Narcistisch misbruik

Fizzyhideous schreef: ↑

13-04-2018 08:28

Ik begrijp het wel. Het is een enorm gevoelig onderwerp en iedereen laat zich meeslepen. Verder word ik er ook een beetje moe van dat 'waar haal je de bevoegdheid vandaan'.

Je behoort dat soort dingen gewoon niet roepen over iemand die je niet kent.
En ja het is een gevoelig onderwerp, maar dat betekent niet dat iemand niet zijn ervaring mag delen als hij of zij daar anders mee om is gegaan. Je hoeft niet meteen te worden geslacht.

samarinde schreef: ↑

12-04-2018 23:53

Je bent gewoon een gek tegengekomen. Maar narcisten zijn er juist meesters in om normaal te lijken, of vaak zelfs iets béter dan normaal - perfect, in eerste instantie. Ze hebben hun hele leven aan die act geschaafd, terwijl wij bezig waren met leven en lol maken. Zij niet, hoor. Zij stonden voor de spiegel hun empathische blik te oefenen, en hun oprechte glimlach. Zij leerden zich maniertjes aan, oefenden hun verleidingskunst, schaafden nog eens aan hun zwoele blik en hun verlegen oogopslag.

Nou nee, mensen met een persoonlijkheidsstoornis staan niet voor de spiegel maniertjes te leren terwijl jij lol aan het maken was. Ze zijn over het algemeen als kind al ernstig gekwetst en vernederd en hebben daardoor een stoornis in hun persoonlijkheidsontwikkeling opgelopen. Ik snap niet dat jij het zo nodig vind om een stoornis te interpreteren als iets wat expres tegen jou gericht is . Want dat is het niet. Niemand heeft een stoornis om jou, of om het even welke andere vrouw of man, dwars te zitten.

Het is wél zo dat je eerder in zo'n relatie terecht komt als je zelf ook een zwakkere persoonlijkheidsontwikkeling hebt. Want je bent dan minder in staat zowel je wens als je grens te zien, aan te geven en te bewaken.
Er wordt in dit topic terecht geadviseerd dat het goed is je daarop te richten. Want in tegenstelling tot wat sommigen beweren is niet zo simpel 'lesje geleerd' maar is het vaak een terugkerend patroon.

konijn82 schreef: ↑

13-04-2018 08:15

Eens, het is niet Amant zijn taak om iemand te vertellen hoe hiermee om te gaan.
Ervaringen zijn nooit exact gelijk (ik heb het over de feitelijke gebeurtenissen), er kunnen wel vergelijkbare processen zich hebben afgespeeld. Wij weten ook de ervaringen van Amant niet.

Dit.

Ik denk bij nader inzien dat ik toch niet helemaal in dit topic thuis hoor. Zoals eerder gezegd, ik heb nooit beweerd dat mijn ex een narcist is maar een engerd. Ik denk dat mijn problematiek toch anders in elkaar steekt, bij mij sloop niets er langzaam in. Wat ik dan nodig heb om daar mee verder te kunnen weet ik ook nog niet, maar ik doe mijn best.

Wel wil ik iedereen heel veel sterkte wensen en hoop ik dat iedereen hier beter uitkomt.

Amant, ik denk dat ik begrijp wat je zegt, ik denk ook dat je een punt hebt maar de manier van verwoorden doet een beetje zeer.

Íedereen vergist zich weleens in iemand. In het groot of klein. Collega, zakenpartner, kennis, partner, familielid.. soms doorzie je het snel, soms is de aard van de stoornis dat iemand je lang kan verleiden. Hiervoor hoef je geen verklaring te zoeken in een diagnose, beter kun je ervan leren en er zelf sterker van worden.
Jarenlang heb ik geprobeerd mensen te analyseren. Hoe kunnen ze dit doen? Wat is er dan mis met je?? Het antwoord bestaat niet. Sommige mensen zijn zo uit onmacht en beschadiging, omdat ze niet anders weten of kunnen. Er bestaan ook gewoon echt slechte mensen. Daar kun je je als persoon mét moraliteit en een geweten je niets bij voorstellen. Het is je energie ook helemaal niet waard.
Leren afsluiten en verder gaan, dat gun ik iedereen.

lolapaloeza schreef: ↑

13-04-2018 08:32

Nou nee, mensen met een persoonlijkheidsstoornis staan niet voor de spiegel maniertjes te leren terwijl jij lol aan het maken was. Ze zijn over het algemeen als kind al ernstig gekwetst en vernederd en hebben daardoor een stoornis in hun persoonlijkheidsontwikkeling opgelopen. Ik snap niet dat jij het zo nodig vind om een stoornis te interpreteren als iets wat expres tegen jou gericht is . Want dat is het niet. Niemand heeft een stoornis om jou, of om het even welke andere vrouw of man, dwars te zitten.

Die spiegel (Narcissus) is ook meer beeldspraak dan een reële voorstelling van zaken. En natuurlijk zijn ze beschadigd en is hun stoornis niet expres tegen mij gericht, maar voor het gevoel van verbijstering en gekwetstheid maakt het niet zoveel uit of het expres is of uit onvermogen. Ik heb begrip voor de tragiek van de narcist, maar ik dat heb ik niet voor zijn sluwheid, want iemand die zo goed kan manipuleren en misleiden, heeft genoeg mensenkennis om te weten dat zijn gedrag krenkend is. Dat is het hele idee, daarom dóet een narcist dat. Er zit een plan achter, en het doel is aandacht (negatief of positief) genereren. Jij hebt gelijk dat narcisten niet expres narcistisch zijn, maar hun gedrag is er wel doelbewust op gericht om anderen pijn te doen, te ontregelen en te destabiliseren.

Het is wél zo dat je eerder in zo'n relatie terecht komt als je zelf ook een zwakkere persoonlijkheidsontwikkeling hebt. Want je bent dan minder in staat zowel je wens als je grens te zien, aan te geven en te bewaken.
Er wordt in dit topic terecht geadviseerd dat het goed is je daarop te richten. Want in tegenstelling tot wat sommigen beweren is niet zo simpel 'lesje geleerd' maar is het vaak een terugkerend patroon.

Ja, dat weet ik niet. Ik ben op tijd weggekomen en heb nooit een relatie met 'mijn' narcist gehad, maar in mijn eigen ervaring herken je de gekte pas heel laat. Omdat het, inderdaad, totale gekte is. Irrationeel, tegenstrijdig gedrag. Dat kun je niet plaatsen. Tot je na verloop van tijd het patroon gaat herkennen, de terugkerende manipulaties, de pieken en de dalen. En als je eenmaal achter de schermen van de narcist hebt gekeken, is dat magie ook in één keer verbroken. Ik kan me niet voorstellen dat ik een volgende keer niet metéén nattigheid voel. Ik word in mijn leven omringd door aardige, lieve mensen en heb weliswaar een schoonvader die (dankzij een oorlogstrauma) best eens in de categorie 'narcist' zou kunnen vallen (maar dat hoor je mij niet hardop zeggen, van hem zeg ik gewoon dat hij een nare man is, zonder dat hij het zelf kan helpen) maar een échte narcist is toch wel van een andere orde.

Om een voorbeeld te geven: 'mijn' narcist had er plezier in om zich, als wij een afspraak hadden, achter een deur te verstoppen zodat hij mijn teleurgestelde reactie kon peilen. Hij kwam stelselmatig niet op afspraken opdagen. Dan beweerde hij, als ik ernaar vroeg, dat ik het verkeerd had begrepen, of dat we op een ander tijdstip hadden afgesproken, of dat hij een ander café had genoemd, of dat we helemaal geen afspraak hadden, of... of... of... Allemaal redenen om aan jezelf te gaan twijfelen: 'Ben ik nou gek? Want verder gedroeg hij zich ontzettend lief en charmant.

Vermoedelijk heeft hij al die keren van een afstandje staan kicken op mijn verwarring. Dit was overigens ook het moment waarop ik ineens besefte dat ik met een gek te maken had. Want ik had al eens eerder het onbestemde gevoel gehad dat hij wél in de ruimte was waar wij hadden afgesproken (ik had zijn fiets verderop in de straat zien staan...) maar dat hij... ja, eh... buiten beeld bleef. En ditmaal betrapte ik hem vanuit mijn ooghoek. Want een narcist maakt je alert. En scherp. Doordat je zo wordt gemanipuleerd, word je zelf eerst wanhopig, en daarna ben je extreem op je hoede. Mijn onbestemde gevoel bleek te kloppen: hij stónd daar gewoon! Het idee erachter: mij misleiden en laten voelen dat ik vooral niet moest denken dat hij, grote koning, mij zo belangrijk vond dat hij onze afspraak had onthouden. En ook: ervoor zorgen dat ik hem ging analyseren, want hoe meer ik aan hem dacht (al was het negatief) hoe sterker zijn grip op mij werd. Dit zijn typische narcisten-trucs. Ik heb hem achter die deur laten staan, en nooit meer iets van me laten horen.

Je kunt me gewoon rechtstreeks adresseren hoor. Ik lees en schrijf mee zoals je weet.

Nou hier komt mijn mening even er bij.
Je had een topic geopend over je stiefmoeder ( Breken met mijn stiefmoeder) nu over je ex.
Mijn mening, je kan wel diagnoses stellen advies vragen over relaties en exen maar begin eens met kijken waar het mis gaat.
Met lezen van dit topic komt alleen meer vragen bij of het wel allemaal écht de schuld is van ex, daarna heb ik het topic over je stiefmoeder nog eens op nieuw gelezen.
Hierdoor vind ik de diagnose Narcistische ex niet echt passend bij dit topic.
Je hebt nu volledig de aandacht gehad bij dit topic.
Maar ik heb mijn twijfels..
O, negatieve aandacht wil je niet hebben. Ook dat nog.

Amant, als ik het mag vragen, jij hebt het over richten op jezelf en verder gaan, HOE heb je dat gedaan? Ik wil dat ook en weet niet waar ik moet beginnen. Elke situatie is natuurlijk anders maar wellicht heb ik wat aan jouw verhaal.

Mijn mening: laten we niet zo ingewikkeld doen - dit is een openbaar forum, geen psychiatrische kliniek waar mensen worden gediagnosticeerd of behandeld, en geen rechtbank waar mensen worden veroordeeld.

Iedereen heeft zijn eigen ervaring, mening en interpretatie, je kunt hier vrijelijk schrijven wat je wilt, en dat maakt het juist interessant. Door op elke slak zout te leggen, draai je het topic de nek om.

8102 schreef: ↑

13-04-2018 10:55

Nou hier komt mijn mening even er bij.
Je had een topic geopend over je stiefmoeder ( Breken met mijn stiefmoeder) nu over je ex.
Mijn mening, je kan wel diagnoses stellen advies vragen over relaties en exen maar begin eens met kijken waar het mis gaat.
Met lezen van dit topic komt alleen meer vragen bij of het wel allemaal écht de schuld is van ex, daarna heb ik het topic over je stiefmoeder nog eens op nieuw gelezen.
Hierdoor vind ik de diagnose Narcistische ex niet echt passend bij dit topic.
Je hebt nu volledig de aandacht gehad bij dit topic.
Maar ik heb mijn twijfels..
O, negatieve aandacht wil je niet hebben. Ook dat nog.

[...]

konijn82 schreef: ↑

13-04-2018 08:05

WoW. “Een typische narcist”. WoW. Dit is exact wat ik gisteren bedoelde. Waar haal je de bevoegdheid en bekwaamheid vandaan om iemand die een andere copingstijl heeft van achter je scherm zo te classeren?
Amant is wat lomp in z’n bewoordingen maar heeft een andere manier van dealen met zijn misbruikrelatie. Dat zijn woorden je raken maakt hem geen narcist.

Mee eens.
Dit is wat jij bedoelde.
Ik denk dat Amant sterk in zijn schoenen staat.
Zijn manier van helpen is om juist tot een BESEF te komen.
Je doet het allemaal jezelf aan.

samarinde schreef: ↑

13-04-2018 11:10

Mijn mening: laten we niet zo ingewikkeld doen - dit is een openbaar forum, geen psychiatrische kliniek waar mensen worden gediagnosticeerd of behandeld, en geen rechtbank waar mensen worden veroordeeld.

Iedereen heeft zijn eigen ervaring, mening en interpretatie, je kunt hier vrijelijk schrijven wat je wilt, en dat maakt het juist interessant. Door op elke slak zout te leggen, draai je het topic de nek om.

Mooi geschreven.
En zo waar, vrijelijk schrijven.

Eslarealidad schreef: ↑

13-04-2018 13:33

Mee eens.
Dit is wat jij bedoelde.
Ik denk dat Amant sterk in zijn schoenen staat.
Zijn manier van helpen is om juist tot een BESEF te komen.
Je doet het allemaal jezelf aan.

Hier zeg ik dan even 'wow' op, want dit is wel heel kort door de bocht. Je doet het jezelf aan als je een narcistische vader of moeder hebt? Om eens een veel voorkomend voorbeeld te noemen. Dan kun je nog zo sterk in je schoenen staan, en tot nog zo'n groot besef komen, je kunt er verder weinig aan doen, lijkt me. De ellende wordt je simpelweg aangedaan. Niks eigen schuld, eigen verantwoordelijkheid, eigen stommiteit. In een liefdesrelatie ligt een deel van de verantwoordelijkheid bij jezelf, dat is altijd zo. Maar de uitspraak 'Je doet het allemaal jezelf aan' is ook in dat geval wel keihard.

samarinde schreef: ↑

13-04-2018 10:23

Die spiegel (Narcissus) is ook meer beeldspraak dan een reële voorstelling van zaken. En natuurlijk zijn ze beschadigd en is hun stoornis niet expres tegen mij gericht, maar voor het gevoel van verbijstering en gekwetstheid maakt het niet zoveel uit of het expres is of uit onvermogen. Ik heb begrip voor de tragiek van de narcist, maar ik dat heb ik niet voor zijn sluwheid, want iemand die zo goed kan manipuleren en misleiden, heeft genoeg mensenkennis om te weten dat zijn gedrag krenkend is. Dat is het hele idee, daarom dóet een narcist dat. Er zit een plan achter, en het doel is aandacht (negatief of positief) genereren. Jij hebt gelijk dat narcisten niet expres narcistisch zijn, maar hun gedrag is er wel doelbewust op gericht om anderen pijn te doen, te ontregelen en te destabiliseren.

Nou precies dat ben ik dus met je oneens. Het kwetsen is een bijeffect. Kennis van het emotionele leven van 'gewone' mensen? Nauwelijks. Helaas ben je niet zo belangrijk voor 'de narcist' dat ie dat speciaal voor jou (of wie dan ook) doet.

puddinkje schreef: ↑

13-04-2018 08:59

Ik denk bij nader inzien dat ik toch niet helemaal in dit topic thuis hoor. Zoals eerder gezegd, ik heb nooit beweerd dat mijn ex een narcist is maar een engerd. Ik denk dat mijn problematiek toch anders in elkaar steekt, bij mij sloop niets er langzaam in. Wat ik dan nodig heb om daar mee verder te kunnen weet ik ook nog niet, maar ik doe mijn best.

Wel wil ik iedereen heel veel sterkte wensen en hoop ik dat iedereen hier beter uitkomt.

Amant, ik denk dat ik begrijp wat je zegt, ik denk ook dat je een punt hebt maar de manier van verwoorden doet een beetje zeer.

Jammer.
Er zijn er hier toch ook meer die dat ook niet beweerd hebben.
Ik ook niet.
Toch zaten 'wij' in een vreemd soort van relatie.
Ongezond.
Wat vreselijk pijn heeft gedaan.
Door verliefdheid, bij mij.
Dat hele brein was in een andere 'toestand'.
Het is iets wat interessant blijft omdat je door erge verliefdheid blij met een kruimel kunt zijn.
Echt erg, achteraf gezien.
Mens, doe eens normaal, denk ik nog vaak als ik terugdenk. Toen kon ik niet anders. Als het leuk was dan was het geweldig.
Ik deed het mezelf wel aan.
Ik ben verwantwoordelijk voor mezelf.


Dankje, ik hoop dat met jou ook alles goed komt.

samarinde schreef: ↑

13-04-2018 13:41

Hier zeg ik dan even 'wow' op, want dit is wel heel kort door de bocht. Je doet het jezelf aan als je een narcistische vader of moeder hebt? Om eens een veel voorkomend voorbeeld te noemen. Dan kun je nog zo sterk in je schoenen staan, en tot nog zo'n groot besef komen, je kunt er verder weinig aan doen, lijkt me. De ellende wordt je simpelweg aangedaan. Niks eigen schuld, eigen verantwoordelijkheid, eigen stommiteit. In een liefdesrelatie ligt een deel van de verantwoordelijkheid bij jezelf, dat is altijd zo. Maar de uitspraak 'Je doet het allemaal jezelf aan' is ook in dat geval wel keihard.

Nee niet keihard, dat schuif jij mij nu in mijn schoenen.
Ik heb het over relaties tussen 2 volwassen partners. Dat weet jij best.
Dan doe je het jezelf aan.
Daar ging het over.
Een kind kan er niks aan doen.
Dat is echt heel erg
Ik zou het kind daar weghalen als ik het zou weten.
Ga dat er niet bijhalen.
Dat heb ik niet zo bedoeld.
Je verdraaid het.
Raakt me diep als het om kinderen gaat.
Kleine lieverdjes.

Heb pb gestuurd

samarinde schreef: ↑

13-04-2018 10:23

Die spiegel (Narcissus) is ook meer beeldspraak dan een reële voorstelling van zaken. En natuurlijk zijn ze beschadigd en is hun stoornis niet expres tegen mij gericht, maar voor het gevoel van verbijstering en gekwetstheid maakt het niet zoveel uit of het expres is of uit onvermogen. Ik heb begrip voor de tragiek van de narcist, maar ik dat heb ik niet voor zijn sluwheid, want iemand die zo goed kan manipuleren en misleiden, heeft genoeg mensenkennis om te weten dat zijn gedrag krenkend is. Dat is het hele idee, daarom dóet een narcist dat. Er zit een plan achter, en het doel is aandacht (negatief of positief) genereren. Jij hebt gelijk dat narcisten niet expres narcistisch zijn, maar hun gedrag is er wel doelbewust op gericht om anderen pijn te doen, te ontregelen en te destabiliseren.




Ja, dat weet ik niet. Ik ben op tijd weggekomen en heb nooit een relatie met 'mijn' narcist gehad, maar in mijn eigen ervaring herken je de gekte pas heel laat. Omdat het, inderdaad, totale gekte is. Irrationeel, tegenstrijdig gedrag. Dat kun je niet plaatsen. Tot je na verloop van tijd het patroon gaat herkennen, de terugkerende manipulaties, de pieken en de dalen. En als je eenmaal achter de schermen van de narcist hebt gekeken, is dat magie ook in één keer verbroken. Ik kan me niet voorstellen dat ik een volgende keer niet metéén nattigheid voel. Ik word in mijn leven omringd door aardige, lieve mensen en heb weliswaar een schoonvader die (dankzij een oorlogstrauma) best eens in de categorie 'narcist' zou kunnen vallen (maar dat hoor je mij niet hardop zeggen, van hem zeg ik gewoon dat hij een nare man is, zonder dat hij het zelf kan helpen) maar een échte narcist is toch wel van een andere orde.

Om een voorbeeld te geven: 'mijn' narcist had er plezier in om zich, als wij een afspraak hadden, achter een deur te verstoppen zodat hij mijn teleurgestelde reactie kon peilen. Hij kwam stelselmatig niet op afspraken opdagen. Dan beweerde hij, als ik ernaar vroeg, dat ik het verkeerd had begrepen, of dat we op een ander tijdstip hadden afgesproken, of dat hij een ander café had genoemd, of dat we helemaal geen afspraak hadden, of... of... of... Allemaal redenen om aan jezelf te gaan twijfelen: 'Ben ik nou gek? Want verder gedroeg hij zich ontzettend lief en charmant.

Vermoedelijk heeft hij al die keren van een afstandje staan kicken op mijn verwarring. Dit was overigens ook het moment waarop ik ineens besefte dat ik met een gek te maken had. Want ik had al eens eerder het onbestemde gevoel gehad dat hij wél in de ruimte was waar wij hadden afgesproken (ik had zijn fiets verderop in de straat zien staan...) maar dat hij... ja, eh... buiten beeld bleef. En ditmaal betrapte ik hem vanuit mijn ooghoek. Want een narcist maakt je alert. En scherp. Doordat je zo wordt gemanipuleerd, word je zelf eerst wanhopig, en daarna ben je extreem op je hoede. Mijn onbestemde gevoel bleek te kloppen: hij stónd daar gewoon! Het idee erachter: mij misleiden en laten voelen dat ik vooral niet moest denken dat hij, grote koning, mij zo belangrijk vond dat hij onze afspraak had onthouden. En ook: ervoor zorgen dat ik hem ging analyseren, want hoe meer ik aan hem dacht (al was het negatief) hoe sterker zijn grip op mij werd. Dit zijn typische narcisten-trucs. Ik heb hem achter die deur laten staan, en nooit meer iets van me laten horen.

Gelijk heb je!

Ira-Z ik heb je een prive bericht gestuurd.

samarinde schreef: ↑

12-04-2018 23:09

Je bent dus zelf 'slachtoffer' zonder het zo te willen noemen, begrijp ik hieruit?

Ik ben het in zo verre met je eens dat een deel van de schuld bij jezelf ligt. Dat is altijd zo. Blijkbaar is er iets - een onvervuld verlangen, een onzekerheid, wat dat ook - dat maakt dat je bereid bent een narcist (of hoe je zo iemand ook noemt) dichtbij te laten komen. Mijn ervaring is alleen, en dat is voor mij een troost, dat je het niet aan iemand ziet, en dat je het eigenlijk ook niet merkt, TOT je het wel merkt. Door het patroon dat zich begint af te tekenen, de herhalingen van zetten, de terugkerende vernederingen, de "vergeten afspraken", de sneren, de steken onder water, de verzoeningen die totáál buiten proportie zijn, de complimenten die volledig over de top zijn, en daarna weer de beledigingen, de regeerperiodes, het boze zwijgen. Patronen, patronen.

Maar moet je dat nou echt jezelf aanrekenen? Dat je gewend bent aan beschaafde, normale, aangepaste, aardige mensen? Dat je dit onverklaarbare gedrag niet kunt plaatsen? Dat je denkt dat je ergens iets gemist hebt? Dat je het nog een kans geeft, omdat dat onder normale mensen meestal wel werkt? Dat je weliswaar boos bent, beledigd, gekrenkt, maar dat je denkt dat je er met een normaal gesprek wel zult uitkomen? Ha! NIET met een narcist. Want een narcist kickt juist op de verwarring en het gif. Inderdaad: voor hem (of haar) is negatieve aandacht óók aandacht, en langzaam word je daarin meegezogen.

Ik voel mezelf geen slachtoffer. Wel heel dom, dat zeker. En ook... geïntrigeerd, op een bepaalde manier. Dat dit bestáát! Dat zulke lege, oninteressante mensen zó vernuftig onder je huid weten te kruipen. Dat zegt absoluut ook iets over mij, maar het is niet iets waar ik mezelf heel zwaar voor veroordeel. Ik vind dat je mensen moet kunnen vertrouwen. Oké, dan zit er een keer een gek tussen. Het zal me hopelijk geen tweede keer gebeuren. Maar ik ben het niet met je eens dat je een narcist geen narcist moet noemen, omdat je jezelf daarmee teveel slachtoffer maakt. Ik vind het juist verhelderend. Narcistisch gedrag is niet normaal, niet acceptabel, niet iets wat je had kunnen zien aankomen. Als je dát eenmaal beseft, is het een eenmalige dwaling (vanuit mij gezien). En dus niet per se jouw schuld, maar een kwestie van pech. Want narcisten kiezen hun doelwit heel zorgvuldig uit. Ze weten precies wie ze willen hebben (en dus: wie ze willen slopen). Namelijk: charismatische, leuke, gelukkige en populaire mensen. Laten we dat als een opsteker beschouwen. Ze zijn zelf namelijk zo leeg en ongelukkig dat ze alleen kunnen bestaan via een ander, die wél al die gedroomde eigenschappen heeft. Die persoon pikken ze eruit. Die maken ze tot hun doelwit. En die breken ze tot op de grond af om er zelf een kick van te krijgen.

Tragisch. En ja, ik vind het een geruststellend idee dat zoiets een 'stoornis' heet. Ik ben in mijn hele leven nog nooit eerder zo iemand tegengekomen, en dus is het een uitzondering. Dat noem ik een stoornis. En het kan me niet schelen of de dokters en de psychiaters het met me eens zijn, want IK vind dat het zo is!

Ik zou jouw theorie dus omdraaien en zeggen: blijf niet zo in dat eeuwige navelstaren hangen en geef vooral de narcist de schuld, want JIJ hebt er niets mee te maken. Jij hebt gewoon even niet opgelet. Jammer, maar so be it. Volgende keer beter. (Want voor je het weet zit je jaren in therapie en dat is alleen maar koren op de molen van de narcist.)

Júist geen slachtoffer.
Ik weet nog in het begin dat het uit was. Ik zeg niet dat ex een narcist is hè...
Toen zei iemand tegen mij.
Je doet het jezelf aan.
Ik zei toen huh, híj heeft mij dit aangedaan en dát aangedaan, ik niet! Hij deed mij dit aan!
Langzaamaan ging ik beseffen wat diegene bedoelde te zeggen...en het is me altijd bijgebleven.
Ik deed mezelf pijn. Komt vanuit je eigen brein en dan voelbaar in je lijf. Ik moet het bij mezelf zoeken en mezelf gaan helen.
Gelijk de deur wijzen in het vervolg. Als ik word genegeerd, doe je maar buiten. Ver weg.
Ik kan alleen mezelf pijn doen.
Misschien kun je het zo wat snappen.
Stel ik krijg ruzie en de ander trapt mij naar beneden. Of gaat mij negeren.
Wie doet mij dan pijn?
Ik. Een ander kan mij geen pijn doen. Daarom denk ik dan, ik laat dit niet naar binnen komen om mezelf pijn te doen. Pijn komt vanuit je eigen gedachten.
Dan ben je geen slachtoffer, dan ben je goed bezig.
Tot op de huid en niet verder.
Als een man (date) mij probeert te manipuleren dan laat ik dat niet toe. Laat ik het wel toe dan doe ik mezelf toch pijn?
Gelijk een afknapper ook.
Jezelf niet verwaarlozen en laten zien dat je in die onzin niet meegaat anders...komt er pijnlijden.
Dan ben je geen slachtoffer, juist mentaal sterk(er geworden).

Uiteindelijk doe je het ook jezelf aan. Maar zo simpel is het niet om mens te zijn. Het klinkt zo zwart/wit om het zo te beweren, er spelen zoveel verschillende factoren mee. Als je opgroeit met een narcistische vader is het heel makkelijk om ook een narcistische partner te kiezen, dan zie je het niet eens meer. Als voorbeeldje.

Daarnaast kan je in een relatie met een narcist ook daadwerkelijk gaan geloven dat het ook echt allemaal aan jezelf ligt.

Het is even een dingetje eruit te komen, maar TO, prijs jezelf gelukkig dat je het nu wel voor jezelf hebt opgenomen, en de relatie hebt verbroken. Er zijn ook vrouwen/mannen die nooit loskomen van zo'n persoon.

Snap best dat je de verwerking nodig hebt momenteel, dat je een beetje wil delen. Kletsen met andere die dezelfde ervaringen hebben.

Het 'voordeel' nadat je zo'n soort relatie hebt gehad, is dat je er wel sterker uit komt. Je bent weer een stukje gegroeid en je laat je waarschijnlijk niet weer zo behandelen.

De relatie met 'mijn' narcist was ook een pijnlijk gebeuren, ik ben ook erg geschrokken van mijn eigen gedrag (hoe ik over me heen heb laten lopen) en vooral hoe makkelijk ik te manipuleren was. Ik heb ook veel van hem gehouden. Het was een dieptepunt. Maar door zo'n dieptepunt kan je zoveel groeien. Uiteindelijk zou ik het niks veranderen aan hoe het gegaan is, misschien had ik het wel nodig. Ik was altijd maar dat onderdanige bange konijn. Nu ben ik zo anders, en niet alleen in relaties.

Maar wat veel ruimte heb je nu om met jezelf bezig te zijn en aan jezelf te werken. Nieuwe vrienden maken, je eigen keuze's mogen maken. Niet meer op je tenen lopen.

Je zit nu nog niet in die fase misschien, maar je gaat jezelf wel weer vinden en gelukkig worden.
En dan zul je misschien niet meer zo gauw vallen voor een narcist.