iemand die niet de eigenaar noch de bewoner is van het huis?
Ik bedenk me nu wel iets beangstigends..
wat als hij een Sloten maker belt en zegt dat hij zich buitengesloten heeft? maakt die dan gewoon de deur open voor iemand die niet de eigenaar noch de bewoner is van het huis?
donderdag 1 maart 2018 om 02:20
Dat het nu vriest buiten is wel eigenlijk een voordeel vind ik, de nachtopvang is overal open en je heb kans door deze koude temperaturen dat een familielid van hem nu sneller zegt kom maar hier slapen.
Slotenmakers mogen volgens mij alleen opdracht krijgen van de eigenaar. Vraag dit na aan de slotenmaker die morgen komt.
Mocht je toch twijfelen dat je ex andere sloten op het huis kan laten zetten, had ik alle slotenmakers in jou stad gemaild dat jij eigenaar bent van ... en dat je geen toestemming geeft voor eventuele nieuwe sloten erop.
Staat je ex bij jou ingeschreven?
Je kan dit, je krijgt van alle kanten hulp. Coach, veilig thuis, je familie die je de komende dagen opvangt en hier. Jij houdt niet meer van hem (hij ook niet van jou? Heeft lekker onderdak nu?) en alleen dat zorgt er voor dat het een onhoudbare situatie is onder 1 dak. Zijn angst dat jij hem eruit zet, na jou bericht van vorige week, heeft wel getelt nog geen eens 1 week geduurd, want hij vervalt weer in zijn oude gedrag.
Dat gedrag kan jij niet oplossen, dat moet hij zelf doen, net als zijn eigen broek leren ophouden.
Heel goed dat je een lange termijn oplossing voor ogen houdt.
Zet hem op! Sterkte en succes!
Slotenmakers mogen volgens mij alleen opdracht krijgen van de eigenaar. Vraag dit na aan de slotenmaker die morgen komt.
Mocht je toch twijfelen dat je ex andere sloten op het huis kan laten zetten, had ik alle slotenmakers in jou stad gemaild dat jij eigenaar bent van ... en dat je geen toestemming geeft voor eventuele nieuwe sloten erop.
Staat je ex bij jou ingeschreven?
Je kan dit, je krijgt van alle kanten hulp. Coach, veilig thuis, je familie die je de komende dagen opvangt en hier. Jij houdt niet meer van hem (hij ook niet van jou? Heeft lekker onderdak nu?) en alleen dat zorgt er voor dat het een onhoudbare situatie is onder 1 dak. Zijn angst dat jij hem eruit zet, na jou bericht van vorige week, heeft wel getelt nog geen eens 1 week geduurd, want hij vervalt weer in zijn oude gedrag.
Dat gedrag kan jij niet oplossen, dat moet hij zelf doen, net als zijn eigen broek leren ophouden.
Heel goed dat je een lange termijn oplossing voor ogen houdt.
Zet hem op! Sterkte en succes!
donderdag 1 maart 2018 om 07:59
Laat je intensiever begeleiden dan de vorige keer. Want hij heeft zich al een keer teruggewerkt in je huis, terwijl je op de hoogte was van de risico's die dit voor je gezag naar je kindje kon hebben.
Top dat je emdr gedaan hebt, kan dat je meer en langduriger therapie/begeleiding nodig hebt om je manier van relatie vorming onder de loep te nemen.
Top dat je emdr gedaan hebt, kan dat je meer en langduriger therapie/begeleiding nodig hebt om je manier van relatie vorming onder de loep te nemen.
donderdag 1 maart 2018 om 09:12
Geertje12345 schreef: ↑28-02-2018 23:29Ik bedenk me nu wel iets beangstigends..
wat als hij een Sloten maker belt en zegt dat hij zich buitengesloten heeft? maakt die dan gewoon de deur open voor iemand die niet de eigenaar noch de bewoner is van het huis?
Hm, dat zou nog best eens kunnen. Om dat te voorkomen zou ik aan de binnenkant van een goed zichtbaar raam een briefje plakken. Dat de sloten op 1 maart 2018 vervangen zijn door de eigenaresse van deze woning en ze onder geen beding voor iemand anders dan de eigenaresse geopend/vervangen mogen worden. En dan ondertekend met je naam en handtekening.
donderdag 1 maart 2018 om 09:34
Je kunt niet vriendschappelijk uit elkaar gaan met iemand die niet je vriend is. Je zegt wel dat je geen gevoelens hebt voor die man...maar blijkbaar wil je toch vriendjes zijn met iemand die je bedreigt en mishandelt. Dat bedoelde ik met je trapt er weer in...hem weer een jaar laten blijven enzo.
Je kunt van alles willen maar wanneer de ander zich niet als vriend gedraagt gaat het nooit worden zoals jij wil. Je kunt alleen jezelf en je kind beschermen en verder je pathologische/neurotische positieve verwachtingen over deze man loslaten.
Beter een paar maanden pijn en verdriet dan een leven vol angst en onveiligheid voor jou en je kind. Ook wanneer hij zich 2 weken even weet te gedragen dan is hij toch niet verandert en begint alle ellende steeds weer opnieuw.
wanneer hij weg is neem hem dan niet meer terug op geen enkele voorwaarden.
Je kunt van alles willen maar wanneer de ander zich niet als vriend gedraagt gaat het nooit worden zoals jij wil. Je kunt alleen jezelf en je kind beschermen en verder je pathologische/neurotische positieve verwachtingen over deze man loslaten.
Beter een paar maanden pijn en verdriet dan een leven vol angst en onveiligheid voor jou en je kind. Ook wanneer hij zich 2 weken even weet te gedragen dan is hij toch niet verandert en begint alle ellende steeds weer opnieuw.
wanneer hij weg is neem hem dan niet meer terug op geen enkele voorwaarden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 1 maart 2018 om 15:27
dames,
Thanks voor jullie steun. Ik heb echt heel veel aan deze reacties. het leert mij wat andere mensen normaal vinden. en vooral niet normaal. alles is volgens plan verlopen. ben nu onderweg naar familie. ex weet het al. Ik bericht later wanneer ik bij familie ben uitgebreider. ben opgelucht nu het gelukt is en hij het weet. volgende stap is rust nemen dit weekend.
Thanks voor jullie steun. Ik heb echt heel veel aan deze reacties. het leert mij wat andere mensen normaal vinden. en vooral niet normaal. alles is volgens plan verlopen. ben nu onderweg naar familie. ex weet het al. Ik bericht later wanneer ik bij familie ben uitgebreider. ben opgelucht nu het gelukt is en hij het weet. volgende stap is rust nemen dit weekend.
vrijdag 2 maart 2018 om 11:34
Hi allemaal,
vanochtend werd ik wakker met het gevoel dat ik de juiste beslissing heb genomen. ex was heel verbaasd en geshockeerd dat ik dit had gedaan. helaas voor hem heeft hij mij altijd onderschat. Ik heb ook geen medelijden. hij heeft mij in de nare positie gebracht dat ik deze beslissing moest nemen. wat nu ook duidelijk is is dat noch hij noch zijn familie mij ook maar op enige manier ondersteuning gaan bieden met de kleine. ex verdient meer dan ik en heeft geen woonlasten, ik moet opvang voor 4,5 dag regelen. Dit maakt mij ook harder. Ik zit er aan te denken om voor de basisschool leeftijd van kind meer richting mijn eigen familie te verhuizen. kind heeft niets aan een enorme familie in de straal van 5 km die nooit langskomen, geen interesse tonen en hun handen overal vanaf trekken. Ik ga dit volledig alleen doen. heb vannacht wakker gelegen met deze overdenkingen en me gerealiseerd dat ik veel en veel te toegeeflijk ben geweest. vanaf nu komen geertje en geertje junior eerst.
ex stuurt mails, de een 'waarom doe je dit me aan' en de ander 'vuile kk teef ik haat je'. maar ik heb al gezegd dat ik alleen reageer op normale mails met verzoeken omtrent de kleine.
Verder ben.ik toch wel trots op mezelf. heb dit volledig alleen gedaan. wel mensen die me steunen maar ik heb het alleen gedaan. al die mensen die dachten dat ik het onderdanige vrouwtje was dat alles toch wel slikt zien nu in dat ik opkom voor mezelf en kind.
vanochtend werd ik wakker met het gevoel dat ik de juiste beslissing heb genomen. ex was heel verbaasd en geshockeerd dat ik dit had gedaan. helaas voor hem heeft hij mij altijd onderschat. Ik heb ook geen medelijden. hij heeft mij in de nare positie gebracht dat ik deze beslissing moest nemen. wat nu ook duidelijk is is dat noch hij noch zijn familie mij ook maar op enige manier ondersteuning gaan bieden met de kleine. ex verdient meer dan ik en heeft geen woonlasten, ik moet opvang voor 4,5 dag regelen. Dit maakt mij ook harder. Ik zit er aan te denken om voor de basisschool leeftijd van kind meer richting mijn eigen familie te verhuizen. kind heeft niets aan een enorme familie in de straal van 5 km die nooit langskomen, geen interesse tonen en hun handen overal vanaf trekken. Ik ga dit volledig alleen doen. heb vannacht wakker gelegen met deze overdenkingen en me gerealiseerd dat ik veel en veel te toegeeflijk ben geweest. vanaf nu komen geertje en geertje junior eerst.
ex stuurt mails, de een 'waarom doe je dit me aan' en de ander 'vuile kk teef ik haat je'. maar ik heb al gezegd dat ik alleen reageer op normale mails met verzoeken omtrent de kleine.
Verder ben.ik toch wel trots op mezelf. heb dit volledig alleen gedaan. wel mensen die me steunen maar ik heb het alleen gedaan. al die mensen die dachten dat ik het onderdanige vrouwtje was dat alles toch wel slikt zien nu in dat ik opkom voor mezelf en kind.
anoniem_364930 wijzigde dit bericht op 02-03-2018 11:35
Reden: herkenbaarheid
Reden: herkenbaarheid
0.35% gewijzigd
vrijdag 2 maart 2018 om 11:57
Slim dat je nadenkt over je eigen! steunsysteem en eventueel verhuizen. Het maakt je in praktisch opzicht onafhankelijker van de vader van je kind.
Het is zwaar om een eenoudergezin te zijn en logisch dat je op zoek gaat naar ondersteuning. Je merkt dat je daar de afgelopen maanden onhandige keuzes in hebt gemaakt. Top dat je aan het kijken bent wat nu anders kan.
Let wel op dat het jouw keuzes worden. En niet alleen maar als tegenbeweging van 'hij en zijn familie geven me dat niet.' Dan ben je wéér met hem bezig ipv jullie kind en jezelf centraal te zetten.
Het is zuur dat je er alleen voor staat. Maar ga niet omdat je je overvraagd en uitgeput voelt jezelf zielig vinden. Want dan kiert de deur naar ex weer open.
Het is zwaar om een eenoudergezin te zijn en logisch dat je op zoek gaat naar ondersteuning. Je merkt dat je daar de afgelopen maanden onhandige keuzes in hebt gemaakt. Top dat je aan het kijken bent wat nu anders kan.
Let wel op dat het jouw keuzes worden. En niet alleen maar als tegenbeweging van 'hij en zijn familie geven me dat niet.' Dan ben je wéér met hem bezig ipv jullie kind en jezelf centraal te zetten.
Het is zuur dat je er alleen voor staat. Maar ga niet omdat je je overvraagd en uitgeput voelt jezelf zielig vinden. Want dan kiert de deur naar ex weer open.
vrijdag 2 maart 2018 om 12:24
Geertje12345 schreef: ↑02-03-2018 11:34Hi allemaal,
vanochtend werd ik wakker met het gevoel dat ik de juiste beslissing heb genomen. ex was heel verbaasd en geshockeerd dat ik dit had gedaan. helaas voor hem heeft hij mij altijd onderschat. Ik heb ook geen medelijden. hij heeft mij in de nare positie gebracht dat ik deze beslissing moest nemen. wat nu ook duidelijk is is dat noch hij noch zijn familie mij ook maar op enige manier ondersteuning gaan bieden met de kleine. ex verdient meer dan ik en heeft geen woonlasten, ik moet opvang voor 4,5 dag regelen. Dit maakt mij ook harder. Ik zit er aan te denken om voor de basisschool leeftijd van kind meer richting mijn eigen familie te verhuizen. kind heeft niets aan een enorme familie in de straal van 5 km die nooit langskomen, geen interesse tonen en hun handen overal vanaf trekken. Ik ga dit volledig alleen doen. heb vannacht wakker gelegen met deze overdenkingen en me gerealiseerd dat ik veel en veel te toegeeflijk ben geweest. vanaf nu komen geertje en geertje junior eerst.
ex stuurt mails, de een 'waarom doe je dit me aan' en de ander 'vuile kk teef ik haat je'. maar ik heb al gezegd dat ik alleen reageer op normale mails met verzoeken omtrent de kleine.
Verder ben.ik toch wel trots op mezelf. heb dit volledig alleen gedaan. wel mensen die me steunen maar ik heb het alleen gedaan. al die mensen die dachten dat ik het onderdanige vrouwtje was dat alles toch wel slikt zien nu in dat ik opkom voor mezelf en kind.
Goed gedaan zeg! En hard op weg naar betere tijden.
... is idd een hele goeie!
vrijdag 2 maart 2018 om 13:49
inderdaad; Mail allemaal bewaren. Hou een map met hard-copy's bij.
Stel je plannen en werkwijze geheel zo in dat jij alles zelfstandig doet, zonder op ook maar enige afhankelijkheid te rekenen.
De rechter zal wel uitmaken of die Ex verplicht wordt om ook bij te dragen en zelfs dan kan het zijn dat je er een deurwaarder bij moet halen om ook daadwerkelijk geld te zien.
Stel je plannen en werkwijze geheel zo in dat jij alles zelfstandig doet, zonder op ook maar enige afhankelijkheid te rekenen.
De rechter zal wel uitmaken of die Ex verplicht wordt om ook bij te dragen en zelfs dan kan het zijn dat je er een deurwaarder bij moet halen om ook daadwerkelijk geld te zien.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
zaterdag 3 maart 2018 om 10:02
dank je MissMaran, hoop dat je je snel beter voelt. @jaw, ik zal ex vragen om bijdrage maar ga dit niet forceren of via een rechter afdwingen. ik bespaar me dan de stress liever en zorg gewoon zelf voor kind. tenslotte krijg ik ook alle toeslagen..
ex lijkt het te hebben geaccepteerd. krijg helemaal geen mails meer binnen dit is fijn voor de rust maar ik merk aan mezelf dat ik elke tien minuten check of ik al wat binnen heb. werk aan de winkel voor mezelf dus...
ex lijkt het te hebben geaccepteerd. krijg helemaal geen mails meer binnen dit is fijn voor de rust maar ik merk aan mezelf dat ik elke tien minuten check of ik al wat binnen heb. werk aan de winkel voor mezelf dus...
zaterdag 3 maart 2018 om 10:34
Hoi Geertje,
Toen ik jouw verhaal las, leek het bijna of ik mijn eigen verhaal aan het lezen was. Ik kom zelf ook uit een ongezonde relatie. Ik weet hoe ongelofelijk moeilijk is wat jij nu moet doorstaan. Je weet van binnen dat het beste is om alleen verder te gaan. Wellicht hoor je dat ook van allemaal mensen om je heen, en toch is de beslissing om er echt een punt achter te zetten ontzettend moeilijk. Jullie hebben ongetwijfeld ook mooie tijden gekend en het is toch de vader van je kind.
Wat mij geholpen heeft is om van mij af te schrijven. Dat helpt, ook al kras je het later door of gooi je het weg. Probeer heel objectief alle redenen op te noemen waarom je bij hem weg wilt. Als je bij hem blijft is het toch een soort uitstel van executie. Het is niet de vraag of, maar wanneer je er een punt achter zet. Dit is hoe dan ook voor jou, maar zelfs voor hem de beste keuze. Een relatie met ruzies en agressie is voor jullie allebei niet goed. Als jullie er een punt achter zetten dan kunnen jullie allebei verder met je leven.
Onthoud dat jij hierin het slachtoffer bent. Jij kunt hulp zoeken, er zullen ongetwijfeld mensen zijn die je hierbij willen helpen. Zelfs instanties als Veilig Thuis. Het gaat ook om het welzijn van het kind. En ja, zij zullen ook kijken naar jouw rol als moeder. Ook al ben jij slachtoffer, door in deze relatie te blijven zitten kijken ze ook naar jouw aandeel hierin. Maar jij toont lef door dit te doen. De mooie herinneringen die je hebt zullen blijven. Maar de slechte ook, daar zul je mee moeten leren dealen. En achteraf zul je denken, had ik deze beslissing maar veel eerder gemaakt. In dit geval kun je beter naar je hoofd luisteren dan naar je hart. Je hart kan je ontzettend misleiden soms. Gevoelens voor hem kunnen weggaan (en dat gaat ook gebeuren) maar de schade heb jij en je kind eigenlijk al geleden.
Ik wens je heel veel sterkte met deze beslissing. Geloof in je zelf dat het de beste keuze is om er een punt achter te zetten. Het verwerken van verdriet komt later wel. En ook dat gaat over, echt waar.
Toen ik jouw verhaal las, leek het bijna of ik mijn eigen verhaal aan het lezen was. Ik kom zelf ook uit een ongezonde relatie. Ik weet hoe ongelofelijk moeilijk is wat jij nu moet doorstaan. Je weet van binnen dat het beste is om alleen verder te gaan. Wellicht hoor je dat ook van allemaal mensen om je heen, en toch is de beslissing om er echt een punt achter te zetten ontzettend moeilijk. Jullie hebben ongetwijfeld ook mooie tijden gekend en het is toch de vader van je kind.
Wat mij geholpen heeft is om van mij af te schrijven. Dat helpt, ook al kras je het later door of gooi je het weg. Probeer heel objectief alle redenen op te noemen waarom je bij hem weg wilt. Als je bij hem blijft is het toch een soort uitstel van executie. Het is niet de vraag of, maar wanneer je er een punt achter zet. Dit is hoe dan ook voor jou, maar zelfs voor hem de beste keuze. Een relatie met ruzies en agressie is voor jullie allebei niet goed. Als jullie er een punt achter zetten dan kunnen jullie allebei verder met je leven.
Onthoud dat jij hierin het slachtoffer bent. Jij kunt hulp zoeken, er zullen ongetwijfeld mensen zijn die je hierbij willen helpen. Zelfs instanties als Veilig Thuis. Het gaat ook om het welzijn van het kind. En ja, zij zullen ook kijken naar jouw rol als moeder. Ook al ben jij slachtoffer, door in deze relatie te blijven zitten kijken ze ook naar jouw aandeel hierin. Maar jij toont lef door dit te doen. De mooie herinneringen die je hebt zullen blijven. Maar de slechte ook, daar zul je mee moeten leren dealen. En achteraf zul je denken, had ik deze beslissing maar veel eerder gemaakt. In dit geval kun je beter naar je hoofd luisteren dan naar je hart. Je hart kan je ontzettend misleiden soms. Gevoelens voor hem kunnen weggaan (en dat gaat ook gebeuren) maar de schade heb jij en je kind eigenlijk al geleden.
Ik wens je heel veel sterkte met deze beslissing. Geloof in je zelf dat het de beste keuze is om er een punt achter te zetten. Het verwerken van verdriet komt later wel. En ook dat gaat over, echt waar.
zaterdag 3 maart 2018 om 10:40
En wat betreft de juridische kant, daarvoor kun je gratis terecht bij een rechtswinkel of juridisch loket en advocaten hebben soms gratis intakegesprekken. Zij kunnen je precies uitleggen hoe je de verbreking van de relatie regelt ook met betrekking tot je kind. Dingen die dan belangrijk zij om te weten: heeft hij het kind erkend/heeft hij het ouderlijk gezag. Als het kind in een huwelijk of geregistreerd partnerschap geboren dan is hij juridisch ouder en heeft hij het gezag. Dat brengt ook rechten en plichten met zich mee. En ja, conflicten met betrekking tot gezag moeten voor de rechter komen. Maar daar zou ik niet bang voor zijn. Onthou: advies inwinnen is vrijblijvend en soms zelfs gratis.
zondag 4 maart 2018 om 10:58
Blijdoener, thanks voor je reactie. fijn om nog meer emotionele steun te ontvangen. ik heb niks gehoord van ex. Ook van zijn familie en vrienden niet die het ongetwijfeld allemaal al weten. ik heb het hier moeilijk mee, maar ik wil niemand betrekken die niet erbij betrokken wil worden dus ik hou me zoveel mogelijk bezig met onszelf en steun vanuit mijn eigen kring. Ben nu bezig met opvang zoeken voor op de papadag. Vind het niet leuk om mijn kind 4.5 dagen per week naar de gastouder en peuter opvang te moeten brengen maar het is niet anders. Vanavond gaan we terug naar huis. Kind zegt steeds papa maar is nog te jong om vragen te stellen.
Vader heeft gezag maar stond niet ingeschreven bij mij. Heeft kind ook erkend. Ik heb het gevoel dat ik een bekende omgeving heb verlaten en in een zwart onbekend gat val. Ik zal mijn eigen leven moeten gaan invullen, welke voorlopig grotendeels zal bestaan uit werken en voor kind zorgen.
Vader heeft gezag maar stond niet ingeschreven bij mij. Heeft kind ook erkend. Ik heb het gevoel dat ik een bekende omgeving heb verlaten en in een zwart onbekend gat val. Ik zal mijn eigen leven moeten gaan invullen, welke voorlopig grotendeels zal bestaan uit werken en voor kind zorgen.
anoniem_364930 wijzigde dit bericht op 04-03-2018 11:00
Reden: .
Reden: .
1.69% gewijzigd