Relaties
alle pijlers
huisvesting van partner
woensdag 9 december 2020 om 11:25
Hallo,
Ik heb een hele tijd geleden besloten dat ik niet meer wil samenwonen. Enkel nog met mijn kinderen.
Mij partner weet dit al een hele tijd. Volgende maand is mijn verhuis gepland maar hij gaat niet op zoek naar een woning. De woning waar we nu wonen, is verkocht en hier kan hij dus niet blijven. Als ik vraag wat zijn plan is, kan hij hierop niet antwoorden. De laatste keer dat ik het vroeg, zei hij dat hij in zijn auto ging wonen.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik gemanipuleerd wordt om dan maar uit medelijden te zeggen dat hij toch bij ons kan komen wonen maar dat wil ik dus echt niet. Hoe zien jullie dit?
Ik heb een hele tijd geleden besloten dat ik niet meer wil samenwonen. Enkel nog met mijn kinderen.
Mij partner weet dit al een hele tijd. Volgende maand is mijn verhuis gepland maar hij gaat niet op zoek naar een woning. De woning waar we nu wonen, is verkocht en hier kan hij dus niet blijven. Als ik vraag wat zijn plan is, kan hij hierop niet antwoorden. De laatste keer dat ik het vroeg, zei hij dat hij in zijn auto ging wonen.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik gemanipuleerd wordt om dan maar uit medelijden te zeggen dat hij toch bij ons kan komen wonen maar dat wil ik dus echt niet. Hoe zien jullie dit?
woensdag 9 december 2020 om 20:22
Inderdaad, ze is daadkrachtiger dan menigeen die overhaast is gaan samenwonen en waarbij dat tegenviel. En fouten maken is niet erg als je ze recht zet en ervan leert.Luci_Mster2 schreef: ↑09-12-2020 19:10Ik vind het al wat dat TO doorheeft dat ze helemaal niet met hem wil samenwonen, dat haar kinderen niet met hem in een huis hoeven ook.
En ook gewoon echt haar te dure huis heeft verkocht en niet naar hem heeft geluisterd en nu zonder hem gaat wonen op een andere plek.
Gok zomaar dat het wel over is als ze echt verhuist. Maar misschien is dat onterecht hoor. Maar ze maakt flinke stappen zo.
donderdag 10 december 2020 om 10:52
Na wat hij gisterenmiddag vertelde over zijn huisvestingsplan, maakte hij het gisterenavond nog bonter.
Ik vertelde dat ik s avonds op bezoek ging bij mijn pa maar dat ik eerst zou blijven eten. Het was zijn beurt om te koken.
Ik kreeg de volle laag omdat ik bij mijn pa ging en niet thuis bleef en dat ik dit weekend ook niet thuis zal zijn omdat ik als uitzendkracht ga werken.
Hij vindt dat ik thuis moet zijn als hij ook thuis is. Ik word echt gloeiend gek als ik geen moment meer voor mezelf kan hebben. Ik heb hier nood aan.
Ik vind het ook nogal bijzonder dat iemand die je nog maar een paar maanden kent zich al zo bepalend opstelt. Dat geeft me weinig vertrouwen in de toekomst. Waarvan ik eigenlijk niet weet of die er wel is.
Vanmorgen liet hij de wekker om 5u gaan en die werd gesnoozed tot 6u30. Tot ik zei dat het welletjes was en hem uit bed geschopt heb. Hier was hij dan weer boos om. Ik snap niet dat je niet begrijpt of wil begrijpen dat het voor een ander niet aangenaam is om zo vroeg wakker te worden en dit op een vrije dag...
Ik weet eigenlijk niet goed HOE ik hem uit mijn huis kan krijgen. De laatste keer dat ik aangaf dat hij wegsoest, is hij in zijn auto gaan zitten s avonds en s nachts. Uiteindelijk heb ik dan een bericht gestuurd naar zijn moeder. De volgende dag deed hij dan alsof er niks aan de hand was en stond hier weer voor de deur.
Waarschijnlijk gebruikte hij de bewoordingen 'Ik zal wel in mijn auto gaan wonen" omdat hij weet dat ik het erg zou vinden om een ander dakloos te maken. Maar ja, nu ben ik er echt wel klaar mee hoor. Het kan me ondertussen al weinig meer schelen dat hij dakloos zou zijn want dat heeft hij dan echt wel aan zichzelf te danken.
Hij weet al 2 maanden dat we niet samen verder gaan. Ik wil dit mijn kinderen niet meer aandoen. Hij geeft nog geen enkel huis of appartement bezocht. Het enige wat hij vertelt is dat alles te duur is.
Nu ik dit allemaal getypt heb, zou het zo passen in het boek 'als hij maar gelukkig is'
Voor mezelf heb ik opnieuw een afspraak met de psycholoog, begin januari.
Ik ben ervan overtuigd dat ik alleen moet zijn, en zeker zo lang de kinderen thuis wonen. Maar ik heb ook wel hulp nodig om duidelijker mijn grenzen aan te geven en hoop dat in therapie te leren.
Ik vertelde dat ik s avonds op bezoek ging bij mijn pa maar dat ik eerst zou blijven eten. Het was zijn beurt om te koken.
Ik kreeg de volle laag omdat ik bij mijn pa ging en niet thuis bleef en dat ik dit weekend ook niet thuis zal zijn omdat ik als uitzendkracht ga werken.
Hij vindt dat ik thuis moet zijn als hij ook thuis is. Ik word echt gloeiend gek als ik geen moment meer voor mezelf kan hebben. Ik heb hier nood aan.
Ik vind het ook nogal bijzonder dat iemand die je nog maar een paar maanden kent zich al zo bepalend opstelt. Dat geeft me weinig vertrouwen in de toekomst. Waarvan ik eigenlijk niet weet of die er wel is.
Vanmorgen liet hij de wekker om 5u gaan en die werd gesnoozed tot 6u30. Tot ik zei dat het welletjes was en hem uit bed geschopt heb. Hier was hij dan weer boos om. Ik snap niet dat je niet begrijpt of wil begrijpen dat het voor een ander niet aangenaam is om zo vroeg wakker te worden en dit op een vrije dag...
Ik weet eigenlijk niet goed HOE ik hem uit mijn huis kan krijgen. De laatste keer dat ik aangaf dat hij wegsoest, is hij in zijn auto gaan zitten s avonds en s nachts. Uiteindelijk heb ik dan een bericht gestuurd naar zijn moeder. De volgende dag deed hij dan alsof er niks aan de hand was en stond hier weer voor de deur.
Waarschijnlijk gebruikte hij de bewoordingen 'Ik zal wel in mijn auto gaan wonen" omdat hij weet dat ik het erg zou vinden om een ander dakloos te maken. Maar ja, nu ben ik er echt wel klaar mee hoor. Het kan me ondertussen al weinig meer schelen dat hij dakloos zou zijn want dat heeft hij dan echt wel aan zichzelf te danken.
Hij weet al 2 maanden dat we niet samen verder gaan. Ik wil dit mijn kinderen niet meer aandoen. Hij geeft nog geen enkel huis of appartement bezocht. Het enige wat hij vertelt is dat alles te duur is.
Nu ik dit allemaal getypt heb, zou het zo passen in het boek 'als hij maar gelukkig is'
Voor mezelf heb ik opnieuw een afspraak met de psycholoog, begin januari.
Ik ben ervan overtuigd dat ik alleen moet zijn, en zeker zo lang de kinderen thuis wonen. Maar ik heb ook wel hulp nodig om duidelijker mijn grenzen aan te geven en hoop dat in therapie te leren.
donderdag 10 december 2020 om 10:58
Maak het echt goed uit, die man snapt er niks van. Waarschijnlijk omdat jij onduidelijk bent en misschien maakt hij daar zelfs wel bewust misbruik van.
Einde relatie. Afgelopen. Hij krijgt 2 weken om zijn spullen bij elkaar te pakken, dan is het sleutel inleveren en wegwezen.
En voorlopig met niemand meer gaan samenwonen, aangezien je het kennelijk moeilijk vindt om dan weer van iemand af te komen.
Einde relatie. Afgelopen. Hij krijgt 2 weken om zijn spullen bij elkaar te pakken, dan is het sleutel inleveren en wegwezen.
En voorlopig met niemand meer gaan samenwonen, aangezien je het kennelijk moeilijk vindt om dan weer van iemand af te komen.
donderdag 10 december 2020 om 11:01
Dit. Ik zou dat niet eens kunnen hoor, een man in mijn huis laten wonen waar ik me aan irriteer..
Daarbij TO waarom gaat hij dan in zijn auto wonen? Kan hij niet naar zijn moeder,vrienden of naar een hotel?.. Hij kiest er toch voor om in zijn auto te kniezen..
anoniem_63cc40bea39de wijzigde dit bericht op 10-12-2020 11:02
24.92% gewijzigd
donderdag 10 december 2020 om 11:10
donderdag 10 december 2020 om 11:14
donderdag 10 december 2020 om 11:19
Je kan de situatie niet zo laten zoals die is. Hij gaat het niet voor je oplossen en is denk ik in staat gewoon mee te gaan naar die andere woning.
donderdag 10 december 2020 om 11:20
Je ziet gelukkig zelf ook in dat je het anders moet gaan doen, beter laat dan nooit toch? Zet die man er zsm uit, en ga inderdaad je kinderen die fijne jeugd geven die ze verdienen. Dat verdien jezelf ook!
donderdag 10 december 2020 om 11:22
Ik heb niet alles gelezen maar ik val nu al van de ene verbazing in de andere.
Mens kweek een ruggengraat!
Flikker die gast buiten. Zet andere sloten op de deuren en blokkeer hem op je telefoon,
Hoe behoeftig moet je zijn om je in te laten met dit soort bloedzuigers? Ten koste van je kinderen en uiteindelijk ook jezelf? En dan, wanneer je toch tot inzicht lijkt te komen, niet de ballen hebben om door te pakken? Echt bizar dit!
Dit forum staat bol van de verhalen over slechte relaties en moeizame situaties waarin vrouw en kinderen soms noodgedwongen in bivakkeren.
Maar jij hebt toch alle troeven in handen? Eigen nieuwe stek en rust voor kinderen en jezelf. Wat is het probleem dan?
Bang dat hij in de auto moet slapen? Dat valt heus wel mee. Hij zoekt gewoon een nieuw slachtoffer om op verder te parasiteren. Zijn moeder of een nieuwe vriendin bijvoorbeeld.
Hij doet dit zichzelf aan. Heel bijzonder dat jij je daar verantwoordelijk voor voelt.
Je doet er beter aan die verantwoordelijkheid naar je kinderen op je te nemen.
Jemig zeg.
Edit: het lijkt erop dat je nu toch echt hebt gehandeld. Mooi!!
En in de toekomst je misschien minder snel inlaten met andere mannen. Latten is ook een optie nietwaar?
vera8 wijzigde dit bericht op 10-12-2020 11:27
6.34% gewijzigd
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
