Relaties
alle pijlers
Karma, soms duurt het te lang.
vrijdag 6 april 2012 om 18:00
Veel van jullie zullen mijn verhaal wat betreft Dude wel kennen. Voor hen die het niet kennen:
Dude is mijn ex, mijn agressieve, drugsgebruikende, terroriserende, stalkende, geld afpersende, liegende en geweldadige ex. Na jarenlange fysieke en emotionele mishandeling heb ik hem aangegeven en is hij eindelijk mijn huis uit gehaald (het was al over, maar hij weigerde te vertrekken). Daar was de kous nog niet mee af, hij heeft daarna meerdere malen ingebroken, stond 's nachts schreeuwend en dreigend voor de deur en meer van dat soort fraais. Van ellende ben ik uiteindelijk naar een andere stad verhuisd, waarna we minimaal (telefonisch) contact hadden, voor de kinderen. Hij weet niet waar ik woon.
Na mij heeft ie nog een vriendin gehad, ook een kind mee gekregen, en ook haar heeft hij mishandeld.
Maarr..wij waren niet de enigen, hij was een ramp voor iedereen in zijn omgeving. Zo agressief dat ie zijn familie, buurtgenoten en zelfs complete vreemden meerdere malen mishandeld heeft. Daarnaast kwam hij steeds dronken, of erger, opdagen overal, het liefst 's nachts. En dan om bier of geld vragen. En met vragen bedoel ik net zo lang doordrammen en vervelen en dreigen tot ie het kreeg. Vrijwel iedereen in zijn omgeving had last van hem.
Had...want 4,5 jaar nadat ik de relatie verbrak en alle hoop op gerechtigheid had laten varen...is karma dan toch komen opdagen. Hij is uit een raam gevallen, en zo ongelukkig ook nog dat zijn benen verlamd zijn. Waarschijnlijk zal hij op termijn wel weer lopen, maar voorlopig is hij "uitgeschakeld". Een zucht van verlichting gaat door zijn omgeving, en ook wel door mij aangezien ik nu wel gewoon naar mijn oude stad kan (vrienden opzoeken) zonder steeds over mijn schouder te kijken.
Maar ja...de blijdschap die ik jaren geleden waarschijnlijk wel had gevoeld blijft uit. Ik ben opgelucht, maar niet blij. Karma kwam wel, maar blijkbaar te laat om mij nog een gevoel van gerechtigheid te geven. Dat voelt heel erg dubbel. Ook voel ik verdriet voor de kinderen, vooral mijn oudste. Voor haar is het heel erg omdat zij nog wel om hem geeft. Ik kan dus niet blij zijn om iets waarvan ik al die jaren dacht dat ik er om zou juichen.
Herkenbaar voor iemand?
Dude is mijn ex, mijn agressieve, drugsgebruikende, terroriserende, stalkende, geld afpersende, liegende en geweldadige ex. Na jarenlange fysieke en emotionele mishandeling heb ik hem aangegeven en is hij eindelijk mijn huis uit gehaald (het was al over, maar hij weigerde te vertrekken). Daar was de kous nog niet mee af, hij heeft daarna meerdere malen ingebroken, stond 's nachts schreeuwend en dreigend voor de deur en meer van dat soort fraais. Van ellende ben ik uiteindelijk naar een andere stad verhuisd, waarna we minimaal (telefonisch) contact hadden, voor de kinderen. Hij weet niet waar ik woon.
Na mij heeft ie nog een vriendin gehad, ook een kind mee gekregen, en ook haar heeft hij mishandeld.
Maarr..wij waren niet de enigen, hij was een ramp voor iedereen in zijn omgeving. Zo agressief dat ie zijn familie, buurtgenoten en zelfs complete vreemden meerdere malen mishandeld heeft. Daarnaast kwam hij steeds dronken, of erger, opdagen overal, het liefst 's nachts. En dan om bier of geld vragen. En met vragen bedoel ik net zo lang doordrammen en vervelen en dreigen tot ie het kreeg. Vrijwel iedereen in zijn omgeving had last van hem.
Had...want 4,5 jaar nadat ik de relatie verbrak en alle hoop op gerechtigheid had laten varen...is karma dan toch komen opdagen. Hij is uit een raam gevallen, en zo ongelukkig ook nog dat zijn benen verlamd zijn. Waarschijnlijk zal hij op termijn wel weer lopen, maar voorlopig is hij "uitgeschakeld". Een zucht van verlichting gaat door zijn omgeving, en ook wel door mij aangezien ik nu wel gewoon naar mijn oude stad kan (vrienden opzoeken) zonder steeds over mijn schouder te kijken.
Maar ja...de blijdschap die ik jaren geleden waarschijnlijk wel had gevoeld blijft uit. Ik ben opgelucht, maar niet blij. Karma kwam wel, maar blijkbaar te laat om mij nog een gevoel van gerechtigheid te geven. Dat voelt heel erg dubbel. Ook voel ik verdriet voor de kinderen, vooral mijn oudste. Voor haar is het heel erg omdat zij nog wel om hem geeft. Ik kan dus niet blij zijn om iets waarvan ik al die jaren dacht dat ik er om zou juichen.
Herkenbaar voor iemand?
vrijdag 6 april 2012 om 19:09
quote:_minny schreef op 06 april 2012 @ 19:05:
Och zo lief ben ik niet hoor
Nee, ben niet bang dat kind het vertelt. Hij is nuchter als ze daar is en dan gaat ie daar niet naar vragen. Het is alleen zo dat hij in een monster verandert zodra hij ook maar een druppel alcohol op heeft (niet overdreven). Echt een soort Jekyll & Hyde.
JA mannen met drank... bah.
Als ze een kwaaie dronk hebben lullen ze twee keer zo dom, en slaan twee keer zo hard.
Die zouden gewoon niet moeten zuipen.
Ik word nooit boos van drank... volgens mij hebben de meeste vrouwen dat sowieso niet echt.
Ik hoop dat hij zich er aan houd.
Jij kunt niet blijven vluchten... tijd voor rust:)
Och zo lief ben ik niet hoor
Nee, ben niet bang dat kind het vertelt. Hij is nuchter als ze daar is en dan gaat ie daar niet naar vragen. Het is alleen zo dat hij in een monster verandert zodra hij ook maar een druppel alcohol op heeft (niet overdreven). Echt een soort Jekyll & Hyde.
JA mannen met drank... bah.
Als ze een kwaaie dronk hebben lullen ze twee keer zo dom, en slaan twee keer zo hard.
Die zouden gewoon niet moeten zuipen.
Ik word nooit boos van drank... volgens mij hebben de meeste vrouwen dat sowieso niet echt.
Ik hoop dat hij zich er aan houd.
Jij kunt niet blijven vluchten... tijd voor rust:)
vrijdag 6 april 2012 om 19:09
quote:dolores007 schreef op 06 april 2012 @ 18:56:
[...]
De vriendschap bestaat al vanaf mijn jeugd, en zo lang ken ik hem niet.
Hij is maar een exje, en zij is een heel verleden.
Zij weegt dus zwaarder.
Mijn liefde voor haar is groter dan mijn haat voor hem.
Het gaat toch niet om haat?
Ik haat mijn ex ook niet. Dat vind ik teveel gevoel voor iemand die me als stront heeft behandeld en ik ken geen haatgevoelens. Maar ik zou er dus ook niet aan herinnerd willen worden steeds. Dan voelt het zo opgedrongen als je info over 'hem' aan moet horen bij tijd en wijle.
[...]
De vriendschap bestaat al vanaf mijn jeugd, en zo lang ken ik hem niet.
Hij is maar een exje, en zij is een heel verleden.
Zij weegt dus zwaarder.
Mijn liefde voor haar is groter dan mijn haat voor hem.
Het gaat toch niet om haat?
Ik haat mijn ex ook niet. Dat vind ik teveel gevoel voor iemand die me als stront heeft behandeld en ik ken geen haatgevoelens. Maar ik zou er dus ook niet aan herinnerd willen worden steeds. Dan voelt het zo opgedrongen als je info over 'hem' aan moet horen bij tijd en wijle.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 6 april 2012 om 19:10
quote:Ksenija schreef op 06 april 2012 @ 19:08:
[...]
Pfff, wat maak jij er een heel verhaal van.
Ik was allang gekapt, blijf je wel een beetje bij de basisschool-les? (de fouten in zinsopbouw laat ik nu even achterwege)
Vanaf nu blokkeer ik je.
Ik hoef je niet meer te zien.
Je bent zo kinderachtig, en zegt dan wat over mij en de basisschool...
Steeds doorgaan met afkraken.
Nee dank je.
Kijk eerst eens naar je eigen kinderlijke gedrag.
Bespaar je de reactie, ik negeer je.. kan je berichten zo niet meer lezen.
Wens je sterkte met jezelf.
Leer beter lezen, want je leest niet goed, en je hebt het TO niet eens gelezen ant je bent de enige die uitleg nodig heeft.
En aangezien ik weet dat je weer begint over spelfouten of over basisscholen, blokkeer ik je.
Je bent geen partij voor mij.
Tot ziens.
[...]
Pfff, wat maak jij er een heel verhaal van.
Ik was allang gekapt, blijf je wel een beetje bij de basisschool-les? (de fouten in zinsopbouw laat ik nu even achterwege)
Vanaf nu blokkeer ik je.
Ik hoef je niet meer te zien.
Je bent zo kinderachtig, en zegt dan wat over mij en de basisschool...
Steeds doorgaan met afkraken.
Nee dank je.
Kijk eerst eens naar je eigen kinderlijke gedrag.
Bespaar je de reactie, ik negeer je.. kan je berichten zo niet meer lezen.
Wens je sterkte met jezelf.
Leer beter lezen, want je leest niet goed, en je hebt het TO niet eens gelezen ant je bent de enige die uitleg nodig heeft.
En aangezien ik weet dat je weer begint over spelfouten of over basisscholen, blokkeer ik je.
Je bent geen partij voor mij.
Tot ziens.
vrijdag 6 april 2012 om 19:11
quote:_minny schreef op 06 april 2012 @ 19:00:
Als het was gebeurd toen ik nog last van m had, dan had ik inderdaad ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om te verdwijnen. Maar gelukkig had ik al eerder de kans om weg te gaan.
Beter, ja.
Die kans had ik ook maar helaas verhuisde hij ook gewoon naar die stad en nog weer wat later een paar straten bij ons vandaan.
Gezellig, joh.
Ik was dan ook erg blij toen ze de wijk gingen renoveren en ik wederom met de noorderzon weg kon.
Als het was gebeurd toen ik nog last van m had, dan had ik inderdaad ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om te verdwijnen. Maar gelukkig had ik al eerder de kans om weg te gaan.
Beter, ja.
Die kans had ik ook maar helaas verhuisde hij ook gewoon naar die stad en nog weer wat later een paar straten bij ons vandaan.
Gezellig, joh.
Ik was dan ook erg blij toen ze de wijk gingen renoveren en ik wederom met de noorderzon weg kon.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 6 april 2012 om 19:14
quote:_minny schreef op 06 april 2012 @ 19:10:
@Shahla: Dat komt omdat dit soort types niet in staat zijn om te accepteren dat ze zelf fouten hebben gemaakt. Het ligt altijd aan anderen, nooit aan zichzelf.
Dat is wel een kenmerk van hem, ja en van al dit soort gasten.
Het ligt altijd aan anderen.
Ik had dan alleen verwacht dat ik de zwarte piet zou krijgen en niet mijn kids.
@Shahla: Dat komt omdat dit soort types niet in staat zijn om te accepteren dat ze zelf fouten hebben gemaakt. Het ligt altijd aan anderen, nooit aan zichzelf.
Dat is wel een kenmerk van hem, ja en van al dit soort gasten.
Het ligt altijd aan anderen.
Ik had dan alleen verwacht dat ik de zwarte piet zou krijgen en niet mijn kids.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 6 april 2012 om 19:17
quote:shahla schreef op 06 april 2012 @ 19:09:
[...]
Het gaat toch niet om haat?
Ik haat mijn ex ook niet. Dat vind ik teveel gevoel voor iemand die me als stront heeft behandeld en ik ken geen haatgevoelens. Maar ik zou er dus ook niet aan herinnerd willen worden steeds. Dan voelt het zo opgedrongen als je info over 'hem' aan moet horen bij tijd en wijle.
Ik kan het haar broertje, mijn ex, als twee verschillende dingen zien.
Dus ik heb er geen last van.
Ik heb wel een hekel aan hem als ex, maar niet als in "haar broertje".
Eigenlijk hebben we het bijna nooit over hem.. zo nu en dan.
[...]
Het gaat toch niet om haat?
Ik haat mijn ex ook niet. Dat vind ik teveel gevoel voor iemand die me als stront heeft behandeld en ik ken geen haatgevoelens. Maar ik zou er dus ook niet aan herinnerd willen worden steeds. Dan voelt het zo opgedrongen als je info over 'hem' aan moet horen bij tijd en wijle.
Ik kan het haar broertje, mijn ex, als twee verschillende dingen zien.
Dus ik heb er geen last van.
Ik heb wel een hekel aan hem als ex, maar niet als in "haar broertje".
Eigenlijk hebben we het bijna nooit over hem.. zo nu en dan.
vrijdag 6 april 2012 om 19:19
quote:_minny schreef op 06 april 2012 @ 19:15:
Is ie bij je in de buurt gaan wonen?! Wat een galbak!
Ja hè, ongelooflijk toch.
'Dan kunnen de kinderen gezellig bij me langs komen nu ik in de buurt woon.'
Alsof we al die tijd een enorm goed contact en een prima bezoekregeling hadden gehad.
Maar in the end kwam het er op neer dat de kids daar nooit heen gingen en hij steeds bij mij aan de deur kwam eens in de paar weken. Zeuren over dat de kids nooit komen of hem niet groetten op straat, vragen om geld, vragen of hij met mijn telefoon mocht bellen etc. etc.
Toen was hij al niet meer zo dat hij op gewelddadige wijze aan de deur kwam maar leuk was anders.
En in een onbewaakt ogenblik, zoon had per ongeluk de achterdeur open gelaten had hij even 'wat dingen van me geleend'. Dan spoor je toch niet?
Is ie bij je in de buurt gaan wonen?! Wat een galbak!
Ja hè, ongelooflijk toch.
'Dan kunnen de kinderen gezellig bij me langs komen nu ik in de buurt woon.'
Alsof we al die tijd een enorm goed contact en een prima bezoekregeling hadden gehad.
Maar in the end kwam het er op neer dat de kids daar nooit heen gingen en hij steeds bij mij aan de deur kwam eens in de paar weken. Zeuren over dat de kids nooit komen of hem niet groetten op straat, vragen om geld, vragen of hij met mijn telefoon mocht bellen etc. etc.
Toen was hij al niet meer zo dat hij op gewelddadige wijze aan de deur kwam maar leuk was anders.
En in een onbewaakt ogenblik, zoon had per ongeluk de achterdeur open gelaten had hij even 'wat dingen van me geleend'. Dan spoor je toch niet?
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 6 april 2012 om 19:20
quote:shahla schreef op 06 april 2012 @ 19:19:
[...]
Ja hè, ongelooflijk toch.
'Dan kunnen de kinderen gezellig bij me langs komen nu ik in de buurt woon.'
Alsof we al die tijd een enorm goed contact en een prima bezoekregeling hadden gehad.
Maar in the end kwam het er op neer dat de kids daar nooit heen gingen en hij steeds bij mij aan de deur kwam eens in de paar weken. Zeuren over dat de kids nooit komen of hem niet groetten op straat, vragen om geld, vragen of hij met mijn telefoon mocht bellen etc. etc.
Toen was hij al niet meer zo dat hij op gewelddadige wijze aan de deur kwam maar leuk was anders.
En in een onbewaakt ogenblik, zoon had per ongeluk de achterdeur open gelaten had hij even 'wat dingen van me geleend'. Dan spoor je toch niet?Die wilde je duidelijk terug.
[...]
Ja hè, ongelooflijk toch.
'Dan kunnen de kinderen gezellig bij me langs komen nu ik in de buurt woon.'
Alsof we al die tijd een enorm goed contact en een prima bezoekregeling hadden gehad.
Maar in the end kwam het er op neer dat de kids daar nooit heen gingen en hij steeds bij mij aan de deur kwam eens in de paar weken. Zeuren over dat de kids nooit komen of hem niet groetten op straat, vragen om geld, vragen of hij met mijn telefoon mocht bellen etc. etc.
Toen was hij al niet meer zo dat hij op gewelddadige wijze aan de deur kwam maar leuk was anders.
En in een onbewaakt ogenblik, zoon had per ongeluk de achterdeur open gelaten had hij even 'wat dingen van me geleend'. Dan spoor je toch niet?Die wilde je duidelijk terug.
vrijdag 6 april 2012 om 19:21
Indrukwekkend dat het letterlijk niet meer bij je kan komen door te lopen. Misschien komt hij door dit heftige proces in het reine met zichzelf. Ik zie het zodat mensen hun gang kunnen gaan met de vresenlijkste dingen en opeens is het afgelopen.
Hard maar deze mensen moeten denk ik ergens van leren.
Al blijft het triest. Beetje dubbel gevoel heb ik erbij...
W ant dit soort mensen maken andere wel het leven zuur. En moeten met dit soort types dealen. Dat vind ik triest dat een ander iemand wat aan kan doen. En dan moet het slachtoffer een dubbele klap verwerken.
Hard maar deze mensen moeten denk ik ergens van leren.
Al blijft het triest. Beetje dubbel gevoel heb ik erbij...
W ant dit soort mensen maken andere wel het leven zuur. En moeten met dit soort types dealen. Dat vind ik triest dat een ander iemand wat aan kan doen. En dan moet het slachtoffer een dubbele klap verwerken.
vrijdag 6 april 2012 om 19:21
quote:dolores007 schreef op 06 april 2012 @ 19:17:
[...]
Ik kan het haar broertje, mijn ex, als twee verschillende dingen zien.
Dus ik heb er geen last van.
Ik heb wel een hekel aan hem als ex, maar niet als in "haar broertje".
Eigenlijk hebben we het bijna nooit over hem.. zo nu en dan.Het zou ook zonde zijn als hij dat ook nog had weten te vergallen.
[...]
Ik kan het haar broertje, mijn ex, als twee verschillende dingen zien.
Dus ik heb er geen last van.
Ik heb wel een hekel aan hem als ex, maar niet als in "haar broertje".
Eigenlijk hebben we het bijna nooit over hem.. zo nu en dan.Het zou ook zonde zijn als hij dat ook nog had weten te vergallen.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 6 april 2012 om 19:22
quote:shahla schreef op 06 april 2012 @ 19:19:
[...]
Ja hè, ongelooflijk toch.
'Dan kunnen de kinderen gezellig bij me langs komen nu ik in de buurt woon.'
Alsof we al die tijd een enorm goed contact en een prima bezoekregeling hadden gehad.
Maar in the end kwam het er op neer dat de kids daar nooit heen gingen en hij steeds bij mij aan de deur kwam eens in de paar weken. Zeuren over dat de kids nooit komen of hem niet groetten op straat, vragen om geld, vragen of hij met mijn telefoon mocht bellen etc. etc.
Toen was hij al niet meer zo dat hij op gewelddadige wijze aan de deur kwam maar leuk was anders.
En in een onbewaakt ogenblik, zoon had per ongeluk de achterdeur open gelaten had hij even 'wat dingen van me geleend'. Dan spoor je toch niet?
Dit klinkt zo herkenbaar... Echt onvoorstelbaar hoe schijt sommige mensen aan anderen kunnen hebben... Dude stond op een gegeven moment om 5 uur 's ochtends ineens in mijn slaapkamer, had ik het slot van de achterdeur geforceerd. Of ie ff wat geld mocht lenen...
[...]
Ja hè, ongelooflijk toch.
'Dan kunnen de kinderen gezellig bij me langs komen nu ik in de buurt woon.'
Alsof we al die tijd een enorm goed contact en een prima bezoekregeling hadden gehad.
Maar in the end kwam het er op neer dat de kids daar nooit heen gingen en hij steeds bij mij aan de deur kwam eens in de paar weken. Zeuren over dat de kids nooit komen of hem niet groetten op straat, vragen om geld, vragen of hij met mijn telefoon mocht bellen etc. etc.
Toen was hij al niet meer zo dat hij op gewelddadige wijze aan de deur kwam maar leuk was anders.
En in een onbewaakt ogenblik, zoon had per ongeluk de achterdeur open gelaten had hij even 'wat dingen van me geleend'. Dan spoor je toch niet?
Dit klinkt zo herkenbaar... Echt onvoorstelbaar hoe schijt sommige mensen aan anderen kunnen hebben... Dude stond op een gegeven moment om 5 uur 's ochtends ineens in mijn slaapkamer, had ik het slot van de achterdeur geforceerd. Of ie ff wat geld mocht lenen...
vrijdag 6 april 2012 om 19:22
Ik heb niet alles gelezen, alleen ff de OP.
Ik snap wel dat dit jou nou geen voldoening geeft en je juist opluchting.
Het is een tijd geleden en je hebt alles is je hoofd kunnen plaatsen en je bent verder gegaan.
Waarschijnlijk heb je daarom ook niet die voldoening, maar een opluchting, het is wat anders en dat is je veilig voelen in de stad waar jij niet meer kwam. Zoals je zei al zei, niet meer achterom hoeven kijken. Het is ook een opluchting om te gaan en staan waar jij wilt zonder achterdocht.
En dat is ( uit eigen ervaring) een bevrijdend gevoel.
Over je dochter zij kent een andere man, waarschijnlijk een man die jij ooit ook gekend hebt. En het is logisch dat het erg verdrietig is voor haar. Wat je denk ik kan doen, is luisteren naar haar en haar verdriet proberen te accepteren en begrijpen vanuit haar perspectief.
Verder geniet hoe raar het ook mag klinken van de opluchting want niks is zo fijn om niet meer op je hoeden te hoeven zijn.
Ik snap wel dat dit jou nou geen voldoening geeft en je juist opluchting.
Het is een tijd geleden en je hebt alles is je hoofd kunnen plaatsen en je bent verder gegaan.
Waarschijnlijk heb je daarom ook niet die voldoening, maar een opluchting, het is wat anders en dat is je veilig voelen in de stad waar jij niet meer kwam. Zoals je zei al zei, niet meer achterom hoeven kijken. Het is ook een opluchting om te gaan en staan waar jij wilt zonder achterdocht.
En dat is ( uit eigen ervaring) een bevrijdend gevoel.
Over je dochter zij kent een andere man, waarschijnlijk een man die jij ooit ook gekend hebt. En het is logisch dat het erg verdrietig is voor haar. Wat je denk ik kan doen, is luisteren naar haar en haar verdriet proberen te accepteren en begrijpen vanuit haar perspectief.
Verder geniet hoe raar het ook mag klinken van de opluchting want niks is zo fijn om niet meer op je hoeden te hoeven zijn.
vrijdag 6 april 2012 om 19:23
quote:_minny schreef op 06 april 2012 @ 19:20:
Lijkt me voor haar wel lastig, Dolores. Ik zou me enorm schuldig voelen als mijn broertje slecht met mijn (beste) vriendin was omgegaan. Ook al zou het niet mijn schuld zijn, dan toch.
Nee, ze had al 100x gezegt dat ik bij hem weg moest gaan.
En dan wist ze niet eens alles.. Maar ik BEN eigenwijs:)
Geeft niet, ik heb er wat moois aan overgehouden:)
En ik heb toch nog een heel leven voor me, zonder hem.
En mijn vriendin weet wel dat zij niet verantwoordelijk is voor zijn gedrag, want dat heb ik haar ook wel gezegd.
Ik houd gewoon van haar, een heleboel.
Onze vriendschap gaat niet over... Niet voor hem.
Voor niemand.
Lijkt me voor haar wel lastig, Dolores. Ik zou me enorm schuldig voelen als mijn broertje slecht met mijn (beste) vriendin was omgegaan. Ook al zou het niet mijn schuld zijn, dan toch.
Nee, ze had al 100x gezegt dat ik bij hem weg moest gaan.
En dan wist ze niet eens alles.. Maar ik BEN eigenwijs:)
Geeft niet, ik heb er wat moois aan overgehouden:)
En ik heb toch nog een heel leven voor me, zonder hem.
En mijn vriendin weet wel dat zij niet verantwoordelijk is voor zijn gedrag, want dat heb ik haar ook wel gezegd.
Ik houd gewoon van haar, een heleboel.
Onze vriendschap gaat niet over... Niet voor hem.
Voor niemand.
vrijdag 6 april 2012 om 19:23
quote:Pelikaan schreef op 06 april 2012 @ 19:13:
Ik heb niet alles gelezen, dus waarschijnlijk hopeloos mosterd, maar: je reactie pleit juist voor je, het laat je inborst zien. Kun je trots op zijn, het maakt je een mooi mens.Je haalt me de woorden uit het toetsenbord! Het maakt je inderdaad een mooi mens! En verder nog even een dikke
Ik heb niet alles gelezen, dus waarschijnlijk hopeloos mosterd, maar: je reactie pleit juist voor je, het laat je inborst zien. Kun je trots op zijn, het maakt je een mooi mens.Je haalt me de woorden uit het toetsenbord! Het maakt je inderdaad een mooi mens! En verder nog even een dikke
vrijdag 6 april 2012 om 19:28
quote:_minny schreef op 06 april 2012 @ 19:22:
[...]
Dit klinkt zo herkenbaar... Echt onvoorstelbaar hoe schijt sommige mensen aan anderen kunnen hebben... Dude stond op een gegeven moment om 5 uur 's ochtends ineens in mijn slaapkamer, had ik het slot van de achterdeur geforceerd. Of ie ff wat geld mocht lenen...
Mijn god, dan schrik je je toch ook lam!
Ik zou gedacht hebben dat hij dan was gekomen om me van kant te maken.
Bij mij stond de achterdeur dan toevallig open maar ook wel weer heel toevallig dat hij dat net door heeft en dan mijn huis zomaar binnen gaat om spullen mee te nemen.
Hij noemt dat lenen. Ik noem het diefstal.
[...]
Dit klinkt zo herkenbaar... Echt onvoorstelbaar hoe schijt sommige mensen aan anderen kunnen hebben... Dude stond op een gegeven moment om 5 uur 's ochtends ineens in mijn slaapkamer, had ik het slot van de achterdeur geforceerd. Of ie ff wat geld mocht lenen...
Mijn god, dan schrik je je toch ook lam!
Ik zou gedacht hebben dat hij dan was gekomen om me van kant te maken.
Bij mij stond de achterdeur dan toevallig open maar ook wel weer heel toevallig dat hij dat net door heeft en dan mijn huis zomaar binnen gaat om spullen mee te nemen.
Hij noemt dat lenen. Ik noem het diefstal.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
vrijdag 6 april 2012 om 19:28
Minny - ik heb niet alle reacties gelezen en wellicht is het al gevraagd. Maar stel dat hij bij het revalideren hulp nodig heeft, een dak boven zijn hoofd, iemand die hem kan verzorgen. En jij wordt gevraagd. Hij belt je en zegt 1000x sorry. Je dochter vraagt jou ook om hem te helpen. Wat doe je dan?
vrijdag 6 april 2012 om 19:30
quote:shahla schreef op 06 april 2012 @ 19:28:
[...]
Mijn god, dan schrik je je toch ook lam!
Ik zou gedacht hebben dat hij dan was gekomen om me van kant te maken.
Bij mij stond de achterdeur dan toevallig open maar ook wel weer heel toevallig dat hij dat net door heeft en dan mijn huis zomaar binnen gaat om spullen mee te nemen.
Hij noemt dat lenen. Ik noem het diefstal.Ik was eerst nog te versuft van de slaap om echt iets te denken, en het volgende moment was ik zo kwaad dat hij snel naar beneden rende en het huis uit ging. Maar dit is maar 1 van de incidenten...
Lenen...ja die geintjes ken ik... En al nam hij niks mee, hij heeft niet jouw huis in te gaan. Zo'n inbreuk op jouw leven.
[...]
Mijn god, dan schrik je je toch ook lam!
Ik zou gedacht hebben dat hij dan was gekomen om me van kant te maken.
Bij mij stond de achterdeur dan toevallig open maar ook wel weer heel toevallig dat hij dat net door heeft en dan mijn huis zomaar binnen gaat om spullen mee te nemen.
Hij noemt dat lenen. Ik noem het diefstal.Ik was eerst nog te versuft van de slaap om echt iets te denken, en het volgende moment was ik zo kwaad dat hij snel naar beneden rende en het huis uit ging. Maar dit is maar 1 van de incidenten...
Lenen...ja die geintjes ken ik... En al nam hij niks mee, hij heeft niet jouw huis in te gaan. Zo'n inbreuk op jouw leven.