Relaties
alle pijlers
moeder weekendje weg gaan?
maandag 5 juli 2010 om 21:14
Het loopt al een hele tijd niet meer zo lekker tussen mijn man en mij.. De muren komen op me af en heb continue een beklemmend gevoel..Praten kunnen we niet meer.. Ik heb een probleem.. Niet hij.. Om eens rust voor mezelf te vinden wil ik een weekendje weg voor mij alleen plannen.. Maar dan laat ik wel mijn 3 kinderen in de steek.. Kan ik dit maken naar hun toe? Of ben ik dan een ontaarde moeder? Hoe moet ik dat aan hen uitleggen? Vader is voor z'n werk ook geregeld een aantal dagen weg, nu mag mama ook? Zoiets? Ik vind het zo moeilijk en voel me zo schuldig..Kinderen voelen de spanning ook in huis.. Zondag hebben we een feest met de hele familie.. Moet ik daar naar toe en mooi weer zittente spelen of kan ik me beter 'ziek'melden? Naar de buiten wereld toe spelen we al zo lang toneel.. Ik trek dat even niet meer.. Wie heeft zinvol advies, wie herkent dit?
maandag 5 juli 2010 om 22:04
Jij mag nooit van je schoonfamilie er eens een keertje niet bij zijn, zonder dat ze gelijk vermoeden dat je compleet al in scheiding ligt? En je man kan niet even in overleg met jou een eenduidige smoes vol blijven houden?
Ook hier poog je weer de verantwoordelijkheid voor anderen te dragen, waar die niet bij jou ligt.
Ook hier poog je weer de verantwoordelijkheid voor anderen te dragen, waar die niet bij jou ligt.
maandag 5 juli 2010 om 22:05
Ik heb me ook heel lang alleen en eenzaam gevoeld in "ons/mijn" huwelij en heb nu de beslissing genomen om te gaan scheiden. We hebben allebei een advocaat.
Hoe ik het financiëel ga redden weet ik nog niet,maar deze eenzaamheid wil ik niet meer..
Liever alleen dan eenzaam..
Ik denk dat jij allang een besluit hebt genomen,maar het nog niet aan jezelf durt te bekennen. Dat geeft niks dat komt vanzelf.. bij mij heeft dat ook lang geduurd.
Ik zou zeggen pak dat weekendje weg en neem de rust en tijd die je nodig hebt.
Hoe ik het financiëel ga redden weet ik nog niet,maar deze eenzaamheid wil ik niet meer..
Liever alleen dan eenzaam..
Ik denk dat jij allang een besluit hebt genomen,maar het nog niet aan jezelf durt te bekennen. Dat geeft niks dat komt vanzelf.. bij mij heeft dat ook lang geduurd.
Ik zou zeggen pak dat weekendje weg en neem de rust en tijd die je nodig hebt.
Haast, ik moet niet vergeten te zwaaien,als ik mezelf voorbij loop...
maandag 5 juli 2010 om 22:05
maandag 5 juli 2010 om 22:06
[quote]Faye_C schreef op 05 juli 2010 @ 21:59:
Is hij altijd al zo onsociaal geweest? Denk je dat het komt omdat het gewoon even niet lekker gaat? Je vertelt niet zo veel over het probleem binnen je relatie, maar je topic gaat ook meer over dat je even weg wilt.
Nee. Sinds we kinderen hebben wel.. Meer dan zijn gezin heeft hij niet nodig lijkt wel.. Ik zie en voel dat steeds meer als beklemmend. Hij wil na zijn werk thuis zijn. De weekenden thuis zijn.. enz. Dat maakt me eenzaam. Natuurlijk heb ik mijn hobby's en ga met vriendinnen en kids wat ondernemen..Maar ik wil ook smaen met hem of met ons gezin EN ANDERE MENSEN iets doen. Maar dan kan ik het net zo goed allemaal alleen doen.. Pff.. Hij vind me gewoon ontevreden.. en als ik het zo terug leess, lijkt dat ook wel zo..
Is hij altijd al zo onsociaal geweest? Denk je dat het komt omdat het gewoon even niet lekker gaat? Je vertelt niet zo veel over het probleem binnen je relatie, maar je topic gaat ook meer over dat je even weg wilt.
Nee. Sinds we kinderen hebben wel.. Meer dan zijn gezin heeft hij niet nodig lijkt wel.. Ik zie en voel dat steeds meer als beklemmend. Hij wil na zijn werk thuis zijn. De weekenden thuis zijn.. enz. Dat maakt me eenzaam. Natuurlijk heb ik mijn hobby's en ga met vriendinnen en kids wat ondernemen..Maar ik wil ook smaen met hem of met ons gezin EN ANDERE MENSEN iets doen. Maar dan kan ik het net zo goed allemaal alleen doen.. Pff.. Hij vind me gewoon ontevreden.. en als ik het zo terug leess, lijkt dat ook wel zo..
maandag 5 juli 2010 om 22:08
maandag 5 juli 2010 om 22:10
Datzalwel, als het een feestje van zíjn familie is, dan snap ik jouw opmerking over dat hij jou nodig heeft om te communiceren niet zo goed geloof ik... Het is toch ZIJN familie? Hoe sociaal onhandig je ook bent, je eigen familie is toch geen probleem om mee te communiceren? Dat heeft hij toch van baby af aan al gemoeten? Of mis ik iets?
maandag 5 juli 2010 om 22:12
quote:qwertuu schreef op 05 juli 2010 @ 22:10:
Datzalwel, als het een feestje van zíjn familie is, dan snap ik jouw opmerking over dat hij jou nodig heeft om te communiceren niet zo goed geloof ik... Het is toch ZIJN familie? Hoe sociaal onhandig je ook bent, je eigen familie is toch geen probleem om mee te communiceren? Dat heeft hij toch van baby af aan al gemoeten? Of mis ik iets?Geloof me... Dat kan hij echt niet..
Datzalwel, als het een feestje van zíjn familie is, dan snap ik jouw opmerking over dat hij jou nodig heeft om te communiceren niet zo goed geloof ik... Het is toch ZIJN familie? Hoe sociaal onhandig je ook bent, je eigen familie is toch geen probleem om mee te communiceren? Dat heeft hij toch van baby af aan al gemoeten? Of mis ik iets?Geloof me... Dat kan hij echt niet..
maandag 5 juli 2010 om 22:12
quote:1datzalwel schreef op 05 juli 2010 @ 22:06:
Hij vind me gewoon ontevreden.. en als ik het zo terug leess, lijkt dat ook wel zo..Als mijn man opmerkt dat ik ontevreden ben, dan gaan we samen op zoek naar een manier waarop ik wel weer gelukkig ben in onze relatie en binnen ons gezin. Ik ben ook wel eens ontevreden. In een gezonde relatie kun je dat uiten zonder dat je daarvoor afgestraft wordt...
Hij vind me gewoon ontevreden.. en als ik het zo terug leess, lijkt dat ook wel zo..Als mijn man opmerkt dat ik ontevreden ben, dan gaan we samen op zoek naar een manier waarop ik wel weer gelukkig ben in onze relatie en binnen ons gezin. Ik ben ook wel eens ontevreden. In een gezonde relatie kun je dat uiten zonder dat je daarvoor afgestraft wordt...
maandag 5 juli 2010 om 22:15
quote:qwertuu schreef op 05 juli 2010 @ 22:12:
[...]
Als mijn man opmerkt dat ik ontevreden ben, dan gaan we samen op zoek naar een manier waarop ik wel weer gelukkig ben in onze relatie en binnen ons gezin. Ik ben ook wel eens ontevreden. In een gezonde relatie kun je dat uiten zonder dat je daarvoor afgestraft wordt...Ben ik met je eens.. Maar ik krijg dit niet aan hem uitgelegd..
[...]
Als mijn man opmerkt dat ik ontevreden ben, dan gaan we samen op zoek naar een manier waarop ik wel weer gelukkig ben in onze relatie en binnen ons gezin. Ik ben ook wel eens ontevreden. In een gezonde relatie kun je dat uiten zonder dat je daarvoor afgestraft wordt...Ben ik met je eens.. Maar ik krijg dit niet aan hem uitgelegd..
maandag 5 juli 2010 om 22:20
quote:Banba schreef op 05 juli 2010 @ 22:13:
[...]
En wat nou als je niet meegaat. Wat gebeurt er dan? Zegt hij dan de hele dag niets? Of zegt hij de verkeerde dingen (volgens jou dan)?Ik hou het 'gezellig 'zeg maar.. Ze vinden hem leuker en gezelliger als ik er bij ben.. Alleen dat laatste zuigt me leeg en maakt me eenzaam.. ..
[...]
En wat nou als je niet meegaat. Wat gebeurt er dan? Zegt hij dan de hele dag niets? Of zegt hij de verkeerde dingen (volgens jou dan)?Ik hou het 'gezellig 'zeg maar.. Ze vinden hem leuker en gezelliger als ik er bij ben.. Alleen dat laatste zuigt me leeg en maakt me eenzaam.. ..
maandag 5 juli 2010 om 22:25
Weet je.. ik ben nog jong.. en heb soms het idee dat ik het leven lijdt van een bejaarde vrouw. Ik ben ondernemend genoeg, heb mensen om me heen die het leuk vinden om met me weg te gaan. Maar ik wil het met hem doen. Zo dat we nog kunnen na genieten van een leuke avond. Nu kom ik thuis en is de euforie van zo'n avondje uit, omdat hij er niet bij was en ik het niet met hem kan delen.. Begrijpen jullie hoe ik dit bedoel?
maandag 5 juli 2010 om 22:41
Heb niet alles gelezen, maar.. ben je echt nog nooit alleen weggeweest, zolang als je kinderen hebt?
Dát vind ik pas ontaard. Naar jezelf toe!!!
Of.. ik ben heel ontaard, kan ook. Maar mama gaat vaak alleen weg (met andere mama's, voelt helemaal niet ontaard ) en papa gaat ook vaak weekendje alleen weg (met mannen die soms wel en soms niet ook papa zijn.. ) En.. de kinderen gaan regelmatig naar opa en oma, gaan papa én mama weekendje weg of genieten van z'n tweetjes thuis.
GA het even lekker voor jezelf uitzoeken. Misschien is dit wel net wat je nodig hebt, een keertje weer weekendje jij zijn ipv mama en vrouw van...
Dát vind ik pas ontaard. Naar jezelf toe!!!
Of.. ik ben heel ontaard, kan ook. Maar mama gaat vaak alleen weg (met andere mama's, voelt helemaal niet ontaard ) en papa gaat ook vaak weekendje alleen weg (met mannen die soms wel en soms niet ook papa zijn.. ) En.. de kinderen gaan regelmatig naar opa en oma, gaan papa én mama weekendje weg of genieten van z'n tweetjes thuis.
GA het even lekker voor jezelf uitzoeken. Misschien is dit wel net wat je nodig hebt, een keertje weer weekendje jij zijn ipv mama en vrouw van...
Later is nu
maandag 5 juli 2010 om 22:45
quote:1datzalwel schreef op 05 juli 2010 @ 22:25:
Weet je.. ik ben nog jong.. en heb soms het idee dat ik het leven lijdt van een bejaarde vrouw. Ik ben ondernemend genoeg, heb mensen om me heen die het leuk vinden om met me weg te gaan. Maar ik wil het met hem doen. Zo dat we nog kunnen na genieten van een leuke avond. Nu kom ik thuis en is de euforie van zo'n avondje uit, omdat hij er niet bij was en ik het niet met hem kan delen.. Begrijpen jullie hoe ik dit bedoel?Ik begrijp wat je bedoelt ja. En ik vraag me af wat je dan wil, want HIJ wil dit duidelijk niet. Wil je met hem op stap en daarna of zelfs al tijdens met zijn gesikkeneur zitten? (Schat ik zo in op basis van je berichten...) Wil je dat hij enthousiaster reageert op zelfstandige uitjes waarvan hij niet begrijpt dat je het überhaupt nodig hebt? Ligt wat jij wil binnen de grenzen van wat hij je kan bieden? En als niet, zit er dan enige rek in die grenzen?
Weet je.. ik ben nog jong.. en heb soms het idee dat ik het leven lijdt van een bejaarde vrouw. Ik ben ondernemend genoeg, heb mensen om me heen die het leuk vinden om met me weg te gaan. Maar ik wil het met hem doen. Zo dat we nog kunnen na genieten van een leuke avond. Nu kom ik thuis en is de euforie van zo'n avondje uit, omdat hij er niet bij was en ik het niet met hem kan delen.. Begrijpen jullie hoe ik dit bedoel?Ik begrijp wat je bedoelt ja. En ik vraag me af wat je dan wil, want HIJ wil dit duidelijk niet. Wil je met hem op stap en daarna of zelfs al tijdens met zijn gesikkeneur zitten? (Schat ik zo in op basis van je berichten...) Wil je dat hij enthousiaster reageert op zelfstandige uitjes waarvan hij niet begrijpt dat je het überhaupt nodig hebt? Ligt wat jij wil binnen de grenzen van wat hij je kan bieden? En als niet, zit er dan enige rek in die grenzen?
maandag 5 juli 2010 om 23:11
Tja ze roepen wel dat je nooit wat tegen je zin in moet doen, maar als je er een ander een plezier mee kan doen... Je man lijkt me alleen niet echt sociaal want hij wil thuis zijn, maar daar wordt hij blijkbaar ook niet echt leuker van. Hij wil dus ook niet naar de bios of met jou uit eten? Poeh, dat lijkt me erg moeilijk... Het is een ding dat hij niet dezelfde dingen als jij wil, maar hij ziet het probleem niet (wat jij uitlegt; dat het aan jou ligt, niet aan hem).
maandag 5 juli 2010 om 23:20
erg eens met danivo en;
ga een advocaat bellen en dan het reisbureau
of andersom kan ook...
Jullie zijn een mismatch helaas. Nog afgezien daarvan, hij lijkt niet eens zijn best te willen doen voor je en door het toneel vol te houden krijgen je kinderen een vertekend beeld van hoe een huwelijk hoort te zijn....
ga een advocaat bellen en dan het reisbureau
of andersom kan ook...
Jullie zijn een mismatch helaas. Nog afgezien daarvan, hij lijkt niet eens zijn best te willen doen voor je en door het toneel vol te houden krijgen je kinderen een vertekend beeld van hoe een huwelijk hoort te zijn....