Relaties
alle pijlers
Keuzes
dinsdag 27 maart 2012 om 21:22
Samen zijn is geven en nemen. We ondernemen natuurlijk dingen die we beide leuk vinden. Maar ik ga ook wel mee naar iets wat hij leuker vindt dan ik. Nu is er ook zoiets, dat ik niet zou uitkiezen, maar hij heel graag wil. Hij heeft een fantastische werkkans in het buitenland voor 4 jaar. Een unieke kans. Veel groei kansen. Maar ik sta niet te popelen. Hij wil de kids en mij meenemen. We krijgen een mooi huis enzo, maar voor mij is daar weinig. Vrouwen kunnen daar niet werken. Ik kan er wel studeren. Ik heb hier een fantastische baan. Het is afwachten of ik zoiets leuks weer kan vinden. Het wordt toch een cv-gat. Wat zou jij kiezen?
woensdag 28 maart 2012 om 23:47
Je geeft wel alles op als je gaat he. Als je terug in NL komt is de kans aanwezig dat je niet of nauwelijks meer aan 'n baan kunt komen. En de tijd die je verliest met je dierbaren die je niet terug kunt halen mocht er in de tussentijd wat met ze gebeuren. Als man persé wil zou ik zeggen ga maar lekker alleen en ik kom om de paar maanden wel 'n paar weken over. En anders gaat ie maar gewoon niet. Hij zal in Nederland wellicht ook wel genoeg verdienen met zijn functie en er bestaat meer in 't leven dan sloven voor 'n carriere.
woensdag 28 maart 2012 om 23:50
quote:Lalalala01 schreef op 28 maart 2012 @ 23:44:
Vorige keer was meer vakantie. Ik had een paar maanden onbetaald verlof. Nu zal ik mijn baan opzeggen en toch wel iets willen doen.
Het huis mogen we uitzoeken. Dat soort huizen zijn mooi, gezamenlijk zwembad enzo. Kan je nagaan, want nog voelt het niet als een paradijs. Maar ja, wat is belangrijker; hij een keer een superkans en ik even niet of altijd in the middle of the road.
Het deel van China maakt ook wel verschil.
Hong Kong is heel goed te doen, denk ik; erg verwesterd met een grote expat community.
Shanghai heeft ook een grote community, maar faciliteiten zijn daar een stuk minder en het klimaat is ook niet echt een verbetering
Vorige keer was meer vakantie. Ik had een paar maanden onbetaald verlof. Nu zal ik mijn baan opzeggen en toch wel iets willen doen.
Het huis mogen we uitzoeken. Dat soort huizen zijn mooi, gezamenlijk zwembad enzo. Kan je nagaan, want nog voelt het niet als een paradijs. Maar ja, wat is belangrijker; hij een keer een superkans en ik even niet of altijd in the middle of the road.
Het deel van China maakt ook wel verschil.
Hong Kong is heel goed te doen, denk ik; erg verwesterd met een grote expat community.
Shanghai heeft ook een grote community, maar faciliteiten zijn daar een stuk minder en het klimaat is ook niet echt een verbetering
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
donderdag 29 maart 2012 om 00:02
Ja mijn lekkere vent (verder heel lief hoor) loopt met zijn hoofd in de wolken van zijn droombaan. Daarom kwamen we niet echt verder. Daarom is het wel heel fijn om het hier even kwijt te kunnen. Want ik weet nu dat ik alleen wil als ik geselecteerd ben voor de studie en ik ga kijken hoe vaak we NL kunnen bezoeken.
donderdag 29 maart 2012 om 00:02
quote:elninjoo schreef op 28 maart 2012 @ 23:54:
[...]
Welke stad heb je 't over? Niet HK dus, daar is het altijd warm.
Ook niet Shanghai; is zeeklimaat, komt lang niet aan -40....
Bejing?
[...]
Welke stad heb je 't over? Niet HK dus, daar is het altijd warm.
Ook niet Shanghai; is zeeklimaat, komt lang niet aan -40....
Bejing?
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
donderdag 29 maart 2012 om 00:10
Maar je hebt ook nog kids die je uit hun sociale leven wegrukt voor 4 jaar. En hebben ze dan net iets nieuws opgebouwd in China met expatkinderen, moeten ze weer terug.
Ik vind het egoistisch van je man dat ie wil gaan. Had ie lekker vrijgezel moeten blijven, kon ie gaan en staan waar ie wilde. Met z'n eigen gezin houdt ie al geen rekening, dus aan z'n ouders zal ie ook wel schijt hebben dat ie daar jaren van gaat missen.
Ik vind het egoistisch van je man dat ie wil gaan. Had ie lekker vrijgezel moeten blijven, kon ie gaan en staan waar ie wilde. Met z'n eigen gezin houdt ie al geen rekening, dus aan z'n ouders zal ie ook wel schijt hebben dat ie daar jaren van gaat missen.
donderdag 29 maart 2012 om 04:44
Nou je kan ook overdrijven zeg Elninjoo. TO heeft het over een kinderwagen dus die kinderen zijn vermoed ik nog piepjong. Tegen de tijd dat ze echt vriendschappen gaan vormen en zich gaan hechten zijn ze al weer terug in NL
Daarnaast heb ik er zelden mensen slechter van zien worden als ze hun jeugd als expatkind hebben doorgebracht. Kijk als ze na 4 jaar china nog doorreizen voor 2 jaar Afrika en dan nog 3 jaar VS etc door de puberteit heen tot aan volwassenheid toe, dan heb je gelijk. Eenmalig in de vroege jeugd en dan weer terug naar een stabiel thuis in NL is alleen maar een goede ervaring.
TO moet ergens de knop vinden bij zichzelf om het als een uitdaging te gaan zien. In het ergste geval ga je chinees leren en engels geven op lokale scholen, daar is vrij simpel in te rollen heb ik begrepen. Buitenlandervaring, veelgevraagde moeilijke taal leren, evt een eigen studie. Weegt ruimschoots op tegen een gat in je CV hoor.
Het enige waar ik me echt druk om zou maken is je sociale leven. Is er een expatcommunity en heb je daar trek in? Wat ik van mensen hoor die daar gewoond hebben is het met de beste intenties niet mogelijk om een echt sociaal leven te vinden bij de chinezen.
Daarnaast heb ik er zelden mensen slechter van zien worden als ze hun jeugd als expatkind hebben doorgebracht. Kijk als ze na 4 jaar china nog doorreizen voor 2 jaar Afrika en dan nog 3 jaar VS etc door de puberteit heen tot aan volwassenheid toe, dan heb je gelijk. Eenmalig in de vroege jeugd en dan weer terug naar een stabiel thuis in NL is alleen maar een goede ervaring.
TO moet ergens de knop vinden bij zichzelf om het als een uitdaging te gaan zien. In het ergste geval ga je chinees leren en engels geven op lokale scholen, daar is vrij simpel in te rollen heb ik begrepen. Buitenlandervaring, veelgevraagde moeilijke taal leren, evt een eigen studie. Weegt ruimschoots op tegen een gat in je CV hoor.
Het enige waar ik me echt druk om zou maken is je sociale leven. Is er een expatcommunity en heb je daar trek in? Wat ik van mensen hoor die daar gewoond hebben is het met de beste intenties niet mogelijk om een echt sociaal leven te vinden bij de chinezen.
donderdag 29 maart 2012 om 05:52
Ik chargeer uiteraard, je moet juist focussen op de nadelen en kijken of je daar zelf mee kunt leven. Ik zou afhaken op 4 jaar in het leven van mijn ouders missen. Die krijg je niet meer terug wanneer ze er niet meer zijn. Man zoekt 't maar lekker uit met z'n werkdrift, zou sowieso al niets voor mij zijn zo'n vent die leeft om te werken. Leuk dat ie 'n goed salaris meebrengt, maar heb liever 'n iets minder carriere gericht typje die tijd heeft om samen van het leven te genieten.
donderdag 29 maart 2012 om 07:33
In China wonen is helemaal geen kans van je leven. Misschien voor die man omdat dat 'n carriere-pik is, maar als aanhang zit je daar maar je tijd uit te zitten met andere verveelde expatvrouwen. TO zit ook nog aan kinderen vast, dus gaan rondtrekken en wat Aziatische landen gaan bekijken zal er voor haar ook niet inzitten.
donderdag 29 maart 2012 om 07:48
Van een paar keer verhuizen in je jeugd word je niet slechter. Sterker nog, je neemt van die andere cultuurervaring waarschijnlijk flexibiliteit mee. Da's positief dus.
Met de huidige communicatiemiddelen is bijna dagelijks contact mogelijk via skype bijvoorbeeld, dus met beeld. Dus goede vrienden en familie kun je nog veel van mee krijgen.
Als je iets kunt gaan doen daar dat je zelf zinvol vindt, dan zou ik gaan. China is een ontzettend belangrijke markt, een opkomende wereldeconomie. Daar 4 jaar ervaring opdoen in leven en cultuur staat in veel beroepen heel goed op je cv. Daar kun je nog wel eens heel veel voordeel van krijgen. Niet alleen je man dus, jij ook!
Met de huidige communicatiemiddelen is bijna dagelijks contact mogelijk via skype bijvoorbeeld, dus met beeld. Dus goede vrienden en familie kun je nog veel van mee krijgen.
Als je iets kunt gaan doen daar dat je zelf zinvol vindt, dan zou ik gaan. China is een ontzettend belangrijke markt, een opkomende wereldeconomie. Daar 4 jaar ervaring opdoen in leven en cultuur staat in veel beroepen heel goed op je cv. Daar kun je nog wel eens heel veel voordeel van krijgen. Niet alleen je man dus, jij ook!
donderdag 29 maart 2012 om 07:56
Is er echt geen mogelijkheid om een werkvergunning te krijgen in die 4 jaar? Of is er geen studie die je er zou willen doen? Misschien moet je eens nadenken wat jij er 4 jaar wilt doen, dan je blindstaren dat je mee 'moet'. Dat maakt het voor jou ook heel veel leuker. Als je zonder plan gaat, kan ik me voorstellen dat die 4 jaar er heel leeg uit gaan zien.
Ik heb trouwens ooit een documentaire gezien over een vrouw die meeging met haar man naar India, en daar contact had met andere vrouwen uit het buitenland. Zo raakte ze niet geheel in een isolement. Misschien is hier op internet ook meer over te vinden, of wonen er hier Viva dames in China?
Veel succes met je beslissing, lijkt me heel moeilijk!
Ik heb trouwens ooit een documentaire gezien over een vrouw die meeging met haar man naar India, en daar contact had met andere vrouwen uit het buitenland. Zo raakte ze niet geheel in een isolement. Misschien is hier op internet ook meer over te vinden, of wonen er hier Viva dames in China?
Veel succes met je beslissing, lijkt me heel moeilijk!
donderdag 29 maart 2012 om 08:32
Waar ik het vooral moeilijk mee zou hebben is dat dit blijkbaar geen gezamenlijke beslissing is.
Hij loopt met zijn hoofd in de wolken en gaat, en het is aan jou om hem te volgen of niet.
Daarmee schuift hij dus automatisch de hele zorg voor de kinderen op jou af en maakt hij jouw en hun belangen volledig ondergeschikt aan zijn carrière.
Als vrouw zou ik daar niet blij mee zijn.
Je hebt in feite de keuze tussen een leven als expat-vrouw (mijn leven zou het niet zijn, zeker niet in China) en en alleenstaande moeder voor de komende vier jaar.
Overleeft je huwelijk het als je vier jaar apart gaat wonen aan verschillende kanten van de wereld?
Hoe leuk blijft je relatie als de eenzaamheid toeslaat in China?
Het lijkt me dat een beslissing als deze gedragen moet worden door allebei de partners in plaats van te worden opgedrongen aan een van beide. Voor jou is het eerder een offer dan een kans.
Ik zou niet graag in je schoenen staan en wens je veel wijsheid.
Hij loopt met zijn hoofd in de wolken en gaat, en het is aan jou om hem te volgen of niet.
Daarmee schuift hij dus automatisch de hele zorg voor de kinderen op jou af en maakt hij jouw en hun belangen volledig ondergeschikt aan zijn carrière.
Als vrouw zou ik daar niet blij mee zijn.
Je hebt in feite de keuze tussen een leven als expat-vrouw (mijn leven zou het niet zijn, zeker niet in China) en en alleenstaande moeder voor de komende vier jaar.
Overleeft je huwelijk het als je vier jaar apart gaat wonen aan verschillende kanten van de wereld?
Hoe leuk blijft je relatie als de eenzaamheid toeslaat in China?
Het lijkt me dat een beslissing als deze gedragen moet worden door allebei de partners in plaats van te worden opgedrongen aan een van beide. Voor jou is het eerder een offer dan een kans.
Ik zou niet graag in je schoenen staan en wens je veel wijsheid.
donderdag 29 maart 2012 om 08:43
quote:Je hebt in feite de keuze tussen een leven als expat-vrouw (mijn leven zou het niet zijn, zeker niet in China) en en alleenstaande moeder voor de komende vier jaar.Als expat zal ie best 'n aardige cent verdienen en TO zou haar baan ook blijven behouden, waardoor er financieel veel meer mogelijk is zoals 'n nanny. Dan heeft TO gewoon haar vrijheden en is niet 'n standaard single moeder als haar man 4 jaar elders gaat werken. Als ze meegaat zal ze ook weinig aan haar man hebben qua zorg denk ik, vaak maken die expats enorm lange dagen. Dus je zit daar voor spek en bonen bij, puur voor 't imago van de man die gezichtsverlies leidt bij z'n collega's dat ie geen volgzaam vrouwtje heeft.
donderdag 29 maart 2012 om 08:51
donderdag 29 maart 2012 om 09:03
Houd er rekening mee dat "nee" zeggen behoorlijke gevolgen kan hebben voor je partner.
Ik zeg niet dat het een reden is om dan maar wel te doen.
Maar ik zeg dat als je niet gaat, je partner het gevoel kan hebben dat jij hem remt in zijn ontwikkeling. Voordat je "nee" zegt, is het verstandig om even te informeren bij hem, wat de gevolgen precies zijn.
Volgens mij ga je naar Beijing of Shanghai. Prachtige steden, veel moderner in sommige opzichten dan onze steden.
Overigens, als je specifieke rationele bezwaren hebt, dan zijn die waarschijnlijk op te lossen. Als je echter gevoelsmatige bezwaren hebt, tja...
Ik zeg niet dat het een reden is om dan maar wel te doen.
Maar ik zeg dat als je niet gaat, je partner het gevoel kan hebben dat jij hem remt in zijn ontwikkeling. Voordat je "nee" zegt, is het verstandig om even te informeren bij hem, wat de gevolgen precies zijn.
Volgens mij ga je naar Beijing of Shanghai. Prachtige steden, veel moderner in sommige opzichten dan onze steden.
Overigens, als je specifieke rationele bezwaren hebt, dan zijn die waarschijnlijk op te lossen. Als je echter gevoelsmatige bezwaren hebt, tja...
donderdag 29 maart 2012 om 09:06
quote:elninjoo schreef op 29 maart 2012 @ 08:43:
[...]
Als expat zal ie best 'n aardige cent verdienen en TO zou haar baan ook blijven behouden, waardoor er financieel veel meer mogelijk is zoals 'n nanny. Dan heeft TO gewoon haar vrijheden en is niet 'n standaard single moeder als haar man 4 jaar elders gaat werken. Als ze meegaat zal ze ook weinig aan haar man hebben qua zorg denk ik, vaak maken die expats enorm lange dagen. Dus je zit daar voor spek en bonen bij, puur voor 't imago van de man die gezichtsverlies leidt bij z'n collega's dat ie geen volgzaam vrouwtje heeft.
Voor veel mensen maakt geld niet alles goed, al kun jij je dat waarschijnlijk niet voorstellen.
Het zou zomaar kunnen dat TO gesteld is op het gezelschap van haar man.
[...]
Als expat zal ie best 'n aardige cent verdienen en TO zou haar baan ook blijven behouden, waardoor er financieel veel meer mogelijk is zoals 'n nanny. Dan heeft TO gewoon haar vrijheden en is niet 'n standaard single moeder als haar man 4 jaar elders gaat werken. Als ze meegaat zal ze ook weinig aan haar man hebben qua zorg denk ik, vaak maken die expats enorm lange dagen. Dus je zit daar voor spek en bonen bij, puur voor 't imago van de man die gezichtsverlies leidt bij z'n collega's dat ie geen volgzaam vrouwtje heeft.
Voor veel mensen maakt geld niet alles goed, al kun jij je dat waarschijnlijk niet voorstellen.
Het zou zomaar kunnen dat TO gesteld is op het gezelschap van haar man.
donderdag 29 maart 2012 om 09:06
quote:aikidoka schreef op 29 maart 2012 @ 07:48:
Van een paar keer verhuizen in je jeugd word je niet slechter. Sterker nog, je neemt van die andere cultuurervaring waarschijnlijk flexibiliteit mee. Da's positief dus.
Met de huidige communicatiemiddelen is bijna dagelijks contact mogelijk via skype bijvoorbeeld, dus met beeld. Dus goede vrienden en familie kun je nog veel van mee krijgen.
Als je iets kunt gaan doen daar dat je zelf zinvol vindt, dan zou ik gaan. China is een ontzettend belangrijke markt, een opkomende wereldeconomie. Daar 4 jaar ervaring opdoen in leven en cultuur staat in veel beroepen heel goed op je cv. Daar kun je nog wel eens heel veel voordeel van krijgen. Niet alleen je man dus, jij ook!Helemaal mee eens! Plus wat je zelf schreef TO:
Wat is belangrijker; hij een keer een superkans en ik even niet of altijd in the middle of the road.
Deze mogelijkheid zou ook weleens als een superkans voor jou kunnen uitpakken. Ik zou de sprong wagen.
Van een paar keer verhuizen in je jeugd word je niet slechter. Sterker nog, je neemt van die andere cultuurervaring waarschijnlijk flexibiliteit mee. Da's positief dus.
Met de huidige communicatiemiddelen is bijna dagelijks contact mogelijk via skype bijvoorbeeld, dus met beeld. Dus goede vrienden en familie kun je nog veel van mee krijgen.
Als je iets kunt gaan doen daar dat je zelf zinvol vindt, dan zou ik gaan. China is een ontzettend belangrijke markt, een opkomende wereldeconomie. Daar 4 jaar ervaring opdoen in leven en cultuur staat in veel beroepen heel goed op je cv. Daar kun je nog wel eens heel veel voordeel van krijgen. Niet alleen je man dus, jij ook!Helemaal mee eens! Plus wat je zelf schreef TO:
Wat is belangrijker; hij een keer een superkans en ik even niet of altijd in the middle of the road.
Deze mogelijkheid zou ook weleens als een superkans voor jou kunnen uitpakken. Ik zou de sprong wagen.
donderdag 29 maart 2012 om 09:32
quote:monsterpinguin schreef op 29 maart 2012 @ 09:03:
Houd er rekening mee dat "nee" zeggen behoorlijke gevolgen kan hebben voor je partner.
Ik zeg niet dat het een reden is om dan maar wel te doen.
Maar ik zeg dat als je niet gaat, je partner het gevoel kan hebben dat jij hem remt in zijn ontwikkeling. Voordat je "nee" zegt, is het verstandig om even te informeren bij hem, wat de gevolgen precies zijn.
Volgens mij ga je naar Beijing of Shanghai. Prachtige steden, veel moderner in sommige opzichten dan onze steden.
Overigens, als je specifieke rationele bezwaren hebt, dan zijn die waarschijnlijk op te lossen. Als je echter gevoelsmatige bezwaren hebt, tja...Als zij ja zegt om haar partner te pleasen kan dat ook negatieve gevolgen hebben voor haar. Stel een van haar ouders overlijdt na 2 jaar buitenland, dan neem je het je partner toch kwalijk dat ie je heeft gepusht om mee te gaan en dus geen regelmatig écht contact meer met ze hebt gehad? Skype is leuk hoor, maar je deelt toch minder met elkaar dan wanneer je regelmatig bij elkaar over de vloer kunt komen.
Houd er rekening mee dat "nee" zeggen behoorlijke gevolgen kan hebben voor je partner.
Ik zeg niet dat het een reden is om dan maar wel te doen.
Maar ik zeg dat als je niet gaat, je partner het gevoel kan hebben dat jij hem remt in zijn ontwikkeling. Voordat je "nee" zegt, is het verstandig om even te informeren bij hem, wat de gevolgen precies zijn.
Volgens mij ga je naar Beijing of Shanghai. Prachtige steden, veel moderner in sommige opzichten dan onze steden.
Overigens, als je specifieke rationele bezwaren hebt, dan zijn die waarschijnlijk op te lossen. Als je echter gevoelsmatige bezwaren hebt, tja...Als zij ja zegt om haar partner te pleasen kan dat ook negatieve gevolgen hebben voor haar. Stel een van haar ouders overlijdt na 2 jaar buitenland, dan neem je het je partner toch kwalijk dat ie je heeft gepusht om mee te gaan en dus geen regelmatig écht contact meer met ze hebt gehad? Skype is leuk hoor, maar je deelt toch minder met elkaar dan wanneer je regelmatig bij elkaar over de vloer kunt komen.