Moet ik hem los laten?
vrijdag 24 augustus 2018 om 12:05
Ik ben nieuw hier en wilde het volgende met jullie delen:
Drie maanden geleden heb ik een leuke date gehad via Tinder met een man met nogal een rugzak. Denk hierbij aan kinderen bij twee partners, een klushuis, financieel niet heel veel ruimte en best wel chaotisch.
Nu kom ik zelf uit een lange relatie waarbij mijn vertrouwen geschaad is maar verder geen grote rugzak zoals men dat zo mooi noemt.
Omdat we wel een klik hebben bleven we elkaar zien. Hij wist van mijn kinderwens en gaf aan hier wel voor open te staan mocht er een relatie ontstaan. Na 6 weken kreeg ik een app waarin hij aangaf dat mijn kinderwens constant in zijn gedachte zat en hij dit toch niet meer aandurfde vanwege zijn verleden. Omdat ik zelf 33 ben wil ik die wens nu nog niet opgeven, zo kwam er een punt achter deze relatie. Een paar dagen erna nam hij contact met me op en wilde me spreken. We zijn een stuk wezen wandelen en hebben veel gesproken. Zo gaf hij aan zich te laten leiden door angst en dat hij mij niet kwijt wilde en door mij ook wel geloofde dat het juist mooi zou kunnen zijn een kindje samen in de toekomst.
Dus we besloten elkaar weer te zien, maar de weken erna waren heel turbulent, ze zaten of vol passie of strijd. Zo kwam ik er achter dat hij contact hield met vorige dates, niet dat hij ze zag maar af en toe wel via de app sprak etc. Hij besloot met contacten te breken etc. Voor mijn vertrouwen deed dit niet veel goed.
Toch voelde ik afstand bij hem en toen ik heb hiernaar vroeg, wilde hij goed nadenken en kwam hij 2 dagen daarna bij me langs met een hele liefdesverklaring omdat hij ook wel doorhad dat als hij later zou komen ik een muur zou hebben opgetrokken. En ja zo'n liefdesverklaring daar ben ik wel gevoelig voor. Dat wil je als vrouw, een man die zegt voor je te gaan, er voor je wil zijn en samen wat met je wil opbouwen. De dag erna allemaal lieve appjes en mijn lichaam reageerde zo heftig, ik werd misselijk en heel verdrietig. Ik zie niet hoe wij een toekomst op moeten bouwen. Als er ooit een kindje zou komen dan heeft hij of zij 2 half broertjes, zijn we niet compleet op speciale dagen, en tsja ik ben een familie mens. Hoe moet het met het huis, dat van hem staat onder water en financieel zijn er niet genoeg middelen om het huis aan te pakken het komende jaar. Dus gezegd dat ik afstand wil waardoor hij nu heel erg gekwetst is.
Nu had ik laatst het gevoel ik kijk op tinder en ja ik kom hem tegen want hij gaat door. En dat doet toch pijn. Er waren namelijk ook hele fijne dingen. We wonen dichtbij elkaar waardoor je elkaar vaak zag, dezelfde taal spreekt, maar ook raakvlakken op sportief gebied en het omgaan met voeding etc. Ik kon mezelf zijn bij hem en we voelden ons samen 1 in onze bubbel. De bubbel van mijn woning. We hebben bijna nog dagelijks contact maar gisteren toch afscheid genomen, alles van de mobiel verwijderd, connecties op social media weg gedaan. Ergens heerst er nu de angst dat ik een liefde laat lopen, want dat was er wel, veel liefde voor elkaar. Heeft iemand hier ook eens zoiets mee gemaakt? Wat heeft geholpen om verder te gaan?
Drie maanden geleden heb ik een leuke date gehad via Tinder met een man met nogal een rugzak. Denk hierbij aan kinderen bij twee partners, een klushuis, financieel niet heel veel ruimte en best wel chaotisch.
Nu kom ik zelf uit een lange relatie waarbij mijn vertrouwen geschaad is maar verder geen grote rugzak zoals men dat zo mooi noemt.
Omdat we wel een klik hebben bleven we elkaar zien. Hij wist van mijn kinderwens en gaf aan hier wel voor open te staan mocht er een relatie ontstaan. Na 6 weken kreeg ik een app waarin hij aangaf dat mijn kinderwens constant in zijn gedachte zat en hij dit toch niet meer aandurfde vanwege zijn verleden. Omdat ik zelf 33 ben wil ik die wens nu nog niet opgeven, zo kwam er een punt achter deze relatie. Een paar dagen erna nam hij contact met me op en wilde me spreken. We zijn een stuk wezen wandelen en hebben veel gesproken. Zo gaf hij aan zich te laten leiden door angst en dat hij mij niet kwijt wilde en door mij ook wel geloofde dat het juist mooi zou kunnen zijn een kindje samen in de toekomst.
Dus we besloten elkaar weer te zien, maar de weken erna waren heel turbulent, ze zaten of vol passie of strijd. Zo kwam ik er achter dat hij contact hield met vorige dates, niet dat hij ze zag maar af en toe wel via de app sprak etc. Hij besloot met contacten te breken etc. Voor mijn vertrouwen deed dit niet veel goed.
Toch voelde ik afstand bij hem en toen ik heb hiernaar vroeg, wilde hij goed nadenken en kwam hij 2 dagen daarna bij me langs met een hele liefdesverklaring omdat hij ook wel doorhad dat als hij later zou komen ik een muur zou hebben opgetrokken. En ja zo'n liefdesverklaring daar ben ik wel gevoelig voor. Dat wil je als vrouw, een man die zegt voor je te gaan, er voor je wil zijn en samen wat met je wil opbouwen. De dag erna allemaal lieve appjes en mijn lichaam reageerde zo heftig, ik werd misselijk en heel verdrietig. Ik zie niet hoe wij een toekomst op moeten bouwen. Als er ooit een kindje zou komen dan heeft hij of zij 2 half broertjes, zijn we niet compleet op speciale dagen, en tsja ik ben een familie mens. Hoe moet het met het huis, dat van hem staat onder water en financieel zijn er niet genoeg middelen om het huis aan te pakken het komende jaar. Dus gezegd dat ik afstand wil waardoor hij nu heel erg gekwetst is.
Nu had ik laatst het gevoel ik kijk op tinder en ja ik kom hem tegen want hij gaat door. En dat doet toch pijn. Er waren namelijk ook hele fijne dingen. We wonen dichtbij elkaar waardoor je elkaar vaak zag, dezelfde taal spreekt, maar ook raakvlakken op sportief gebied en het omgaan met voeding etc. Ik kon mezelf zijn bij hem en we voelden ons samen 1 in onze bubbel. De bubbel van mijn woning. We hebben bijna nog dagelijks contact maar gisteren toch afscheid genomen, alles van de mobiel verwijderd, connecties op social media weg gedaan. Ergens heerst er nu de angst dat ik een liefde laat lopen, want dat was er wel, veel liefde voor elkaar. Heeft iemand hier ook eens zoiets mee gemaakt? Wat heeft geholpen om verder te gaan?
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:46
Maar zelf rugzak eerste klas. Argumenten van niks en dan gelijk een rugzak oke. Het gaat om de liefde , dat je elkaar aanvult en weten dat niemand perfect is.
Als jij echt om iemand geeft praat jr niet over de minpunten maar over de kwaliteiten van iemand. Zoek verder naar iemand die in jouw waarde gelijk staat want dit word niks.
Als jij echt om iemand geeft praat jr niet over de minpunten maar over de kwaliteiten van iemand. Zoek verder naar iemand die in jouw waarde gelijk staat want dit word niks.
zaterdag 25 augustus 2018 om 00:11
Drie maanden.
Drie.
Maanden.
Echt, waar ben je toch mee bezig. Na drie maanden daten zie jij de potentiële vader van je kinderen in deze man. Die al twee kinderen heeft, met twee vrouwen. Die het financieel moeilijk heeft. Problemen met zijn huis. Die in die drie maanden al gejojood (schrijf je dat zo?) heeft met jou.
En nu vraag je serieus of je hem los moet laten?
Nou vooruit dan: ja doe maar.
Drie.
Maanden.
Echt, waar ben je toch mee bezig. Na drie maanden daten zie jij de potentiële vader van je kinderen in deze man. Die al twee kinderen heeft, met twee vrouwen. Die het financieel moeilijk heeft. Problemen met zijn huis. Die in die drie maanden al gejojood (schrijf je dat zo?) heeft met jou.
En nu vraag je serieus of je hem los moet laten?
Nou vooruit dan: ja doe maar.