Relaties
alle pijlers
Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
maandag 21 november 2011 om 19:49
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 19:41:
[...]
Zo ongelukkig lijkt TO me anders niet. Ze heeft het toch prima voor elkaar? Lekker een beetje met de kinders tutten, brood op de plank waar ze zelf niet voor hoeft te zorgen, dak boven d'r hoofd, een hulp in de huishouding in de vorm van haar man...
Ze is doodongelukkig, want ze leeft met een man samen die ze eigenlijk niet meer wil.
Ik zie echt niet waarom hij relatietherapie zou moeten, hij houdt zich toch aan zijn deel van de deal?
Sex is geen deal, maar iets wat je binnen een huwelijk met elkaar deelt in hopelijk een goede relatie. Als hij zich realiseert dat de relatie nu niet loopt en waaraan dat ligt snapt hij ook gelijk waarom ze nu geen sex hebben.
Hoe ik het zie is zij degene die straks het meest te verliezen heeft, want meestal kom je maar 1 keer in je leven zo'n sukkel tegen. Mannen van onze leeftijd die vaak al door schade en schande wijs geworden zijn weten niet hoe snel ze de benen moeten nemen, en groot gelijk hebben ze.
Volgens mij zijn ze beiden beter af zonder elkaar, zoals het nu gaat tenminste.
[...]
Zo ongelukkig lijkt TO me anders niet. Ze heeft het toch prima voor elkaar? Lekker een beetje met de kinders tutten, brood op de plank waar ze zelf niet voor hoeft te zorgen, dak boven d'r hoofd, een hulp in de huishouding in de vorm van haar man...
Ze is doodongelukkig, want ze leeft met een man samen die ze eigenlijk niet meer wil.
Ik zie echt niet waarom hij relatietherapie zou moeten, hij houdt zich toch aan zijn deel van de deal?
Sex is geen deal, maar iets wat je binnen een huwelijk met elkaar deelt in hopelijk een goede relatie. Als hij zich realiseert dat de relatie nu niet loopt en waaraan dat ligt snapt hij ook gelijk waarom ze nu geen sex hebben.
Hoe ik het zie is zij degene die straks het meest te verliezen heeft, want meestal kom je maar 1 keer in je leven zo'n sukkel tegen. Mannen van onze leeftijd die vaak al door schade en schande wijs geworden zijn weten niet hoe snel ze de benen moeten nemen, en groot gelijk hebben ze.
Volgens mij zijn ze beiden beter af zonder elkaar, zoals het nu gaat tenminste.
maandag 21 november 2011 om 19:50
Heb de posts gelezen en ik sluit me aan bij prutteldepruttel. Daarnaast is dit een logisch gevolg van te vroeg zulke verantwoordelijkheden aangaan.
Logisch dat het jullie beiden is gaan tegenstaan. Waarschijnlijk komt de realiteit nu binnen.
Jullie leven niet maar worden geleefd. Op den duur wordt je daar ook ongelukkig van.
Logisch dat het jullie beiden is gaan tegenstaan. Waarschijnlijk komt de realiteit nu binnen.
Jullie leven niet maar worden geleefd. Op den duur wordt je daar ook ongelukkig van.
maandag 21 november 2011 om 19:50
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 19:48:
[...]
Tuurlijk, met je eens, maar TO is toch degene die hem niet meer aantrekkelijk vindt? Hij ziet haar nog wel zitten. Aan haar dus de schone taak om haar grote meisjesbroek aan te trekken en to put her money where her mouth is: scheiden.
Maar zoals ik al zei: zijn salaris is vast nog wel hartstikke aantrekkelijk.
Aan het lijntje houden vanwege praktische zaken, die tijd zijn we als het goed is ook al lang voorbij, of niet soms?Eens, maar dat zal je niet verbazen, want ik ben geen voorstander van blijven voor de kinderen of praktische zaken als de koek op is.
[...]
Tuurlijk, met je eens, maar TO is toch degene die hem niet meer aantrekkelijk vindt? Hij ziet haar nog wel zitten. Aan haar dus de schone taak om haar grote meisjesbroek aan te trekken en to put her money where her mouth is: scheiden.
Maar zoals ik al zei: zijn salaris is vast nog wel hartstikke aantrekkelijk.
Aan het lijntje houden vanwege praktische zaken, die tijd zijn we als het goed is ook al lang voorbij, of niet soms?Eens, maar dat zal je niet verbazen, want ik ben geen voorstander van blijven voor de kinderen of praktische zaken als de koek op is.
maandag 21 november 2011 om 19:54
Niet alles gelezen, maar:
-seksuoloog kan helpen, doordat hij uitlegt dat seks voor een vrouw meer inhoudt dan het lichamelijke
-seksuoloog kan helpen doordat hij de man kan uitleggen dat samen naar psycholoog gaan de enige oplossing is
-alleen naar psycholoog gaan kan helpen, omdat man vanzelf wil weten waar daar allemaal wel niet over gesproken wordt
Ik snap OP wel. Ik heb wel seks, ook als ik me niet zeker voel over relatie, omdat ik uit ervaring weet dat ik vanzelf meer zin krijg en get de band juist versterkt. Soms werkt die tactiek niet en moet ik bijv. janken. Maar dan weet je ook meteen wat je aan vriend hebt: is het hem om seks te doen, dan wordt ie boos, geeft ie echt om je dan geeft ie knuffel.
-seksuoloog kan helpen, doordat hij uitlegt dat seks voor een vrouw meer inhoudt dan het lichamelijke
-seksuoloog kan helpen doordat hij de man kan uitleggen dat samen naar psycholoog gaan de enige oplossing is
-alleen naar psycholoog gaan kan helpen, omdat man vanzelf wil weten waar daar allemaal wel niet over gesproken wordt
Ik snap OP wel. Ik heb wel seks, ook als ik me niet zeker voel over relatie, omdat ik uit ervaring weet dat ik vanzelf meer zin krijg en get de band juist versterkt. Soms werkt die tactiek niet en moet ik bijv. janken. Maar dan weet je ook meteen wat je aan vriend hebt: is het hem om seks te doen, dan wordt ie boos, geeft ie echt om je dan geeft ie knuffel.
maandag 21 november 2011 om 20:04
En ik snap de volgende instelling van OP: jij moet dit voor me doen (huishouden) maar als je dat doet ben ik toch niet tevreden.
Niet erg rationeel, maar ik zit er voor wat betreft trouwen ook zo in. Ik wil al jaren dat mijn vriend me vraagt, maar zou ik nu echt blij zijn als ie het doet? Hmm, nee want hij deed het niet op de manier waarop ik vond dat het zou moeten gaan (in de verliefde maanden, toen ik nog niet dik was etc etc). Mijn psycholoog zegt trouwens dat dat type denken niet goed is; teveel verschillen zien tussen hoe je iets wil en de werkelijkheid. Daar kun je depri van worden. Beter maar accepteren wat niet was en werken aan wat kan zijn.
Niet erg rationeel, maar ik zit er voor wat betreft trouwen ook zo in. Ik wil al jaren dat mijn vriend me vraagt, maar zou ik nu echt blij zijn als ie het doet? Hmm, nee want hij deed het niet op de manier waarop ik vond dat het zou moeten gaan (in de verliefde maanden, toen ik nog niet dik was etc etc). Mijn psycholoog zegt trouwens dat dat type denken niet goed is; teveel verschillen zien tussen hoe je iets wil en de werkelijkheid. Daar kun je depri van worden. Beter maar accepteren wat niet was en werken aan wat kan zijn.
maandag 21 november 2011 om 20:33
Allereerst volledig eens met Fashion.
Ik blijf me elke keer bij dit soort topics verbazen hoe dramatisch erover sex gedaan word. Jemig! We hebben het hier niet over de ontmaagding van een 14 jarige die uitgehuwelijkt wordt, maar over sex tussen een getrouwde man en vrouw.
Allereerst valt je man alleen maar te prijzen dat hij niet allang is vreemd gegaan. Dat vind ik al een prestatie op zich. Afgezien van het gebrek aan sex, zal zijn ego wel tot ver onder het nulpunt gedaald zijn na al die afwijzingen. En dat op die leeftijd. Je sexuele hoogtepunt.
Ik snap gewoon nooit, hoe je het wel kan opbrengen dag en nacht met iemand samen te leven. Op zijn verdiende geld te leven, maar niet sex wilt hebben. Ik ben misschien heel hard, maar mijn mening is, of scheiden (Je leeft tenslotte al als gescheiden de laatste 2 jaar, alleen dan onder een dak) Of je gaat een keer met je man naar bed. Je zal er niet aan dood gaan om een keer sex te hebben door zin te maken. Ook zal hij, als hij eenmaal sex heeft gehad, misschien weer wat rustiger worden. Maar nu heeft hij maar een gedachte in zijn hoofd, en dat lijkt me heel gezond voor een 27 jarige die al 2 jaar!!!!!!!!!!!!!!! droog staat.
Maar goed, volgens mij ben je allang klaar met deze relatie maar heb je niet de kracht het tot een scheiding te brengen. Je maakt op deze manier meerdere mensen heel ongelukkig en dat vind ik egoistisch.
Ik blijf me elke keer bij dit soort topics verbazen hoe dramatisch erover sex gedaan word. Jemig! We hebben het hier niet over de ontmaagding van een 14 jarige die uitgehuwelijkt wordt, maar over sex tussen een getrouwde man en vrouw.
Allereerst valt je man alleen maar te prijzen dat hij niet allang is vreemd gegaan. Dat vind ik al een prestatie op zich. Afgezien van het gebrek aan sex, zal zijn ego wel tot ver onder het nulpunt gedaald zijn na al die afwijzingen. En dat op die leeftijd. Je sexuele hoogtepunt.
Ik snap gewoon nooit, hoe je het wel kan opbrengen dag en nacht met iemand samen te leven. Op zijn verdiende geld te leven, maar niet sex wilt hebben. Ik ben misschien heel hard, maar mijn mening is, of scheiden (Je leeft tenslotte al als gescheiden de laatste 2 jaar, alleen dan onder een dak) Of je gaat een keer met je man naar bed. Je zal er niet aan dood gaan om een keer sex te hebben door zin te maken. Ook zal hij, als hij eenmaal sex heeft gehad, misschien weer wat rustiger worden. Maar nu heeft hij maar een gedachte in zijn hoofd, en dat lijkt me heel gezond voor een 27 jarige die al 2 jaar!!!!!!!!!!!!!!! droog staat.
Maar goed, volgens mij ben je allang klaar met deze relatie maar heb je niet de kracht het tot een scheiding te brengen. Je maakt op deze manier meerdere mensen heel ongelukkig en dat vind ik egoistisch.
maandag 21 november 2011 om 20:38
quote:_made_lief_ schreef op 21 november 2011 @ 20:04:
En ik snap de volgende instelling van OP: jij moet dit voor me doen (huishouden) maar als je dat doet ben ik toch niet tevreden.
Niet erg rationeel, maar ik zit er voor wat betreft trouwen ook zo in. Ik wil al jaren dat mijn vriend me vraagt, maar zou ik nu echt blij zijn als ie het doet? Hmm, nee want hij deed het niet op de manier waarop ik vond dat het zou moeten gaan (in de verliefde maanden, toen ik nog niet dik was etc etc). Mijn psycholoog zegt trouwens dat dat type denken niet goed is; teveel verschillen zien tussen hoe je iets wil en de werkelijkheid. Daar kun je depri van worden. Beter maar accepteren wat niet was en werken aan wat kan zijn.
?????????? Weleens eraan gedacht wat voor consequenties het kan hebben als hij je vraagt terwijl HIJ er nog niet klaar voor is???? Is alleen het trouwen (en het vragen) belangrijk, of ook de duur van het huwelijk? Als je de duur belangrijker vind dan zou ik maar blij zijn als je niet word gevraagd terwijl hij er nog niet aan toe is. Een relatie, een beslissing als trouwen, moet van 2 kanten komen en niet van een.
En wat heeft je gewicht er mee te maken? Daar is toch maar 1 persoon verantwoordelijk voor?
En ik snap de volgende instelling van OP: jij moet dit voor me doen (huishouden) maar als je dat doet ben ik toch niet tevreden.
Niet erg rationeel, maar ik zit er voor wat betreft trouwen ook zo in. Ik wil al jaren dat mijn vriend me vraagt, maar zou ik nu echt blij zijn als ie het doet? Hmm, nee want hij deed het niet op de manier waarop ik vond dat het zou moeten gaan (in de verliefde maanden, toen ik nog niet dik was etc etc). Mijn psycholoog zegt trouwens dat dat type denken niet goed is; teveel verschillen zien tussen hoe je iets wil en de werkelijkheid. Daar kun je depri van worden. Beter maar accepteren wat niet was en werken aan wat kan zijn.
?????????? Weleens eraan gedacht wat voor consequenties het kan hebben als hij je vraagt terwijl HIJ er nog niet klaar voor is???? Is alleen het trouwen (en het vragen) belangrijk, of ook de duur van het huwelijk? Als je de duur belangrijker vind dan zou ik maar blij zijn als je niet word gevraagd terwijl hij er nog niet aan toe is. Een relatie, een beslissing als trouwen, moet van 2 kanten komen en niet van een.
En wat heeft je gewicht er mee te maken? Daar is toch maar 1 persoon verantwoordelijk voor?
maandag 21 november 2011 om 20:40
maandag 21 november 2011 om 20:41
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 20:37:
Tegen je zin sex in hebben om je man rustig te houden? In welke eeuw leven wij eigenlijk?
Wat een onzin om altijd maar weer het 'tijdperk' erbij te halen. Oh oh wat zijn weer geemancipeerd met zijn allen.
Ja 2 jaar droogstaan in een huwelijk. Dat is normaal wou je zeggen??
Niks mis mee om je man te behagen. Alsof sex een offer is. Sex hoort voor beide partijen lekker te zijn. Maar door sommige vrouwen waaronder TO word sex tot zo iets groots en dramatisch gemaakt dat ze dat helemaal zijn vergeten.
En als de sex nooit lekker was om te beginnnen, tja, dan moeten ze daar ook over leren comminiceren, dat lijkt me normaal in een volwassen relatie.
Tegen je zin sex in hebben om je man rustig te houden? In welke eeuw leven wij eigenlijk?
Wat een onzin om altijd maar weer het 'tijdperk' erbij te halen. Oh oh wat zijn weer geemancipeerd met zijn allen.
Ja 2 jaar droogstaan in een huwelijk. Dat is normaal wou je zeggen??
Niks mis mee om je man te behagen. Alsof sex een offer is. Sex hoort voor beide partijen lekker te zijn. Maar door sommige vrouwen waaronder TO word sex tot zo iets groots en dramatisch gemaakt dat ze dat helemaal zijn vergeten.
En als de sex nooit lekker was om te beginnnen, tja, dan moeten ze daar ook over leren comminiceren, dat lijkt me normaal in een volwassen relatie.
maandag 21 november 2011 om 20:45
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 19:08:
[...]
Precies, maar als TO nu haar benen wijd doet omdat hij tekort komt dan is ze slechts een zaadopvangbakje en daar zou ik persoonlijk voor passen.Prima, maar dan moet ze ook niet zeuren als hij een ander opvangbakje gaat zoeken. Probleem opgelost.
[...]
Precies, maar als TO nu haar benen wijd doet omdat hij tekort komt dan is ze slechts een zaadopvangbakje en daar zou ik persoonlijk voor passen.Prima, maar dan moet ze ook niet zeuren als hij een ander opvangbakje gaat zoeken. Probleem opgelost.
maandag 21 november 2011 om 20:52
Ik geef TO trouwens ook op een briefje dat de dag dat hij vreemdgaat, ook de dag is dat hij weg is. Veertien jaar samen en dan al twee jaar geen seks: iets zegt me dat de seks dus waarschijnlijk sowieso ruk was.
Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.
Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 20:56
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 18:38:
[...]
Zij is volgens mij degene die sex als ruilmiddel inzet, niet hij. Anders stond hij niet al twee jaar droog.
Ik vind het echt schandalig om iemand twee jaar seks te ontzeggen als er geen medische reden is waardoor het niet mag ofzo. Heb dan gewoon ballen en ga uit elkaar, als je eigen vent je zo tegenstaat. Maar ja, het salaris zal nog steeds wel aantrekkelijk zijn, gok ik zo.
Helemaal mee eens. En dan ben je ook nog gepikeerd als hij over vreemdgaan begint.
Je moest je schamen. Je hebt je punt kunnen maken, je man doet nu precies hoe jij het hebben wil. En nog is het niet goed en heb je maanden nodig om erover heen te komen. Kom op zeg! Als hij niet de man van je leven is, laat hem dan los. Kan hij tenminste ook elders zijn geluk beproeven. Ik vind het erg oneerlijk wat je aan het doen bent. Maar bovenal egoïstisch.
Ieder mens legt volgens mij de relatie die men aangaat op een weegschaal. Wat doe ik ervoor en wat krijg ik ervoor terug. Je verwacht toch dat deze ongeveer in balans is. Jij vond dat de weegschaal bij jullie ongelijk was. Je gaf veel en kreeg er weinig voor terug. Je man doet zijn best om deze weegschaal gelijk te laten lopen, maar jij trekt hem scheef. Kijk niet vreemd op als je straks ingeruild wordt voor een andere weegschaal. Eentje waar hij wel mee in balans is. En wees dan ook zo eerlijk om zelf het boetekleed aan te trekken. Of wees nu eerlijk en gun hem elders hetgeen wat hij (ook) nodig heeft, en accepteer dat jullie niet meer bij elkaar horen.
[...]
Zij is volgens mij degene die sex als ruilmiddel inzet, niet hij. Anders stond hij niet al twee jaar droog.
Ik vind het echt schandalig om iemand twee jaar seks te ontzeggen als er geen medische reden is waardoor het niet mag ofzo. Heb dan gewoon ballen en ga uit elkaar, als je eigen vent je zo tegenstaat. Maar ja, het salaris zal nog steeds wel aantrekkelijk zijn, gok ik zo.
Helemaal mee eens. En dan ben je ook nog gepikeerd als hij over vreemdgaan begint.
Je moest je schamen. Je hebt je punt kunnen maken, je man doet nu precies hoe jij het hebben wil. En nog is het niet goed en heb je maanden nodig om erover heen te komen. Kom op zeg! Als hij niet de man van je leven is, laat hem dan los. Kan hij tenminste ook elders zijn geluk beproeven. Ik vind het erg oneerlijk wat je aan het doen bent. Maar bovenal egoïstisch.
Ieder mens legt volgens mij de relatie die men aangaat op een weegschaal. Wat doe ik ervoor en wat krijg ik ervoor terug. Je verwacht toch dat deze ongeveer in balans is. Jij vond dat de weegschaal bij jullie ongelijk was. Je gaf veel en kreeg er weinig voor terug. Je man doet zijn best om deze weegschaal gelijk te laten lopen, maar jij trekt hem scheef. Kijk niet vreemd op als je straks ingeruild wordt voor een andere weegschaal. Eentje waar hij wel mee in balans is. En wees dan ook zo eerlijk om zelf het boetekleed aan te trekken. Of wees nu eerlijk en gun hem elders hetgeen wat hij (ook) nodig heeft, en accepteer dat jullie niet meer bij elkaar horen.
maandag 21 november 2011 om 20:56
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 20:52:
Ik geef TO trouwens ook op een briefje dat de dag dat hij vreemdgaat, ook de dag is dat hij weg is. Veertien jaar samen en dan al twee jaar geen seks: iets zegt me dat de seks dus waarschijnlijk sowieso ruk was.
Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.Eens en dat vind ik dan wel eens jammer. Ga dan gewoon gelijk weg en niet als je de oude schoen kunt omruilen voor een nieuwe.
Ik geef TO trouwens ook op een briefje dat de dag dat hij vreemdgaat, ook de dag is dat hij weg is. Veertien jaar samen en dan al twee jaar geen seks: iets zegt me dat de seks dus waarschijnlijk sowieso ruk was.
Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.Eens en dat vind ik dan wel eens jammer. Ga dan gewoon gelijk weg en niet als je de oude schoen kunt omruilen voor een nieuwe.
maandag 21 november 2011 om 20:56
quote:blijftgewoondametje schreef op 21 november 2011 @ 20:50:
Tjonge jonge, hij is 27 en staat twee jaar droog. Er zijn jongens van die leeftijd die nog Maagd zijn hoor.
Wat is je punt?
2 Jaar geen sex hebben als je weet wat sex is, of nog maagd zijn is absoluut niet het zelfde. (afgezien van het feit dat de maagd niet elke dag naast een vrouw in bed ligt en vervolgens niks mag)
Tjonge jonge, hij is 27 en staat twee jaar droog. Er zijn jongens van die leeftijd die nog Maagd zijn hoor.
Wat is je punt?
2 Jaar geen sex hebben als je weet wat sex is, of nog maagd zijn is absoluut niet het zelfde. (afgezien van het feit dat de maagd niet elke dag naast een vrouw in bed ligt en vervolgens niks mag)
maandag 21 november 2011 om 20:56
Zij is niet uit op seks. Ze wil verbinding ervaren en als de relatie goed werkt de liefde bedrijven. Daartoe lijkt me deze frummelaar al helemaal niet in staat maar goed. Hij heeft uitgesproken een voorstander te zijn van vreemdgaan dus TO heeft vrij spel om de kinderen de komende tijd aan zijn zorg toe te vertrouwen en op zoek te gaan naar een emotioneel volwassen man met meer verstand van liefde. Wedden dat haar erotische vuur dan als bij toverslag oplaait? Kan zij verder met de nieuwe man die haar wel begrijpt en de subtiliteit in huis heeft waar zij naar verlangt. Dan kan deze knul zonder schuldgevoel achter een neukertje naar zijn gading plaatsnemen als de kinderen bij haar en haar nieuwe vlam verblijven.
maandag 21 november 2011 om 20:57
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 20:52:
Ik geef TO trouwens ook op een briefje dat de dag dat hij vreemdgaat, ook de dag is dat hij weg is. Veertien jaar samen en dan al twee jaar geen seks: iets zegt me dat de seks dus waarschijnlijk sowieso ruk was.
Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.En weet je wat dan zo jammer is? Dan is hij de kwaaie pier en zij het zielige vrouwtje wie is bedrogen.....Terwijl er een heel ander verhaal achter zit. Ik heb medelijden met deze man.
Ik geef TO trouwens ook op een briefje dat de dag dat hij vreemdgaat, ook de dag is dat hij weg is. Veertien jaar samen en dan al twee jaar geen seks: iets zegt me dat de seks dus waarschijnlijk sowieso ruk was.
Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.En weet je wat dan zo jammer is? Dan is hij de kwaaie pier en zij het zielige vrouwtje wie is bedrogen.....Terwijl er een heel ander verhaal achter zit. Ik heb medelijden met deze man.
maandag 21 november 2011 om 20:59
quote:Mopsie41 schreef op 21 november 2011 @ 20:45:
[...]
Prima, maar dan moet ze ook niet zeuren als hij een ander opvangbakje gaat zoeken. Probleem opgelost.
Ik mag toch hopen dat hij dan gaat voor een vrouw waar hij van houdt en in investeert en niet slechts een zaadopvangbakje voor hem is.
Ik vind het namelijk heel kwalijk van hem dat hij niet in relatietherapie wenst te gaan, terwijl dit de oplossing kan zijn.
[...]
Prima, maar dan moet ze ook niet zeuren als hij een ander opvangbakje gaat zoeken. Probleem opgelost.
Ik mag toch hopen dat hij dan gaat voor een vrouw waar hij van houdt en in investeert en niet slechts een zaadopvangbakje voor hem is.
Ik vind het namelijk heel kwalijk van hem dat hij niet in relatietherapie wenst te gaan, terwijl dit de oplossing kan zijn.
maandag 21 november 2011 om 20:59
'Du moment dat hij met een vrouw die seks wél leuk vindt in bed beland is TO hem kwijt.'
Dat het saai is, is waarschijnlijk ook zijn schuld. Als hij haar meer ondersteund had, romantischer was geweest, had zij meer zin gehad de beest in bed uit te hangen. Dagelijkse klussen, geldproblemen en zijn gezeur zijn nu niet echt lustopwekkend.
Hij wil gewoon niet accepteren dat hij iets zal moeten doen dat een beetje moeilijker is dan dingen die hij als vanzelfsprekend altijd al had moeten doen (schoonmaken). Hij moet emotioneel open zijn, intieme gesprekken voeren en daadwerkelijk geinteresseerd in haar zijjn.
Dat het saai is, is waarschijnlijk ook zijn schuld. Als hij haar meer ondersteund had, romantischer was geweest, had zij meer zin gehad de beest in bed uit te hangen. Dagelijkse klussen, geldproblemen en zijn gezeur zijn nu niet echt lustopwekkend.
Hij wil gewoon niet accepteren dat hij iets zal moeten doen dat een beetje moeilijker is dan dingen die hij als vanzelfsprekend altijd al had moeten doen (schoonmaken). Hij moet emotioneel open zijn, intieme gesprekken voeren en daadwerkelijk geinteresseerd in haar zijjn.
maandag 21 november 2011 om 21:00
quote:Nova78 schreef op 21 november 2011 @ 20:57:
[...]
En weet je wat dan zo jammer is? Dan is hij de kwaaie pier en zij het zielige vrouwtje wie is bedrogen.....Terwijl er een heel ander verhaal achter zit. Ik heb medelijden met deze man.Waarom? Hij kan in relatietherapie of nu opstappen en beiden doet hij niet.
[...]
En weet je wat dan zo jammer is? Dan is hij de kwaaie pier en zij het zielige vrouwtje wie is bedrogen.....Terwijl er een heel ander verhaal achter zit. Ik heb medelijden met deze man.Waarom? Hij kan in relatietherapie of nu opstappen en beiden doet hij niet.
maandag 21 november 2011 om 21:01
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 20:37:
Tegen je zin sex in hebben om je man rustig te houden? In welke eeuw leven wij eigenlijk?
In de eeuw waar sex niet meer onder het vloerkleed wordt geschoven, de eeuw waar mannen en vrouwen ervoor uit mogen komen dat ze behoefte hebben aan sex. Het is tevens ook de eeuw waar mensen gewoon op kunnen stappen uit een relatie als de wederhelft al 2 jaar lang besluit de benen bij elkaar te houden.
Komop Iris, je doet net alsof sex een straf is. De sex was blijkbaar wel goed genoeg toen er 3 kindjes geneukt moesten worden.
Tegen je zin sex in hebben om je man rustig te houden? In welke eeuw leven wij eigenlijk?
In de eeuw waar sex niet meer onder het vloerkleed wordt geschoven, de eeuw waar mannen en vrouwen ervoor uit mogen komen dat ze behoefte hebben aan sex. Het is tevens ook de eeuw waar mensen gewoon op kunnen stappen uit een relatie als de wederhelft al 2 jaar lang besluit de benen bij elkaar te houden.
Komop Iris, je doet net alsof sex een straf is. De sex was blijkbaar wel goed genoeg toen er 3 kindjes geneukt moesten worden.