Relaties
alle pijlers
Ik hou van jou
woensdag 18 maart 2009 om 14:18
Deze woorden samen met het woord "sorry" zijn blijkbaar de moeilijkste woorden om uit te spreken. Dit is mijn ervaring.
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
"Ik hou van jou" heb ik ook heel lang over gedaan. Heel triest, maar ik had eigenlijk ook niemand tegen wie ik het echt kon zeggen.
Ik zei het ook pas voor het eerst tegen mijn vriend, na 3 maanden. We hebben nu 3 jaar
Ondertussen in die 3 jaar zijn er veel vriendschappen gegroeid, maar ook stuk gelopen. In de vriendschappen die gegroeid zijn, 4 stuks, heb ik al een keer gezegd wat ik voor ze voel en dat ik van ze hou. Alleen mijn beste vriend kan ook in woorden zeggen wat ie voor mij voelt en en dat ie van mij houdt.
Mijn broertje en zusje, belangrijke figuren in mijn leven, weten ook dat ik van ze houdt en zij houden ook van mij
Maar goed, er blijven 3 vriendinnen over die het moeilijk vinden om die woorden uit te spreken. Alledrie hebben ze een vriend en als ik met ze over hem praat, dan zeggen ze dat ze van hem houden.
Ik heb er geen problemen mee dat ze het niet zeggen, want ik weet dat ze het wel zo voelen. Maar het is wel jammer, want blijkbaar is er toch iets waardoor ze het niet over hun lippen krijgen.
Nou, barst los
woensdag 18 maart 2009 om 14:54
Ik zeg eigenlijk wel tegen mijn vriendinnen dat ik van ze hou, en zij zeggen het ook tegen mij gelukkig... Niet tegen 'zomaar een vriendin', maar tegen twee of drie hele goede vriendinnen zeg maar. En ook echt niet elke week, maar als er de gelegenheid voor is (na een bijzonder gesprek, een leuke avond, een lief berichtje). Ik zeg het ook wel eens tegen mijn moeder of zus (maar dan weer niet tegen mijn vader, apart...) en natuurlijk tegen mijn eigen vriend!
Ik denk dat de ene persoon er gewoon makkelijker en 'vrijer' in is, en daarom dit soort dingen sneller zegt.
Ik denk dat de ene persoon er gewoon makkelijker en 'vrijer' in is, en daarom dit soort dingen sneller zegt.
woensdag 18 maart 2009 om 14:54
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 14:47:
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)
Zo voel ik het niet. Ik zeg het omdat ik de behoefte voel om dat intense gevoel te uiten, het is iets wat er gewoon uit moet. Net zoals ik de behoefte/drang voel om te knuffelen en te zoenen. Het is iets heel intens wat in me zit en een uitweg zoekt, en het komt eruit in de vorm van die woorden.
Het heeft niets te maken met onzekerheid of geen vertrouwen.
Het is meer zoals zingen als je blij bent.
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)
Zo voel ik het niet. Ik zeg het omdat ik de behoefte voel om dat intense gevoel te uiten, het is iets wat er gewoon uit moet. Net zoals ik de behoefte/drang voel om te knuffelen en te zoenen. Het is iets heel intens wat in me zit en een uitweg zoekt, en het komt eruit in de vorm van die woorden.
Het heeft niets te maken met onzekerheid of geen vertrouwen.
Het is meer zoals zingen als je blij bent.
woensdag 18 maart 2009 om 14:56
woensdag 18 maart 2009 om 14:57
Ik heb het laatst tegeen een vriendin gezegd. Van haar heeft heel lang niemand gehouden, terwijl ze zo lief is en het echt verdiend! Maar ja, je zoekt je ouders niet uit. Daar was ze verdrietig om en voor ik het wist gaf ik haar een knuffel ( dat doe ik normaal nooit!) en zei ik dat ik van haar hield.
Dat was een mooi moment, ik meende het, en het voelde heel erg goed. Niks slijmerigs aan, ze had het even nodig.
Verder zeg ik het wel tegen mijn vriend, maar niet heel vaak. Ik zeg wel vaak dat ik gelukkig ben. En soms, dat ik van hem hou
Dat was een mooi moment, ik meende het, en het voelde heel erg goed. Niks slijmerigs aan, ze had het even nodig.
Verder zeg ik het wel tegen mijn vriend, maar niet heel vaak. Ik zeg wel vaak dat ik gelukkig ben. En soms, dat ik van hem hou
woensdag 18 maart 2009 om 14:57
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 14:47:
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)Hier ben ik het ook niet mee eens. Op het moment dat iemand tegen mij zegt 'ik hou van jou' (en dit oprecht meent) of ik het tegen iemand zeg, voel ik absoluut geen gevoel van afstand. Integendeel! Ik vind het gewoon fijn dit gevoel te delen en zeg het dan ook tegen die persoon. Maar ben van nature een ontzettend extravert persoon, misschien heeft het daar ook mee te maken.
Zwaar is het niet, maar het voelt onnodig, overdreven. Als je echt van iemand houdt, weet die ander dat. Woorden voegen niets toe, creeren juist afstand (blijkbaar vind je het dan nodig om die ander duidelijk te zeggen wat je voelt voor hem, weet je niet zeker of hij dat wel weet, vertrouw je er niet op dat de ander je goed aanvoelt)Hier ben ik het ook niet mee eens. Op het moment dat iemand tegen mij zegt 'ik hou van jou' (en dit oprecht meent) of ik het tegen iemand zeg, voel ik absoluut geen gevoel van afstand. Integendeel! Ik vind het gewoon fijn dit gevoel te delen en zeg het dan ook tegen die persoon. Maar ben van nature een ontzettend extravert persoon, misschien heeft het daar ook mee te maken.
woensdag 18 maart 2009 om 14:58
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 14:56:
Wat ik bedoel te zeggen is dat woorden tekortschieten als het gaat om houden van. 'Ik hou van jou' dekt de lading niet, klinkt pover en armoedig in mijn oren. .Dat ben ik wel met je eens. Daarom zeg ik ook dikwijls tegen mijn man: ik kan je niet zeggen hoeveel ik van je hou.
Wat ik bedoel te zeggen is dat woorden tekortschieten als het gaat om houden van. 'Ik hou van jou' dekt de lading niet, klinkt pover en armoedig in mijn oren. .Dat ben ik wel met je eens. Daarom zeg ik ook dikwijls tegen mijn man: ik kan je niet zeggen hoeveel ik van je hou.
woensdag 18 maart 2009 om 15:02
In het geval van zo'n vriendin als Pruttel, zou ik het trouwens wel zeggen. Soms heeft iemand expliciete bevestiging nodig dat er van hem of haar gehouden wordt. Dan is het wel nodig om die woorden uit te spreken. Maar ik doe dat dan voor die ander, niet om mezelf te uiten.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 15:04
Het is natuurlijk aan een ieder zelf om te bepalen hoe/waar/wanneer je die woorden gebruikt. Ik ben er ook niet zo snel mee en sommige mensen horen het nooit van me, terwijl ik wel degelijk van ze hou. Mijn ouders bijvoorbeeld.. we zeggen eigenlijk nooit tegen elkaar dat we van elkaar houden. Toen ik na een zware periode waarin m'n ouders een grote steun waren geweest dan eens "de stoute schoenen" aantrok (beetje overdreven maar het voelde wel degelijk een beetje spannend) en mijn moeder smste (!) dat ik van hen hield en zij terugsmste "wij houden ook heel veel van jou" deed me dat wel heel erg veel.
Waar ik persoonlijk wel wat moeite mee heb is het veelvuldig gebruik van "kusjes" en "love you" en altijd en overal al die kruisjes achter. Ikzelf gebruik dat soort dingen enkel voor mensen die me echt dierbaar zijn: (eventuele) partner, ouders en een hele goede vriendin (al laat ik daar het "love you" dan achterwege). Bij anderen wil ik eens eindigen met "liefs" maar meer niet. Iedereen moet het zelf weten natuurlijk, het gaat me ook niet om een ander, maar als ik soms zie hoeveel mensen wel niet overal die kusjesdingen achter gooien vraag ik me af waar de betekenis nog is. Maar hé, ik ben gewoon een beetje een ouwe conservatieve doos .
Waar ik persoonlijk wel wat moeite mee heb is het veelvuldig gebruik van "kusjes" en "love you" en altijd en overal al die kruisjes achter. Ikzelf gebruik dat soort dingen enkel voor mensen die me echt dierbaar zijn: (eventuele) partner, ouders en een hele goede vriendin (al laat ik daar het "love you" dan achterwege). Bij anderen wil ik eens eindigen met "liefs" maar meer niet. Iedereen moet het zelf weten natuurlijk, het gaat me ook niet om een ander, maar als ik soms zie hoeveel mensen wel niet overal die kusjesdingen achter gooien vraag ik me af waar de betekenis nog is. Maar hé, ik ben gewoon een beetje een ouwe conservatieve doos .
woensdag 18 maart 2009 om 15:08
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 15:02:
In het geval van zo'n vriendin als Pruttel, zou ik het trouwens wel zeggen. Soms heeft iemand expliciete bevestiging nodig dat er van hem of haar gehouden wordt. Dan is het wel nodig om die woorden uit te spreken. Maar ik doe dat dan voor die ander, niet om mezelf te uiten.Voor mij was het in dat geval beide, zeker als bevestiging voor haar, maar ook omdat mijn hart het uitschreeuwde: Maar verdomme, ik hou WEL van jou. Ik moest het gewoon zeggen
In het geval van zo'n vriendin als Pruttel, zou ik het trouwens wel zeggen. Soms heeft iemand expliciete bevestiging nodig dat er van hem of haar gehouden wordt. Dan is het wel nodig om die woorden uit te spreken. Maar ik doe dat dan voor die ander, niet om mezelf te uiten.Voor mij was het in dat geval beide, zeker als bevestiging voor haar, maar ook omdat mijn hart het uitschreeuwde: Maar verdomme, ik hou WEL van jou. Ik moest het gewoon zeggen
woensdag 18 maart 2009 om 15:15
quote:Dejavu schreef op 18 maart 2009 @ 15:06:
Kus schrijf ik wel vaak als groet. Maar ik kus mijn vriendinnen en familie ook als ik ze in real life zie. Love you zou ik nooit schrijven, veel te oppervlakkig.
Naar m'n ouders schrijf ik ook vaak "kus" en natuurlijk naar m'n vriendje ook. Vriendinnen krijgen een "X"... of 2 .
Het is ook meer dat sommige mensen zo ongeveer elk smsje of mailtja afsluiten met "XX", waardoor die kruisjes voor mij z'n betekenis enigszins kwijt zijn (voor zover die sms-taal ooit echt een betekenis heeft gehad natuurlijk..).
Ik vind het heel mooi als mensen open in hun gevoel zijn, ik ben zelf wat introverter en kan soms jaloers zijn op mensen die hun gevoel heel goed kunnen uiten. Het is toch leuk als iemand je vertelt dat hij/zij van je houdt, ook als dat je beste vriendin of familie is.
Kus schrijf ik wel vaak als groet. Maar ik kus mijn vriendinnen en familie ook als ik ze in real life zie. Love you zou ik nooit schrijven, veel te oppervlakkig.
Naar m'n ouders schrijf ik ook vaak "kus" en natuurlijk naar m'n vriendje ook. Vriendinnen krijgen een "X"... of 2 .
Het is ook meer dat sommige mensen zo ongeveer elk smsje of mailtja afsluiten met "XX", waardoor die kruisjes voor mij z'n betekenis enigszins kwijt zijn (voor zover die sms-taal ooit echt een betekenis heeft gehad natuurlijk..).
Ik vind het heel mooi als mensen open in hun gevoel zijn, ik ben zelf wat introverter en kan soms jaloers zijn op mensen die hun gevoel heel goed kunnen uiten. Het is toch leuk als iemand je vertelt dat hij/zij van je houdt, ook als dat je beste vriendin of familie is.
woensdag 18 maart 2009 om 15:16
Het is me als kind niet geleerd, om te horen dat ze van je houden, om zelf te zeggen dat je van iemand houdt.
Ik kan het ook niet, ik krijg het mijn strot niet uit. Het klinkt zo ongelofelijk nep als ik het zeg!
Maar de mensen van wie ik hou weten het best wel.
Wat ik nog het ergste vind is dat ik het mijn kinderen dus ook niet geleerd heb.
Ik kan het ook niet, ik krijg het mijn strot niet uit. Het klinkt zo ongelofelijk nep als ik het zeg!
Maar de mensen van wie ik hou weten het best wel.
Wat ik nog het ergste vind is dat ik het mijn kinderen dus ook niet geleerd heb.
woensdag 18 maart 2009 om 15:19
Kruisjes vind ik ook rare dingen. Heb er nog nooit mee afgesloten. Mijn vriendinnen doen het gelukkig ook zelden.
Ik heb er trouwens een hekel aan als iemand 'groetjes' schrijft (vooral mannen doen dat, bleh). Het is zo gewild 'schattig', terwijl ik bepaald geen klein meisje meer ben.
Ik heb er trouwens een hekel aan als iemand 'groetjes' schrijft (vooral mannen doen dat, bleh). Het is zo gewild 'schattig', terwijl ik bepaald geen klein meisje meer ben.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 15:19
quote:yoyo2 schreef op 18 maart 2009 @ 15:16:
Ik heb liever xxx dan groetjes van mijn vriendinnen hoor Hahaha, ja ik ook. Het gaat me ook meer om het gebruik ervan naar mensen die je amper kent.. al is dat voornamelijk het geval bij de "jongere generatie", die gooien onderaan elke Hyves-krabbel een hele riedel "love you's" en kruisjes en hartjes. Of het nou een klasgenoot of de leraar is .
Ik heb liever xxx dan groetjes van mijn vriendinnen hoor Hahaha, ja ik ook. Het gaat me ook meer om het gebruik ervan naar mensen die je amper kent.. al is dat voornamelijk het geval bij de "jongere generatie", die gooien onderaan elke Hyves-krabbel een hele riedel "love you's" en kruisjes en hartjes. Of het nou een klasgenoot of de leraar is .
woensdag 18 maart 2009 om 15:19
Ik heb het thuis ook niet geleerd, het ging vanzelf met Mr Nilsson. En toen was het hek van de dam
MissC heb je het ook nooit tegen je kinderen gezegd? Godskanonne daar schrik ik van. Ik heb echt naar die woorden gehunkerd toen ik klein was. Ik wist heus wel dat pa en ma ontiegelijk veel van al hun kids houden hoor, maar toen ik klein was had ik het zo graag gehoord.
MissC heb je het ook nooit tegen je kinderen gezegd? Godskanonne daar schrik ik van. Ik heb echt naar die woorden gehunkerd toen ik klein was. Ik wist heus wel dat pa en ma ontiegelijk veel van al hun kids houden hoor, maar toen ik klein was had ik het zo graag gehoord.
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 18 maart 2009 om 15:23
Misschien hou ik inderdaad niet van die woorden HPL, Ze voelen niet goed, bekken niet lekker, het voelt onnatuurlijk om ze uit te spreken en aan te horen. Ze willen zoveel, maar zijn er niet goed genoeg voor. Ha, bizar, misschien ben ik ook wel een beetje onredelijk, die arme woorden..
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
woensdag 18 maart 2009 om 15:23
quote:misschicken schreef op 18 maart 2009 @ 15:16:
Het is me als kind niet geleerd, om te horen dat ze van je houden, om zelf te zeggen dat je van iemand houdt.
Ik kan het ook niet, ik krijg het mijn strot niet uit. Het klinkt zo ongelofelijk nep als ik het zeg!
Maar de mensen van wie ik hou weten het best wel.
Wat ik nog het ergste vind is dat ik het mijn kinderen dus ook niet geleerd heb.
Misschicken, bij mijn ouders is dat een beetje hetzelfde. Hebben beiden ook nooit geleerd hun gevoelens te uiten en daardoor hebben mijn broer en ik het ook nooit geleerd. Knuffelen doen wij nooit of een arm om je heen als je dat even nodig hebt. In mijn eerste relatie heeft mijn partner me echt moeten "leren" m'n gevoelens te uiten en wat "lichamelijker" te worden.
Ik heb een goede vriendin die erg van het aanrakerige is. Ik vind het onwijs fijn als ze een knuffel geeft of een arm om me heen slaat. Zelf "vergeet" ik het vaak en dat vind ik jammer. Het is dus echt iets wat je moet leren als je het niet van huis uit hebt meegekregen heb ik het gevoel.
Het is me als kind niet geleerd, om te horen dat ze van je houden, om zelf te zeggen dat je van iemand houdt.
Ik kan het ook niet, ik krijg het mijn strot niet uit. Het klinkt zo ongelofelijk nep als ik het zeg!
Maar de mensen van wie ik hou weten het best wel.
Wat ik nog het ergste vind is dat ik het mijn kinderen dus ook niet geleerd heb.
Misschicken, bij mijn ouders is dat een beetje hetzelfde. Hebben beiden ook nooit geleerd hun gevoelens te uiten en daardoor hebben mijn broer en ik het ook nooit geleerd. Knuffelen doen wij nooit of een arm om je heen als je dat even nodig hebt. In mijn eerste relatie heeft mijn partner me echt moeten "leren" m'n gevoelens te uiten en wat "lichamelijker" te worden.
Ik heb een goede vriendin die erg van het aanrakerige is. Ik vind het onwijs fijn als ze een knuffel geeft of een arm om me heen slaat. Zelf "vergeet" ik het vaak en dat vind ik jammer. Het is dus echt iets wat je moet leren als je het niet van huis uit hebt meegekregen heb ik het gevoel.
