Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Iedereen vind dat we moeten samenwonen

30-11-2019 23:32 545 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo iedereen,

Niet gedacht dat ik nog een topic zou openen, naast het lopende topic over de slechte relatie met mijn moeder. Maar dus toch.

Ik heb sinds ruim een jaar een nieuwe vriend. Ik heb 3 kinderen uit een eerdere relatie en hij 2 kinderen. Kinderen kunnen redelijk goed met elkaar overweg, we zijn al 2x wezen kamperen met z’n 7en.
Alles gaat goed tussen ons, behalve het volgende: hij heeft geen eigen huis. Zijn ex is na de scheiding in hun huurwoning gebleven, hij heeft een tijdje ondergehuurd bij een achterneef, maar dat werkte niet vanwege de drukte met zijn 2 kinderen, neef werkt voornamelijk nachtdiensten. Hij is toen 7 maanden geleden terug bij zijn ouders ingetrokken. Maar omdat hij niet een wereld salaris verdient moet hij dus nu wachten op een sociale huurwoning. Dat kan zomaar jaren duren, dat weet ik. Hij heeft al vanaf het begin problemen thuis, dagelijks ruzies en zijn ouders roepen dan dat hij maar snel moet oprotten. Zijn kinderen ziet hij nauwelijks meer inmiddels, omdat zijn ouders alles te druk vinden. Ze zijn nu dus 12 van de 14 dagen bij zijn ex. Ook zijn ex klaagt, die wil weer terug naar het co-ouderschap dat ze altijd hadden (ieder om de week hele week de kinderen). Nu vind mijn vriends hele familie plus zijn ex dat hij toch wel bij mij kan gaan wonen, want ik heb immers een huis? Probleem opgelost volgens iedereen. En dat dacht mijn vriend dus ook even, toen hij dat voorstelde. Maar ik wil dus helemaal nog niet samenwonen! En zeker niet in mijn kleine 4 kamerwoning, waar mijn eigen kinderen en ik maar net inpassen. Ik zou het mettertijd wel willen, over een jaar of 2-3, maar dan wil ik samen een groter huis zoeken. En omdat ik het zelf graag wil en niet omdat het maar moet. Ik vind het nu al meestal teveel, omdat hij het liefst het hele weekeind hier is, ook de weekeinden met zijn kinderen. Ik wil de dingen graag rustig opbouwen, ook in belang van alle kinderen.

En nu zijn er dus spanningen tussen ons, hij klaagt dat hij er zo ongelukkig van word. En hij word beetje geïrriteerd als ik wat anders wil doen de weekeinden, ik ging 3 weken geleden met een vriendin naar de sauna en toen had hij met zijn kinderen bij zijn ouders gezeten het hele weekeind, zei hij met verwijtende ondertoon. Ik kan er niet echt kwaad om worden omdat ik weet dat het frustratie is vanaf zijn kant, maar het word me allemaal wel een beetje in de schoenen geschoven. Als ik hem in huis neem, is het probleem opgelost. Voor iedereen, behalve mezelf. En soms denk ik: dan doe ik dat maar, ben ik ervan af, ik wil hem graag helpen. Maar ik wil dit niet op deze manier. Maar ik wil ook niet hierom de relatie verbreken, daarvoor houd ik teveel van hem en ook van zijn kinderen. Zijn ex heeft gezegd: “zodra je bij je ouders weg bent neem je de kinderen de hele week (om de week)” wat dus amper past bij mij thuis, er moeten dan 2-3 kinderen bij elkaar op de kamer slapen, dat is nu al klote in de weekeinden. En zijn ouders zeggen: “als je weg bent is er geen weg meer terug” dus als het niet werkt met samenwonen moet ik hem op straat zetten blijkbaar? Dit weerhoud me dan ook ontzettend, naast mijn mening dat dit veel te snel en min of meer afgedwongen is.

Ik weet niet meer hoe ik hiermee om moet gaan. Ik probeer eerlijk te blijven tegen hem en hij raakt alleen maar teleurgesteld als ik eerlijk ben. Help?
Alle reacties Link kopieren Quote
Heb het hele topic gelezen, wat jammer dat het zo gelopen is TO! Je zal er zelf ook vast verdriet van hebben. Maar je keuze is echt super sterk, zeker in de deze situatie. Powervrouw!
Hopelijk heb je vandaag een fijn gesprek met je psycholoog gehad TO,
Negeer verder maar gewoon die verhalen over bakstenen en al dat geneuzel, je hebt het prima gedaan door voor jezelf en je kinderen te zorgen. Nuff said.
Ik ga niet alles teruglezen, maar mag ik er van uitgaan dat een deel van de discussie erover gaat dat werkwoorden bij derde persoon enkelvoud op een t eindigen?
Alle reacties Link kopieren Quote
ManOpHetPrikbord schreef:
03-02-2020 19:38
Ik ga niet alles teruglezen, maar mag ik er van uitgaan dat een deel van de discussie erover gaat dat werkwoorden bij derde persoon enkelvoud op een t eindigen?
Vanwege de OP titel?
Wel scherp, maar ook beetje onnodig??
Alle reacties Link kopieren Quote
ManOpHetPrikbord schreef:
03-02-2020 19:38
Ik ga niet alles teruglezen, maar mag ik er van uitgaan dat een deel van de discussie erover gaat dat werkwoorden bij derde persoon enkelvoud op een t eindigen?
Was het maar zo'n feest.

ervan is één woord trouwens
https://onzetaal.nl/taaladvies/ervanuitgaan
Alle reacties Link kopieren Quote
De afspraak bij de psycholoog is goed gegaan, ze liet mij vooral zelf antwoorden op de vragen of ik het allemaal wel goed gedaan heb en ik wist de antwoorden uiteraard zelf al: dit was voor mij de beste keuze. En dus ook voor mijn kinderen. Deze week voor mijn gevoel best wel goed de draad weer opgepakt, was de eerste 2 weken best wel van slag, en ik hoop dat ik er wat meer rust in vind de komende tijd. Ookal sta ik achter mijn keuze, ik heb dit nooit zo gewild uiteraard. Maar het is zoals is en het komt allemaal vast op zijn pootjes getracht, ook voor hem en zijn kinderen. Ik heb nog wel een beetje contact via de app, maar ik wil eigenlijk alleen nog maar weten of het lukt met de urgentie/andere oplossing woning en het daarna helemaal afsluiten en contact ook verbreken. Hij begon namelijk gisteren te appen dat het hem speet dat alles zo gelopen was en dat dit niet zijn bedoeling was, dat hij de relatie kapot heeft gemaakt enzovoort. Klonk erg veel zelfmedelijden doorheen, dus dat heeft hij nog niet afgeleerd. Ik heb toen gevraagd of hij geen persoonlijke appjes meer wilde sturen.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
05-02-2020 19:54
De afspraak bij de psycholoog is goed gegaan, ze liet mij vooral zelf antwoorden op de vragen of ik het allemaal wel goed gedaan heb en ik wist de antwoorden uiteraard zelf al: dit was voor mij de beste keuze. En dus ook voor mijn kinderen. Deze week voor mijn gevoel best wel goed de draad weer opgepakt, was de eerste 2 weken best wel van slag, en ik hoop dat ik er wat meer rust in vind de komende tijd. Ookal sta ik achter mijn keuze, ik heb dit nooit zo gewild uiteraard. Maar het is zoals is en het komt allemaal vast op zijn pootjes getracht, ook voor hem en zijn kinderen. Ik heb nog wel een beetje contact via de app, maar ik wil eigenlijk alleen nog maar weten of het lukt met de urgentie/andere oplossing woning en het daarna helemaal afsluiten en contact ook verbreken. Hij begon namelijk gisteren te appen dat het hem speet dat alles zo gelopen was en dat dit niet zijn bedoeling was, dat hij de relatie kapot heeft gemaakt enzovoort. Klonk erg veel zelfmedelijden doorheen, dus dat heeft hij nog niet afgeleerd. Ik heb toen gevraagd of hij geen persoonlijke appjes meer wilde sturen.
waarom? Dit vind ik echt raar. Kap er dan ook echt mee als hij jou niet eens persoonlijke dingen mag appen. Waarom hou je hem aan het lijntje?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou ook niet meer vragen of hij urgentie heeft enzo, het maakt jou alleen maar nerveus en je hebt er toch verder geen belang bij of boodschap aan.
Goed dat je gesprek zo goed ging je wist dat je het goed had aangepakt je had alleen nog war bevestiging nodig he..
Ik zou het hele contact verbreken, je wordt er niet gelukkig van.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je toch niet met hem verder wil, zou ik het contact ook verder afkappen. Is voor jou toch niet helemaal meer van belang of en hoe hij zijn woning regelt? Niet meer jouw probleem en je geeft hem alleen maar hoop dat als ie iets regelt, hij denkt weer verder te kunnen met jou.
Dans alsof er niemand toekijkt, schrijf alsof je elk moment geband kan worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik houd hem niet aan het lijntje verder, ik heb dat gesprek ook afgekapt. De enige rede waarom ik dat nog wil weten is vanwege zijn kinderen, niet voor hem. Kinderen kunnen nergens wat aan doen, voor hun hoop ik echt dat de situatie snel stabiel word, dat is alles.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
06-02-2020 12:23
Ik houd hem niet aan het lijntje verder, ik heb dat gesprek ook afgekapt. De enige rede waarom ik dat nog wil weten is vanwege zijn kinderen, niet voor hem. Kinderen kunnen nergens wat aan doen, voor hun hoop ik echt dat de situatie snel stabiel word, dat is alles.
Zijn kinderen is niet jouw probleem toch, zijn verantwoordelijkheid zoals je al eerder schreef. Je gebruikt ze als excuus om in contact met hem te blijven.

Ik vermoed dat jij echt nog steeds zit te wachten totdat hij zijn huisvestingsproblemen heeft opgelost en jij de draad weer met hem kan oppakken.

Eerlijk gezegd vind ik jou niet zuiver. Als je echt om hem geeft dan laat je hem los en ga je verder met je leven zonder contact te zoeken en te informeren naar zijn huisvesting maar owee als hij over persoonlijke dingen begint....echt niet zuiver.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat daar zo over gedacht word kwam niet eens in mij op eigenlijk? Ik bedoel het echt wel goed, het gaat immers om kleine kinderen. Dat ik het heb uitgemaakt betekend niet dat ik meteen niks meer om hun geef en graag wil dat het goedkomt voor hun door hun vaders eigen inspanningen. Ik ben ook helemaal niet het type om het uit te maken en dan alle kanalen maar te blokkeren.

En nee, ik wil niet meer dat het goedkomt tussen ons, nooit meer.
Alle reacties Link kopieren Quote
S-Groot schreef:
02-02-2020 01:00
En dat is ook precies wat je gedaan hebt toch? Dat staat los van dat je er heel goed aan hebt gedaan om hem niet in huis te nemen, ook nu niet. Maar het blijft wel staan dat je hem (en zijn kinderen) wel als een baksteen hebt laten vallen op een heel diep punt in zijn (hun) leven.
Ehm, vind je niet dat je wat ongenuanceerd bent?
'als een baksteen laten vallen', versus 'als jij je zaken niet op orde hebt, kun je niet bij mij intrekken'.
Ze is vanaf het begin vrij duidelijk geweest.
'Laten vallen' impliceert dat deze situatie haar schuld is. En als je dat vindt is het net zo goed jouw schuld omdat jij die vent ook niet in huis neemt, en mijn schuld, en iedereens schuld die die vent niet in huis neemt.

Zijn ouders zetten hem nu op eigen benen, en geven hem de kans om zelf te vallen. Ze weet niet precies waarom, maar het kan een stukje verlate opvoeding zijn.

'laten vallen als een baksteen' betekent dat je hem eerst vast had. En hij kon echt niet rekenen op een vaste plek in haar huis vóór hij zijn problemen had opgelost. Dat heet zelfbescherming.
Damn. Je zult via zo'n gezin maar in de liefdevolle aandacht van Jeugdzorg komen... brrrr.
Ik kan zelf wel vaststellen of ik een hypochonder ben.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hi, Ik denk dat je jezelf en je kinderen op de 1e plaats moet zetten, niet op ingaan wat iedereen vindt, maar wat wil jij voor jezelf en je kinderen? Over je schoonfamilie is dat ook niet naar huis te schrijven, lijkt me idd geen leuke mensen. Kop op, je hebt gelukkig je eigen huis. Doe het beste voor jou en je kinderen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waarom zou het TO niks mogen doen of ze wel of niet goed terecht komen? Ik vind de reacties een beetje overdreven weer hoor. Ze heeft wel een jaar met deze man, en dus ook zijn kinderen, een relatie gehad. Ik vind het juist getuigen van harteloosheid als het je niks zou kunnen schelen, want het is uit. En ze schrijft ook nergens dat ze deze man verteld heeft dat hij nog een kans krijgt als hij een eigen huis heeft? Ik denk zo dat hij haar dan ineens niet meer nodig heeft. Ze heeft wel met die gedachte gespeeld maar is er ook op terug gekomen. En heeft het gesprek netjes afgekapt toen hij weer probeerde op haar in te spelen met zijn zelfmedelijden via de app. Dus ik zal wel raar denken maar zie het probleem niet zo, ik vind het alleen maar knap van TO dat ze dit nu kan scheiden van elkaar zonder gevoelloos te worden naar zijn kinderen toe.

Ik vind dat je het prima doet TO!
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor alle reacties. Het gaat nu redelijk goed, ik lijk mijn draai weer gevonden te hebben. Mijn ex, ja dat is hij nu en blijft hij ook, krijgt toch een urgentie in zijn woonplaats en ben blij voor hun. Ik wil nu alles afsluiten en me op mezelf en mijn kinderen richten. Ik ga ook weer wat regelmatiger naar mijn psycholoog en dat vind ik ook fijn. Nogmaals bedankt voor alle reacties!
MoeVanMoeder schreef:
10-02-2020 16:42
Bedankt voor alle reacties. Het gaat nu redelijk goed, ik lijk mijn draai weer gevonden te hebben. Mijn ex, ja dat is hij nu en blijft hij ook, krijgt toch een urgentie in zijn woonplaats en ben blij voor hun. Ik wil nu alles afsluiten en me op mezelf en mijn kinderen richten. Ik ga ook weer wat regelmatiger naar mijn psycholoog en dat vind ik ook fijn. Nogmaals bedankt voor alle reacties!
Het kon dus wel degelijk. Wat heeft voor jou de doorslag gegeven om de relatie definitief te beëindigen? Jullie hadden het verder erg leuk, schrijf je in je OP.

Ben je op hem afgeknapt omdat hij zijn zaken niet regelt? Omdat hij over jouw grenzen ging? Ben je afgehaakt door de druk?
Alle reacties Link kopieren Quote
YagaBaba schreef:
10-02-2020 17:39
Ben je op hem afgeknapt omdat hij zijn zaken niet regelt? Omdat hij over jouw grenzen ging? Ben je afgehaakt door de druk?
Ik heb het uitgemaakt omdat de druk te hoog werd inderdaad.
Alle reacties Link kopieren Quote
MoeVanMoeder schreef:
02-02-2020 19:45
En ja, ik had eerder kunnen kiezen voor mezelf, ipv na een jaar. Beter laat dan nooit. En ik heb oprecht medelijden met zijn kinderen, dat ze in deze situatie zijn beland, kinderen hebben nergens schuld aan, en nu val ik ook nog weg

Ik realiseer me nu ook dat dit dus helemaal geen “goede relatie” was, aangezien hij alleen maar op mij steunde. Ik liet hem in mijn leven op het moment dat hij huisgenoot was van zijn neef en dacht heel naïef achteraf, dat hij snel zijn eigen plekje zou krijgen. Ik heb het aangekeken en doorgegaan met hopen


Ik wil ook niet meer dat het ooit nog goed komt, dus dat verhaal is nu afgesloten, we zijn niet voor elkaar gemaakt.

Goed dat je dit er in elk geval uit meeneemt en fijn dat je het nu kunt afsluiten.
Dus toch. Dat zijn ouders hem eruit hebben gezet blijkt nu zijn redding. Hoe krom dat ook is, zo werkt het systeem helaas.
Wel goed dat je zelf je eigen draad weer oppakt mbt je eigen kinderen en vaker naar de psych. :redrose:

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven