Relaties
alle pijlers
Huwelijk kapot
zaterdag 23 november 2019 om 08:11
Beste mensen, Ik ben ten einde raad. Ik weet dat dit misschien net iets meer een vrouwen-forum is maar misschien vinden jullie het niet erg als ik hier kort mijn verhaal doe?
Ik ben inmiddels 11 jaar getrouwd met mijn vrouw en wij hebben 4 kinderen samen. De oudste is 9 jaar oud en de jongste 4.
Nu zijn we op een moment gekomen dat het niet meer goed gaat. Mijn vrouw zegt dat ze geen gevoelens meer voor me heeft en wilt het liefste van me scheiden. Als ik haar dan vraag hoe dat kan dan geeft ze aan dat het gewoon zomaar gebeurd is. Ik heb haar meerdere keren gevraagd om toch te proberen en te kijken of we elkaar weer kunnen vinden, maar zij had haar keuze al gemaakt.
We krijgen regelmatig ruzie hierdoor, het is laatst zelfs een keer uitgebarsten tot matig fysiek geweld.(Duwen enzo) Ik heb daarna gezegd dat ik dat niet meer wil doen zo op die manier want daar worden we beiden niet gelukkig van.
Ik vind het moeilijk, ik wil haar keuze wel respecteren, maar ik hou nog van haar, en wij hebben 4 kinderen die ik niet wil kwetsen met zo'n scheiding... Het voelt alsof ik geen enkele kant op kan in deze situatie en het doet me pijn dat ze niet meer bij mij wilt zijn.
Ik zou het liefst verder willen gaan in het huwelijk en normaal met elkaar kunnen omgaan, in ieder geval voor de kinderen... Zij zijn bezig met school en hebben ook een recht op een normaal leven...
Van alles wat ik heb meegemaakt is dit toch de moeilijke situatie ooit...
Ik ben inmiddels 11 jaar getrouwd met mijn vrouw en wij hebben 4 kinderen samen. De oudste is 9 jaar oud en de jongste 4.
Nu zijn we op een moment gekomen dat het niet meer goed gaat. Mijn vrouw zegt dat ze geen gevoelens meer voor me heeft en wilt het liefste van me scheiden. Als ik haar dan vraag hoe dat kan dan geeft ze aan dat het gewoon zomaar gebeurd is. Ik heb haar meerdere keren gevraagd om toch te proberen en te kijken of we elkaar weer kunnen vinden, maar zij had haar keuze al gemaakt.
We krijgen regelmatig ruzie hierdoor, het is laatst zelfs een keer uitgebarsten tot matig fysiek geweld.(Duwen enzo) Ik heb daarna gezegd dat ik dat niet meer wil doen zo op die manier want daar worden we beiden niet gelukkig van.
Ik vind het moeilijk, ik wil haar keuze wel respecteren, maar ik hou nog van haar, en wij hebben 4 kinderen die ik niet wil kwetsen met zo'n scheiding... Het voelt alsof ik geen enkele kant op kan in deze situatie en het doet me pijn dat ze niet meer bij mij wilt zijn.
Ik zou het liefst verder willen gaan in het huwelijk en normaal met elkaar kunnen omgaan, in ieder geval voor de kinderen... Zij zijn bezig met school en hebben ook een recht op een normaal leven...
Van alles wat ik heb meegemaakt is dit toch de moeilijke situatie ooit...
zaterdag 23 november 2019 om 11:02
Geronimo2 schreef: ↑23-11-2019 10:45En waarschijnlijk je vader niet de man was met wie ze haar leven wilde uitzitten. Ik zit in de menopauze en ,behalve alle fysieke klachten, is het ook een periode waarin je gaat nadenken wat je nog wil met je leven en ook wat je niet meer wil. Je moeders stap is niet ingegeven door haar hormonen maar door haar leven goed onder de loep te nemen.
Mmm, dat zegt men van een midlifecrisis ook...
Hoewel ik trouwens niet weet of mijn moeder haar stappen ooit betreurd heeft. Ze reageerde wel vrij bitter toen mijn vader en nieuwe relatie kreeg, dat wel. Terwijl ze zelf toen al samenwoonde. Heb die reactie nooit helemaal begrepen maar goed, ik ga nu wel erg off topic dus sorry TO.
zaterdag 23 november 2019 om 11:04
Geronimo2 schreef: ↑23-11-2019 10:45En waarschijnlijk je vader niet de man was met wie ze haar leven wilde uitzitten. Ik zit in de menopauze en ,behalve alle fysieke klachten, is het ook een periode waarin je gaat nadenken wat je nog wil met je leven en ook wat je niet meer wil. Je moeders stap is niet ingegeven door haar hormonen maar door haar leven goed onder de loep te nemen.
Die ken ik ook. En de meeste (vrouwen vaak) komen er zoveel beter uit na een scheiding.
Waren het gewoon zat en hadden zich al te lang aangepast en weggecijfert.
zaterdag 23 november 2019 om 11:06
Hier ben ik ook benieuwd naar. Het komt vast niet zomaar uit de lucht vallen. Volgens degene die de klachten als ‘niet belangrijk’ beschouwt, meestal bestempeld als ‘zeuren, klagen, mopperen’.
Als je de relatie nog wilt redden, is het goed om de reden uit te vinden en er goed naar te luisteren, ook al vind je het belachelijk.
Fysiek iets uitvechten helpt al helemaal niet. Hou daar eens mee op en luister. Duwen is een signaal van jullie slechte onderlinge communicatie.
zaterdag 23 november 2019 om 12:23
Ik ken echt weinig vrouwen die intens gelukkig waren en ineens niet meer. Geen eigenlijk. Vaak hebben ze al 100 keer gevraagd of je ook eens je huishouden kin doen of wat afspraken van de kinderen kan afrijden.
Dus ik zou graag een iets betere weergave van de situatie willen. Dat ben je natuurlijk niet verplicht. Is gewoon mijn nieuwsgierigheid.
Voor nu zou mijn advies zijn haar niet manipuleren met zaken. Ze wil niet meer. Dat kan met of zonder goede reden. Helaas! Scheiden is naar maar je kan haar niet dwingen... sterkte!
Dus ik zou graag een iets betere weergave van de situatie willen. Dat ben je natuurlijk niet verplicht. Is gewoon mijn nieuwsgierigheid.
Voor nu zou mijn advies zijn haar niet manipuleren met zaken. Ze wil niet meer. Dat kan met of zonder goede reden. Helaas! Scheiden is naar maar je kan haar niet dwingen... sterkte!
zaterdag 23 november 2019 om 13:46
DJ, heb je het al over relatietherapie gehad? Ik zou dat in elk geval gedaan willen hebben (ongeacht de uitkomst). Bespreek het eens met haar, geef daarbij ook duidelijk aan dat het niet het doel is om per sé bij elkaar te blijven maar vooral om weer echt met elkaar te kunnen communiceren. Dat dat sowieso heel goed zal zijn, of dat nou is als jullie bij elkaar blijven of als jullie scheiden maar wel nog over de kinderen moeten communiceren en samen moeten werken.
Joh die weet helemaal niet dat zijn topic al geplaatst is met dat lekkere systeem van viva.
Joh die weet helemaal niet dat zijn topic al geplaatst is met dat lekkere systeem van viva.
zaterdag 23 november 2019 om 14:00
Je schrijft dat ze haar keuze al heeft gemaakt, maar je zit zelf nog in de fase ‘ik hoop dat het nog goed komt’.
Begrijp me goed, dat snap ik heel goed. Zeker voor je kinderen wil je bij elkaar blijven. Maar wat niet gaat, dat gaat niet en er zijn twee mensen nodig om getrouwd te willen blijven en maar één iemand om de relatie te beëindigen.
Voor jou is het het beste om het te accepteren en samen met haar kijken hoe jullie op een goede manier uit elkaar kunnen, waarbij het belang van de kinderen voorop staat.
Sterkte.
Begrijp me goed, dat snap ik heel goed. Zeker voor je kinderen wil je bij elkaar blijven. Maar wat niet gaat, dat gaat niet en er zijn twee mensen nodig om getrouwd te willen blijven en maar één iemand om de relatie te beëindigen.
Voor jou is het het beste om het te accepteren en samen met haar kijken hoe jullie op een goede manier uit elkaar kunnen, waarbij het belang van de kinderen voorop staat.
Sterkte.
zaterdag 23 november 2019 om 16:27
Goedendag allemaal, sorry dat ik niet op jullie reacties heb kunnen reageren! Het systeem van Viva is niet zo duidelijk en ik zit ook niet 24/7 op de computer eigenlijk.
Ik ga proberen om mijn antwoorden op alle reacties in dit bericht samen te vatten dat gaat wat sneller!
Bedankt voor alle lieve reacties en adviezen die jullie hebben geschreven!
Ik en mijn vrouw zijn 31 en 28 jaar oud, ik ben de enigste kostwinner momenteel en mijn vrouw werkt niet maar zorgt voornamelijk voor de kinderen thuis. Financieel is het best wel zwaar, ik verdien zeker niet slecht maar 4 kinderen kost geld en dat gaat eenmaal wat sneller op dan als we maar met zijn twee waren geweest.... We hebben twee auto's om vervoer voor de kinderen te hebben en voor mijn werk. Aan het eind van de maand blijft er nauwelijks iets over om te sparen.
Mijn vrouw heeft met een advocaat gepraat zonder dat ik dit wist, dus zoekt blijkbaar wel naar de mogelijkheden om te scheiden...
Ik denk dat de relatie wel zijn ups en downs heeft gehad, maar ook niet een mooi begin, ons eerste kindje kwam eigenlijk voordat we dit wilden en ineens volgden de anderen ook vrij sneller dan we hadden gepland, wat uiteindelijk onze eigen schuld is natuurlijk. Na 4 hebben we toch wel gezegd dat het moet stoppen haha...
Ik denk dat door al die jaren dat we met de kinderen bezig zijn inderdaad minder tijd voor onszelf hebben overgehouden en minder leuke dingen konden doen met elkaar... Je hebt je handen vol aan het huishouden en de kids die daar een bende van maken.
Mijn vrouw is helaas niet zo'n goede huisvrouw (persoonlijke mening), ik moet haar altijd vragen de woonkamer bij te houden als ik werk. Ze besteedt voornamelijk tijd aan haar eigen hobbies of muziek luisteren en tv kijken/lezen. Als ik thuis kom is het vaak een bende, daar heb ik al jaren ruzie over gemaakt. Het is niet fijn om zo thuis te komen als je gewerkt hebt... Ik kan het niet opruimen als ik er niet ben.
Dus wat ik dan doe is meteen opruimen (met de jas nog aan) en ik kan pas zitten als de woonkamer weer wat beter oogt.
Ze doet geen was draaien, ik ook niet want ik vind dat echt niet mijn ding. We verzamelen de was en geef deze aan mijn ouders die graag aanbieden dat te willen doen....
Vuilniszakken doe ik ook alleen zelf verwisselen, en als ik er niet ben terwijl eentje vol is dan wordt deze gewoon verder vol gepropt.
Ze doet wel de kinderen in bad, maar ze ruimt niet hun kamers, ook dat mag ik lekker in de weekenden doen.
Al 8 jaar lang heeft zij mogen uitslapen elke ochtend, ik sta om 6 uur op en zij pas rond 8 uur als de kinderen al moeten vertrekken.
Soms word ze niet op tijd wakker en moet ik de kinderen naar school brengen ten koste van het op tijd komen op mijn werk. Ze doet bijna nooit boodschappen, ik ren elke dag naar de winkel om alles voor de volgende dag te halen.
Ze doet geen vaat, die doe ik ook zelf. Ik maak beide auto's schoon elke week, en controleer ze op gebreken.
Mijn vrouw onderschat mijn werk en energie en denkt dat ik dit een normale verantwoordelijk is voor mij om deze taken op mij te nemen.
Ondanks dat alles ben ik wel voor haar gevallen en hou ik dus van haar. Dat gevoel is niet echt weggegaan. Ik denk altijd: in de toekomst word het wel beter, als we een groter huis hebben voor de kinderen kunnen spullen beter georganiseerd worden en is het bijhouden misschien gemotiveerder.
Ik heb met haar gesproken over waarom ze wil scheiden, en ze blijft eigenlijk aangeven dat het gewoon is omdat ze het gevoel niet meer heeft en ze wil geen energie meer in de relatie stoppen.
Alle dingen die in het verleden zijn gedaan en ruzies daarom zijn eigenlijk niet eens meer relevant....
Waarom ben ik eigenlijk nog bij haar? Zelf snap ik het eigenlijk ook niet, zij is niet de perfecte droomvrouw, en al zeker niet de perfecte huisvrouw... Ze kost me veel energie. Maar toch hebben we 4 prachtige kinderen, en hier wil je alles voor doen om de situatie stabiel te houden, voor hun jeugd iets wat normaal te laten lopen...
Ik heb zelf ook wat gebreken natuurlijk, ik heb mijn hygiene verwaarloosd, en was vroeger een 24/7 gamer en had minder aandacht voor de kinderen dan nu... Dat is nu wel verbeterd alllemaal, alleen nu is dat te laat voor haar vind ze.
- financieel is het nog maar net te redden in de huidige situatie
- we leven in 1 huis, en we hebben 4 kids. Hoe wil je de verzorging regelen voor 4 kinderen als het nu al amper word bijgehouden in huis?
Ze zegt dat ze gelukkiger zou zijn zonder me, maar ik vraag me af of ze wel voor de kinderen kan zorgen. We weten niet eens wie ze zou gaan krijgen en of wat voor regeling er dan zou komen. Zij wilt heel ver weg verhuizen van me zegt ze... Dat is ook niet optimaal.
Ik denk aan het eind van de dag is de liefde wel op, en ondanks dat ik nog wel van haar houd begin ik ook wel te twijfelen hoeveel dat nog is, maar dat kan ook komen door alle negativiteit in deze situatie.
Relatietherapie heb ik zeker aan zitten te denken, maar ik weet niet of dat betaalbaar is, we hebben momenteel geen spaargeld. Zulk bedrag zou misschien pas met vakantiegeld kunnen in de zomer... De scheiding is nog niet aangevraagd maar ik denk dat mijn vrouw die kosten is aan het uitpluizen.
Liefs...
Ik ga proberen om mijn antwoorden op alle reacties in dit bericht samen te vatten dat gaat wat sneller!
Bedankt voor alle lieve reacties en adviezen die jullie hebben geschreven!
Ik en mijn vrouw zijn 31 en 28 jaar oud, ik ben de enigste kostwinner momenteel en mijn vrouw werkt niet maar zorgt voornamelijk voor de kinderen thuis. Financieel is het best wel zwaar, ik verdien zeker niet slecht maar 4 kinderen kost geld en dat gaat eenmaal wat sneller op dan als we maar met zijn twee waren geweest.... We hebben twee auto's om vervoer voor de kinderen te hebben en voor mijn werk. Aan het eind van de maand blijft er nauwelijks iets over om te sparen.
Mijn vrouw heeft met een advocaat gepraat zonder dat ik dit wist, dus zoekt blijkbaar wel naar de mogelijkheden om te scheiden...
Ik denk dat de relatie wel zijn ups en downs heeft gehad, maar ook niet een mooi begin, ons eerste kindje kwam eigenlijk voordat we dit wilden en ineens volgden de anderen ook vrij sneller dan we hadden gepland, wat uiteindelijk onze eigen schuld is natuurlijk. Na 4 hebben we toch wel gezegd dat het moet stoppen haha...
Ik denk dat door al die jaren dat we met de kinderen bezig zijn inderdaad minder tijd voor onszelf hebben overgehouden en minder leuke dingen konden doen met elkaar... Je hebt je handen vol aan het huishouden en de kids die daar een bende van maken.
Mijn vrouw is helaas niet zo'n goede huisvrouw (persoonlijke mening), ik moet haar altijd vragen de woonkamer bij te houden als ik werk. Ze besteedt voornamelijk tijd aan haar eigen hobbies of muziek luisteren en tv kijken/lezen. Als ik thuis kom is het vaak een bende, daar heb ik al jaren ruzie over gemaakt. Het is niet fijn om zo thuis te komen als je gewerkt hebt... Ik kan het niet opruimen als ik er niet ben.
Dus wat ik dan doe is meteen opruimen (met de jas nog aan) en ik kan pas zitten als de woonkamer weer wat beter oogt.
Ze doet geen was draaien, ik ook niet want ik vind dat echt niet mijn ding. We verzamelen de was en geef deze aan mijn ouders die graag aanbieden dat te willen doen....
Vuilniszakken doe ik ook alleen zelf verwisselen, en als ik er niet ben terwijl eentje vol is dan wordt deze gewoon verder vol gepropt.
Ze doet wel de kinderen in bad, maar ze ruimt niet hun kamers, ook dat mag ik lekker in de weekenden doen.
Al 8 jaar lang heeft zij mogen uitslapen elke ochtend, ik sta om 6 uur op en zij pas rond 8 uur als de kinderen al moeten vertrekken.
Soms word ze niet op tijd wakker en moet ik de kinderen naar school brengen ten koste van het op tijd komen op mijn werk. Ze doet bijna nooit boodschappen, ik ren elke dag naar de winkel om alles voor de volgende dag te halen.
Ze doet geen vaat, die doe ik ook zelf. Ik maak beide auto's schoon elke week, en controleer ze op gebreken.
Mijn vrouw onderschat mijn werk en energie en denkt dat ik dit een normale verantwoordelijk is voor mij om deze taken op mij te nemen.
Ondanks dat alles ben ik wel voor haar gevallen en hou ik dus van haar. Dat gevoel is niet echt weggegaan. Ik denk altijd: in de toekomst word het wel beter, als we een groter huis hebben voor de kinderen kunnen spullen beter georganiseerd worden en is het bijhouden misschien gemotiveerder.
Ik heb met haar gesproken over waarom ze wil scheiden, en ze blijft eigenlijk aangeven dat het gewoon is omdat ze het gevoel niet meer heeft en ze wil geen energie meer in de relatie stoppen.
Alle dingen die in het verleden zijn gedaan en ruzies daarom zijn eigenlijk niet eens meer relevant....
Waarom ben ik eigenlijk nog bij haar? Zelf snap ik het eigenlijk ook niet, zij is niet de perfecte droomvrouw, en al zeker niet de perfecte huisvrouw... Ze kost me veel energie. Maar toch hebben we 4 prachtige kinderen, en hier wil je alles voor doen om de situatie stabiel te houden, voor hun jeugd iets wat normaal te laten lopen...
Ik heb zelf ook wat gebreken natuurlijk, ik heb mijn hygiene verwaarloosd, en was vroeger een 24/7 gamer en had minder aandacht voor de kinderen dan nu... Dat is nu wel verbeterd alllemaal, alleen nu is dat te laat voor haar vind ze.
- financieel is het nog maar net te redden in de huidige situatie
- we leven in 1 huis, en we hebben 4 kids. Hoe wil je de verzorging regelen voor 4 kinderen als het nu al amper word bijgehouden in huis?
Ze zegt dat ze gelukkiger zou zijn zonder me, maar ik vraag me af of ze wel voor de kinderen kan zorgen. We weten niet eens wie ze zou gaan krijgen en of wat voor regeling er dan zou komen. Zij wilt heel ver weg verhuizen van me zegt ze... Dat is ook niet optimaal.
Ik denk aan het eind van de dag is de liefde wel op, en ondanks dat ik nog wel van haar houd begin ik ook wel te twijfelen hoeveel dat nog is, maar dat kan ook komen door alle negativiteit in deze situatie.
Relatietherapie heb ik zeker aan zitten te denken, maar ik weet niet of dat betaalbaar is, we hebben momenteel geen spaargeld. Zulk bedrag zou misschien pas met vakantiegeld kunnen in de zomer... De scheiding is nog niet aangevraagd maar ik denk dat mijn vrouw die kosten is aan het uitpluizen.
Liefs...
anoniem_392947 wijzigde dit bericht op 23-11-2019 16:30
1.06% gewijzigd
zaterdag 23 november 2019 om 16:29
Waarom ben ik eigenlijk nog bij haar? Zelf snap ik het eigenlijk ook niet, zij is niet de perfecte droomvrouw, en al zeker niet de perfecte huisvrouw... Ze kost me veel energie. Maar toch hebben we 4 prachtige kinderen, en hier wil je alles voor doen om de situatie stabiel te houden, voor hun jeugd iets wat normaal te laten lopen...
Jaja, goed geprobeerd. En jij bent wel de perfecte man en zondag het perfecte vleessnijmeneertje?
Vervelen ze zich op geen stijl of fok? Of komt er dadelijk een scheldpartij of rijmpje?
En is dit serieus.. dan weet je meteen waarom ze van je wil scheiden.
Jaja, goed geprobeerd. En jij bent wel de perfecte man en zondag het perfecte vleessnijmeneertje?
Vervelen ze zich op geen stijl of fok? Of komt er dadelijk een scheldpartij of rijmpje?
En is dit serieus.. dan weet je meteen waarom ze van je wil scheiden.
zaterdag 23 november 2019 om 16:47
Het klinkt alsof jullie allebei nooit goede afspraken hebben gemaakt en alsof alles in het leven jullie is overkomen. Tijd om wakker te worden en volwassen te worden! Voor jullie kinderen. Wat naar dat je vrouw zegt dat ze "zo ver weg mogelijk wil verhuizen". Ze moet wel heel boos en gefrustreerd zijn. Vraag haar hoe ze dat voor zich ziet. Ik neem aan dat ze de kinderen wel wil blijven zien?! Als jullie uit elkaar gaan, is er voor alles wel een oplossing. Jij lijkt er in sommige opzichten zelfs op vooruit te gaan. We lezen alleen jouw kant van het verhaal. Probeer met haar te praten: wat wil zij? Hoe wil ze dat doen? Hoe kunnen jullie er samen het beste uitkomen? Met of zonder scheiding.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 23 november 2019 om 16:50
zaterdag 23 november 2019 om 16:55
Ja, heb je die laatste post van TO net gelezen?Bulbul schreef: ↑23-11-2019 16:47Het klinkt alsof jullie allebei nooit goede afspraken hebben gemaakt en alsof alles in het leven jullie is overkomen. Tijd om wakker te worden en volwassen te worden! Voor jullie kinderen. Wat naar dat je vrouw zegt dat ze "zo ver weg mogelijk wil verhuizen". Ze moet wel heel boos en gefrustreerd zijn. Vraag haar hoe ze dat voor zich ziet. Ik neem aan dat ze de kinderen wel wil blijven zien?! Als jullie uit elkaar gaan, is er voor alles wel een oplossing. Jij lijkt er in sommige opzichten zelfs op vooruit te gaan. We lezen alleen jouw kant van het verhaal. Probeer met haar te praten: wat wil zij? Hoe wil ze dat doen? Hoe kunnen jullie er samen het beste uitkomen? Met of zonder scheiding.
zaterdag 23 november 2019 om 16:56
Zo simpel is dat niet als je zelf in die situatie zit. Ik vind de reacties van TO helemaal niet manipulerend. Ik vind jouw reactie te kort door de bocht.ekiM schreef: ↑23-11-2019 11:02Ze wil niet meer bij je zijn. Simpel. Het zou je sieren als dat respecteert, in plaats van dat je argumenten gebruikt als "ik hou van haar" en "de kinderen hebben recht op een gezin" (en dus moet ze bij me blijven...) etc. Dat is manipulatie van een zeer kwalijke soort.
zaterdag 23 november 2019 om 17:02
Jullie leven klinkt vreselijk uitgeblust. 4 kinderen, 11 jaar getrouwd maar nog maar 31 en 28 jaar oud. Kan het zijn dat ze zich het allemaal wat anders had voorgesteld? Dat ze zich ook had willen ontwikkelen? Een leuke studie en leuke baan? Niet alleen maar thuis met 4 kinderen. Alle jonge jaren kwijt geraakt aan zorgen voor de kleintjes? Zou mij ook opgebroken zijn. Op mn 28e ronde ik mn 2e studie af en begon ik met werken. Zou er niet aan moeten denken dat mijn leven er toen zo had uitgezien als dat van haar. Ik zou me goed voor kunnen stellen dat ze meer uit het leven wil halen, haar intelligentie wil triggeren en wil groeien op persoonlijk vlak. Jij waarschijnlijk ook. Als zij gaat werken of studeren, wordt jullie leven misschien wel veel fijner. Meer geld en zij heeft uitdaging. Jij kan meer thuis zijn. Ik zeg maar wat hoor. Heb je enige idee of dit een ding kan zijn voor haar? Praten jullie over ambities en toekomst?
anjer84 wijzigde dit bericht op 23-11-2019 17:05
10.24% gewijzigd
zaterdag 23 november 2019 om 17:03
DirkJan192 schreef: ↑23-11-2019 16:27Goedendag allemaal, sorry dat ik niet op jullie reacties heb kunnen reageren! Het systeem van Viva is niet zo duidelijk en ik zit ook niet 24/7 op de computer eigenlijk.
Ik ga proberen om mijn antwoorden op alle reacties in dit bericht samen te vatten dat gaat wat sneller!
Bedankt voor alle lieve reacties en adviezen die jullie hebben geschreven!
Ik en mijn vrouw zijn 31 en 28 jaar oud, ik ben de enigste kostwinner momenteel en mijn vrouw werkt niet maar zorgt voornamelijk voor de kinderen thuis. Financieel is het best wel zwaar, ik verdien zeker niet slecht maar 4 kinderen kost geld en dat gaat eenmaal wat sneller op dan als we maar met zijn twee waren geweest.... We hebben twee auto's om vervoer voor de kinderen te hebben en voor mijn werk. Aan het eind van de maand blijft er nauwelijks iets over om te sparen.
Mijn vrouw heeft met een advocaat gepraat zonder dat ik dit wist, dus zoekt blijkbaar wel naar de mogelijkheden om te scheiden...
Ik denk dat de relatie wel zijn ups en downs heeft gehad, maar ook niet een mooi begin, ons eerste kindje kwam eigenlijk voordat we dit wilden en ineens volgden de anderen ook vrij sneller dan we hadden gepland, wat uiteindelijk onze eigen schuld is natuurlijk. Na 4 hebben we toch wel gezegd dat het moet stoppen haha...
Ik denk dat door al die jaren dat we met de kinderen bezig zijn inderdaad minder tijd voor onszelf hebben overgehouden en minder leuke dingen konden doen met elkaar... Je hebt je handen vol aan het huishouden en de kids die daar een bende van maken.
Mijn vrouw is helaas niet zo'n goede huisvrouw (persoonlijke mening), ik moet haar altijd vragen de woonkamer bij te houden als ik werk. Ze besteedt voornamelijk tijd aan haar eigen hobbies of muziek luisteren en tv kijken/lezen. Als ik thuis kom is het vaak een bende, daar heb ik al jaren ruzie over gemaakt. Het is niet fijn om zo thuis te komen als je gewerkt hebt... Ik kan het niet opruimen als ik er niet ben.
Dus wat ik dan doe is meteen opruimen (met de jas nog aan) en ik kan pas zitten als de woonkamer weer wat beter oogt.
Ze doet geen was draaien, ik ook niet want ik vind dat echt niet mijn ding. We verzamelen de was en geef deze aan mijn ouders die graag aanbieden dat te willen doen....
Vuilniszakken doe ik ook alleen zelf verwisselen, en als ik er niet ben terwijl eentje vol is dan wordt deze gewoon verder vol gepropt.
Ze doet wel de kinderen in bad, maar ze ruimt niet hun kamers, ook dat mag ik lekker in de weekenden doen.
Al 8 jaar lang heeft zij mogen uitslapen elke ochtend, ik sta om 6 uur op en zij pas rond 8 uur als de kinderen al moeten vertrekken.
Soms word ze niet op tijd wakker en moet ik de kinderen naar school brengen ten koste van het op tijd komen op mijn werk. Ze doet bijna nooit boodschappen, ik ren elke dag naar de winkel om alles voor de volgende dag te halen.
Ze doet geen vaat, die doe ik ook zelf. Ik maak beide auto's schoon elke week, en controleer ze op gebreken.
Mijn vrouw onderschat mijn werk en energie en denkt dat ik dit een normale verantwoordelijk is voor mij om deze taken op mij te nemen.
Ondanks dat alles ben ik wel voor haar gevallen en hou ik dus van haar. Dat gevoel is niet echt weggegaan. Ik denk altijd: in de toekomst word het wel beter, als we een groter huis hebben voor de kinderen kunnen spullen beter georganiseerd worden en is het bijhouden misschien gemotiveerder.
Ik heb met haar gesproken over waarom ze wil scheiden, en ze blijft eigenlijk aangeven dat het gewoon is omdat ze het gevoel niet meer heeft en ze wil geen energie meer in de relatie stoppen.
Alle dingen die in het verleden zijn gedaan en ruzies daarom zijn eigenlijk niet eens meer relevant....
Waarom ben ik eigenlijk nog bij haar? Zelf snap ik het eigenlijk ook niet, zij is niet de perfecte droomvrouw, en al zeker niet de perfecte huisvrouw... Ze kost me veel energie. Maar toch hebben we 4 prachtige kinderen, en hier wil je alles voor doen om de situatie stabiel te houden, voor hun jeugd iets wat normaal te laten lopen...
Ik heb zelf ook wat gebreken natuurlijk, ik heb mijn hygiene verwaarloosd, en was vroeger een 24/7 gamer en had minder aandacht voor de kinderen dan nu... Dat is nu wel verbeterd alllemaal, alleen nu is dat te laat voor haar vind ze.
- financieel is het nog maar net te redden in de huidige situatie
- we leven in 1 huis, en we hebben 4 kids. Hoe wil je de verzorging regelen voor 4 kinderen als het nu al amper word bijgehouden in huis?
Ze zegt dat ze gelukkiger zou zijn zonder me, maar ik vraag me af of ze wel voor de kinderen kan zorgen. We weten niet eens wie ze zou gaan krijgen en of wat voor regeling er dan zou komen. Zij wilt heel ver weg verhuizen van me zegt ze... Dat is ook niet optimaal.
Ik denk aan het eind van de dag is de liefde wel op, en ondanks dat ik nog wel van haar houd begin ik ook wel te twijfelen hoeveel dat nog is, maar dat kan ook komen door alle negativiteit in deze situatie.
Relatietherapie heb ik zeker aan zitten te denken, maar ik weet niet of dat betaalbaar is, we hebben momenteel geen spaargeld. Zulk bedrag zou misschien pas met vakantiegeld kunnen in de zomer... De scheiding is nog niet aangevraagd maar ik denk dat mijn vrouw die kosten is aan het uitpluizen.
Liefs...
Urk?
zaterdag 23 november 2019 om 17:04
Ik snap je reactie niet. Heb je de rest ook gelezen?doornroosje9 schreef: ↑23-11-2019 16:50Ze doet geen was draaien, ik ook niet want ik vind dat echt niet mijn ding.
Nou, het huishouden is mss ook niet haar ding of ze is het moe om alles alleen te moeten doen. 24/7 een gamer
Ik vrees dat je het idd verpest hebt en dat je vrouw het moe is.
Die gozer werkt. Zn vrouw niet, en doet ook nog eens geen ene flikker blijkbaar.
zaterdag 23 november 2019 om 17:11
Relatietherapie kost geld, scheiden nog meer.
Is het mogelijk dat je vrouw wat gaat werken? Dat geeft haar wellicht het gevoel niet alleen maar moeder te zijn. En wat financiële ruimte voor therapie of scheiding.
Ik denk dat jullie beiden uitgeblust zijn, dan ontstaan problemen. Dat is niet eenvoudig op te lossen. Praat beiden eens met een professional of buitenstaander. Je kunt beginnen bij de praktijkondersteuner GGZ van de huisarts. Deze wordt vergoed vanuit de basisverzekering.
Is het mogelijk dat je vrouw wat gaat werken? Dat geeft haar wellicht het gevoel niet alleen maar moeder te zijn. En wat financiële ruimte voor therapie of scheiding.
Ik denk dat jullie beiden uitgeblust zijn, dan ontstaan problemen. Dat is niet eenvoudig op te lossen. Praat beiden eens met een professional of buitenstaander. Je kunt beginnen bij de praktijkondersteuner GGZ van de huisarts. Deze wordt vergoed vanuit de basisverzekering.
zaterdag 23 november 2019 om 17:24
zaterdag 23 november 2019 om 17:42
Ik zou ook niet vrolijk worden van een partner die 24/7 op de bank hangt en het verder allemaal wel geloofd.
Genoeg vrouwen en mannen hebben een bloedhekel aan huishouding.. dat kan, maar dan ga je toch niet alle dagen niksen?Neem dan een baantje en bekostig er huishoudelijke hulp mee.
Het maakt niet uit 'wie' wat doet. Maar de zorgzwaarte moet wel een beetje eerlijk verdeeld worden.. dat lijkt me wel zo redelijk.
Genoeg vrouwen en mannen hebben een bloedhekel aan huishouding.. dat kan, maar dan ga je toch niet alle dagen niksen?Neem dan een baantje en bekostig er huishoudelijke hulp mee.
Het maakt niet uit 'wie' wat doet. Maar de zorgzwaarte moet wel een beetje eerlijk verdeeld worden.. dat lijkt me wel zo redelijk.
zaterdag 23 november 2019 om 17:45
Je werk zelf hard, maar je behandelt je vrouw als huishoudster. Zoals je klaagt over haar, klinkt je niet zo aardig.
Je klaagt over de drukte van een gezin, maar je bent er zelf bij geweest en hebt zelf gekozen voor 4 kinderen.
Als jij zegt dat jij niet verzorgd bent of was en een gamer bent of was dan zou ik ook volledig op de afknappen.
Het positieve is dat je hard werkt, maar zoals je schrijft lijk je mij geen lieve leuke man waar een vrouw op zou vallen. Je klinkt vrouwonvriendelijk en hopeloos ouderwets.
Scheiden is altijd een optie. Maar dat zou financieel misschien niet eens kunnen. Je vrouw moet in iedergeval gaan werken. En jij moet je wat leuker gaan gedragen.
Je klaagt over de drukte van een gezin, maar je bent er zelf bij geweest en hebt zelf gekozen voor 4 kinderen.
Als jij zegt dat jij niet verzorgd bent of was en een gamer bent of was dan zou ik ook volledig op de afknappen.
Het positieve is dat je hard werkt, maar zoals je schrijft lijk je mij geen lieve leuke man waar een vrouw op zou vallen. Je klinkt vrouwonvriendelijk en hopeloos ouderwets.
Scheiden is altijd een optie. Maar dat zou financieel misschien niet eens kunnen. Je vrouw moet in iedergeval gaan werken. En jij moet je wat leuker gaan gedragen.
zaterdag 23 november 2019 om 17:58
Zal het leven dan zo geweldig zijn? Met 4 kinderen op een 3 kamer flatje in de bijstand?
Ik vind to ook ouderwets overkomen, maar een uitgebluste of luie partner van 28 jaar die alleen maar bankhangt lijkt me ook geen pretje.
zaterdag 23 november 2019 om 17:58
Het zou mijn taakverdeling ook niet zijn, maar als Dirkjan met zijn eega overeen is gekomen dat zij het huishouden en de kinderen doet en hij buitenshuis werkt voor de centen lijkt het me niet meer dan normaal dat ook zij zich aan die afspraak houdt.