Relaties
alle pijlers
Mijn ouders gaan scheiden
donderdag 29 november 2018 om 19:34
donderdag 29 november 2018 om 20:19
Wil je moeder een nieuwe man zoeken? Als dat niet 't geval is snap ik niet dat ze niet gewoon samen blijven maar dat je moeder dan gewoon wat meer gaat ondernemen buiten de deur (en dan doel ik niet op seks, maar bijv gaan reizen als zij dat wel wil maar je vader niet)
donderdag 29 november 2018 om 20:23
redbulletje schreef: ↑29-11-2018 20:19Wil je moeder een nieuwe man zoeken? Als dat niet 't geval is snap ik niet dat ze niet gewoon samen blijven maar dat je moeder dan gewoon wat meer gaat ondernemen buiten de deur (en dan doel ik niet op seks, maar bijv gaan reizen als zij dat wel wil maar je vader niet)
Jij snapt bar weinig op dit vlak toch?
Ik kan me wel voorstellen waarom je op een bepaald punt geen zin hebt in een bepaald iemand in hetzelfde huis.
Die je moet aankijken/ruiken en horen en daar dus gewoon geen zin meer in hebt omdat je al jaren ongelukkig bent of naar benaderd of genegeerd. Dat hoeft niet bij de moeder van TO zo te zijn.
Maar ik snap wel waarom mensen op latere leeftijd soms ook gewoon liever alleen zijn dan in zo'n relatie.
Gelukkig hoef jij het niet te begrijpen. Alleen degene die dat besluit maakt moet het begrijpen.
donderdag 29 november 2018 om 20:26
redbulletje schreef: ↑29-11-2018 20:19Wil je moeder een nieuwe man zoeken? Als dat niet 't geval is snap ik niet dat ze niet gewoon samen blijven maar dat je moeder dan gewoon wat meer gaat ondernemen buiten de deur (en dan doel ik niet op seks, maar bijv gaan reizen als zij dat wel wil maar je vader niet)
Ik denk dat mijn moeder vooral nu niet meer gelukkig is en dat weer wil worden en als ik mijn moeder goed ken denk ik dat een andere man wel het allerlaatste is waar ze op dit moment aan denkt.
donderdag 29 november 2018 om 20:35
donderdag 29 november 2018 om 20:44
Neuh, ik zou alleen benieuwd zijn wat ze zich voorstelt van eerst een gedoe om de spullen te scheiden, dan een verhuizing en als ze dan eenmaal over een jaar of 2 gesetteld is in haar nieuwe flatje, wat ze dan van haar leven alleen verwacht dat ze niet had kunnen hebben als ze gewoon samen was gebleven.made@kate schreef: ↑29-11-2018 20:17Wat doet het ertoe? Ze is volwassen en wil niet meer met haar man getrouwd zijn. Wat ga je bereiken met dit soort monologen bij een vrouw van 70+ die wil scheiden? Dat ze de scheiding toch maar niet doorzet omdat de omgeving het er moeilijk mee heeft?
Ze wil scheiden want ze is ongelukkig met haar huwelijk. Mag ze dat alsjeblieft zelf weten. De enige reden om het uit haar hoofd te praten is dat je het zelf niet aankan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 29 november 2018 om 20:50
En zelfs als het niet om eenzaamheid of zo gaat. Je moet wel altijd met elkaar rekening houden, sommige beslissingen zijn altijd een compromis (bv mbt inrichting of wat er gegeten wordt of waar de vakantie heen gaat). In een relatie ben je gewoon minder vrij, dan wanneer je alleen bent.
Sommige mensen bloeien helemaal op als ze geen relatie meer hebben, omdat ze dan durven doen wat ze altijd al wilden doen, maar nooit durfde of konden in verband met de partner.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 29 november 2018 om 21:08
Dat heeft natuurlijk als reden dat het op een volwassene veel minder impact heeft en dat een volwassene zijn eigen emoties wel kan reguleren.vivautrecht85 schreef: ↑29-11-2018 20:35Oh jeetje wat heftig. Er zijn natuurlijk tal van boeken en sites voor en over jonge kinderen van scheidende/gescheiden ouders maar veel minder voor volwassen kinderen.
TO moet minstens 35 jaar oud zijn. Dan heb je een volwassen relatie met je ouders.
Het is vast raar en even wennen maar kom op, het is geen trauma zoals het voor kinderen wel kan zijn.
donderdag 29 november 2018 om 21:13
Ook na zo'n lange tijd samen kan het natuurlijk "over" zijn. En dan kan ik met best voorstellen dat je de tijd die je nog resteert zo prettig mogelijk wil doorbrengen.
Ik ken een echtpaar die ook al ruim 40 jaar getrouwd zijn, maar absoluut niet gelukkig zijn.
Ik snap echt niet dat ze nog bij elkaar zijn, als ze samen zijn hebben ze constant commentaar op elkaar (en niet op plagende manier maar echt op het gemene af), als ze alleen zijn lopen ze alleen maar te klagen over de ander.
Ik geef ze geen advies, want het zijn allebei heel vervelende nare mensen maar zodra ze samen of een van beide ergens binnenkomt dan voel je bijna de sfeer in elkaar storten.
Ik ken een echtpaar die ook al ruim 40 jaar getrouwd zijn, maar absoluut niet gelukkig zijn.
Ik snap echt niet dat ze nog bij elkaar zijn, als ze samen zijn hebben ze constant commentaar op elkaar (en niet op plagende manier maar echt op het gemene af), als ze alleen zijn lopen ze alleen maar te klagen over de ander.
Ik geef ze geen advies, want het zijn allebei heel vervelende nare mensen maar zodra ze samen of een van beide ergens binnenkomt dan voel je bijna de sfeer in elkaar storten.
f1823 wijzigde dit bericht op 29-11-2018 21:13
Reden: typefout
Reden: typefout
0.15% gewijzigd
donderdag 29 november 2018 om 21:41
Huh ik zeg ook nergens dat het raar is dat er minder over geschreven wordt? Of dat het een trauma is? Lezen is ook een vak. Ik vind het desalniettemin best heftig voor TS, zeker als ze het niet verwacht.Koffiekop1 schreef: ↑29-11-2018 21:08Dat heeft natuurlijk als reden dat het op een volwassene veel minder impact heeft en dat een volwassene zijn eigen emoties wel kan reguleren.
TO moet minstens 35 jaar oud zijn. Dan heb je een volwassen relatie met je ouders.
Het is vast raar en even wennen maar kom op, het is geen trauma zoals het voor kinderen wel kan zijn.
donderdag 29 november 2018 om 22:33
Wat fijn dat het nu zoveel beter is. Ik denk eerlijk gezegd dat mijn ouders elkaar ook nog zullen zien na de scheiding. Stuk gaan fietsen, wandelen, koffie drinken oid.
donderdag 29 november 2018 om 22:54
Ik kan me voorstellen dat je hier best van schrikt.
Zeker als er weinig signalen waren.
Ik hoop dat jouw ouders er uiteindelijk met jou over kunnen praten waaarom ze uit elkaar gaan. Zeker als je er zelf geen idee van hebt.
En het is hoe dan ook intens voor een kind om te merken dat je ouders gaan scheiden. Of je daar nu 17 of 40 voor bent. Het is toch iets vertrouwds en het geeft veel onrust als dat wegvalt.
Op zich wel bijzonder om in je zeventiger jaren te besluiten je leven apart te gaan leven. Dat gebeurt niet zo vaak denk ik.
Zeker als er weinig signalen waren.
Ik hoop dat jouw ouders er uiteindelijk met jou over kunnen praten waaarom ze uit elkaar gaan. Zeker als je er zelf geen idee van hebt.
En het is hoe dan ook intens voor een kind om te merken dat je ouders gaan scheiden. Of je daar nu 17 of 40 voor bent. Het is toch iets vertrouwds en het geeft veel onrust als dat wegvalt.
Op zich wel bijzonder om in je zeventiger jaren te besluiten je leven apart te gaan leven. Dat gebeurt niet zo vaak denk ik.
vrijdag 30 november 2018 om 06:39
Ze wil duidelijk niet ‘gewoon samenblijven’ want ze is niet gelukkig. De enige reden voor zo’n gesprek over verwachtingen is dat jij wil dat ze ‘gewoon samenblijft’. Want dan blijft ales voor iedereen lekker overzichtelijk, hetzelfde, geen gedoe en is er niemand geschokt en verdrietig.pejeka schreef: ↑29-11-2018 20:44Neuh, ik zou alleen benieuwd zijn wat ze zich voorstelt van eerst een gedoe om de spullen te scheiden, dan een verhuizing en als ze dan eenmaal over een jaar of 2 gesetteld is in haar nieuwe flatje, wat ze dan van haar leven alleen verwacht dat ze niet had kunnen hebben als ze gewoon samen was gebleven.
Maar zij leeft elke dag met die man. Die ze niet meer wil. Voor haar is samenblijven niet gewoon. Ze. Wil. Het. Niet. Meer. Basta.
vrijdag 30 november 2018 om 07:00
Lijkt me heel heftig TO.
Was laatst geconstateerd door het CBS dat steeds meer zeventigers gaan scheiden.
Ik werk met ouderen die ziek zijn en zelfstandig wonen en kom zoveel stellen tegen waarvan de ' niet zieke partner' moeite heeft om mantelzorger te zijn, omdat ze een slecht huwelijk hebben en dan op het laatst moeten zorgen voor hun partner.
Ik zie gelukkig ook heel veel liefde maar ook veel bitterheid.
Hoe lastig ook, een dappere keuze van je moeder.
Was laatst geconstateerd door het CBS dat steeds meer zeventigers gaan scheiden.
Ik werk met ouderen die ziek zijn en zelfstandig wonen en kom zoveel stellen tegen waarvan de ' niet zieke partner' moeite heeft om mantelzorger te zijn, omdat ze een slecht huwelijk hebben en dan op het laatst moeten zorgen voor hun partner.
Ik zie gelukkig ook heel veel liefde maar ook veel bitterheid.
Hoe lastig ook, een dappere keuze van je moeder.
vrijdag 30 november 2018 om 07:02
Je doet alsof een vrouw van 70 niets anders meer heeft dan de geraniums.pejeka schreef: ↑29-11-2018 20:44Neuh, ik zou alleen benieuwd zijn wat ze zich voorstelt van eerst een gedoe om de spullen te scheiden, dan een verhuizing en als ze dan eenmaal over een jaar of 2 gesetteld is in haar nieuwe flatje, wat ze dan van haar leven alleen verwacht dat ze niet had kunnen hebben als ze gewoon samen was gebleven.
Toen mijn opa met pensioen ging werd hij snel een oude man. Hij deed dutjes, wandelde of fietste wat en liet zich verder verzorgen door mijn oma. Zij paste zich aan zijn ritme aan, want nog van de generatie: 'dat hoor je te doen voor je man'
Toen hij op haar 70e overleed was dat, naast natuurlijk heel verdrietig, ook een bevrijding voor haar. Ze verhuisde naar een plek waar ze veel liever altijd gewoond had, ging vrijwilligerswerk doen, startte een boekenclubje en ging reizen.
Ze was ontzettend gelukkig en actief in haar eentje, terwijl ze zich waarschijnlijk gevangen had gevoeld als haar man nog geleefd had (haar woorden)
On topic: vervelende situatie TO. Kan me voorstellen dat dit altijd moeilijk is, hoe oud je ook bent
vrijdag 30 november 2018 om 09:42
Ik zag het in mijn omgeving andersom. Dat was een slecht huwelijk waarin zij altijd naar zijn pijpen had moeten dansen. Ze werkte na haar pensioen door zolang dat nog ging, en daarna ontweek zij hem zoveel mogelijk. Totdat zij een ernstige hartaanval kreeg, en hij opeens de hele dag niet meer dan 2 meter uit haar buurt ging om haar te verstikkenzorgen. Ik ben er van overtuigt dat dit haar dood is geworden. Het onbrak haar aan elk greintje wilskracht om zo verder te leven, en i.p.v. de dingen te doen die ze moest doen om nog wat te kunnen herstellen, saboteerde ze haar herstel op elke denkbare manier. Het was echt ontzettend triest om dat van dichtbij te moeten zien gebeuren.
Dus TO, hoe moeilijk het voor jou ook is, probeer de keuzes die jouw ouders maken te respecteren. Ze zullen er goede redenen voor hebben.
Sterkte!
vrijdag 30 november 2018 om 19:31
Ik doe niks voorkomen qua geraniums. Waar het om gaat is dat de afwikkeling van een scheiding, zeker als je al tientallen jaren samen bent, makkelijk 2 jaar in beslag neemt. Dus ben je twee jaar van je kostbare overgebleven levensjaren bezig met het regelen van van alles en nog wat. Dan nog de boedelscheiding: wat is van jou, wat is van mij. Alle kasten nazoeken op jouw oude familiefoto's, de stukken serviesgoed die nog uit jouw familie komen en die je wil houden, andere voorwerpen in huis. Allemaal dingen die energie kosten, en zeker als je al halfweg 70 bent. En he-he, dan zit je met 78 eindelijk op een eigen flatje, alles afgehandeld, en dan? Veel vrienden ben je vanwege de scheiding misschien kwijtgeraakt, veel familie heb je op die leeftijd ook meestal niet meer, dus moet je alles opnieuw gaan opbouwen op je 78e. Tja, als je leven met je partner echt zo onhoudbaar is dat je er niet mee kan leven, vooruit. Maar anders zou ik kiezen voor een model waarin je beiden je eigen gang kan gaan en alleen het huis deelt. Als huisgenoten zonder verdere verplichting. Je kan ieder een eigen slaapkamer inrichten voor jezelf, ieder je eigen gang gaan, afspreken dat gezamenlijk koken niet vanzelfsprekend is, en je huurt een werkster in voor de schoonmaak. Klaar.HaPu schreef: ↑30-11-2018 07:02Je doet alsof een vrouw van 70 niets anders meer heeft dan de geraniums.
Toen mijn opa met pensioen ging werd hij snel een oude man. Hij deed dutjes, wandelde of fietste wat en liet zich verder verzorgen door mijn oma. Zij paste zich aan zijn ritme aan, want nog van de generatie: 'dat hoor je te doen voor je man'
Toen hij op haar 70e overleed was dat, naast natuurlijk heel verdrietig, ook een bevrijding voor haar. Ze verhuisde naar een plek waar ze veel liever altijd gewoond had, ging vrijwilligerswerk doen, startte een boekenclubje en ging reizen.
Ze was ontzettend gelukkig en actief in haar eentje, terwijl ze zich waarschijnlijk gevangen had gevoeld als haar man nog geleefd had (haar woorden)
On topic: vervelende situatie TO. Kan me voorstellen dat dit altijd moeilijk is, hoe oud je ook bent
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 30 november 2018 om 19:42
Pejeka, wat doe je als volgend jaar 1 van de 2 een andere partner heeft?
Moet toemalig echtgenoot / genote dan maar met die vreemde onder 1 dak leven?
Wegvluchten uit eigen huis als de andere iemand meeneemt?
Samen in 1 huis blijven klinkt leuk in begin.
Tot er andere partners of andere gewoontes ontstaan.
Moet toemalig echtgenoot / genote dan maar met die vreemde onder 1 dak leven?
Wegvluchten uit eigen huis als de andere iemand meeneemt?
Samen in 1 huis blijven klinkt leuk in begin.
Tot er andere partners of andere gewoontes ontstaan.