kan ik hem vertrouwen?
maandag 30 september 2019 om 23:49
Hallo iedereen!
Ik ben drie maand geleden beginnen daten met iemand. Laten we hem Arno noemen.
We zijn er allebei met een 'platonische' denkwijze ingestapt aangezien ik uit een lange relatie kwam en hij een 'vrije vogel' wou zijn. Maar we zagen elkaar steeds vaker, we leerden elkaars vrienden kennen, en het bleek supergoed te klikken. Het werd al snel allesbehalve platonisch en we werden steeds closer.
Na anderhalve maand had hij opeens iets op te biechten. Er was namelijk nog een ander meisje in zijn leven. Laten we haar Julie noemen.
Arno had blijkbaar al een jaar een dingetje met Julie (die eigenlijk zelf een vriend heeft, maar blijkbaar niet zomaar uit die relatie kan stappen door financiële redenen), en ze zit erg vaak in het buitenland voor haar job, maar telkens als ze terug in het land was zagen Arno en Julie elkaar dus. Arno vertelde eerlijk dat hij gedurende dat jaar wel echt verliefd op haar geworden was, maar het nooit iets serieus was geworden door o.a. haar vriend en haar job. Ik en Arno hadden elkaar leren kennen toen Julie weer voor een hele tijd in het buitenland zat. Nu bleek dat Julie dus terug naar huis ging komen, en hij haar eigenlijk nog wou terugzien. Dat hij me niet kon beloven of er wel of niet iets ging gebeuren, dat hij me gewoon nog geen beloftes kon maken, omdat hun situatie nog niet is afgesloten. Hij had er gewoon niet op gerekend dat het zo goed ging klikken tussen ons, en hij wou eerlijk tegen me zijn.
Ik werd natuurlijk instant van mijn roze wolk geduwd. Ik voelde me een plan B. We waren nog geen koppel, maar ik vond het wel super gezellig samen. Ik heb natuurlijk gezegd dat ik daar niet op ging zitten wachten, dat ik geen zin heb in spelletjes, dat hij maar eerst zijn zaken met haar op orde moest krijgen. Dit was zo'n frustrerende, droevige situatie.
Dus nadat we hier uitgebreid over gepraat hadden, hadden we beslist om gewoon vrienden te blijven.
Ik weet dat Julie is teruggekomen, ik weet dat ze elkaar hebben gezien, maar ze is ook snel alweer naar het buitenland vertrokken. Ik heb nadien nog een aantal keer met Arno afgesproken, als 'vrienden', maar het duurde allemaal niet lang of de vonk was terug. We zaten al snel terug bij elkaars vrienden, sliepen opnieuw bij elkaar, en het werd allemaal weer heel gezellig. Ik had toen voor mezelf beslist dat ik geen label op onze 'relatie' wou plakken, dat ik niet meer over Julie wou praten. We hadden geprobeerd om afstand te nemen van elkaar, maar het klikte zo goed dat we niet uit elkaars buurt konden blijven, dus ik dacht oke, GO WITH THE FLOW, als het goed voelt, voelt het goed.
Ondertussen is er weer bijna een maand voorbij; en zijn ik en Arno erg close geworden. Onlangs vertelde hij me dat hij dankbaar is dat ik hem tijd en ruimte heb gegeven om na te denken over zijn situatie met Julie, en dat zijn ogen zijn geopend. Dat hij met mij zo'n goede connectie heeft. Hij zei dat het voor hem allemaal nog gevoelig en moeilijk zal zijn, maar dat als Julie terugkomt, hij er wel effectief een punt wil achter zetten. Ik was natuurlijk erg blij om dit te horen.
Maar wat is nu het probleem:
ik weet dat Julie binnen de kortste keer terug naar huis zal komen. En ik ben ondertussen wel echt verliefd geworden, ookal zijn we nog steeds niet officieel een koppel. Ik ben zo bang dat Julie opnieuw in het potje gaat roeren. Dat er opnieuw een hele drama gaat ontstaan, dat zij Arno opnieuw rond haar vinger zal draaien. En omdat ik nu voel dat ik verliefd ben, ben ik bang dat ik gekwetst zal worden.
Ergens denk ik wel dat ik Arno ondertussen kan vertrouwen, omdat het echt wel goed zit tussen ons, anderzijds heb ik er een heel vreemd gevoel bij.
Zij heeft al eens voor problemen gezorgd tussen ons, en ik ben bang dat dit gewoon opnieuw zal gebeuren.
Wat denken jullie ervan?
Sorry voor de hele boterham xxx
Ik ben drie maand geleden beginnen daten met iemand. Laten we hem Arno noemen.
We zijn er allebei met een 'platonische' denkwijze ingestapt aangezien ik uit een lange relatie kwam en hij een 'vrije vogel' wou zijn. Maar we zagen elkaar steeds vaker, we leerden elkaars vrienden kennen, en het bleek supergoed te klikken. Het werd al snel allesbehalve platonisch en we werden steeds closer.
Na anderhalve maand had hij opeens iets op te biechten. Er was namelijk nog een ander meisje in zijn leven. Laten we haar Julie noemen.
Arno had blijkbaar al een jaar een dingetje met Julie (die eigenlijk zelf een vriend heeft, maar blijkbaar niet zomaar uit die relatie kan stappen door financiële redenen), en ze zit erg vaak in het buitenland voor haar job, maar telkens als ze terug in het land was zagen Arno en Julie elkaar dus. Arno vertelde eerlijk dat hij gedurende dat jaar wel echt verliefd op haar geworden was, maar het nooit iets serieus was geworden door o.a. haar vriend en haar job. Ik en Arno hadden elkaar leren kennen toen Julie weer voor een hele tijd in het buitenland zat. Nu bleek dat Julie dus terug naar huis ging komen, en hij haar eigenlijk nog wou terugzien. Dat hij me niet kon beloven of er wel of niet iets ging gebeuren, dat hij me gewoon nog geen beloftes kon maken, omdat hun situatie nog niet is afgesloten. Hij had er gewoon niet op gerekend dat het zo goed ging klikken tussen ons, en hij wou eerlijk tegen me zijn.
Ik werd natuurlijk instant van mijn roze wolk geduwd. Ik voelde me een plan B. We waren nog geen koppel, maar ik vond het wel super gezellig samen. Ik heb natuurlijk gezegd dat ik daar niet op ging zitten wachten, dat ik geen zin heb in spelletjes, dat hij maar eerst zijn zaken met haar op orde moest krijgen. Dit was zo'n frustrerende, droevige situatie.
Dus nadat we hier uitgebreid over gepraat hadden, hadden we beslist om gewoon vrienden te blijven.
Ik weet dat Julie is teruggekomen, ik weet dat ze elkaar hebben gezien, maar ze is ook snel alweer naar het buitenland vertrokken. Ik heb nadien nog een aantal keer met Arno afgesproken, als 'vrienden', maar het duurde allemaal niet lang of de vonk was terug. We zaten al snel terug bij elkaars vrienden, sliepen opnieuw bij elkaar, en het werd allemaal weer heel gezellig. Ik had toen voor mezelf beslist dat ik geen label op onze 'relatie' wou plakken, dat ik niet meer over Julie wou praten. We hadden geprobeerd om afstand te nemen van elkaar, maar het klikte zo goed dat we niet uit elkaars buurt konden blijven, dus ik dacht oke, GO WITH THE FLOW, als het goed voelt, voelt het goed.
Ondertussen is er weer bijna een maand voorbij; en zijn ik en Arno erg close geworden. Onlangs vertelde hij me dat hij dankbaar is dat ik hem tijd en ruimte heb gegeven om na te denken over zijn situatie met Julie, en dat zijn ogen zijn geopend. Dat hij met mij zo'n goede connectie heeft. Hij zei dat het voor hem allemaal nog gevoelig en moeilijk zal zijn, maar dat als Julie terugkomt, hij er wel effectief een punt wil achter zetten. Ik was natuurlijk erg blij om dit te horen.
Maar wat is nu het probleem:
ik weet dat Julie binnen de kortste keer terug naar huis zal komen. En ik ben ondertussen wel echt verliefd geworden, ookal zijn we nog steeds niet officieel een koppel. Ik ben zo bang dat Julie opnieuw in het potje gaat roeren. Dat er opnieuw een hele drama gaat ontstaan, dat zij Arno opnieuw rond haar vinger zal draaien. En omdat ik nu voel dat ik verliefd ben, ben ik bang dat ik gekwetst zal worden.
Ergens denk ik wel dat ik Arno ondertussen kan vertrouwen, omdat het echt wel goed zit tussen ons, anderzijds heb ik er een heel vreemd gevoel bij.
Zij heeft al eens voor problemen gezorgd tussen ons, en ik ben bang dat dit gewoon opnieuw zal gebeuren.
Wat denken jullie ervan?
Sorry voor de hele boterham xxx
woensdag 2 oktober 2019 om 10:35
niks meer aan toe te voegen. Dit dus!!!!drominique schreef: ↑01-10-2019 00:15Zij heeft niet voor problemen gezorgd tussen jullie. Dat heeft hij gedaan.
Hij had tegen julie kunnen zeggen:
Sorry maar ik ben nu met loveyourchaos en heeft er bewust voor gekozen dat niet te doen.
Hij is een dramamaker, niet zij...