Relaties
alle pijlers
Mijn ouders gaan scheiden
donderdag 29 november 2018 om 19:34
vrijdag 30 november 2018 om 19:48
Er was toch geen andere partner in het spel in dit topic?Belg007 schreef: ↑30-11-2018 19:42Pejeka, wat doe je als volgend jaar 1 van de 2 een andere partner heeft?
Moet toemalig echtgenoot / genote dan maar met die vreemde onder 1 dak leven?
Wegvluchten uit eigen huis als de andere iemand meeneemt?
Samen in 1 huis blijven klinkt leuk in begin.
Tot er andere partners of andere gewoontes ontstaan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 30 november 2018 om 20:00
Ik begrijp het punt wel van Pejeka, en zeker als TO zegt dat er eigenlijk geen ruzies zijn en ze waarschijnlijk nog geregeld samen dingen zullen doen.
Wát maakt het dan dat je zin hebt in zo’n gedoe?
Maar sterkte TO, mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik al 30 was. Volwassen of niet, dat is moeilijk.
Wát maakt het dan dat je zin hebt in zo’n gedoe?
Maar sterkte TO, mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik al 30 was. Volwassen of niet, dat is moeilijk.
vrijdag 30 november 2018 om 20:32
Nu nog niet.
Maar over 2 jaar kan het al gans anders zijn.
En vrouw heeft er op dit moment geen behoefte aan.
Wil je ex - man - thuis een feestje organiseren met zijn nieuwe partner, alle kinderen en kleinkinderen (ook de hare) ... Loop jij daar in de weg.
Wil nieuwe partner de leefruimte paars verven ... één probleem: Ze heeft te dealen met de ex van haar partner die alles liever geel ziet.
Op deze leeftijd ga je ook niet eindeloos meer wachten op grote stappen zoals kinderen voorstellen of samenwonen.
Die zet je gewoon.
En dat lukt toch écht beter als er geen ex meer in de buurt is.
vrijdag 30 november 2018 om 23:59
Erg... waarom nog die moeite op deze leeftijd en waarom pas nu?
Sterkte TO. Bij ons in de straat zijn mensen van 65 een tijd terug gescheiden, de koek was op. Ik denk dat ze nu wel gelukkiger zijn, eindelijk rust, maar de vakanties zijn wel lastig geloof ik.
Ik kan me ook wel weer voorstellen dat je het niet meer kunt opbrengen om in 1 huis te wonen met de ander, maar tegelijk denk ik, had dit eerder gedaan
Sterkte TO. Bij ons in de straat zijn mensen van 65 een tijd terug gescheiden, de koek was op. Ik denk dat ze nu wel gelukkiger zijn, eindelijk rust, maar de vakanties zijn wel lastig geloof ik.
Ik kan me ook wel weer voorstellen dat je het niet meer kunt opbrengen om in 1 huis te wonen met de ander, maar tegelijk denk ik, had dit eerder gedaan
zaterdag 1 december 2018 om 11:47
Bedankt voor al jullie reacties en steun.
Ik snap enerzijds wel de reacties van: Waarom nu nog? Maar denk eerlijk gezegd dat mijn moeder een weloverwogen keuze hierin heeft gemaakt. Waarschijnlijk had ze dit jaren geleden ook al gewilt maar nooit 'gedurfd' en nu kiest ze voor zichzelf. Heel moeilijk allemaal maar ik respecteer hun keuze hierin.
Ook wil ik nog even zeggen dat zeker niet alle 70plussers alleen nog maar op de bank zitten achter de geraniums. Mijn moeder is ook nog heel fit en ondernemend en heeft een hoop interesses dus qua dat betreft nog een heel leven voor zich.
Ik snap enerzijds wel de reacties van: Waarom nu nog? Maar denk eerlijk gezegd dat mijn moeder een weloverwogen keuze hierin heeft gemaakt. Waarschijnlijk had ze dit jaren geleden ook al gewilt maar nooit 'gedurfd' en nu kiest ze voor zichzelf. Heel moeilijk allemaal maar ik respecteer hun keuze hierin.
Ook wil ik nog even zeggen dat zeker niet alle 70plussers alleen nog maar op de bank zitten achter de geraniums. Mijn moeder is ook nog heel fit en ondernemend en heeft een hoop interesses dus qua dat betreft nog een heel leven voor zich.
zaterdag 1 december 2018 om 11:48
Ik snap je reactie. Denk dat ze nooit eerder heeft gedurfd....Vivavivi schreef: ↑30-11-2018 23:59Erg... waarom nog die moeite op deze leeftijd en waarom pas nu?
Sterkte TO. Bij ons in de straat zijn mensen van 65 een tijd terug gescheiden, de koek was op. Ik denk dat ze nu wel gelukkiger zijn, eindelijk rust, maar de vakanties zijn wel lastig geloof ik.
Ik kan me ook wel weer voorstellen dat je het niet meer kunt opbrengen om in 1 huis te wonen met de ander, maar tegelijk denk ik, had dit eerder gedaan
zaterdag 1 december 2018 om 11:50
protected22 schreef: ↑01-12-2018 09:09sterkte ermee! Wel een opvallende leeftijd om nog te scheiden..
Toch stijgt het aantal scheidingen flink onder 65+ de laatste jaren volgens cijfers.
zaterdag 1 december 2018 om 12:02
Sterkte TO. Ik vind het toch ook wel heel erg dapper als mensen uiteindelijk voor het eigen geluk gaan. En ik hoop dan ook dat ze het vinden. Ik heb soms wel moeite met de uitspraak van de kinderen die het betreft als ze zeggen nu ben ik mijn ouderlijk huis kwijt. Ik vind dat dit getuigd van een groot egoïsme zeker als je er niet eens meer woont en maar een paar keer per maand langs gaat bij je ouders. Steun ze beide en wees trots op hun daadkracht. En vind die ook terug bij jezelf om deze scheiding een plaats te geven.
zaterdag 1 december 2018 om 13:33
Marvis66 schreef: ↑01-12-2018 12:02Sterkte TO. Ik vind het toch ook wel heel erg dapper als mensen uiteindelijk voor het eigen geluk gaan. En ik hoop dan ook dat ze het vinden. Ik heb soms wel moeite met de uitspraak van de kinderen die het betreft als ze zeggen nu ben ik mijn ouderlijk huis kwijt. Ik vind dat dit getuigd van een groot egoïsme zeker als je er niet eens meer woont en maar een paar keer per maand langs gaat bij je ouders. Steun ze beide en wees trots op hun daadkracht. En vind die ook terug bij jezelf om deze scheiding een plaats te geven.
Dank je voor je bericht. Mijn ouders wonen al een hele tijd niet meer in het huis waar ik ben opgegroeid en waar ze nu wonen heb ik nooit gewoond dus qua dat betreft heb ik daar ook niet zo'n moeite mee. En ik respecteer hun keuze zeker. Heeft even tijd nodig om alles een plekje te geven.
zaterdag 1 december 2018 om 13:45
Ik vind dat voorstel van Pejeka zo gek niet hoor. Allebei in hetzelfde huis blijven en een andere slaapkamer nemen. Allebei je eigen hobby’s en individueel je vakanties boeken i.p.v. af te stemmen op ieders wensen. Voor jezelf koken i.p.v. altijd samen of te overleggen. Wat meer persoonlijke ruimte kan ik me best voorstellen, zeker als dat de laatste jaren voor ergernissen heeft gezorgd. Maar meteen een scheiding en ergens anders gaan wonen. Andere partner, helemaal onvoorstelbaar. Is vaak al moeilijk voor kinderen, maar voor volwassen kinderen wellicht nóg moeilijker... Snap ik echt niet.
zaterdag 1 december 2018 om 14:11
Mijn ouders gingen scheiden toen ze 65 waren. De kinderen waren toen toussen de 30-40. Het was een besluit van mijn vader. Op korte termijn heel verdrietig en pijnlijk voor mijn moeder, maar op langere terwijn ook voor haar beter. Je kunt beter alleen wonen dan niet gerespecteerd of gekleineerd worden.
Nu 20 jaar later merken we dat het echt een goede beslissing was. Mijn moeder is helemaal opgebloeid. Ging eindelijk dingen doen die zij graag wilde, kocht eindelijk eens iets moois voor haarzelf, ging eindelijk eens met een vriendin op stap. Eindelijk geen negatief commentaar.
Wel raar... familie van mijn vaders kant kwam na 40 jaar ineens niet meer op haar verjaardag. Dit laatste kwam met het ouder worden wel weer goed. (80 jaar).
De rond die periode geboren kleinkinderen vonden het later wel gek om ze samen op kraambezoekfotos terug te zien.
Nu 20 jaar later merken we dat het echt een goede beslissing was. Mijn moeder is helemaal opgebloeid. Ging eindelijk dingen doen die zij graag wilde, kocht eindelijk eens iets moois voor haarzelf, ging eindelijk eens met een vriendin op stap. Eindelijk geen negatief commentaar.
Wel raar... familie van mijn vaders kant kwam na 40 jaar ineens niet meer op haar verjaardag. Dit laatste kwam met het ouder worden wel weer goed. (80 jaar).
De rond die periode geboren kleinkinderen vonden het later wel gek om ze samen op kraambezoekfotos terug te zien.
zaterdag 1 december 2018 om 14:28
Een 20- of 30-jarige adviseer je toch ook niet om levenslang op zo’n manier door te blijven sukkelen? Waarom zou je dat dan wel adviseren aan iemand die een stukje ouder is? Je zou maar 105 worden, en de laatste 35 jaar van je leven op zo’n manier door moeten brengen. Dat is toch verschrikkelijk?NYC schreef: ↑01-12-2018 13:45Ik vind dat voorstel van Pejeka zo gek niet hoor. Allebei in hetzelfde huis blijven en een andere slaapkamer nemen. Allebei je eigen hobby’s en individueel je vakanties boeken i.p.v. af te stemmen op ieders wensen. Voor jezelf koken i.p.v. altijd samen of te overleggen. Wat meer persoonlijke ruimte kan ik me best voorstellen, zeker als dat de laatste jaren voor ergernissen heeft gezorgd. Maar meteen een scheiding en ergens anders gaan wonen. Andere partner, helemaal onvoorstelbaar. Is vaak al moeilijk voor kinderen, maar voor volwassen kinderen wellicht nóg moeilijker... Snap ik echt niet.
zaterdag 1 december 2018 om 14:56
NYC schreef: ↑01-12-2018 13:45Ik vind dat voorstel van Pejeka zo gek niet hoor. Allebei in hetzelfde huis blijven en een andere slaapkamer nemen. Allebei je eigen hobby’s en individueel je vakanties boeken i.p.v. af te stemmen op ieders wensen. Voor jezelf koken i.p.v. altijd samen of te overleggen. Wat meer persoonlijke ruimte kan ik me best voorstellen, zeker als dat de laatste jaren voor ergernissen heeft gezorgd. Maar meteen een scheiding en ergens anders gaan wonen. Andere partner, helemaal onvoorstelbaar. Is vaak al moeilijk voor kinderen, maar voor volwassen kinderen wellicht nóg moeilijker... Snap ik echt niet.
Ten eerste vind ik het nogal vreemd en ten 2e: Mijn ouders wonen niet erg ruim. Dit is écht geen optie....
zaterdag 1 december 2018 om 14:56
Mensen worden er bepaald niet makkelijker op als ze ouder worden. Kortere lontjes, humeurig, slechthorend, (verbaal) geweld vanwege psychische aandoeningen etc. Vroeger "mocht" je niet uit elkaar want dan deed je niet. Nu mag het wel en zie je dat mensen voor zichzelf kiezen i.p.v. hun trouwbeloftes volgen.
zaterdag 1 december 2018 om 14:58
Nummer*Zoveel schreef: ↑01-12-2018 14:28Een 20- of 30-jarige adviseer je toch ook niet om levenslang op zo’n manier door te blijven sukkelen? Waarom zou je dat dan wel adviseren aan iemand die een stukje ouder is? Je zou maar 105 worden, en de laatste 35 jaar van je leven op zo’n manier door moeten brengen. Dat is toch verschrikkelijk?
Precies dit. Mijn oma (moeder van mijn moeder) leeft nog. Denk niet dat mijn moeder nog 20-30 jaar zo verder wil.
zaterdag 1 december 2018 om 15:01
Toch triest dat er een scheiding nodig is, voordat iemand de dingen gaat doen die ze het liefst doet en eens iets moois voor zichzelf koopt.n00r schreef: ↑01-12-2018 14:11Mijn ouders gingen scheiden toen ze 65 waren. De kinderen waren toen toussen de 30-40. Het was een besluit van mijn vader. Op korte termijn heel verdrietig en pijnlijk voor mijn moeder, maar op langere terwijn ook voor haar beter. Je kunt beter alleen wonen dan niet gerespecteerd of gekleineerd worden.
Nu 20 jaar later merken we dat het echt een goede beslissing was. Mijn moeder is helemaal opgebloeid. Ging eindelijk dingen doen die zij graag wilde, kocht eindelijk eens iets moois voor haarzelf, ging eindelijk eens met een vriendin op stap. Eindelijk geen negatief commentaar.
Wel raar... familie van mijn vaders kant kwam na 40 jaar ineens niet meer op haar verjaardag. Dit laatste kwam met het ouder worden wel weer goed. (80 jaar).
De rond die periode geboren kleinkinderen vonden het later wel gek om ze samen op kraambezoekfotos terug te zien.
Voor sommige mensen lijkt het huwelijk wel een gevangenis. Ik vind het alleen maar goed dat mensen er uitbreken. Liever vandaag, dan morgen, maar op je 70e of 80e kan ook.
zaterdag 1 december 2018 om 17:36
n00r schreef: ↑01-12-2018 14:11Mijn ouders gingen scheiden toen ze 65 waren. De kinderen waren toen toussen de 30-40. Het was een besluit van mijn vader. Op korte termijn heel verdrietig en pijnlijk voor mijn moeder, maar op langere terwijn ook voor haar beter. Je kunt beter alleen wonen dan niet gerespecteerd of gekleineerd worden.
Nu 20 jaar later merken we dat het echt een goede beslissing was. Mijn moeder is helemaal opgebloeid. Ging eindelijk dingen doen die zij graag wilde, kocht eindelijk eens iets moois voor haarzelf, ging eindelijk eens met een vriendin op stap. Eindelijk geen negatief commentaar.
Wel raar... familie van mijn vaders kant kwam na 40 jaar ineens niet meer op haar verjaardag. Dit laatste kwam met het ouder worden wel weer goed. (80 jaar).
De rond die periode geboren kleinkinderen vonden het later wel gek om ze samen op kraambezoekfotos terug te zien.
Eigenlijk dit. Als ze dat niet hadden gedaan, hadden ze sowieso nog 20 jaar in een mwa-huwelijk gezeten.
Zo zou het ook prima met de ouders van TO kunnen gaan. Ze gaan misschien nog rustig 15 jaar mee, ook zonde omdat dan te verspillen aan mwa.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
zaterdag 1 december 2018 om 18:00
De vraag is dan: waarom is hun leven tot nu toe opeens "mwa" (ik neem aan dat ze hun partner destijds vrijwillig gekozen hebben omdat die juiste niét mwa was), en wat verwachten ze van hun leven als ze eind 70 opeens alleen opeen flatje gaan zitten? Dat het allemaal nog groots en meeslepend gaat worden? Of dat ze nou eindelijk Boer Zoekt Vrouw kunnen kijken zonder dat een ander een ander programma wil zien?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 1 december 2018 om 18:27
Ik ken vrouwen van die generatie die nog geen theater mogen bezoeken van hun man. Je hebt heel nare situaties, juist onder die groep. Dominantie mannen die half aan het dementeren zijn en omgekeerd natuurlijk ook.pejeka schreef: ↑01-12-2018 18:00De vraag is dan: waarom is hun leven tot nu toe opeens "mwa" (ik neem aan dat ze hun partner destijds vrijwillig gekozen hebben omdat die juiste niét mwa was), en wat verwachten ze van hun leven als ze eind 70 opeens alleen opeen flatje gaan zitten? Dat het allemaal nog groots en meeslepend gaat worden? Of dat ze nou eindelijk Boer Zoekt Vrouw kunnen kijken zonder dat een ander een ander programma wil zien?
Ik vind dat je best uit zo'n ongezonde situatie mag losbreken. Ik vind het juist wel dapper als iemand van 70 dat durft, vaak zie je ze daarna totaal opleven.
zaterdag 1 december 2018 om 18:30
Wat iemand verwacht of wenst in het leven is natuurlijk heel persoonlijk. Maar als je elke dag geconfronteerd wordt, en tijd door moet brengen, met iemand waar je niets positiefs meer voor voelt, dan kan het enorm bevrijdend zijn om dat niet meer te hoeven doen.pejeka schreef: ↑01-12-2018 18:00De vraag is dan: waarom is hun leven tot nu toe opeens "mwa" (ik neem aan dat ze hun partner destijds vrijwillig gekozen hebben omdat die juiste niét mwa was), en wat verwachten ze van hun leven als ze eind 70 opeens alleen opeen flatje gaan zitten? Dat het allemaal nog groots en meeslepend gaat worden? Of dat ze nou eindelijk Boer Zoekt Vrouw kunnen kijken zonder dat een ander een ander programma wil zien?
zaterdag 1 december 2018 om 18:37
De vraag is dan: hoe kan het zo ver komen dat de persoon die je ooit zag als de meest geweldige persoon om mee door het leven te gaan, opeens in jouw idee is verworden tot een persoon die je het liefst uit je leven ziet verdwijnen? Wat is je eigen aandeel daarin, dat het zo ver is gekomen, en is het ook niet omdat je zelf te weinig hebt geïnvesteerd in de relatie? Dingen die je je serieus moet afvragen, lijkt me.Nummer*Zoveel schreef: ↑01-12-2018 18:30Wat iemand verwacht of wenst in het leven is natuurlijk heel persoonlijk. Maar als je elke dag geconfronteerd wordt, en tijd door moet brengen, met iemand waar je niets positiefs meer voor voelt, dan kan het enorm bevrijdend zijn om dat niet meer te hoeven doen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 1 december 2018 om 18:58
Je weet helemaal niet of deze mensen ooit zijn getrouwd omdat ze elkaar zo geweldig vonden. En in 40 jaar kan er een hoop veranderen, zelfs zonder dat iemand daar schuld aan heeft.pejeka schreef: ↑01-12-2018 18:37De vraag is dan: hoe kan het zo ver komen dat de persoon die je ooit zag als de meest geweldige persoon om mee door het leven te gaan, opeens in jouw idee is verworden tot een persoon die je het liefst uit je leven ziet verdwijnen? Wat is je eigen aandeel daarin, dat het zo ver is gekomen, en is het ook niet omdat je zelf te weinig hebt geïnvesteerd in de relatie? Dingen die je je serieus moet afvragen, lijkt me.
zaterdag 1 december 2018 om 19:11
Het gaat niet om schuld, het gaat om (willen) investeren in de relatie met elkaar. Een persoon tegenkomen die je zo leuk/geweldig lijkt dat je daarmee door wilt gaan, is één ding, maar een relatie ontstaat niet vanzelf. Dat is constant werken, zoeken, investeren, ontdekken, soms beseffen dat je moet schipperen en toegeven, soms merken dat je meer krijgt dan je dacht. Maar het is het waard. Ik heb die ups en downs ook met mijn man gehad, en geloof me, er zijn diepe dalen bij geweest, maar ook geweldige hoogtepunten samen, maar zodra je het opgeeft om van elke dag samen iets extra's in je leven te maken, gaat het bergaf. Niet je ergeren aan bepaalde hebbelijkheden van de ander, maar beseffen dat je zelf waarschijnlijk ook hebbelijkheden hebt die de ander niet leuk vindt, en blij zijn dat er iemand is die dat accepteert, waar je jezelf kunt zijn en die jou liefheeft voor wie je bent, en juist vanwége wie je bent.Nummer*Zoveel schreef: ↑01-12-2018 18:58Je weet helemaal niet of deze mensen ooit zijn getrouwd omdat ze elkaar zo geweldig vonden. En in 40 jaar kan er een hoop veranderen, zelfs zonder dat iemand daar schuld aan heeft.
Verliefd worden en een relatie begínnen is makkelijk. De kunst is om een relatie te onderhouden, uit te bouwen en te verdiepen. En dat kost werk en inspanning. Ben je daar niet toe bereid, dan is elke relatie zinloos.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
