Relaties
alle pijlers
Ohjee...Dit wordt lastig!
zondag 1 mei 2011 om 13:16
Ik heb nu ruim een jaar een vriend, maar ik bevind mij in een hele lastige situatie.
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
dinsdag 10 mei 2011 om 22:44
Hoi allemaal, lief dat jullie aan me denken. Ben het hele weekend bij een vriendin wezen slapen, had geen kracht voor een confrontatie. Ik heb gewoon even absolute stilte en rust nodig dus ik wil het even allemaal niet weten. Misschien blijf ik volgend weekend thuis, ik zie het allemaal wel. Heb nu even 24/7 iemand om me heen, ik slaap bij vriendin of zij slaapt bij mij, in mijn eentje gaat het gewoon mis. Dan blijf ik malen. Heb ook erg de behoefte om er veel over te praten, alleen niet met hem.
Zodra ik wat hoor oid, dan laat ik dat weten.
Zodra ik wat hoor oid, dan laat ik dat weten.
vrijdag 13 mei 2011 om 11:18
Sodeju, wat een verhaal! Wat erg wat erg.. maar wat knap van je dat je nu radicaal het roer hebt omgegooid! Dat je nu gelijk dit weekend ervoor gezorgd hebt dat je geen contact met hem hebt is een hele grote stap. Petje af! Ook al zal het ongelooflijk veel pijn doen. Zet hem op sunshine, leun maar even lekker op je vrienden.
vrijdag 13 mei 2011 om 13:14
Vind het toch wel apart hoor.
Toen ik mijn vriend ontmoette, was hij ook al een aantal maanden uit elkaar. Ze hadden geen koophuis, wel al een ander huis gekocht. Maar zij had inmiddels een ander, maar sliep nog wel ca 2 nachten bij hem in huis. Wel in een andere kamer.
Dit heeft nadat wij elkaar leerden kennen nog zo´n 3 maanden geduurd, toen is ze helemaal verhuisd.
Ik heb haar een paar keer ontmoet en gesproken, en verder hebben wij geen problemen met elkaar.. Zij is met iemand anders en wij zijn inmiddels ook al 3 jaar samen.
Maar het zou toch echt niet in mijn vriend zijn hoofd opgekomen zijn om met haar nog op vakantie te gaan om alles af te sluiten. In haar hoofd trouwens ook niet. Ze hebben de laatste dingen toen zij helemaal wegging in 1 avond afgesloten. Klaar.
Kom op zeg. Jouw vriend en zijn ex zijn al 2 jaar uit elkaar, waarom hebben ze dat niet eerder afgesloten. Omdat ze het financieel niet rond konden krijgen? Los van het huis hadden ze diverse dingen al af kunnen sluiten. Wat moeten ze nou verder nb op een vakantie afsluiten? En dat 2 weken lang?
Ik zet daar mijn vraagtekens bij.
Ik wens je succes
Toen ik mijn vriend ontmoette, was hij ook al een aantal maanden uit elkaar. Ze hadden geen koophuis, wel al een ander huis gekocht. Maar zij had inmiddels een ander, maar sliep nog wel ca 2 nachten bij hem in huis. Wel in een andere kamer.
Dit heeft nadat wij elkaar leerden kennen nog zo´n 3 maanden geduurd, toen is ze helemaal verhuisd.
Ik heb haar een paar keer ontmoet en gesproken, en verder hebben wij geen problemen met elkaar.. Zij is met iemand anders en wij zijn inmiddels ook al 3 jaar samen.
Maar het zou toch echt niet in mijn vriend zijn hoofd opgekomen zijn om met haar nog op vakantie te gaan om alles af te sluiten. In haar hoofd trouwens ook niet. Ze hebben de laatste dingen toen zij helemaal wegging in 1 avond afgesloten. Klaar.
Kom op zeg. Jouw vriend en zijn ex zijn al 2 jaar uit elkaar, waarom hebben ze dat niet eerder afgesloten. Omdat ze het financieel niet rond konden krijgen? Los van het huis hadden ze diverse dingen al af kunnen sluiten. Wat moeten ze nou verder nb op een vakantie afsluiten? En dat 2 weken lang?
Ik zet daar mijn vraagtekens bij.
Ik wens je succes
vrijdag 13 mei 2011 om 13:24
Met andere woorden hij heeft een relatie met haar.
Hij houd je aan het lijntje , je grens heb je al gesteld en hij walst erover heen.{ Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. }
Grens gesteld , gevoelens uitgesproken en hij gaat toch .
Als hij echt voor je had gekozen dan had hij er alles, maar dan ook alles aan gedaan om dat aan jou te laten zien.
Uit huis gaan bv , een kamertje huren voor een x bedrag per maand. Staat zijn ( hun) huis nog wel te koop ?
En nu gaat hij met haar op vakantie ? Bali zeker ?
Hij houd je aan het lijntje , je grens heb je al gesteld en hij walst erover heen.{ Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. }
Grens gesteld , gevoelens uitgesproken en hij gaat toch .
Als hij echt voor je had gekozen dan had hij er alles, maar dan ook alles aan gedaan om dat aan jou te laten zien.
Uit huis gaan bv , een kamertje huren voor een x bedrag per maand. Staat zijn ( hun) huis nog wel te koop ?
En nu gaat hij met haar op vakantie ? Bali zeker ?
vrijdag 13 mei 2011 om 14:32
quote:Starshine schreef op 13 mei 2011 @ 13:16:
lees het hele topic eens, zou ik zeggen
Ja ik was als mosterd, maar dat kwam omdat ik eigenlijk dit topic aan het lezen was, en er tegelijkertijd allerlei dingen tussen door kwamen, hond, kids, telefoon.
Maar jeetje TO vind het echt heel rot voor je, ik hoop dat het nu na een kleine 2 weken iets beter met je gaat.
Ik heb het ook 2 keer meegemaakt, in een dateperiode, ja verder dan dates kwamen we niet, omdat ik toch ergens het gevoel had dat er iets niet klopte, hoe goed ze ook kletsen als brugman.
De 1 had ik IRL ontmoet tijdens het uitgaan, hij woonde 200 km bij mij vandaan, dus het was voor hem makkelijk om een dubbelleven er op na te houden. Hij was niet getrouwd, wel net gescheiden (dat klopte wel), maar had 4 mnd voor hij mij ontmoette, al iemand anders ontmoet, waar hij een relatie mee bleek te hebben.
Het is een heel verhaal hoe ik daar achter ben gekomen, eigenlijk niet eens dat ik echt ging zoeken, maar het gebeurde gewoon. Ik heb zijn vriendin toen zelfs nog aan de telefoon gehad, ze geloofde mij ook, want ik heb al die smsjes die hij mij gestuurd had, echt achter elkaar naar haar doorgestuurd (op haar verzoek), en zo snel kan ik niet smsen (gebruik geen woordenboek, maar dan nog). Ik heb ook onze Msn geschiedenis aan haar doorgemaild. Dat was voor haar bewijs genoeg.
Hoe het verder tussen hun ging, weet ik niet, interesseerde me ook niet, want wat een loser zeg.
De 2e had ik via internet ontmoet, hij woonde wel iets dichterbij, maar ook nog zo´n kleine 50 km verderop. Maar hij kwam ook altijd bij mij, want hij woonde ook nog samen met zijn ex, blabla, hij ging wel verhuizen want ze waren uit elkaar.
Totdat ik hem een keer belde dat ik bij hem in zijn woonplaats was, zelfs vlakbij zijn straat. Och man, hij raakte helemaal in paniek. Voor mij klare taal. Overigens is hij idd wel verhuisd, en niet met zijn ex. maar toch voor mij was het klaar.
En met mijn huidige vriend zijn er nooit alarmbellen gaan rinkelen. Na een paar maanden hebben we elkaars familie ontmoet. We kennen elkaars vrienden en collega´s. Hebben elkaars huissleutel etc. Ik luister voortaan naar mijn intuitie.
En..sunshine, ik wens je heel veel sterkte. Het is waar zoals sommigen zeggen, het doet nu even heel veel pijn, maar je komt er uiteindelijk wel sterker uit.
lees het hele topic eens, zou ik zeggen
Ja ik was als mosterd, maar dat kwam omdat ik eigenlijk dit topic aan het lezen was, en er tegelijkertijd allerlei dingen tussen door kwamen, hond, kids, telefoon.
Maar jeetje TO vind het echt heel rot voor je, ik hoop dat het nu na een kleine 2 weken iets beter met je gaat.
Ik heb het ook 2 keer meegemaakt, in een dateperiode, ja verder dan dates kwamen we niet, omdat ik toch ergens het gevoel had dat er iets niet klopte, hoe goed ze ook kletsen als brugman.
De 1 had ik IRL ontmoet tijdens het uitgaan, hij woonde 200 km bij mij vandaan, dus het was voor hem makkelijk om een dubbelleven er op na te houden. Hij was niet getrouwd, wel net gescheiden (dat klopte wel), maar had 4 mnd voor hij mij ontmoette, al iemand anders ontmoet, waar hij een relatie mee bleek te hebben.
Het is een heel verhaal hoe ik daar achter ben gekomen, eigenlijk niet eens dat ik echt ging zoeken, maar het gebeurde gewoon. Ik heb zijn vriendin toen zelfs nog aan de telefoon gehad, ze geloofde mij ook, want ik heb al die smsjes die hij mij gestuurd had, echt achter elkaar naar haar doorgestuurd (op haar verzoek), en zo snel kan ik niet smsen (gebruik geen woordenboek, maar dan nog). Ik heb ook onze Msn geschiedenis aan haar doorgemaild. Dat was voor haar bewijs genoeg.
Hoe het verder tussen hun ging, weet ik niet, interesseerde me ook niet, want wat een loser zeg.
De 2e had ik via internet ontmoet, hij woonde wel iets dichterbij, maar ook nog zo´n kleine 50 km verderop. Maar hij kwam ook altijd bij mij, want hij woonde ook nog samen met zijn ex, blabla, hij ging wel verhuizen want ze waren uit elkaar.
Totdat ik hem een keer belde dat ik bij hem in zijn woonplaats was, zelfs vlakbij zijn straat. Och man, hij raakte helemaal in paniek. Voor mij klare taal. Overigens is hij idd wel verhuisd, en niet met zijn ex. maar toch voor mij was het klaar.
En met mijn huidige vriend zijn er nooit alarmbellen gaan rinkelen. Na een paar maanden hebben we elkaars familie ontmoet. We kennen elkaars vrienden en collega´s. Hebben elkaars huissleutel etc. Ik luister voortaan naar mijn intuitie.
En..sunshine, ik wens je heel veel sterkte. Het is waar zoals sommigen zeggen, het doet nu even heel veel pijn, maar je komt er uiteindelijk wel sterker uit.
zaterdag 14 mei 2011 om 11:18
Dank voor alle reacties weer! ben een beetje de computer aan het ontwijken uit zelfbescherming, want heb nog steeds wel de behoefte om uren te gaan zitten googelen om nog meer drap te weten te komen. Maar het is ook wel genoeg zo eigenlijk.
Ik denk dat hij nu op vakantie is met haar, wist niet de precieze datum, maar wel wanneer hij ongeveer zou gaan. dat stond toen nog niet vast omdat ze lastminute zouden gaan boeken. Vind het wel even een fijn idee dat ie opgedonderd is. Probeer de gedachten dat ik hoop dat ie neerstort een beetje van me af te duwen...Maar ben nog steeds zo ontzettend boos gewoon. pfffff...
Heb niets meer gehoord, maar dat kan ook niet omdat ik hem die kans heb ontnomen door een ander nummer en mail te nemen enzo. Ergens vind ik het nog een kutstreek ook dat hij niet voor de deur heeft gestaan. Al heeft hij dat misschien wel, want ik ben heel veel weg geweest.
Maargoed, ik ben er nu wel eindelijk een klein beetje aan gewend. Het dringt wel door allemaal nu. Ben heel actief bezig met verwerken omdat ik gewoon geen zin heb om me maanden lang rot te voelen om zo'n nul. Ik weiger dat gewoon. Het was al een rotjaar, er is ontzettend veel gebeurd, het jaar begon al enorm klote. Ben doodziek geweest en heb heel veel pijn en angst gehad, t was even heel goed mis met mijn lichaam. Dan dit er nog even overheen met die klootzak, het is too much geweest. Mijn lieve vriendinnen zijn nu een groot feest aan het organiseren voor mij. Een oud & nieuw feest in juli. Met champagne, aftellen tot 12 uur, en dan opnieuw 2011 inluiden. We beginnen maar even overnieuw he? Wat heb ik een lieve vrienden. Niet normaal.
Ik denk dat hij nu op vakantie is met haar, wist niet de precieze datum, maar wel wanneer hij ongeveer zou gaan. dat stond toen nog niet vast omdat ze lastminute zouden gaan boeken. Vind het wel even een fijn idee dat ie opgedonderd is. Probeer de gedachten dat ik hoop dat ie neerstort een beetje van me af te duwen...Maar ben nog steeds zo ontzettend boos gewoon. pfffff...
Heb niets meer gehoord, maar dat kan ook niet omdat ik hem die kans heb ontnomen door een ander nummer en mail te nemen enzo. Ergens vind ik het nog een kutstreek ook dat hij niet voor de deur heeft gestaan. Al heeft hij dat misschien wel, want ik ben heel veel weg geweest.
Maargoed, ik ben er nu wel eindelijk een klein beetje aan gewend. Het dringt wel door allemaal nu. Ben heel actief bezig met verwerken omdat ik gewoon geen zin heb om me maanden lang rot te voelen om zo'n nul. Ik weiger dat gewoon. Het was al een rotjaar, er is ontzettend veel gebeurd, het jaar begon al enorm klote. Ben doodziek geweest en heb heel veel pijn en angst gehad, t was even heel goed mis met mijn lichaam. Dan dit er nog even overheen met die klootzak, het is too much geweest. Mijn lieve vriendinnen zijn nu een groot feest aan het organiseren voor mij. Een oud & nieuw feest in juli. Met champagne, aftellen tot 12 uur, en dan opnieuw 2011 inluiden. We beginnen maar even overnieuw he? Wat heb ik een lieve vrienden. Niet normaal.
zaterdag 14 mei 2011 om 11:37
het is al 2,5 jaar uit. Dus dan ben je er allang al overheen en zou hij alláng al kunnen vertellen dat hij weer een relatie heeft.
2 weken op vakantie met je ex 'om het af te sluiten terwijl het al 2,5 jaar uit is' is ook erg raar!
Het is gewoon helemaal niet uit en ze gaan gezellig met elkaar op vakantie. Maar die vakantie moet ie natuurlijk aan jou verklaren, dus dan op deze manier
2 weken op vakantie met je ex 'om het af te sluiten terwijl het al 2,5 jaar uit is' is ook erg raar!
Het is gewoon helemaal niet uit en ze gaan gezellig met elkaar op vakantie. Maar die vakantie moet ie natuurlijk aan jou verklaren, dus dan op deze manier
zaterdag 14 mei 2011 om 11:38
thanx mefunny, maar heus: ik heb geen flauw idee waar ik mee bezig ben hoor. Ik doe maar gewoon even wat mijn vrienden zeggen dat ik moet doen, heb het stuur even over gegeven. Dat voelt wel even lekker nu, als ik zelf dingen ga bedenken dan kom ik steeds uit bij ruiten ingooien en banden lekprikken namelijk.
donderdag 19 mei 2011 om 16:19
hey sunshine,
ik heb precies hetzelfde verhaal gehad als jou, een relatie van 1,5 jaar. en inderdaad ook weggehouden van andere familie en vrienden, ik ben een gevoelsmens en ik ga altijd op me intuitie af, maar er zijn mannen die zo verschrikkelijk goed kunnen liegen dat is niet normaal, het is net of ze je brainwashen..het is nu al jaren geleden en ik heb er nog moeite mee. de enige manier om dat soort mannen wakker te schudden is door naar ze vrouw te gaan en hem de afgrond in te helpen, anders blijven ze het doen. ik heb normaal niks met wraak en ieder ze ding, maar dit is de enige manier om deze mannen te stoppen van hun meesterlijk liegen.
succes ermee, ik weet hoe je voelt..
ik heb precies hetzelfde verhaal gehad als jou, een relatie van 1,5 jaar. en inderdaad ook weggehouden van andere familie en vrienden, ik ben een gevoelsmens en ik ga altijd op me intuitie af, maar er zijn mannen die zo verschrikkelijk goed kunnen liegen dat is niet normaal, het is net of ze je brainwashen..het is nu al jaren geleden en ik heb er nog moeite mee. de enige manier om dat soort mannen wakker te schudden is door naar ze vrouw te gaan en hem de afgrond in te helpen, anders blijven ze het doen. ik heb normaal niks met wraak en ieder ze ding, maar dit is de enige manier om deze mannen te stoppen van hun meesterlijk liegen.
succes ermee, ik weet hoe je voelt..
donderdag 19 mei 2011 om 17:06
Jeetje meisje, wat een hel moet het voor jou zijn. Dit verdient niemand!
Laat je inderdaad even lekker leiden door anderen en laat je gewoon vertroetelen. En wat een super goed idee van jouw vriendinnen om het jaar opnieuw in te luiden!
Het moment dat vrienden en/of familie daadwerkelijk voor je klaarstaan wanneer je het het hardst nodig hebt, doet je realiseren hoe je het met hen getroffen hebt.
Heel veel sterkte de komende tijd!
Laat je inderdaad even lekker leiden door anderen en laat je gewoon vertroetelen. En wat een super goed idee van jouw vriendinnen om het jaar opnieuw in te luiden!
Het moment dat vrienden en/of familie daadwerkelijk voor je klaarstaan wanneer je het het hardst nodig hebt, doet je realiseren hoe je het met hen getroffen hebt.
Heel veel sterkte de komende tijd!
zaterdag 28 mei 2011 om 11:31
Nou hij stond voor de deur hoor!!! midden in de nacht ook nog eens. De buuv wil nog wel eens de sleutel vergeten, dus kwam mn bed uit met het idee dat zij voor de deur stond. Liep hij ineens naar boven....mn hart stond gelijk stil en het leek alsof ik door de grond zakte. kon echt niks meer zeggen! hij keek me aan met tranige ogen en hij zei "sorry, ik hou zo ontzettend veel van jou, ik kan niet zonder je". Het werd zo zwart voor mn ogen....heb hem een enorme dreun op zn harses gegeven!!! vol met mn vuist ook, nie eens met de vlakke hand...ik schrok er zelf ontzettend van, ik kan wel echt heel kwaad worden, maar iemand zo in zn gezicht rammen...wist niet dat ik het in me had. ben er ook niet echt trots op natuurlijk, maar hoe durft ie...toen met een stalen gezicht hem indringend aangekeken en gezegd dat ie op moet rotten naar zn vrouw en dat ik haar alles ga vertellen. Hij wist nie hoe snel hij weg moest komen. Heb nog even heel erg tokkie uit het raam geschreeuwd naar hem en toen scheurde hij weg. WOW....sta nog steeds te trillen op mn benen van de adrenaline! Het werd echt zwart voor mn ogen, ik weet dat slaan en schelden echt een zwaktebod is...maar wat voelde het lekker zeg...
WAT een idioot...WAT een zielige vertoning...heb de laatste tijd echt heel veel verdriet gehad, maar nu ik hem zo heb gezien...ben echt vies van hem! Gatver, wat een trieste ziel zeg...Bah.
Mijn god, kan echt niet geloven dat ik hem geslagen heb. Voel me echt heel raar nou.
WAT een idioot...WAT een zielige vertoning...heb de laatste tijd echt heel veel verdriet gehad, maar nu ik hem zo heb gezien...ben echt vies van hem! Gatver, wat een trieste ziel zeg...Bah.
Mijn god, kan echt niet geloven dat ik hem geslagen heb. Voel me echt heel raar nou.
zaterdag 28 mei 2011 om 11:34
Meid toch...
Ik kan me eerlijk gezegd wel ergens voorstellen dat je hem gebitchslapt hebt. natuurlijk is geweld niet ok, maar het was denk ik ook een soort oerdrift ofzo?
Hoe voel je je nu verder wat hem betreft ? Ik lees toch wel dat je hem nu idd toch een sneu figuur vindt. En dat is hij ook! JIJ VERDIENT BETER
Ik kan me eerlijk gezegd wel ergens voorstellen dat je hem gebitchslapt hebt. natuurlijk is geweld niet ok, maar het was denk ik ook een soort oerdrift ofzo?
Hoe voel je je nu verder wat hem betreft ? Ik lees toch wel dat je hem nu idd toch een sneu figuur vindt. En dat is hij ook! JIJ VERDIENT BETER
zaterdag 28 mei 2011 om 11:38
thanks yellow...ja ik ben echt geen gewelddadig typje, maar die dreun was eruit voordat ik het besefte. Heel vreemd...
Vind hem een ontzettende sukkel gewoon. de momenten die zo mooi waren tussen ons...ik word er niet meer warm van. Ik ben zo ontzettend afgeknapt op hem. Brrr...voel me gewoon smerig dat ik uberhaupt ooit met die man in 1 bed heb gelegen.
Vind hem een ontzettende sukkel gewoon. de momenten die zo mooi waren tussen ons...ik word er niet meer warm van. Ik ben zo ontzettend afgeknapt op hem. Brrr...voel me gewoon smerig dat ik uberhaupt ooit met die man in 1 bed heb gelegen.