Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
maandag 21 november 2011 om 18:48
quote:prutteldepruttel schreef op 21 november 2011 @ 18:17:
Ik lees hier jonge vrouwen die overtuigingen verkondigen waarvan ik dacht dat ze 50 jaar geleden in Nederland al waren uitgestorven.
Mijnheer heeft geen recht op seks, ook niet na x maal afwassen of stofzuigen en TO hoeft zich niet te verantwoorden voor haar proces en timing. Als hij tekorten oploopt die schadelijk zijn voor zijn gezondheid, dan kan hij bij de huisarts een afspraak maken en een recept vragen voor suppletie. Dat hij zijn vrouw niet respecteert en vervolgens dreigt met vreemdgaan omdat hij zijn oubollige zinnetje niet krijgt vind ik van de pot gerukt.Mijn mond valt werkelijk ook open van verbazing.
Ik lees hier jonge vrouwen die overtuigingen verkondigen waarvan ik dacht dat ze 50 jaar geleden in Nederland al waren uitgestorven.
Mijnheer heeft geen recht op seks, ook niet na x maal afwassen of stofzuigen en TO hoeft zich niet te verantwoorden voor haar proces en timing. Als hij tekorten oploopt die schadelijk zijn voor zijn gezondheid, dan kan hij bij de huisarts een afspraak maken en een recept vragen voor suppletie. Dat hij zijn vrouw niet respecteert en vervolgens dreigt met vreemdgaan omdat hij zijn oubollige zinnetje niet krijgt vind ik van de pot gerukt.Mijn mond valt werkelijk ook open van verbazing.
maandag 21 november 2011 om 18:49
Sex is geen betaalmiddel heen en weer. Daarbij moet veel komen kijken. Ik heb een relatie gehad waarin het precies andersom was. In relatie therapie geweest ( maar niet geholpen), ok bij mij duurde het meer dan 2 jaar voor ik naar een ander ging kijken.
Als ik naar dit stuk kijk, mis bij beiden de emotie en de dingen waar het ging toen ze nog sex hadden. Of er is nooit wat gezegd, maar nu klaagt hij dat het saai is.
Eleonora heeft gelijk er is meer aan de hand dan geen zin in sex. Ook al heb je 3 kleine kinderen als je echt gek bent op elkaar is er altijd wel tijd te vinden. Maar niet plichtmatig en niet volgens voorschriften.
Als ik naar dit stuk kijk, mis bij beiden de emotie en de dingen waar het ging toen ze nog sex hadden. Of er is nooit wat gezegd, maar nu klaagt hij dat het saai is.
Eleonora heeft gelijk er is meer aan de hand dan geen zin in sex. Ook al heb je 3 kleine kinderen als je echt gek bent op elkaar is er altijd wel tijd te vinden. Maar niet plichtmatig en niet volgens voorschriften.
maandag 21 november 2011 om 18:50
maandag 21 november 2011 om 18:54
quote:galadriel schreef op 21 november 2011 @ 18:50:
Denk ook dat de kern is dat we hier twee echtelieden hebben die niet meer op dezelfde lijn zitten en als de donder moeten uitzoeken of er nog wel een lijn te trekken is in hun relatie.
En als ze daar zelf niet meer uitkomen, dat dan de stap naar een proffesional echt niet zo'n rare stap is.
Alors, dat lijkt mij dus ook.
Dit is niet meer simpelweg een kwestie van 'zin maken'. Dan ligt men boos/teleurgesteld/gefrustreerd te kezen. In dit geval lijkt me dat niet echt veel (meer) opschieten.
Denk ook dat de kern is dat we hier twee echtelieden hebben die niet meer op dezelfde lijn zitten en als de donder moeten uitzoeken of er nog wel een lijn te trekken is in hun relatie.
En als ze daar zelf niet meer uitkomen, dat dan de stap naar een proffesional echt niet zo'n rare stap is.
Alors, dat lijkt mij dus ook.
Dit is niet meer simpelweg een kwestie van 'zin maken'. Dan ligt men boos/teleurgesteld/gefrustreerd te kezen. In dit geval lijkt me dat niet echt veel (meer) opschieten.
maandag 21 november 2011 om 19:10
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 18:23:
Ach kom nou, voor wat hoort wat? Die vent staat al meer dan twee jaar droog!!!!
Arme man. Goed genoeg om als fokstier te dienen, goed genoeg om als wandelende portemonnee te dienen, en dan elke dag gezeik naar je hoofd krijgen dat je niet genoeg doet, dat ze het hele huishouden alleen moet doen (ehm... daarom heet het wellicht ook huisvrouw??? zomaar een ideetje hoor) , dat je niet genoeg tijd aan je kinderen besteed (nee, dat salaris komt vanzelf, wou je zeggen? misschien is die man wel gewoon moe?) en krijgt ie ook nog eens geen seks. En als ie dan naar haar grillen danst, en als een pussy-whipped sukkel dan braaf van supermarkt naar vuilnis buiten zetten naar luisteren wat voor oninteressants er nou weer op het schoolplein is gebeurd hobbelt, en haar eens een aai of een kus geeft, dan krijgt ie de wind van voren dat ie het Niet Begrijpt en dat ie een Seksbeluste Hufter is.
Mijn god, je zou van minder depressief worden, een minnares zoeken of naar de hoeren gaan.
Wilde hij trouwens die drie koters wel, of was dat vooral jouw idee, TO?
Ach kom nou, voor wat hoort wat? Die vent staat al meer dan twee jaar droog!!!!
Arme man. Goed genoeg om als fokstier te dienen, goed genoeg om als wandelende portemonnee te dienen, en dan elke dag gezeik naar je hoofd krijgen dat je niet genoeg doet, dat ze het hele huishouden alleen moet doen (ehm... daarom heet het wellicht ook huisvrouw??? zomaar een ideetje hoor) , dat je niet genoeg tijd aan je kinderen besteed (nee, dat salaris komt vanzelf, wou je zeggen? misschien is die man wel gewoon moe?) en krijgt ie ook nog eens geen seks. En als ie dan naar haar grillen danst, en als een pussy-whipped sukkel dan braaf van supermarkt naar vuilnis buiten zetten naar luisteren wat voor oninteressants er nou weer op het schoolplein is gebeurd hobbelt, en haar eens een aai of een kus geeft, dan krijgt ie de wind van voren dat ie het Niet Begrijpt en dat ie een Seksbeluste Hufter is.
Mijn god, je zou van minder depressief worden, een minnares zoeken of naar de hoeren gaan.
Wilde hij trouwens die drie koters wel, of was dat vooral jouw idee, TO?
maandag 21 november 2011 om 19:11
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 18:38:
[...]
Zij is volgens mij degene die sex als ruilmiddel inzet, niet hij. Anders stond hij niet al twee jaar droog.
Ik vind het echt schandalig om iemand twee jaar seks te ontzeggen als er geen medische reden is waardoor het niet mag ofzo. Heb dan gewoon ballen en ga uit elkaar, als je eigen vent je zo tegenstaat. Maar ja, het salaris zal nog steeds wel aantrekkelijk zijn, gok ik zo.
Ik vind het geen sex ontzeggen, want sex is geen verplichting. Als het zo scheef zit tussen hun gaat dat echt met sex alleen niet goedkomen. Dan heeft haar man wel zijn zin, maar TO er een frustratie bij.
Uiteraard is sex heel belangrijk, maar dan wel onder de juiste voorwaarde, namelijk tot wederzijds genoegen.
[...]
Zij is volgens mij degene die sex als ruilmiddel inzet, niet hij. Anders stond hij niet al twee jaar droog.
Ik vind het echt schandalig om iemand twee jaar seks te ontzeggen als er geen medische reden is waardoor het niet mag ofzo. Heb dan gewoon ballen en ga uit elkaar, als je eigen vent je zo tegenstaat. Maar ja, het salaris zal nog steeds wel aantrekkelijk zijn, gok ik zo.
Ik vind het geen sex ontzeggen, want sex is geen verplichting. Als het zo scheef zit tussen hun gaat dat echt met sex alleen niet goedkomen. Dan heeft haar man wel zijn zin, maar TO er een frustratie bij.
Uiteraard is sex heel belangrijk, maar dan wel onder de juiste voorwaarde, namelijk tot wederzijds genoegen.
maandag 21 november 2011 om 19:17
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:11:
[...]
Ik vind het geen sex ontzeggen, want sex is geen verplichting. Als het zo scheef zit tussen hun gaat dat echt met sex alleen niet goedkomen. Dan heeft haar man wel zijn zin, maar TO er een frustratie bij.
Ach, haar man loopt ook al 2 jaar gefrustreerd rond...
Uiteraard is sex heel belangrijk, maar dan wel onder de juiste voorwaarde, namelijk tot wederzijds genoegen.
Het probleem dat ik bij TO proef is dat ze haar man blijkbaar al jarenlang niet meer in bed blieft en hem aan het lijntje heeft gehouden door te zeggen dat als hij wat betrokkener zou worden, er misschien tussen de lakens ook wel weer wat zou gebeuren. Wat vervolgens niet gebeurt.
Hoe lang moet die man zich nog laten afwijzen?
Het komt op mij over alsof TO genoeg heeft aan het lichamelijke contact met haar kinderen, dat man zijn best mag doen thuis en genoegen moet nemen met de kruimels die overblijven.
[...]
Ik vind het geen sex ontzeggen, want sex is geen verplichting. Als het zo scheef zit tussen hun gaat dat echt met sex alleen niet goedkomen. Dan heeft haar man wel zijn zin, maar TO er een frustratie bij.
Ach, haar man loopt ook al 2 jaar gefrustreerd rond...
Uiteraard is sex heel belangrijk, maar dan wel onder de juiste voorwaarde, namelijk tot wederzijds genoegen.
Het probleem dat ik bij TO proef is dat ze haar man blijkbaar al jarenlang niet meer in bed blieft en hem aan het lijntje heeft gehouden door te zeggen dat als hij wat betrokkener zou worden, er misschien tussen de lakens ook wel weer wat zou gebeuren. Wat vervolgens niet gebeurt.
Hoe lang moet die man zich nog laten afwijzen?
Het komt op mij over alsof TO genoeg heeft aan het lichamelijke contact met haar kinderen, dat man zijn best mag doen thuis en genoegen moet nemen met de kruimels die overblijven.
maandag 21 november 2011 om 19:25
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:11:
[...]
Ik vind het geen sex ontzeggen, want sex is geen verplichting. Als het zo scheef zit tussen hun gaat dat echt met sex alleen niet goedkomen. Dan heeft haar man wel zijn zin, maar TO er een frustratie bij.
Uiteraard is sex heel belangrijk, maar dan wel onder de juiste voorwaarde, namelijk tot wederzijds genoegen.
Ik vind seks wel een verplichting binnen het huwelijk / een relatie. Men noemde het vroeger niet voor niets "je huwelijkse plichten" vervullen. Op het moment dat je een langdurige relatie aangaat of zelfs een huwelijk aangaat dan beloof je volgens mij óók dat je seksueel voor elkaar zult zorgen, dat is nu net een van die dingen die die relatie onderscheidt van elke andere relatie.
Als je geen seks meer wil, en dan langdurig niet, dan moet je de ander gewoon zijn vrijheid gunnen. Iemand gevangen houden in een huwelijk waarin ie ook nog monogaam moet zijn terwijl je hem zelf seks onthoudt, vind ik echt heel, heel naar en egoistisch. Dus ja, je mag best geen zin meer in seks hebben. Maar ik vind niet dat je de ander dan nog aan zijn deel van de afspraak kunt houden, als je zelf de afspraken eenzijdig verbreekt.
[...]
Ik vind het geen sex ontzeggen, want sex is geen verplichting. Als het zo scheef zit tussen hun gaat dat echt met sex alleen niet goedkomen. Dan heeft haar man wel zijn zin, maar TO er een frustratie bij.
Uiteraard is sex heel belangrijk, maar dan wel onder de juiste voorwaarde, namelijk tot wederzijds genoegen.
Ik vind seks wel een verplichting binnen het huwelijk / een relatie. Men noemde het vroeger niet voor niets "je huwelijkse plichten" vervullen. Op het moment dat je een langdurige relatie aangaat of zelfs een huwelijk aangaat dan beloof je volgens mij óók dat je seksueel voor elkaar zult zorgen, dat is nu net een van die dingen die die relatie onderscheidt van elke andere relatie.
Als je geen seks meer wil, en dan langdurig niet, dan moet je de ander gewoon zijn vrijheid gunnen. Iemand gevangen houden in een huwelijk waarin ie ook nog monogaam moet zijn terwijl je hem zelf seks onthoudt, vind ik echt heel, heel naar en egoistisch. Dus ja, je mag best geen zin meer in seks hebben. Maar ik vind niet dat je de ander dan nog aan zijn deel van de afspraak kunt houden, als je zelf de afspraken eenzijdig verbreekt.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 19:26
quote:Ikbenanoniem schreef op 21 november 2011 @ 19:17:
[...]
Het probleem dat ik bij TO proef is dat ze haar man blijkbaar al jarenlang niet meer in bed blieft en hem aan het lijntje heeft gehouden door te zeggen dat als hij wat betrokkener zou worden, er misschien tussen de lakens ook wel weer wat zou gebeuren. Wat vervolgens niet gebeurt.
Hoe lang moet die man zich nog laten afwijzen?
Het komt op mij over alsof TO genoeg heeft aan het lichamelijke contact met haar kinderen, dat man zijn best mag doen thuis en genoegen moet nemen met de kruimels die overblijven.
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar ik zie sex tegen je zin geven niet als de oplossing.
Ze zullen echt in therapie moeten of zelf aan de slag moeten gaan met quality time e.d. (hoewel ik dat laatste eigenlijk te simpel gedacht vind).
[...]
Het probleem dat ik bij TO proef is dat ze haar man blijkbaar al jarenlang niet meer in bed blieft en hem aan het lijntje heeft gehouden door te zeggen dat als hij wat betrokkener zou worden, er misschien tussen de lakens ook wel weer wat zou gebeuren. Wat vervolgens niet gebeurt.
Hoe lang moet die man zich nog laten afwijzen?
Het komt op mij over alsof TO genoeg heeft aan het lichamelijke contact met haar kinderen, dat man zijn best mag doen thuis en genoegen moet nemen met de kruimels die overblijven.
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar ik zie sex tegen je zin geven niet als de oplossing.
Ze zullen echt in therapie moeten of zelf aan de slag moeten gaan met quality time e.d. (hoewel ik dat laatste eigenlijk te simpel gedacht vind).
maandag 21 november 2011 om 19:29
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 19:25:
[...]
Ik vind seks wel een verplichting binnen het huwelijk / een relatie. Men noemde het vroeger niet voor niets "je huwelijkse plichten" vervullen. Op het moment dat je een langdurige relatie aangaat of zelfs een huwelijk aangaat dan beloof je volgens mij óók dat je seksueel voor elkaar zult zorgen, dat is nu net een van die dingen die die relatie onderscheidt van elke andere relatie.
Als je geen seks meer wil, en dan langdurig niet, dan moet je de ander gewoon zijn vrijheid gunnen. Iemand gevangen houden in een huwelijk waarin ie ook nog monogaam moet zijn terwijl je hem zelf seks onthoudt, vind ik echt heel, heel naar en egoistisch. Dus ja, je mag best geen zin meer in seks hebben. Maar ik vind niet dat je de ander dan nog aan zijn deel van de afspraak kunt houden, als je zelf de afspraken eenzijdig verbreekt.Zoals ik al zei vind ik sex geen verplichting en "gedwongen" sex om een ander te plezieren doet in mijn ogen meer kwaad dan goed, maar ik vind zeker ook dat er dan ruimte moet zijn voor een open relatie of dat je de relatie wellicht moet verbreken.
[...]
Ik vind seks wel een verplichting binnen het huwelijk / een relatie. Men noemde het vroeger niet voor niets "je huwelijkse plichten" vervullen. Op het moment dat je een langdurige relatie aangaat of zelfs een huwelijk aangaat dan beloof je volgens mij óók dat je seksueel voor elkaar zult zorgen, dat is nu net een van die dingen die die relatie onderscheidt van elke andere relatie.
Als je geen seks meer wil, en dan langdurig niet, dan moet je de ander gewoon zijn vrijheid gunnen. Iemand gevangen houden in een huwelijk waarin ie ook nog monogaam moet zijn terwijl je hem zelf seks onthoudt, vind ik echt heel, heel naar en egoistisch. Dus ja, je mag best geen zin meer in seks hebben. Maar ik vind niet dat je de ander dan nog aan zijn deel van de afspraak kunt houden, als je zelf de afspraken eenzijdig verbreekt.Zoals ik al zei vind ik sex geen verplichting en "gedwongen" sex om een ander te plezieren doet in mijn ogen meer kwaad dan goed, maar ik vind zeker ook dat er dan ruimte moet zijn voor een open relatie of dat je de relatie wellicht moet verbreken.
maandag 21 november 2011 om 19:31
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:26:
[...]
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar ik zie sex tegen je zin geven niet als de oplossing.
Ze zullen echt in therapie moeten of zelf aan de slag moeten gaan met quality time e.d. (hoewel ik dat laatste eigenlijk te simpel gedacht vind).
Ik weet dat ik het in andere discussies vaak niet eens ben met oa jou en Ikbenanoniem als het gaat om verdenking van oneerlijke motieven bij andere vrouwen, maar in deze moet ik toch mijn ongelijk toegeven. Als ik zo'n topic als dit lees begrijp ik wel waar jullie idee vandaan komt dat er veel vrouwen mannen "erin luizen" voor kinderen.
Dit lijkt me zo'n geval.
[...]
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar ik zie sex tegen je zin geven niet als de oplossing.
Ze zullen echt in therapie moeten of zelf aan de slag moeten gaan met quality time e.d. (hoewel ik dat laatste eigenlijk te simpel gedacht vind).
Ik weet dat ik het in andere discussies vaak niet eens ben met oa jou en Ikbenanoniem als het gaat om verdenking van oneerlijke motieven bij andere vrouwen, maar in deze moet ik toch mijn ongelijk toegeven. Als ik zo'n topic als dit lees begrijp ik wel waar jullie idee vandaan komt dat er veel vrouwen mannen "erin luizen" voor kinderen.
Dit lijkt me zo'n geval.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 19:31
quote:Oriane schreef op 21 november 2011 @ 19:29:
Helemaal eens met FV. Ik vind het niet eens vreemdgaan als de man daadwerkelijk sex met een ander zou hebben. Ik zou daar, zelfs als vrouw zijnde, alle begrip voor hebben.Ik ook, want veel mannen kunnen slecht zonder. Ik vind alleen niet dat TO zich moet opofferen als het haar werkelijk tegenstaat. Dan kunnen ze beter in therapie gaan, een open relatie aangaan of gaan scheiden.
Helemaal eens met FV. Ik vind het niet eens vreemdgaan als de man daadwerkelijk sex met een ander zou hebben. Ik zou daar, zelfs als vrouw zijnde, alle begrip voor hebben.Ik ook, want veel mannen kunnen slecht zonder. Ik vind alleen niet dat TO zich moet opofferen als het haar werkelijk tegenstaat. Dan kunnen ze beter in therapie gaan, een open relatie aangaan of gaan scheiden.
maandag 21 november 2011 om 19:34
quote:prutteldepruttel schreef op 21 november 2011 @ 19:28:
TO staat evengoed al 2 jaar droog. Zij zit met deze onbeholpen recht-toe-recht-aan frummelende dwingeland opgescheept.
Een man die twee jaar lang droog staat in een relatie terwijl hij wel wil en behoefte heeft, is geen frummelende dwingeland.
Obsessie? Zeker. Gefrustreerd? Reken maar. Maar dat is begrijpelijk en daar moeten ze samen uit zien te komen.
TO staat evengoed al 2 jaar droog. Zij zit met deze onbeholpen recht-toe-recht-aan frummelende dwingeland opgescheept.
Een man die twee jaar lang droog staat in een relatie terwijl hij wel wil en behoefte heeft, is geen frummelende dwingeland.
Obsessie? Zeker. Gefrustreerd? Reken maar. Maar dat is begrijpelijk en daar moeten ze samen uit zien te komen.
Spreuken 18:2
maandag 21 november 2011 om 19:34
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 19:31:
[...]
Ik weet dat ik het in andere discussies vaak niet eens ben met oa jou en Ikbenanoniem als het gaat om verdenking van oneerlijke motieven bij andere vrouwen, maar in deze moet ik toch mijn ongelijk toegeven. Als ik zo'n topic als dit lees begrijp ik wel waar jullie idee vandaan komt dat er veel vrouwen mannen "erin luizen" voor kinderen.
Dit lijkt me zo'n geval.
Ik denk dat ze zeker een sterke kinderwens had en dat dit haar beeld behoorlijk vertroebelt heeft aangaande haar motieven voor deze relatie, maar helaas zijn ze er nu beide ingeluisd door elkaar, want ze zijn beiden doodongelukkig.
Ik hoop dan ook dat hij uiteindelijk in gaat zien dat relatietherapie broodnodig is of dat ze er beiden mee kappen.
[...]
Ik weet dat ik het in andere discussies vaak niet eens ben met oa jou en Ikbenanoniem als het gaat om verdenking van oneerlijke motieven bij andere vrouwen, maar in deze moet ik toch mijn ongelijk toegeven. Als ik zo'n topic als dit lees begrijp ik wel waar jullie idee vandaan komt dat er veel vrouwen mannen "erin luizen" voor kinderen.
Dit lijkt me zo'n geval.
Ik denk dat ze zeker een sterke kinderwens had en dat dit haar beeld behoorlijk vertroebelt heeft aangaande haar motieven voor deze relatie, maar helaas zijn ze er nu beide ingeluisd door elkaar, want ze zijn beiden doodongelukkig.
Ik hoop dan ook dat hij uiteindelijk in gaat zien dat relatietherapie broodnodig is of dat ze er beiden mee kappen.
maandag 21 november 2011 om 19:35
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:29:
[...]
Zoals ik al zei vind ik sex geen verplichting en "gedwongen" sex om een ander te plezieren doet in mijn ogen meer kwaad dan goed, maar ik vind zeker ook dat er dan ruimte moet zijn voor een open relatie of dat je de relatie wellicht moet verbreken.
Als je voor de kerk trouwt is het volgens mij zelfs nog steeds een van de dingen die je dan aan elkaar belooft.
Ik zie het ook niet als "gedwongen" seks. Je hebt gewoon beiden de plicht om goed voor elkaar te zorgen en elkaar lief te hebben. Hoe kan je nu liefhebben als je het belangrijkste onderdeel van liefhebben - het woord zegt het al - categorisch weigert?
Je partner seks onthouden is trouwens ook een van de redenen waarom in de katholieke kerk een huwelijk nietig verklaard kan worden, bedenk ik me ineens.
[...]
Zoals ik al zei vind ik sex geen verplichting en "gedwongen" sex om een ander te plezieren doet in mijn ogen meer kwaad dan goed, maar ik vind zeker ook dat er dan ruimte moet zijn voor een open relatie of dat je de relatie wellicht moet verbreken.
Als je voor de kerk trouwt is het volgens mij zelfs nog steeds een van de dingen die je dan aan elkaar belooft.
Ik zie het ook niet als "gedwongen" seks. Je hebt gewoon beiden de plicht om goed voor elkaar te zorgen en elkaar lief te hebben. Hoe kan je nu liefhebben als je het belangrijkste onderdeel van liefhebben - het woord zegt het al - categorisch weigert?
Je partner seks onthouden is trouwens ook een van de redenen waarom in de katholieke kerk een huwelijk nietig verklaard kan worden, bedenk ik me ineens.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 19:37
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 19:35:
[...]
Als je voor de kerk trouwt is het volgens mij zelfs nog steeds een van de dingen die je dan aan elkaar belooft.
Ik zie het ook niet als "gedwongen" seks. Je hebt gewoon beiden de plicht om goed voor elkaar te zorgen en elkaar lief te hebben. Hoe kan je nu liefhebben als je het belangrijkste onderdeel van liefhebben - het woord zegt het al - categorisch weigert?
Je partner seks onthouden is trouwens ook een van de redenen waarom in de katholieke kerk een huwelijk nietig verklaard kan worden, bedenk ik me ineens.
Klopt wat het kerkelijke huwelijk betreft, maar dat is geen wettelijk huwelijk, waarin dit niet (meer?) geeist wordt.
Hoe zie jij het dan voor je? Hup beentjes van elkaar?
[...]
Als je voor de kerk trouwt is het volgens mij zelfs nog steeds een van de dingen die je dan aan elkaar belooft.
Ik zie het ook niet als "gedwongen" seks. Je hebt gewoon beiden de plicht om goed voor elkaar te zorgen en elkaar lief te hebben. Hoe kan je nu liefhebben als je het belangrijkste onderdeel van liefhebben - het woord zegt het al - categorisch weigert?
Je partner seks onthouden is trouwens ook een van de redenen waarom in de katholieke kerk een huwelijk nietig verklaard kan worden, bedenk ik me ineens.
Klopt wat het kerkelijke huwelijk betreft, maar dat is geen wettelijk huwelijk, waarin dit niet (meer?) geeist wordt.
Hoe zie jij het dan voor je? Hup beentjes van elkaar?
maandag 21 november 2011 om 19:41
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:34:
[...]
Ik denk dat ze zeker een sterke kinderwens had en dat dit haar beeld behoorlijk vertroebelt heeft aangaande haar motieven voor deze relatie, maar helaas zijn ze er nu beide ingeluisd door elkaar, want ze zijn beiden doodongelukkig.
Ik hoop dan ook dat hij uiteindelijk in gaat zien dat relatietherapie broodnodig is of dat ze er beiden mee kappen.
Zo ongelukkig lijkt TO me anders niet. Ze heeft het toch prima voor elkaar? Lekker een beetje met de kinders tutten, brood op de plank waar ze zelf niet voor hoeft te zorgen, dak boven d'r hoofd, een hulp in de huishouding in de vorm van haar man...
Ik zie echt niet waarom hij relatietherapie zou moeten, hij houdt zich toch aan zijn deel van de deal? Hoe ik het zie is zij degene die straks het meest te verliezen heeft, want meestal kom je maar 1 keer in je leven zo'n sukkel tegen. Mannen van onze leeftijd die vaak al door schade en schande wijs geworden zijn weten niet hoe snel ze de benen moeten nemen, en groot gelijk hebben ze.
[...]
Ik denk dat ze zeker een sterke kinderwens had en dat dit haar beeld behoorlijk vertroebelt heeft aangaande haar motieven voor deze relatie, maar helaas zijn ze er nu beide ingeluisd door elkaar, want ze zijn beiden doodongelukkig.
Ik hoop dan ook dat hij uiteindelijk in gaat zien dat relatietherapie broodnodig is of dat ze er beiden mee kappen.
Zo ongelukkig lijkt TO me anders niet. Ze heeft het toch prima voor elkaar? Lekker een beetje met de kinders tutten, brood op de plank waar ze zelf niet voor hoeft te zorgen, dak boven d'r hoofd, een hulp in de huishouding in de vorm van haar man...
Ik zie echt niet waarom hij relatietherapie zou moeten, hij houdt zich toch aan zijn deel van de deal? Hoe ik het zie is zij degene die straks het meest te verliezen heeft, want meestal kom je maar 1 keer in je leven zo'n sukkel tegen. Mannen van onze leeftijd die vaak al door schade en schande wijs geworden zijn weten niet hoe snel ze de benen moeten nemen, en groot gelijk hebben ze.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 19:42
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:37:
[...]
Klopt wat het kerkelijke huwelijk betreft, maar dat is geen wettelijk huwelijk, waarin dit niet (meer?) geeist wordt.
Hoe zie jij het dan voor je? Hup beentjes van elkaar?Het is of dat, of zometeen alleenstaande moeder van drie kinderen zijn met een ex die je bloed wel kan drinken. Ik zou het wel weten als ik TO was, seks is leuk en lekker en een vechtscheiding omdat je vent een ander heeft is drama.
[...]
Klopt wat het kerkelijke huwelijk betreft, maar dat is geen wettelijk huwelijk, waarin dit niet (meer?) geeist wordt.
Hoe zie jij het dan voor je? Hup beentjes van elkaar?Het is of dat, of zometeen alleenstaande moeder van drie kinderen zijn met een ex die je bloed wel kan drinken. Ik zou het wel weten als ik TO was, seks is leuk en lekker en een vechtscheiding omdat je vent een ander heeft is drama.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 19:45
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:26:
[...]
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar ik zie sex tegen je zin geven niet als de oplossing.
Je kunt toch ook zin maken?
Ik heb ook niet alle dagen zin, maar als we samen wat aan het bankhangen zijn. en hij streelt dan streel ik terug, en negen van de tien keer krijg ik wel zin als je zo samen op de bank hang.
Als to bij ieder teken van genegenheid zich al afkeert van haar man, dan zal de zin ook niet komen.
TO, is het geen idee om het vuurtje in je weer een beetje op te laaien? Haal een goede vieb, en zorg dat je seks weer lekker gaat vinden.
Deel vervolgens je nieuwgeleerde ervaringen met je man. Jullie verdienen een goed seksleven, dat zal het gezinsleven ook goed doen.
[...]
Dat laatste ben ik zeker met je eens, maar ik zie sex tegen je zin geven niet als de oplossing.
Je kunt toch ook zin maken?
Ik heb ook niet alle dagen zin, maar als we samen wat aan het bankhangen zijn. en hij streelt dan streel ik terug, en negen van de tien keer krijg ik wel zin als je zo samen op de bank hang.
Als to bij ieder teken van genegenheid zich al afkeert van haar man, dan zal de zin ook niet komen.
TO, is het geen idee om het vuurtje in je weer een beetje op te laaien? Haal een goede vieb, en zorg dat je seks weer lekker gaat vinden.
Deel vervolgens je nieuwgeleerde ervaringen met je man. Jullie verdienen een goed seksleven, dat zal het gezinsleven ook goed doen.
maandag 21 november 2011 om 19:45
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 19:42:
[...]
Het is of dat, of zometeen alleenstaande moeder van drie kinderen zijn met een ex die je bloed wel kan drinken. Ik zou het wel weten als ik TO was, seks is leuk en lekker en een vechtscheiding omdat je vent een ander heeft is drama.Sex is leuk met een voor jou aantrekkelijke man, anders is het een nare verplichting en ik hoop dat we die tijd toch wel voorbij zijn.
[...]
Het is of dat, of zometeen alleenstaande moeder van drie kinderen zijn met een ex die je bloed wel kan drinken. Ik zou het wel weten als ik TO was, seks is leuk en lekker en een vechtscheiding omdat je vent een ander heeft is drama.Sex is leuk met een voor jou aantrekkelijke man, anders is het een nare verplichting en ik hoop dat we die tijd toch wel voorbij zijn.
maandag 21 november 2011 om 19:48
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:45:
[...]
Sex is leuk met een voor jou aantrekkelijke man, anders is het een nare verplichting en ik hoop dat we die tijd toch wel voorbij zijn.
Tuurlijk, met je eens, maar TO is toch degene die hem niet meer aantrekkelijk vindt? Hij ziet haar nog wel zitten. Aan haar dus de schone taak om haar grote meisjesbroek aan te trekken en to put her money where her mouth is: scheiden.
Maar zoals ik al zei: zijn salaris is vast nog wel hartstikke aantrekkelijk.
Aan het lijntje houden vanwege praktische zaken, die tijd zijn we als het goed is ook al lang voorbij, of niet soms?
[...]
Sex is leuk met een voor jou aantrekkelijke man, anders is het een nare verplichting en ik hoop dat we die tijd toch wel voorbij zijn.
Tuurlijk, met je eens, maar TO is toch degene die hem niet meer aantrekkelijk vindt? Hij ziet haar nog wel zitten. Aan haar dus de schone taak om haar grote meisjesbroek aan te trekken en to put her money where her mouth is: scheiden.
Maar zoals ik al zei: zijn salaris is vast nog wel hartstikke aantrekkelijk.
Aan het lijntje houden vanwege praktische zaken, die tijd zijn we als het goed is ook al lang voorbij, of niet soms?
Am Yisrael Chai!