kan ik hem vertrouwen?
maandag 30 september 2019 om 23:49
Hallo iedereen!
Ik ben drie maand geleden beginnen daten met iemand. Laten we hem Arno noemen.
We zijn er allebei met een 'platonische' denkwijze ingestapt aangezien ik uit een lange relatie kwam en hij een 'vrije vogel' wou zijn. Maar we zagen elkaar steeds vaker, we leerden elkaars vrienden kennen, en het bleek supergoed te klikken. Het werd al snel allesbehalve platonisch en we werden steeds closer.
Na anderhalve maand had hij opeens iets op te biechten. Er was namelijk nog een ander meisje in zijn leven. Laten we haar Julie noemen.
Arno had blijkbaar al een jaar een dingetje met Julie (die eigenlijk zelf een vriend heeft, maar blijkbaar niet zomaar uit die relatie kan stappen door financiële redenen), en ze zit erg vaak in het buitenland voor haar job, maar telkens als ze terug in het land was zagen Arno en Julie elkaar dus. Arno vertelde eerlijk dat hij gedurende dat jaar wel echt verliefd op haar geworden was, maar het nooit iets serieus was geworden door o.a. haar vriend en haar job. Ik en Arno hadden elkaar leren kennen toen Julie weer voor een hele tijd in het buitenland zat. Nu bleek dat Julie dus terug naar huis ging komen, en hij haar eigenlijk nog wou terugzien. Dat hij me niet kon beloven of er wel of niet iets ging gebeuren, dat hij me gewoon nog geen beloftes kon maken, omdat hun situatie nog niet is afgesloten. Hij had er gewoon niet op gerekend dat het zo goed ging klikken tussen ons, en hij wou eerlijk tegen me zijn.
Ik werd natuurlijk instant van mijn roze wolk geduwd. Ik voelde me een plan B. We waren nog geen koppel, maar ik vond het wel super gezellig samen. Ik heb natuurlijk gezegd dat ik daar niet op ging zitten wachten, dat ik geen zin heb in spelletjes, dat hij maar eerst zijn zaken met haar op orde moest krijgen. Dit was zo'n frustrerende, droevige situatie.
Dus nadat we hier uitgebreid over gepraat hadden, hadden we beslist om gewoon vrienden te blijven.
Ik weet dat Julie is teruggekomen, ik weet dat ze elkaar hebben gezien, maar ze is ook snel alweer naar het buitenland vertrokken. Ik heb nadien nog een aantal keer met Arno afgesproken, als 'vrienden', maar het duurde allemaal niet lang of de vonk was terug. We zaten al snel terug bij elkaars vrienden, sliepen opnieuw bij elkaar, en het werd allemaal weer heel gezellig. Ik had toen voor mezelf beslist dat ik geen label op onze 'relatie' wou plakken, dat ik niet meer over Julie wou praten. We hadden geprobeerd om afstand te nemen van elkaar, maar het klikte zo goed dat we niet uit elkaars buurt konden blijven, dus ik dacht oke, GO WITH THE FLOW, als het goed voelt, voelt het goed.
Ondertussen is er weer bijna een maand voorbij; en zijn ik en Arno erg close geworden. Onlangs vertelde hij me dat hij dankbaar is dat ik hem tijd en ruimte heb gegeven om na te denken over zijn situatie met Julie, en dat zijn ogen zijn geopend. Dat hij met mij zo'n goede connectie heeft. Hij zei dat het voor hem allemaal nog gevoelig en moeilijk zal zijn, maar dat als Julie terugkomt, hij er wel effectief een punt wil achter zetten. Ik was natuurlijk erg blij om dit te horen.
Maar wat is nu het probleem:
ik weet dat Julie binnen de kortste keer terug naar huis zal komen. En ik ben ondertussen wel echt verliefd geworden, ookal zijn we nog steeds niet officieel een koppel. Ik ben zo bang dat Julie opnieuw in het potje gaat roeren. Dat er opnieuw een hele drama gaat ontstaan, dat zij Arno opnieuw rond haar vinger zal draaien. En omdat ik nu voel dat ik verliefd ben, ben ik bang dat ik gekwetst zal worden.
Ergens denk ik wel dat ik Arno ondertussen kan vertrouwen, omdat het echt wel goed zit tussen ons, anderzijds heb ik er een heel vreemd gevoel bij.
Zij heeft al eens voor problemen gezorgd tussen ons, en ik ben bang dat dit gewoon opnieuw zal gebeuren.
Wat denken jullie ervan?
Sorry voor de hele boterham xxx
Ik ben drie maand geleden beginnen daten met iemand. Laten we hem Arno noemen.
We zijn er allebei met een 'platonische' denkwijze ingestapt aangezien ik uit een lange relatie kwam en hij een 'vrije vogel' wou zijn. Maar we zagen elkaar steeds vaker, we leerden elkaars vrienden kennen, en het bleek supergoed te klikken. Het werd al snel allesbehalve platonisch en we werden steeds closer.
Na anderhalve maand had hij opeens iets op te biechten. Er was namelijk nog een ander meisje in zijn leven. Laten we haar Julie noemen.
Arno had blijkbaar al een jaar een dingetje met Julie (die eigenlijk zelf een vriend heeft, maar blijkbaar niet zomaar uit die relatie kan stappen door financiële redenen), en ze zit erg vaak in het buitenland voor haar job, maar telkens als ze terug in het land was zagen Arno en Julie elkaar dus. Arno vertelde eerlijk dat hij gedurende dat jaar wel echt verliefd op haar geworden was, maar het nooit iets serieus was geworden door o.a. haar vriend en haar job. Ik en Arno hadden elkaar leren kennen toen Julie weer voor een hele tijd in het buitenland zat. Nu bleek dat Julie dus terug naar huis ging komen, en hij haar eigenlijk nog wou terugzien. Dat hij me niet kon beloven of er wel of niet iets ging gebeuren, dat hij me gewoon nog geen beloftes kon maken, omdat hun situatie nog niet is afgesloten. Hij had er gewoon niet op gerekend dat het zo goed ging klikken tussen ons, en hij wou eerlijk tegen me zijn.
Ik werd natuurlijk instant van mijn roze wolk geduwd. Ik voelde me een plan B. We waren nog geen koppel, maar ik vond het wel super gezellig samen. Ik heb natuurlijk gezegd dat ik daar niet op ging zitten wachten, dat ik geen zin heb in spelletjes, dat hij maar eerst zijn zaken met haar op orde moest krijgen. Dit was zo'n frustrerende, droevige situatie.
Dus nadat we hier uitgebreid over gepraat hadden, hadden we beslist om gewoon vrienden te blijven.
Ik weet dat Julie is teruggekomen, ik weet dat ze elkaar hebben gezien, maar ze is ook snel alweer naar het buitenland vertrokken. Ik heb nadien nog een aantal keer met Arno afgesproken, als 'vrienden', maar het duurde allemaal niet lang of de vonk was terug. We zaten al snel terug bij elkaars vrienden, sliepen opnieuw bij elkaar, en het werd allemaal weer heel gezellig. Ik had toen voor mezelf beslist dat ik geen label op onze 'relatie' wou plakken, dat ik niet meer over Julie wou praten. We hadden geprobeerd om afstand te nemen van elkaar, maar het klikte zo goed dat we niet uit elkaars buurt konden blijven, dus ik dacht oke, GO WITH THE FLOW, als het goed voelt, voelt het goed.
Ondertussen is er weer bijna een maand voorbij; en zijn ik en Arno erg close geworden. Onlangs vertelde hij me dat hij dankbaar is dat ik hem tijd en ruimte heb gegeven om na te denken over zijn situatie met Julie, en dat zijn ogen zijn geopend. Dat hij met mij zo'n goede connectie heeft. Hij zei dat het voor hem allemaal nog gevoelig en moeilijk zal zijn, maar dat als Julie terugkomt, hij er wel effectief een punt wil achter zetten. Ik was natuurlijk erg blij om dit te horen.
Maar wat is nu het probleem:
ik weet dat Julie binnen de kortste keer terug naar huis zal komen. En ik ben ondertussen wel echt verliefd geworden, ookal zijn we nog steeds niet officieel een koppel. Ik ben zo bang dat Julie opnieuw in het potje gaat roeren. Dat er opnieuw een hele drama gaat ontstaan, dat zij Arno opnieuw rond haar vinger zal draaien. En omdat ik nu voel dat ik verliefd ben, ben ik bang dat ik gekwetst zal worden.
Ergens denk ik wel dat ik Arno ondertussen kan vertrouwen, omdat het echt wel goed zit tussen ons, anderzijds heb ik er een heel vreemd gevoel bij.
Zij heeft al eens voor problemen gezorgd tussen ons, en ik ben bang dat dit gewoon opnieuw zal gebeuren.
Wat denken jullie ervan?
Sorry voor de hele boterham xxx
dinsdag 1 oktober 2019 om 07:13
Ja dit!Kikkertje79 schreef: ↑01-10-2019 06:20Overigens bedenk ik me nu: hoezo is hij dankbaar dat jij hem tijd en ruimte hebt gegeven? Jij bent midden in de nacht alleen huilend naar huis gegaan. Hij mag zich de ogen uit de kop schamen daarvoor...
Die tijd en ruimte kreeg hij niet, die nam hij.
En niet om eens rustig na te denken wat hij nou wilde, maar om af te spreken met de vrouw waar hij verliefd op is. En daar vanalles mee te doen. Hij koos toen voor haar. Het zijn veel te mooie woorden voor hoe het gegaan is.
Al die andere woorden in het topic als: 'platonisch' (jullie gingen toch daten?), 'we zijn geen koppel', 'geen label', geven mij de indruk dat je niet tegen hem zegt wat je écht wil om hem maar bij je te houden.
dinsdag 1 oktober 2019 om 07:19
Het doet er totaal niet toe of ze haar wel of niet kan vertrouwen, Arno is degene met wie ze een relatie wil (en die ze dus moet vertrouwen). En tot nu toe heeft hij nog niet (in daden) laten merken dat hij dat ook wil.
dinsdag 1 oktober 2019 om 08:12
Ik voel nu al aan dat Arno hierin de weg gaat kwijtraken en toch weer bij zijn lul uitkomt. Per ongeluk.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
dinsdag 1 oktober 2019 om 09:13
dinsdag 1 oktober 2019 om 09:33
Kikkertje79 schreef: ↑01-10-2019 08:41Het zou te veel opvallen als we hem nogmaals Tom zouden noemen. Nu hebben we niet door dat Arno Tom is![]()
Ah zo, Tom was dan beter geweest. Wellicht volgende topic een betere naam dan Arno en dan ploeter ik er wel doorheen.
Behold, the field in which I grow my fucks. Lay thine eyes upon it.. thou shalt see that it is barren!
dinsdag 1 oktober 2019 om 09:40
Jij bent stom en hij is stom. Niet persoonlijk bedoelt.loveyourchaos schreef: ↑30-09-2019 23:49We zijn er allebei met een 'platonische' denkwijze ingestapt aangezien ik uit een lange relatie kwam en hij een 'vrije vogel' wou zijn.
dinsdag 1 oktober 2019 om 21:02
Het is uit. Ze hebben beslist om vrienden te blijven en ze zijn niet officieel een koppel.abracadabra schreef: ↑01-10-2019 13:32Wat is er gebeurd met je vorige topic? Je zou het toch uitmaken?
dinsdag 1 oktober 2019 om 21:19
Ik weet het!Kikkertje79 schreef: ↑01-10-2019 08:41Het zou te veel opvallen als we hem nogmaals Tom zouden noemen. Nu hebben we niet door dat Arno Tom is![]()
Het is Tom Arnold
dinsdag 1 oktober 2019 om 22:19
https://youtu.be/Io85RT9TpH0
There was a girl. We'll call her Betty
And a boy let's call him Neil
Now, I can't stress this point too strongly....
This story isn't real
There was a girl. We'll call her Betty
And a boy let's call him Neil
Now, I can't stress this point too strongly....
This story isn't real
woensdag 2 oktober 2019 om 07:16
"ik weet dat Julie binnen de kortste keer terug naar huis zal komen.
Ergens denk ik wel dat ik Arno ondertussen kan vertrouwen, omdat het echt wel goed zit tussen ons, anderzijds heb ik er een heel vreemd gevoel bij.
Zij heeft al eens voor problemen gezorgd tussen ons, en ik ben bang dat dit gewoon opnieuw zal gebeuren."
Wat denken jullie ervan?
Zij (Julie) is niet degene die voor problemen tussen jullie zorgt, dat is die besluiteloze vent.
Julie was er tenslotte al, voordat jij in de picture kwam, dus dat probleem tussen jou en Arno, hebben jullie zelf opgezocht/gecreëerd
Je had ook niet verder met hem in zee kunnen gaan zodra je van zijn scharrel wist, Dan was er helemaal geen probleem geweest.
Dit lijkt wel een soort stoelendans, Arno zit op het wachtbankje van Julie, jij zit op het wachtbankje van Arno, maar wie wacht er op jou?
En denk nou niet, ach wat zielig voor Arno, ik ga hem wel redden en ik ben wel lief voor hem, en Julie is een gemene heks,
Maar Arno vindt het wel prima om op dat bankje te zitten, Want dan hoeft hij niet te kiezen, maar kan hij lekker achterover leunen en zijn ego laten strelen door 2 vrouwen.
Ik zou hier helemaal geen zin in hebben, als ik jou was.
Zoveel leukere mensen dan deze vent.
Ergens denk ik wel dat ik Arno ondertussen kan vertrouwen, omdat het echt wel goed zit tussen ons, anderzijds heb ik er een heel vreemd gevoel bij.
Zij heeft al eens voor problemen gezorgd tussen ons, en ik ben bang dat dit gewoon opnieuw zal gebeuren."
Wat denken jullie ervan?
Zij (Julie) is niet degene die voor problemen tussen jullie zorgt, dat is die besluiteloze vent.
Julie was er tenslotte al, voordat jij in de picture kwam, dus dat probleem tussen jou en Arno, hebben jullie zelf opgezocht/gecreëerd
Je had ook niet verder met hem in zee kunnen gaan zodra je van zijn scharrel wist, Dan was er helemaal geen probleem geweest.
Dit lijkt wel een soort stoelendans, Arno zit op het wachtbankje van Julie, jij zit op het wachtbankje van Arno, maar wie wacht er op jou?
En denk nou niet, ach wat zielig voor Arno, ik ga hem wel redden en ik ben wel lief voor hem, en Julie is een gemene heks,
Maar Arno vindt het wel prima om op dat bankje te zitten, Want dan hoeft hij niet te kiezen, maar kan hij lekker achterover leunen en zijn ego laten strelen door 2 vrouwen.
Ik zou hier helemaal geen zin in hebben, als ik jou was.
Zoveel leukere mensen dan deze vent.
woensdag 2 oktober 2019 om 08:57
Wat ik ervan denk? Ik denk dat jij met je vage gedrag net zulke vage lui aantrekt en dat je hier meer van maakt dan het is.
Jij zegt dat die dame voor problemen zorgt, maar dat ben jij zelf. Jij gaat aan de haal met iemand die al bezig is met iemand anders.
Het begint al vaag tussen jullie, jullie hebben niet eens een relatie en je gaat nu twijfelen over zijn intenties? Ik vind het heel bijzonder dat je überhaupt door bent blijven gaan met deze man. Hoezo zie jij niet dat er vanaf het begin al geen bal klopt van jullie ‘relatie’? Hoe naïef ben je?
Jij zegt dat die dame voor problemen zorgt, maar dat ben jij zelf. Jij gaat aan de haal met iemand die al bezig is met iemand anders.
Het begint al vaag tussen jullie, jullie hebben niet eens een relatie en je gaat nu twijfelen over zijn intenties? Ik vind het heel bijzonder dat je überhaupt door bent blijven gaan met deze man. Hoezo zie jij niet dat er vanaf het begin al geen bal klopt van jullie ‘relatie’? Hoe naïef ben je?