Relaties
alle pijlers
Mijn vriend twijfelt
maandag 6 augustus 2018 om 10:26
Mijn vriend heeft laten merken dat hij twijfelt of hij nog van me houdt. Hij geeft zelf aan de relatie zeker nog niet te willen beeindigen.
We wonen samen, maar zijn nog jong. Ik ben bang dat ik alles te veel voor lief heb genomen. Ik weet niet wat ik kan doen om dit nog te redden. Zijn er stellen die hierdoorheen zijn gekomen?
Ik probeer voor mezelf te zorgen en veel leuke dingen te doen (zowel samen als alleen).
We wonen samen, maar zijn nog jong. Ik ben bang dat ik alles te veel voor lief heb genomen. Ik weet niet wat ik kan doen om dit nog te redden. Zijn er stellen die hierdoorheen zijn gekomen?
Ik probeer voor mezelf te zorgen en veel leuke dingen te doen (zowel samen als alleen).
maandag 6 augustus 2018 om 10:35
Dat weet je wel. Als hij twijfels heeft over TO, dan is dat zijn probleem en niet iets waar zij wat aan kan doen. Lijkt me sterk dat TO ineens een totaal andere persoonlijkheid heeft gekregen waardoor hij is gaan twijfelen.
Het beste wat je kan doen, doe je al TO. Jezelf verzorgen en leuke dingen doen (ook alleen). Laat zien dat je onafhankelijk bent en wacht niet te lang op je vriend. Zolang in twijfel zitten gaat aan je vreten, geef hem een periode mee en verbreek anders zelf de relatie als je niet meer wilt wachten. Als hij zolang twijfelt zit er ergens iets niet goed, dus dan zou ik de eer aan mezelf houden, als ik jou was.. Succes!
maandag 6 augustus 2018 om 10:44
Wat wil jij?
Hoe zo heb je alles te veel voor lief genomen?
Je bent niet van hem afhankelijk.
Zolang er niets gaat veranderen zal er ook niets veranderen. Of jullie gaan aan jullie relatie werken; beter communiceren, samen leuke dingen doen, daten, etc. Of je gaat kijken wat je moet doen wanneer de relatie strandt. Sta jij of je vriend ingeschreven voor een woning? Heb je voldoende inkomen om zelfstandig te wonen? etc.
Hoe zo heb je alles te veel voor lief genomen?
Je bent niet van hem afhankelijk.
Zolang er niets gaat veranderen zal er ook niets veranderen. Of jullie gaan aan jullie relatie werken; beter communiceren, samen leuke dingen doen, daten, etc. Of je gaat kijken wat je moet doen wanneer de relatie strandt. Sta jij of je vriend ingeschreven voor een woning? Heb je voldoende inkomen om zelfstandig te wonen? etc.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 6 augustus 2018 om 11:17
Hoi,
Het kan goed zijn om wat meer tijd alleen door te brengen. Niet om hard to get te spelen, maar om tot je zelf te komen. Spreek met vriendinnen af. Maar ook, zoals Jake zegt, te praten met elkaar en leuke dingen te doen.
Ik wens je veel geluk en vertrouwen in een goede afloop, hoe dat dan er ook mag uitzien
Het kan goed zijn om wat meer tijd alleen door te brengen. Niet om hard to get te spelen, maar om tot je zelf te komen. Spreek met vriendinnen af. Maar ook, zoals Jake zegt, te praten met elkaar en leuke dingen te doen.
Ik wens je veel geluk en vertrouwen in een goede afloop, hoe dat dan er ook mag uitzien
maandag 6 augustus 2018 om 11:42
En stel dat TO na deze bepaalde periode in hun relatie bepaald gedrag is gaan vertonen waardoor vriendlief is gaan twijfelen? En vooral dit niet uitspreekt naar haar? Dit kunnen wij van een afstand niet weten, wij horen alleen de kant van het verhaal van TO en kennen ze beide niet.
TO, geef hem de ruimte die hij nodig heeft, maar probeer ook inderdaad wat al gezegd is leuke dingen te doen samen. En volg vooral jouw eigen gevoel, wat jij wilt.
maandag 6 augustus 2018 om 12:00
maandag 6 augustus 2018 om 12:27
Bedankt voor de vele reacties,
Voor degene die vroeg hoe jong: ik bem 20, hij is 23. We zijn gaan samenwonen omdat we allebei graag uit huis wouden en wij super veel bij elkaar waren. We wisten dat als we beide een woning zouden krijgen er alsnog maar in 1 geleefd zal worden.
Heeft iemand ervaring met dat zoiets wel weer goed komt?
Ik twijfel om even weer thuis te gaan wonen, allebei even ruimte. Het enige nadeel is dat mijn hele leven nu in de stad is en ik niks meer heb in het dorpje van mijn ouders. Het is ook ruim een uur rijden..
Voor degene die vroeg hoe jong: ik bem 20, hij is 23. We zijn gaan samenwonen omdat we allebei graag uit huis wouden en wij super veel bij elkaar waren. We wisten dat als we beide een woning zouden krijgen er alsnog maar in 1 geleefd zal worden.
Heeft iemand ervaring met dat zoiets wel weer goed komt?
Ik twijfel om even weer thuis te gaan wonen, allebei even ruimte. Het enige nadeel is dat mijn hele leven nu in de stad is en ik niks meer heb in het dorpje van mijn ouders. Het is ook ruim een uur rijden..
maandag 6 augustus 2018 om 12:41
AusAngel schreef: ↑06-08-2018 12:27Bedankt voor de vele reacties,
Voor degene die vroeg hoe jong: ik bem 20, hij is 23. We zijn gaan samenwonen omdat we allebei graag uit huis wouden en wij super veel bij elkaar waren. We wisten dat als we beide een woning zouden krijgen er alsnog maar in 1 geleefd zal worden.
Heeft iemand ervaring met dat zoiets wel weer goed komt?
Ik twijfel om even weer thuis te gaan wonen, allebei even ruimte. Het enige nadeel is dat mijn hele leven nu in de stad is en ik niks meer heb in het dorpje van mijn ouders. Het is ook ruim een uur rijden..
Laat hem dat lekker doen dan, hij is degene die twijfels heeft. Je moet je echt niet gaan aanpassen om er zo voor te zorgen dat hij weer van je gaat houden. Als hij daar echt aan twijfelt, is het einde verhaal denk ik. Als je gek op iemand bent, twijfel je niet of je van iemand houdt.
Heb ik ervaring met het goedkomen hiervan? Nee.. Wel dat het fout liep. Hij twijfelde enorm veel, dan was het weer goed (vaak als ik hem compleet links liet liggen) en 3 maanden later merkte ik weer dat hij anders deed. Op een gegeven moment was het zo bekend voor me dat ik vroeg: 'je twijfelt weer he?' En ja, dat was dan ook zo. Ik was zijn eerste serieuze vriendin, we woonden ook samen (ik 20, hij 22) en hij begon zich af te vragen of hij misschien meer zou willen dan nu al settelen. Nou, dat liep uiteindelijk dus stuk en ik hoewel ik me er ontzettend rot om heb gevoeld, ben ik nu ontzettend blij dat het zo gelopen is. Ik liep al die tijd op mijn tenen, wilde alles goed doen om maar weer leuk gevonden te worden. Het maakte mij onzeker en twijfelde aan mezelf. Nu zit ik in een nieuwe relatie (al bijna 2 jaar inmiddels) en weet ik weer hoe het is als iemand echt gek op je is en je waardeert voor wie je bent.
Bedenk dus goed hoe dit is voor jou. Doe jezelf niet tekort. Hij twijfelt; hij zou degene moeten zijn die daar onzeker over is, niet jij. Des noods zeg je: ' Weet je? We maken er een einde aan en als jij bedacht hebt hoe leuk je me eigenlijk wel niet vindt, dan hoor ik het graag. Kom dan je best maar weer doen om me voor je te winnen. '
maandag 6 augustus 2018 om 12:44
dan ligt het aan het feit dat vriend moeite heeft met dat gedrag. Dat gaat dus weer over vriend zelf en niet over TO. Mensen moeten eens ophouden om anderen verantwoordelijk te maken voor hun eigen gevoelfotoroid schreef: ↑06-08-2018 11:42En stel dat TO na deze bepaalde periode in hun relatie bepaald gedrag is gaan vertonen waardoor vriendlief is gaan twijfelen? En vooral dit niet uitspreekt naar haar? Dit kunnen wij van een afstand niet weten, wij horen alleen de kant van het verhaal van TO en kennen ze beide niet.
TO, geef hem de ruimte die hij nodig heeft, maar probeer ook inderdaad wat al gezegd is leuke dingen te doen samen. En volg vooral jouw eigen gevoel, wat jij wilt.
maandag 6 augustus 2018 om 13:14
To geeft aan dat ze alles te lang voor lief heeft genomen. Misschien is ze grenzen gaan stellen, waardoor ze nu toch anders is dan voorheen. En misschien bevalt die verandering hem niet.blondie-90 schreef: ↑06-08-2018 10:35Dat weet je wel. Als hij twijfels heeft over TO, dan is dat zijn probleem en niet iets waar zij wat aan kan doen. Lijkt me sterk dat TO ineens een totaal andere persoonlijkheid heeft gekregen waardoor hij is gaan twijfelen.
Het beste wat je kan doen, doe je al TO. Jezelf verzorgen en leuke dingen doen (ook alleen). Laat zien dat je onafhankelijk bent en wacht niet te lang op je vriend. Zolang in twijfel zitten gaat aan je vreten, geef hem een periode mee en verbreek anders zelf de relatie als je niet meer wilt wachten. Als hij zolang twijfelt zit er ergens iets niet goed, dus dan zou ik de eer aan mezelf houden, als ik jou was.. Succes!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
maandag 6 augustus 2018 om 13:25
Ik weet niet of TO de strekking heeft uitgelegd hoor van het “misschien heb ik alles voor lief genomen.” Ik heb niet alles gelezen meer. Maar ik vatte hem meer op als “I took it for granted.” Uhm...vanzelfsprekend. Dat ze de relatie als vanzelfsprekend nam en haar vriend...
maandag 6 augustus 2018 om 13:25
Op die manier snap ik hem inderdaad beter. Ik lees ook niet echt dat de vriend van TO haar verantwoordelijk maakt voor zijn gevoel. Hij zegt enkel dat hij twijfelt. Vrouwen (ik doe hetzelfde) denken snel dat het aan hen ligt.
Dan nog TO, zou ik wel vragen waar de twijfel vandaan komt, dan weet je of het iets is waar jullie samen iets aan moeten doen of alleen hij.
maandag 6 augustus 2018 om 13:25
Bedankt voor je bericht.blondie-90 schreef: ↑06-08-2018 12:41Laat hem dat lekker doen dan, hij is degene die twijfels heeft. Je moet je echt niet gaan aanpassen om er zo voor te zorgen dat hij weer van je gaat houden. Als hij daar echt aan twijfelt, is het einde verhaal denk ik. Als je gek op iemand bent, twijfel je niet of je van iemand houdt.
Heb ik ervaring met het goedkomen hiervan? Nee.. Wel dat het fout liep. Hij twijfelde enorm veel, dan was het weer goed (vaak als ik hem compleet links liet liggen) en 3 maanden later merkte ik weer dat hij anders deed. Op een gegeven moment was het zo bekend voor me dat ik vroeg: 'je twijfelt weer he?' En ja, dat was dan ook zo. Ik was zijn eerste serieuze vriendin, we woonden ook samen (ik 20, hij 22) en hij begon zich af te vragen of hij misschien meer zou willen dan nu al settelen. Nou, dat liep uiteindelijk dus stuk en ik hoewel ik me er ontzettend rot om heb gevoeld, ben ik nu ontzettend blij dat het zo gelopen is. Ik liep al die tijd op mijn tenen, wilde alles goed doen om maar weer leuk gevonden te worden. Het maakte mij onzeker en twijfelde aan mezelf. Nu zit ik in een nieuwe relatie (al bijna 2 jaar inmiddels) en weet ik weer hoe het is als iemand echt gek op je is en je waardeert voor wie je bent.
Bedenk dus goed hoe dit is voor jou. Doe jezelf niet tekort. Hij twijfelt; hij zou degene moeten zijn die daar onzeker over is, niet jij. Des noods zeg je: ' Weet je? We maken er een einde aan en als jij bedacht hebt hoe leuk je me eigenlijk wel niet vindt, dan hoor ik het graag. Kom dan je best maar weer doen om me voor je te winnen. '
Helaas is het niet zo dat hij een tijdje weer thuis kan gaan wonen, de woning staat op zijn naam omdat we er officieel niet met zijn tweetjes mogen wonen. Hierdoor kan ik dus lastig zeggen dat hij maar weer bij zijn ouders moet gaan wonen.
Wat vervelend dat jouw vorige vriend zo vaak twijfelde. Mijn vriend denkt altijd veel over alles na en dat hij twijfelt kan ik al een poosje van zijn gezicht aflezen. Na wat doorvragen kwam het er eindelijk uit. Het is niet zo dat hij bang is om te settelen of graag iets met anderen wil.
Het afgelopen jaar heeft hij alleen niet zo lekker in zijn vel gezeten, door school en werk (of een tekort daaraan) heeft hij heel veel thuis gezeten. Ik vraag me af of dit daar ook iets mee te maken heeft.
maandag 6 augustus 2018 om 13:32
AusAngel schreef: ↑06-08-2018 12:27Bedankt voor de vele reacties,
Voor degene die vroeg hoe jong: ik bem 20, hij is 23. We zijn gaan samenwonen omdat we allebei graag uit huis wouden en wij super veel bij elkaar waren. We wisten dat als we beide een woning zouden krijgen er alsnog maar in 1 geleefd zal worden.
Heeft iemand ervaring met dat zoiets wel weer goed komt?
Ik twijfel om even weer thuis te gaan wonen, allebei even ruimte. Het enige nadeel is dat mijn hele leven nu in de stad is en ik niks meer heb in het dorpje van mijn ouders. Het is ook ruim een uur rijden..
Ik heb dit heel lang geleden meegemaakt. Dat is niet meer goed gekomen. En gelukkig maar. Want daarna kwam ik iemand tegen die niet twijfelt aan zijn liefde voor mij.
Ik ben toen in die stad blijven wonen, ik wilde ook niet meer terug naar mijn geboorteplaats. En ik had mijn werk en vrienden in die stad.
Wat wil jij? Je uiterste best gaan doen nu om hem te overtuigen hoe leuk jij wel niet bent? Of verder gaan en op een dag iemand tegenkomen aan wie je dit niet hoeft te bewijzen?
Sterkte! Het is niet fijn om in deze situatie te zitten.
maandag 6 augustus 2018 om 13:33
Echt niet dat ik mijn hart beschikbaar zou stellen aan iemand die twijfelt of ie van me houdt. Want die zegt feitelijk al dat ie niet met heel zijn/haar hart van mij houdt. Kom op zeg, je bent niet veertig of vijftig en verstrikt in hypotheken, kinderen en meer ongein des levens die vereist dat je doorbijt en je best doet om de relatie te repareren. Je bent 20 en je hebt godverdomme recht op een partner die met heel zijn hart voor je gaat, je bent meer waard dan halfbakken en halfslachtige liefde.
maandag 6 augustus 2018 om 13:37
Zo bedoelde ik het inderdaad. Ik heb het gevoel dat ik/wij te lang gewoon zoiets hebben gehad van als we samen op de bank zitten is het prima. We hebben lange tijd weinig leuks gedaan samen gedaan en weinig moeite voor elkaar gedaan, wat natuurlijk nooit goed is..Jake99 schreef: ↑06-08-2018 13:25Ik weet niet of TO de strekking heeft uitgelegd hoor van het “misschien heb ik alles voor lief genomen.” Ik heb niet alles gelezen meer. Maar ik vatte hem meer op als “I took it for granted.” Uhm...vanzelfsprekend. Dat ze de relatie als vanzelfsprekend nam en haar vriend...
maandag 6 augustus 2018 om 13:42
AusAngel schreef: ↑06-08-2018 13:37Zo bedoelde ik het inderdaad. Ik heb het gevoel dat ik/wij te lang gewoon zoiets hebben gehad van als we samen op de bank zitten is het prima. We hebben lange tijd weinig leuks gedaan samen gedaan en weinig moeite voor elkaar gedaan, wat natuurlijk nooit goed is..
Dan zou ik zeker nu niet zomaar opgeven. Hij twijfelt aan wat hij voelt voor jou dus heb je nog weinig te verliezen. In het ergste geval wil hij niet meer verder met jou maar dan heb jij je best gedaan voor jullie en vraag je je dus nooit af, jaja komt jake weer, “wat als ik mijn best gedaan had i.p.v. opgegeven?”
Blijf praten en herbeleef die eerste date. Probeer terug te halen waarom jullie verliefd werden en hoe dat voelde. Laat hem zien dat je nog steeds die leuke, lieve, mooie meid bent waar hij verliefd op werd.
Werkt het niet dan zij het zo maar dan heb jij alles eraan gedaan.
maandag 6 augustus 2018 om 14:44
Bedankt!Jake99 schreef: ↑06-08-2018 13:42Dan zou ik zeker nu niet zomaar opgeven. Hij twijfelt aan wat hij voelt voor jou dus heb je nog weinig te verliezen. In het ergste geval wil hij niet meer verder met jou maar dan heb jij je best gedaan voor jullie en vraag je je dus nooit af, jaja komt jake weer, “wat als ik mijn best gedaan had i.p.v. opgegeven?”
Blijf praten en herbeleef die eerste date. Probeer terug te halen waarom jullie verliefd werden en hoe dat voelde. Laat hem zien dat je nog steeds die leuke, lieve, mooie meid bent waar hij verliefd op werd.
Werkt het niet dan zij het zo maar dan heb jij alles eraan gedaan.
Ik snap de reacties die zeggen dat ze dit nooit zouden willen, maar wij hebben echt heel veel plezier samen en het is zo'n lange tijd zo fijn geweest. Ik ben niet voor niets met hem samen gaan wonen en ben er dus niet klaar voor om 3.5 jaar weg te gooien omdat het nu een paar week niet zo lekker loopt.
Zoals jij het zegt voel ik me, ik wil hier niet op terug kijken met de vraag: wat nou als ik mijn best had gedaan?
maandag 6 augustus 2018 om 14:51
AusAngel schreef: ↑06-08-2018 14:44Bedankt!
Ik snap de reacties die zeggen dat ze dit nooit zouden willen, maar wij hebben echt heel veel plezier samen en het is zo'n lange tijd zo fijn geweest. Ik ben niet voor niets met hem samen gaan wonen en ben er dus niet klaar voor om 3.5 jaar weg te gooien omdat het nu een paar week niet zo lekker loopt.
Zoals jij het zegt voel ik me, ik wil hier niet op terug kijken met de vraag: wat nou als ik mijn best had gedaan?
Ik begrijp die reacties ook echt wel maar het leven is niet zo zwart wit. Er is een heel groot grijs gebied en ik ben ervan overtuigd dat je niet zomaar op moet geven in een relatie. Het is nu nog niet voorbij. Waarom zou je dan gelijk de handdoek in de ring gooien?
Volg je hart.
Het komt echt wel goed. Misschien niet zoals je hoopt of je zou willen maar alles komt altijd goed. De kans bestaat dat het vechten voor niks is en dat je hem kwijtraakt maar dan zijn er wel lessen die je geleerd hebt. En ook jij overleeft een gebroken hart. Maar er is ook echt een goeie kans dat dit wel goedkomt, dat het een relatiedip is. Dan komen jullie er alleen maar sterker en beter uit. Dus welke uitkomst ook. Het komt goed.