Relaties
alle pijlers
Leven overhoop halen
zaterdag 3 augustus 2019 om 14:55
Ik heb nu 15 jaar een relatie, kind, huis, baan. Alles op orde en ook altijd dat als toekomstbeeld gehad. Alleen ben ik niet (meer) gelukkig. Er zijn een paar (emotionele) dingen waar we niet mee op een lijn zitten en wat ook niet zal veranderen. En ik dacht dat geaccepteerd te hebben. Op zich een fijn leventje, mooie toekomst, alles voor elkaar en meestal een prima seksleven.
Alleen wel het gevoel van is dit het nou voor de rest van mijn leven?
En nu ben ik dus verliefd geworden op een ander. Een man waar ik regelmatig mee samen werk. Vroeger zou ik nooit op hem gevallen zijn, maar hij staat voor alles wat ik mis. En het is wederzijds, met het verschil dat hij vrijgezel is.
Ik ben niet vreemd gegaan, maar wel in de war. Dit was nooit gebeurd als ik er niet voor open stond. Maar nu blijf ik maar malen. Moet ik mijn leven en dat van mijn gezin op zn kop gooien? Niet perse voor deze man, want ik ben me er echt wel van bewust dat ik hem door een roze bril zie. Maar wel omdat het me weer laat zien dat ik niet gelukkig ben. Ik durf de stap alleen niet te nemen om weg te gaan.
Wat ik met dit topic wil? Geen idee, misschien vooral even van me afschrijven....
Alleen wel het gevoel van is dit het nou voor de rest van mijn leven?
En nu ben ik dus verliefd geworden op een ander. Een man waar ik regelmatig mee samen werk. Vroeger zou ik nooit op hem gevallen zijn, maar hij staat voor alles wat ik mis. En het is wederzijds, met het verschil dat hij vrijgezel is.
Ik ben niet vreemd gegaan, maar wel in de war. Dit was nooit gebeurd als ik er niet voor open stond. Maar nu blijf ik maar malen. Moet ik mijn leven en dat van mijn gezin op zn kop gooien? Niet perse voor deze man, want ik ben me er echt wel van bewust dat ik hem door een roze bril zie. Maar wel omdat het me weer laat zien dat ik niet gelukkig ben. Ik durf de stap alleen niet te nemen om weg te gaan.
Wat ik met dit topic wil? Geen idee, misschien vooral even van me afschrijven....
zaterdag 3 augustus 2019 om 15:47
vrijwel niemand weet het, toch jaagt iedereen het nawinkelfanaat schreef: ↑03-08-2019 15:40Dit is een goeie. Gelukkig zijn heeft niks met een goede baan, mooi huis of kinderen te maken. Dan kan je alsnog doodongelukkig zijn. Er bestaat ook niet een ‘groot’ gelukkig.
zaterdag 3 augustus 2019 om 15:49
zaterdag 3 augustus 2019 om 15:56
klopt, dat moet to dus doen, concreet formuleren wat ze mist en waarom ze dat mist en dan zichzelf afvragen of ze dat wel bij een ander kan halenGrobbekuiken_ schreef: ↑03-08-2019 15:49Gek inderdaad, want waar precies jaag je dan op....
Dan zul je toch eerst moeten weten wat dat grote geluk dan voor je is lijkt me.
zaterdag 3 augustus 2019 om 15:58
Ben je zelf, alleen, wel gelukkig? Ik vraag het, want weet je zeker dat je vertrekt en daarmee alle problemen zomaar opgelost zijn? Of neem je dat mee een nieuwe relatie in? Is er geen diepere onvrede en vraag je nu niet van je man dat hij dat oplost door weg te gaan? Dat vind ik nogal erg simpel gedacht en ik denk dat je een scheiding romantiseert en enorm onderschat.
zaterdag 3 augustus 2019 om 15:58
Dat is echt onzin. Het zou fijn zijn als je je mening niet als feit presenteert.Faya_Maya schreef: ↑03-08-2019 15:15Mensen gaan veeeeel te snel uit elkaar tegenwoordig. Als het eventjes niet helemaal leuk is, dan is het gelijk hoppatee naar de buurman/collega/sportinstructeur. Met alle ellende van dien. De puinhoop/het verdriet dat ze achterlaten is vaak immens.
De meesten krijgen spijt, omdat ze zich ineens realiseren wat ze voor lief namen en dat het gras toch echt niet groener is bij de buren.
En de kinderen maar op en neer pendelen 10-20 jaar lang
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:03
Ik ben de andere kant in jouw verhaal.
Als je gaat: Wees duidelijk. Laat het niet te lang slepen. En wees bereid om een hoop verdriet te creëren en accepteren
Als je overweegt te blijven: Vraag jezelf af wat je aan jezelf kan veranderen zodat je met dat wat je wél hebt gelukkiger kan worden. Focus niet op negatieve dingen van de ander en je huidige situatie. En verwacht niet dat zij gaan veranderen.
Als je gaat: Wees duidelijk. Laat het niet te lang slepen. En wees bereid om een hoop verdriet te creëren en accepteren
Als je overweegt te blijven: Vraag jezelf af wat je aan jezelf kan veranderen zodat je met dat wat je wél hebt gelukkiger kan worden. Focus niet op negatieve dingen van de ander en je huidige situatie. En verwacht niet dat zij gaan veranderen.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:05
Of ze een mèh- leven heeft, of niet heeft ze helemaal zelf in de hand. Beetje gek om dat te projecteren op je man/relatie. Om een mooi vol leven te leiden hoef je echt geen seks te hebben met andere mannen. Al het andere kun je gewoon doen binnen een monogame relatie.PotjePindakaas schreef: ↑03-08-2019 15:18TO beseft zich dat de collega haar ongelukkige gevoel triggert en het niet de collega is om voor weg te gaan maar dat gevoel. Ik denk dat ze meer spijt krijgt als ze over 10 jaar wakker word en op zijn zachts gezegd een meh gevoel over haar leven heeft. Daar heeft ze niet alleen zichzelf maar het hele gezin mee.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:11
wat is dit voor zweverij
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:16
Wat is dat dan, wat je mist?
En nee, wat je nu hebt is niet voor de rest van je leven. Je kind wordt groot en gaat de deur uit, iemand kan ziek worden, misschien raak je je baan kwijt, je man kan de loterij winnen, de buren kunnen verhuizen. Nou, zoiets.
Ik ben indertijd gegaan voor het avontuur en o, wat misreken je je als je denkt dat het gewoon leuk wordt. Alleen al het verdriet wat je veroorzaakt is genoeg om alle roze wolken weg te blazen. En er is geen status van puur geluk.
En nee, wat je nu hebt is niet voor de rest van je leven. Je kind wordt groot en gaat de deur uit, iemand kan ziek worden, misschien raak je je baan kwijt, je man kan de loterij winnen, de buren kunnen verhuizen. Nou, zoiets.
Ik ben indertijd gegaan voor het avontuur en o, wat misreken je je als je denkt dat het gewoon leuk wordt. Alleen al het verdriet wat je veroorzaakt is genoeg om alle roze wolken weg te blazen. En er is geen status van puur geluk.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:19
Dit forum dient om raad te vragen, van je af te schrijven, van mening te wisselen.
Nergens kan ik maar één verkeerd woord in de openingspost vinden. Ik vind dat TO overkomt als een vrouw die erover nadenkt. Ze omschrijft haar situatie, wat ze voelt en niet voelt, wat ze weet, wat ze niet weet.
Wat ik altijd zo typisch vind, is dat mensen dan beginnen te lachen, neerbuigend te doen, de moraalridder uithangen.
TO, moeilijk! Waarschijnlijk denk je zelf ook: als ik met deze man verder ZOU gaan, dan vraag ik me over 15 jaar ook weer af: is dit nu voor de rest van mijn leven. Ik kan je geen raad geven, maar ik neem jouw vraag wel ernstig.
Nergens kan ik maar één verkeerd woord in de openingspost vinden. Ik vind dat TO overkomt als een vrouw die erover nadenkt. Ze omschrijft haar situatie, wat ze voelt en niet voelt, wat ze weet, wat ze niet weet.
Wat ik altijd zo typisch vind, is dat mensen dan beginnen te lachen, neerbuigend te doen, de moraalridder uithangen.
TO, moeilijk! Waarschijnlijk denk je zelf ook: als ik met deze man verder ZOU gaan, dan vraag ik me over 15 jaar ook weer af: is dit nu voor de rest van mijn leven. Ik kan je geen raad geven, maar ik neem jouw vraag wel ernstig.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:21
mammezel schreef: ↑03-08-2019 16:19Dit forum dient om raad te vragen, van je af te schrijven, van mening te wisselen.
Nergens kan ik maar één verkeerd woord in de openingspost vinden. Ik vind dat TO overkomt als een vrouw die erover nadenkt. Ze omschrijft haar situatie, wat ze voelt en niet voelt, wat ze weet, wat ze niet weet.
Wat ik altijd zo typisch vind, is dat mensen dan beginnen te lachen, neerbuigend te doen, de moraalridder uithangen.
TO, moeilijk! Waarschijnlijk denk je zelf ook: als ik met deze man verder ZOU gaan, dan vraag ik me over 15 jaar ook weer af: is dit nu voor de rest van mijn leven. Ik kan je geen raad geven, maar ik neem jouw vraag wel ernstig.
Whut? Dan lees jij iets anders dan ik.Ze wordt niet uitgelachen, er wordt niet neerbuigend gedaan. Er wordt geprobeerd TO duidelijk te maken dat weggaan echt niet zaligmakend is en dat ze eerst zal moeten uitzoeken wat er dan zo mis is. Anders blijft ze hier tegenaan lopen.
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:27
misschien verkeerde topic?Grobbekuiken_ schreef: ↑03-08-2019 16:21
Ze wordt niet uitgelachen, er wordt niet neerbuigend gedaan. Er wordt geprobeerd TO duidelijk te maken dat weggaan echt niet zaligmakend is en dat ze eerst zal moeten uitzoeken wat er dan zo mis is. Anders blijft ze hier tegenaan lopen.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:29
Lol, het klinkt idd heel zweverig, maar in principe ben ik het er wel mee eens. Het heeft weinig nut om te streven naar een leven waarin je straks permanent gelukkig bent. Dat bestaat niet. Af en toe even gelukkig bestaat wel, maar dat zijn momentopnamen in je gewone leven.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:33
Nee, maar dan zul je toch eerst voor jezelf duidelijk moeten hebben wat dan wel zaligmakend voor je is.starbright schreef: ↑03-08-2019 16:23Blijven is ook lang niet altijd zaligmakend. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Als ik lees 'Op zich een fijn leventje, mooie toekomst, alles voor elkaar en meestal een prima seksleven.' dan komt het op mij niet over alsof die hele relatie al een poosje naar de knoppen is. Het enige wat ik er uithaal is dat TO ergens ontevreden mee is (niet op één lijn zitten). Daar kun je meer mee dan gewoon weglopen en er het beste van hopen.
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:34
Ik denk dat je niet moet gaan voor het snelle geluk, want dat is altijd maar een toevallige momentopname en dus niet te overzien.
Maar ik kan niet bij jou naar binnen kijken en je geeft net iets te weinig informatie voor een persoonlijk advies.
Maar goed:
Verliefdheid gaat sowieso voorbij.
Wacht daarop en zie het dan pas weer.
Stel je beslissing uit en probeer er nu het beste van te maken want je bent er nu toch en wie weet?
Want je hebt samen een kind en dat blijft zo, dus probeer er het allerbeste van te maken.
Wat anderen ook zeggen; uit elkaar gaan doet zo veel pijn...alleen al je kind gedeeltelijk te moeten missen bijvoorbeeld.
Dus zorg dat je later geen spijt krijgt en doe het niet als je nog twijfels hebt.
Maar ik kan niet bij jou naar binnen kijken en je geeft net iets te weinig informatie voor een persoonlijk advies.
Maar goed:
Verliefdheid gaat sowieso voorbij.
Wacht daarop en zie het dan pas weer.
Stel je beslissing uit en probeer er nu het beste van te maken want je bent er nu toch en wie weet?
Want je hebt samen een kind en dat blijft zo, dus probeer er het allerbeste van te maken.
Wat anderen ook zeggen; uit elkaar gaan doet zo veel pijn...alleen al je kind gedeeltelijk te moeten missen bijvoorbeeld.
Dus zorg dat je later geen spijt krijgt en doe het niet als je nog twijfels hebt.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:35
Of hoe ze dat weer in haar huidige relatie kan terughalen.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:42
Het is een afweging die je maakt:
Situatie A. Blijven zitten waar je zit met je prima leven en de verantwoordelijkheid nemen om de situatie nog net even mooier te maken. Net even wat meer moeite gaan doen voor je eigen man, meer tijd voor hem maken en aandacht voor hem hebben, belangstelling tonen en weer eens wat vaker samen iets avontuurlijks doen, of samen genieten, samen lachen.
Situatie B. Toegeven aan een puberale verliefdheid. Je kind nog maar 50% van de tijd zien. Eventueel verhuizen. Waarschijnlijk een stevige inkomensdaling. Rekening moeten houden met de nieuwe vriendin van je man + haar drie kinderen. Erachter komen dat je collega ook stampvoeten heeft. En dat hij nog heeeeel graag een kindje van je wil, terwijl jij al 42 bent en die periode toch echt hebt afgesloten 10 jaar geleden.
Situatie A. Blijven zitten waar je zit met je prima leven en de verantwoordelijkheid nemen om de situatie nog net even mooier te maken. Net even wat meer moeite gaan doen voor je eigen man, meer tijd voor hem maken en aandacht voor hem hebben, belangstelling tonen en weer eens wat vaker samen iets avontuurlijks doen, of samen genieten, samen lachen.
Situatie B. Toegeven aan een puberale verliefdheid. Je kind nog maar 50% van de tijd zien. Eventueel verhuizen. Waarschijnlijk een stevige inkomensdaling. Rekening moeten houden met de nieuwe vriendin van je man + haar drie kinderen. Erachter komen dat je collega ook stampvoeten heeft. En dat hij nog heeeeel graag een kindje van je wil, terwijl jij al 42 bent en die periode toch echt hebt afgesloten 10 jaar geleden.
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:43
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:46
Situatie C. Je gaat weg bij je man omdat je denkt dat je zonder hem gelukkiger bent. Je blijkt inderdaad gelukkiger zonder hem en durft eindelijk toe te geven dat je uit angst voor het onbekende altijd genoegen hebt genomen met minder dan je eigenlijk dacht dat mogelijk was. Dat "okee" seksleven, die "prima" toekomst, die "fijne" relatie. Het bleek objectief allemaal niet zo okee, maar je had het voor lief genomen. Je komt er sterker uit, je leert een hoop over jezelf en je medemensen, en je leert als klap op de vuurpijl een partner kennen met wie het allemaal niet alleen maar "okee" is, maar Ontzettend Fijn en Lekker. En oja, je kinderen groeien op tot gezonde volwassenen die leren dat een levenslang huwelijk niet zaligmakend is maar dat mama en papa van de scheiding alleen maar prettigere mensen zijn geworden, dat ze prima voor zichzelf kunnen zorgen, ook financieel, dat ze onafhankelijke mensen zijn die moeilijke beslissingen durven te nemen.Faya_Maya schreef: ↑03-08-2019 16:42Het is een afweging die je maakt:
Situatie A. Blijven zitten waar je zit met je prima leven en de verantwoordelijkheid nemen om de situatie nog net even mooier te maken. Net even wat meer moeite gaan doen voor je eigen man, meer tijd voor hem maken en aandacht voor hem hebben, belangstelling tonen en weer eens wat vaker samen iets avontuurlijks doen, of samen genieten, samen lachen.
Situatie B. Toegeven aan een puberale verliefdheid. Je kind nog maar 50% van de tijd zien. Eventueel verhuizen. Waarschijnlijk een stevige inkomensdaling. Rekening moeten houden met de nieuwe vriendin van je man + haar drie kinderen. Erachter komen dat je collega ook stampvoeten heeft. En dat hij nog heeeeel graag een kindje van je wil, terwijl jij al 42 bent en die periode toch echt hebt afgesloten 10 jaar geleden.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:55
En dan na twee jaar zit je volgende relatie die zo Fijn en Lekker was even in een dipje en dan? Maar weer door naar de volgende? Of accepteren dat het leven niet iedere dag alleen maar Fijn en Lekker is en accepteren dat er prachtige fasen zijn en mindere fasen? Simpelweg omdat je allebei mens bent en het leven geen rechte lijn?Bulbul schreef: ↑03-08-2019 16:46Situatie C. Je gaat weg bij je man omdat je denkt dat je zonder hem gelukkiger bent. Je blijkt inderdaad gelukkiger zonder hem en durft eindelijk toe te geven dat je uit angst voor het onbekende altijd genoegen hebt genomen met minder dan je eigenlijk dacht dat mogelijk was. Dat "okee" seksleven, die "prima" toekomst, die "fijne" relatie. Het bleek objectief allemaal niet zo okee, maar je had het voor lief genomen. Je komt er sterker uit, je leert een hoop over jezelf en je medemensen, en je leert als klap op de vuurpijl een partner kennen met wie het allemaal niet alleen maar "okee" is, maar Ontzettend Fijn en Lekker. En oja, je kinderen groeien op tot gezonde volwassenen die leren dat een levenslang huwelijk niet zaligmakend is maar dat mama en papa van de scheiding alleen maar prettigere mensen zijn geworden, dat ze prima voor zichzelf kunnen zorgen, ook financieel, dat ze onafhankelijke mensen zijn die moeilijke beslissingen durven te nemen.