Relaties
alle pijlers
Leven overhoop halen
zaterdag 3 augustus 2019 om 14:55
Ik heb nu 15 jaar een relatie, kind, huis, baan. Alles op orde en ook altijd dat als toekomstbeeld gehad. Alleen ben ik niet (meer) gelukkig. Er zijn een paar (emotionele) dingen waar we niet mee op een lijn zitten en wat ook niet zal veranderen. En ik dacht dat geaccepteerd te hebben. Op zich een fijn leventje, mooie toekomst, alles voor elkaar en meestal een prima seksleven.
Alleen wel het gevoel van is dit het nou voor de rest van mijn leven?
En nu ben ik dus verliefd geworden op een ander. Een man waar ik regelmatig mee samen werk. Vroeger zou ik nooit op hem gevallen zijn, maar hij staat voor alles wat ik mis. En het is wederzijds, met het verschil dat hij vrijgezel is.
Ik ben niet vreemd gegaan, maar wel in de war. Dit was nooit gebeurd als ik er niet voor open stond. Maar nu blijf ik maar malen. Moet ik mijn leven en dat van mijn gezin op zn kop gooien? Niet perse voor deze man, want ik ben me er echt wel van bewust dat ik hem door een roze bril zie. Maar wel omdat het me weer laat zien dat ik niet gelukkig ben. Ik durf de stap alleen niet te nemen om weg te gaan.
Wat ik met dit topic wil? Geen idee, misschien vooral even van me afschrijven....
Alleen wel het gevoel van is dit het nou voor de rest van mijn leven?
En nu ben ik dus verliefd geworden op een ander. Een man waar ik regelmatig mee samen werk. Vroeger zou ik nooit op hem gevallen zijn, maar hij staat voor alles wat ik mis. En het is wederzijds, met het verschil dat hij vrijgezel is.
Ik ben niet vreemd gegaan, maar wel in de war. Dit was nooit gebeurd als ik er niet voor open stond. Maar nu blijf ik maar malen. Moet ik mijn leven en dat van mijn gezin op zn kop gooien? Niet perse voor deze man, want ik ben me er echt wel van bewust dat ik hem door een roze bril zie. Maar wel omdat het me weer laat zien dat ik niet gelukkig ben. Ik durf de stap alleen niet te nemen om weg te gaan.
Wat ik met dit topic wil? Geen idee, misschien vooral even van me afschrijven....
zaterdag 3 augustus 2019 om 17:03
Wij zitten vrolijk onze mening te verkondigen en zelfs te speculeren, maar ik zou eigenlijk van TO wel willen weten hoe het kan dat ze kennelijk niet op één lijn zitten in zaken (welke die dan ook mogen zijn, want dat is me niet duidelijk) en waarom dat niet te veranderen zou zijn.
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 3 augustus 2019 om 17:25
Wat een armzalige wijze van het leven bezien. Als je echt in een goede, liefdevolle relatie zit, dan weet je dat je met betrokkenheid en oprechte aandacht voor elkaar een heel eind komt. Dan kan de ene zich gerust ontwikkelen op de ene manier en de ander op net even een andere manier, dat hoeft dan niet het einde te betekenen.starbright schreef: ↑03-08-2019 16:58Sommige mensen passen nou eenmaal beter bij je dan andere mensen. Dat is toch niet zo raar? Dat verandert ook door de tijd heen. Dus ja, je kunt uit elkaar groeien en dan kan je beter vertrekken.
Je kan ook geïnspireerd raken van de ander, belangstelling tonen in de weg die de ander neemt, terwijl je zelf niet exact die weg hoeft te nemen.
Je vindt elkaar in de liefde voor elkaar. Een relatie is niet een egoboost, dat het goed is zolang de ander jou een goed gevoel geeft over jezelf. Liefde is ook elkaar uitdagen en weten dat het goedkomt, ook als de ander eens door een moeilijke periode gaat en minder vrolijk is en jouw ego minder wordt gevoed.
Maar soms heb ik het idee dat mensen hier en elders nooit echte liefde hebben gekend.
zaterdag 3 augustus 2019 om 17:26
Heb het zelfde ongeveer meegemaakt, ik was toen 31, ik ben nu 45.
Wat mij erg hielp was de vraag: wil ik oud met hem worden?
Nee, dat wilde ik dus niet, ondanks ons kind en ondanks dat we geen ruzies hadden ect. Gewoon jezelf deze vraag stellen en niet kijken naar: we hebben zo’n fijn huis en we hebben een kind en we zitten nu zo goed financieel. Gewoon effe puur jouw gevoel.
Misschien dat jou dit helpt?
Wat mij erg hielp was de vraag: wil ik oud met hem worden?
Nee, dat wilde ik dus niet, ondanks ons kind en ondanks dat we geen ruzies hadden ect. Gewoon jezelf deze vraag stellen en niet kijken naar: we hebben zo’n fijn huis en we hebben een kind en we zitten nu zo goed financieel. Gewoon effe puur jouw gevoel.
Misschien dat jou dit helpt?
zaterdag 3 augustus 2019 om 18:17
Ja. Klopt. Dat heb ik nu. Dat had ik niet met mijn man. Had ik wel bij hem moeten blijven dan? Soms leer je echte liefde later kennen.Faya_Maya schreef: ↑03-08-2019 17:25Wat een armzalige wijze van het leven bezien. Als je echt in een goede, liefdevolle relatie zit, dan weet je dat je met betrokkenheid en oprechte aandacht voor elkaar een heel eind komt. Dan kan de ene zich gerust ontwikkelen op de ene manier en de ander op net even een andere manier, dat hoeft dan niet het einde te betekenen.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 3 augustus 2019 om 18:24
Waarom ben je dan zolang samen met iemand waar je dat ene speciale niet mee hebt? Ik zou niet eens aan een serieuze relatie beginnen met iemand waar ik dat niet mee heb. Waarom jij wel?
zaterdag 3 augustus 2019 om 18:26
zaterdag 3 augustus 2019 om 19:11
Bedankt voor jullie reacties.
Het gaat me niet zozeer om weggaan voor een andere man, ik ben me er zeker van bewust dat dat ook niet zaligmakend is.
We zijn vanaf mijn 20e samen. Er spelen diverse dingen, bijvoorbeeld dat ik nog heel sterk een kinderwens heb en hij absoluut niet, wat mij veel verdriet doet. Maar ook dat hij niet met (mijn) emoties om kan gaan bijvoorbeeld.
Ik voel me nu een beetje dat ik me heb geschikt in mijn lot. En natuurlijk kan ik zo best verder leven, want hee, ik heb alles op orde. Maar ik word er niet blij van en dat is eigenlijk al best wel lang zo.
En door de andere man ben ik aan het stralen en dat heb ik gemist. Dat komt nu extra hard binnen. En het feit dat mijn man dat niet eens opvalt doet me dan eigenlijk ook gewoon verdriet.
Soms heb ik gewoon het gevoel dat we alleen vanwege ons kind nog bij elkaar zijn.
Het gaat me niet zozeer om weggaan voor een andere man, ik ben me er zeker van bewust dat dat ook niet zaligmakend is.
We zijn vanaf mijn 20e samen. Er spelen diverse dingen, bijvoorbeeld dat ik nog heel sterk een kinderwens heb en hij absoluut niet, wat mij veel verdriet doet. Maar ook dat hij niet met (mijn) emoties om kan gaan bijvoorbeeld.
Ik voel me nu een beetje dat ik me heb geschikt in mijn lot. En natuurlijk kan ik zo best verder leven, want hee, ik heb alles op orde. Maar ik word er niet blij van en dat is eigenlijk al best wel lang zo.
En door de andere man ben ik aan het stralen en dat heb ik gemist. Dat komt nu extra hard binnen. En het feit dat mijn man dat niet eens opvalt doet me dan eigenlijk ook gewoon verdriet.
Soms heb ik gewoon het gevoel dat we alleen vanwege ons kind nog bij elkaar zijn.
zaterdag 3 augustus 2019 om 19:42
Dat hij niet met je emoties om kan gaan, betekent niet dat hij niet zou willen.
Met een andere manier van aangeven hoe jouw emoties zijn, evt met hulp, kan je in ieder geval een poging wagen op een gelijkwaardige manier hieriver te praten.
Dat je daarna niet op 1 lijn komt, is uiteraard mogelijk.
Maar wat ik zei, ik ben ervaringsdeskundige van de andere kant. Mijn ex man vond ook dat ik niet goed met zijn emoties om kon gaan, maar hield zich stil wat dat voor hem betekende ( verliefd worden op een ander) en hoe ik hem wel had kunnen begrijpen.
Toen zag ik dus niet wat het teweeg bracht.
Ik zeg niet dat je per se bij elkaar noet blijven. Maar het is in mijn ogen belangrijk voor elke oplossing dat je gelijkwaardigheid probeert te creëren in plaats van alleen maar alles bij jezelf te houden omdat je denkt dat hij je niet kan begrijpen.
Met een andere manier van aangeven hoe jouw emoties zijn, evt met hulp, kan je in ieder geval een poging wagen op een gelijkwaardige manier hieriver te praten.
Dat je daarna niet op 1 lijn komt, is uiteraard mogelijk.
Maar wat ik zei, ik ben ervaringsdeskundige van de andere kant. Mijn ex man vond ook dat ik niet goed met zijn emoties om kon gaan, maar hield zich stil wat dat voor hem betekende ( verliefd worden op een ander) en hoe ik hem wel had kunnen begrijpen.
Toen zag ik dus niet wat het teweeg bracht.
Ik zeg niet dat je per se bij elkaar noet blijven. Maar het is in mijn ogen belangrijk voor elke oplossing dat je gelijkwaardigheid probeert te creëren in plaats van alleen maar alles bij jezelf te houden omdat je denkt dat hij je niet kan begrijpen.
zaterdag 3 augustus 2019 om 20:03
Je kunt de rolverdeling in je relatie nog wel proberen te veranderen. Meer ruimte voor jezelf en jouw wensen maken.
Maar met een kinderwens ligt dat anders. Dat is te groot om een compromis op te sluiten.
Dat je nu het idee hebt dat je je bij je lot hebt neergelegd is passief en dramatisch. Het is jouw leven, jij bent er verantwoordelijk voor. Dat kun je niet laten liggen en dan mopperen tegen anderen dat het zo tegenvalt.
Maar met een kinderwens ligt dat anders. Dat is te groot om een compromis op te sluiten.
Dat je nu het idee hebt dat je je bij je lot hebt neergelegd is passief en dramatisch. Het is jouw leven, jij bent er verantwoordelijk voor. Dat kun je niet laten liggen en dan mopperen tegen anderen dat het zo tegenvalt.
lolapaloeza wijzigde dit bericht op 03-08-2019 20:04
0.82% gewijzigd
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 3 augustus 2019 om 20:03
zaterdag 3 augustus 2019 om 20:27
Dat offer heb ik ook gebracht. Omdat ik dacht dat weggaan en een kind met een ander krijgen nog "erger" zou zijn dan blijven en het bij één kind houden. Daar heb ik overigens geen spijt van, maar ik heb het er nog wel steeds moeilijk mee. Achteraf had ik nooit met deze man moeten trouwen wellicht, maar ja. Het is nooit te laat om een vergissing in te zien en er iets aan te doen.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 3 augustus 2019 om 20:40
Ja, vind ik wel.
Iets van behoefte en die zoeken voor bevestiging of iets van behoefte maar het niet opzoeken.
.
zaterdag 3 augustus 2019 om 21:23
ja je kan nu eenmaal niet alles hebben, het is ook raar om tegen je kind te zeggen dat je gaat scheiden omdat je nog een kind wilt.Twijfelkont2018 schreef: ↑03-08-2019 19:11Bedankt voor jullie reacties.
Het gaat me niet zozeer om weggaan voor een andere man, ik ben me er zeker van bewust dat dat ook niet zaligmakend is.
We zijn vanaf mijn 20e samen. Er spelen diverse dingen, bijvoorbeeld dat ik nog heel sterk een kinderwens heb en hij absoluut niet, wat mij veel verdriet doet. Maar ook dat hij niet met (mijn) emoties om kan gaan bijvoorbeeld.
Ik voel me nu een beetje dat ik me heb geschikt in mijn lot. En natuurlijk kan ik zo best verder leven, want hee, ik heb alles op orde. Maar ik word er niet blij van en dat is eigenlijk al best wel lang zo.
En door de andere man ben ik aan het stralen en dat heb ik gemist. Dat komt nu extra hard binnen. En het feit dat mijn man dat niet eens opvalt doet me dan eigenlijk ook gewoon verdriet.
Soms heb ik gewoon het gevoel dat we alleen vanwege ons kind nog bij elkaar zijn.
Hoe bedoel je dat hij niet kan omgaan met jouw emoties? moet dat? jij moet toch vooral zelf omgaan met je emoties? kan je een voorbeeld geven?
zaterdag 3 augustus 2019 om 21:51
Inderdaad, Grobbekuiken, het valt hier eigenlijk wel mee. Eerlijk is eerlijk. Ik heb me hier een beetje laten beïnvloeden door sommige andere topics.Grobbekuiken_ schreef: ↑03-08-2019 16:21Whut? Dan lees jij iets anders dan ik.
Ze wordt niet uitgelachen, er wordt niet neerbuigend gedaan. Er wordt geprobeerd TO duidelijk te maken dat weggaan echt niet zaligmakend is en dat ze eerst zal moeten uitzoeken wat er dan zo mis is. Anders blijft ze hier tegenaan lopen.
En wat het tweede deel van je post betreft, daar heb je ook gelijk in!
Dus, conclusie: ik was mis. Moet ook gezegd kunnen worden.
zaterdag 3 augustus 2019 om 22:05
ik denk dat dat te maken heeft met ambitie dat is niet hetzelfde als geluk2018anoniem schreef: ↑03-08-2019 22:04Ik denk dat eg geen universeel antwoord op is. Hoe hoog leg je de lat, wat voor doelen heb je, wat vind je belangrijk?
