Relaties
alle pijlers
Ohjee...Dit wordt lastig!
zondag 1 mei 2011 om 13:16
Ik heb nu ruim een jaar een vriend, maar ik bevind mij in een hele lastige situatie.
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
dinsdag 3 mei 2011 om 10:08
quote:igotsunshine schreef op 03 mei 2011 @ 00:51:
liefdesverdriet is peanuts. dit is bedrog van de bovenste plank. dit is moedwillig gewoon ruim een jaar lang voorliegen, bedriegen, twee vrouwen...
wat moet ik doen. laten weten dat ik het weet of morgen een ander nummer, alles blokken en van de aardbodem verdwijnen? Vrouw inlichten?
Ik denk dat je nu wel beter eerst zelf rustig moet worden. Dat duurt wel een week of 2. En afstand van hem nemen: als daarvoor een ander telefoonnummer nodig is, zou ik dat doen.
Je kunt altijd nog zijn vrouw/ vriendin inlichten. Ook over een aantal weken.
liefdesverdriet is peanuts. dit is bedrog van de bovenste plank. dit is moedwillig gewoon ruim een jaar lang voorliegen, bedriegen, twee vrouwen...
wat moet ik doen. laten weten dat ik het weet of morgen een ander nummer, alles blokken en van de aardbodem verdwijnen? Vrouw inlichten?
Ik denk dat je nu wel beter eerst zelf rustig moet worden. Dat duurt wel een week of 2. En afstand van hem nemen: als daarvoor een ander telefoonnummer nodig is, zou ik dat doen.
Je kunt altijd nog zijn vrouw/ vriendin inlichten. Ook over een aantal weken.
Only dead fish go with the flow
dinsdag 3 mei 2011 om 10:08
quote:igotsunshine schreef op 03 mei 2011 @ 00:51:
liefdesverdriet is peanuts. dit is bedrog van de bovenste plank. dit is moedwillig gewoon ruim een jaar lang voorliegen, bedriegen, twee vrouwen...
wat moet ik doen. laten weten dat ik het weet of morgen een ander nummer, alles blokken en van de aardbodem verdwijnen? Vrouw inlichten?
Ik denk dat je nu wel beter eerst zelf rustig moet worden. Dat duurt wel een week of 2. En afstand van hem nemen: als daarvoor een ander telefoonnummer nodig is, zou ik dat doen.
Je kunt altijd nog zijn vrouw/ vriendin inlichten. Ook over een aantal weken.
liefdesverdriet is peanuts. dit is bedrog van de bovenste plank. dit is moedwillig gewoon ruim een jaar lang voorliegen, bedriegen, twee vrouwen...
wat moet ik doen. laten weten dat ik het weet of morgen een ander nummer, alles blokken en van de aardbodem verdwijnen? Vrouw inlichten?
Ik denk dat je nu wel beter eerst zelf rustig moet worden. Dat duurt wel een week of 2. En afstand van hem nemen: als daarvoor een ander telefoonnummer nodig is, zou ik dat doen.
Je kunt altijd nog zijn vrouw/ vriendin inlichten. Ook over een aantal weken.
Only dead fish go with the flow
dinsdag 3 mei 2011 om 10:56
heb je foto's van jullie samen,sms'jes, brieven, e-mailtjes waarin hij tegen je praat alsof je zijn vriendin bent? In ieder geval nog even bewaren. Want eerlijk gezegd zou ik zijn vrouw wel in gaan lichten (nu nog niet, over een paar weken, als je zelf wat rustiger bent geworden). Niet per se als wraak, maar dat zijn vrouw weet met wie ze getrouwd is. Misschien heeft ze wel een kinderwens en zit ze straks met een kind van die loser. Als ik die vrouw was, zou ik het willen weten.
Als hij dan met smoesjes aankomt dat jij de stalker bent, heb je tenminste wat bewijs in handen.
Als hij dan met smoesjes aankomt dat jij de stalker bent, heb je tenminste wat bewijs in handen.
dinsdag 3 mei 2011 om 12:22
Allereerst, ik hoop echt van harte dat het klopt wat hij zegt.
Maar (ja, hier komt het) om heel eerlijk te zijn, verwacht ik het volgende scenario:
Lieverd, je betekent heel veel voor mij. Maar in de vakantie samen beseften we dat het nog niet over is tussen ons, er is nog liefde. Ik twijfel. Maar ik hou ook van jou. Meer van jou. Misschien kunnen we elkaar blijven zien tot ik volledig voor jou kan gaan, want dat verdien je.
Ik denk niet dat hij eerlijk is tegen je op dit moment...
Maar (ja, hier komt het) om heel eerlijk te zijn, verwacht ik het volgende scenario:
Lieverd, je betekent heel veel voor mij. Maar in de vakantie samen beseften we dat het nog niet over is tussen ons, er is nog liefde. Ik twijfel. Maar ik hou ook van jou. Meer van jou. Misschien kunnen we elkaar blijven zien tot ik volledig voor jou kan gaan, want dat verdien je.
Ik denk niet dat hij eerlijk is tegen je op dit moment...
dinsdag 3 mei 2011 om 13:28
Ik ook. Ik zou het voor zijn vrouw ook zo erg vinden als ze er later achter komt, en dan misschien al een kind heeft van hem.
Die man liegt gewoon alles aan elkaar.
Je bent er echt blij vanaf TO!
Ik denk niet dat ik hem nog de kans zou geven om me meer leugens wijs te maken. Hij heeft al genoeg bewezen dat hij fantastisch goed is in smoesjes verzinnen.
Die man liegt gewoon alles aan elkaar.
Je bent er echt blij vanaf TO!
Ik denk niet dat ik hem nog de kans zou geven om me meer leugens wijs te maken. Hij heeft al genoeg bewezen dat hij fantastisch goed is in smoesjes verzinnen.
dinsdag 3 mei 2011 om 13:41
dinsdag 3 mei 2011 om 14:30
Hey lieve sunshine,
heb net het hele topic gelezen. Ik wil je even een hart onder de riem steken. Jouw verhaal is heel erg begrijpelijk. Ik wist vanaf het begin dat hij getrouwd was, dat wel. (laat alle oordelen maar zitten dames, ik wéét het) Het begon als een geintje vanaf mijn kant, beetje flirten, uitdagen, keertje zoenen. Heb hem daarna een maand niet gezien (was op stagebedrijf en gebeurde vlak voor ik wegging). En ineens zocht hij contact. Bellen, mailen, smssen, de hele dag door. Heel gezellig, leuk en spannend. Veel beloftes om elkaar te zien, om af te spreken. Hij kom bij mij zijn verhaal kwijt over werk, hobby, thuis enz. Je voelt het al aankomen: de smoezenlijst komt mij heeeeel erg bekend voor. Ik heb verschillende keren geprobeerd om er een punt achter te zetten, maar dan miste ik toch het contact en het geklets enzo.
Echter begin dit jaar (het duurt al even) kreeg ik te horen dat hij me even niet wil zien omdat hij rust wil houden, en niet met meerdere vrouwen tegelijk wil rommelen. Ik dacht:huh? Blijkt hij er gvd nóg een opgeduikeld te hebben,. Dus zijn vrouw, mij én nog een. Dat was zó'n klap! Ik wist dat hij echt nooit bij zijn vrouw weg zou gaan maar dit.....
Anyway: het is ongelofelijk hoe mensen kunnen liegen en bedriegen, wat voor mooie verhaaltjes er verteld worden en dat er gewoon een tweede leven op na gehouden wordt.
Ik ben er ook nog mee bezig om dit achter me te laten. Het heeft totaal geen zin om zijn vrouw in te lichten. Ik denk dat de meesten het wel aanvoelen of weten net als dat jij je twijfels had over zijn verhalen. Je bereikt er weinig mee, zoals hierboven al is aangegeven.
Schud het van je af, laat het achter je. Gooi al je irritatie en frustratie, boosheid en woede eruit op een andere manier. Lekker hardlopen, keihard meezingen met de radio en lucht je hart! Wat ik heel knap vind dat je dat hier doet. Had ik eerder moeten verzinnen.....
heb net het hele topic gelezen. Ik wil je even een hart onder de riem steken. Jouw verhaal is heel erg begrijpelijk. Ik wist vanaf het begin dat hij getrouwd was, dat wel. (laat alle oordelen maar zitten dames, ik wéét het) Het begon als een geintje vanaf mijn kant, beetje flirten, uitdagen, keertje zoenen. Heb hem daarna een maand niet gezien (was op stagebedrijf en gebeurde vlak voor ik wegging). En ineens zocht hij contact. Bellen, mailen, smssen, de hele dag door. Heel gezellig, leuk en spannend. Veel beloftes om elkaar te zien, om af te spreken. Hij kom bij mij zijn verhaal kwijt over werk, hobby, thuis enz. Je voelt het al aankomen: de smoezenlijst komt mij heeeeel erg bekend voor. Ik heb verschillende keren geprobeerd om er een punt achter te zetten, maar dan miste ik toch het contact en het geklets enzo.
Echter begin dit jaar (het duurt al even) kreeg ik te horen dat hij me even niet wil zien omdat hij rust wil houden, en niet met meerdere vrouwen tegelijk wil rommelen. Ik dacht:huh? Blijkt hij er gvd nóg een opgeduikeld te hebben,. Dus zijn vrouw, mij én nog een. Dat was zó'n klap! Ik wist dat hij echt nooit bij zijn vrouw weg zou gaan maar dit.....
Anyway: het is ongelofelijk hoe mensen kunnen liegen en bedriegen, wat voor mooie verhaaltjes er verteld worden en dat er gewoon een tweede leven op na gehouden wordt.
Ik ben er ook nog mee bezig om dit achter me te laten. Het heeft totaal geen zin om zijn vrouw in te lichten. Ik denk dat de meesten het wel aanvoelen of weten net als dat jij je twijfels had over zijn verhalen. Je bereikt er weinig mee, zoals hierboven al is aangegeven.
Schud het van je af, laat het achter je. Gooi al je irritatie en frustratie, boosheid en woede eruit op een andere manier. Lekker hardlopen, keihard meezingen met de radio en lucht je hart! Wat ik heel knap vind dat je dat hier doet. Had ik eerder moeten verzinnen.....
dinsdag 3 mei 2011 om 14:36
quote:triatlin schreef op 03 mei 2011 @ 14:30:
Hey lieve sunshine,
Ik dacht:huh? Blijkt hij er gvd nóg een opgeduikeld te hebben,. Dus zijn vrouw, mij én nog een. Dat was zó'n klap! Ik wist dat hij echt nooit bij zijn vrouw weg zou gaan maar dit.....
...
Dat snap ik dan niet . Je vind het niet erg om zijn nummer twee te zijn als er alleen een nummer 1 is, je weet dat ie best goed kan liegen en bedriegen, maar als ie er dan nog een vrouw op nahoudt is het ineens een klap? Waarom is het erger een man te moeten delen met zijn vrouw dan met zijn vrouw en nog een scharrel als je toch al wist dat je voor hem niet meer dan een scharrel was?
Verder vind ik e.e.a vooral de verantwoordelijkheid van degene in de relatie. Jij bent single en dus niet verantwoordelijk voor het bedriegen van zijn vrouw ( tenzij het je zus of een "goede vriendin"van je is).
Hey lieve sunshine,
Ik dacht:huh? Blijkt hij er gvd nóg een opgeduikeld te hebben,. Dus zijn vrouw, mij én nog een. Dat was zó'n klap! Ik wist dat hij echt nooit bij zijn vrouw weg zou gaan maar dit.....
...
Dat snap ik dan niet . Je vind het niet erg om zijn nummer twee te zijn als er alleen een nummer 1 is, je weet dat ie best goed kan liegen en bedriegen, maar als ie er dan nog een vrouw op nahoudt is het ineens een klap? Waarom is het erger een man te moeten delen met zijn vrouw dan met zijn vrouw en nog een scharrel als je toch al wist dat je voor hem niet meer dan een scharrel was?
Verder vind ik e.e.a vooral de verantwoordelijkheid van degene in de relatie. Jij bent single en dus niet verantwoordelijk voor het bedriegen van zijn vrouw ( tenzij het je zus of een "goede vriendin"van je is).
dinsdag 3 mei 2011 om 14:42
Dat laatste deel ben ik idd met kreng eens.
@Kreng: ja, daar schrok ik zelf ook nogal van. Had het niet verwacht en aangezien het inmiddels al zo lang duurt betekent ie toch wel veel voor me. Dat was voor mij iig de schop onder mijn kont die ik nodig had om voor mezelf te kiezen. Hoe raar dat ook klinkt.
@Kreng: ja, daar schrok ik zelf ook nogal van. Had het niet verwacht en aangezien het inmiddels al zo lang duurt betekent ie toch wel veel voor me. Dat was voor mij iig de schop onder mijn kont die ik nodig had om voor mezelf te kiezen. Hoe raar dat ook klinkt.
dinsdag 3 mei 2011 om 14:44
dinsdag 3 mei 2011 om 14:53
Waarom zou je z'n vrouw niet inlichten?
Misschien is het zo dat die van zijn vreemdgaan weet en toch wel bij hem blijft, of misschien weet ze van niks en is ze blij het te weten. Of ja, blij... Weet ze het liever wel dan nog jaren door te gaan met een liegende en bedriegende man.
Je hoort vaak genoeg dat deze vrouwen het achteraf vreselijk vonden dat bv de hele omgeving wist van het vreemdgaan, behalve zijzelf...
Misschien is het zo dat die van zijn vreemdgaan weet en toch wel bij hem blijft, of misschien weet ze van niks en is ze blij het te weten. Of ja, blij... Weet ze het liever wel dan nog jaren door te gaan met een liegende en bedriegende man.
Je hoort vaak genoeg dat deze vrouwen het achteraf vreselijk vonden dat bv de hele omgeving wist van het vreemdgaan, behalve zijzelf...
dinsdag 3 mei 2011 om 15:03
Ik zou niet achter de ex aangaan om haar in te lichten. Dat is niet jouw taak als ex-minnares. Als die vrouw vermoedens heeft, komt ze vanzelf wel een keer iets van jou tegen en zoekt ze jou wel. Tegen die tijd is het vroeg genoeg om haar de waarheid te vertellen.
Anders is de kans groot dat jij straks de gebeten hond bent en dat er allerlei valse roddels over jou verspreidt worden. Veel vrouwen geven liever de minnares de schuld dan hun lieve hubbie ( Die snol heeft m verleidt door met haar dikke tieten en pornoblonde haren te schudden en ze was er alleen maar voor de sex). het kost je waarschijnlijk alleen een hoop energie en de kans op stak voor dank is groter dan je denkt.
Jij maakt geen deel uit van de "directe omgeving"die tegen haar liegt ( zo wel, dan zou je behoorlijk hypocriet zijn om eerst met har man te neuken en dan na een jaar pas te vinden dat ze "recht heeft op de waarheid").
Anders is de kans groot dat jij straks de gebeten hond bent en dat er allerlei valse roddels over jou verspreidt worden. Veel vrouwen geven liever de minnares de schuld dan hun lieve hubbie ( Die snol heeft m verleidt door met haar dikke tieten en pornoblonde haren te schudden en ze was er alleen maar voor de sex). het kost je waarschijnlijk alleen een hoop energie en de kans op stak voor dank is groter dan je denkt.
Jij maakt geen deel uit van de "directe omgeving"die tegen haar liegt ( zo wel, dan zou je behoorlijk hypocriet zijn om eerst met har man te neuken en dan na een jaar pas te vinden dat ze "recht heeft op de waarheid").
dinsdag 3 mei 2011 om 15:06
ben ik niet met je eens kreng, ik was dolblij geweest met zulke info.
toen mijn scheiding allang en breed achter de rug was, en ik vele duizenden euro,s armer kwamen ex scharrels me dingen vertellen.
natuurlijk ook weer omdat ze de andere scharrels van ex ontdekt hadden. phff, hele taferelen meegemaakt, onbegrijpelijk, want ze wisten hoe hij was.
toen mijn scheiding allang en breed achter de rug was, en ik vele duizenden euro,s armer kwamen ex scharrels me dingen vertellen.
natuurlijk ook weer omdat ze de andere scharrels van ex ontdekt hadden. phff, hele taferelen meegemaakt, onbegrijpelijk, want ze wisten hoe hij was.
wij slapen nooit.
dinsdag 3 mei 2011 om 15:06
quote:valentinamaria schreef op 03 mei 2011 @ 14:58:
is ook geen oordeel, gewoon een feit.Nee hoor, ik heb het ook wel eens gedaan met gebonden mannen, of i.i.g mannen waarvan ik het vermoeden had dat ze niet zo single waren als ze op hun datingsiteprofiel vermeldden,maar ben er altijd van uit gegaan dat ze wel meerdere scharrels zouden hebben. Of ik dan de leukste of meest sexy was zal mij aan mijn derriere oxideren.
is ook geen oordeel, gewoon een feit.Nee hoor, ik heb het ook wel eens gedaan met gebonden mannen, of i.i.g mannen waarvan ik het vermoeden had dat ze niet zo single waren als ze op hun datingsiteprofiel vermeldden,maar ben er altijd van uit gegaan dat ze wel meerdere scharrels zouden hebben. Of ik dan de leukste of meest sexy was zal mij aan mijn derriere oxideren.
dinsdag 3 mei 2011 om 15:09
quote:valentinamaria schreef op 03 mei 2011 @ 15:06:
ben ik niet met je eens kreng, ik was dolblij geweest met zulke info.
toen mijn scheiding allang en breed achter de rug was, en ik vele duizenden euro,s armer kwamen ex scharrels me dingen vertellen.
natuurlijk ook weer omdat ze de andere scharrels van ex ontdekt hadden. phff, hele taferelen meegemaakt, onbegrijpelijk, want ze wisten hoe hij was.Ik heb ooit as goede vriendin een vriendin ingelicht toen haar vriend vreemdging ( niet met mij) en dat was toch echt einde vriendschap, omdat ze hem geloofde en ik vast jaloers was en daarom leugens verspreidde. Sindsdien is mijn strategie: Ik vertel niks tenzij iemand me iets vraagt.
ben ik niet met je eens kreng, ik was dolblij geweest met zulke info.
toen mijn scheiding allang en breed achter de rug was, en ik vele duizenden euro,s armer kwamen ex scharrels me dingen vertellen.
natuurlijk ook weer omdat ze de andere scharrels van ex ontdekt hadden. phff, hele taferelen meegemaakt, onbegrijpelijk, want ze wisten hoe hij was.Ik heb ooit as goede vriendin een vriendin ingelicht toen haar vriend vreemdging ( niet met mij) en dat was toch echt einde vriendschap, omdat ze hem geloofde en ik vast jaloers was en daarom leugens verspreidde. Sindsdien is mijn strategie: Ik vertel niks tenzij iemand me iets vraagt.
dinsdag 3 mei 2011 om 15:13
dat heb ik ook meegemaakt, was wel niet een goeie vriendin, maar een hele aardige meid. ik had haar vriendje zien zoenen met een andere vrouw, en ik kon het gewoon niet verzwijgen.
dat was in een cafe in een dorp waar ik verder niemand kende, ben bijna met pek en veren dat dorp uitgedragen. 3 maanden later betrapt ze hem met een ander in hun eigen bed. zelf was ze net zwanger van hem.
dat was in een cafe in een dorp waar ik verder niemand kende, ben bijna met pek en veren dat dorp uitgedragen. 3 maanden later betrapt ze hem met een ander in hun eigen bed. zelf was ze net zwanger van hem.
wij slapen nooit.
dinsdag 3 mei 2011 om 15:14
quote:valentinamaria schreef op 03 mei 2011 @ 15:09:
oke, kreng, maar jij bent ook niet gekapt vanwege die andere scharrels zoals triatlin.Dat verschil snap ik niet. Waarom zou het bij mij anders gaan/moeten dan bij kreng? Omdat ik gestopt ben vanwege een andere vrouw? Als je het zo stelt ga je wel ff heel kort door de bocht en moet je wellicht mijn post nog een keer lezen. (of ik de hele geschiedenis neerzetten, maar dat gaat me ff wat te ver)
oke, kreng, maar jij bent ook niet gekapt vanwege die andere scharrels zoals triatlin.Dat verschil snap ik niet. Waarom zou het bij mij anders gaan/moeten dan bij kreng? Omdat ik gestopt ben vanwege een andere vrouw? Als je het zo stelt ga je wel ff heel kort door de bocht en moet je wellicht mijn post nog een keer lezen. (of ik de hele geschiedenis neerzetten, maar dat gaat me ff wat te ver)