Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
zondag 24 april 2016 om 17:55
quote:boterhampindakaas schreef op 24 april 2016 @ 16:11:
Hoi Zeeland, als ik het zo lees is jouw man seksverslaafd. Als je verslaafd bent dan doe je dingen waarvan je, in ieder geval in een gevorderd stadium, weet dat je ze niet moet doen. Dat ze jou en je omgeving schaden. Elke keer neem je je voor het nu écht niet meer te doen. Dat dit écht de laatste keer was. En ja, misschien zou je er eens met een ander over moeten praten (of het op moeten biechten aan je partner). Maar nu dit toch de laatste keer was, is dat ook eigenlijk niet nodig, en dat komt goed uit want je houdt het liever voor jezelf want je schaamt je diep en voelt je enorm slecht over jezelf. Als je er nú mee stopt dan hoeft verder niemand het ooit te weten. Je beseft nog niet hoe groot je probleem is en je denkt nog dat je het alléén kunt overwinnen. En ergens wil je de deur toch ook nog op een kier houden. Want het is de enige manier die je kent om om te gaan met (lees: te vluchten voor) bepaalde emoties. Bij mij was het misbruiken van drugs en alcohol en daarbij uren achter elkaar kijken naar porno de enige manier om me even goed te voelen, even verlost te zijn van de zinloosheid van het leven en de onrust in mijn hoofd (vanwege ADHD).
Je voelt je er machteloos tegenover. Hoe sterk je je ook voorneemt het niet opnieuw te doen, vroeg of laat doe je het weer. Als de opgebouwde spanning ondraaglijk wordt. Ik vroeg me op een gegeven moment steeds af: waarom loop ik toch steeds wéér naar die supermarkt om bier en wijn te halen, terwijl ik wéét wat het me uiteindelijk oplevert? Pas toen ik hulp zocht leerde ik door cognitieve gedragstherapie de verschillende stadia herkennen die vooraf gingen aan het eigenlijke drugsmisbruik. En gedurende de jaren die volgden lukte het me steeds vaker om op tijd in te grijpen en mezelf bij te sturen. En door mindfulness meditatie leerde ik bepaalde emoties te herkennen en er te laten zijn, en vond ik tevens een gezonde manier om de onrust in mijn hoofd tot bedaren te brengen.
Je verhaal raakt me diep, en ik leef zowel met jou als met je man mee. Met jou, omdat je ineens met een ontzettend pijnlijke waarheid wordt geconfronteerd en de hele situatie hoe je het ook wendt of keert gewoon ontzettend kut is en je het niet verdient. En met je man, omdat ik weet wat een gevangenis een verslaving kan zijn, hoe machteloos je je voelt en hoe slecht over jezelf omdat je zo ontzettend goed weet dat je moet veranderen en het maar niet lukt. En in de situatie van jouw man zou ik me ook nog eens een ontzettende klootzak voelen tegenover mijn vrouw en mijn kinderen. Verslaafden hebben meestal dan ook niet zo'n hoge eigendunk. Ik hoop voor hem dat dit nu voldoende aanleiding is om professionele hulp te zoeken. Er is niets hoopgevender dan die eerste stap te zetten op de (lange) weg naar herstel.
Omdat dit het forum van een vrouwenblad is is het misschien goed te vermelden dat ik een man ben. Ik keek hier gisteren even rond, kwam dit topic tegen en het bleef me bezighouden, dus ik heb me aangemeld om deze reactie te kunnen plaatsen. Ik hoop dat dit je helpt om meer begrip/inzicht te krijgen. Heel veel sterkte!
ps
(...), maar is uiteindelijk in behandeling gegaan waar hij zich pas is gaan beseffen welke maskers hij allemaal droeg en hoe hij de waarheid verdraaide. Wat ik wil zeggen is dat je niet gek moet opkijken als/dat je man creatief met de waarheid blijkt om te gaan. En dat hij dat zelf misschien niet eens beseft. Maar ook dat er hoop is: die vriend van mij heeft zijn verslaving overwonnen en is vandaag de dag weer de prachtige persoon die hij bedoeld was te zijn! En ik lees in jouw posts dat jouw man in wezen ook een goed mens is met veel mooie eigenschappen...
Dankjewel boterhampindakaas voor je lange, mooie, en duidelijke reactie..! En dat je hier speciaal een nick hebt aangemaakt. Daar ben ik blij mee, want ik kan veel met je omschrijving.
Wat je beschrijft in je eerste twee alinea's klopt precies met hoe mijn man het ook beschrijft. Tenminste, wat ik opmaak uit de gesprekken die we tegenwoordig dus dagelijks hebben. Dat gaat met veel emoties gepaard, maar jouw omschrijving v zijn gedachtegang 'fits'.
Ik ben wel geïnteresseerd in die cognitieve gedragstherapie waar je het over hebt. Ben zelf ook al aan het googlen geweest, kwam een 12 stappenplan tegen, maar een paar uitgangspunten waren 'samen bidden' en als spelregel 'niet meer masturberen' (?) Dat vond ik een beetje rare spelregels. Niet veel vertrouwen hierin. Hij is bereid om hulp te zoeken. Gaat morgen naar de HA. Maar weet niet goed waar hij naar moet vragen. Een psychiater? Seksuoloog? Zelfhulpgroep? Training?
Bij mijn man gaat het niet alleen om het bezoeken v hoeren, maar om het rusteloze, het zoeken naar iets, het vullen v een leegte, doorbreken v een spanningsboog, en eigenlijk zelfs na de fysieke ontlading geen rust vinden, zich vies en schuldig voelen, maar er dus nog steeds niet mee op kunnen houden. Wat je omschrijft dus eigenlijk.
Hoi Zeeland, als ik het zo lees is jouw man seksverslaafd. Als je verslaafd bent dan doe je dingen waarvan je, in ieder geval in een gevorderd stadium, weet dat je ze niet moet doen. Dat ze jou en je omgeving schaden. Elke keer neem je je voor het nu écht niet meer te doen. Dat dit écht de laatste keer was. En ja, misschien zou je er eens met een ander over moeten praten (of het op moeten biechten aan je partner). Maar nu dit toch de laatste keer was, is dat ook eigenlijk niet nodig, en dat komt goed uit want je houdt het liever voor jezelf want je schaamt je diep en voelt je enorm slecht over jezelf. Als je er nú mee stopt dan hoeft verder niemand het ooit te weten. Je beseft nog niet hoe groot je probleem is en je denkt nog dat je het alléén kunt overwinnen. En ergens wil je de deur toch ook nog op een kier houden. Want het is de enige manier die je kent om om te gaan met (lees: te vluchten voor) bepaalde emoties. Bij mij was het misbruiken van drugs en alcohol en daarbij uren achter elkaar kijken naar porno de enige manier om me even goed te voelen, even verlost te zijn van de zinloosheid van het leven en de onrust in mijn hoofd (vanwege ADHD).
Je voelt je er machteloos tegenover. Hoe sterk je je ook voorneemt het niet opnieuw te doen, vroeg of laat doe je het weer. Als de opgebouwde spanning ondraaglijk wordt. Ik vroeg me op een gegeven moment steeds af: waarom loop ik toch steeds wéér naar die supermarkt om bier en wijn te halen, terwijl ik wéét wat het me uiteindelijk oplevert? Pas toen ik hulp zocht leerde ik door cognitieve gedragstherapie de verschillende stadia herkennen die vooraf gingen aan het eigenlijke drugsmisbruik. En gedurende de jaren die volgden lukte het me steeds vaker om op tijd in te grijpen en mezelf bij te sturen. En door mindfulness meditatie leerde ik bepaalde emoties te herkennen en er te laten zijn, en vond ik tevens een gezonde manier om de onrust in mijn hoofd tot bedaren te brengen.
Je verhaal raakt me diep, en ik leef zowel met jou als met je man mee. Met jou, omdat je ineens met een ontzettend pijnlijke waarheid wordt geconfronteerd en de hele situatie hoe je het ook wendt of keert gewoon ontzettend kut is en je het niet verdient. En met je man, omdat ik weet wat een gevangenis een verslaving kan zijn, hoe machteloos je je voelt en hoe slecht over jezelf omdat je zo ontzettend goed weet dat je moet veranderen en het maar niet lukt. En in de situatie van jouw man zou ik me ook nog eens een ontzettende klootzak voelen tegenover mijn vrouw en mijn kinderen. Verslaafden hebben meestal dan ook niet zo'n hoge eigendunk. Ik hoop voor hem dat dit nu voldoende aanleiding is om professionele hulp te zoeken. Er is niets hoopgevender dan die eerste stap te zetten op de (lange) weg naar herstel.
Omdat dit het forum van een vrouwenblad is is het misschien goed te vermelden dat ik een man ben. Ik keek hier gisteren even rond, kwam dit topic tegen en het bleef me bezighouden, dus ik heb me aangemeld om deze reactie te kunnen plaatsen. Ik hoop dat dit je helpt om meer begrip/inzicht te krijgen. Heel veel sterkte!
ps
(...), maar is uiteindelijk in behandeling gegaan waar hij zich pas is gaan beseffen welke maskers hij allemaal droeg en hoe hij de waarheid verdraaide. Wat ik wil zeggen is dat je niet gek moet opkijken als/dat je man creatief met de waarheid blijkt om te gaan. En dat hij dat zelf misschien niet eens beseft. Maar ook dat er hoop is: die vriend van mij heeft zijn verslaving overwonnen en is vandaag de dag weer de prachtige persoon die hij bedoeld was te zijn! En ik lees in jouw posts dat jouw man in wezen ook een goed mens is met veel mooie eigenschappen...
Dankjewel boterhampindakaas voor je lange, mooie, en duidelijke reactie..! En dat je hier speciaal een nick hebt aangemaakt. Daar ben ik blij mee, want ik kan veel met je omschrijving.
Wat je beschrijft in je eerste twee alinea's klopt precies met hoe mijn man het ook beschrijft. Tenminste, wat ik opmaak uit de gesprekken die we tegenwoordig dus dagelijks hebben. Dat gaat met veel emoties gepaard, maar jouw omschrijving v zijn gedachtegang 'fits'.
Ik ben wel geïnteresseerd in die cognitieve gedragstherapie waar je het over hebt. Ben zelf ook al aan het googlen geweest, kwam een 12 stappenplan tegen, maar een paar uitgangspunten waren 'samen bidden' en als spelregel 'niet meer masturberen' (?) Dat vond ik een beetje rare spelregels. Niet veel vertrouwen hierin. Hij is bereid om hulp te zoeken. Gaat morgen naar de HA. Maar weet niet goed waar hij naar moet vragen. Een psychiater? Seksuoloog? Zelfhulpgroep? Training?
Bij mijn man gaat het niet alleen om het bezoeken v hoeren, maar om het rusteloze, het zoeken naar iets, het vullen v een leegte, doorbreken v een spanningsboog, en eigenlijk zelfs na de fysieke ontlading geen rust vinden, zich vies en schuldig voelen, maar er dus nog steeds niet mee op kunnen houden. Wat je omschrijft dus eigenlijk.
zondag 24 april 2016 om 17:59
quote:Renee_ schreef op 24 april 2016 @ 15:20:
[...]
Ik vrees het ook. Niet te geloven toch eigenlijk hoeveel mensen zoveel op spel zetten voor wat opwinding, ga dan bungee jumpen oid in plaats van feitelijk 'Russisch roulette' spelen met het welzijn van je kinderen en het welzijn en de lichamelijke gezondheid van je vrouw. Ik kan het maar moeilijk begrijpen hoe je op die manier met jezelf kunt leven.
Ja. Vandaag nieuw feit; er is met bepaalde dvp's ook gezoend.
*schrijft herpes op mogelijke-ziektes-lijstje*
[...]
Ik vrees het ook. Niet te geloven toch eigenlijk hoeveel mensen zoveel op spel zetten voor wat opwinding, ga dan bungee jumpen oid in plaats van feitelijk 'Russisch roulette' spelen met het welzijn van je kinderen en het welzijn en de lichamelijke gezondheid van je vrouw. Ik kan het maar moeilijk begrijpen hoe je op die manier met jezelf kunt leven.
Ja. Vandaag nieuw feit; er is met bepaalde dvp's ook gezoend.
*schrijft herpes op mogelijke-ziektes-lijstje*
zondag 24 april 2016 om 18:04
quote:OmeHenk schreef op 24 april 2016 @ 15:49: (...)
Het zou bij mij ook erg zwaar meewegen hoe hij nu zelf in de situatie staat. Ziet hij dat hij een probleem heeft, wat wil hij eraan doen of praat hij erover alsof alles hem is overkomen en hij er niets aan kan doen?
Hij neemt de schuld volledig op zich, neemt de verantwoordelijkheid, is nederig, schuldbewust en coöperatief.
Het zou bij mij ook erg zwaar meewegen hoe hij nu zelf in de situatie staat. Ziet hij dat hij een probleem heeft, wat wil hij eraan doen of praat hij erover alsof alles hem is overkomen en hij er niets aan kan doen?
Hij neemt de schuld volledig op zich, neemt de verantwoordelijkheid, is nederig, schuldbewust en coöperatief.
zondag 24 april 2016 om 18:05
zondag 24 april 2016 om 18:07
Zeeland, vraagje tussendoor: je houdt je heel erg bezig met hem, zijn beweegredenen, zoekt uitwegen.
Wat doe HIJ ondertussen?
Ik lees niets ervan dat hij jou excuses aanbiedt. Alleen dat hij huilt en zich schaamt en jou niet onmiddelijk doorgeeft wat de uitslag van de SOA-testen waren (je moest zelfs daarom vragen!)....
Je moet je afvragen of jij uberhaupt had geweten dat hij naar de hoeren ging als hij geen genitale wratten had gekregen.
Welke andere reden dan ook, zoals jou te beschermen voor pijn en verdriet, was blijkbaar niet genoeg reden om je in te lichten
Dus gaf hij zijn vreemdgaan toe uit respect voor jou? Of omdat hij niet anders kon (retorische vraag)?
Sta daar goed bij stil, meid.
Ik lees nergens dat hij JOU vraagt: kun je nog met me verder? En wat heb je nodig om een zak als ik, die jouw vertrouwen jaren heeft misbruikt, weer te gaan vertrouwen?
Hij zou hoog en laag moeten (willen) springen om zijn huwelijk te redden en dat betekent dat HIJ ellenlang zich het hoofd zou moeten breken hoe hij jou beter kan begrijpen (door je vragen te stellen), en jou kan geven wat je nodig hebt nu (door je te vragen wat jij nodig hebt nu).
Daar lees ik niks over.
Alleen een vrouw die bereid is alles te doen om haar huwelijk te redden, met een man die een soortgelijke inzet niet heel erg laat blijken- of vergis ik me?
Nu zijn we al bij dat die arme man rusteloos zocht naar ontlading, vanuit zijn aandoening ADHD (?) en zich nu zo schuldig voelt (alsof hij slachtoffer is van zijn eigen keuzes) - dat je je niet eens meer afvraagt wat hij naar jou toe nu laat blijken of hoe jij je nu eigenlijk voelt.
Heeft hij echt wroeging over wat hij jou aandeed?
Vraagt hij je
• Wat wil jij nu?
• Wat kwetst jou het meest en hoe zou ik dit goed kunnen maken?
• Hoe zie jij een -voor jou- gelukkige toekomst / relatie tussen ons voor je?
• Klink ik egocentrisch als ik met je praat over mijn gedrag?
• Geef ik om jouw realiteit, ervaring of focus ik op mezelf? Hoe ervaar je mijn houding ten opzichte van jou?
• Denk je dat je van dit trauma kunt genezen?
• Zou je mij, die je zo lang bedroog, nog kunnen gaan vetrouwen, of zelfs mogen?
Of houdt hij verdekte monologen over zichzelf, waarin hij zich neerzet als een slachtoffer, waardoor het voor jou nog lastiger is om je op jezelf te focussen?
Wat doe HIJ ondertussen?
Ik lees niets ervan dat hij jou excuses aanbiedt. Alleen dat hij huilt en zich schaamt en jou niet onmiddelijk doorgeeft wat de uitslag van de SOA-testen waren (je moest zelfs daarom vragen!)....
Je moet je afvragen of jij uberhaupt had geweten dat hij naar de hoeren ging als hij geen genitale wratten had gekregen.
Welke andere reden dan ook, zoals jou te beschermen voor pijn en verdriet, was blijkbaar niet genoeg reden om je in te lichten
Dus gaf hij zijn vreemdgaan toe uit respect voor jou? Of omdat hij niet anders kon (retorische vraag)?
Sta daar goed bij stil, meid.
Ik lees nergens dat hij JOU vraagt: kun je nog met me verder? En wat heb je nodig om een zak als ik, die jouw vertrouwen jaren heeft misbruikt, weer te gaan vertrouwen?
Hij zou hoog en laag moeten (willen) springen om zijn huwelijk te redden en dat betekent dat HIJ ellenlang zich het hoofd zou moeten breken hoe hij jou beter kan begrijpen (door je vragen te stellen), en jou kan geven wat je nodig hebt nu (door je te vragen wat jij nodig hebt nu).
Daar lees ik niks over.
Alleen een vrouw die bereid is alles te doen om haar huwelijk te redden, met een man die een soortgelijke inzet niet heel erg laat blijken- of vergis ik me?
Nu zijn we al bij dat die arme man rusteloos zocht naar ontlading, vanuit zijn aandoening ADHD (?) en zich nu zo schuldig voelt (alsof hij slachtoffer is van zijn eigen keuzes) - dat je je niet eens meer afvraagt wat hij naar jou toe nu laat blijken of hoe jij je nu eigenlijk voelt.
Heeft hij echt wroeging over wat hij jou aandeed?
Vraagt hij je
• Wat wil jij nu?
• Wat kwetst jou het meest en hoe zou ik dit goed kunnen maken?
• Hoe zie jij een -voor jou- gelukkige toekomst / relatie tussen ons voor je?
• Klink ik egocentrisch als ik met je praat over mijn gedrag?
• Geef ik om jouw realiteit, ervaring of focus ik op mezelf? Hoe ervaar je mijn houding ten opzichte van jou?
• Denk je dat je van dit trauma kunt genezen?
• Zou je mij, die je zo lang bedroog, nog kunnen gaan vetrouwen, of zelfs mogen?
Of houdt hij verdekte monologen over zichzelf, waarin hij zich neerzet als een slachtoffer, waardoor het voor jou nog lastiger is om je op jezelf te focussen?
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 24 april 2016 om 18:15
Ik denk dat je de helft nog niet weet. Sexverslaving is een tweede leven en staat los van jou en zijn gezin. Dat hij het moest opbiechten was in ieder geval niet zijn bedoeling. Jouw heftige reactie had hij denk ik ook niet verwacht en hij probeert de boel te redden. Gaat dit niet lukken zal hij het misschien op een andere manier gaan proberen. Je drukt hem in een hoek.
zondag 24 april 2016 om 18:20
quote:Zeeland1970 schreef op 24 april 2016 @ 17:59:
[...]
Ja. Vandaag nieuw feit; er is met bepaalde dvp's ook gezoend.
*schrijft herpes op mogelijke-ziektes-lijstje*
oh nee, lieve Zeeland, dat ook nog. Weer een nieuw feit en weer opnieuw een confrontatie dat ie niet alleen met zijn eigen fysieke gezondheid risico's heeft genomen, maar ook met de jouwe. Daar word je toch helemaal rázend van!
Ik vrees dat ook dit feit niet de laatste zal zijn en misschien is het een idee om jezelf nu verder in bescherming te nemen tegen mogelijk nieuwe feiten. Het voegt denk ik niets meer toe. ik zou zeggen, laat je op alle SOA's testen, schakel professionele hulp in en neem iig voor nu wat afstand van hem.
[...]
Ja. Vandaag nieuw feit; er is met bepaalde dvp's ook gezoend.
*schrijft herpes op mogelijke-ziektes-lijstje*
oh nee, lieve Zeeland, dat ook nog. Weer een nieuw feit en weer opnieuw een confrontatie dat ie niet alleen met zijn eigen fysieke gezondheid risico's heeft genomen, maar ook met de jouwe. Daar word je toch helemaal rázend van!
Ik vrees dat ook dit feit niet de laatste zal zijn en misschien is het een idee om jezelf nu verder in bescherming te nemen tegen mogelijk nieuwe feiten. Het voegt denk ik niets meer toe. ik zou zeggen, laat je op alle SOA's testen, schakel professionele hulp in en neem iig voor nu wat afstand van hem.
zondag 24 april 2016 om 18:22
quote:Zeeland1970 schreef op 24 april 2016 @ 18:00:
[...]
A: waarom niet? Het is anoniem.
B: mijn man weet ervan
Zeeland: op dit moment hoef jij echt geen verantwoordelijkheid af te leggen op het forum.
Nu de aard en omvang van jouw man's gedrag steeds meer duidelijk wordt, denk ik dat ik mijn eerste reacties zal moeten heroverwegen. Het hele verhaal dat hij slechts een keer complete seks heeft gehad en de rest zich beperkt heeft tot orale seks is onzin gebleken.
Het idee dat mannen niet monogaam zouden kunnen zijn is ook nergens op gebaseerd. Jouw man neemt niet alleen een loopje met de waarheid, maar ook een loopje met jou en jullie huwelijk. Dit is geen kleine misstap: dit is stelselmatig je partner bedonderen zonder dat er "goede gronden" voor waren. Dergelijk gedrag zou ik mij alleen kunnen voorstellen indien er, om wat voor reden dan ook, geen seksueel contact tussen partners mogelijk is of mensen een open relatie hebben. In casu was hiervan geen sprake en jouw man heeft gemeend dat hij zijn eigen belangen moest laten prevaleren boven die van jou en van jullie kinderen.
[...]
A: waarom niet? Het is anoniem.
B: mijn man weet ervan
Zeeland: op dit moment hoef jij echt geen verantwoordelijkheid af te leggen op het forum.
Nu de aard en omvang van jouw man's gedrag steeds meer duidelijk wordt, denk ik dat ik mijn eerste reacties zal moeten heroverwegen. Het hele verhaal dat hij slechts een keer complete seks heeft gehad en de rest zich beperkt heeft tot orale seks is onzin gebleken.
Het idee dat mannen niet monogaam zouden kunnen zijn is ook nergens op gebaseerd. Jouw man neemt niet alleen een loopje met de waarheid, maar ook een loopje met jou en jullie huwelijk. Dit is geen kleine misstap: dit is stelselmatig je partner bedonderen zonder dat er "goede gronden" voor waren. Dergelijk gedrag zou ik mij alleen kunnen voorstellen indien er, om wat voor reden dan ook, geen seksueel contact tussen partners mogelijk is of mensen een open relatie hebben. In casu was hiervan geen sprake en jouw man heeft gemeend dat hij zijn eigen belangen moest laten prevaleren boven die van jou en van jullie kinderen.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
zondag 24 april 2016 om 18:28
quote:misia schreef op 24 april 2016 @ 18:07:
Zeeland, vraagje tussendoor: je houdt je heel erg bezig met hem, zijn beweegredenen, zoekt uitwegen.
Wat doe HIJ ondertussen?
Ik lees niets ervan dat hij jou excuses aanbiedt. Alleen dat hij huilt en zich schaamt en jou niet onmiddelijk doorgeeft wat de uitslag van de SOA-testen waren (je moest zelfs daarom vragen!)....
Je moet je afvragen of jij uberhaupt had geweten dat hij naar de hoeren ging als hij geen genitale wratten had gekregen.
Welke andere reden dan ook, zoals jou te beschermen voor pijn en verdriet, was blijkbaar niet genoeg reden om je in te lichten
Dus gaf hij zijn vreemdgaan toe uit respect voor jou? Of omdat hij niet anders kon (retorische vraag)?
Sta daar goed bij stil, meid.
Ik lees nergens dat hij JOU vraagt: kun je nog met me verder? En wat heb je nodig om een zak als ik, die jouw vertrouwen jaren heeft misbruikt, weer te gaan vertrouwen?
Hij zou hoog en laag moeten (willen) springen om zijn huwelijk te redden en dat betekent dat HIJ ellenlang zich het hoofd zou moeten breken hoe hij jou beter kan begrijpen (door je vragen te stellen), en jou kan geven wat je nodig hebt nu (door je te vragen wat jij nodig hebt nu).
Daar lees ik niks over.
Alleen een vrouw die bereid is alles te doen om haar huwelijk te redden, met een man die een soortgelijke inzet niet heel erg laat blijken- of vergis ik me?
Nu zijn we al bij dat die arme man rusteloos zocht naar ontlading, vanuit zijn aandoening ADHD (?) en zich nu zo schuldig voelt (alsof hij slachtoffer is van zijn eigen keuzes) - dat je je niet eens meer afvraagt wat hij naar jou toe nu laat blijken of hoe jij je nu eigenlijk voelt.
Heeft hij echt wroeging over wat hij jou aandeed?
Vraagt hij je
• Wat wil jij nu?
• Wat kwetst jou het meest en hoe zou ik dit goed kunnen maken?
• Hoe zie jij een -voor jou- gelukkige toekomst / relatie tussen ons voor je?
• Klink ik egocentrisch als ik met je praat over mijn gedrag?
• Geef ik om jouw realiteit, ervaring of focus ik op mezelf? Hoe ervaar je mijn houding ten opzichte van jou?
• Denk je dat je van dit trauma kunt genezen?
• Zou je mij, die je zo lang bedroog, nog kunnen gaan vetrouwen, of zelfs mogen?
Of houdt hij verdekte monologen over zichzelf, waarin hij zich neerzet als een slachtoffer, waardoor het voor jou nog lastiger is om je op jezelf te focussen?+100 Zie hier voornamelijk een vrouw die heel hard werkt. Uiteindelijk ten koste van zichzelf denk ik.. heel verdrietig.
Zeeland, vraagje tussendoor: je houdt je heel erg bezig met hem, zijn beweegredenen, zoekt uitwegen.
Wat doe HIJ ondertussen?
Ik lees niets ervan dat hij jou excuses aanbiedt. Alleen dat hij huilt en zich schaamt en jou niet onmiddelijk doorgeeft wat de uitslag van de SOA-testen waren (je moest zelfs daarom vragen!)....
Je moet je afvragen of jij uberhaupt had geweten dat hij naar de hoeren ging als hij geen genitale wratten had gekregen.
Welke andere reden dan ook, zoals jou te beschermen voor pijn en verdriet, was blijkbaar niet genoeg reden om je in te lichten
Dus gaf hij zijn vreemdgaan toe uit respect voor jou? Of omdat hij niet anders kon (retorische vraag)?
Sta daar goed bij stil, meid.
Ik lees nergens dat hij JOU vraagt: kun je nog met me verder? En wat heb je nodig om een zak als ik, die jouw vertrouwen jaren heeft misbruikt, weer te gaan vertrouwen?
Hij zou hoog en laag moeten (willen) springen om zijn huwelijk te redden en dat betekent dat HIJ ellenlang zich het hoofd zou moeten breken hoe hij jou beter kan begrijpen (door je vragen te stellen), en jou kan geven wat je nodig hebt nu (door je te vragen wat jij nodig hebt nu).
Daar lees ik niks over.
Alleen een vrouw die bereid is alles te doen om haar huwelijk te redden, met een man die een soortgelijke inzet niet heel erg laat blijken- of vergis ik me?
Nu zijn we al bij dat die arme man rusteloos zocht naar ontlading, vanuit zijn aandoening ADHD (?) en zich nu zo schuldig voelt (alsof hij slachtoffer is van zijn eigen keuzes) - dat je je niet eens meer afvraagt wat hij naar jou toe nu laat blijken of hoe jij je nu eigenlijk voelt.
Heeft hij echt wroeging over wat hij jou aandeed?
Vraagt hij je
• Wat wil jij nu?
• Wat kwetst jou het meest en hoe zou ik dit goed kunnen maken?
• Hoe zie jij een -voor jou- gelukkige toekomst / relatie tussen ons voor je?
• Klink ik egocentrisch als ik met je praat over mijn gedrag?
• Geef ik om jouw realiteit, ervaring of focus ik op mezelf? Hoe ervaar je mijn houding ten opzichte van jou?
• Denk je dat je van dit trauma kunt genezen?
• Zou je mij, die je zo lang bedroog, nog kunnen gaan vetrouwen, of zelfs mogen?
Of houdt hij verdekte monologen over zichzelf, waarin hij zich neerzet als een slachtoffer, waardoor het voor jou nog lastiger is om je op jezelf te focussen?+100 Zie hier voornamelijk een vrouw die heel hard werkt. Uiteindelijk ten koste van zichzelf denk ik.. heel verdrietig.
zondag 24 april 2016 om 18:49
Beste Zeeland,
Naast de seksverslaving is het misschien ook goed als jouw man de mogelijkheid van ADHD bespreekt met de huisarts zodat het uitgezocht kan worden. Misschien is het uiteindelijk medicatie wat jouw man nodig heeft, omdat bij ADHD, zoals je inmiddels wel zal weten vanwege jouw zoon, het stofje dopamine waarschijnlijk tekort komt en dat kan ervoor zorgen dat hij zich minder gelukkig kan voelen waardoor dit gecompenseerd wordt door dingen waar hij dat geluksgevoel uit kan halen zoals die seksverslaving. Het probleem bij de kern gaan aanpakken dus.
Naast de seksverslaving is het misschien ook goed als jouw man de mogelijkheid van ADHD bespreekt met de huisarts zodat het uitgezocht kan worden. Misschien is het uiteindelijk medicatie wat jouw man nodig heeft, omdat bij ADHD, zoals je inmiddels wel zal weten vanwege jouw zoon, het stofje dopamine waarschijnlijk tekort komt en dat kan ervoor zorgen dat hij zich minder gelukkig kan voelen waardoor dit gecompenseerd wordt door dingen waar hij dat geluksgevoel uit kan halen zoals die seksverslaving. Het probleem bij de kern gaan aanpakken dus.
~Energy flows where attention goes~
zondag 24 april 2016 om 18:54
er komen dan heel erg veel mannen dopamine tekort..................
En er zijn zat mannen met ADHD die trouw zijn als n hond.
Zoek niet al te magere kapstokjes uit voor zijn boerenlul-gedrag.
Hij klinkt bijna als ontoerekeningsvatbaar of wilsonbekwaam.
Hij zal ook geen IQ hebben van 60?
En er zijn zat mannen met ADHD die trouw zijn als n hond.
Zoek niet al te magere kapstokjes uit voor zijn boerenlul-gedrag.
Hij klinkt bijna als ontoerekeningsvatbaar of wilsonbekwaam.
Hij zal ook geen IQ hebben van 60?
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 24 april 2016 om 18:57
quote:misia schreef op 24 april 2016 @ 18:54:
er komen dan heel erg veel mannen dopamine tekort..................
En er zijn zat mannen met ADHD die trouw zijn als n hond.
Zoek niet al te magere kapstokjes uit voor zijn boerenlul-gedrag.
Hij klinkt bijna als ontoerekeningsvatbaar of wilsonbekwaam.
Hij zal ook geen IQ hebben van 60?Precies. Pas hiermee op.
er komen dan heel erg veel mannen dopamine tekort..................
En er zijn zat mannen met ADHD die trouw zijn als n hond.
Zoek niet al te magere kapstokjes uit voor zijn boerenlul-gedrag.
Hij klinkt bijna als ontoerekeningsvatbaar of wilsonbekwaam.
Hij zal ook geen IQ hebben van 60?Precies. Pas hiermee op.
zondag 24 april 2016 om 19:13
quote:misia schreef op 24 april 2016 @ 18:54:
er komen dan heel erg veel mannen dopamine tekort..................
En er zijn zat mannen met ADHD die trouw zijn als n hond.
Zoek niet al te magere kapstokjes uit voor zijn boerenlul-gedrag.
Hij klinkt bijna als ontoerekeningsvatbaar of wilsonbekwaam.
Hij zal ook geen IQ hebben van 60?Er zijn inderdaad genoeg mannen die naar de hoeren gaan alleen de meeste niet in de frequentie als de man van to. En niet iedere ADHD´er is seksverslaafd, maar vaak is er wel sprake van een of andere verslaving. Veel ADHD´ers hebben juist een bovengemiddeld IQ alleen hebben vaak wel een leerprobleem door een gebrek aan concentratie. Niet iedere ADHD´er voldoet aan alle kenmerken van ADHD maar heeft wel ADHD, dus de mate waarin verschilt per persoon. Nog vragen?
er komen dan heel erg veel mannen dopamine tekort..................
En er zijn zat mannen met ADHD die trouw zijn als n hond.
Zoek niet al te magere kapstokjes uit voor zijn boerenlul-gedrag.
Hij klinkt bijna als ontoerekeningsvatbaar of wilsonbekwaam.
Hij zal ook geen IQ hebben van 60?Er zijn inderdaad genoeg mannen die naar de hoeren gaan alleen de meeste niet in de frequentie als de man van to. En niet iedere ADHD´er is seksverslaafd, maar vaak is er wel sprake van een of andere verslaving. Veel ADHD´ers hebben juist een bovengemiddeld IQ alleen hebben vaak wel een leerprobleem door een gebrek aan concentratie. Niet iedere ADHD´er voldoet aan alle kenmerken van ADHD maar heeft wel ADHD, dus de mate waarin verschilt per persoon. Nog vragen?
~Energy flows where attention goes~
