Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Mijn vrouw is veranderd

11-01-2019 11:54 245 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo allemaal, voor degene die me nog niet kennen ik ben Peter. Ik heb in een andere pijler een topic lopen over "Hoe kom ik aan seks?". In dit topic is te lezen dat ik voornemens ben om mijn huwelijk te beëindigen.

Ik ben begin 50 waarvan 26 jaar gehuwd en we hebben een schoolgaand kind. Mijn vrouw is 6 jaar geleden ernstig ziek geworden. Ze heeft meerdere tumoren gehad, waarvan eentje in haar hoofd. Deze is twee jaar geleden verwijderd met o.a. als gevolg dat haar hormonen huishouding niet meer functioneert. Door een andere tumor is een bijschildklier langdurig ophol geslagen waardoor er een over productie was aan kalk. Dit heeft o.a. geleid tot verstopping van kleine bloedhaarvaatjes in haar hersenen. Mijn vrouw is mentaal als fysiek totaal veranderd, ze is niet meer de vrouw met wie ik ooit getrouwd was. De verliefdheid is weg en we hebben een broer zus relatie. Geen seks, geen passie. Geen fysieke en emotionele band meer. Wanneer ik haar hand beetpak voelt het vreemd en als we kijken naar elkaar is er niets meer. De laatste keer dat we gezoend of gevreeën hebben is meer dan 6 jaar geleden. Nu gaat het weer met haar en vindt ze langzaam weer haar draai in haar leven, ze kan voor zichzelf zorgen, ons kind opvoeden, en het huishouden doen. Ze is 100% afgekeurd en voordat ze ziek werd was ze directie secretaresse van een directeur van een groot bedrijf. Spin in het web, een controlfreak. Daar is niets meer van over. Ik heb altijd aan haar zijde gestaan, haar verzorgd, mantelzorg, het gezin draaiende gehouden en mezelf weggecijferd. Nee mijn vrouw was ziek en daar ging het om, als partner mag je niet klagen of aan jezelf te denken. Logisch en normaal dat je als echtgenoot je rol oppakt. Nu, na 6 jaar (Lees ook de andere topic) zijn allerlei gevoelens terug aan het komen en kom ik erachter dat ik veel mis. Ik heb behoefte aan fysiek en emotioneel contact. Ik wil die warme arm om me heen op de bank als het tegen zit. Ik wil een warm thuisgevoel. Nu voel ik me eenzaam en alleen terwijl ik een relatie heb. Mijn vrouw kan ik het niet kwalijk nemen dat ze veranderd is, volgens de specialisten blijft dit zo. Moet ik nu voor de rest van mijn leven zo doorgaan? Moet ik tot mijn 80ste zo blijven leven als broer en zus? Of mag ik een nieuwe relatie beginnen met hopelijk passionele seks? Opnieuw verliefd worden? Ik heb laatst, omdat ik al 6 jaar droog staat op seksgebeid, een kortstondige seksrelatie gehad. Dit heeft me doen inzien wat ik mis in mijn leven, het was weggestopt en de gevoelens zijn teruggekomen. Ik heb besloten om de stekker uit mijn huwelijk te trekken. Ik ga dit rustig en gecontroleerd doen ergens in februari. Ik weet dat ik familie en vrienden over me heen gaat krijgen. Scheiden komt in mijn familie niet voor, in mijn vriendenkring wel. Het worden donkere dagen in mijn leven. Als straks na de scheiding er rust en stabiliteit is ben ik toe aan een nieuwe relatie, de zon gaat dan weer schijnen hoop ik. In de andere topic is te lezen dat ik deze periode wil overbruggen met af en toe een zonnestraal. (Een seksrelatie misschien? Maar dat is in de ander topic, niet hier.) Hier gaat het om mijn verschrikkelijke besluit wat ik moet nemen, en vooral om mijn kind. Dat doet het meest pijn. Wat ik wel wil zeggen is dat altijd voor mijn toekomstige ex er zou zijn als er wat is om te helpen. Het is en blijft de moeder van mijn kind. Tijdens de scheiding stel in me coulant op, ik ben degene die de stekker eruit trek.
peterx wijzigde dit bericht op 11-01-2019 15:04
Reden: Ik heb ons kind per ongeluk mijn kind genoemd wat leidt tot discussie. Dit is een typefout en niet mijn bedoeling. Mijn kind is ons kind geworden in het verhaal.
0.07% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
LAgirl82 schreef:
11-01-2019 13:10
Inderdaad.

Betekenen huwelijksbeloften nu echt totaal niks meer anno 2019?!
In voor- en tegenspoed, in ziekte en gezondheid, in rijkdom en armoede.

En nu is ze ziek en nu gedraag jij je zo en zet je je vrouw aan de kant?
Dan ben je toch echt een slapjanus en geen man!
Denken aan je vrouw? Denken aan je kind? Ho maar! Egoïsme ten top weer... :sick:

6 jaar later...
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren Quote
Tsja, ik zou het aankaarten en aangeven dat je behoefte hebt aan een gelijkwaardige relatie.
Alle reacties Link kopieren Quote
In jouw geval kan ik het me heel goed voorstellen, to. Je klinkt als iemand die hier niet lichtvaardig over denkt.
Als ik jouw vrouw was, zou ik het begrijpen en als ik ook nog eens volmaakt was geweest, had ik je zelfs aangemoedigd om de stap te zetten.
Zolang ze in de opvoeding op je kan blijven rekenen, zou er een constructie mogelijk moeten zijn, waarin jullie je beiden kunnen vinden.
janiva wijzigde dit bericht op 11-01-2019 13:49
4.09% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is een rot situatie aan de ene kant denk je als je vrouw nu net pas haar draai een beetje gevonden heb en je dit al 6 jaar volhoudt zo waarom niet proberen met relatietherapie, misshien juist omdat zij nu haar draai gevonden heeft kunnen die gevoelens terug komen omdat je haar niet meer constant hoeft te verzorgen en zij haar persoonlijkheid opnieuw vorm kan geven nu ze alles weer zelf kan.. en wie weet komen die gevoelens dan terug..

Ik snap ook dat het heel moeilijk moet zijn om zo'n situatie 6 jaar vol te houden en dat je dingen mist en je eenzaam voelt.en ik vind het dan ook niet eerlijk dat je hier slapjanus genoemd wordt dan ben je als je vrouw gelijk had laten vallen..

Is je vrouw wel op de hoogte van je seksrelatie? dat hoop ik wel dat je dat eerlijk gezegd heb of uitgelegd en ook over je plannen om uit elkaar te gaan, jij kan aan dit idee wennen maar het is erg voor haar als dit ineens uit de lucht komt vallen..
Alle reacties Link kopieren Quote
Peter, heb je mensen in je omgeving met wie je dit kunt bespreken? Waarom zullen vrienden over je heen vallen?
Hatsjikideee...
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is jammer dat het niet meer lukt.
Kan prima zijn dat niemand schuldig is. Ziekte overkomt je en doet wat met je.

Idem voor partner. En TO laat vrouw niet midden in ziekte proces achter hé.

Als mijn partner, niks meer voor mij voelt en elke aanraking vreemd is dan ga ik echt liever zonder partner verder.

Voor mezelf maar ook voor hem.
Voor het kind is het wel enorm sneu.
Taak, maar vind ik altijd, om het voor kind zo pijnloos mogelijk te regelen en zijn/haar belang voorop.

Sterkte TO. Voor jullie alle 3
En eerst jezelf weer op orde, eventueel met een seks relatie, lijkt me een goed plan
Alle reacties Link kopieren Quote
Echtgenoten zijn elkander getrouwheid, hulp en bijstand verschuldigd. Zij zijn verplicht elkander het nodige te verschaffen.

Echtgenoten zijn jegens elkaar verplicht de tot het gezin behorende minderjarige kinderen te verzorgen en op te voeden en de kosten van die verzorging en opvoeding te dragen.

dan heel veel over kosten, inkomsten, rechtshandelingen, beheer vermogen

vervolgens heel wat over de afstamming, erkenning vaderschap e.d., kosten van de kinderen e.d.

En dat was het. Meer regelt de wet niet aan huwelijkse plichten.

Zaken als met wie je seks hebt, dat je beschikbaar moet zijn voor seks, dat staat er niet meer in. Enige vorm van romantiek: niet geregeld in de wet.

En dan het tot de dood? Ja, dat staat er wel:

Het huwelijk eindigt:
a.
door de dood;

maar daarna

Het huwelijk eindigt:
c.
door echtscheiding,

Echtscheiding wordt op verzoek van één der echtgenoten uitgesproken, indien het huwelijk duurzaam ontwricht is.

Ik denk dat het nog een hele opgave wordt om een rechter te vinden die de echtscheiding weigert uit te spreken omdat zes jaar mantelzorgen zonder enige vorm van intimiteit niet duurzaam genoeg ontwricht is.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
JollyRider schreef:
11-01-2019 13:59
Echtgenoten zijn elkander getrouwheid, hulp en bijstand verschuldigd. Zij zijn verplicht elkander het nodige te verschaffen.

Echtgenoten zijn jegens elkaar verplicht de tot het gezin behorende minderjarige kinderen te verzorgen en op te voeden en de kosten van die verzorging en opvoeding te dragen.

dan heel veel over kosten, inkomsten, rechtshandelingen, beheer vermogen

vervolgens heel wat over de afstamming, erkenning vaderschap e.d., kosten van de kinderen e.d.

En dat was het. Meer regelt de wet niet aan huwelijkse plichten.

Zaken als met wie je seks hebt, dat je beschikbaar moet zijn voor seks, dat staat er niet meer in. Enige vorm van romantiek: niet geregeld in de wet.

En dan het tot de dood? Ja, dat staat er wel:

Het huwelijk eindigt:
a.
door de dood;

maar daarna

Het huwelijk eindigt:
c.
door echtscheiding,

Echtscheiding wordt op verzoek van één der echtgenoten uitgesproken, indien het huwelijk duurzaam ontwricht is.

Ik denk dat het nog een hele opgave wordt om een rechter te vinden die de echtscheiding weigert uit te spreken omdat zes jaar mantelzorgen zonder enige vorm van intimiteit niet duurzaam genoeg ontwricht is.
En wat is optie B?
Alle reacties Link kopieren Quote
Pausini, leer eerst lezen.......!

En ja je kan mantelzorger zijn, maar elkaar verliezen begint al door niet met elkaar te praten.... Dus ja, dat is diep treurig.....Maar schijnt tegenwoordig in veel huwelijken(als ik de viva mag geloven ) normaal te zijn!
Alle reacties Link kopieren Quote
LAgirl82 schreef:
11-01-2019 13:10

Betekenen huwelijksbeloften nu echt totaal niks meer anno 2019?!
In voor- en tegenspoed, in ziekte en gezondheid, in rijkdom en armoede.
In een burgerlijk huwelijk doe je geen beloftes. Je gaat feitelijk een specifieke overeenkomst aan die ook naar derden werking heeft. Deze overeenkomst wordt op een door de wet geregelde wijze gesloten, waarbij de beide partijen in de overeenkomst feitelijk de in de wet genoemde verplichtingen op zich nemen. Daar hoort NIET bij dat de overeenkomst niet meer ontbonden kan worden. In tegendeel, die ontbinding is juist onderdeel van de overeenkomst, of zo je wil "de huwelijksbeloften". Voor- en tegenspoed, in de door jou genoemde varianten, zijn tijdens het huwelijk via het huwelijksrecht geregeld, maar vormen geen belemmering, noch noodzaak, tot echtscheiding.

Je zou je dus ook kunnen afvragen: "betekent de wet nu echt totaal niks meer anno 2019?!", nee, voor jou kennelijk niet.

Mocht je nu nog aan beloftes in een kerkelijk huwelijk denken, dan is het goed je te realiseren dat het burgerlijk huwelijk voorwaardelijk is voor het kerkelijk huwelijk, niet andersom. De ontbinding van het burgerlijk huwelijk is dan ook niet tegen te houden op grond van het kerkelijk huwelijk. Beloftes die in het kerkelijk huwelijk zijn gedaan hebben voor de regeling van het burgerlijk huwelijk, inclusief echtscheiding, geen enkele betekenis.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
lise1985 schreef:
11-01-2019 14:01
En wat is optie B?
B is een wat ingewikkelde: als iemand is dood verklaard, maar niet dood is, en dat blijkt nadat de andere partner hertrouwd is, dan vervalt het eerste huwelijk automatisch.

D bestaat ook nog, dat is scheiding na scheiding van tafel en bed.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
pausini schreef:
11-01-2019 11:59
Waar komt jullie kind te wonen en je dan ex-vrouw?
Ik snap je behoefte aan een volwaardige relatie.
Zoals gezegd ben ik tijdens de scheiding coulant. Hier moeten we het nog over hebben maar ik leg me bij de keuze neer. Ook ons kind heeft daar inspraak in.
Alle reacties Link kopieren Quote
Thordis* schreef:
11-01-2019 12:00
Stap 1 lijkt me bespreken met je vrouw toch? Of is ze dusdanig beperkt geraakt dat dit niet meer te bepreken valt? Waarom niet samen in therapie en kijken wat er nog te redden valt?

Je behoeften zijn volkomen terecht en je wensen klinken heel logisch, je hebt je jaren weggecijferd en nu voel je wat je nodig hebt. Ik denk alleen dat je nog best met je vrouw samen kunt kijken of dat haalbaar is, in plaats van eenzijdig een beslissing te nemen.
We spreken elkaar vaak en we zijn in therapie. Dit is onderdeel van het herstelproces. De relatie hoort daarbij. Therapie is vanuit het ziekenhuis gefaciliteerd.

Ze is fysiek en mentaal anders, echt een andere vrouw geworden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Rooss4.0 schreef:
11-01-2019 12:03
Oef, ik mag hopen dat je je harnas alvast hebt aangetrokken? De reacties hier gaan niet mild zijn, viva kennende. Je zieke vrouw in de steek laten omdat je je lul achterna moet lopen....

Ik persoonlijk ben van mening dat ieder mens verantwoordelijk is voor enkel zijn of haar eigen geluk, wat overigens niet betekent dat je actief en bewust deel mag nemen aan het ongeluk van een ander.
Ik had hetzelfde gedaan in jouw plaats.

Heb je je vrouw al voorbereid op hetgeen dat gaat komen?
Volgende maand wil ik het over de scheiding hebben. Dat we geen normale relatie meer hebben en dat de liefde er niet meer is, is ze zich bewust van. Als ik met het gesprek kom zou ze er niet raar van staan te kijken. Dit weet ik al via een vriendin van haar, alleen heb ik het voor mezelf even uitgesteld.
Alle reacties Link kopieren Quote
Chinue schreef:
11-01-2019 12:10
Niet schuldig voelen Peter. Bespreken met je vrouw. Zal wel hard voor haar zijn maar zal er ook begrip voor hebben denk je niet? Misschien is er een mouw aan te passen waardoor je niet hoeft te scheiden zodat je er toch voor haar kunt zijn van dichtbij.
Dankjewel, het is hard. Dat doet mij ook zo'n pijn na al die jaren.
Alle reacties Link kopieren Quote
Paarsebloem schreef:
11-01-2019 12:16
Tot nu toe ben jij de enige die dat zegt.

Peter, heb je wel met je vrouw over je behoeftes gesproken? Dat mis ik namelijk wel in je verhaal. Of is dat inderdaad niet mogelijk?

Mijn vrouw heeft 0,0 seksbehoeftes en staat er niet voor open. Dit is normaal na zo'n operatie volgens de specialist. Helaas.
Alle reacties Link kopieren Quote
lise1985 schreef:
11-01-2019 12:25
Wat ik mis in je verhaal is de poging om de relatie gezond te houden.
We zijn in therapie, maar haar lust is en blijft weg volgens de specialist na zo'n operatie. Daarnaast is ze fysiek en mentaal echt een ander persoon geworden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Weet je vrouw dat je vreemd gegaan bent?
Alle reacties Link kopieren Quote
_Inkie_ schreef:
11-01-2019 12:29
Heb je zelf hulp van een psych Peter. Lijkt me fijn om dan deze dingen te kunnen bespreken.
In voor en tegenspoed klinkt allemaal prachtig maar met NAH kunnen mensen zo erg veranderen daar doe je niks aan.
Klopt, therapie is onderdeel voor het hele gezin, dus ook voor mij. Gezamenlijk en individueel.
Alle reacties Link kopieren Quote
PeterX schreef:
11-01-2019 14:24
We zijn in therapie, maar haar lust is en blijft weg volgens de specialist na zo'n operatie. Daarnaast is ze fysiek en mentaal echt een ander persoon geworden.
Hoe staat je vrouw tegenover een scheiding?
Alle reacties Link kopieren Quote
honingbijtje schreef:
11-01-2019 12:31
Triest voor iedereen, maar begrijpelijk.

Hou rekening met dat jij al een stuk verder bent dan zij, en dat je haar de tijd geeft om te wennen aan het idee, om mee te praten over hoe de toekomst eruit ziet, om boos, verdrietig en verslagen te zijn. Neem daar in je planning ook een paar maanden voor. Want daarna kan ze pas echt wat rustiger beslissingen nemen zelf.

Kortom, je bent niet alleen in dit proces, respecteer degene die er aan mee moet werken.

Het is triest en ik pak de scheiding dan ook rustig aan. Stapje voor stapje.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tja, als je in therapie geweest bent, en het veranderd niet dan is er maar een mogelijkheid, en dat is scheiden. Het staat je alleen niet zo keurig dat je vreemd bent gegaan.... Maar ja, daar moet jij mee leven!
Alle reacties Link kopieren Quote
Maleficent schreef:
11-01-2019 12:39
Ik las net je andere topic over je seksrelatie, tja, ik snap dat dat fijn is, maar ook dat is het spannende van het nieuwe. Dat gaat weer over, zo blijft het over het algemeen niet na een tijdje. Daar kan je vrouw nooit tegen op boksen. Want je hebt haar nu anders gezien, niet als sexy vrouw, maar als volledig afhankelijk van jou, de zorgende met degene die zorg nodig had. Dat patroon is lastig te doorbreken.

Ik vind het voor jullie beiden een hele trieste situatie.
Ze is niet meer volledig afhankelijk, gelukkig. Ze kan helemaal voor haarzelf zorgen. Gelukkig zijn we die fase alweer gepasseerd en vandaar dat bij mij ook de rust is gekomen en plaats voor andere gevoelens. Ik snap best tegen het niet opboksen, maar 0,0 fysieke en emotionele intieme gevoelens is heel weinig.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou mij eerst maar op de scheiding gaan richten want dat wordt een pijnlijk traject ipv een sexrelatie ernaast.

Kan daarna altijd nog en hoe oud is jullie kind?
Alle reacties Link kopieren Quote
JobEva schreef:
11-01-2019 12:54
Ik snap dat mensen met een hersenletsel heel erg kunnen veranderen.... Maar snap niet dat jullie al 6 jaar zo door gaan. Dat jullie geen hulp hebben gevraagd, en dat op zoek gaan naar iemand anders, tijdens je huwelijk geen oplossing is....

Diep treurig dat jullie als stel elkaar zo hebben kunnen verliezen....
Het is teveel om hier het hele ziekte beeld toe te lichten. Het is een proces geweest wat al langer gaande was waarin je, zonder dat je het in de gaten heb, geleefd word. Helaas hebben ze pas 3 jaar geleden ontdekt wat ze exact voor ziekte had. 50 mensen per jaar krijgen deze ziekte. Daarvoor hebben we heel veel doktoren en ziekenhuizen gezien. Van het kastje naar de muur. Gelukkig is de diagnose gesteld en kon er een behandelplan worden opgesteld. Na de operatie van twee jaar geleden is gezegd dat het lichamelijk herstelproces even lang duurt dan de periode ervoor toen de eerste symptomen zich openbaarde. Het mentale herstel is per patiënt anders. Dit hheft ook met de gevolgen van de operatie te maken.

De ziekte is ons overkomen en we hebben elkaar niet verloren geraakt. We zijn bij elkaar gebleven maar mijn vrouw is echt een ander persoon geworden.

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven