Relaties
alle pijlers
lusten en lasten
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:30
Ik zie steeds voorbij komen dat het hebben van een relatie de lusten en de lasten met zich meebrengt, terwijl friends with benefits alleen de lusten met zich mee zou brengen.
Ik denk dat ik de lusten van een relatie sowieso meer waardeer dan de lusten van een friends with benefits status, omdat het niet alleen op sex is gericht, maar je samen problemen aanpakt, je dagelijkse sores kan bespreken etc.
Als last wordt genoemd het op visite gaan bij schoonfamililie. Ik vraag mijn vriend eigenlijk nooit om mee te gaan. Ik weet dat hij er niets aan vindt en dat maakt de visite er voor mij niet leuker op. Mijn moeder vond het vroeger belangrijk dat mijn vader meeging, maar als kinderen hadden wij liever dat hij niet meeging, want dan bleven we langer en was het gezelliger. Mijn familie en vrienden vinden het trouwens wel vreemd dat mijn vriend niet meekomt. Ik zie het echter niet echt als een teken aan de wand dat we geen goede relatie hebben?
Ik denk dat ik de lusten van een relatie sowieso meer waardeer dan de lusten van een friends with benefits status, omdat het niet alleen op sex is gericht, maar je samen problemen aanpakt, je dagelijkse sores kan bespreken etc.
Als last wordt genoemd het op visite gaan bij schoonfamililie. Ik vraag mijn vriend eigenlijk nooit om mee te gaan. Ik weet dat hij er niets aan vindt en dat maakt de visite er voor mij niet leuker op. Mijn moeder vond het vroeger belangrijk dat mijn vader meeging, maar als kinderen hadden wij liever dat hij niet meeging, want dan bleven we langer en was het gezelliger. Mijn familie en vrienden vinden het trouwens wel vreemd dat mijn vriend niet meekomt. Ik zie het echter niet echt als een teken aan de wand dat we geen goede relatie hebben?
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:34
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:39
Ik heb geen relatie, maar zou het ook niet nodig vinden dat vriend telkens mee gaat naar familie.
Bijvoorbeeld de verjaardag van mijn vader. Met alle ooms en tantes in een kringetje. Ze zijn niet allemaal even makkelijk in de omgang. Wel als je ze al jaren kent maar niet als je uit een heel ander wereldje komt dan zij.
Voor mij heeft dat iets vertrouwds. Iets gezelllligs, kneuterigs. Maar ik zou me minder op mijn gemak voelen als ik een partner mee had die per ongeluk naast buurvrouw X was beland en er helemaal niks aan vond.
Of als mijn nicht jarig is. Ik ga voor haar en vind het leuk haar broers te spreken. Maar al die buurvrouwen die daar zitten interesseren me eigenlijk weinig.
Kan me eigenlijk niet voorstellen dat mijn partner daar wel de hele avond lol mee heeft.
Bijvoorbeeld de verjaardag van mijn vader. Met alle ooms en tantes in een kringetje. Ze zijn niet allemaal even makkelijk in de omgang. Wel als je ze al jaren kent maar niet als je uit een heel ander wereldje komt dan zij.
Voor mij heeft dat iets vertrouwds. Iets gezelllligs, kneuterigs. Maar ik zou me minder op mijn gemak voelen als ik een partner mee had die per ongeluk naast buurvrouw X was beland en er helemaal niks aan vond.
Of als mijn nicht jarig is. Ik ga voor haar en vind het leuk haar broers te spreken. Maar al die buurvrouwen die daar zitten interesseren me eigenlijk weinig.
Kan me eigenlijk niet voorstellen dat mijn partner daar wel de hele avond lol mee heeft.
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:39
Nou ik kan eigenlijk weinig andere lasten bedenken. Misschien minder tijd voor jezelf, maar dat heb je ook zelf in de hand. Ik heb lange tijd alleen geleefd, zonder vriend. Ik weet ook dat ik geen vriend nodig heb. Maar als ik single ben, verlang ik wel naar een relatie. Misschien is het een soort van meer 'natuurlijke staat van zijn'? Relaties voegen naar mijn mening wel iets toe, meer dan dat het iets afdoet aan je leven of mogelijkheden.
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:40
quote:_made_lief_ schreef op 18 oktober 2011 @ 19:30:
... Mijn familie en vrienden vinden het trouwens wel vreemd dat mijn vriend niet meekomt. Ik zie het echter niet echt als een teken aan de wand dat we geen goede relatie hebben?
Is die laatste zin dan je vraag aan ons?
Mijn mening is dat het normaal is dat vriend ook regelmatig meekomt. Hoeft niet altijd, maar "nooit" vind ik een beetje raar. Maar als jij het niet belangrijk vindt, is er inderdaad geen teken aan de wand.
... Mijn familie en vrienden vinden het trouwens wel vreemd dat mijn vriend niet meekomt. Ik zie het echter niet echt als een teken aan de wand dat we geen goede relatie hebben?
Is die laatste zin dan je vraag aan ons?
Mijn mening is dat het normaal is dat vriend ook regelmatig meekomt. Hoeft niet altijd, maar "nooit" vind ik een beetje raar. Maar als jij het niet belangrijk vindt, is er inderdaad geen teken aan de wand.
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:45
quote:Moonlight82 schreef op 18 oktober 2011 @ 19:39:
Ik heb geen relatie, maar zou het ook niet nodig vinden dat vriend telkens mee gaat naar familie.
Bijvoorbeeld de verjaardag van mijn vader. Met alle ooms en tantes in een kringetje. Ze zijn niet allemaal even makkelijk in de omgang. Wel als je ze al jaren kent maar niet als je uit een heel ander wereldje komt dan zij. Ja precies. Ik vind het leuk om de roddels uit het dorp te horen, maar mijn vriend is daar echt niet in geinteresseerd. Die praat liever over politiek ofzo. En daar komt nog bij dat het in zijn cultuur niet gebruikelijk is om vier keer per jaar een aantal uur in een kringetje met koffie te gaan zitten.
Ik heb geen relatie, maar zou het ook niet nodig vinden dat vriend telkens mee gaat naar familie.
Bijvoorbeeld de verjaardag van mijn vader. Met alle ooms en tantes in een kringetje. Ze zijn niet allemaal even makkelijk in de omgang. Wel als je ze al jaren kent maar niet als je uit een heel ander wereldje komt dan zij. Ja precies. Ik vind het leuk om de roddels uit het dorp te horen, maar mijn vriend is daar echt niet in geinteresseerd. Die praat liever over politiek ofzo. En daar komt nog bij dat het in zijn cultuur niet gebruikelijk is om vier keer per jaar een aantal uur in een kringetje met koffie te gaan zitten.
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:48
quote:gaia9 schreef op 18 oktober 2011 @ 19:40:
[...]
Is die laatste zin dan je vraag aan ons?
Hij gaat wel eens mee. Mijn familie vindt het raar. Mijn ouders hebben het idee dat hij zelf niet wil (omdat mijn vader nooit wilde), maar ik heb ze verteld dat ik het ook fijn vind als mijn vriend niet mee op visite gaat. Nu vinden zij dat een soort van buitensluiten... Daarnaast willen ze denk ik gewoon graag kritiek leveren op hem en onze relatie en daar zit ik als bijna 30 jarige ook echt niet op te wachten.
[...]
Is die laatste zin dan je vraag aan ons?
Hij gaat wel eens mee. Mijn familie vindt het raar. Mijn ouders hebben het idee dat hij zelf niet wil (omdat mijn vader nooit wilde), maar ik heb ze verteld dat ik het ook fijn vind als mijn vriend niet mee op visite gaat. Nu vinden zij dat een soort van buitensluiten... Daarnaast willen ze denk ik gewoon graag kritiek leveren op hem en onze relatie en daar zit ik als bijna 30 jarige ook echt niet op te wachten.
dinsdag 18 oktober 2011 om 20:02
Manlief en ik gaan altijd samen naar schoonfamilie tijdens de jaarlijkse familiedag. Familie is groot en verjaardagen doen we niet meer (op enkele uitzonderingen na vanwege reistijd/afstand)
Wel gaan we naar jubilea special edities (huwelijk, abraham, sarah).
Sinterklaas/kerst/jaarwisseling doen we met eigen vriendenkring en gezin. Anders wordt dat zo'n gezeur en verplichting.
Wel gaan we naar jubilea special edities (huwelijk, abraham, sarah).
Sinterklaas/kerst/jaarwisseling doen we met eigen vriendenkring en gezin. Anders wordt dat zo'n gezeur en verplichting.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
dinsdag 18 oktober 2011 om 20:13
quote:gaia9 schreef op 18 oktober 2011 @ 19:52:
In welke cultuur is het niet gebruikelijk om eens in de zoveel tijd samen te zitten met familie?
Land waar familie ver uit elkaar woont, waardoor het handiger is om met de hele familie samen te komen op een feestdag in plaats van de verjaardag van 1 persoon.
Zijn familie ziet elkaar dus wel eens eens in de zoveel tijd. Maar met mijn familie, die nog redelijk klein is, kan ik om de twee weken wel een verjaardagsfeest hebben. Als er nieuws is, vind ik het zelf wel leuk. Maar soms heeft ook niemand iets te melden, juist omdat we elkaar een aantal weken geleden nog hebben gezien en iedereen een soort van alledaags leven heeft. Ik vind niet gaan echter niet echt een optie, omdat ik de band niet wil verbreken. Ik kies er liever voor niet naar hun opmerkingen te luisteren.
In welke cultuur is het niet gebruikelijk om eens in de zoveel tijd samen te zitten met familie?
Land waar familie ver uit elkaar woont, waardoor het handiger is om met de hele familie samen te komen op een feestdag in plaats van de verjaardag van 1 persoon.
Zijn familie ziet elkaar dus wel eens eens in de zoveel tijd. Maar met mijn familie, die nog redelijk klein is, kan ik om de twee weken wel een verjaardagsfeest hebben. Als er nieuws is, vind ik het zelf wel leuk. Maar soms heeft ook niemand iets te melden, juist omdat we elkaar een aantal weken geleden nog hebben gezien en iedereen een soort van alledaags leven heeft. Ik vind niet gaan echter niet echt een optie, omdat ik de band niet wil verbreken. Ik kies er liever voor niet naar hun opmerkingen te luisteren.
dinsdag 18 oktober 2011 om 20:58
Maar sowieso vind ik het erg verwarrend tegenwoordig allemaal. Je hebt zoveel mogelijke vormen van "relaties".
Als je aan het daten bent en samen bepaalt dat je exclusief wil zien heb je dan gelijk een relatie of niet? Of moet je dan nog verder praten over: maar zijn wij dan vriendje of vriendinnetje? Heb nog nooit zo'n gesprek gehad en zou het erg lastig vinden om op een niet wanhopige manier zoiets te bespreken?
Als je aan het daten bent en samen bepaalt dat je exclusief wil zien heb je dan gelijk een relatie of niet? Of moet je dan nog verder praten over: maar zijn wij dan vriendje of vriendinnetje? Heb nog nooit zo'n gesprek gehad en zou het erg lastig vinden om op een niet wanhopige manier zoiets te bespreken?
dinsdag 18 oktober 2011 om 21:15
Ik vind dat het aan de man is om daarover te beginnen. In mijn geval wilde mijn vriend blijven daten. Ik heb gezegd dat dat prima was, maar dan moest hij er ook niet automatisch vanuit gaan dat ik dan wel op hem zou blijven wachten ofzo. Dus vanaf dat moment was het exclusief. Vervolgens heeft hij als eerste gezegd dat hij verliefd op me was. Ik pas een paar weken daarna. En toen heeft hij me gevraagd of hij me zijn vriendin mocht noemen. Ging eigenlijk allemaal vanzelf. Behalve dan mijn eerste reactie over zijn daten, want ik had het liefst gezegd dat ik dat een belachelijk idee vond, maar dacht dat dat een beetje te afschrikwekkend zou werken
dinsdag 18 oktober 2011 om 22:03
quote:_made_lief_ schreef op 18 oktober 2011 @ 19:45:
[...]
En daar komt nog bij dat het in zijn cultuur niet gebruikelijk is om vier keer per jaar een aantal uur in een kringetje met koffie te gaan zitten.
...Of eens per twee weken is inderdaad wel een groot verschil.
Lekker die duidelijkheid. Zo hou je het spannend.
[...]
En daar komt nog bij dat het in zijn cultuur niet gebruikelijk is om vier keer per jaar een aantal uur in een kringetje met koffie te gaan zitten.
...Of eens per twee weken is inderdaad wel een groot verschil.
Lekker die duidelijkheid. Zo hou je het spannend.
dinsdag 18 oktober 2011 om 22:20
ik vind het bezoeken van (schoon)familie geen last hoor.
En een verjaardagskringetje ook niet. Meestal ontaard dat toch in een stoelendans omdat als je opstaat om naar de wc te gaan of te roken dan gaat een ander op dat plekkie zitten en zo spreek je uiteindelijk iedereen.
Voor mij is een last in de relatie dat ik een hekel heb aan gekookte aardappels en mijn man eet dat wel graag. Brrr, als ik alleen zou wonen zou ik echt nooit meer aardappels-vlees-groente eten.
Liever een lekker pastagerecht of een rijstschotel. Iets met gebakken aardappels en salade. Allemaal lekker, maar piepers met jus, bleeegh.
En een verjaardagskringetje ook niet. Meestal ontaard dat toch in een stoelendans omdat als je opstaat om naar de wc te gaan of te roken dan gaat een ander op dat plekkie zitten en zo spreek je uiteindelijk iedereen.
Voor mij is een last in de relatie dat ik een hekel heb aan gekookte aardappels en mijn man eet dat wel graag. Brrr, als ik alleen zou wonen zou ik echt nooit meer aardappels-vlees-groente eten.
Liever een lekker pastagerecht of een rijstschotel. Iets met gebakken aardappels en salade. Allemaal lekker, maar piepers met jus, bleeegh.