Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Iedereen vind dat we moeten samenwonen

30-11-2019 23:32 545 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo iedereen,

Niet gedacht dat ik nog een topic zou openen, naast het lopende topic over de slechte relatie met mijn moeder. Maar dus toch.

Ik heb sinds ruim een jaar een nieuwe vriend. Ik heb 3 kinderen uit een eerdere relatie en hij 2 kinderen. Kinderen kunnen redelijk goed met elkaar overweg, we zijn al 2x wezen kamperen met z’n 7en.
Alles gaat goed tussen ons, behalve het volgende: hij heeft geen eigen huis. Zijn ex is na de scheiding in hun huurwoning gebleven, hij heeft een tijdje ondergehuurd bij een achterneef, maar dat werkte niet vanwege de drukte met zijn 2 kinderen, neef werkt voornamelijk nachtdiensten. Hij is toen 7 maanden geleden terug bij zijn ouders ingetrokken. Maar omdat hij niet een wereld salaris verdient moet hij dus nu wachten op een sociale huurwoning. Dat kan zomaar jaren duren, dat weet ik. Hij heeft al vanaf het begin problemen thuis, dagelijks ruzies en zijn ouders roepen dan dat hij maar snel moet oprotten. Zijn kinderen ziet hij nauwelijks meer inmiddels, omdat zijn ouders alles te druk vinden. Ze zijn nu dus 12 van de 14 dagen bij zijn ex. Ook zijn ex klaagt, die wil weer terug naar het co-ouderschap dat ze altijd hadden (ieder om de week hele week de kinderen). Nu vind mijn vriends hele familie plus zijn ex dat hij toch wel bij mij kan gaan wonen, want ik heb immers een huis? Probleem opgelost volgens iedereen. En dat dacht mijn vriend dus ook even, toen hij dat voorstelde. Maar ik wil dus helemaal nog niet samenwonen! En zeker niet in mijn kleine 4 kamerwoning, waar mijn eigen kinderen en ik maar net inpassen. Ik zou het mettertijd wel willen, over een jaar of 2-3, maar dan wil ik samen een groter huis zoeken. En omdat ik het zelf graag wil en niet omdat het maar moet. Ik vind het nu al meestal teveel, omdat hij het liefst het hele weekeind hier is, ook de weekeinden met zijn kinderen. Ik wil de dingen graag rustig opbouwen, ook in belang van alle kinderen.

En nu zijn er dus spanningen tussen ons, hij klaagt dat hij er zo ongelukkig van word. En hij word beetje geïrriteerd als ik wat anders wil doen de weekeinden, ik ging 3 weken geleden met een vriendin naar de sauna en toen had hij met zijn kinderen bij zijn ouders gezeten het hele weekeind, zei hij met verwijtende ondertoon. Ik kan er niet echt kwaad om worden omdat ik weet dat het frustratie is vanaf zijn kant, maar het word me allemaal wel een beetje in de schoenen geschoven. Als ik hem in huis neem, is het probleem opgelost. Voor iedereen, behalve mezelf. En soms denk ik: dan doe ik dat maar, ben ik ervan af, ik wil hem graag helpen. Maar ik wil dit niet op deze manier. Maar ik wil ook niet hierom de relatie verbreken, daarvoor houd ik teveel van hem en ook van zijn kinderen. Zijn ex heeft gezegd: “zodra je bij je ouders weg bent neem je de kinderen de hele week (om de week)” wat dus amper past bij mij thuis, er moeten dan 2-3 kinderen bij elkaar op de kamer slapen, dat is nu al klote in de weekeinden. En zijn ouders zeggen: “als je weg bent is er geen weg meer terug” dus als het niet werkt met samenwonen moet ik hem op straat zetten blijkbaar? Dit weerhoud me dan ook ontzettend, naast mijn mening dat dit veel te snel en min of meer afgedwongen is.

Ik weet niet meer hoe ik hiermee om moet gaan. Ik probeer eerlijk te blijven tegen hem en hij raakt alleen maar teleurgesteld als ik eerlijk ben. Help?
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:34
Ik wil hier gewoon beter mee om kunnen gaan tot het weer rustig is zeg maar
Maak het uit en als hij een eigen huis heeft, mag hij (misschien) bij je terug komen.
Ik wed, dat je hem nooit meer ziet.

Je hebt veel te snel je kinderen betrokken bij het hele gebeuren!
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:37
En nee, ik wil geen relatie op deze manier, ik wil dat alles weer normaal word zoals het eerst was. Misschien ijdele hoop, maar ik geef nooit zomaar op
En dat is een groot probleem van veel vrouwen.

Leer het opgeven, echt, voor jou en voor jouw kinderen.
Life is short. Eat dessert first.
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:37
En nee, ik wil geen relatie op deze manier, ik wil dat alles weer normaal word zoals het eerst was. Misschien ijdele hoop, maar ik geef nooit zomaar op
Google eens op de Sunk Cost Fallacy.....
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:37
En nee, ik wil geen relatie op deze manier, ik wil dat alles weer normaal word zoals het eerst was. Misschien ijdele hoop, maar ik geef nooit zomaar op
Dit is het nieuwe normaal.
En ik zou toch aan opgeven denken, al was het maar voor je kinderen.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:37
Ik wil dat alles weer normaal word zoals het eerst was.
Das war einmal. Dit is erbij gekomen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren Quote
hannaa45 schreef:
01-12-2019 00:39
Dit is het nieuwe normaal.
Yup
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren Quote
Misschien wel dat we de kinderen te snel erin betrokken hebben, na een klein half jaar. Daarna begon dit. Als ik dat had geweten was het misschien anders geweest, dat weet ik niet. En of hij ook zo is met andere punten weet ik niet, hij is juist altijd heel erg van het samen doen en overleggen, nooit chanterend ofzo. Behalve toen dit aan bod kwam, dus ik heb idd nog hoop dat dit echt de enige rede is van zijn gedrag en hij normaal niet zo doet, stom misschien
Alle reacties Link kopieren Quote
Hobbelster schreef:
01-12-2019 00:39
Google eens op de Sunk Cost Fallacy.....
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is ook hartstikke rot om er gaandeweg achter te komen dat iets niet loopt zoals je zo vurig wenste.

Natuurlijk gun jij jezelf een leuke man en je kinderen die leuke extra persoon in hun leven. Maar nu gaat het ten koste van andere dingen. Belangrijke dingen, zoals jouw gemoedsrust. Lastig om die confrontatie aan te gaan met jezelf. Maar wel noodzakelijk, denk ik, juist met het oog op je kinderen.
Hips, hopsakee en pierlala.
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:40
Misschien wel dat we de kinderen te snel erin betrokken hebben, na een klein half jaar. Daarna begon dit. Als ik dat had geweten was het misschien anders geweest, dat weet ik niet. En of hij ook zo is met andere punten weet ik niet, hij is juist altijd heel erg van het samen doen en overleggen, nooit chanterend ofzo. Behalve toen dit aan bod kwam, dus ik heb idd nog hoop dat dit echt de enige rede is van zijn gedrag en hij normaal niet zo doet, stom misschien
Kan het zijn dat het misliep toen hij bij zijn ouders introk?

Een beetje volwassen man met 2 deeltijdse kinderen was daar toch gewoon niet aan begonnen?
Nadat ie dus eerst al in onderhuur had gezeten bij familie en het daar mis liep had ie toch kunnen bedenken dat nog eens bij familie gaan zitten - met eigenlijk geen plaats voor de kinderen - geen schitterend plan was?

En dat hij écht iets voor zichzelf moest hebben, n'importe quoi?


Alleen al dat ie dat niet snapte zegt wel iets over zijn volwassenheid.
Anoniem04052020201511 wijzigde dit bericht op 01-12-2019 00:44
3.63% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:40
Misschien wel dat we de kinderen te snel erin betrokken hebben, na een klein half jaar. Daarna begon dit. Als ik dat had geweten was het misschien anders geweest, dat weet ik niet. En of hij ook zo is met andere punten weet ik niet, hij is juist altijd heel erg van het samen doen en overleggen, nooit chanterend ofzo. Behalve toen dit aan bod kwam, dus ik heb idd nog hoop dat dit echt de enige rede is van zijn gedrag en hij normaal niet zo doet, stom misschien
Hoeft niet. Als jij hem zegt het er echt niet meer over te willen hebben en je niet laat verleiden door medelijden voelen. Dan kan wat jij schrijft best zo zijn. Maar vermoedelijk is jouw aandeel dus helemaal niet zo’n duidelijke ‘nee’ want je het toch wel weer sneu te vinden.. Dat ziet hij dus als de opening om zich weer te beklagen. Daarnaast denk ik dat het voor jou net zo goed dus niet makkelijk is om dit veranderen. Want blijkbaar wordt je voor hem onduidelijk als je hem zielig vindt.
enn wijzigde dit bericht op 01-12-2019 00:47
10.37% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:40
Misschien wel dat we de kinderen te snel erin betrokken hebben, na een klein half jaar. Daarna begon dit. Als ik dat had geweten was het misschien anders geweest, dat weet ik niet. En of hij ook zo is met andere punten weet ik niet, hij is juist altijd heel erg van het samen doen en overleggen, nooit chanterend ofzo. Behalve toen dit aan bod kwam, dus ik heb idd nog hoop dat dit echt de enige rede is van zijn gedrag en hij normaal niet zo doet, stom misschien
Overleggen over wie er wat kookt of wat je dit weekend gaat doen is niet te vergelijken met belangrijke levenskeuzes zoals al dan niet samenwonen in een samengesteld gezin.

Dit wat nu gebeurt is hoe hij doet en is als het gaat om de dingen die er echt toe doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:40
Behalve toen dit aan bod kwam, dus ik heb idd nog hoop dat dit echt de enige rede is van zijn gedrag en hij normaal niet zo doet, stom misschien
Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:34
Ik denk soms ook aan ermee stoppen, of ermee stoppen tot hij een eigen huis heeft en kan bewijzen dat dit het enige probleem was zeg maar (geen karaktertrek zeg maar zoals hier gesuggereerd word) maar ik ben echt gek op hem en zijn kinderen en mijn kinderen ook op hun. Die trek ik er ook in mee als ik het uitmaak hierdoor. En dan bleek achteraf dat zijn gedrag door alle stress kwam ofzo, dat zou ik echt vervelend vinden. En toch samen gaan wonen hierdoor doe ik dus ook echt niet. Ik wil hier gewoon beter mee om kunnen gaan tot het weer rustig is zeg maar
Als dit achter de rug is betekent dat niet dat er nooit meer stress komt. Samenwonend of niet, een relatie met kinderen uit vorige relaties is vaak stressvol om meerdere redenen. Als hij zo op stress reageert maak dan je borst maar nat.

Dus nogmaals: dat huis is niet het probleem. Het probleem is zijn houding. En die blijft aanwezig, de ene keer meer dan anders, ook als het huisvestingsprobleem is opgelost. Dit blijft de kop opsteken als dingen lastig zijn, als hij niet in wil zien dat hij verkeerd bezig is.

Die leuke man waar jij op zit te wachten tot hij terugkomt, die bestaat niet. Dat was namelijk maar een deel en geen compleet plaatje. Je ziet wellicht nu ook nog niet het geheel, maar het is wel al verder ingekleurd dan de eerste tijd dat je hem kende.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat is ook echt zo, ik zou graag gewild hebben dat het andere gelopen was. En de rede dat hij bij zijn ouders introk is omdat hij nergens anders heen kon. En ja, daarna zijn de probleem begonnen. We zijn nog 3 weken gaan kamperen en sindsdien is het erger geworden. Op dit moment bespreken we het dus niet meer en is het de kunst niet op zijn zelfmedelijden te gaan reageren, dan gaat het goed. Maar is niet makkelijk
Alle reacties Link kopieren Quote
patchouli_ schreef:
01-12-2019 00:46
Die leuke man waar jij op zit te wachten tot hij terugkomt, die bestaat niet. Dat was namelijk maar een deel en geen compleet plaatje. Je ziet wellicht nu ook nog niet het geheel, maar het is wel al verder ingekleurd dan de eerste tijd dat je hem kende.
Net als een kleurplaat. Geinige metafoor! Dank.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren Quote
Enn schreef:
01-12-2019 00:41
Wat een treffende illustratie.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:34
Ik denk soms ook aan ermee stoppen, of ermee stoppen tot hij een eigen huis heeft en kan bewijzen dat dit het enige probleem was zeg maar (geen karaktertrek zeg maar zoals hier gesuggereerd word) maar ik ben echt gek op hem en zijn kinderen en mijn kinderen ook op hun. Die trek ik er ook in mee als ik het uitmaak hierdoor. En dan bleek achteraf dat zijn gedrag door alle stress kwam ofzo, dat zou ik echt vervelend vinden. En toch samen gaan wonen hierdoor doe ik dus ook echt niet. Ik wil hier gewoon beter mee om kunnen gaan tot het weer rustig is zeg maar
Dit is dus ook waarom je kinderen niet zo snel moet voorstellen aan je nieuwe liefde.. Want nu leer je hem pas echt kennen en is hij toch helemaal niet zo leuk als je dacht en heeft het dus effect op de kinderen als je het uit maakt.
Je moet absoluut niet bij hem blijven vanwege de kinderen, die zijn daar namelijk absoluut niet bij gebaat.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:49
het de kunst niet op zijn zelfmedelijden te gaan reageren,
Blijft wel de vraag of je iemand met een flinke dosis zelfmedelijden ook leuk vindt. Zoals Patchouli al schreef ; blijkbaar hoort dat wel op zijn kleurplaat en op jouw kleurplaat hoort dat jij je verantwoordelijk voelt voor het zelfmedelijden van iemand anders.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik wil gewoon graag weten hoe we samen deze tijd doorkomen (ook als het een tijdje duurt) zonder dat ik hoef toe te geven en zonder dat hij zich rot voelt. Het samen oplossen zeg maar zodat iedereen tevreden is. Dumpen kan altijd nog
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:55
Ik wil gewoon graag weten hoe we samen deze tijd doorkomen (ook als het een tijdje duurt) zonder dat ik hoef toe te geven en zonder dat hij zich rot voelt. Het samen oplossen zeg maar zodat iedereen tevreden is. Dumpen kan altijd nog
Hij is pas tevreden als hij ofwel bij jou woont, ofwel een eigen huis heeft. En dan is het wachten op het volgende probleem, vrees ik.
Life is short. Eat dessert first.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:55
Ik wil gewoon graag weten hoe we samen deze tijd doorkomen (ook als het een tijdje duurt) zonder dat ik hoef toe te geven en zonder dat hij zich rot voelt. Het samen oplossen zeg maar zodat iedereen tevreden is. Dumpen kan altijd nog
Als hij gewoon zijn verantwoordelijkheid zou nemen en zich niet als puber zou gedragen, zou er niks aan de hand zijn. Hij moet het zelf oplossen. Dit is niet iets wat jullie samen op moeten lossen, dit moet hij zelf doen.
Alle reacties Link kopieren Quote
doornroosje9 schreef:
01-12-2019 00:58
Hij is pas tevreden als hij ofwel bij jou woont, ofwel een eigen huis heeft. En dan is het wachten op het volgende probleem, vrees ik.
Ik heb geen glazen bol, maar als dit echt zo zou zijn zou ik er vandaag mee stoppen. Ik wil dit niet meer dan eens meemaken
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik bedoel dat ik hem overal mee wil helpen waar dat kan, daar is het mijn vriend voor, maar niet wil samenwonen als oplossing. Dus als er iets wat we samen kunnen doen hierin zou ik dat zo doen
MoeVanMoeder schreef:
01-12-2019 00:55
Ik wil gewoon graag weten hoe we samen deze tijd doorkomen (ook als het een tijdje duurt) zonder dat ik hoef toe te geven en zonder dat hij zich rot voelt. Het samen oplossen zeg maar zodat iedereen tevreden is. Dumpen kan altijd nog
Vooral duidelijk maken dat "dit het is" en als hij daar niet mee kan leven hij vrij is om weg te gaan.

Ja, het kan lang duren en het is strontvervelend maar daar kan jij niets aan veranderen.
Dus daar hoeft hij - bewust of onbewust - niet over te klagen.


Ik zou zelfs niet spreken over 3 jaar niet samenwonen, want anders gaat hij letterlijk de dagen aftellen.
Ik zou spreken dat je op dit moment tot de kinderen het huis uit zijn niet wil samenwonen.

En dat dat altijd nog kan keren later, maar dat hij dus eerst maar zichzelf leert redden en op zichzelf gaat wonen samen met zijn kinderen.

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven