Relaties
alle pijlers
Huwelijk kapot
zaterdag 23 november 2019 om 08:11
Beste mensen, Ik ben ten einde raad. Ik weet dat dit misschien net iets meer een vrouwen-forum is maar misschien vinden jullie het niet erg als ik hier kort mijn verhaal doe?
Ik ben inmiddels 11 jaar getrouwd met mijn vrouw en wij hebben 4 kinderen samen. De oudste is 9 jaar oud en de jongste 4.
Nu zijn we op een moment gekomen dat het niet meer goed gaat. Mijn vrouw zegt dat ze geen gevoelens meer voor me heeft en wilt het liefste van me scheiden. Als ik haar dan vraag hoe dat kan dan geeft ze aan dat het gewoon zomaar gebeurd is. Ik heb haar meerdere keren gevraagd om toch te proberen en te kijken of we elkaar weer kunnen vinden, maar zij had haar keuze al gemaakt.
We krijgen regelmatig ruzie hierdoor, het is laatst zelfs een keer uitgebarsten tot matig fysiek geweld.(Duwen enzo) Ik heb daarna gezegd dat ik dat niet meer wil doen zo op die manier want daar worden we beiden niet gelukkig van.
Ik vind het moeilijk, ik wil haar keuze wel respecteren, maar ik hou nog van haar, en wij hebben 4 kinderen die ik niet wil kwetsen met zo'n scheiding... Het voelt alsof ik geen enkele kant op kan in deze situatie en het doet me pijn dat ze niet meer bij mij wilt zijn.
Ik zou het liefst verder willen gaan in het huwelijk en normaal met elkaar kunnen omgaan, in ieder geval voor de kinderen... Zij zijn bezig met school en hebben ook een recht op een normaal leven...
Van alles wat ik heb meegemaakt is dit toch de moeilijke situatie ooit...
Ik ben inmiddels 11 jaar getrouwd met mijn vrouw en wij hebben 4 kinderen samen. De oudste is 9 jaar oud en de jongste 4.
Nu zijn we op een moment gekomen dat het niet meer goed gaat. Mijn vrouw zegt dat ze geen gevoelens meer voor me heeft en wilt het liefste van me scheiden. Als ik haar dan vraag hoe dat kan dan geeft ze aan dat het gewoon zomaar gebeurd is. Ik heb haar meerdere keren gevraagd om toch te proberen en te kijken of we elkaar weer kunnen vinden, maar zij had haar keuze al gemaakt.
We krijgen regelmatig ruzie hierdoor, het is laatst zelfs een keer uitgebarsten tot matig fysiek geweld.(Duwen enzo) Ik heb daarna gezegd dat ik dat niet meer wil doen zo op die manier want daar worden we beiden niet gelukkig van.
Ik vind het moeilijk, ik wil haar keuze wel respecteren, maar ik hou nog van haar, en wij hebben 4 kinderen die ik niet wil kwetsen met zo'n scheiding... Het voelt alsof ik geen enkele kant op kan in deze situatie en het doet me pijn dat ze niet meer bij mij wilt zijn.
Ik zou het liefst verder willen gaan in het huwelijk en normaal met elkaar kunnen omgaan, in ieder geval voor de kinderen... Zij zijn bezig met school en hebben ook een recht op een normaal leven...
Van alles wat ik heb meegemaakt is dit toch de moeilijke situatie ooit...
zaterdag 23 november 2019 om 09:49
Beste Dirk-Jan,
Allereerst een knuffel, wat een verdrietige situatie voor iedereen.
Ergens gun ik jullie nog iets van relatie- therapie om er echt alles aan te doen om dr relatie toch te doen slagen (aan de leeftijden te horen hebben jullie behoorlijke tropenjaren achter de rug).
En ik lijk te lezen dat jij er ook voor wil gaan maar je vrouw al een stap verder is in haar proces rondom uit elkaar gaan.
En ja dan kan je niks anders dan mee te gaan hierin en voor je kinderen te zorgen dat de scheiding zo soepel mogelijk verloopt en contact zo goed mogelijk blijft.
Succes!
Allereerst een knuffel, wat een verdrietige situatie voor iedereen.
Ergens gun ik jullie nog iets van relatie- therapie om er echt alles aan te doen om dr relatie toch te doen slagen (aan de leeftijden te horen hebben jullie behoorlijke tropenjaren achter de rug).
En ik lijk te lezen dat jij er ook voor wil gaan maar je vrouw al een stap verder is in haar proces rondom uit elkaar gaan.
En ja dan kan je niks anders dan mee te gaan hierin en voor je kinderen te zorgen dat de scheiding zo soepel mogelijk verloopt en contact zo goed mogelijk blijft.
Succes!
zaterdag 23 november 2019 om 09:55
Heel veel sterkte.
Het lijkt me heel zwaar om een relatie/huwelijk voort te zetten met iemand die niets voor je zegt te voelen en eigenlijk alleen maar bij je weg wil.
Dan blijf je dus enkel samen om praktische redenen en om de schijn naar buiten op te houden.. daar ga je doodongelukkig van worden.
Anderzijds kan ik me ook voorstellen dat je niet zomaar alles wil opgeven. Ik heb geen advies voor je.
Sterkte nogmaals.
Het lijkt me heel zwaar om een relatie/huwelijk voort te zetten met iemand die niets voor je zegt te voelen en eigenlijk alleen maar bij je weg wil.
Dan blijf je dus enkel samen om praktische redenen en om de schijn naar buiten op te houden.. daar ga je doodongelukkig van worden.
Anderzijds kan ik me ook voorstellen dat je niet zomaar alles wil opgeven. Ik heb geen advies voor je.
Sterkte nogmaals.
zaterdag 23 november 2019 om 10:15
Wat verdrietig!
Jullie hebben zo te lezen een druk huishouden met jonge kinderen. Is het misschien zo dat jullie beiden zodanig in beslag worden genomen door je dagelijkse besognes dat jullie je onderlinge vriendschap hebben verwaarloosd? Je ziet dat vaak gebeuren. De onderlinge band wordt als vanzelfsprekend gezien, er wordt door beiden alleen nog geïnvesteerd in de kinderen, het werk en het huis. Dat lijkt prima te gaan, tot men ineens ontdekt dat ze elkaar onopgemerkt zijn kwijtgeraakt.
Ik hoop (klinkt lullig) dat dit bij jullie het geval is, want dan is er best nog kans dat het goed komt.
Ook ik zou bij je vrouw aandringen op relatietherapie. Mocht je het samen desondanks niet redden, dan heb je (zoals Bulbul ook zegt) in elk geval wel duidelijk wat er aan de hand is.
Sterkte!
Jullie hebben zo te lezen een druk huishouden met jonge kinderen. Is het misschien zo dat jullie beiden zodanig in beslag worden genomen door je dagelijkse besognes dat jullie je onderlinge vriendschap hebben verwaarloosd? Je ziet dat vaak gebeuren. De onderlinge band wordt als vanzelfsprekend gezien, er wordt door beiden alleen nog geïnvesteerd in de kinderen, het werk en het huis. Dat lijkt prima te gaan, tot men ineens ontdekt dat ze elkaar onopgemerkt zijn kwijtgeraakt.
Ik hoop (klinkt lullig) dat dit bij jullie het geval is, want dan is er best nog kans dat het goed komt.
Ook ik zou bij je vrouw aandringen op relatietherapie. Mocht je het samen desondanks niet redden, dan heb je (zoals Bulbul ook zegt) in elk geval wel duidelijk wat er aan de hand is.
Sterkte!
zaterdag 23 november 2019 om 10:17
Hoe oud is je vrouw? Zou het kunnen dat de (aankomende) overgang een rol speelt? Ik heb dit nml bij mijn eigen ouders zien gebeuren, mijn moeder die het 'ineens' zat was met mijn vader en op zoek ging naar een appartement. Een reden is nooit duidelijk gegeven, maar wat waarschijnlijk (bleek achteraf) meespeelde is dat ze de leeftijd bereikte waarop haar zus overleed, icm de overgang was dit voor haar hét moment om vertrouwde schepen achter zich te verbranden.
zaterdag 23 november 2019 om 10:26
Allereerst, wat verdrietig voor je. Heel veel sterkte.
Zo te horen lukt het jou door jouw verdriet en wanhoop nog niet om de feiten te accepteren.
Zij houdt niet meer van je. Dat zul je moeten accepteren. Dan kun je inzien dat je iemand niet kunt dwingen van een ander te houden. Vervolgens begrijp je ook dat het dan idioot is om een zogenaamde liefdesrelatie in stand te houden.
Jullie moeten naar een andere vorm toe. Dat kan van alles zijn. Dat is voor de kinderen nu ook beter, dat het in enige harmonie gaat.
Zo te horen lukt het jou door jouw verdriet en wanhoop nog niet om de feiten te accepteren.
Zij houdt niet meer van je. Dat zul je moeten accepteren. Dan kun je inzien dat je iemand niet kunt dwingen van een ander te houden. Vervolgens begrijp je ook dat het dan idioot is om een zogenaamde liefdesrelatie in stand te houden.
Jullie moeten naar een andere vorm toe. Dat kan van alles zijn. Dat is voor de kinderen nu ook beter, dat het in enige harmonie gaat.
zaterdag 23 november 2019 om 10:29
Zou kunnen maar ook als een ander er voor heeft gezorgd dat ze nu stellig weet dat ze niet meer met TO wil zijn, dan kunnen ze zich beter richten op afspraken samen ten aanzien van de kinderen. Vaak gaat het dan vooral over de verliefdheid voor een ander, met allerhande verwijten.Dutchgirly schreef: ↑23-11-2019 10:24Hier moest ik ook aan denken, omdat ze ineens zo definitief lijkt in haar keuze.
Een relatietherapeut zou nu goed zijn, zonder specifiek doel. Puur ter ondersteuning in deze fase van hun levens en relatie(einde)
Maar als ze alleen nog ruzie aan het maken zijn met duwen erbij, dan zitten ze op een verkeerd spoor. Di e vrouw maar zeker ook TO
zaterdag 23 november 2019 om 10:30
zaterdag 23 november 2019 om 10:41
parbleumondieu schreef: ↑23-11-2019 10:30Wat geeft ze als reden? Als er geen reden is, is ze dan verliefd op een ander?
Je kunt haar niet dwingen tot relatietherapie, maar zonder haar mond open te trekken weglopen uit haar huwelijk met vier kinderen is niet doordacht of fatsoenlijk.
Ze geeft toch een reden? De liefde is over.
Ik snap niet waarom zelfs hier in de reacties wordt bedacht dat er vast iets anders achter moet zitten. Soms is de koek gewoon op, en daar hoeft helemaal niets anders achter te zitten dan puur het feit dat TO’s vrouw de liefde voor haar man ergens onderweg is kwijt geraakt.
Als je dan diep gaat graven komen er wellicht nog wat vage verwijten boven tafel zoals “zich niet genoeg gesteund voelen” of “een andere visie op opvoeding” of “voel me niet begeerd” of
whatever. Maar wat heeft dat voor zin? Waarom zou je dat soort redenen gaan zoeken, als je de ander daar alleen maar mee kwetst en het gevoel er niet meer door terug komt?
De vrouw van TO is heel duidelijk, en het is aan TO om dat echt te accepteren (wat hij nu zeker
nog niet doet, al schrijft hij van wel). Een relatie heb je nu eenmaal niet in je eentje en kun je niet afdwingen omdat jij toevallig nog wel van de ander houdt.
TO, ga met haar om tafel en richt je op de toekomst. Bespreek praktische zaken zoals hoe jullie met woonruimte, geld en de kinderen kunnen omgaan.
zaterdag 23 november 2019 om 10:41
En ze heeft nooit dingen gezegd als:" kan je wat vaker iets uit jezelf doen dan dat ik altijd om alles moet vragen" of "kun je iets meer tijd/aandacht besteden aan mij/kinderen/gezin"?
Ik ken maar weinig vrouwen die met zo iets aankomen zonder dat ze al tijden vragen om bepaalde dingen maar ik ken wel veel mannen die gewoon de wensen van hun partner negeren omdat het "niet zo dringend" vinden of denken dat het wel meevalt.
Geeft niets hoor als het zo is gegaan, ik herken het van mijn eigen man, hij vond het gewoon fijn en makkelijk dat ik bestond maar was vooral met zich zelf bezig en luisterde niet naar mijn behoeftes (het zou zo'n vaart niet lopen). Tot ik besloot dat ik dan liever alleen verder ging, toen was er paniek in de tent. We zijn bij elkaar gebleven uiteindelijk, maar het heeft wel even geduurd voor het een relatie werd die voor mij ook weer zinvol was.
Met 4 kinderen kan ik mij best voorstellen dat je het net even te vaak heb laten afweten. Maar misschien is dit ook een aanname van mij maar dit is wel wat ik heel veel om me heen zien. Mannen vinden al heel snel dat ze genoeg doen.
Ik ken maar weinig vrouwen die met zo iets aankomen zonder dat ze al tijden vragen om bepaalde dingen maar ik ken wel veel mannen die gewoon de wensen van hun partner negeren omdat het "niet zo dringend" vinden of denken dat het wel meevalt.
Geeft niets hoor als het zo is gegaan, ik herken het van mijn eigen man, hij vond het gewoon fijn en makkelijk dat ik bestond maar was vooral met zich zelf bezig en luisterde niet naar mijn behoeftes (het zou zo'n vaart niet lopen). Tot ik besloot dat ik dan liever alleen verder ging, toen was er paniek in de tent. We zijn bij elkaar gebleven uiteindelijk, maar het heeft wel even geduurd voor het een relatie werd die voor mij ook weer zinvol was.
Met 4 kinderen kan ik mij best voorstellen dat je het net even te vaak heb laten afweten. Maar misschien is dit ook een aanname van mij maar dit is wel wat ik heel veel om me heen zien. Mannen vinden al heel snel dat ze genoeg doen.
zaterdag 23 november 2019 om 10:45
En waarschijnlijk je vader niet de man was met wie ze haar leven wilde uitzitten. Ik zit in de menopauze en ,behalve alle fysieke klachten, is het ook een periode waarin je gaat nadenken wat je nog wil met je leven en ook wat je niet meer wil. Je moeders stap is niet ingegeven door haar hormonen maar door haar leven goed onder de loep te nemen.mater_matuta schreef: ↑23-11-2019 10:17Hoe oud is je vrouw? Zou het kunnen dat de (aankomende) overgang een rol speelt? Ik heb dit nml bij mijn eigen ouders zien gebeuren, mijn moeder die het 'ineens' zat was met mijn vader en op zoek ging naar een appartement. Een reden is nooit duidelijk gegeven, maar wat waarschijnlijk (bleek achteraf) meespeelde is dat ze de leeftijd bereikte waarop haar zus overleed, icm de overgang was dit voor haar hét moment om vertrouwde schepen achter zich te verbranden.
zaterdag 23 november 2019 om 10:46
Waren jullie tot nu toe ook nog iets anders dan ‘de ouders van’? Met 4 kinderen zal er weinig tijd overblijven voor jullie samen.
Waar gaan de ruzies over?
Je wilt de kinderen geen scheiding aandoen, maar kinderen hebben meer aan gescheiden ouders die stabiel zijn, dan aan ouders die elkaar de tent uitvechten. Jullie doen jullie kinderen nu al van alles aan. Jullie verpesten nu al hun leven, dus denk niet dat dat pas na een scheiding gebeurt.
Waar gaan de ruzies over?
Je wilt de kinderen geen scheiding aandoen, maar kinderen hebben meer aan gescheiden ouders die stabiel zijn, dan aan ouders die elkaar de tent uitvechten. Jullie doen jullie kinderen nu al van alles aan. Jullie verpesten nu al hun leven, dus denk niet dat dat pas na een scheiding gebeurt.
zaterdag 23 november 2019 om 10:54
Nummer*Zoveel schreef: ↑23-11-2019 10:41Ze geeft toch een reden? De liefde is over.
Ik snap niet waarom zelfs hier in de reacties wordt bedacht dat er vast iets anders achter moet zitten. Soms is de koek gewoon op, en daar hoeft helemaal niets anders achter te zitten dan puur het feit dat TO’s vrouw de liefde voor haar man ergens onderweg is kwijt geraakt.
Als je dan diep gaat graven komen er wellicht nog wat vage verwijten boven tafel zoals “zich niet genoeg gesteund voelen” of “een andere visie op opvoeding” of “voel me niet begeerd” of
whatever. Maar wat heeft dat voor zin? Waarom zou je dat soort redenen gaan zoeken, als je de ander daar alleen maar mee kwetst en het gevoel er niet meer door terug komt?
De vrouw van TO is heel duidelijk, en het is aan TO om dat echt te accepteren (wat hij nu zeker
nog niet doet, al schrijft hij van wel). Een relatie heb je nu eenmaal niet in je eentje en kun je niet afdwingen omdat jij toevallig nog wel van de ander houdt.
TO, ga met haar om tafel en richt je op de toekomst. Bespreek praktische zaken zoals hoe jullie met woonruimte, geld en de kinderen kunnen omgaan.
Eens.
Zo erg eens.
zaterdag 23 november 2019 om 11:02
