Relaties
alle pijlers
Nooit geen tijd....
donderdag 4 augustus 2011 om 00:00
mijn vriend en ik zijn nu 6 jaar samen, waarvan de laatste 4 jaar samenwonend. ik heb twee oudere kids uit een vorig huwelijk die allebei hun eigen gang gaan.
Waar ik mee zit is dat ik eigenlijk niet goed weet wat ik met onze relatie aan moet.
Ik heb mijn vriend altijd vrij gelaten in alles wat hij deed ( hobby's, bezigheden enzovoorts)
Nu werkt mijn vriend heel veel , ook in het weekend en maakt veel overuren.
Het probleem is dat hij duidelijk in de veronderstelling is dat hij onmisbaar is en heeft zelfs voor de zomervakantie (zonder overleg met mij) maar 1 week vakantie aangevraagd, omdat hij denkt dat alles in de soep zal lopen als hij er niet is.
Hij is 2e man in het tuinbedrijf waar hij werkt en doet dit al bijna 30 jaar.
In zijn vrije tijd gaat mijn vriend graag sporten (prima!) en maakt uitstapjes met kennissen, maar heeft weinig tijd voor mij.
In dat op zicht ben ik écht niet veeleisend, wil hem ook zeker niet claimen, maar soms lijkt het erop dat hij denkt alleen op de wereld te zijn.
Als ik me verheug op "onze" vrije zondag is hij zó moe dat hij bij een dag met slecht weer vrijwel slapend op de bank door brengt, niet écht gezellig dus. (al begrijp ik het op zich wel dat hij vermoeid is na zo'n lange werkweek)
Als het mooi weer is, dan is hij nog wel te porren voor een heerlijke fietstocht, goed gesprek of een ander uitje (en daar teer ik dan voorlopig weer eventjes op)
Ik merk na 6 jaar dat de onvrede inmiddels parten begint te spelen. Ik heb zelf ook genoeg hobby's en bezigheden en mijn dagelijkse werk, dus daar richt ik me dan op als hij er niet is.
Ik ga niet op de bank zitten kniezen, maar ik voel wel dat we steeds meer uit elkaar dreigen te groeien.
Dit probleem heb ik al regelmatig aangekaart, maar hij ziet het niet en vindt dat ik er een groot probleem van maak. "Het gaat toch goed zo"
Het maakt me best wel kwaad, voel me niet bepaald serieus genomen.
De laatste weken betrap ik mezelf erop dat ik op dating sites zit te neuzen naar een vrouwelijk maatje (ik ben bi ) en tegelijkertijd voel ik me énorm schuldig.
Gelukkig nog geen stappen ondernomen op dat vlak, weet dat dat totáál verkeerd zou zijn en het zou ook niet fair zijn naar mijn vriend toe.
Ik weet niet zo goed wat ik met onze relatie aan moet, want ik hou nog wel van hem, maar heb heel af en toe ook weleens behoefte aan een béétje aandacht van hem.
Als hij me nodig heeft, dan ben ik er immers altijd wel voor hem.
Tips??
Waar ik mee zit is dat ik eigenlijk niet goed weet wat ik met onze relatie aan moet.
Ik heb mijn vriend altijd vrij gelaten in alles wat hij deed ( hobby's, bezigheden enzovoorts)
Nu werkt mijn vriend heel veel , ook in het weekend en maakt veel overuren.
Het probleem is dat hij duidelijk in de veronderstelling is dat hij onmisbaar is en heeft zelfs voor de zomervakantie (zonder overleg met mij) maar 1 week vakantie aangevraagd, omdat hij denkt dat alles in de soep zal lopen als hij er niet is.
Hij is 2e man in het tuinbedrijf waar hij werkt en doet dit al bijna 30 jaar.
In zijn vrije tijd gaat mijn vriend graag sporten (prima!) en maakt uitstapjes met kennissen, maar heeft weinig tijd voor mij.
In dat op zicht ben ik écht niet veeleisend, wil hem ook zeker niet claimen, maar soms lijkt het erop dat hij denkt alleen op de wereld te zijn.
Als ik me verheug op "onze" vrije zondag is hij zó moe dat hij bij een dag met slecht weer vrijwel slapend op de bank door brengt, niet écht gezellig dus. (al begrijp ik het op zich wel dat hij vermoeid is na zo'n lange werkweek)
Als het mooi weer is, dan is hij nog wel te porren voor een heerlijke fietstocht, goed gesprek of een ander uitje (en daar teer ik dan voorlopig weer eventjes op)
Ik merk na 6 jaar dat de onvrede inmiddels parten begint te spelen. Ik heb zelf ook genoeg hobby's en bezigheden en mijn dagelijkse werk, dus daar richt ik me dan op als hij er niet is.
Ik ga niet op de bank zitten kniezen, maar ik voel wel dat we steeds meer uit elkaar dreigen te groeien.
Dit probleem heb ik al regelmatig aangekaart, maar hij ziet het niet en vindt dat ik er een groot probleem van maak. "Het gaat toch goed zo"
Het maakt me best wel kwaad, voel me niet bepaald serieus genomen.
De laatste weken betrap ik mezelf erop dat ik op dating sites zit te neuzen naar een vrouwelijk maatje (ik ben bi ) en tegelijkertijd voel ik me énorm schuldig.
Gelukkig nog geen stappen ondernomen op dat vlak, weet dat dat totáál verkeerd zou zijn en het zou ook niet fair zijn naar mijn vriend toe.
Ik weet niet zo goed wat ik met onze relatie aan moet, want ik hou nog wel van hem, maar heb heel af en toe ook weleens behoefte aan een béétje aandacht van hem.
Als hij me nodig heeft, dan ben ik er immers altijd wel voor hem.
Tips??
donderdag 4 augustus 2011 om 00:59
quote:blijfgewoonbianca schreef op 04 augustus 2011 @ 00:44:
[...]
Jij vindt zijn hobby ook eigenlijk niks, toch?
Ik zou het dan ook maar in de kwaliteit zoeken dan in de kwantiteit; want wat hebben jullie er nou eigenlijk aan als jij puur alleen maar meegaat om hem te zien/ spreken terwijl hij zich eigenlijk wil bezighouden met de groep die hij begeleidt?
Is het niet fijner om samen na te tafelen ( of voor het eten samen een bakkie te doen ) en de dag door te nemen, dan om een dag op pad te gaan terwijl hij in beslag wordt genomen door iets anders/ anderen?
Wat zou je willen dat hij deed met jou en jouw hobby's?
Als jij ook van fietsen/ wandelen houdt, waarom gaan jullie dan niet samen sporten op vaste dagen?
Dat klopt ook wel hoor wat je zegt, dat zie ik zelf nu ook wel in. Een tijd lang ben ik met hem meegegaan omdat hij aangaf het fijn te vinden als ik erbij was (al vond ik er zelf niet veel aan)
Andersom naar mij toe deed hij het niet, misschien achteraf wel begrijpelijk. Hij doet nooit iets tegen zijn zin in.
Misschien is het beter inderdaad te gaan voor kwaliteit dan voor kwantiteit tijdens een bezigheid en activiteit.
Zou mooi zijn als hij zijn aandacht er uiteindelijk toch bij kan houden.
Ik kan zeker wel meer met alle handreikingen nu en ga zeker de nodige ideeën voorstellen als we volgende week een weekje vakantie hebben samen.
Dat moet onze relatie wel een nieuwe boost geven.
Thxs
[...]
Jij vindt zijn hobby ook eigenlijk niks, toch?
Ik zou het dan ook maar in de kwaliteit zoeken dan in de kwantiteit; want wat hebben jullie er nou eigenlijk aan als jij puur alleen maar meegaat om hem te zien/ spreken terwijl hij zich eigenlijk wil bezighouden met de groep die hij begeleidt?
Is het niet fijner om samen na te tafelen ( of voor het eten samen een bakkie te doen ) en de dag door te nemen, dan om een dag op pad te gaan terwijl hij in beslag wordt genomen door iets anders/ anderen?
Wat zou je willen dat hij deed met jou en jouw hobby's?
Als jij ook van fietsen/ wandelen houdt, waarom gaan jullie dan niet samen sporten op vaste dagen?
Dat klopt ook wel hoor wat je zegt, dat zie ik zelf nu ook wel in. Een tijd lang ben ik met hem meegegaan omdat hij aangaf het fijn te vinden als ik erbij was (al vond ik er zelf niet veel aan)
Andersom naar mij toe deed hij het niet, misschien achteraf wel begrijpelijk. Hij doet nooit iets tegen zijn zin in.
Misschien is het beter inderdaad te gaan voor kwaliteit dan voor kwantiteit tijdens een bezigheid en activiteit.
Zou mooi zijn als hij zijn aandacht er uiteindelijk toch bij kan houden.
Ik kan zeker wel meer met alle handreikingen nu en ga zeker de nodige ideeën voorstellen als we volgende week een weekje vakantie hebben samen.
Dat moet onze relatie wel een nieuwe boost geven.
Thxs
donderdag 4 augustus 2011 om 06:38
Denk dat dit 't grote nadeel van samenwonen is. Dan zit 't risico er in dat je langs elkaar heen gaat leven als je een druk sociaal leven hebt waardoor je alleen nog maar samen in bed ligt en degene die 't meest thuis is zich als 'n huissloof gaat voelen. Zolang je lat moet je de moeite doen elkaar te zien. En zorg je dat de dagen die je met elkaar doorbrengt ook leuk zijn.
donderdag 4 augustus 2011 om 08:00
Jij komt wat afwachtend op mij over, en het wordt tijd om eens met de vuist op tafel te slaan. Het lijkt of durf je geen tijd voor jezelf op te eisen, toch is het heel normaal dat je regelmatig samen iets doet.
Laat de assertieve vrouw in je opstaan en eis zijn tijd op! Eisen, niet in de zin van zeuren, maar doorpakken. Lieve man, doe je goede kleren aan, want we gaan nu naar...
Laat de assertieve vrouw in je opstaan en eis zijn tijd op! Eisen, niet in de zin van zeuren, maar doorpakken. Lieve man, doe je goede kleren aan, want we gaan nu naar...
donderdag 4 augustus 2011 om 08:21
Misschien zou het ook helpen als hij zich niet zo voor het karretje liet spannen door zijn werkgever.
Hoezo moet hij voorkomen dat het in de soep loopt en neemt hij maar één week vakantie?
De verantwoordelijkheid ligt bij de werkgever. Dat is een nadeel voor de werkgever, maar een voordeel voor hem is dat hij er rijk van kan worden.
Hoezo moet hij voorkomen dat het in de soep loopt en neemt hij maar één week vakantie?
De verantwoordelijkheid ligt bij de werkgever. Dat is een nadeel voor de werkgever, maar een voordeel voor hem is dat hij er rijk van kan worden.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
donderdag 4 augustus 2011 om 08:48
ik heb dit zelf ook gehad, mijn ex-vriend had nooit tijd en alles was belangrijker: werk, sport, vrienden, en dan kwam ik pas. Omdat mijn relatie nog erg kort was heb ik toen besloten om ermee te stoppen.
Ik kan me voorstellen dat zo'n beslissing na een relatie van 6 jaar een stuk moeilijker is. De leuke dingen doen of samen sporten is een goeie oplossing! Samen dingen doen lijkt mij toch wel iets essentieels voor je relatie.
Maar, met al die tips komt dat vast goed!
Ik kan me voorstellen dat zo'n beslissing na een relatie van 6 jaar een stuk moeilijker is. De leuke dingen doen of samen sporten is een goeie oplossing! Samen dingen doen lijkt mij toch wel iets essentieels voor je relatie.
Maar, met al die tips komt dat vast goed!
donderdag 4 augustus 2011 om 09:50
quote:kopjekoffie70 schreef op 04 augustus 2011 @ 08:21:
Misschien zou het ook helpen als hij zich niet zo voor het karretje liet spannen door zijn werkgever.
Hoezo moet hij voorkomen dat het in de soep loopt en neemt hij maar één week vakantie?
De verantwoordelijkheid ligt bij de werkgever. Dat is een nadeel voor de werkgever, maar een voordeel voor hem is dat hij er rijk van kan worden.
Klink in mijn oren als een vette smoes van je vriend. Hij is dus liever op zijn werk dan bij jou. Ik zeg maar zo waar een wil is is een weg. Maar die wil is er bij hem dus kennelijk niet. Je heb recht op vakantie, dat weet die werkgever ook, maar daar heeft hij dus duidelijk geen behoefte aan.
Overigens erg arrogant om te denken dat hij onmisbaar is op zijn werk. Als het er op aan komt, zijn er voor hem 10 anderen. Mischien moet je hem dat eens vertellen.
Misschien zou het ook helpen als hij zich niet zo voor het karretje liet spannen door zijn werkgever.
Hoezo moet hij voorkomen dat het in de soep loopt en neemt hij maar één week vakantie?
De verantwoordelijkheid ligt bij de werkgever. Dat is een nadeel voor de werkgever, maar een voordeel voor hem is dat hij er rijk van kan worden.
Klink in mijn oren als een vette smoes van je vriend. Hij is dus liever op zijn werk dan bij jou. Ik zeg maar zo waar een wil is is een weg. Maar die wil is er bij hem dus kennelijk niet. Je heb recht op vakantie, dat weet die werkgever ook, maar daar heeft hij dus duidelijk geen behoefte aan.
Overigens erg arrogant om te denken dat hij onmisbaar is op zijn werk. Als het er op aan komt, zijn er voor hem 10 anderen. Mischien moet je hem dat eens vertellen.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:53
Ik heb nog niet alles gelezen maar ik wil even reageren op de OP. Het lijkt wel alsof je vriend jullie relatie als meubelstuk beschouwt. Ik heb dat met mijn eerste vriend gehad, voor wie altijd tientallen dingen eerst kwamen en ik op de laatste plaats. Hij had blijkbaar andere verwachtingen van een relatie dan ik en daar kon ik met hem niet goed over praten.
Als je je partner te véél ruimte geeft dan heb je jezelf ermee, en ik heb dat laten gebeuren. Ik was bang om hem kwijt te raken als ik z'n vrijheid in zou perken. Ik heb gehoopt dat hij zou veranderen. Ik heb allerlei activiteiten voorgesteld, maar hij was m.n. op zichzelf gericht. Uiteindelijk is hij er met een ander vandoor gegaan. We waren ruim 7 jaar samen.
Ik hoop dat jullie het tij kunnen keren. Een relatie kun je niet in je eentje redden, daar moet je samen voor gaan.
Als je je partner te véél ruimte geeft dan heb je jezelf ermee, en ik heb dat laten gebeuren. Ik was bang om hem kwijt te raken als ik z'n vrijheid in zou perken. Ik heb gehoopt dat hij zou veranderen. Ik heb allerlei activiteiten voorgesteld, maar hij was m.n. op zichzelf gericht. Uiteindelijk is hij er met een ander vandoor gegaan. We waren ruim 7 jaar samen.
Ik hoop dat jullie het tij kunnen keren. Een relatie kun je niet in je eentje redden, daar moet je samen voor gaan.
donderdag 4 augustus 2011 om 10:40
quote:Tine68 schreef op 04 augustus 2011 @ 00:41:
en....we houden allebei van de sauna!!!
Wie heeft er nog geld teveel over ? hahaha Dan gaan we élke zondag hoor grinnnnnn
Goede ideeën allemaal, ben blij met jullie tips (lekker suf dat ik daar zelf nou niet opgekomen ben?!)
Toch nog licht aan de horizon.........YES
Ik snap er niks van. Hoezo is er licht aan de horizon? Hoezo helpt dit je verder?
Het gaat er toch juist om dat hij geen tijd heeft? Dan kan je 100 uitstapjes gaan bedenken, maar dan heeft hij nog steeds geen tijd om ze te gaan doen.
en....we houden allebei van de sauna!!!
Wie heeft er nog geld teveel over ? hahaha Dan gaan we élke zondag hoor grinnnnnn
Goede ideeën allemaal, ben blij met jullie tips (lekker suf dat ik daar zelf nou niet opgekomen ben?!)
Toch nog licht aan de horizon.........YES
Ik snap er niks van. Hoezo is er licht aan de horizon? Hoezo helpt dit je verder?
Het gaat er toch juist om dat hij geen tijd heeft? Dan kan je 100 uitstapjes gaan bedenken, maar dan heeft hij nog steeds geen tijd om ze te gaan doen.
donderdag 4 augustus 2011 om 23:05
quote:Primabella schreef op 04 augustus 2011 @ 10:40:
[...]
Ik snap er niks van. Hoezo is er licht aan de horizon? Hoezo helpt dit je verder?
Het gaat er toch juist om dat hij geen tijd heeft? Dan kan je 100 uitstapjes gaan bedenken, maar dan heeft hij nog steeds geen tijd om ze te gaan doen.
Misschien zijn deze voorstellen voor hem wel zó leuk, dat al die andere bezigheden van hem misschien wel minder belangrijk gaan worden en hij daardoor wél meer tijd met mij doorbrengt.
Trouwens vanavond eindelijk weer eens een goed gesprek gehad (nadat ik me inderdaad wat assertiever heb opgesteld). Samen met mijn zoon heeft hij zich aangemeld voor de EHBO cursus (iets wat ik zelf al 14 jaar doe door ook regelmatig te posten bij diverse evenementen)
Leuk als we volgend jaar ook sámen kunnen ehbo-en bij een evenement,...... kijk er begint ruimte te komen.
Voor volgend jaar heeft hij beloofd om "gewoon" weer 3 weken zomervakantie op te nemen. De arrogantie van hem dat hij onmisbaar is , is ergens wel te begrijpen.Hij is immers een werknemer die het langst in het bedrijf werkzaam is en veel collega's aan moet sturen in hun werk.
Ik heb hem ook gezegd dat tijdens zijn afwezigheid alles maar eens flink in de soep moet lopen, so what!
Hij komt daardoor écht niet op straat te staan, want dat is dan het probleem van die werkgever. (Die trouwens een échte ashole is en zich gedraagt als Scrooge)
[...]
Ik snap er niks van. Hoezo is er licht aan de horizon? Hoezo helpt dit je verder?
Het gaat er toch juist om dat hij geen tijd heeft? Dan kan je 100 uitstapjes gaan bedenken, maar dan heeft hij nog steeds geen tijd om ze te gaan doen.
Misschien zijn deze voorstellen voor hem wel zó leuk, dat al die andere bezigheden van hem misschien wel minder belangrijk gaan worden en hij daardoor wél meer tijd met mij doorbrengt.
Trouwens vanavond eindelijk weer eens een goed gesprek gehad (nadat ik me inderdaad wat assertiever heb opgesteld). Samen met mijn zoon heeft hij zich aangemeld voor de EHBO cursus (iets wat ik zelf al 14 jaar doe door ook regelmatig te posten bij diverse evenementen)
Leuk als we volgend jaar ook sámen kunnen ehbo-en bij een evenement,...... kijk er begint ruimte te komen.
Voor volgend jaar heeft hij beloofd om "gewoon" weer 3 weken zomervakantie op te nemen. De arrogantie van hem dat hij onmisbaar is , is ergens wel te begrijpen.Hij is immers een werknemer die het langst in het bedrijf werkzaam is en veel collega's aan moet sturen in hun werk.
Ik heb hem ook gezegd dat tijdens zijn afwezigheid alles maar eens flink in de soep moet lopen, so what!
Hij komt daardoor écht niet op straat te staan, want dat is dan het probleem van die werkgever. (Die trouwens een échte ashole is en zich gedraagt als Scrooge)
